Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wewnętrznych służb ochrony
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 listopada 1998 r. w sprawie wewnętrznych służb ochrony , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 października 2001 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wewnętrznych służb ochrony ;
2) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 maja 2010 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wewnętrznych służb ochrony ;
3) rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 12 grudnia 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wewnętrznych służb ochrony .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 19 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 listopada 1998 r. w sprawie wewnętrznych służb ochrony , który stanowi:
§ 19. Wewnętrzne służby ochrony, o których mowa w art. 55 ustawy, dostosują w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia umundurowanie swoich pracowników do wymagań, o których mowa w § 13-17.
2) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 października 2001 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wewnętrznych służb ochrony , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
3) § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 maja 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wewnętrznych służb ochrony , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
4) § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 12 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wewnętrznych służb ochrony , które stanowią:
§ 2. Dokumentacja w postaci tabel służby, dzienników zmiany, dzienników wydarzeń oraz dzienników szkolenia może być prowadzona z zastosowaniem dotychczasowych tabel i dzienników nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 listopada 1998 r. w sprawie wewnętrznych służb ochrony
Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa dla wewnętrznych służb ochrony:
1) szczegółowe zasady i tryb tworzenia;
2) strukturę organizacyjną i zakres działania;
3) sposób prowadzenia dokumentacji ochronnej;
4) uzbrojenie i wyposażenie;
5) umundurowanie i oznaki służbowe;
6) sposób tworzenia nazw.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostce bez bliższego określenia, rozumie się przez to jednostkę organizacyjną, w której działa wewnętrzna służba ochrony.
§ 2.
Wewnętrzne służby ochrony dla zapewnienia obowiązkowej ochrony obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, zwanej dalej „ustawą”, tworzy się po umieszczeniu tych obszarów, obiektów i urządzeń w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5 ustawy, oraz po uzgodnieniu z właściwym terytorialnie komendantem wojewódzkim Policji planu ochrony.
Kierownik jednostki, który bezpośrednio zarządza obszarami, obiektami i urządzeniami podlegającymi obowiązkowej ochronie, powołuje wewnętrzną służbę ochrony w terminie 3 miesięcy od dnia uzgodnienia planu ochrony.
§ 3.
Wewnętrzne służby ochrony w jednostkach, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy, tworzy się po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji.
Kierownik jednostki, uprawniony do złożenia wniosku o zezwolenie na utworzenie wewnętrznej służby ochrony, powołuje wewnętrzną służbę ochrony.
§ 4.
Powołanie wewnętrznych służb ochrony, o których mowa w § 2 ust. 1 i § 3 ust. 1, potwierdza protokół sporządzony przez komisję. Protokół podpisują wszyscy członkowie komisji. Wzór protokołu powołania wewnętrznej służby ochrony stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Komisję, o której mowa w ust. 1, powołuje właściwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji.
W skład komisji, o której mowa w ust. 1, wchodzą:
1) przedstawiciel komendanta wojewódzkiego Policji jako przewodniczący komisji;
2) dwie osoby wyznaczone przez kierownika jednostki jako członkowie komisji.
Komisja sprawdza spełnienie warunków, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 4-6 ustawy, określonych w planie ochrony lub we wniosku o zezwolenie na utworzenie wewnętrznej służby ochrony.
§ 5.
Do zakresu działania wewnętrznej służby ochrony należy:
1) zapewnienie bezpieczeństwa osób znajdujących się w granicach chronionych obszarów i obiektów jednostki;
2) ochrona obiektów, pomieszczeń i urządzeń jednostki przed dostępem do nich osób nieuprawnionych;
3) ochrona mienia jednostki przed kradzieżą, zniszczeniem lub uszkodzeniem;
4) konwojowanie mienia jednostki;
5) zapobieganie zakłóceniom porządku na terenie jednostki oraz powiadamianie kierownika jednostki o zdarzeniach powodujących naruszenie porządku;
6) ujawnianie faktów dewastacji mienia jednostki;
7) niezwłoczne powiadamianie organów ścigania o czynach przestępnych zaistniałych na terenie jednostki i zabezpieczanie miejsca ich popełnienia do czasu przybycia organów ścigania.
§ 6.
Strukturę organizacyjną wewnętrznej służby ochrony, w zależności od rodzaju i wielkości jednostki, mogą tworzyć:
1) oddziały;
2) pododdziały;
3) samodzielne posterunki.
W zależności od składu struktury organizacyjnej w wewnętrznej służbie ochrony można tworzyć następujące stanowiska służbowe:
1) szef ochrony;
2) zastępca szefa ochrony;
3) dowódca zmiany;
4) starszy wartownik-konwojent;
5) wartownik-konwojent;
6) młodszy wartownik-konwojent.
§ 7.
Do zakresu działania szefa ochrony należy:
1) opracowywanie planu ochrony i innej dokumentacji ochronnej;
2) organizowanie ochrony jednostki;
3) planowanie zadań dla podległych pracowników wewnętrznej służby ochrony;
4) kierowanie oddziałem;
5) sprawowanie nadzoru i kontroli nad wykonywaniem zadań ochrony;
6) prowadzenie instruktaży i zajęć szkoleniowych z pracownikami wewnętrznej służby ochrony oraz dokumentowanie tych czynności;
7) podejmowanie działań zmierzających do stałego doskonalenia form i metod ochrony jednostki;
8) dokonywanie okresowych pisemnych analiz i ocen stanu bezpieczeństwa jednostki;
9) informowanie kierownika jednostki o stanie zagrożenia i ochrony jednostki;
10) sprawowanie nadzoru nad przechowywaniem broni palnej i amunicji oraz przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA, a także ich ewidencjonowaniem;
11) udział w naborze pracowników wewnętrznej służby ochrony.
Do zakresu działania zastępcy szefa ochrony należy:
1) wykonywanie obowiązków szefa ochrony podczas jego nieobecności;
2) wykonywanie zadań zgodnie z podziałem pracy ustalonym przez szefa ochrony;
3) kierowanie pododdziałem;
4) wykonywanie poleceń szefa ochrony.
Do zakresu działania dowódcy zmiany należy:
1) organizowanie wykonywania zadań przez pracowników podległej zmiany zgodnie z dokumentacją ochronną;
2) dokonywanie obchodów jednostki oraz instruowanie i kontrolowanie wykonywania zadań przez pracowników wewnętrznej służby ochrony;
3) przeprowadzanie interwencji w związku z zaistniałymi zagrożeniami bezpieczeństwa jednostki;
4) wydawanie z magazynu broni palnej, amunicji i środków przymusu bezpośredniego;
5) wykonywanie poleceń przełożonych służbowych.
W przypadku bezzmianowej organizacji ochrony jednostki, czynności należące do zakresu działania dowódcy zmiany wykonuje szef ochrony lub zastępca szefa ochrony.
Do zakresu działania wartowników -konwojentów, o których mowa w § 6 ust. 2 pkt 4-6, należy:
1) utrzymywanie w gotowości do natychmiastowego użycia lub wykorzystania przydzielonej broni palnej, środków przymusu bezpośredniego oraz innego wyposażenia;
2) wykonywanie zadań wynikających z tabeli służby i innej dokumentacji ochronnej;
3) wykonywanie poleceń przełożonych służbowych.
§ 8.
W wewnętrznych służbach ochrony prowadzi się następujące rodzaje dokumentacji ochronnej:
1) tabelę służby zawierającą dane o:
rodzaju służby,
rozmieszczeniu pracowników wewnętrznej służby ochrony na służbie i zadaniach dla nich,
obsadzie służby i czasie jej pełnienia;
2) dziennik zmiany zawierający dane o:
czasie rozpoczęcia i zakończenia zmiany,
obsadzie personalnej zmiany,
rozmieszczeniu poszczególnych pracowników wewnętrznej służby ochrony i czasie wykonywania przez nich zadań;
3) dziennik wydarzeń zawierający:
wpis daty i godziny zaistniałego wydarzenia,
opis wydarzenia,
dane personalne osób uczestniczących w wydarzeniu,
dane personalne pracowników wewnętrznej służby ochrony, którzy podejmowali interwencje;
4) instrukcję współpracy z Policją, jednostkami ochrony przeciwpożarowej, obrony cywilnej i strażami gminnymi (miejskimi);
5) instrukcję postępowania pracowników wewnętrznej służby ochrony w przypadku napadu, włamania, pożaru, powodzi i awarii;
6) dziennik szkolenia pracowników wewnętrznej służby ochrony.
Niezależnie od dokumentacji, o której mowa w ust. 1, jeżeli wymagają tego względy ochrony, można prowadzić dokumentację pomocniczą, dotyczącą:
1) instrukcji kontroli ruchu osobowego i materiałowego;
2) instrukcji konwojowania;
3) instrukcji obsługi systemów i urządzeń sygnalizacji alarmowej.
Dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, prowadzi dowódca zmiany, z zastrzeżeniem § 7 ust. 4.
Dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 4-6 oraz w ust. 2, sporządza lub prowadzi szef ochrony.
Dokumentacja ochronna prowadzona jest w formie pisemnej.
Karty dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 6, są kolejno numerowane i sznurowane, a całość lakowana lub pieczętowana.
§ 9.
Pracownicy wewnętrznej służby ochrony mogą być wyposażeni i uzbrojeni w środki przymusu bezpośredniego i broń palną w ilości umożliwiającej im wykonywanie zadań.
§ 10.
Normatyw amunicji dla jednostki broni palnej, przysługującej pracownikom wewnętrznej służby ochrony, określają przepisy dotyczące zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych.
§ 11.
Pracowników wewnętrznej służby ochrony, w zależności od potrzeb, wyposaża się w:
1) łączność bezprzewodową;
2) kamizelki i hełmy kuloodporne;
3) maski przeciwgazowe;
4) latarki elektryczne;
5) środki opatrunkowe;
6) środki transportu.
§ 12.
Kierownik jednostki, w której działa wewnętrzna służba ochrony, zapewnia dla jej pracowników pomieszczenia, w tym wartownie i pokoje socjalne, umożliwiające im prawidłowe wykonywanie zadań.
Pomieszczenia wartowni powinny być:
1) wydzielone w sposób uniemożliwiający dostęp osobom postronnym;
2) usytuowane przy głównych wejściach i wjazdach na teren jednostki;
3) wyposażone w:
oświetlenie sztuczne i awaryjne,
ogrzewanie,
instalację łączności,
instalację sygnalizacyjno -alarmową,
instalację przeciwpożarową.
§ 13.
Ustala się, z zastrzeżeniem § 14-17, jednolite umundurowanie dla pracowników wewnętrznych służb ochrony.
Umundurowanie pracowników wewnętrznych służb ochrony składa się z:
1) ubioru służbowego, w którego skład wchodzą:
kurtka mundurowa krótka - w kolorze ciemnogranatowym,
kurtka zimowa 3/4 z podpinką - w kolorze ciemnogranatowym lub czarnym,
spodnie o kroju prostym lub spódnica o kroju prostym - w kolorze ciemnogranatowym,
koszula z długimi rękawami i koszula z krótkimi rękawami - w kolorze niebieskim z czarnymi naramiennikami i patkami kieszeni,
czapka okrągła typu garnizonowego - w kolorze czarnym z otokiem koloru ciemnogranatowego,
czapka zimowa - w kolorze czarnym,
furażerka - w kolorze ciemnogranatowym,
pas główny skórzany, pasek skórzany do spodni oraz rękawiczki skórzane - w kolorze czarnym,
krawat - w kolorze czarnym,
szalik - w kolorze ciemnogranatowym,
obuwie - w kolorze czarnym;
2) ubioru specjalnego, w którego skład wchodzą:
kurtka specjalna - w kolorze ciemnogranatowym,
kurtka zimowa 3/4 z podpinką - w kolorze ciemnogranatowym lub czarnym,
spodnie specjalne - w kolorze ciemnogranatowym,
koszula typu safari z długimi lub z krótkimi rękawami - w kolorze ciemnogranatowym,
sweter typu golf lub półgolf - w kolorze czarnym lub granatowym,
podkoszulek z krótkimi rękawami - w kolorze czarnym,
beret - w kolorze czarnym,
czapka letnia typu sportowego i czapka zimowa - w kolorze czarnym,
pas główny skórzany, pasek skórzany do spodni oraz rękawiczki skórzane - w kolorze czarnym,
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.