Ustawa z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo atomowe oraz ustawy o ochronie przeciwpożarowej

Typ Ustawa
Ogłoszono 2019-06-13
Status Obowiązujący
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 39
Historia nowelizacji JSON API

Art. 86d. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, jakie mogą mieć miejsce w jednostce organizacyjnej. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej dokonuje analizy zagrożeń, jakie mogą mieć miejsce w związku z działalnością wykonywaną przez jednostkę organizacyjną, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art. 86g, oraz sporządza wnioski z tej analizy. 3. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje zakładowy plan postępowania awaryjnego, uwzględniając wnioski z analizy zagrożeń, o której mowa w ust. 2, w szczególności mogące wystąpić scenariusze awaryjne. 4. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) analizę zagrożeń, o której mowa w ust. 2; 2) podział zadań i obowiązków osób biorących udział w akcji likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 3) zakładowy plan postępowania awaryjnego oraz procedury i instrukcje służące realizacji tego planu; 4) środki komunikacji, w tym wymiany informacji na poziomie wojewódzkim; 5) opis zasad ochrony zdrowia członków ekip awaryjnych; 6) zakres i formy przeprowadzania wstępnych i okresowych szkoleń członków ekip awaryjnych; 7) opis rozwiązań służących zapewnieniu ochrony radiologicznej członkom ekip awaryjnych; 8) zasady informowania o możliwości wystąpienia zdarzenia radiacyjnego oraz o wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego; 9) opis zasad współdziałania z odpowiednimi organami, służbami, inspekcjami i innymi podmiotami w sprawach likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 10) kryteria przejścia z fazy reagowania na zdarzenie radiacyjne do sytuacji narażenia istniejącego. 5. Kierownik jednostki organizacyjnej przesyła wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce wykonywania przez jednostkę organizacyjną działalności związanej z narażeniem zakładowy plan postępowania awaryjnego wraz z wnioskami z analizy zagrożeń, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po ich sporządzeniu lub aktualizacji. 6. Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działalność związaną z narażeniem niewymagającą zezwolenia, zgłoszenia ani powiadomienia, o których mowa w art. 4 ust. 1 lub 1a, albo wymagającą tylko powiadomienia oraz do kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących działalność wymagającą tylko zgłoszenia zakwalifikowaną do III lub IV kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy. Art. 86e. 1. Wojewoda opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych o zasięgu wojewódzkim, jakie mogą mieć miejsce na obszarze województwa. 2. Wojewoda dokonuje analizy zagrożeń, jakie mogą wystąpić w związku z działalnościami wykonywanymi na terenie województwa, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art. 86g, oraz sporządza wnioski z tej analizy. 3. Wojewoda opracowuje wojewódzki plan postępowania awaryjnego, a w szczególności mogące wystąpić scenariusze awaryjne, uwzględniając wnioski z analizy zagrożeń, o której mowa w ust. 2, oraz otrzymane od kierowników jednostek organizacyjnych zakładowe plany postępowania awaryjnego i wnioski z analiz zagrożeń, o których mowa w art. 86d ust. 2. 4. Wojewoda przesyła ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wojewódzki plan postępowania awaryjnego wraz z wnioskami z dokonanej przez siebie analizy zagrożeń, niezwłocznie po ich sporządzeniu lub aktualizacji. 5. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) analizę zagrożeń, o której mowa w ust. 2; 2) podział zadań i obowiązków osób, organów i służb biorących udział w akcji likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 3) wojewódzki plan postępowania awaryjnego oraz procedury i instrukcje służące realizacji tego planu; 4) środki komunikacji, w tym wymiany informacji na poziomie wojewódzkim, krajowym i międzynarodowym; 5) elementy, o których mowa w art. 86d ust. 4 pkt 5-10. Art. 86f. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych mogących powodować zagrożenie o zasięgu krajowym. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych dokonuje analizy zagrożeń o zasięgu krajowym, uwzględniając kategoryzację zagrożeń oraz przepisy wydane na podstawie art. 86g, oraz sporządza wnioski z tej analizy. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje krajowy plan postępowania awaryjnego, uwzględniając wnioski z analizy zagrożeń, o której mowa w ust. 2, oraz otrzymane od wojewodów wojewódzkie plany postępowania awaryjnego i wnioski z analiz zagrożeń, o których mowa w art. 86e ust. 2. 