Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 26 ust. 5 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) formy samokształcenia, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwanej dalej „ustawą”;

2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych;

3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych;

4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego;

5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych;

6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych.

§ 2.

Samokształcenie obejmuje następujące formy:

1) udział w seminarium,

2) udział w kongresach, zjazdach, konferencjach, sympozjach naukowych lub ćwiczeniach,

3) udział w różnych formach szkoleń organizowanych przez dysponenta zespołów ratownictwa medycznego lub wojewodę

• z zakresu wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 4, których ukończenie umożliwia pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności niezbędnych do realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego.

§ 3.

§ 4.

Doskonalenie zawodowe dyspozytorów medycznych obejmuje znajomość:

1) systemu ratownictwa medycznego, zwanego dalej „systemem”, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w innych państwach;

2) organizacji, zadań oraz kompetencji jednostek współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, oraz innych jednostek realizujących zadania z zakresu ratownictwa medycznego;

3) organizacji systemu powiadamiania ratunkowego;

4) zasad i procedur przyjmowania wezwań oraz dysponowania zespołami ratownictwa medycznego;

5) wybranych zagadnień z medycyny ratunkowej niezbędnych do realizacji zadań dyspozytora medycznego;

6) podstaw prawnych i zasad współdziałania z jednostkami współpracującymi z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, oraz innymi jednostkami realizującymi zadania z zakresu ratownictwa medycznego, a także służbami porządku publicznego, w tym zadań i zasad działania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

7) zasad zbierania wywiadu medycznego, podstaw i algorytmów zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytorów medycznych, systemu kodowania i kwalifikacji wezwań;

8) zasad prowadzenia komunikacji w łączności radiowej, w tym wykorzystania alfabetu międzynarodowego;

9) podstawowej wiedzy z zakresu odpowiedzialności karnej i cywilnej dyspozytora medycznego;

10) zasad komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z osobami z zaburzeniami psychicznymi;

11) zasad komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z dziećmi;

12) zasad komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z osobami o utrudnionym kontakcie;

13) zasad udzielania pierwszej pomocy oraz zasad przekazywania niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej pomocy;

14) zasad współpracy z lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego, wskazań do ich użycia i sposobów dysponowania;

15) zasad korzystania ze środków łączności na potrzeby systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, w szczególności w oparciu o konsolę zintegrowanej łączności wykorzystywaną na stanowisku dyspozytora medycznego do obsługi zgłoszeń alarmowych w ramach Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 3 pkt 15 ustawy;

16) zasad korzystania z systemu zarządzania zespołami ratownictwa medycznego, w skład którego wchodzi w szczególności funkcjonalność lokalizacji miejsca zdarzenia i zespołu ratownictwa medycznego;

17) wykorzystania danych przestrzennych i związanych z nimi usług, do jakich dostęp uzyskuje System Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 24d ustawy;

18) zasad postępowania w przypadku wystąpienia katastrof naturalnych lub awarii technicznych w rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej ;

19) zasad postępowania w przypadku zdarzenia mnogiego lub masowego;

20) zasad koordynacji działań ratowniczych na terenie województwa oraz w przypadku potrzeby użycia zespołów ratownictwa medycznego spoza obszaru województwa;

21) zadań lekarza koordynatora ratownictwa / wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego i zasad współpracy z nim;

22) ogólnych informacji o prawach pacjenta.

§ 5.

Kurs doskonalący jest realizowany według planu nauczania określonego w programie kursu doskonalącego, uwzględniającego zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 4.

§ 6.

Wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 7.

Seminarium jest realizowane zgodnie z programem nauczania, opracowanym przez organizatora kształcenia i zatwierdzonym przez konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej, właściwego ze względu na miejsce, w którym będzie odbywać się kształcenie, i trwa nie krócej niż 5 godzin dydaktycznych, przy czym 1 godzina dydaktyczna trwa 45 minut.

§ 8.

Dopełnienie przez dyspozytora medycznego obowiązku doskonalenia zawodowego polega na odbyciu w okresie edukacyjnym jednego kursu doskonalącego i jednego seminarium oraz jednej z pozostałych form samokształcenia, o których mowa w § 2 pkt 2 i 3.

§ 9.

§ 10.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.

Załącznik nr 1 - Wniosek o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego (wzór)

patrz oryginał

Załącznik nr 2 - Karta doskonalenia zawodowego dyspozytora medycznego (wzór)

patrz oryginał