Oświadczenie rządowe z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości, sporządzonej w Budapeszcie dnia 23 listopada 2001 r

Treść oświadczenia

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 12 września 2014 r. o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości, sporządzonej w Budapeszcie dnia 23 listopada 2001 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 29 stycznia 2015 r. ratyfikował wyżej wymienioną konwencję.

Zgodnie z art. 36 ust. 3 konwencji weszła ona w życie dnia 1 lipca 2004 r.

Zgodnie z art. 36 ust. 4 konwencji w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej wchodzi ona w życie dnia 1 czerwca 2015 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1) następujące państwa stały się lub staną się stronami konwencji w podanych niżej datach:

Republika Albanii 1 lipca 2004 r.

Republika Armenii 1 lutego 2007 r.

Związek Australijski 1 marca 2013 r.

Republika Austrii 1 października 2012 r.

Republika Azerbejdżanu 1 lipca 2010 r.

Królestwo Belgii 1 grudnia 2012 r.

Bośnia i Hercegowina 1 września 2006 r.

Republika Bułgarii 1 sierpnia 2005 r.

Republika Chorwacji 1 lipca 2004 r.

Republika Cypryjska 1 maja 2005 r.

Czarnogóra 1 lipca 2010 r.

Republika Czeska 1 grudnia 2013 r.

Królestwo Danii 1 października 2005 r.

Republika Dominikańska 1 czerwca 2013 r.

Republika Estońska 1 lipca 2004 r.

Republika Finlandii 1 września 2007 r.

Republika Francuska 1 maja 2006 r.

Gruzja 1 października 2012 r.

Królestwo Hiszpanii 1 października 2010 r.

Republika Islandii 1 maja 2007 r.

Japonia 1 listopada 2012 r.

Republika Litewska 1 lipca 2004 r.

Wielkie Księstwo Luksemburga 1 lutego 2015 r.

Republika Łotewska 1 czerwca 2007 r.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii 1 stycznia 2005 r.

Republika Malty 1 sierpnia 2012 r.

Republika Mauritiusu 1 marca 2014 r.

Republika Mołdawii 1 września 2009 r.

Królestwo Niderlandów 1 marca 2007 r.

Republika Federalna Niemiec 1 lipca 2009 r.

Królestwo Norwegii 1 października 2006 r.

Republika Panamy 1 lipca 2014 r.

Rzeczpospolita Polska 1 czerwca 2015 r.

Republika Portugalska 1 lipca 2010 r.

Rumunia 1 września 2004 r.

Republika Serbii 1 sierpnia 2009 r.

Republika Słowacka 1 maja 2008 r.

Republika Słowenii 1 stycznia 2005 r.

Stany Zjednoczone Ameryki 1 stycznia 2007 r.

Konfederacja Szwajcarska 1 stycznia 2012 r.

Republika Turcji 1 stycznia 2015 r.

Ukraina 1 lipca 2006 r.

Węgry 1 lipca 2004 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 1 września 2011 r.

Republika Włoska 1 października 2008 r.

2) przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego Rzeczpospolita Polska złożyła następujące oświadczenia i zastrzeżenia:

Na podstawie art. 24 ust. 7 Konwencji, Rzeczpospolita Polska oświadcza, iż organem centralnym odpowiedzialnym za sporządzanie wniosków ekstradycyjnych lub wniosków o tymczasowe aresztowanie jest: Prokurator Generalny - w odniesieniu do wniosków sporządzanych na etapie postępowania przygotowawczego, Minister Sprawiedliwości - w odniesieniu do pozostałych wniosków. Organem centralnym odpowiedzialnym za przyjmowanie wniosków ekstradycyjnych lub wniosków o tymczasowe aresztowanie jest Prokurator Generalny. Na podstawie art. 27 ust. 2 lit. a Konwencji, Rzeczpospolita Polska oświadcza, iż organem centralnym odpowiedzialnym za wysyłanie lub za udzielanie odpowiedzi na wnioski o pomoc wzajemną w zakresie Konwencji jest: Prokurator Generalny - w odniesieniu do wniosków realizowanych na etapie postępowania przygotowawczego, Minister Sprawiedliwości - w odniesieniu do pozostałych wniosków. Na podstawie art. 29 ust. 4 Konwencji, Rzeczpospolita Polska zastrzega, iż warunkiem wykonania wniosku o pomoc wzajemną dotyczącego przeszukania lub uzyskania dostępu przy użyciu podobnych metod, zajęcia lub podobnego zabezpieczenia albo ujawnienia przechowywanych danych, w odniesieniu do przestępstw innych niż określone w artykułach 2-11 Konwencji, jest podwójna karalność tych przestępstw. Rzeczpospolita Polska oświadcza, iż punktem kontaktowym, o którym mowa artykule 35 Konwencji, jest Wydział Wsparcia Zwalczania Cyberprzestępczości Biura Służby Kryminalnej Komendy Głównej Policji.

3) przy podpisaniu, przystąpieniu, składaniu dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęciu lub zatwierdzeniu niżej wymienione państwa złożyły następujące zastrzeżenia lub deklaracje:

Związek Australijski

Zgodnie z art. 42 oraz art. 14 ust. 3 lit. a Konwencji Australia zastrzega sobie prawo do stosowania środków, o których mowa w art. 20 (Gromadzenie w czasie rzeczywistym danych dotyczących ruchu), wyłącznie w odniesieniu do przestępstw podlegających karze pozbawienia wolności w wymiarze minimum 3 lat oraz innych „poważnych przestępstw”, zgodnie z definicją zawartą w przepisach prawa krajowego odnoszących się do gromadzenia i rejestrowania w czasie rzeczywistym danych dotyczących ruchu oraz przechwytywania danych dotyczących treści. Zgodnie z prawem Australii organy krajowe mogą uzyskać dostęp do danych dotyczących ruchu zgromadzonych i zarejestrowanych w czasie rzeczywistym tylko w odniesieniu do przestępstw podlegających karze pozbawienia wolności w wymiarze minimum 3 lat oraz w odniesieniu do innych „poważnych przestępstw”. Organy krajowe mogą uzyskać dostęp do przechwyconych danych dotyczących treści tylko w odniesieniu do poważnych przestępstw. Zgodnie z art. 42 oraz art. 22 ust. 2 Konwencji Australia zastrzega sobie prawo do niestosowania zasad dotyczących jurysdykcji określonych w art. 22 ust. 1 lit. b-d w odniesieniu do przestępstw określonych zgodnie z art. 7 (Fałszerstwo komputerowe), art. 8 (Oszustwo komputerowe) oraz art. 9 (Przestępstwa związane z pornografią dziecięcą). Parlament Związku Australijskiego nie posiada pełnej władzy w zakresie stanowienia przepisów prawa dotyczących przestępstw fałszerstwa komputerowego, oszustwa komputerowego lub przestępstw związanych z pornografią dziecięcą. Parlament Związku Australijskiego uznał przestępstwo dotyczące fałszerstw komputerowych, oszustw komputerowych oraz przestępstwa związane z pornografią dziecięcą, popełnione na pokładach statków pływających pod australijską banderą, na pokładach samolotów zarejestrowanych na podstawie przepisów prawa Australii lub przez obywateli Australii poza terytorium Australii, w przypadku gdy popełnione przestępstwo dotyczy czynów, w stosunku do których ma on uprawnienia ustawodawcze. Poza tymi przestępstwami, stany oraz terytoria Australii uznały także przestępstwa wynikające z art. 7, 8 i 9, w przypadku gdy były one popełnione na ich terytoriach. Zgodnie z art. 42 oraz art. 22 ust. 2 Konwencji Australia następnie zastrzega sobie prawo do niestosowania zasad dotyczących jurysdykcji określonych w art. 22 ust. 1 lit. b-d w odniesieniu do przestępstw określonych zgodnie z art. 10 (Przestępstwa związane z naruszeniem praw autorskich i praw pokrewnych). Prawo Australii obecnie nie przewiduje jurysdykcji w zakresie czynów stanowiących naruszenie praw autorskich i pokrewnych, popełnionych na pokładach statków pływających pod australijską banderą, na pokładach samolotów zarejestrowanych na podstawie przepisów prawa Australii lub przez obywateli Australii poza terytorium Australii.

