LegalizePorozumienie o Międzynarodowym Programie Energetycznym, sporządzone w Paryżu dnia 18 listopada 1974 r., ze zmianami z dnia 30 listopada 2007 r
Treść porozumienia
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 18 listopada 1974 r. w Paryżu zostało sporządzone Porozumienie o Międzynarodowym Programie Energetycznym, ze zmianami z dnia 30 listopada 2007 r., w następującym brzmieniu:
Przekład
POROZUMIENIE
O
MIĘDZYNARODOWYM PROGRAMIE
ENERGETYCZNYM
ZE ZMIANAMI
Z DNIA 30 LISTOPADA 2007 r.
RZĄDY REPUBLIKI AUSTRII, KRÓLESTWA BELGII, KANADY, KRÓLESTWA DANII, REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC, IRLANDII, REPUBLIKI WŁOSKIEJ, JAPONII, WIELKIEGO KSIĘSTWA LUKSEMBURGA, KRÓLESTWA NIDERLANDÓW, HISZPANII, KRÓLESTWA SZWECJI, KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ, REBUBLIKI TURCJI, ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ ORAZ STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI,
PRAGNĄC promować bezpieczne dostawy ropy naftowej na warunkach rozsądnych i godziwych,
ZDECYDOWANE podejmować wspólne skuteczne działania w celu zabezpieczenia kryzysowych dostaw ropy naftowej poprzez ustanowienie kryzysowej samowystarczalności w zakresie dostaw ropy naftowej, ograniczanie popytu oraz alokację dostępnych zasobów pomiędzy układające się Strony na równych warunkach,
PRAGNĄC promować stosunki oparte na współpracy z państwami producentami ropy naftowej oraz z państwami konsumentami ropy naftowej w tym z państwami rozwijającymi się na zasadach rzeczowego dialogu jak również poprzez inne formy współpracy w celu zapewnienia lepszego zrozumienia pomiędzy państwami zapewniającymi popyt a państwami zapewniającymi podaż,
MAJĄC NA UWADZE interesy innych państw konsumentów ropy naftowej w tym państw rozwijających się,
PRAGNĄC pełnić bardziej aktywną rolę wobec przemysłu naftowego poprzez ustanowienie kompleksowego międzynarodowego systemu informacyjnego oraz stałych ram konsultacji ze spółkami naftowymi,
ZDECYDOWANE zmniejszyć swoją zależność od importowanej ropy naftowej poprzez zainicjowanie długoterminowych wspólnych działań w celu poszanowania energii, intensyfikację rozwoju alternatywnych źródeł energii, działania badawczo-rozwojowe w dziedzinie energetyki oraz wzbogacania uranu,
PRZEKONANE, że powyższe cele mogą być osiągnięte jedynie poprzez dalsze wspólne działania w ramach odpowiednich organów,
WYRAŻAJĄC intencję utworzenia takich organów w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),
ŚWIADOME tego, że inne państwa członkowskie Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) mogą wyrazić chęć dołączenia do powyższych działań,
MAJĄC NA UWADZE szczególną odpowiedzialność spoczywającą na rządach w zakresie dostaw energii,
DOCHODZĄ DO WNIOSKU, iż niezbędne jest utworzenie Międzynarodowego Programu Energetycznego, który zostanie wdrożony poprzez Międzynarodową Agencję Energetyczną,
POSTANOWIŁY, co następuje:
Artykuł 1
Państwa Uczestniczące wdrożą Międzynarodowy Program Energetyczny zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia poprzez Międzynarodową Agencję Energetyczną, opisaną w Rozdziale IX, zwaną dalej „Agencją”.
Poprzez zwrot „Państwa Uczestniczące” rozumie się Państwa, do których stosuje się postanowienia niniejszego Porozumienia tymczasowo oraz Państwa, w których niniejsze Porozumienie weszło w życie i pozostaje w mocy.
Zwrot „grupa” odnosi się do Państw Uczestniczących łącznie.
Artykuł 2
Państwa Uczestniczące ustanowią wspólną kryzysową samowystarczalność dostaw ropy naftowej. W tym celu każde Państwo Uczestniczące utrzymywać będzie rezerwy kryzysowe wystarczające na pokrycie zapotrzebowania, przez okres, co najmniej 60 dni bez importu netto ropy. Zarówno wolumen konsumpcji, jak i importu netto ropy obliczone zostaną zgodnie ze średnią dzienną za poprzedzający rok kalendarzowy.
Nie później niż do dnia 1 lipca 1975 r., Rada Zarządzająca zadecyduje szczególną większością głosów o dacie podwyższenia zobowiązania Państw Uczestniczących do utworzenia kryzysowej rezerwy w wysokości 90 dni w celach obliczenia prawa do dostaw każdego Państwa Uczestniczącego zgodnie z Artykułem 7. Każde Państwo Uczestniczące zwiększy poziom rezerw kryzysowych do 90 dni oraz dołoży wszelkich starań, aby podwyższyć poziom rezerw do wymaganego poziomu w ustalonych terminach.
Zwrot „zobowiązanie do utrzymywania rezerwy kryzysowej” oznaczać będzie rezerwy kryzysowe w wysokości odpowiadającej 60 dniom importu netto ropy zgodnie z ust. 1 oraz w wysokości odpowiadającej 90 dniom importu netto ropy zgodnie z ust. 2 od daty ustalonej zgodnie z postanowieniami ust. 2.
Artykuł 3
Zobowiązanie do utrzymywania rezerwy kryzysowej wymienione w Artykule 2 może być zabezpieczone poprzez:
- zapasy ropy naftowej,
- zdolność przestawienia się na inne nośniki energii,
- gotowość do podjęcia dodatkowego wydobycia ropy naftowej,
zgodnie z postanowieniami Załącznika, stanowiącego integralną część niniejszego Porozumienia.
Nie później niż do dnia 1 lipca 1975 r., Rada Zarządzająca zadecyduje większością głosów o zakresie stosowania form wymienionych w ust. 1 w celu zabezpieczenia zobowiązania do utrzymywania rezerwy kryzysowej.
Artykuł 4
Stała Grupa ds. Zagadnień Kryzysowych będzie na bieżąco dokonywała przeglądu skuteczności środków stosowanych przez każde Państwo Uczestniczące w celu spełnienia zobowiązania do utrzymywania rezerwy kryzysowej.
Stała Grupa ds. Zagadnień Kryzysowych będzie przedkładała sprawozdania Komitetowi Zarządzającemu, który będzie przygotowywał stosowne propozycje dla Rady Zarządzającej. Rada Zarządzająca może uchwalać większością głosów rekomendacje dla Państw Uczestniczących.
Artykuł 5
Każde Państwo Uczestniczące zobowiązane jest do stałego utrzymywania w gotowości programu środków ograniczania popytu na ropę umożliwiającego ograniczenie ostatecznej konsumpcji zgodnie z postanowieniami Rozdziału IV.
Stała Grupa ds. Zagadnień Kryzysowych będzie na bieżąco dokonywała przeglądu i oceny:
- programu środków ograniczania popytu w każdym Państwie Uczestniczącym,
- skuteczności środków powziętych przez każde Państwo Uczestniczące. -/-.
Stała Grupa ds. Zagadnień Kryzysowych będzie przedkładała sprawozdania Komitetowi Zarządzającemu, który będzie przygotowywał stosowne propozycje dla Rady Zarządzającej. Rada Zarządzająca może uchwalać większością głosów rekomendacje dla Państw Uczestniczących.
Artykuł 6
Każde Państwo Uczestniczące zobowiązuje się powziąć środki niezbędne do alokacji ropy zgodnie z niniejszym Rozdziałem i Rozdziałem IV.
Stała Grupa ds. Zagadnień Kryzysowych będzie na bieżąco dokonywała przeglądu i oceny:
- środków podejmowanych przez każde Państwo Uczestniczące mających na celu alokację ropy w sposób zgodny z niniejszym Rozdziałem i Rozdziałem IV,
- skuteczności środków faktycznie podejmowanych przez każde Państwo Uczestniczące.
Stała Grupa ds. Zagadnień Kryzysowych będzie przedkładała sprawozdania Komitetowi Zarządzającemu, który będzie przygotowywał stosowne propozycje dla Rady Zarządzającej. Rada Zarządzająca może uchwalać większością głosów rekomendacje dla Państw Uczestniczących.
Rada Zarządzająca podejmuje niezwłocznie decyzje uchwalane większością głosów w sprawach praktycznych procedur alokacji ropy oraz w sprawach procedur i zasad uczestnictwa spółek naftowych w tych procedurach w ramach niniejszego Porozumienia.
Artykuł 7
W przypadku, gdy alokacja ropy odbywa się zgodnie z Artykułem 13, 14 lub 15, każdemu Państwu Uczestniczącemu przysługiwać będzie prawo do dostaw równe dopuszczalnej konsumpcji danego Państwa, pomniejszonej o wolumen obowiązkowego uwolnienia rezerwy kryzysowej.
