Ustawa z dnia 11 maja 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw

Typ Ustawa
Ogłoszono 2017-05-11
Status Obowiązujący
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 26
Historia nowelizacji JSON API
b)

po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

§ 3a. Cofnięcie przez asesora sądowego wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim jest równoznaczne ze złożeniem oświadczenia o zrzeczeniu się urzędu.

38) w art. 106l:

a)

uchyla się § 1,

b)

w § 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Przeniesienie asesora sądowego na inne miejsce służbowe może nastąpić, także bez jego zgody, w przypadkach:

c)

§ 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. Decyzję o przeniesieniu asesora sądowego wydaje Minister Sprawiedliwości, z tym że przeniesienie z przyczyn, o których mowa w § 2 pkt 1, może nastąpić, jeżeli uwzględnienie wniosku asesora sądowego co do nowego miejsca służbowego nie jest możliwe.

39) uchyla się art. 106n-106x;

40) po art. 106x dodaje się art. 106xa w brzmieniu:

Art. 106xa. § 1. Przed upływem 36 miesięcy pełnienia obowiązków sędziego asesor sądowy może złożyć prezesowi właściwego sądu okręgowego wniosek o powołanie na stanowisko sędziego sądu rejonowego. Przepisy art. 57 § 2-6 i 8, art. 57a § 1, art. 57ab § 2, art. 57ac-57af oraz art. 58 § 4 stosuje się odpowiednio. § 2. W razie złożenia wniosku, o którym mowa w § 1, prezes sądu okręgowego, w terminie nie dłuższym niż siedem dni od dnia upływu 36 miesięcy pełnienia przez asesora sądowego obowiązków sędziego, zarządza dokonanie oceny kwalifikacji asesora sądowego. Przepisy art. 57ah § 3, art. 57b, art. 57i § 1 i 3 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57i § 4 stosuje się odpowiednio. § 3. Oceny kwalifikacji asesora sądowego dokonuje sędzia wizytator wyznaczony przez prezesa właściwego sądu apelacyjnego w drodze losowania spośród sędziów z obszaru danej apelacji, o których mowa w art. 37c § 3, z wyłączeniem sędziów sądu okręgowego, w którego okręgu ma siedzibę sąd, w którym asesor sądowy pełni służbę. Jeżeli asesor sądowy pełnił obowiązki sędziego w wydziałach cywilnym i karnym, wyznacza się więcej niż jednego sędziego wizytatora. § 4. Prezes właściwego sądu okręgowego zapoznaje asesora sądowego z oceną kwalifikacji, zamieszczając ją w systemie teleinformatycznym. Asesor sądowy ma prawo do złożenia temu prezesowi uwag do oceny kwalifikacji, w terminie 21 dni od daty zamieszczenia oceny kwalifikacji w systemie teleinformatycznym. § 5. Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, lub złożeniu przez asesora sądowego uwag do oceny kwalifikacji prezes sądu okręgowego przedstawia do zaopiniowania kolegium sądu okręgowego kandydaturę asesora sądowego na wolne stanowisko sędziego sądu rejonowego, wraz z oceną kwalifikacji i ewentualnymi uwagami asesora sądowego, a następnie ustala termin zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu, w czasie którego kandydatura będzie oceniana.

41) w art. 106y:

a)

uchyla się § 2,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. W przypadku powierzenia asesorowi sądowemu funkcji przewodniczącego wydziału, przysługuje mu z tego tytułu dodatek funkcyjny ustalany w sposób określony w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 91 § 8.

c)

uchyla się § 6;

42) w art. 106z:

a)

§ 1 i 2 otrzymują brzmienie:

§ 1. Asesorowi sądowemu można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli leczenie to wymaga powstrzymania się od pełnienia służby. § 2. Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu miesięcy.

b)

dodaje się § 4 w brzmieniu:

§ 4. W przypadku odmowy udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia asesorowi sądowemu przysługuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania odmowy odwołanie do Sądu Najwyższego.

43) w art. 106za § 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. Strojem urzędowym asesora sądowego jest strój urzędowy sędziego. Przepis art. 84 § 1 stosuje się.