In accordance with Article 42 and Article 14, paragraph 3.a, of the Convention, Australia reserves the right to apply the measures referred to in Article 20 (Real-time collection of traffic data) only to offences that are punishable by imprisonment for at least 3 years and any other “serious offences” as defined under domestic law governing the collection and recording of traffic data in real time and the interception of content data. Under Australian law, domestic agencies may only gain access to traffic data collected and recorded in real time in relation to offences that are punishable by imprisonment for at least 3 years and other “serious offences”. Domestic agencies may only gain access to intercepted content data in relation to serious offences. In accordance with Article 42 and Article 22, paragraph 2, of the Convention, Australia reserves the right not to apply the jurisdiction rules laid down in Article 22, paragraph 1.b-d, to offences established in accordance with Article 7 (Computer-related forgery), Article 8 (Computer-related fraud) and Article 9 (Offences related to child pornography). The Parliament of the Commonwealth of Australia does not enjoy a plenary power to make laws establishing offences for computer-related forgery, computer-related fraud or offences related to child pornography. The Parliament of the Commonwealth of Australia has established offences for computer-related forgery, computer-related fraud and offences related to child pornography, committed on board ships flying Australian flags, on board aircraft registered under Australian law, or by Australian nationals outside Australia, where the offending conduct involves some subject matter with respect to which it has legislative power. In addition to those offences, the Australian States and Territories have also established offences in accordance with Articles 7, 8 and 9 when committed on their territory. In accordance with Article 42 and Article 22, paragraph 2, of the Convention, Australia further reserves the right not to apply the jurisdiction rules laid down in Article 22, paragraphs 1.b-d, to offences established in accordance with Article 10 (Offences related to infringements of copyright and related rights). Australian law does not presently provide jurisdiction over acts constituting infringements of copyright and related rights committed on board ships flying Australian flags, on board aircraft registered under Australian law, or by Australian nationals outside Australia.

Republika Austrii

Austria zgodnie z art. 29 ust. 4 Konwencji odmówi wykonania wniosków o wzajemną pomoc prawną w zakresie zabezpieczenia przechowywanych danych komputerowych przewidzianego w art. 16 Konwencji, w przypadku niespełnienia warunku podwójnej karalności; nie ma to zastosowania w odniesieniu do przestępstw określonych zgodnie z art. 2-11 niniejszej konwencji.

Austria will, in accordance with Article 29, paragraph 4, of the Convention, refuse a request for mutual assistance to order the preservation of stored computer data, as provided for under Article 16 of the Convention, if the condition of dual criminality is not fulfilled; this does not apply to the offences established in accordance with Articles 2 through 11 of this Convention.