Państwu Uczestniczącemu, którego prawo do dostaw przewyższa sumę zwykłej produkcji krajowej i faktycznego importu netto dostępnego podczas kryzysu naftowego, przysługiwać będzie prawo alokacji upoważniające do dokonywania dodatkowego importu netto równego powyższej różnicy.
Państwo Uczestniczące, którego suma zwykłej produkcji krajowej i faktycznego importu netto dostępnego podczas kryzysu naftowego przewyższa prawo do dostaw przysługujące temu Państwu, zobowiązane jest do alokacji, która wymagałaby od tego Państwa dostarczenia w sposób bezpośredni lub pośredni ilości ropy równej powyższej różnicy do pozostałych Państw Uczestniczących. Niniejsze postanowienie nie wyklucza możliwości eksportu ropy przez którekolwiek Państwo Uczestniczące do państw nie uczestniczących w niniejszym Porozumieniu.
Zwrot „dopuszczalna konsumpcja” oznaczać będzie średni dzienny poziom ostatecznej konsumpcji dopuszczalnej po wprowadzeniu w życie kryzysowych środków ograniczania popytu do odpowiedniego poziomu. Możliwe dalsze dobrowolne ograniczenie popytu przez którekolwiek Państwo Uczestniczące nie będzie miało wpływu na prawo alokacji lub zobowiązanie danego Państwa.
Zwrot „obowiązkowe uwolnienie rezerw kryzysowych” oznaczać będzie rezerwy kryzysowe danego Państwa Uczestniczącego podzielone przez łączne rezerwy grupy i pomnożone przez niedobór podaży grupy.
Zwrot „niedobór podaży grupy” oznaczać będzie niedobór w grupie ustalany jako łączna dozwolona konsumpcja w grupie minus dzienny poziom dostaw ropy dostępnych grupie podczas sytuacji kryzysowej.
Zwrot „dostawy ropy dostępne grupie” oznacza:
- łączną ilość ropy naftowej dostępną grupie,
- wszystkie produkty naftowe importowane spoza grupy, oraz
- wszystkie produkty gotowe oraz surowce rafineryjne otrzymywane z gazu ziemnego oraz ropy naftowej dostępne grupie.
Zwrot „ostateczna konsumpcja” oznaczać będzie krajową konsumpcję wszelkich gotowych produktów naftowych.
Artykuł 8
W przypadku alokacji ropy Państwu Uczestniczącemu zgodnie z postanowieniami Artykułu 17, dane Państwo Uczestniczące:
- zobowiązane jest do zmniejszenia poziomu ostatecznej konsumpcji o ilość równą 7 procentom jego ostatecznej konsumpcji w okresie bazowym,
- posiada prawo do alokacji równe zmniejszeniu dostaw ropy, które prowadziłoby do obniżenia jego ostatecznej konsumpcji ponad ten poziom.
Zobowiązanie do alokacji powyższej ilości ropy dzielone jest na wszystkie Państwa Uczestniczące na podstawie ich ostatecznej konsumpcji podczas okresu bazowego.
Państwa Uczestniczące mogą wypełnić zobowiązania do alokacji dowolnie wybranymi środkami, w tym również za pomocą ograniczeń popytu lub korzystaniem z rezerw kryzysowych.
Artykuł 9
Następujące pozycje będą uwzględniane przy wypełnianiu praw oraz zobowiązań do alokacji:
- łączna ilość ropy naftowej,
- wszystkie produkty naftowe,
- wszystkie surowce rafineryjne, oraz
- wszystkie produkty gotowe otrzymane z gazu ziemnego i ropy naftowej.
W celu ustalenia prawa do alokacji Państwa Uczestniczącego, produkty naftowe zwykle importowane przez dane Państwo Uczestniczące z pozostałych Państw Uczestniczących lub państw nieuczestniczących będą wyrażane w formie ekwiwalentu ropy naftowej oraz uwzględniane jako import ropy naftowej do danego Państwa Uczestniczącego.
W miarę możliwości, utrzymywane będą standardowe źródła dostaw oraz standardowe proporcje dostaw ropy naftowej i produktów naftowych oraz innych kategorii ropy naftowej i produktów naftowych.
W momencie alokacji, celem Programu będzie podział dostępnych zasobów ropy naftowej i produktów naftowych, w granicach możliwości, pomiędzy sektorem rafineryjnym i dystrybucyjnym jak również pomiędzy spółkami rafineryjnymi i dystrybucyjnymi zgodnie z historyczną strukturą dostaw.
Artykuł 10
Cele Programu obejmują równe traktowanie wszystkich Państw Uczestniczących oraz ustalanie cen alokowanej ropy na podstawie warunków cenowych przeważających w porównywalnych transakcjach handlowych.
Sprawy związane z ceną ropy alokowanej podczas kryzysu rozpatrywane będą przez Stałą Grupę ds. Zagadnień Kryzysowych.
Artykuł 11
Celem Programu nie jest zwiększenie udziału światowych dostaw ropy przypadających państwom grupy w normalnych warunkach rynkowych. Historyczna struktura handlu ropą naftową powinna być zachowana, dopóki jest to uzasadnione, z uwzględnieniem stanowisk poszczególnych państw nieuczestniczących.
W celu przestrzegania postanowień ust. 1, Komitet Zarządzający przedkładał będzie stosowne rekomendacje do Rady Zarządzającej, która większością głosów będzie podejmować decyzje dotyczące przedłożonych rekomendacji.
Artykuł 12
W przypadku, kiedy cała grupa lub którekolwiek z Państw Uczestniczących doświadcza lub może zasadnie spodziewać się zaistnienia redukcji w dostawach ropy, środki kryzysowe składające się z obowiązkowego ograniczenia popytu,
o którym mowa w Rozdziale II oraz z alokacji dostępnych zasobów ropy, o której mowa w Rozdziale III, zostaną uruchomione zgodnie z postanowieniami niniejszego Rozdziału.
Artykuł 13
W przypadku, kiedy grupa doświadcza lub może zasadnie spodziewać się zaistnienia redukcji dziennego poziomu dostaw ropy równego, co najmniej 7 procentom średniego dziennego poziomu ostatecznej konsumpcji w okresie bazowym, każde Państwo Uczestniczące wprowadzi środki ograniczenia popytu w zakresie umożliwiającym redukcję własnej ostatecznej konsumpcji równą 7 procentom własnej ostatecznej konsumpcji w okresie bazowym jak również zostanie wprowadzona alokacja dostępnych zasobów ropy pomiędzy Państwa Uczestniczące zgodnie z postanowieniami Artykułów 7, 9, 10 i 11.
Artykuł 14
W przypadku, kiedy grupa doświadcza lub może zasadnie spodziewać się zaistnienia redukcji dziennego poziomu dostaw ropy równej, co najmniej 12 procentom średniego dziennego poziomu ostatecznej konsumpcji w okresie bazowym, każde Państwo Uczestniczące wprowadzi środki ograniczenia popytu w zakresie umożliwiającym redukcję własnej ostatecznej konsumpcji równą 10 procentom własnej ostatecznej konsumpcji w okresie bazowym jak również zostanie wprowadzona alokacja dostępnych zasobów ropy pomiędzy Państwa Uczestniczące zgodnie z postanowieniami Artykułów 7, 9, 10 i 11.
Artykuł 15
W momencie, gdy łączne dzienne obowiązkowe uwolnienie rezerw kryzysowych opisane w Artykule 7 osiągnie 50 procent wielkości rezerw, do jakich utrzymywania zobowiązane jest Państwo Uczestniczące oraz gdy podjęta zostanie decyzja zgodnie z Artykułem 20, każde Państwo Uczestniczące podejmie środki zgodnie z decyzją, a alokacja dostępnych zasobów ropy pomiędzy Państwami Uczestniczącymi zostanie wprowadzona zgodnie z postanowieniami Artykułów 7, 9, 10 i 11.
Artykuł 16
Przy wprowadzonym ograniczeniu popytu zgodnie z niniejszym Rozdziałem, każde Państwo Uczestniczące może zastąpić ograniczenie popytu użyciem własnych rezerw kryzysowych utrzymywanych ponad wielkości rezerw, do jakich utrzymywania zobowiązane jest Państwo Uczestniczące przewidzianych w Programie.
Artykuł 17
W przypadku, kiedy Państwo Uczestniczące doświadcza lub może zasadnie spodziewać się redukcji dziennego poziomu dostaw ropy skutkującej redukcją dziennego poziomu ostatecznej konsumpcji większej niż 7 procent średniego dziennego poziomu ostatecznej konsumpcji w okresie bazowym, alokacja zasobów ropy do tego Państwa Uczestniczącego nastąpi zgodnie z Artykułami 8-11.
Alokacja dostępnych zasobów ropy zostanie wprowadzona również w przypadku spełnienia warunków przewidzianych w ust. 1 w ważnym regionie Państwa Uczestniczącego, którego rynek ropy naftowej nie jest całkowicie zintegrowany. W takim przypadku, zobowiązanie do alokacji innych Państw Uczestniczących zostanie pomniejszone o wartość teoretycznego zobowiązania do alokacji innego ważnego regionu lub regionów danego Państwa Uczestniczącego.
Artykuł 18
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.