44) uchyla się art. 106zb;

45) art. 106ze otrzymuje brzmienie:

Art. 106ze. § 1. Za wykroczenie asesor sądowy odpowiada tylko dyscyplinarnie, z zastrzeżeniem § 2. § 2. Asesor sądowy może wyrazić zgodę na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej za wykroczenia, o których mowa w § 3, w trybie określonym w tym przepisie. § 3. W przypadku popełnienia przez asesora sądowego wykroczenia, o którym mowa w rozdziale XI ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, przyjęcie przez asesora sądowego mandatu karnego albo uiszczenie grzywny, w przypadku ukarania mandatem karnym zaocznym, o którym mowa w art. 98 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, stanowi oświadczenie o wyrażeniu przez niego zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności w tej formie. § 4. Wyrażenie przez asesora sądowego zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności w trybie określonym w § 3 wyłącza odpowiedzialność dyscyplinarną.

46) w art. 106zf uchyla się § 2 i 4;

47) art. 106zg otrzymuje brzmienie:

Art. 106zg. Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 67, art. 82, art. 85-90, art. 95 i art. 97.

48) art. 107a otrzymuje brzmienie:

Art. 107a. Asesor sądowy za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu (przewinienia dyscyplinarne) oraz za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska, jeżeli przez nie okazał się niegodny urzędu asesora sądowego, odpowiada dyscyplinarnie tak jak sędzia. Przepisy art. 108-133a stosuje się odpowiednio.

49) w art. 131:

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. W przypadkach przewidzianych w art. 75 § 2 pkt 3 lub w sprawie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych, lub uchylenia zarządzenia o przerwie w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 1, po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego oraz w przypadku, o którym mowa w art. 37 § 5, sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę. Wysłuchuje także sędziego, jeżeli stawił się na posiedzenie, a w przypadku, o którym mowa w art. 37 § 5 - także prezesa właściwego sądu.

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia zastrzeżenia, o którym mowa w art. 37 § 5, sędziemu przysługuje zażalenie.

c)

§ 5 otrzymuje brzmienie:

§ 5. Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji.

50) w art. 147 § 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. W sądach do wykonywania określonych w ustawach czynności należących do sądów w zakresie ochrony prawnej, innych niż wymiar sprawiedliwości, są zatrudniani referendarze sądowi i starsi referendarze sądowi, zwani dalej „referendarzami”.

51) w art. 149 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

5) zdał egzamin referendarski, sędziowski, prokuratorski, notarialny, adwokacki lub radcowski lub ukończył aplikację sędziowską albo aplikację prokuratorską.

52) w art. 151b § 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. Przepisy art. 45 § 1, art. 82a § 1 i 3, art. 87-89, art. 92 § 1 i 2, art. 93 oraz art. 97 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do referendarzy, z tym że urlopu, o którym mowa w art. 93, udziela prezes właściwego sądu apelacyjnego.

53) uchyla się art. 151c;

54) w art. 155 uchyla się § 7 i 7a;

55) w art. 155ca dodaje się § 4 w brzmieniu:

§ 4. Asystent sędziego w pierwszym roku pracy, w ramach stażu asystenckiego, odbywa szkolenie z zakresu metodyki pracy organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury. Prezes sądu kieruje asystenta na szkolenie w najbliższym terminie przewidzianym w harmonogramie działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na dany rok.

56) w art. 175a w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) referendarzy sądowych, asystentów sędziów, dyrektorów sądów oraz ich zastępców, kuratorów zawodowych, urzędników oraz innych pracowników sądów,

57) uchyla się art. 177a.

Art. 3.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze w art. 76 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. Aplikanci odbywają w trakcie aplikacji szkolenie z zakresu działania sądownictwa powszechnego i prokuratury. Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej zawiera z Ministrem Sprawiedliwości porozumienie w sprawie odbywania przez aplikantów szkolenia z zakresu działania sądownictwa powszechnego i prokuratury, zgodnie z regulaminem aplikacji, w którym ustala się plan szkolenia, mając na uwadze zarówno praktyczne, jak i teoretyczne zapoznanie aplikantów ze sposobem funkcjonowania sądownictwa powszechnego i prokuratury, sposób jego odbywania i czas trwania, a także wysokość wynagrodzenia za przeprowadzenie szkolenia.

Art. 4.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w art. 32 ust. 3a otrzymuje brzmienie:

3a. Aplikanci odbywają w trakcie aplikacji szkolenie z zakresu działania sądownictwa powszechnego i prokuratury. Prezes Krajowej Rady Radców Prawnych zawiera z Ministrem Sprawiedliwości porozumienie w sprawie odbywania przez aplikantów szkolenia z zakresu działania sądownictwa powszechnego i prokuratury. W porozumieniu ustala się w szczególności ramowy program szkolenia uwzględniający zajęcia teoretyczne i praktyczne, sposób ich odbywania i czas trwania, a także wysokość wynagrodzenia za przeprowadzenie szkolenia.