Republika Azerbejdżanu

Zgodnie z art. 42 oraz art. 4 ust. 2 Konwencji Republika Azerbejdżanu oświadcza, że odpowiedzialność karna powstaje w przypadku, gdy czyny opisane w art. 4 Konwencji skutkują poważną szkodą. W odniesieniu do art. 6 ust. 1 lit. b Konwencji Republika Azerbejdżanu oświadcza, że w przypadku gdy czyny nie są uważane za przestępstwa niebezpieczne dla społeczeństwa, będą one oceniane nie w kategoriach przestępstw, ale jako czyny karalne traktowane jako naruszenie prawa. W przypadku gdy umyślne popełnienie czynów zagrożonych karą, których nie uważa się za przestępstwa niebezpieczne dla społeczeństwa (działanie lub brak działania), powoduje poważną szkodę, wówczas czyny te traktuje się jak przestępstwa. W odniesieniu do art. 6 ust. 3 Konwencji Republika Azerbejdżanu uważa czyny wskazane w art. 6 ust. 1 Konwencji nie jako przestępstwa, ale jako zagrożone karą czyny traktowane jako naruszenie prawa w przypadku, gdy czynów tych nie uważa się za przestępstwa niebezpieczne dla społeczeństwa, i przewiduje, że pewne czyny będą stanowiły podstawę do postawienia zarzutów karnych tylko w przypadku powstania poważnej szkody. Zgodnie z art. 42 oraz art. 29 ust. 4 Konwencji Republika Azerbejdżanu zastrzega sobie prawo do odmowy wykonania wniosku o zabezpieczenie na podstawie tego artykułu, w sytuacji gdy ma powody, aby uważać, że w momencie ujawnienia warunek podwójnej karalności nie może być spełniony. Zgodnie z art. 38 Konwencji Republika Azerbejdżanu oświadcza, że nie jest w stanie zagwarantować implementacji Konwencji na terytorium Republiki Azerbejdżanu okupowanym przez Republikę Armenii - do czasu wyzwolenia tego terytorium spod okupacji.

In accordance with Article 42 and Article 4, paragraph 2, of the Convention, the Republic of Azerbaijan declares that criminal liability occurs if the acts described in Article 4 of the Convention result in serious harm. In relation to subparagraph “b” of paragraph 1 of Article 6 of the Convention, the Republic of Azerbaijan declares that when acts are not considered dangerous crimes for the general public, they will be evaluated not as criminal offences, but as punishable acts regarded as a breach of law. In case the deliberate perpetration of acts subject to the penalty risk which are not treated as dangerous crimes for the general public (action or inaction) generates a serious harm, then they are treated as crime. In relation to paragraph 3 of Article 6 of the Convention, the Republic of Azerbaijan appraises the acts indicated in paragraph 1 of Article 6 of the Convention not as criminal offences, but as punishable acts regarded as a breach of law in case these acts are not considered dangerous crimes for general public and stipulates that the given acts be subjected to criminal charge only at the event of incurrence of serious harm. In accordance with Article 42 and Article 29, paragraph 4, of the Convention, the Republic of Azerbaijan reserves the right to refuse the request for preservation under this article in cases where it has reasons to believe that at the time of disclosure the condition of dual criminality cannot be fulfilled. According to Article 38 of the Convention, the Republic of Azerbaijan declares that it is unable to guarantee implementation of the Convention in the territories of the Republic of Azerbaijan, which have been occupied by the Republic of Armenia, until the liberation of those territories from occupation.

Królestwo Belgii

Zgodnie z art. 22 Konwencji Rząd Belgii zastrzega sobie możliwość stosowania art. 22 ust. 1 lit. c Konwencji tylko w przypadku spełnienia następującego warunku szczególnego: art. 36 Ustawy z dnia 27 czerwca 1937 r. regulujący nawigację powietrzną uznaje przestępstwa popełnione na pokładzie lecącego samolotu belgijskiego za przestępstwa popełnione na terytorium Belgii. Zgodnie z art. 42 Konwencji Belgia zastrzega sobie prawo do stosowania art. 22 ust. 1 lit. d Konwencji w odniesieniu do obywatela Belgii winnego popełnienia przestępstwa poza terytorium Królestwa jedynie w sytuacjach, gdy takie przestępstwo jest przestępstwem w świetle prawa belgijskiego, gdy przestępstwo to podlega karze w świetle przepisów prawa państwa, w którym zostało popełnione, oraz gdy sprawca został odnaleziony w Belgii. Belgia zastrzega sobie prawo do wszczęcia postępowania w przypadku, gdy ofiara przestępstwa jest cudzoziemcem, jedynie na skutek skargi wniesionej przez ofiarę, jej rodzinę lub też na skutek oficjalnego powiadomienia przez władze państwa, w którym popełniono przestępstwo. Zgodnie z art. 2 Konwencji Rząd Belgii oświadcza, że uzna za przestępstwo czyny określone w art. 2, dotyczące „hakerstwa wewnętrznego”, zgodnie z artykułem 550bis § 2 Kodeksu Karnego, tylko w przypadku, gdy czyny takie zostały popełnione z zamiarem oszustwa lub spowodowania szkody. Zgodnie z art. 7 Konwencji Rząd Belgii oświadcza, że uzna za przestępstwo czyny określone w art. 7 tylko w przypadku, gdy czyny takie zostały popełnione w oszukańczym zamiarze lub z zamiarem spowodowania szkody.

