Ustawa z dnia 25 lutego 2016 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:
1) po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
3a. Przewodniczący Krajowej Rady, na wniosek nadawcy programu telewizyjnego rozpowszechnianego wyłącznie w systemie teleinformatycznym, może, w drodze decyzji, określić niższy udział w programie telewizyjnym audycji, o których mowa w ust. 1 i 3, uwzględniając liczbę odbiorców i zasięg programu oraz możliwość realizacji obowiązków nałożonych na nadawcę. 3b. Do decyzji, o której mowa w ust. 3a, stosuje się przepis art. 33 ust. 3.
2) w ust. 4 w pkt 3 skreśla się przecinek i uchyla się pkt 4.
Art. 2.
Do dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1, nadawca programu telewizyjnego rozpowszechnianego wyłącznie w systemie teleinformatycznym przeznacza:
1) co najmniej 10% kwartalnego czasu nadawania programu na audycje wytworzone pierwotnie w języku polskim, z wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych, przekazów tekstowych i teleturniejów;
2) co najmniej 15% kwartalnego czasu nadawania programu na audycje europejskie, z wyłączeniem serwisów informacyjnych, reklam, telesprzedaży, transmisji sportowych, przekazów tekstowych i teleturniejów.
Art. 3.
Nadawca programu telewizyjnego rozpowszechnianego wyłącznie w systemie teleinformatycznym składa wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
W przypadku niezłożenia wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1, albo jego nieuwzględnienia stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)