Art. 5.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11a ust. 9 otrzymuje brzmienie:

  1. W okresie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury urzędnik otrzymuje dodatek funkcyjny z tytułu delegowania.

2) w art. 11b ust. 9 otrzymuje brzmienie:

  1. W okresie delegowania do Prokuratury Krajowej, Ministerstwa Sprawiedliwości lub Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury urzędnik otrzymuje dodatek funkcyjny z tytułu delegowania.

Art. 6.

W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych w art. 10 w ust. 2 w pkt 4 w lit. I przecinek zastępuje się średnikiem i uchyla się lit. m.

Art. 7.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 85 ust. 18 otrzymuje brzmienie:

  1. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, korzystającą ze świadczenia określonego w art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury , składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.

2) w art. 86 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie:

15) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, niekorzystających ze świadczenia określonego w art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, opłaca Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury;

Art. 8.

W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3:

a)

w ust. 1:

1) rozpatrywanie i ocena kandydatów do pełnienia urzędu na stanowiskach sędziów Sądu Najwyższego oraz stanowiskach sędziowskich w sądach powszechnych, sądach administracyjnych i sądach wojskowych oraz na stanowiskach asesorów sądowych w sądach administracyjnych; 2) przedstawianie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosków o powołanie sędziów w Sądzie Najwyższym, sądach powszechnych, sądach administracyjnych i sądach wojskowych oraz o powołanie asesorów sądowych w sądach administracyjnych;

2a) wyrażanie sprzeciwu wobec pełnienia przez asesorów sądowych w sądach powszechnych obowiązków sędziego;

b)

w ust. 2 pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:

7) wskazuje jednego członka Rady Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury; 8) wyraża opinię w sprawach powołania i odwołania Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.

2) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Rada określa w regulaminie szczegółowy tryb swojego działania, z uwzględnieniem zastosowania systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim, o którym mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, zwanego dalej „systemem teleinformatycznym”.

3) w art. 30 ust. 2a otrzymuje brzmienie:

2a. W sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego Przewodniczący zwraca się o przedstawienie akt osobowych kandydata oraz innych dokumentów do organów i instytucji objętych systemem teleinformatycznym za pośrednictwem tego systemu. Akta osobowe kandydata oraz dokumenty, o których przedstawienie zwrócił się Przewodniczący, mogą być przedstawione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

4) w art. 32 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. Pisma i inne dokumenty w rozpatrywanych przez Radę sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego, a także uchwały Rady podjęte w tych sprawach doręcza się kandydatom za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Doręczenie uznaje się za skuteczne z chwilą zalogowania się kandydata do systemu teleinformatycznego lub po upływie 14 dni od dnia umieszczenia pisma w systemie teleinformatycznym.

5) w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  1. Wyjaśnienia kandydata do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego oraz materiały uzupełniające mogą być składane także za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

6) w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Jeżeli na stanowisko sędziowskie albo asesorskie swoje kandydatury zgłosiły osoby wykonujące zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza albo zajmujące stanowisko prokuratora, radcy, starszego radcy lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, o posiedzeniu zespołu zawiadamia się odpowiednio: Naczelną Radę Adwokacką, Krajową Radę Radców Prawnych, Krajową Radę Notarialną, Krajową Radę Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym oraz Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

7) po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu:

Art. 37a. 1. Jeżeli na stanowisko sędziowskie zgłosił się asesor sądowy, uchwała o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego może zostać podjęta dopiero po uprzednim rozpatrzeniu zgłoszonych przez asesora uwag do oceny kwalifikacji w trybie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 3. W takim przypadku lustracji pracy asesora sądowego dokonuje trzech sędziów wizytatorów wyznaczonych w drodze losowania spośród sędziów wizytatorów z obszaru innej apelacji niż ta, na obszarze której ma siedzibę sąd, w którym asesor sądowy pełni służbę, w terminie nie dłuższym niż sześćdziesiąt dni. 2. Sędziowie wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji asesora sądowego, do której zgłoszono uwagi, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko sędziów wizytatorów sporządza się na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się asesorowi sądowemu. 3. Uwagi asesora sądowego złożone po terminie, o którym mowa w art. 106xa § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, pozostawia się bez rozpatrzenia.

8) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  1. Jeżeli uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 1, nie zaskarżyli wszyscy uczestnicy postępowania, uchwała ta staje się prawomocna w części obejmującej rozstrzygnięcia o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego tych uczestników postępowania, którzy nie wnieśli odwołania.

Art. 9.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz niektórych innych ustaw w art. 15 uchyla się ust. 1, 2 i 4.

Art. 10.

W ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw uchyla się art. 24-25a.

Art. 11.

W ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o opiniodawczych zespołach sądowych specjalistów w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  1. Za wieloletnią pracę kierownik zespołu lub specjalista otrzymują nagrodę jubileuszową w wysokości: 1) po 20 latach pracy - 75% miesięcznego wynagrodzenia; 2) po 25 latach pracy - 100% miesięcznego wynagrodzenia; 3) po 30 latach pracy - 150% miesięcznego wynagrodzenia; 4) po 35 latach pracy - 200% miesięcznego wynagrodzenia; 5) po 40 latach pracy - 300% miesięcznego wynagrodzenia; 6) po 45 latach pracy - 400% miesięcznego wynagrodzenia.

Art. 12.

W ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 106:

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

§ 1a. Prokurator Generalny może delegować prokuratora, za jego zgodą, do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

b)

po § 7 dodaje się § 7a w brzmieniu:

§ 7a. Prokurator Generalny, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, może delegować prokuratora, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub określonej funkcji, lub odbycia stażu trwającego dłużej niż miesiąc, poza granicami państwa w ramach współpracy międzynarodowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, zgodnie z kwalifikacjami prokuratora, na czas określony, nie dłuższy niż 4 lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres nieprzekraczający 4 lat.

2) w art. 107:

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. Prokurator delegowany na podstawie art. 106 § 1 na czas nieokreślony lub art. 106 § 7 i 7a na okres dłuższy niż rok może być odwołany z delegacji lub z niej ustąpić za 3-miesięcznym uprzedzeniem. Prokurator delegowany na podstawie art. 106 § 7 na okres nie dłuższy niż rok może ustąpić z delegacji za miesięcznym uprzedzeniem.

b)

w § 2 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „na podstawie art. 106 § 7” zastępuje się wyrazami „na podstawie art. 106 § 7 i 7a”;

3) w art. 113:

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. Prokurator delegowany na podstawie art. 106 § 7 i 7a ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratora oraz dodatku za długoletnią pracę, a także do świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jeżeli zdarzenie powodujące powstanie prawa do tych świadczeń zaistniało w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa. W okresie delegowania prokurator może otrzymać dodatek funkcyjny.

b)

w § 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Prokuratorowi delegowanemu na podstawie art. 106 § 7 i 7a w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa przysługują wypłacane w walucie polskiej lub obcej:

4) w art. 115 § 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby prokurator otrzymuje 80% wynagrodzenia, nie dłużej jednak niż przez okres roku, a po upływie tego okresu, do czasu zakończenia postępowania w sprawie o przeniesienie w stan spoczynku - 75% wynagrodzenia.

5) w art. 121 § 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. W przypadku uzyskania zgody, o której mowa w § 2, prokuratorowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania do jednostki organizacyjnej prokuratury oraz ośrodka zamiejscowego jednostki organizacyjnej prokuratury, ustalonych na zasadach obowiązujących przy ustalaniu wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Zwrot kosztów nie przysługuje, jeżeli zmiana miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary dyscyplinarnej przeniesienia na inne miejsce służbowe.

6) w art. 179:

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. Asystent prokuratora, który ukończył wyższe studia prawnicze i uzyskał tytuł magistra, po przepracowaniu 5 lat na tym stanowisku może przystąpić do egzaminu prokuratorskiego. Asystent prokuratora, który złożył egzamin notarialny, adwokacki lub radcowski, może przystąpić do egzaminu prokuratorskiego po przepracowaniu 4 lat na stanowisku asystenta prokuratora. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu prokuratorskiego asystent prokuratora zgłasza dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na 3 miesiące przed terminem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę. W przypadku złożenia przez asystenta prokuratora, nie później niż 14 dni przed terminem egzaminu prokuratorskiego, pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od udziału w egzaminie, dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, na wniosek kandydata, zwraca 2/3 uiszczonej opłaty.

b)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

§ 1a. O złożeniu wniosku o dopuszczenie do egzaminu prokuratorskiego asystent prokuratora niezwłocznie zawiadamia Prokuratora Krajowego.

