Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie uzupełniająca Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego, podpisana w Warszawie dnia 9 lipca 2016 r

„NATO SOFA” oznacza Umowę miedzy Państwami - Stronami Sojuszu Północnoatlantyckiego dotyczącą statusu ich sił zbrojnych, podpisaną w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r.

„Protokół Paryski” oznacza Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych, ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego, podpisany w Paryżu dnia 28 sierpnia 1952 r.

„PdP SOFA” oznacza Umowę między Państwami - Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego a innymi państwami uczestniczącymi w Partnerstwie dla Pokoju, dotyczącą statusu ich sił zbrojnych, podpisaną w Brukseli dnia 19 czerwca 1995 r. oraz mające zastosowanie jej dodatkowe protokoły.

„SHAPE” oznacza Naczelne Dowództwo Sojuszniczych Sił w Europie.

„SACEUR” oznacza Naczelnego Dowódcę Sojuszniczych Sił w Europie.

„HQ SACT” oznacza Dowództwo Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji.

„SACT” oznacza Naczelnego Sojuszniczego Dowódcę Transformacji.

„Naczelne Dowództwo” oznacza SHAPE lub HQ SACT, odpowiednio zgodnie z definicją zawartą w artykule 1 Protokołu Paryskiego oraz wszelkie przyszłe Naczelne Dowództwa lub organizacje stanowiące ich następców prawnych.

„Dowództwo Sojusznicze” obejmuje, na potrzeby niniejszej Umowy Uzupełniającej oraz w uzupełnieniu artykułu 1 Protokołu Paryskiego, wszelkie organy wojskowe NATO, którym na podstawie decyzji Rady Północnoatlantyckiej oraz zgodnie z decyzją przyjętą przez Radę Północnoatlantycką w dniu 19 maja 1969 r. o procedurach aktywacji i reorganizacji wojskowych organów NATO w czasie pokoju oraz zasadach przyznawania im statusu międzynarodowego i międzynarodowego finansowania (C-M(69)22), przyznany został status wynikający z artykułu 14 Protokołu Paryskiego.

„Programy partnerstwa i współpracy NATO” oznaczają zatwierdzone przez Radę Północnoatlantycką inicjatywy dotyczące partnerstwa i współpracy NATO, oparte zarówno na geograficznych, jak i funkcjonalnych relacjach.

„Organizacje międzynarodowe, pozarządowe oraz międzynarodowe trybunały” oznaczają te organizacje, które biorą udział w działaniach NATO pod auspicjami lub na rzecz wsparcia Dowództwa Sojuszniczego zlokalizowanego lub działającego na terytorium lub z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli zostały uznane przez Radę Północnoatlantycką oraz zgłoszone Rzeczypospolitej Polskiej w prawidłowym trybie przez właściwe Dowództwo Sojusznicze.

„Dowódca Dowództwa Sojuszniczego” oznacza wyższego rangą przedstawiciela wojskowego lub cywilnego, który w danym momencie został wyznaczony lub wskazany do reprezentowania danego Dowództwa Sojuszniczego.

„Członkowie Dowództwa Sojuszniczego” oznaczają:

„Członek rodziny”, oznacza, oprócz osób określonych w artykule 3 ustępie 1 litera c Protokołu Paryskiego, osobę, która z powodów prawnych, finansowych lub zdrowotnych jest zależna od członka Dowództwa Sojuszniczego, pozostaje na jego utrzymaniu, wspólnie z nim zamieszkuje i przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, której status został potwierdzony przez odpowiednie władze Państwa Wysyłającego lub w przypadku Międzynarodowych Pracowników Cywilnych NATO przez Dowództwo Sojusznicze.

„Członek rodziny pracownika wykonawcy kontraktowego” oznacza małżonka lub dziecko pracownika wykonawcy kontraktowego będące na jego utrzymaniu oraz osobę, która z powodów prawnych, finansowych lub zdrowotnych jest zależna od pracownika wykonawcy kontraktowego, pozostaje na jego utrzymaniu, wspólnie z nim zamieszkuje i przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Status rodzinny osób innych niż małżonek lub dziecko pracownika wykonawcy kontraktowego będących na jego utrzymaniu wymaga potwierdzenia przez państwo, którego obywatelem jest pracownik wykonawcy kontraktowego oraz przedłożenia poprzez Dowództwo Sojusznicze odpowiednim władzom Rzeczypospolitej Polskiej w celu jego uznania i zatwierdzenia.

„Uprawnieni członkowie Dowództwa Sojuszniczego” oznacza członków Dowództwa Sojuszniczego, zgodnie z definicją określoną w punkcie 13 powyżej, z wyjątkiem członków przydzielonych przez Rzeczpospolitą Polską lub osób zatrudnionych przez Dowództwo Sojusznicze i posiadających obywatelstwo polskie lub zamieszkałych na stałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

„Miejscowa Cywilna Siła Robocza” oznacza personel cywilny o statusie lokalnym, określonym w artykule DC ustęp 4 NATO SOFA.

Niniejsza Umowa Uzupełniająca ma zastosowanie do każdego Naczelnego Dowództwa oraz do Dowództwa Sojuszniczego określonych zgodnie z treścią preambuły oraz z artykułem 1 niniejszej Umowy Uzupełniającej.

Celem niniejszej Umowy Uzupełniającej jest ułatwienie funkcjonowania Dowództwa Sojuszniczego, a także zachowanie integralności oraz niezależności danego Dowództwa i jego członków. Uprawnienia nadawane członkom przez Rzeczpospolitą Polską uwzględniają interesy NATO i przyznawane są w celu wsparcia Dowództwa Sojuszniczego, nie zaś dla osobistych korzyści tych członków. Naczelne Dowództwo oraz Dowództwo Sojusznicze pozostają na straży tych uprawnień.

Niniejsza Umowa Uzupełniająca służyć ma zapewnieniu zgodności z decyzjami podjętymi przez Radę Północnoatlantycką oraz przepisami i polityką NATO. Zgodnie z powyższym, oznacza to, że oficjalna działalność obejmuje zarówno działalność prowadzoną w celu wykonywania misji oraz wynikającą z zadań Dowództwa Sojuszniczego, jak również działalność realizowaną z funduszu socjalnego Dowództwa Sojuszniczego.

Strony ułatwią realizację postanowień zawartych w niniejszej Umowie Uzupełniającej oraz będą dążyć do współpracy z Dowództwem Sojuszniczym w sposób najbardziej skuteczny dla jej wdrożenia.

Bez względu na rodzaj działalności, zarówno Rząd Rzeczypospolitej Polskiej, jak również jakiekolwiek organy władzy samorządowej, nie będą czerpały dochodów z działalności lub mienia Dowództwa Sojuszniczego.

Zezwala się Dowództwu Sojuszniczemu na posiadanie i wywieszanie własnej flagi razem z flagami NATO, państw członkowskich i państw partnerskich NATO, a także państw biorących udział w programach partnerstwa i współpracy NATO oraz flagami innych organizacji, zgodnie z odpowiednimi przepisami obowiązującymi dane Dowództwo. Dowództwo Sojusznicze może jednocześnie, wyłącznie zgodnie z przepisami NATO, zaprojektować własny znak i oficjalną pieczęć. Insygnia te objęte zostaną ochroną prawną Rzeczypospolitej Polskiej, a oficjalna pieczęć, na wniosek Dowództwa Sojuszniczego, będzie uznana przez odpowiednie władze Rzeczypospolitej Polskiej oraz przedstawiona właściwym agencjom i organom rządowym.

Podległe jednostki, a także oddziały NATO, łącznie z tymczasowymi dowództwami lub tymczasowymi jednostkami oraz narodowymi lub międzynarodowymi jednostkami wsparcia lub wojskowymi przedstawicielami narodowymi i biurami łącznikowymi, agencjami cywilnymi NATO łącznie z zespołami łącznikowymi i oficerami przydzielonymi do Dowództwa Sojuszniczego mającymi na celu wsparcie tego Dowództwa Sojuszniczego, jego personelu oraz członków ich rodzin, bez uszczerbku dla statusu nadanego na mocy NATO SOFA lub zastosowania innych porozumień zawartych na podstawie NATO SOFA, posiadać będą taki sam status jak ten przyznany Dowództwu Sojuszniczemu, członkom Dowództwa Sojuszniczego

Status posiadany przez agencje NATO wynika z Umowy dotyczącej statusu organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, przedstawicieli narodowych i personelu międzynarodowego, sporządzonej w Ottawie dnia 20 września 1951 r. Jednakże, jeśli statut agencji NATO określi, że personelowi tej agencji przysługuje status wynikający z Protokołu Paryskiego, to niniejsza Umowa Uzupełniająca, bez względu na artykuł 1 ustęp 9, będzie miała zastosowanie do takiego personelu przydzielonego do Dowództwa Sojuszniczego w celu wsparcia jego misji.

W przypadku nieuzyskania przez Dowództwo Sojusznicze międzynarodowego finansowania zgodnie z dokumentem C-M(69)22, procedury ustalone w artykule 3, artykule 4 ustępie 1, ustępie 3 oraz w ustępie 7 nie będą miały zastosowania do danego Dowództwa Sojuszniczego ustanowionego na podstawie dwu-lub wielostronnych umów między NATO lub państwami partnerskimi; finansowanie, administracja i lokalizacja takiego Dowództwa Sojuszniczego mogą być objęte oddzielną umową zawartą przez państwa będące stronami takiej umowy. Dodatkowo, artykuł 9 ustępy 1, 2, 3 oraz ustęp 5 będą miały zastosowanie tylko do Dowództwa Sojuszniczego, któremu przyznano etat pokojowy zatwierdzony przez Radę Północnoatlantycką.

Wszyscy członkowie oraz członkowie ich rodzin posiadający status wynikający z niniejszej Umowy Uzupełniającej, podlegają przepisom NATO SOFA oraz Protokołu Paryskiego, w szczególności obowiązkowi przestrzegania prawa Rzeczpospolitej Polskiej.

Miejsce stałej dyslokacji Dowództwa Sojuszniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas pokoju zostanie ustalone w drodze porozumienia miedzy właściwym Naczelnym Dowództwem oraz Rządem Rzeczypospolitej Polskiej. Każda zmiana miejsca stałej dyslokacji Dowództwa Sojuszniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w czasie pokoju będzie przedmiotem negocjacji miedzy władzami Rzeczypospolitej Polskiej oraz właściwym Naczelnym Dowództwem i podlegać będzie akceptacji Rady Północnoatlantyckiej.

Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie będzie interpretowane jako służące zapobieżeniu lub żądaniu podjęcia decyzji przez właściwy organ NATO odnośnie finansowania kosztów przeniesienia Dowództwa Sojuszniczego, jak również wszelkich bezpośrednich kosztów z tym związanych.

Zgodnie z artykułem DC ustęp 3 NATO SOFA oraz artykułami 4 i 8 Protokołu Paryskiego, działając na wniosek Naczelnego Dowództwa, Rzeczpospolita Polska podejmie odpowiednie działania mające na celu udostępnienie niezbędnych gruntów, nieruchomości oraz instalacji stałych, włączając w to czasowe obiekty i tereny określone w poniższym ustępie S, będących własnością Rzeczypospolitej Polskiej, na użytek Dowództwa Sojuszniczego (zwanych dalej „obiektami”).

Rzeczpospolita Polska udostępni takie obiekty bez opłat, wolne od podatków lub pozwoleń, zgodnie z artykułem 17 poniżej; jednakże bez uszczerbku dla uczestnictwa we wspólnym finansowaniu Programu Bezpieczeństwa i Inwestycji NATO oraz Budżetu Wojskowego NATO, niniejsza Umowa Uzupełniająca nie tworzy zobowiązania dla Rzeczypospolitej Polskiej do ponoszenia jakichkolwiek wydatków dotyczących nabycia, budowy, adaptacji lub modyfikacji obiektów. Szczegóły zostaną ustalone w osobnym porozumieniu właściwym dla danego Dowództwa Sojuszniczego.

Dowództwo Sojusznicze, zgodnie z przepisami prawa polskiego oraz pod warunkiem wydania przez władze Rzeczypospolitej Polskiej zgody wobec danej lokalizacji i w zgodzie z planem zagospodarowania przestrzennego, może samodzielnie zawierać umowy dotyczące budynków, gruntów, instalacji oraz usług. Na wniosek Dowództwa Sojuszniczego, władze Rzeczypospolitej Polskiej zapewnią niezbędną pomoc w korzystaniu z tego prawa.

Minister Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej jest odpowiedzialny za uzyskanie wszelkich wymaganych przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej zezwoleń związanych z użytkowaniem gruntu, budynków i instalacji. Dowództwo Sojusznicze niezwłoczne zapewni, na wniosek, wszystkie wymagane informacje, dokumenty i analizy techniczne. Dowództwo Sojusznicze nie ponosi opłat za uzyskiwanie takich zezwoleń.