Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 kwietnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych

Treść obwieszczenia

1) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2006 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych ;

2) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych ;

3) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych .

1) § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2006 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych , który stanowi:

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2) § 2-5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych , które stanowią:

§ 2. 1. Osoby, które zakończyły specjalizację i nie złożyły egzaminu państwowego do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, powinny złożyć dokumenty w celu przystąpienia do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, zwanego dalej „PESDL”, do dnia 15 stycznia 2010 r. 2. Osoby, które zakończyły specjalizację i nie złożyły egzaminu państwowego do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą przystąpić do PESDL do dnia 31 maja 2012 r. 3. Do osób, które przystępowały do egzaminu państwowego i nie złożyły tego egzaminu do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w całości albo w części albo zrezygnowały z udziału w egzaminie państwowym w całości albo w jego części, stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. Postępowania w sprawie dopuszczenia do egzaminu państwowego w kolejnym terminie umarza się. 4. Wnioski o dopuszczenie do egzaminu państwowego złożone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia uznaje się za wnioski o dopuszczenie do PESDL. 5. Opłaty za egzamin państwowy wniesione przez osoby, o których mowa w ust. 1-3 rozporządzenia, są opłatami za PESDL. 6. Termin, o którym mowa w § 30 ust. 1 rozporządzenia wymienionego w § 1, dla diagnostów laboratoryjnych, którzy potwierdzili odbycie specjalizacji w karcie specjalizacji, biegnie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 3. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie opinii zespołu, o którym mowa w § 38 ust. 2 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, może uznać dotychczasowe doświadczenie zawodowe i dorobek naukowy diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i podjąć decyzję o dopuszczeniu go do PESDL. 2. Termin, miejsce i formę PESDL, o którym mowa w ust. 1, określa Dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych w porozumieniu z przewodniczącym Państwowej Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w § 25 ust. 4 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. 3. Dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do PESDL w trybie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić: 1) w dziedzinach specjalizacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-12 rozporządzenia wymienionego w § 1 - w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r.; 2) w dziedzinie specjalizacji, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem - w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r. § 4. 1. Rejestr wydanych zaświadczeń, o którym mowa w § 32 rozporządzenia wymienionego w § 1, staje się rejestrem w rozumieniu § 32 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. 2. Programy specjalizacji opracowane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują moc do dnia opracowania nowych programów specjalizacji. 3. Karty specjalizacji wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prowadzi się na zasadach dotychczasowych. § 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 1 pkt 4-18, 20 i 21, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2009 r.

3) § 2-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych , które stanowią:

§ 2. 1. Programy specjalizacji obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność do dnia wejścia w życie nowych programów specjalizacji. 2. Diagności laboratoryjni, którzy rozpoczęli specjalizację na podstawie programów obowiązujących w dniu wejścia w życie rozporządzenia, odbywają specjalizację na podstawie tych programów specjalizacji. § 3. Diagnosta laboratoryjny, który przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ukończył szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie albo uzyskał decyzję, o której mowa w § 38 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, i do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nie uzyskał tytułu specjalisty, może przystąpić do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych w danej dziedzinie, w której rozpoczął specjalizację, zgodnie z przepisami § 23-31 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. § 4. Przepisy § 30 ust. 5 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się w zakresie części Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, złożonej po dniu 1 czerwca 2014 r. § 5. 1. Wnioski o rozpoczęcie specjalizacji złożone zgodnie z wzorem obowiązującym do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność. 2. Karty specjalizacji wydane według wzoru obowiązującego do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność. § 6. W dziedzinach specjalizacji: laboratoryjna genetyka sądowa i laboratoryjna toksykologia sądowa wnioski o dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do egzaminu w trybie, o którym mowa w § 38-40 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, można składać do dnia 31 grudnia 2015 r. § 7. Do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, który odbywać się będzie w okresie od dnia 15 kwietnia 2014 r. do dnia 31 maja 2014 r., stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że termin składania dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5 rozporządzenia zmienianego w § 1 niniejszego rozporządzenia, w brzmieniu dotychczasowym, upływa z dniem 31 stycznia 2014 r. § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) § 3 i 7, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2) § 1 pkt 1 i 32 oraz załącznika nr 3 do rozporządzenia, które wchodzą w życie z dniem 16 czerwca 2014 r.