7) w art. 183 § 2 otrzymuje brzmienie:

§ 2. Aplikant prokuratorski, po ukończeniu 12 miesięcy aplikacji prokuratorskiej może występować przed sądem rejonowym w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach o przestępstwa zagrożone karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności lub karą łagodniejszego rodzaju oraz o wykroczenia, a także przed tym sądem w postępowaniu wykonawczym.

Art. 13.

W ustawie z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw w art. 28 wyrazy „z dniem 1 lipca 2017 r.” zastępuje się wyrazami „z dniem 1 stycznia 2018 r.”.

Art. 14.

Rada Programowa Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, powołana na podstawie przepisów dotychczasowych, działa w dotychczasowym składzie do czasu powołania nowego składu Rady, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 15.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, sporządzi i ogłosi w Biuletynie Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną kandydatów na stanowisko asesora sądowego. Na listę tę wpisuje się:

1) aplikantów Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, którzy zdali egzamin sędziowski oraz nie zostali skreśleni z listy aplikantów aplikacji sędziowskiej;

2) referendarzy sądowych i asystentów sędziów, którzy w latach 2011-2016 zdali egzamin sędziowski.

2.

Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imiona i nazwiska kandydatów, liczbę punktów uzyskanych na egzaminie sędziowskim przez każdego z kandydatów oraz liczbę porządkową wskazującą ich miejsce na liście. Na liście nie umieszcza się osób, które do dnia jej sporządzenia zostały powołane do pełnienia urzędu sędziego. O kolejności na liście decyduje suma punktów uzyskanych z egzaminu sędziowskiego. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez dwóch lub więcej kandydatów o kolejności na liście decyduje wynik losowania.

3.

Minister Sprawiedliwości określa, w drodze zarządzenia, wykaz wolnych stanowisk asesorskich przewidzianych dla kandydatów umieszczonych na liście, o której mowa w ust. 1, zawierający informacje o wydziałach, do których stanowiska te zostały przydzielone. Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zamieszcza zarządzenie w Biuletynie Informacji Publicznej.

4.

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej komunikat o terminie i miejscu odebrania od kandydatów umieszczonych na liście, o której mowa w ust. 1, oświadczeń o dokonaniu wyboru stanowiska asesora sądowego - nie później niż na miesiąc przed tym terminem.

5.

Najpóźniej w chwili dokonywania wyboru stanowiska asesora sądowego kandydat, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przedstawia zaświadczenie, że jest zdolny - ze względu na stan zdrowia - do pełnienia obowiązków sędziego. Wydanie zaświadczenia oraz badanie kandydata na stanowisko asesora sądowego odbywa się na zasadach obowiązujących kandydata na stanowisko sędziowskie.

6.

Wybór stanowiska asesora sądowego odbywa się jawnie według kolejności zajmowanej na liście, o której mowa w ust. 1. Najpóźniej w chwili dokonywania wyboru kandydat może wskazać na liście dalsze miejsce, z którego dokona wyboru. W takim przypadku kolejność na tej liście ulega przesunięciu w sposób zapewniający zastąpienie miejsca zwolnionego. Kandydat może dokonać wyboru przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo wymaga formy pisemnej.

7.

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zasięga o każdym z kandydatów, którzy złożyli oświadczenie o wyborze stanowisk asesorów sądowych, informacji z Krajowego Rejestru Karnego oraz informacji od właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu kandydata komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji. We wniosku do komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji wskazuje się imię, nazwisko i numer PESEL kandydata. Komendant wojewódzki Policji oraz Komendant Stołeczny Policji uzyskują i sporządzają informacje w oparciu o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych, a następnie przedstawiają Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury pisemną informację w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku.

8.

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości listę, o której mowa w ust. 1, wskazując wybrane przez poszczególnych kandydatów stanowiska asesorów sądowych. Do tej listy Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury dołącza uzyskane o każdym z kandydatów informacje, o których mowa w ust. 7.

9.

Listę, o której mowa w ust. 1, ze wskazaniem wybranych przez poszczególnych kandydatów stanowisk asesorów sądowych z obszaru danej apelacji, Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury przekazuje prezesowi właściwego sądu apelacyjnego.

10.

