Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 września 2018 r. w sprawie należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej z tytułu podróży służbowej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”, lub podróży służbowej poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.
§ 2.
Należności pieniężne przysługujące funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej są rozliczane nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży.
Celem rozliczenia należności funkcjonariusz dołącza dokumenty w postaci rachunków, faktur lub biletów potwierdzających poszczególne wydatki, z wyjątkiem dokumentów dotyczących diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o poniesieniu wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.
W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o okolicznościach mających wpływ na prawo do należności oraz na wysokość tych należności.
§ 3.
Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu na dany środek transportu, wraz z opłatami dodatkowymi, w tym opłatami za miejscówki, z uwzględnieniem posiadanej przez funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza w czasie podróży służbowej z samochodu osobowego, motocykla lub motoroweru niebędącego własnością Kancelarii Sejmu kwotę zwrotu kosztów przejazdu stanowi iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu, która jest określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym .
§ 4.
Kwotę diety, stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży krajowej ustala się w wysokości określonej w przepisach o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 77^5^§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu) do powrotu po wykonaniu zadania służbowego (przyjazdu) w następujący sposób:
1) jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i jej czas wynosi:
mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,
od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) jeżeli podróż krajowa trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:
do 8 godzin - przysługuje 50% diety,
ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie - 25% diety;
2) obiad - 50% diety;
3) kolacja - 25% diety.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§ 5.
Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety.
Funkcjonariuszowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył rachunku, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg przysługuje ryczałt w wysokości 150% diety.
Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg trwa co najmniej 6 godzin między godzinami 21.00 i 7.00.
§ 6.
Na wniosek funkcjonariusza wypłaca mu się zaliczkę na niezbędne koszty podróży krajowej w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
§ 7.
Dieta, stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży.
Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej oblicza się w następujący sposób:
1) za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) za niepełną dobę podróży zagranicznej:
do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,
od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
§ 8.
Funkcjonariuszowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej.
Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie - 15% diety;
2) obiad - 30% diety;
3) kolacja - 30% diety.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
§ 9.
Za nocleg podczas podróży zagranicznej funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, w granicach określonego limitu.
W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli Komendant Straży Marszałkowskiej lub strona zagraniczna zapewniają funkcjonariuszowi bezpłatny nocleg.
§ 10.
Wysokość diet, o których mowa w § 7, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których mowa w § 9, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 77^5^§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
§ 11.
Funkcjonariusz otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży zagranicznej, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość przysługującej funkcjonariuszowi zaliczki w walucie obcej, według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określonego przez Narodowy Bank Polski z dnia wypłaty zaliczki.
Rozliczenie kosztów podróży zagranicznej jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, według średniego kursu z dnia jej wypłacenia.
§ 12.
W przypadku odbywania podróży zagranicznej w połączeniu z przejazdem na obszarze kraju przepisy § 4-6 stosuje się odpowiednio.
§ 13.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)