Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego albo Głównego Geodety Kraju. O wszczęciu tego postępowania rzecznik dyscyplinarny zawiadamia osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, której ono dotyczy.

Jeżeli zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do sporządzenia wniosku o ukaranie, rzecznik dyscyplinarny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, o czym zawiadamia osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, której ono dotyczy.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają w I instancji wojewódzkie komisje dyscyplinarne.

W sprawach dyscyplinarnych orzeka w II instancji Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna działająca przy Głównym Geodecie Kraju.

Komisją dyscyplinarną właściwą do rozpoznania sprawy jest wojewódzka komisja dyscyplinarna, na której obszarze działania popełniono czyn uzasadniający odpowiedzialność dyscyplinarną.

Wojewodowie, w drodze porozumienia, mogą utworzyć wspólną komisję dyscyplinarną, właściwą dla dwóch lub więcej województw.

Spory o właściwość pomiędzy wojewódzkimi komisjami dyscyplinarnymi rozstrzyga Główny Geodeta Kraju.

Członków wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej, w tym przewodniczącego, powołuje, w drodze zarządzenia, na czteroletnią kadencję, wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

Członkiem wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej może być osoba dająca należytą rękojmię wykonywania tej funkcji z racji posiadanej wiedzy oraz doświadczenia w dziedzinie geodezji i kartografii.

Członków Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej, w tym przewodniczącego, powołuje, w drodze zarządzenia, na czteroletnią kadencję, Główny Geodeta Kraju.

Członkiem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej może być osoba dająca należytą rękojmię wykonywania tej funkcji z racji posiadanej wiedzy oraz doświadczenia w dziedzinie geodezji i kartografii.

Wojewódzkie komisje dyscyplinarne oraz Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna, zwane dalej „komisjami dyscyplinarnymi”, orzekają w składach trzyosobowych, wyznaczonych przez przewodniczącego odpowiedniej komisji dyscyplinarnej.

Członkowie komisji dyscyplinarnych w zakresie orzekania są niezawiśli.

Obsługę administracyjną wojewódzkich komisji dyscyplinarnych zapewniają odpowiedni wojewodowie, a Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej - Główny Geodeta Kraju.

W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego, Główny Geodeta Kraju wskazuje innego rzecznika dyscyplinarnego, właściwego do udziału w sprawie.

W przypadku wyłączenia członka wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej albo Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej od udziału w sprawie odpowiednio przewodniczący wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej albo przewodniczący Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej wyznacza innego członka komisji dyscyplinarnej do udziału w sprawie.

Zmiana w składzie orzekającym nie powoduje konieczności powtórzenia czynności w postępowaniu dyscyplinarnym.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są obwiniony i rzecznik dyscyplinarny.

Oskarżycielem jest rzecznik dyscyplinarny.

Za obwinionego uważa się osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, przeciwko której rzecznik dyscyplinarny złożył do wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej wniosek o ukaranie.

Wniosek rzecznika dyscyplinarnego o ukaranie wszczyna postępowanie dyscyplinarne.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. Obrońcą może być adwokat, radca prawny, osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii lub osoba będąca członkiem organizacji społeczno-zawodowej działającej w dziedzinie geodezji i kartografii.

Wojewódzka komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie w sprawie.

Od orzeczenia wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej strony mają prawo wniesienia odwołania. W odwołaniu można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część.

Odwołanie wnosi się do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej za pośrednictwem wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Od orzeczeń Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej stronom służy odwołanie do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o apelacji.

Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Karę dyscyplinarną, z wyjątkiem kary odebrania uprawnień zawodowych, uważa się za niebyłą i wzmiankę o niej wykreśla się z centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe po upływie 2 lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

Karę dyscyplinarną odebrania uprawnień zawodowych uważa się za niebyłą po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

Komisje dyscyplinarne oraz sądy niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, przesyłają Głównemu Geodecie Kraju odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu.

Prawomocne orzeczenie o ukaraniu stanowi podstawę wpisu odpowiedniej wzmianki w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia zawodowe albo wykreślenia ukaranego z tego rejestru.

Wykreślenie z centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe następuje w przypadku:

Wykreślenia z centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe dokonuje się z urzędu na podstawie prawomocnego orzeczenia albo udokumentowanej informacji z rejestru PESEL lub innej udokumentowanej informacji w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wydatki poniesione w związku z tym postępowaniem.

W razie ukarania koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi obwiniony. W pozostałych przypadkach koszty postępowania przed wojewódzką komisją dyscyplinarną pokrywa właściwy wojewoda, a koszty postępowania przed Odwoławczą Komisją Dyscyplinarną - Główny Geodeta Kraju.

Wpływy z tytułu zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego stanowią dochód budżetu państwa.

Do zadań gminy należy:

Ewidencję miejscowości, ulic i adresów prowadzi się w systemie teleinformatycznym.

Ewidencję miejscowości, ulic i adresów zakłada się na podstawie:

Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera:

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera:

Numery porządkowe dotyczące budynków wybudowanych lub prognozowanych na nieruchomościach przyległych do ulicy położonej na granicy gminy lub przyległej do tej granicy ustalają, w drodze porozumienia, właściwi miejscowo wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast).

W przypadku braku porozumienia, o którym mowa w ust. 7, numery porządkowe ustala, w drodze zarządzenia, wojewoda.

Numery porządkowe nowo budowanych budynków, niewykazanych w ewidencji, o której mowa w ust. 4, ustala się przed rozpoczęciem ich użytkowania.

Właściciele nieruchomości zabudowanych lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają, mają obowiązek umieszczenia w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku tabliczki z numerem porządkowym w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru.

Na tabliczce, o której mowa w ust. 1, oprócz numeru porządkowego zamieszcza się również nazwę ulicy lub placu, a w miejscowościach bez ulic lub placów albo posiadających ulice lub place bez nazw - nazwę miejscowości.

Organy jednostek samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, mogą wprowadzić obowiązek umieszczania na tabliczce, o której mowa w ust. 1, nazwy miejscowości lub nazwy dzielnicy, osiedla, zespołu urbanistycznego.

W przypadku gdy budynek położony jest w głębi ogrodzonej nieruchomości, tabliczkę z numerem porządkowym umieszcza się również na ogrodzeniu.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz, a także wzór wniosku, o którym mowa w art. 47a ust. 6, mając na uwadze zachowanie w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, zasadę interoperacyjności, o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, potrzebę harmonizacji zbiorów danych tej ewidencji ze zbiorami innych rejestrów publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, a także usprawnienie obsługi obywateli.

Kto:

W wypadkach określonych w ust. 1 orzekanie następuje na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Kto wykorzystuje materiały zasobu bez wymaganej licencji lub niezgodnie z warunkami licencji lub udostępnia je wbrew postanowieniom licencji osobom trzecim, podlega karze pieniężnej w wysokości dziesięciokrotności opłaty za udostępnienie tych materiałów.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakładają w drodze decyzji administracyjnej:

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji oraz uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi.

(pominięty)

W stosunku do osób wykonujących prace geodezyjne i kartograficzne nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle .

Dokumenty stwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych, uzyskane w trybie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy, są jednoznaczne z uprawnieniami zawodowymi, o których mowa w art. 42.

Osoby nieposiadające uprawnień zawodowych, zatrudnione w istniejących jednostkach gospodarki uspołecznionej na stanowiskach, do których zajmowania jest wymagane posiadanie tych uprawnień, są obowiązane do ich uzyskania w ciągu 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Organ administracji może prowadzić mapę zasadniczą w postaci analogowej do czasu jej przekształcenia do postaci cyfrowej i utworzenia baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r.

W okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2016 r., w przypadku nieutworzenia baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b, mapa zasadnicza może być prowadzona w postaci wektorowej na zasadach stosowanych przed 1 stycznia 2014 r. lub w postaci rastrowej uzupełnianej systematycznie danymi wektorowymi.

Stawki podstawowe, zwane dalej „Sp”, oraz jednostki rozliczeniowe stosowane przy ustalaniu opłat z tytułu udostępniania materiałów zasobu oraz za czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1 pkt 2, 3, 5 i 6, określają tabele nr 1-16.

Zasady ustalania wysokości opłaty za usługi systemu teleinformatycznego ASG-EUPOS określa tabela nr 17.

Przy ustalaniu wysokości opłat stosuje się współczynniki korygujące:

Współczynnik CLprzybiera wartości:

O wysokości współczynnika CLdecyduje najwyższy parametr charakteryzujący zakres uprawnień do przetwarzania materiałów zasobu określony w tabeli nr 18.

W przypadku jednorazowego udostępniania materiałów zasobu współczynnik SUstosuje się w wysokości:

Współczynnika SUnie stosuje się przy obliczaniu wysokości opłaty za okresowy dostęp do materiałów zasobu.

Współczynniki LR, PDoraz AJprzyjmują wartości określone w tabelach nr 1-16.

Jeżeli przy obliczeniu wysokości opłaty stosuje się współczynnik korygujący K, nie stosuje się współczynnika CL.

Stawki podstawowe określone w tabelach nr 1-17 uwzględniają koszty elektronicznych nośników danych o pojemności do 4 GB oraz koszty nośników informacji nieelektronicznej.

W przypadku, gdy w celu udostępniania materiałów zasobu niezbędne jest użycie nośników danych elektronicznych o pojemności 4-20 GB, za nośniki te pobiera się opłatę ryczałtową w wysokości 5 zł.

Opłaty, o której mowa w ust. 11, nie pobiera się, jeżeli odpowiednie nośniki danych elektronicznych dostarczy wnioskodawca.

Materiały zasobu, dla udostępnienia których jest niezbędne użycie zewnętrznego nośnika danych elektronicznych o pojemności większej niż 20 GB, mogą być udostępniane po dostarczeniu przez wnioskodawcę odpowiedniego nośnika danych.

Opłata za wysłanie materiałów zasobu pod wskazany adres wynosi:

W Dokumencie Obliczenia Opłaty kwotę opłaty wykazuje się po zaokrągleniu jej do pełnych dziesiątek groszy. Zaokrąglenie następuje w ten sposób, że:

W przypadku gdy współczynnik korygujący LR, określony w tabelach nr 2, 3 (lp. 1, 6), 10 (lp. 2, 5-18, 21, 22), 13 (lp. 4), 14 lub 16 (lp. 1 i 2), ma wyłącznie wartość 1,0 (n zależnie od liczby jednostek rozliczeniowych), wysokość opłaty za udostępnienie materiałów zasobu (Wop) oblicza się według wzoru:

W przypadku gdy współczynnik LRokreślony w tabelach nr 7, 8, 10 (lp. 1), 13 (lp. 3) lub 16 (lp. 6) przybiera wartość

W przypadku gdy współczynnik LRokreślony w tabelach nr 1, 3 (lp. 2-5), 4-6, 9, 10 (lp. 3, 4, 19, 20), 12, 13 (lp. 1, 2) lub 15 przybiera wartość:

W przypadku gdy Ljr jest mniejsza niż 1, do obliczenia wysokości opłaty przyjmuje się 1.

Wysokość opłaty za określone w licencji prawo do korzystania przez okres 1 roku z usługi umożliwiającej wyświetlanie na ekranie urządzeń licencjobiorcy ortofotomapy lub opracowań kartograficznych, tworzonych na podstawie odpowiednich baz danych, o których mowa w art. 4 ust. la pkt 1-3, 7, 8, 10, 11 lub ust. 1b, wraz z prawem do przetwarzania udostępnionych informacji, dotyczących określonego obszaru, w sposób przekraczający usługę przeglądania, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, ustala się w takiej samej wysokości jak wysokość opłaty za jednorazowe udostępnienie odpowiednich opracowań kartograficznych w postaci rastrowej, dotyczących tego samego obszaru, tworzonych na podstawie tych baz danych.

W przypadku udostępniania, na zasadach określonych w ust. 20, ortofotomapy lub opracowań kartograficznych tworzonych na podstawie odpowiednich baz danych, o których mowa w art. 4 ust. la pkt 1, 7, 8 lub 11, wysokości opłaty nie może być mniejsza niż opłata za jednorazowe udostępnienie odpowiednich opracowań kartograficznych w postaci rastrowej dotyczących obszaru 100 km^2^.

W przypadku udostępniania, na zasadach określonych w ust. 20, opracowań kartograficznych tworzonych na podstawie odpowiednich baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3, 10 lub ust. 1b, wysokości opłaty nie może być mniejsza niż opłata za jednorazowe udostępnienie odpowiednich opracowań kartograficznych w postaci rastrowej dotyczących obszaru:

W przypadku, gdy prawa, o których mowa w ust. 20, dotyczą okresu krótszego niż jeden rok, do ustalenia wysokości opłaty stosuje się współczynnik T,w wysokości: