Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczący penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, sporządzony w Strasburgu dnia 28 stycznia 2003 r
Treść protokołu
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 28 stycznia 2003 r. w Strasburgu został sporządzony Protokół dodatkowy do Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości dotyczący penalizacji czynów o charakterze rasistowskim lub ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych, w następującym brzmieniu:
Przekład
Rozdział I. Postanowienia wspólne
Artykuł 1 Cel
Celem tego Protokołu jest uzupełnienie, w stosunkach pomiędzy Stronami, postanowień Konwencji o cyberprzestępczości, otwartej do podpisu w Budapeszcie, 23 listopada 2001r., (zwanej dalej Konwencją), w zakresie penalizacji aktów o charakterze rasistowskim i ksenofobicznym popełnionych przy użyciu systemów komputerowych.
Artykuł 2 Definicja
Dla celów niniejszego Protokołu:
„materiały rasistowskie i ksenofobiczne” oznaczają każdy materiał pisemny, każdy wizerunek lub każde inne wyrażenie myśli lub teorii, które nawołują, popierają lub podżegają do nienawiści, dyskryminacji lub przemocy przeciw jakiejkolwiek osobie lub grupie osób, ze względu na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również religię, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.
Terminy i wyrażenia użyte w tym Protokole interpretuje się w taki sam sposób, w jaki te terminy i wyrażenia interpretowane są zgodnie z Konwencją.
Rozdział II. Środki, jakie należy podjąć na szczeblu krajowym
Artykuł 3 Rozpowszechnianie materiałów rasistowskich i ksenofobicznych w systemie komputerowym
Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnej i bezprawnej:
- dystrybucji lub publicznego udostępniania w inny sposób materiałów rasistowskich i ksenofobicznych w systemie komputerowym.
Strona może zastrzec sobie prawo do nieustanawiania odpowiedzialności karnej w odniesieniu do zachowań zdefiniowanych w ustępie 1 tego Artykułu, w przypadku gdy materiały, zdefiniowane w Artykule 2, ustęp 1, nawołują, popierają lub podżegają do dyskryminacji, która nie jest związana z przemocą lub nienawiścią, pod warunkiem istnienia innych skutecznych środków.
Niezależnie od ustępu 2, Strona może zastrzec prawo do niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do tych przypadków dyskryminacji, dla których, z powodu ustanowionych zasad krajowego systemu prawnego dotyczących swobody wyrażania opinii, nie może zapewnić skutecznych środków, o których mowa w ustępie 2.
Artykuł 4 Groźby powodowane rasizmem i ksenofobią
Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego: grożenia, przy użyciu systemu komputerowego, popełnieniem poważnego przestępstwa, zdefiniowanego zgodnie z prawem wewnętrznym
osobom, z racji ich przynależności do grupy wyodrębnionej z uwagi na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również do grupy religijnej, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.
grupie osób wyodrębnionej ze względu na którąkolwiek z tych cech.
Artykuł 5 Zniewagi powodowane rasizmem i ksenofobią
Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnej i bezprawnej: publicznej zniewagi, przy użyciu systemu komputerowego
osób z racji ich przynależności do grupy wyodrębnionej z uwagi na rasę, kolor, pochodzenie narodowe lub etniczne, jak również do grupy religijnej, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.
grupy osób wyodrębnionej ze względu na którąkolwiek z tych cech.
Strona może zarówno:
wymagać, aby przestępstwo zdefiniowane w ustępie 1 miało ten skutek, iż osoba lub grupa osób zdefiniowana w ustępie 1 jest narażona na nienawiść, obrazę, ośmieszenie lub też
zastrzec sobie prawo niestosowania, w całości lub w części, ustępu 1.