Egzaminowani aplikanci aplikacji sędziowskiej, którzy złożyli egzamin sędziowski w latach 2015 i 2016 i dokonali wyboru stanowiska asesora sądowego, kończą odbywanie aplikacji sędziowskiej z dniem poprzedzającym nawiązanie stosunku pracy na stanowisku asesora sądowego. Egzaminowani aplikanci aplikacji sędziowskiej, którzy złożyli egzamin sędziowski w latach 2015 i 2016 i nie dokonali wyboru stanowiska asesora sądowego, odbywają aplikację na dotychczasowych zasadach.

11.

Kandydaci umieszczeni na liście, o której mowa w ust. 1, którzy nie dokonali wyboru stanowiska asesora sądowego, mogą ubiegać się o wolne stanowiska sędziowskie na zasadach obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w okresie 5 lat od dnia jej wejścia w życie.

12.

Do kandydatów, którzy dokonali wyboru stanowiska asesora sądowego, stosuje się przepisy art. 22a § 1a i art. 106i ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

13.

Kandydat, o którym mowa w ust. 1, zatrudniony w chwili dokonywania wyboru stanowiska asesora sądowego na stanowisku referendarza sądowego lub asystenta sędziego, w przypadku wygaśnięcia stosunku służbowego asesora sądowego na podstawie art. 106k § 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, może powrócić na poprzednio zajmowane stanowisko, jeżeli spełnia warunki mianowania na stanowisko referendarza sądowego albo zatrudnienia na stanowisku asystenta sędziego. Uprawnienie to wykonuje się przez złożenie prezesowi właściwego sądu oświadczenia w terminie 30 dni od dnia wygaśnięcia stosunku służbowego asesora sądowego.

Art. 16.

1.

Aplikacja ogólna, aplikacja sędziowska i aplikacja prokuratorska rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy odbywają się na podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Do aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej rozpoczynających się w 2018 r., stanowiących kontynuację aplikacji ogólnej, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 21 sierpnia 2015 r.

3.

Do aplikantów aplikacji, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 41-41c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W odniesieniu do aplikantów, którzy zostali zawieszeni w prawach i obowiązkach przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do pobierania stypendium, o którym mowa w art. 41a ust. 4-6 ustawy zmienianej w art. 1, przysługuje od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stypendium jest wypłacane od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pod warunkiem, że w tym dniu zachodzą przesłanki do jego wypłaty określone w art. 41a ust. 4-6 ustawy zmienianej w art. 1, i okres zawieszenia trwa krócej niż 12 miesięcy. Stypendium jest wypłacane za okres od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia upływu 12 miesięcy, licząc od dnia zawieszenia.

4.

Do aplikantów aplikacji sędziowskich, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 32a ust. 1 oraz art. 33a ustawy zmienianej w art. 1. Do aplikantów aplikacji prokuratorskich, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 32a ust. 1 i art. 33b ustawy zmienianej w art. 1.

5.

Do egzaminów sędziowskich i prokuratorskich stosuje się przepisy art. 32, art. 32a ust. 2, art. 33 i art. 34 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że egzamin sędziowski i egzamin prokuratorski w 2017 r. przeprowadza się w terminach wynikających z przepisów dotychczasowych, a skład zespołów egzaminacyjnych i komisji egzaminacyjnych powołanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie ulega zmianie.

6.

Do aplikantów aplikacji, o których mowa w ust. 1 i 2, wobec których została wydana decyzja o zawieszeniu w prawach i obowiązkach aplikanta, po uchyleniu tej decyzji stosuje się przepis art. 40 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o ile jest możliwa kontynuacja tych aplikacji na podstawie przepisów dotychczasowych. W pozostałych przypadkach aplikanci aplikacji, o których mowa w ust. 1 i 2, kontynuują aplikację na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy czym na wniosek aplikanta Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może ustalić indywidualny tok szkolenia, skracając czas trwania aplikacji nie więcej niż o 12 miesięcy.

7.

Aplikantom aplikacji ogólnej, którzy zostali zawieszeni w prawach i obowiązkach z powodu ciąży, macierzyństwa lub długotrwałej choroby uniemożliwiającej kontynuowanie i ukończenie aplikacji ogólnej, a wobec których Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury wydał decyzję o uchyleniu decyzji o zawieszeniu, przysługuje prawo wyboru aplikacji sędziowskiej albo aplikacji prokuratorskiej. Wybór ten jest dokonywany do dnia rozpoczęcia aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej, których przebieg reguluje ustawa zmieniana w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wyboru, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, dokonuje się na zasadach określonych w art. 23 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy czym Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury wydaje decyzję o przyjęciu na aplikację sędziowską albo aplikację prokuratorską, kierując się miejscem, które aplikant zajmował na liście kwalifikacyjnej kandydatów na aplikację ogólną. W przypadku przyjęcia na aplikację sędziowską albo aplikację prokuratorską limit miejsc na tej aplikacji ulega podwyższeniu.

