LegalizeObwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 września 2015 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje odnośnika nr 2 oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 września 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej , które stanowią:
^2)^ Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 30 kwietnia 2015 r. pod numerem 2015/233/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża postanowienia dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego .
§ 2. Do wymagających modernizacji gospodarstw utrzymujących norki i tchórze przepisy § 29 ust. 1a-1g oraz ust. 3 pkt 3, 5 i 7 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej
Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa minimalne warunki utrzymywania:
1) bydła, z wyjątkiem cieląt,
2) koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek, tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli,
3) indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzymujących co najmniej 100 sztuk tych ptaków
- odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę zwierząt w zależności od systemów utrzymywania.
§ 2.
Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się:
1) w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymywania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek i tchórzy;
2) w systemie otwartym, z wyjątkiem:
indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia życia,
gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia,
przepiórek do ukończenia 20. dnia życia,
zwierząt futerkowych.
Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi, w szczególności przez zakrzewienie lub zadrzewienie miejsc ich utrzymywania albo przez budowę w tych miejscach niezwiązanych trwale z podłożem zadaszeń, wiat lub innych osłon chroniących przed wiatrem.
§ 3.
Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględniające minimalne normy powierzchni w zależności od systemów utrzymywania.
Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się w warunkach:
1) nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodujących urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień;
2) zapewniających im swobodę ruchu, a w szczególności możliwość kładzenia się, wstawania oraz leżenia;
3) umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami.
§ 4.
Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub zapewnia dostęp światła naturalnego.
§ 5.
Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co najmniej raz dziennie.
W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej porze pomieszczenia te wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie sztuczne.
§ 6.
Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt:
1) wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszczenia i odkażania;
2) czyści się i odkaża.
Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń, w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami i gryzoniami.
Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonfliktowy dostęp tych zwierząt do paszy i wody.
Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1:
1) powinny być tak skonstruowane, umieszczone, obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały nadmiernego hałasu;
2) sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa.
Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska.
§ 7.
W pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza, stopień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie nieszkodliwym dla zwierząt.
W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, w mechaniczny lub automatyczny system wentylacji system ten łączy się z:
1) systemem alarmowym sygnalizującym awarię systemu wentylacyjnego;
2) systemem wentylacji awaryjnej.
§ 8.
Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom, kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom polarnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchórzom, królikom, szynszylom, nutriom, jeleniom i danielom zapewnia się stały dostęp do wody.
Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dziennie.
Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem się.
§ 9.
Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle, nutrie karmi się co najmniej dwa razy dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.
Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie, przepiórki, perlice, lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.
§ 10.
Chore lub ranne zwierzęta wymienione w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie potrzeby izoluje.
Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub rannego zwierzęcia wymienionego w § 1, zwierzę to utrzymuje się na ściółce.
Rozdział 2. Minimalne warunki utrzymywania bydła
§ 11.
Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1) na uwięzi;
2) bez uwięzi wolnostanowiskowo:
z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła opasowego i buhajów,
bez wydzielonych legowisk na ściółce,
bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem buhajów, krów i jałówek cielnych powyżej 7. miesiąca ciąży.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży:
długość - co najmniej 1,6 m,
szerokość - co najmniej 1,1 m;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży:
długość - co najmniej 1,5 m,
szerokość - co najmniej 1 m;
3) buhajów:
długość - co najmniej 2,4 m,
szerokość - co najmniej 1,4 m;
4) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg:
długość - co najmniej 1,3 m,
szerokość - co najmniej 0,8 m;
5) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg:
długość - co najmniej 1,45 m,
szerokość - co najmniej 0,95 m.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego legowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży:
długość - co najmniej 2,1 m,
szerokość - co najmniej 1,1 m;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży:
długość - co najmniej 1,9 m,
szerokość - co najmniej 0,9 m.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży - co najmniej 4,5 m^2^;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co najmniej 2,2 m^2^;
3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,6 m^2^;
4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 2,2 m^2^;
5) buhajów - co najmniej 9 m^2^.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co najmniej 2 m^2^;
2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca życia - co najmniej 1,6 m^2^;
3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,3 m^2^;
4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 1,8 m^2^.
§ 12.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której jest utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jałówek - co najmniej 10 m^2^;
2) krów - co najmniej 15 m^2^;
3) buhajów - co najmniej 20 m^2^.
Rozdział 3. Minimalne warunki utrzymywania koni
§ 13.
Konie utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane na ściółce:
1) w boksie;
2) na stanowisku na uwięzi;
3) w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi.
Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się oddzielnie.
§ 14.
Powierzchnia boksu, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m - co najmniej 6 m^2^;
2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m - co najmniej 9 m^2^;
3) klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m^2^.
Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m:
szerokość - co najmniej 1,6 m,
długość - co najmniej 2,1 m;
2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m:
szerokość - co najmniej 1,8 m,
długość - co najmniej 3,1 m.
W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia powinna wynosić dla:
1) koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od matki, w przeliczeniu na jednego konia - co najmniej 10 m^2^;
2) klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m^2^.
§ 15.
W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego konia, powinna wynosić co najmniej 0,1 ha.
Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający ucieczkę koni, chyba że są to konie żyjące w dzikich lub półdzikich warunkach, w tym konie żyjące na obszarach, na których utworzono, ustanowiono lub wyznaczono formy ochrony przyrody, o których mowa w przepisach o ochronie przyrody.
Rozdział 4. Minimalne warunki utrzymywania owiec
§ 16.
Owce utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) tryka - co najmniej 3 m^2^;
2) matki z jagnięciem - co najmniej 2,5 m^2^idodatkowo co najmniej 0,7 m^2^dla każdego następnego jagnięcia ssącego;
3) jarki - co najmniej 1,5 m^2^;
4) tryczka - co najmniej 2 m^2^;
5) skopka - co najmniej 0,8 m^2^.
Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) tryków - co najmniej 2 m^2^;
2) matek z jagniętami - co najmniej 1,5 m^2^idodatkowo co najmniej 0,5 m^2^dla każdego jagnięcia ssącego;
3) jarek - co najmniej 0,8 m^2^;
4) tryczków - co najmniej 1,5 m^2^;
5) skopków - co najmniej 0,6 m^2^.
Rozdział 5. Minimalne warunki utrzymywania kóz
§ 17.
Kozy utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1) na stanowisku na uwięzi;
2) w kojcu bez uwięzi:
pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub
grupowo.
Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe samice, z wyjątkiem samic w okresie porodu i odchowu koźląt.
Kozom zapewnia się możliwość korzystania z wybiegów.
§ 18.
W przypadku utrzymywania kóz na stanowisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wynosić:
1) szerokość - co najmniej 0,75 m;
2) długość - co najmniej 1,35 m.
W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna wynosić dla:
1) kozy dorosłej - co najmniej 1,5 m^2^idodatkowo co najmniej 0,3 m^2^dla koźlęcia ssącego;
2) kozła - co najmniej 1,5 m^2^;
3) kozła reproduktora - co najmniej 3 m^2^.
W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla:
1) kóz dorosłych - co najmniej 1,5 m^2^idodatkowo co najmniej 0,3 m^2^dla koźlęcia ssącego;
2) kozłów - co najmniej 1,5 m^2^;
3) kozłów reproduktorów - co najmniej 3 m^2^;
4) koźląt - co najmniej 1 m^2^.
Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17 ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna wynosić co najmniej 4 m^2^, a w przypadku kozłów - co najmniej 6 m^2^.
Rozdział 6. Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic
§ 19.
Indyki utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez klatek.
Maksymalne zagęszczenie obsady na m^2^powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania:
1) indyków - 40 kg;
2) indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa - 57 kg.
§ 20.
W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii, technik weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca te indyki może przycinać im, przed ukończeniem 9. dnia życia, dzioby.
§ 21.
W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, maksymalne zagęszczenie obsady na m^2^powierzchni pomieszczenia powinno wynosić dla:
1) gęsi - 19 kg;
2) kaczek - 17 kg.
W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2:
1) powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem;
2) maksymalne zagęszczenie obsady na m^2^powierzchni powinno wynosić dla:
gęsi - 6,5 kg,
kaczek - 10,5 kg.
§ 22.
Strusie utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami:
1) na ściółce;
2) bez ściółki.
Pomieszczenie dla strusi:
1) ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesiąca życia;
2) dzieli się na sektory, w których utrzymuje się strusie w różnym wieku.
Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się strusiom wyjście na oddzielny wybieg.
W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku:
1) strusi młodych - co najmniej 0,3 m^2^, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 5 m^2^;
2) strusi dorosłych - co najmniej 3,5 m^2^, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 15 m^2^.
Wysokość pomieszczenia powinna wynosić w przypadku:
1) strusi młodych - co najmniej 2,2 m;
2) strusi dorosłych - co najmniej 3 m.
§ 23.
Wybieg dla strusi powinien:
1) przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w którym są one utrzymywane;
2) posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem;
3) być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem.
Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi.
Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku:
1) strusi młodych - co najmniej 5 m^2^, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 30 m^2^;
2) strusi dorosłych - co najmniej 100 m^2^, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 400 m^2^.
§ 24.
Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
§ 25.
W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić:
1) długość - co najmniej 0,21 m;
2) szerokość - co najmniej 0,1 m;
3) wysokość - co najmniej 0,2 m.
W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych grupowo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla:
1) przepiórek nieśnych - co najmniej 0,025 m^2^, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m;
2) przepiórek mięsnych - co najmniej 0,006 m^2^, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m.
§ 26.
W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,04 m^2^.
Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki, trwale zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m i przykrywa siatką.
§ 27.
Perlice utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami.
Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w:
1) grzędy noclegowe;
2) gniazda.
Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co najmniej:
1) szerokość - 0,4 m;
2) długość - 0,4 m.
Maksymalna obsada na m^2^powierzchni pomieszczenia powinna wynosić 6 sztuk.
Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 20 m^2^.
§ 28.
W przypadku utrzymywania perlic w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom zapewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe i gniazda. Przepis § 27 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Maksymalna obsada na m^2^powierzchni powinna wynosić 15 sztuk.
Rozdział 7. Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych
§ 29.
Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub grupowo na wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemożliwiających tym zwierzętom wydostawanie się na zewnątrz.
1a. Norki i tchórze mogą być utrzymywane w klatkach piętrowych, w których mogą swobodnie przemieszczać się pomiędzy częścią dolną i górną. Powierzchnię górnej części klatki piętrowej wlicza się do ogólnej powierzchni klatki.
1b. Parterowe i piętrowe klatki dla norek i tchórzy wyposaża się w półkę spoczynkową.
1c. Powierzchnię gospodarstwa, na której są umieszczone klatki, w których utrzymuje się norki lub tchórze, zabezpiecza się podwójnym, trwałym ogrodzeniem, przy czym jedno z ogrodzeń wykonuje się z litego materiału bez szczelin, o wysokości co najmniej 2 m, a drugie - z siatki lub innego materiału odpornego na przegryzienie przez norki i tchórze, o otworach, których średnica uniemożliwia przedostanie się tych zwierząt, i umieszcza się to ogrodzenie w podłożu co najmniej na 50 cm na całej długości.
1d. W każdym rogu wewnętrznego ogrodzenia umieszcza się pułapkę żywołowną, którą sprawdza się co najmniej raz dziennie.
1e. Parterowych i piętrowych klatek dla norek i tchórzy nie ustawia się jedna na drugiej.
1f. Klatkę dla kotnych i odchowujących młode samic norek i tchórzy oraz odsadzonych młodych wyposaża się w domek wykotowy ze ściółką.
1g. Pod klatkami umieszcza się materiał ułatwiający usuwanie odchodów.
Zwierzęta futerkowe stada podstawowego gatunków, o których mowa w ust. 1, utrzymuje się pojedynczo.
Wymiary klatki powinny wynosić w przypadku:
1) lisów i jenotów utrzymywanych pojedynczo:
wysokość - co najmniej 0,5 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,6 m^2^, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,6 m, a długość co najmniej 0,9 m;
2) samic lisów i jenotów z młodymi:
wysokość - co najmniej 0,5 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 1,2 m^2^, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,75 m, a długość co najmniej 0,8 m;
3) norek i tchórzy utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi:
wysokość - co najmniej 0,45 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,255 m^2^, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy;
4) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce:
wysokość - co najmniej 0,5 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 1 m^2^, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;
5) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce:
wysokość - co najmniej 0,45 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,255 m^2^, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy;
6) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce:
wysokość - co najmniej 0,5 m,
powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 4 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,4 m^2^na każdego dodatkowego lisa lub jenota, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;
7) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce:
wysokość - co najmniej 0,45 m,
powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 5 lit. b, powiększa się co najmniej o 0,085 m^2^ na każdą dodatkową norkę lub tchórza, przy czym szerokość tej podłogi powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy
- z tym, że w przypadku klatek piętrowych wysokość klatki oraz długość i szerokość podłogi mierzy się u podstawy dolnej części tej klatki.
Klatki dla kotnych i odchowujących młode samic lisów i jenotów wyposaża się w domek wykotowy.
§ 30.
Króliki utrzymuje się na wolnym powietrzu pod zadaszeniem lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w:
1) klatkach;
2) kojcach.
Króliki utrzymuje się pojedynczo lub grupowo, przy czym króliki stada podstawowego utrzymuje się pojedynczo.
Samce i samice królików po osiągnięciu dojrzałości płciowej utrzymuje się oddzielnie.
Wymiary klatki dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg:
wysokość - co najmniej 0,28 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,18 m^2^, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,38 m, a długość - co najmniej 0,45 m;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg:
wysokość - co najmniej 0,32 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,24 m^2^, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,38 m, a długość - co najmniej 0,6 m;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg:
wysokość - co najmniej 0,43 m,
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,315 m^2^, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,45 m, a długość - co najmniej 0,7 m.
Powierzchnia podłogi w klatce dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,06 m^2^;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,08 m^2^;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,1 m^2^.
Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,18 m^2^, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,4 m, a długość - co najmniej 0,45 m;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,24 m^2^, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,4 m, a długość - co najmniej 0,6 m;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,315 m^2^, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,45 m, a długość - co najmniej 0,7 m.
Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,06 m^2^;
2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,08 m^2^;
3) królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,1 m^2^.
Klatkę i kojec dla samic królików, z wyjątkiem samic utrzymywanych na ściółce, wyposaża się w domek wykotowy.
§ 31.
Szynszyle utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, pojedynczo w klatkach.
Dopuszcza się utrzymywanie w tej samej klatce samca i samicy, z wyjątkiem okresu odchowu młodych przez samicę.
Wymiary klatki, o której mowa w ust. 1, powinny wynosić:
1) długość - co najmniej 0,4 m;
2) szerokość - co najmniej 0,45 m, a w przypadku utrzymywania samca i samicy w jednej klatce - co najmniej 0,6 m;
3) wysokość - co najmniej 0,34 m.
§ 32.
Nutrie utrzymuje się na wolnym powietrzu lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w:
1) klatkach;
2) kojcach.
Powierzchnia klatki lub kojca, o których mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,4 m^2^, a dla samicy z młodymi - co najmniej 1,5 m^2^.
Klatkę lub kojec dla nutrii wyposaża się w domek wykotowy.
Rozdział 8. Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli
§ 33.
Jeleniom i danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się w okresie pastwiskowym stały dostęp do pastwiska o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha.
Obsada na ha powierzchni pastwiska powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jeleni - nie więcej niż 7 sztuk,
2) danieli - nie więcej niż 15 sztuk.
Powierzchnię pastwiska zabezpiecza się trwałym i wytrzymałym ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m, wykonanym z siatki, uniemożliwiającym wydostawanie się jeleni i danieli na zewnątrz.
Gospodarstwo, w którym są utrzymywane jelenie lub daniele, wyposaża się w zagrodę umożliwiającą wykonywanie zabiegów weterynaryjnych lub zootechnicznych.
Jeleniom lub danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość korzystania z zacienionych miejsc.
§ 34.
Dopuszcza się czasowe utrzymywanie jeleni lub danieli w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w boksach:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
W pomieszczeniu jelenie lub daniele utrzymuje się:
1) poza okresem pastwiskowym lub
2) w przypadku choroby, lub
3) w przypadku kwarantanny.
Powierzchnia boksu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) jeleni do 12. miesiąca życia - co najmniej 2 m^2^;
2) jeleni powyżej 12. miesiąca życia - co najmniej 3 m^2^;
3) danieli do 12. miesiąca życia - co najmniej 1 m^2^;
4) danieli powyżej 12. miesiąca życia - co najmniej 1,5 m^2^.
§ 35.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2010 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)