Legalize / Polska / Umowa międzynarodowa

Umowa Wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, sporządzona w Luksemburgu i w Brukseli, odpowiednio dnia 24 i 26 czerwca 2013 r

Typ Umowa międzynarodowa

Ogłoszono 2013-06-24

Status Obowiązujący

Źródło Dziennik Ustaw

Historia nowelizacji JSON API

Treść umowy

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniach 24 i 26 czerwca 2013 r. w Luksemburgu i w Brukseli została sporządzona Umowa wewnętrzna między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w następującym brzmieniu:

UMOWA WEWNĘTRZNA MIĘDZY PRZEDSTAWICIELAMI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ, ZEBRANYMI W RADZIE, W SPRAWIE FINANSOWANIA POMOCY UNIJNEJ NA PODSTAWIE WIELOLETNICH RAM FINANSOWYCH NA LATA 2014-2020 ZGODNIE Z UMOWĄ O PARTNERSTWIE AKP-UE ORAZ W SPRAWIE PRZYDZIELANIA POMOCY FINANSOWEJ DLA KRAJÓW I TERYTORIÓW ZAMORSKICH, DO KTÓRYCH STOSUJE SIĘ CZĘŚĆ CZWARTĄ TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ

PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,

ZEBRANI W RADZIE,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

po konsultacji z Komisją Europejską,

po konsultacji z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1. Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisana w Kotonu 23 czerwca 2000 r., zmieniona po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. a po raz drugi w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. ( „umowa o partnerstwie AKP-UE”), ustanawia definicję protokołów finansowych obejmujących każdy pięcioletni okres.

(2. W dniu 17 lipca 2006 r. przedstawiciele rządów państw członkowskich, zebrani w Radzie, przyjęli Umowę wewnętrzną w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008-2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE.

(3. Decyzja Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską ( „decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”), pozostaje w mocy do dnia 31 grudnia 2013 r. Przed tą datą powinna zostać przyjęta nowa decyzja.

(4. W celu wprowadzenia w życie umowy o partnerstwie AKP-UE i decyzji o stowarzyszeniu zamorskim należy ustanowić 11. Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) oraz określić procedurę przydzielania środków i wnoszenia przez państwa członkowskie wkładów na pokrycie tych środków.

(5. Zgodnie z załącznikiem Ib do umowy o partnerstwie AKP-UE Unia i jej państwa członkowskie dokonały - wraz z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku („państwa AKP”) -przeglądu wyników, oceniając stopień realizacji zobowiązań i wypłat.

(6. Należy ustalić reguły zarządzania w ramach współpracy finansowej.

(7. Należy ustanowić przy Komisji Komitet Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich („Komitet EFR”) oraz podobny Komitet przy Europejskim Banku Inwestycyjnym (EBI). Należy zharmonizować prace Komisji i EBI prowadzone w ramach stosowania umowy o partnerstwie AKP-UE i odpowiednich postanowień decyzji o stowarzyszeniu zamorskim.

(8. Polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju jest realizowana zgodnie z milenijnymi celami rozwoju przyjętymi przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 8 września 2000 r. oraz ich późniejszymi zmianami.

(9. Dnia 22 grudnia 2005 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich, zebrani w Radzie, Parlament Europejski i Komisja przyjęli wspólne oświadczenie w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej: Konsensus europejski.

(10. Dnia 9 grudnia 2010 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie wzajemnej rozliczalności i przejrzystości - czwarty rozdział unijnych ram operacyjnych skuteczności pomocy. Konkluzje te zostały dodane do ujednoliconej wersji ram operacyjnych skuteczności pomocy, potwierdzając postanowienia umów zawartych zgodnie z Deklaracją paryską w sprawie skuteczności pomocy (2005 r.), Unijnego kodeksu postępowania w sprawie komplementarności i podziału pracy w ramach polityki na rzecz rozwoju (2007 r.) oraz unijnych wytycznych dotyczących Programu działania z Akry (2008 r.). W dniu 14 listopada 2011 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko UE, w tym w odniesieniu do unijnej gwarancji przejrzystości oraz innych aspektów przejrzystości i odpowiedzialności, na IV Forum Wysokiego Szczebla Skuteczności Pomocy w południowokoreańskim Busanie, który zaowocował między innymi, Dokumentem Końcowym z Busan. Unia i jej państwa członkowskie uzgodniły Dokument Końcowy z Busan. W dniu 14 maja 2012 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie zwiększania wpływu unijnej polityki rozwoju: program działań na rzecz zmian oraz w sprawie przyszłego podejścia do wsparcia budżetowego UE na rzecz państw trzecich.

(11. Należy mieć na uwadze cele oficjalnej pomocy rozwojowej, o których mowa w konkluzjach, wspomnianych w motywie (10). W sprawozdaniach składanych państwom członkowskim i Komitetowi Pomocy Rozwojowej OECD dotyczących wydatków w ramach 11. EFR Komisja powinna odróżnić działania w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej od innych działań.

(12. W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie stosunków UE z krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ).

(13. Stosowanie niniejszej umowy powinno być zgodne z decyzją Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych.

(14. Aby uniknąć ewentualnych przerw w finansowaniu w okresie od marca do grudnia 2020 r., należy określić taki sam okres stosowania wieloletnich ram finansowych 11. EFR jak w przypadku wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020, mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Należałoby zatem wyznaczyć ostateczną datę zaciągania zobowiązań na środki 11, EFR na dzień 31 grudnia 2020 r., zamiast na 28 lutego 2020 r., który jest datą końcową stosowania umowy o partnerstwie AKP-UE.

(15. W oparciu o podstawowe zasady zawarte w umowie o partnerstwie AKP-UE cele 11. EFR to: likwidowanie ubóstwa, trwały rozwój i stopniowa integracja państw AKP z gospodarką światową. Kraje najmniej rozwinięte powinny być traktowane w sposób uprzywilejowany.

(16. W celu wzmocnienia współpracy społeczno-gospodarczej między najbardziej oddalonymi regionami Unii a państwami AKP, a także krajami i terytoriami zamorskimi w regionie Karaibów, w Afryce Zachodniej i na Oceanie Indyjskim w rozporządzeniach dotyczących Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i europejskiej współpracy terytorialnej należy przewidzieć zwiększenie środków przydzielonych na lata 2014-2020 na taką współpracę między nimi,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Rozdział 1. ZASOBY FINANSOWE

Artykuł 1 Zasoby 11. EFR

Państwa członkowskie ustanawiają niniejszym jedenasty Europejski Fundusz Rozwoju, „11. EFR”.

11. EFR składa się z:

kwoty 30 506 mln EUR (w cenach bieżących) wniesionej przez państwa członkowskie, jak następuje:

Kwota 30 506 mln EUR jest dostępna od momentu wejścia w życie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020, z czego:

29 089 mln EUR będzie przydzielone państwom AKP;

364,5 mln EUR będzie przydzielone KTZ;

1 052,5 mln EUR będzie przydzielone Komisji na wydatki wspierające, o których mowa w art, 6, związane z programowaniem i wprowadzaniem w życie 11. EFR; z czego co najmniej 76,3 mln EUR ma być przydzielone Komisji na działania wspierające służące zwiększeniu wpływu programów EFR, o których mowa w art. 6 ust. 3.

z wyjątkiem dotacji na finansowanie dotacji na spłatę odsetek, do środków finansowych, o których mowa w załącznikach I i Ib do umowy o partnerstwie AKP-UE oraz w załącznikach II A i II Aa do decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, przydzielonych na podstawie 9. i 10. EFR w celu sfinansowania zasobów Instrumentu Inwestycyjnego nie ma zastosowania decyzja 2005/446/WE ani pkt 5 załącznika Ib do umowy o partnerstwie AKP-UE, w którym określono daty, po których nie będą już zaciągane zobowiązania dotyczące środków z 9. i 10. EFR. Środki te są przenoszone do 11. EFR i zarządzane zgodnie z instrumentami wykonawczymi do 11. EFR dla środków, o których mowa w załącznikach II i Ib do umowy o partnerstwie AKP- UE od daty wejścia w życie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020 na mocy umowy o partnerstwie AKP-UE a dla środków, o których mowa w załącznikach I A i II Aa do decyzji o stowarzyszeniu zamorskim od daty wejścia w życie decyzji Rady dotyczących pomocy finansowej dla KTZ na lata 2014-2020.

Po dniu 31 grudnia 2013 r. lub po dacie wejścia w życie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020, jeśli nastąpi to później, nie można dysponować saldami pozostałymi z 10. EFR lub poprzednich EFR - chyba że Rada zdecyduje inaczej, stanowiąc jednomyślnie na podstawie wniosku Komisji - z wyjątkiem sald i środków umorzonych po odpowiedniej dacie, pochodzących z systemu gwarantującego stabilizację zysków z wywozu podstawowych produktów rolnych (Stabex) z tytułu EFR poprzedzających 9. EFR i środków, o których mowa w ust. 2 lit. b).

Nie można dysponować środkami umorzonymi z 10. EFR lub poprzednich EFR po dniu 31 grudnia 2013 r. lub po dniu wejścia w życie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020, jeśli nastąpi to później, chyba że Rada zdecyduje inaczej, stanowiąc jednomyślnie na podstawie wniosku Komisji, z wyjątkiem środków umorzonych po odpowiedniej dacie, a pochodzących z systemu gwarantującego stabilizację zysków z wywozu podstawowych produktów rolnych (Stabex) z tytułu EFR poprzedzających 9. EFR, które są automatycznie przenoszone do odpowiednich krajowych programów orientacyjnych, o których mowa w art. 2 lit. a) ppkt (i) i art. 3 ust. 1, oraz z wyjątkiem środków przeznaczonych na sfinansowanie zasobów Instrumentu Inwestycyjnego, o których mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu.

Całkowita kwota zasobów 11. EFR obejmuje okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. Zobowiązania dotyczące środków 11. EFR, a w przypadku Instrumentu Inwestycyjnego -środków powracających, nie będą zaciągane po dniu 31 grudnia 2020 r., chyba że Rada zdecyduje inaczej, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji. Jednakże środki wniesione przez państwa członkowskie na podstawie 9., 10. i 11. EFR na sfinansowanie Instrumentu Inwestycyjnego pozostają dostępne do wykorzystania po dniu 31 grudnia 2020 r. do dnia, który zostanie określony w rozporządzeniu finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2.

Dochody z odsetek od operacji finansowanych w ramach zobowiązań zaciągniętych w czasie obowiązywania poprzednich EFR, a także dotyczących środków 11. EFR zarządzanych przez Komisję są wpłacane na rachunki bankowe prowadzone w imieniu Komisji i są wykorzystywane zgodnie z przepisami art. 6. Zasady dysponowania dochodami z odsetek pochodzących zarządzanych przez EBI zostaną określone w ramach rozporządzenia finansowego, o którym mowa w art. 10 ust. 2.

W przypadku przystąpienia nowego państwa do Unii kwoty i klucze do ustalenia wkładów, o których mowa w ust. 2 lit. a), zostaną zmienione decyzją Rady stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji.

Zasoby finansowe można dostosowywać decyzją Rady stanowiącej jednomyślnie, szczególnie w przypadku postępowania zgodnego z art. 62 ust. 2 umowy o partnerstwie AKP-UE.

Każde państwo członkowskie może, bez uszczerbku dla zasad i procedur podejmowania decyzji określonych w art. 8, dobrowolnie wnieść do Komisji lub do EBI środki na rzecz wspierania celów umowy o partnerstwie AKP-UE. Państwa członkowskie mogą również współfinansować projekty lub programy, na przykład w ramach konkretnych inicjatyw zarządzanych przez Komisję lub EBI. Gwarantowana jest przy tym odpowiedzialność państw AKP za tego rodzaju inicjatywy na poziomie krajowym.

Rozporządzenia wykonawcze i finansowe, o których mowa w art. 10, zawierają niezbędne przepisy określające współfinansowanie z 11. EFR, a także współfinansowanie przez państwa członkowskie. Państwa członkowskie informują Radę z wyprzedzeniem o swoich dobrowolnych wkładach.

10.

Unia i jej państwa członkowskie dokonają przeglądu wyników i ocenią stopień wykonania zobowiązań i wypłat oraz ocenią rezultaty i oddziaływanie dostarczonej pomocy. Przegląd zostanie przeprowadzony na podstawie wniosku Komisji.

Artykuł 2 Zasoby przydzielone państwom AKP

Kwota 29 089 mln EUR, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (i), zostaje rozdzielona pomiędzy instrumenty współpracy w następujący sposób:

kwota 24 365 mln EUR na finansowanie krajowych i regionalnych programów orientacyjnych. Kwota ma być wykorzystana na finansowanie:

krajowych programów orientacyjnych w państwach AKP zgodnie z art. 1-5 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-UE;

regionalnych programów orientacyjnych wspierających współpracę i integrację regionalną i międzyregionalną państw AKP zgodnie z art. 6-11 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-UE;

kwota 3 590 mln EUR na finansowanie współpracy wewnątrz AKP i współpracy międzyregionalnej z udziałem wielu lub wszystkich państw AKP, zgodnie z art. 12-14 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-UE. Powyższa pula środków może obejmować wsparcie strukturalne dla instytucji i organów utworzonych na mocy umowy o partnerstwie AKP-UE i które mogą podlegać nadzorowi zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w wymienionym załączniku, a także dla Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego, o którym mowa w art. 17 umowy o partnerstwie AKP-UE. Pula ta obejmuje pomoc na pokrycie wydatków operacyjnych Sekretariatu AKP, o którym mowa w pkt 1 i 2 protokołu 1 załączonego do umowy o partnerstwie AKP-UE;

część zasobów, o których mowa w lit. a) i b), może zostać wykorzystana na pokrycie nieprzewidzianych potrzeb oraz na łagodzenie niekorzystnych, krótkoterminowych skutków wstrząsów zewnętrznych, zgodnie z art. 60, 66, 68, 72, 72a i 73 umowy o partnerstwie AKP-UE i z art. 3 i 9 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-UE, w tym - stosownie do potrzeb - na dodatkową krótkoterminową pomoc humanitarną i pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych, w przypadku gdy niemożliwe jest sfinansowanie takiego wsparcia z budżetu Unii.

kwota 1 134 mln EUR przydzielona EBI na finansowanie Instrumentu Inwestycyjnego na warunkach finansowania określonych w załączniku II do umowy o partnerstwie AKP-UE, obejmująca dodatkowy wkład w wysokości 500 mln EUR do zasobów Instrumentu Inwestycyjnego, zarządzanego jako fundusz odnawialny, oraz 634 mln EUR w formie dotacji na finansowanie dopłat do oprocentowania i pomocy technicznej związanej z projektem, ustanowionych w art. 1, 2 i 4 załącznika II do umowy o partnerstwie AKP-UE w okresie obowiązywania 11. EFR.

Artykuł 3 Zasoby przydzielone KTZ

Kwota 364,5 mln EUR, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (ii), jest przydzielana zgodnie z nową decyzją o stowarzyszeniu zamorskim, która zostanie podjęta przez Radę przed dniem 31 grudnia 2013 r., z czego 359,5 mln EUR przeznaczone jest na finansowanie programów terytorialnych i regionalnych, a 5 mln EUR w formie kwoty przydzielonej EBI na finansowanie dotacji na spłatę odsetek i pomocy technicznej zgodnie z nową decyzją o stowarzyszeniu zamorskim.

W przypadku gdy jeden z KTZ uzyska niepodległość i przystąpi do umowy o partnerstwie AKP-UE, kwotę wskazaną w ust. 1, mianowicie 364,5 mln EURO pomniejsza się, a kwoty wskazane w art. 2 lit. a) ppkt (i) odpowiednio powiększa się decyzją Rady stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji.

Artykuł 4 Pożyczki z zasobów własnych EBI

Do kwoty przydzielonej na Instrument Inwestycyjny w ramach 9., 10. i 11. EFR, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), oraz kwoty określonej w art. 2 lit. d) dodaje się orientacyjną kwotę nie większą niż 2 600 mln EUR w formie pożyczek przyznawanych przez EBI z jego zasobów własnych. Zasoby te są przydzielane na cele określone w załączniku II do umowy o partnerstwie AKP-UE w kwocie nieprzekraczającej 2 500 mln EUR, która może być zwiększona w połowie okresu po decyzji podjętej przez organy zarządzające EIB oraz w kwocie nieprzekraczającej 100 mln EUR na cele określone w decyzji o stowarzyszeniu zamorskim na warunkach określonych w jego statucie oraz zgodnie z odnośnymi warunkami finansowania inwestycji, określonymi w załączniku II do umowy o partnerstwie AKP-UE i w decyzji o stowarzyszeniu zamorskim.

Państwa członkowskie zobowiązują się do działania w charakterze gwaranta wobec EBI proporcjonalnie do swych wkładów do kapitału banku, zrzekając się jakichkolwiek praw do sprzeciwu, w odniesieniu do wszelkich zobowiązań finansowych wynikających dla pożyczkobiorców z umów zawartych przez EBI i dotyczących pożyczek z jego zasobów własnych, zgodnie z art. 1 ust. 1 załącznika II do umowy o partnerstwie AKP-UE i odpowiednimi przepisami decyzji o stowarzyszeniu zamorskim.

Gwarancja, o której mowa w ust. 2, zostaje ograniczona do 75% całkowitej kwoty środków uruchomionych przez EBI na mocy wszystkich umów w sprawie pożyczek oraz obejmuje ona wszelkie rodzaje ryzyka związane z projektami w sektorze publicznym. W przypadku projektów w sektorze prywatnym gwarancja obejmuje wszystkie rodzaje ryzyka politycznego, ale EBI poniesie w całości ryzyko handlowe.

Zobowiązania, o których mowa w ust. 2, są przedmiotem umów gwarancyjnych między każdym państwem członkowskim a EBI.

Artykuł 5 Operacje zarządzane przez EBI

⋯

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.