8.

W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w art. 29 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 21 sierpnia 2015 r., przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.

9.

W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w art. 23 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 21 sierpnia 2015 r., przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

10.

Przepis art. 45 § 3 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do aplikanta aplikacji sędziowskiej, który ukończył aplikację ogólną oraz odbył co najmniej 12 miesięcy aplikacji sędziowskiej, o której mowa w ust. 1 i 2.

Art. 17.

Nabór na aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską rozpoczęty przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych do ustalenia listy kwalifikacyjnej kandydatów na aplikantów aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej włącznie.

Art. 18.

1.

Osoba, która na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 9 oraz art. 65 ustawy zmienianej w art. 1 w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy spełnia wymagania do powołania na stanowisko sędziego sądu rejonowego, zachowuje to prawo przez 7 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Osoba, która na podstawie art. 61 § 5 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy spełnia wymagania do powołania na stanowisko sędziego sądu rejonowego ze względu na zajmowanie stanowiska asesora prokuratury przez okres co najmniej 3 lat, zachowuje to prawo przez 7 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 19.

1.

Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na stanowisku referendarza sądowego i spełnia warunek, o którym mowa w art. 151c § 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, może do dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

2.

Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na stanowisku referendarza sądowego i nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 151c § 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, może po spełnieniu tego warunku, do dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

3.

Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego i spełnia warunek, o którym mowa w art. 155 § 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, lub warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, może do dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

4.

Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego i nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 155 § 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, lub warunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, może po spełnieniu tego warunku, do dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

5.

Wniosek o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego referendarz sądowy lub asystent sędziego, o których mowa w ust. 1-4, składa do Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na 3 miesiące przed terminem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę.

6.

W przypadku nieprzystąpienia przez referendarza sądowego lub asystenta sędziego, o których mowa w ust. 1-4, do egzaminu sędziowskiego Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zwraca 2/3 uiszczonej opłaty.

7.

Wysokość opłaty egzaminacyjnej za przystąpienie do egzaminu sędziowskiego wynosi 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę .

Art. 20.

1.

Osoba, o której mowa w art. 19 ust. 1-4, może być powołana na stanowisko sędziego sądu rejonowego, jeżeli spełnia wymagania określone w art. 61 § 1 pkt 1-6 ustawy zmienianej w art. 2, w okresie 5 lat od dnia złożenia egzaminu sędziowskiego.

2.

Do zgłoszeń oraz oceny kwalifikacji referendarzy sądowych, asystentów sędziów i asesorów prokuratury, którzy zgłosili swoje kandydatury na wolne stanowiska sędziowskie, o których obwieszczono po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Do gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których dokonywana jest ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego, stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57i § 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 2.

Art. 21.

Osoby będące wykładowcami Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury przedstawia do zaopiniowania Radzie Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 22.

W przypadku zatrudnienia osoby, o której mowa w art. 19 ust. 1-4, w niepełnym wymiarze czasu pracy okresy, o których mowa w art. 151c § 1 i art. 155 § 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, oraz art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, podlegają proporcjonalnemu wydłużeniu.

Art. 23.

1.

Przy ustalaniu łącznego okresu zawieszenia w prawach i obowiązkach aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, uwzględnia się okres zawieszenia od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku osoby zawieszonej w prawach i obowiązkach aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy i nadal zawieszonej po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przy ustalaniu łącznego okresu zawieszenia w prawach i obowiązkach aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, uwzględnia się również okres zawieszenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 24.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 52 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 52 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 § 1 oraz art. 57i § 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 41 § 1 oraz art. 57i § 4 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 103 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 103 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 25.

Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 2, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Sąd Okręgowy w Warszawie pozostaje sądem właściwym do rozpoznawania spraw z zakresu ochrony unijnych znaków towarowych i wzorów wspólnotowych.

Art. 26.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 35, w zakresie dodawanego art. 41a ust. 2, oraz art. 12 pkt 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

2) art. 13, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)