Artykuł 6 Zaprzeczanie, poważne umniejszanie znaczenia, akceptacja lub usprawiedliwianie zbrodni ludobójstwa oraz zbrodni przeciwko ludzkości
Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwo w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego:
rozpowszechniania oraz publicznego udostępniania w inny sposób, poprzez system komputerowy, materiałów, które zaprzeczają, poważnie umniejszają znaczenie, aprobują lub usprawiedliwiają akty ludobójstwa lub zbrodnie przeciwko ludzkości zdefiniowane przez prawo międzynarodowe i uznane za takie przez ostateczne i wiążące decyzje Międzynarodowego Trybunału Wojskowego, ustanowionego Umową Londyńską z dnia 8 maja 1945r., lub innego sądu międzynarodowego, ustanowionego zgodnie ze stosownymi instrumentami międzynarodowymi, którego jurysdykcję uznaje ta Strona.
Strona może zarówno:
wymagać, aby zaprzeczenie lub poważne umniejszenie znaczenia określone w ustępie 1 zostało popełnione z zamiarem wywołania nienawiści, dyskryminacji lub aktów przemocy wobec jednostki lub grupy, opartych na rasie, kolorze, pochodzeniu narodowym lub etnicznym, jak również religii, jeżeli wykorzystywana jest ona jako pretekst dla któregokolwiek ze wskazanych wyżej zachowań.
zastrzec sobie prawo do niestosowania, w części lub całości, ustępu 1.
Artykuł 7 Pomocnictwo i podżeganie
Każda Strona podejmie takie środki prawne i inne, jakie okażą się niezbędne dla uznania za przestępstwa w jej prawie wewnętrznym, umyślnego i bezprawnego pomocnictwa lub podżegania do popełnienia któregokolwiek z przestępstw określonych zgodnie z niniejszym Protokołem.
Rozdział III. Relacje pomiędzy Konwencją a Protokołem
Artykuł 8 Relacje pomiędzy Konwencją a Protokołem
Artykuły: 1, 12, 13, 22, 41, 44, 45, 46 Konwencji stosuje się, mutatis mutandis,do niniejszego Protokołu.
Strony rozszerzą zakres stosowania środków zdefiniowanych w artykułach: 14 do 21, 23 do 35 Konwencji na artykuły od 2 do 7 niniejszego Protokołu.
Rozdział IV. Postanowienia końcowe
Artykuł 9 Wyrażenie zgody na związanie się umową
Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu dla Państw, które podpisały Konwencję, które mogą wyrazić zgodę na związanie się Protokołem poprzez:
podpisanie bez zastrzeżeń co do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; lub
podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie.
Państwo nie może podpisać niniejszego Protokołu bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo złożyć dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia, o ile wcześniej nie złożyło lub nie złoży jednocześnie dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia Konwencji.
Dokument ratyfikacyjny, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.
Artykuł 10 Wejście w życie
Niniejszy Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia, w którym pięć Państw wyrazi swoją zgodę na związanie się postanowieniami Protokołu, zgodnie z artykułem 9.
Wobec każdego Państwa, które w późniejszym okresie wyrazi swoją zgodę na związanie się Protokołem, wejdzie on w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia podpisania bez zastrzeżeń co do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia.
Artykuł 11 Przystąpienie
Po wejściu w życie niniejszego Protokołu każde Państwo, które przystąpiło do Konwencji, może również przystąpić do Protokołu.
Przystąpienie dokonuje się poprzez złożenie Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy dokumentu przystąpienia, i staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia.
Artykuł 12 Zastrzeżenia i deklaracje
Zastrzeżenia i deklaracje złożone przez Stronę do postanowień Konwencji odnoszą się również do niniejszego Protokołu, o ile Strona nie złoży odmiennej deklaracji w momencie podpisania lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przystąpienia, przyjęcia lub zatwierdzenia.
Każde Państwo, w pisemnej notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy, może w chwili podpisywania lub składania swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia oświadczyć, że zastrzega sobie możliwość zgłaszania zastrzeżeń, o których mowa w artykułach 3, 5, 6 niniejszego Protokołu. Jednocześnie Strona może zastrzec sobie możliwość zgłaszania w odniesieniu do przepisów niniejszego Protokołu zastrzeżeń przewidzianych w artykule 22, ustęp 2 i w artykule 41, ustęp 1 Konwencji, niezależnie od ich stosowania przez Stronę w odniesieniu do przepisów Konwencji. Składanie innych zastrzeżeń jest niedopuszczalne.
Każde Państwo, w pisemnej notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy, może w chwili podpisywania lub składania swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia oświadczyć, że zastrzega sobie możliwość wymagania dodatkowych elementów jak to przewidziano w artykule 5 ustęp 2 litera a i artykule 6 ustęp 2 litera a niniejszego Protokołu.
Artykuł 13 Status i wycofanie zastrzeżeń
Strona, która zgłosiła zastrzeżenie zgodnie z artykułem 12, wycofa je w całości lub w części, gdy tylko pozwolą na to okoliczności. Wycofanie takie wywiera skutek z dniem otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego. Jeżeli w notyfikacji podaje się, że wycofanie zastrzeżenia wywiera skutek w konkretnej dacie oraz jeżeli data jest późniejsza od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego, wycofanie wywiera skutek w tej późniejszej dacie.
Sekretarz Generalny Rady Europy może okresowo zwracać się do Stron, które złożyły jedno lub kilka zastrzeżeń zgodnie z artykułem 12, o przedstawienie informacji o perspektywach wycofania tego zastrzeżenia lub zastrzeżeń.
Artykuł 14 Zakres terytorialny
Każda Strona, w chwili podpisywania lub składania swojego instrumentu ratyfikacyjnego, akceptacji, zatwierdzenia lub przystąpienia, może wskazać terytorium lub terytoria, do których stosować się będzie niniejszy Protokół.
Każda Strona może w dowolnym momencie złożyć Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy deklarację o rozszerzeniu stosowania niniejszego Protokołu na każde inne terytorium określone w tej deklaracji. Protokół wejdzie w życie na tym terytorium pierwszego dnia miesiąca po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania deklaracji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.
Każda deklaracja złożona na podstawie dwóch poprzednich ustępów może zostać wycofana w odniesieniu do każdego terytorium wskazanego w takiej deklaracji w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie wywiera skutek pierwszego dnia miesiąca po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.
Artykuł 15 Wypowiedzenie
Każda Strona może w dowolnej chwili wypowiedzieć niniejszy Protokół kierując do Sekretarza Generalnego Rady Europy odpowiednią notyfikację.
Wypowiedzenie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzymiesięcznego okresu od dnia otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.
Artykuł 16 Notyfikacja
Sekretarz Generalny Rady Europy zawiadamia Państwa Członkowskie, Państwa nie będące członkami Rady Europy, które uczestniczyły w opracowywaniu niniejszego Protokołu, jak też wszystkie Państwa, które przystąpiły do Protokołu lub zostały zaproszone do przystąpienia do niego, o:
każdym akcie podpisania Protokołu;
złożeniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia;
każdej datę wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z jego artykułami 9, 10 i 11;
wszelkich innych aktach, notyfikacjach lub informacjach związanych z niniejszym Protokołem.
Na dowód czego, niżej podpisani, odpowiednio do tego umocowani, podpisali niniejszy Protokół. Sporządzono w Strasburgu, w dniu 28 stycznia 2003 roku w językach francuskim i angielskim, przy czym obie wersje językowe są jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwum Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże poświadczone kopie każdemu Państwu Członkowskiemu Rady Europy, Państwom nie będącym członkami Rady Europy, które uczestniczyły w opracowywaniu Protokołu oraz każdemu Państwu zaproszonemu do przystąpienia do Protokołu.
Po zaznajomieniu się z powyższym protokołem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:
Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie dnia 29 stycznia 2015 r.
Dodatek - Tekst protokołu w języku angielskim
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.