In accordance with Article 22 of the Convention, the Belgian Government reserves the possibility of applying Article 22.1.c of the Convention only if the following specific condition is fulfilled: Article 36 of the Law of 27 June 1937, relating to the regulation of air navigation, considers as committed in Belgium the offences committed on board a Belgian aircraft in flight. In accordance with Article 42 of the Convention, Belgium reserves the right to apply Article 22.1.d of the Convention to a Belgian national who is guilty of a criminal offence committed outside the territory of the Kingdom, only in cases where such an offence is considered to be a criminal offence according to Belgian law, and the offence is punished by the law of the country where it was committed, and the perpetrator is found in Belgium. Belgium reserves the right to institute proceedings, in cases where the victim of the offence is a foreigner, only upon a preliminary complaint from the victim, his or her family or an official notice from the authorities of the State where the offence was committed. In accordance with Article 2 of the Convention, the Belgian Government declares that it will establish as criminal offences the conducts referred to in Article 2, in relation to “internal hacking” as provided for by Article 550bis, §2 of the Penal Code, only when those conducts are committed with intent to defraud or to cause damage. In accordance with Article 7 of the Convention, the Belgian Government declares that it will establish as criminal offences the conducts provided for by Article 7 only when they are committed with fraudulent intent or intent to cause damage.

Republika Bułgarii

Zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji Republika Bułgarii zastrzega sobie prawo do stosowania środków, o których mowa w art. 20, tylko w odniesieniu do poważnych przestępstw, zgodnie z ich definicją zawartą w Bułgarskim Kodeksie Karnym.

In accordance with Article 14, paragraph 3, of the Convention, the Republic of Bulgaria reserves the right to apply the measures referred to in Article 20 only to serious offences, as they are defined by the Bulgarian Criminal Code.

Czarnogóra

Zgodnie z art. 9 ust. 4 oraz w odniesieniu do art. 9 ust. 1 lit. e Konwencji Czarnogóra oświadcza, że pozyskiwanie pornografii dziecięcej za pośrednictwem systemów komputerowych na własny użytek oraz na użytek innych osób oraz posiadanie pornografii dziecięcej w systemach komputerowych lub na nośnikach służących do przechowywania danych komputerowych nie będzie uznawane za przestępstwo w przypadku, gdy osoba pokazana na tych materiałach ukończyła 14 lat i wyraziła na to zgodę. Zgodnie z art. 9 ust. 4 oraz w odniesieniu do art. 9 ust. 2 lit. b Konwencji Czarnogóra oświadcza, że materiały, które w sposób widoczny przedstawiają twarz, na podstawie której można wywnioskować, że dana osoba jest osobą małoletnią podejmującą czynność, o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. b Konwencji, nie będą uznawane za pornografię dziecięcą. Zgodnie z art. 14 ust. 3 oraz w odniesieniu do art. 20 Konwencji Czarnogóra oświadcza, że środki zawarte w art. 20 Konwencji będą stosowane wyłącznie na podstawie decyzji właściwego sądu Czarnogóry, jeżeli jest to konieczne dla prowadzenia postępowania karnego lub dla celów bezpieczeństwa w Czarnogórze.