Załącznik - Rozporządzenie MInistra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych

Na podstawie art. 30c ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) wykaz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których można odbywać specjalizację;

2) sposób i tryb dokonywania wpisu na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych;

3) sposób opracowania i zakres programu specjalizacji;

4) sposób i tryb przeprowadzania oraz odbywania specjalizacji;

5) sposób i tryb składania egzaminu państwowego;

6) szczegółowe warunki i sposób sprawowania nadzoru nad realizacją specjalizacji;

7) sposób ustalania opłat za specjalizację i egzamin państwowy.

§ 2.

1) laboratoryjna diagnostyka medyczna - 2 lata;

2) laboratoryjna genetyka medyczna - 2 lata;

3) laboratoryjna immunologia medyczna - 2 lata;

4) mikrobiologia medyczna - 2 lata;

5) laboratoryjna transfuzjologia medyczna - 2 lata;

6) laboratoryjna toksykologia medyczna - 2 lata;

7) zdrowie publiczne - 2 lata;

8) zdrowie środowiskowe - 2 lata;

9) laboratoryjna hematologia medyczna - 2 lata;

10) cytomorfologia medyczna - 2 lata;

11) laboratoryjna parazytologia medyczna - 2 lata;

12) epidemiologia - 2 lata;

13) laboratoryjna genetyka sądowa - 2 lata;

14) laboratoryjna toksykologia sądowa - 2 lata.

§ 3.

1) założenia organizacyjno-programowe kształcenia specjalizacyjnego, w szczególności zawierające:

2) czas trwania specjalizacji nie krótszy niż 3 lata, z wyjątkiem specjalizacji ze zdrowia publicznego, której czas trwania nie może być krótszy niż 4 lata, a w przypadku diagnostów laboratoryjnych posiadających specjalizację I stopnia - nie krótszy niż 2 lata;

3) szczegółowy zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem kształcenia specjalizacyjnego w ramach określonej specjalności, w szczególności z uwzględnieniem w każdej specjalności podstaw organizacji i zarządzania jednostkami ochrony zdrowia;

4) czas trwania podstawowego stażu specjalizacyjnego, na który składa się czas pracy w laboratorium lub innej jednostce właściwej dla danej dziedziny specjalizacji oraz czas trwania kursów specjalizacyjnych i staży kierunkowych;

5) moduły specjalizacji oraz formy i metody kształcenia stosowane w ramach modułów, w tym:

6) formy i metody samokształcenia, w tym przygotowanie opracowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej, której temat odpowiada programowi danej specjalizacji;

7) metody oceny wiedzy teoretycznej i nabytych umiejętności praktycznych, w tym:

8) sposób wykazania się znajomością jednego z następujących języków obcych: angielskiego, francuskiego, niemieckiego, hiszpańskiego lub rosyjskiego, w stopniu umożliwiającym:

9) standardy kształcenia uwzględniające dane dotyczące:

10) zakres egzaminu państwowego, obejmującego wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne określone w programie specjalizacji.

§ 4.

1) konsultanta krajowego w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, jako przewodniczącego;

2) dwie osoby będące przedstawicielami konsultanta krajowego w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, posiadające tytuł specjalisty w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji i legitymujące się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie;

3) dwie osoby wskazane przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych posiadające tytuł specjalisty w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji i legitymujące się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie;

4) dwie osoby wskazane przez zarząd towarzystwa naukowego właściwego dla danej specjalizacji posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie oraz legitymujące się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie;

5) przedstawiciela Centrum.

§ 5.

1) są jednostkami, których działalność odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji;

2) zapewniają kadrę i bazę dydaktyczną do realizacji programu stażu kierunkowego dostosowaną do liczby osób odbywających specjalizację, a w szczególności: