LegalizeProtokół zmian do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego wraz z dodatkami I i II, sporządzony w Brukseli dnia 26 czerwca 1999 r
Treść protokołu
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 26 czerwca 1999 r. w Brukseli został sporządzony Protokół zmian do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego, wraz z dodatkami I i II, w następującym brzmieniu:
Przekład
Artykuł 1
Preambuła oraz artykuły Konwencji zostają zmienione jak wymieniono w tekście zawartym w jej dodatku I.
Artykuł 2
Załączniki Konwencji zastępuje się Ogólnym Załącznikiem zawartym w dodatku II oraz szczególnymi załącznikami zawartymi w dodatku III.
Artykuł 3
Każda Umawiająca się Strona Konwencji może wyrazić swoją zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego Protokołu, włączając dodatki I i II poprzez:
jego podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji;
złożenie dokumentu ratyfikacyjnego w przypadku podpisania Protokołu z zastrzeżeniem ratyfikacji; lub
przystąpienie do niego.
Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu do dnia 30 czerwca 2000 roku w siedzibie Rady w Brukseli przez Umawiające się Strony Konwencji. Po tej dacie pozostanie on otwarty do przystąpienia.
Niniejszy Protokół, włączając dodatki I i II, wchodzi w życie trzy miesiące po podpisaniu go przez 40 Umawiających się Stron bez zastrzeżenia ratyfikacji lub po złożeniu ich dokumentu ratyfikacyjnego bądź dokumentu przystąpienia.
Gdy 40 Umawiających się Stron wyraziło swoją zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego Protokołu zgodnie z ustępem 1, Umawiająca się Strona Konwencji przyjmuje zmiany do Konwencji jedynie będąc Stroną niniejszego Protokołu. Dla takiej Umawiającej się Strony, niniejszy Protokół wchodzi w życie trzy miesiące po podpisaniu tego Protokołu przez nią bez zastrzeżenia ratyfikacji lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia.
Artykuł 4
Każda Umawiająca się Strona Konwencji może, kiedy wyraża zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego Protokołu, przyjąć każdy ze szczególnych załączników oraz rozdziałów zawartych w dodatku III do niego oraz powiadomić Sekretarza Generalnego Rady o ich przyjęciu oraz o zalecanych praktykach, w odniesieniu do których wprowadza zastrzeżenia.
Artykuł 5
Po wejściu w życie niniejszego Protokołu, Sekretarz Generalny Rady nie przyjmuje żadnego dokumentu ratyfikacyjnego bądź dokumentu przystąpienia do Konwencji.
Artykuł 6
W stosunkach między Stronami, niniejszy Protokół wraz z dodatkami zastępuje Konwencję.
Artykuł 7
Sekretarz Generalny Rady jest depozytariuszem niniejszego Protokołu i pełni funkcje przewidziane w artykule 19 zawartym w dodatku I do niniejszego Protokołu.
Artykuł 8
Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez Umawiające się Strony Konwencji w siedzibie Rady w Brukseli od dnia 26 czerwca 1999 roku.
Artykuł 9
Zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, niniejszy Protokół wraz z dodatkami zostaje zarejestrowany w Sekretariacie Narodów Zjednoczonych na wniosek Sekretarza Generalnego Rady.
W dowód czego, niżej wymienieni będący należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszy Protokół.
Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego szóstego czerwca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony Sekretarzowi Generalnemu Rady, który przekaże uwierzytelnione odpisy wszystkim państwom określonym w artykule 8 ustęp 1 zawartego w dodatku I do niniejszego Protokołu.
MIĘDZYNARODOWA KONWENCJA DOTYCZĄCA UPROSZCZENIA I HARMONIZACJI POSTĘPOWANIA CELNEGO
(ze zmianami)
PREAMBUŁA
Umawiające się Strony niniejszej Konwencji opracowanej pod auspicjami Rady Współpracy Celnej,
USIŁUJĄC wyeliminować rozbieżności między procedurami i praktykami celnymi Umawiających się Stron, które mogą utrudniać handel międzynarodowy oraz inne formy wymiany międzynarodowej,
PRAGNĄC wnieść skuteczny wkład w rozwój takiego handlu i wymiany poprzez uproszczenie i harmonizację procedur i praktyk celnych oraz przez rozwijanie współpracy międzynarodowej,
STWIERDZAJĄC, że można osiągnąć znaczące korzyści ułatwienia handlu międzynarodowego bez narażania właściwych norm kontroli celnej,
UZNAJĄC, iż takie uproszczenie i harmonizację można osiągnąć poprzez stosowanie, w szczególności, następujących zasad:
PRZEKONANE, że międzynarodowy instrument zawierający powyższe cele i zasady, które Umawiające się Strony zobowiązują się stosować, mógłby prowadzić do znacznego stopnia uproszczenia i harmonizacji procedur i praktyk celnych, co jest podstawowym celem Rady Współpracy Celnej, i w taki sposób przyczynić się w większym stopniu do ułatwień w handlu międzynarodowym,
UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
Rozdział I. Definicje
Artykuł 1
Do celów niniejszej Konwencji:
„norma” oznacza postanowienie, którego wdrożenie uznane jest za potrzebne do osiągnięcia harmonizacji i uproszczenia procedur i praktyk celnych;
„norma przejściowa” oznacza normę w Ogólnym Załączniku, dla której zezwala się na dłuższy okres wdrożenia;
„zalecana praktyka” oznacza postanowienie w szczególnym Załączniku, które jest uznane oraz praktyki, których najszersze możliwe zastosowanie uważane jest za pożądane;
„ustawodawstwo krajowe” oznacza ustawodawstwo, postanowienia i inne środki nakładane przez właściwy organ Umawiającej się Strony oraz stosowane na terytorium zainteresowanej Umawiającej się Strony, lub obowiązujące Traktaty, którymi Strona jest związana;
„Ogólny Załącznik” oznacza zbiór postanowień stosowanych do wszystkich procedur i praktyk celnych określonych w niniejszej Konwencji;
„szczególny Załącznik” oznacza zbiór postanowień stosowanych do jednej lub więcej procedur i praktyk celnych określonych w niniejszej Konwencji;
„wytyczne” oznaczają zbiór wyjaśnień postanowień Ogólnego Załącznika, szczególne załączniki i rozdziały, które wskazują niektóre z możliwych sposobów działania przy stosowaniu norm, norm przejściowych oraz zalecanych praktyk, w szczególności opisujące najlepsze praktyki i zalecające przykłady większych ułatwień;
„Stały Komitet Techniczny” oznacza Stały Komitet Techniczny Rady;
ij) „Rada” oznacza organizację powołaną przez Konwencję o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzoną w Brukseli dnia 15 grudnia 1950 roku;
„unia celna lub gospodarcza” oznacza unię ustanowioną przez i składającą się z Państw, które posiadają kompetencje przyjmowania własnych postanowień, które są wiążące dla tych Państw w odniesieniu do kwestii uregulowanych w niniejszej Konwencji, oraz posiadają uprawnienia decyzyjne, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi, do podpisywania, ratyfikacji oraz przystąpienia do niniejszej Konwencji.
Rozdział II. ZAKRES I STRUKTURA
Artykuł 2
Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się wspierać upraszczanie i harmonizację procedur celnych oraz stosować się, w tym celu, zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji, do norm, norm przejściowych i zalecanych praktyk zawartych w załącznikach do niniejszej Konwencji. Jednakże żadne z postanowień nie stanowi przeszkody dla każdej z Umawiających się Stron w udzielaniu ułatwień większych niż przewidziane w niniejszej Konwencji, oraz zaleca się każdej z Umawiających się Stron wprowadzenie takich ułatwień w możliwie jak najszerszym zakresie.
Artykuł 3
Postanowienia niniejszej Konwencji nie wykluczają stosowania ustawodawstwa krajowego w odniesieniu do zakazów lub ograniczeń na towary, które podlegają kontroli celnej.
Struktura Konwencji
Artykuł 4
Konwencja składa się z części głównej, Ogólnego Załącznika i szczególnych załączników.
Ogólny Załącznik i każdy szczególny Załącznik do niniejszej Konwencji składają się, zasadniczo z rozdziałów, które wyodrębniają Załącznik i zawierają:
definicje; oraz
normy, niektóre z nich w Ogólnym Załączniku są normami przejściowymi.
Każdy szczególny Załącznik zawiera także zalecane praktyki.
Każdemu Załącznikowi towarzyszą wytyczne, których teksty nie są wiążące dla Umawiających się Stron.
Artykuł 5
Do celów niniejszej Konwencji, każdy szczególny jej Załącznik(-i) lub rozdział(-y), którymi związana jest Umawiająca się Strona, stanowią integralną część Konwencji, a w stosunku do tej Umawiającej się Strony, każde odniesienie się do Konwencji oznacza odniesienie się do tego Załącznika(-ów) lub rozdziału(-ów).
Rozdział III. ZARZĄDZANIE KONWENCJĄ
Artykuł 6
Ustanawia się Komitet Zarządzający w celu rozpatrzenia wprowadzenia w życie niniejszej Konwencji, środki mające na celu zabezpieczenie jednolitej interpretacji i jednolitego stosowania Konwencji oraz wszelkich zaproponowanych do niej zmian.
Umawiające się Strony są Członkami Komitetu Zarządzającego.
Właściwa administracja jakichkolwiek jednostek posiadających kwalifikacje do tego, aby stać się Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji zgodnie z postanowieniami artykułu 8 lubwłaściwa administracja jakiegokolwiek członka Światowej Organizacji Handlu, jest uprawniona do uczestniczenia w sesjach Komitetu Zarządzającego jako obserwator. Status i prawa takich obserwatorów ustalane są na podstawie decyzji Rady. Wyżej wymienione prawa nie mogą być wykonywane przed wejściem w życie niniejszej decyzji.
Komitet Zarządzający może zaprosić przedstawicieli międzynarodowych organizacji rządowych i pozarządowych do uczestniczenia w sesjach Komitetu Zarządzającego w charakterze obserwatorów.
Komitet Zarządzający:
zaleca Umawiającym się Stronom:
zmiany w części zasadniczej Konwencji,
zmiany w Ogólnym Załączniku, szczególnych załącznikach i rozdziałach oraz włączenie nowych rozdziałów do Ogólnego Załącznika, a także,
włączenie nowych szczególnych załączników i nowych rozdziałów do szczególnych załączników;
może zadecydować, aby zmienić zalecane praktyki lub włączyć nowe zalecane praktyki do szczególnych załączników lub rozdziałów zgodnie z artykułem 16;
rozważa wdrożenie postanowień niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem 13 ustęp 4;
dokonuje przeglądu oraz uaktualnia wytyczne;
rozważa wszystkie inne zagadnienia mające znaczenie dla Konwencji, które można do niej odnieść;
informuje Stały Komitet Techniczny i Radę o swoich decyzjach.
Właściwe administracje Umawiających się Stron przekazują Sekretarzowi Generalnemu Rady wnioski zgodnie z ustępem 5 litera a), b), c) lub d) niniejszego artykułu i ich przyczyny, wraz z każdym wnioskiem o włączenie punktów do porządku obrad sesji Komitetu Zarządzającego. Sekretarz Generalny Rady informuje o wnioskach właściwe administracje Umawiających się Stron oraz obserwatorów określonych w ustępach 2, 3, 4 niniejszego artykułu.
Komitet Zarządzający zbiera się co najmniej raz do roku. Corocznie wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego. Sekretarz Generalny Rady przesyła zaproszenie i projekt porządku dziennego właściwym administracjom Umawiających się Stron i obserwatorom określonym w ustępach 2, 3, 4 niniejszego artykułu co najmniej sześć tygodni przed posiedzeniem Komitetu Zarządzającego.
Jeżeli decyzja nie może być podjęta w drodze konsensusu, sprawy rozstrzygane są przez Komitet Zarządzający w drodze głosowania obecnych Umawiających się Stron. Wnioski zgodnie z ustępem 5 litera a), b) lub c) niniejszego artykułu przyjmowane są większością dwóch trzecich oddanych głosów. Wszystkie inne sprawy rozstrzygane są przez Komitet Zarządzający większością oddanych głosów.
W przypadku stosowania artykułu 8 ustęp 5 niniejszej Konwencji, unie celne i gospodarcze, które są Umawiającymi się Stronami, w przypadku głosowania, dysponują jedynie liczbą głosów równą sumie głosów przyznanych ich członkom, którzy są Umawiającymi się Stronami niniejszej Konwencji.
Przed zamknięciem sesji, Komitet Zarządzający przyjmuje sprawozdanie. Sprawozdanie to przekazywane jest Radzie i Umawiającym się Stronom oraz wymienionym w ustępach 2, 3 i 4 obserwatorom.
W razie braku stosownych postanowień w niniejszym artykule, w odpowiednich przypadkach ma zastosowanie Regulamin Rady, chyba że Komitet Zarządzający zadecyduje inaczej.
Artykuł 7
Do celów głosowania w Komitecie Zarządzającym, oddzielne głosowanie odbywa się w przypadku każdego szczególnego Załącznika i rozdziału szczególnego Załącznika.
Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do głosowania w sprawach odnoszących się do interpretacji, zastosowania i poprawek części zasadniczej oraz Ogólnego załącznika Konwencji.
W przypadku spraw dotyczących szczególnego Załącznika lub rozdziału szczególnego Załącznika, który już obowiązuje, jedynie te Umawiające się Strony, które przyjęły ten szczególny Załącznik lub rozdział mają prawo głosowania.
Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do głosowania nad projektami nowych szczególnych załączników lub nowych rozdziałów szczególnego Załącznika.
Rozdział IV. UMAWIAJĄCA SIĘ STRONA
Artykuł 8
Każdy członek Rady i każdy członek Narodów Zjednoczonych lub jej organizacji wyspecjalizowanych może stać się Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji poprzez:
podpisanie jej bez zastrzeżenia ratyfikacji;
złożenie dokumentu ratyfikacyjnego po jej uprzednim podpisaniu z zastrzeżeniem ratyfikacji; lub
przystąpienie do Konwencji.
Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu do dnia 30 czerwca 1974 roku w siedzibie Rady w Brukseli dla członków określonych w ustępie 1 niniejszego artykułu. Po tej dacie jest ona otwarta do przystąpienia.
Każda Umawiająca się Strona określa podczas podpisywania, ratyfikacji lub przystąpienia do Konwencji, który, jeżeli w ogóle, ze szczególnych załączników lub rozdziałów przyjmuje. W terminie późniejszym może ona notyfikować depozytariuszowi przyjęcie jednego lub większej ilości pozostałych załączników.
Umawiające się Strony przyjmujące jakikolwiek nowy szczególny Załącznik lub jakikolwiek nowy rozdział szczególnego Załącznika notyfikują depozytariuszowi zgodnie z ustępem 3 niniejszego artykułu.
a) Każda unia celna lub gospodarcza może stać się, zgodnie z ustępem 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji. Taka unia celna lub gospodarcza informuje depozytariusza o swoich kompetencjach odnośnie do spraw regulowanych przez niniejszą Konwencję. Taka unia celna lub gospodarcza informuje depozytariusza także o każdej znaczącej zmianie w zakresie swoich kompetencji.
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.