4. System zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) analizę zagrożeń, o której mowa w ust. 2; 2) podział zadań i obowiązków osób, organów i służb biorących udział w akcji likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 3) krajowy plan postępowania awaryjnego oraz procedury i instrukcje służące realizacji tego planu; 4) środki komunikacji, w tym wymiany informacji na poziomie krajowym i międzynarodowym; 5) elementy, o których mowa w art. 86d ust. 4 pkt 5-10. Art. 86g. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres analizy zagrożeń dokonywanej przez kierownika jednostki organizacyjnej, wojewodę i ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz formę, w jakiej kierownik jednostki organizacyjnej i wojewoda przedstawiają wnioski z analizy zagrożeń zgodnie z przepisami art. 86d ust. 5 i art. 86e ust. 4, mając na względzie kompletność analizy i czytelność wniosków oraz obowiązujące w tym zakresie zalecenia MAEA. Art. 86h. 1. Działalność związana z narażeniem jest kwalifikowana ze względu na zagrożenie mogące powstać w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego związanego z wykonywaniem takiej działalności do odpowiedniej kategorii zagrożeń zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, zapewnia: 1) funkcjonowanie na terenie jednostki organizacyjnej całodobowej służby awaryjnej dla celów reagowania awaryjnego; 2) całodobową obecność na terenie jednostki organizacyjnej osoby upoważnionej do klasyfikacji zdarzeń radiacyjnych. Art. 86i. 1. Zakładowy, wojewódzki i krajowy plan postępowania awaryjnego określają zadania w zakresie: 1) przygotowania do reagowania na zdarzenie radiacyjne i sposób realizacji tych zadań; 2) reagowania na zdarzenie radiacyjne i sposób realizacji tych zadań; 3) zarządzania sytuacją narażenia istniejącego powstałą w wyniku zdarzenia radiacyjnego i sposób realizacji tych zadań. 2. Zadania w zakresie przygotowania do reagowania na zdarzenie radiacyjne obejmują w szczególności: 1) podział zadań, w tym w zakresie działań przeprowadzanych na terenie jednostki organizacyjnej; 2) przygotowanie struktur uruchamianych w sytuacji zdarzenia radiacyjnego, w tym w zakresie działań przeprowadzanych na terenie jednostki organizacyjnej; 3) określenie kryteriów niezbędnych do uruchomienia planu postępowania awaryjnego; 4) opracowanie na podstawie analizy zagrożeń strategii ochrony osób z ogółu ludności i pracowników jednostki organizacyjnej; 5) wyznaczenie poziomów odniesienia w sytuacji narażenia istniejącego dla osób przebywających na terenie skażonym; 6) wyznaczenie poziomów odniesienia na wypadek zdarzenia radiacyjnego dla osób z ogółu ludności, pracowników jednostki organizacyjnej oraz członków ekip awaryjnych; 7) opracowanie i aktualizację procedur i instrukcji w zakresie reagowania na zdarzenia radiacyjne, z uwzględnieniem wniosków z ćwiczeń i zdarzeń radiacyjnych; 8) w przypadku zakładowego planu postępowania awaryjnego - zapewnienie spójności tego planu z systemem ochrony fizycznej materiałów jądrowych lub obiektów jądrowych; 9) przygotowanie i utrzymywanie zasobów niezbędnych do wykonania zadań ujętych w planie postępowania awaryjnego; 10) zapewnienie gotowości do wprowadzenia działań interwencyjnych; 11) określenie, w przypadku: a) zakładowego planu postępowania awaryjnego - zasad współpracy ze służbami i organami zaangażowanymi w postępowanie awaryjne, b) wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego oraz krajowego planu postępowania awaryjnego - zasad koordynacji działań służb, organów i innych instytucji krajowych oraz współpracy z państwami, które mogą być dotknięte skutkami zdarzeń radiacyjnych; 12) opracowanie planów ćwiczeń i szkoleń w zakresie reagowania na zdarzenia radiacyjne; 13) organizację okresowych ćwiczeń i treningów w celu weryfikacji poziomu przygotowania do reagowania na zdarzenia radiacyjne i jego doskonalenia; 14) utrzymywanie baz danych niezbędnych do prognozowania rozwoju sytuacji radiacyjnej, likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 15) przygotowanie rozwiązań na wypadek zniszczenia lub zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej w wyniku zdarzenia radiacyjnego. 3. Przepisu ust. 2 pkt 15 nie stosuje się do kierowników jednostek organizacyjnych niebędących operatorami lub właścicielami infrastruktury krytycznej. 4. Zadania w zakresie reagowania na zdarzenie radiacyjne obejmują w szczególności: 1) uruchomienie planu postępowania awaryjnego; 2) uruchomienie niezbędnych struktur, w tym sił i środków, zgodnie z planem postępowania awaryjnego; 3) powiadamianie i wymianę informacji; 4) informowanie ludności; 5) udzielanie pomocy osobom poszkodowanym; 6) ocenę zagrożenia, w tym wielkości dawek promieniowania jonizującego i skażeń promieniotwórczych; 7) monitorowanie zagrożeń; 8) zapewnienie ochrony radiologicznej osobom z ogółu ludności, pracownikom jednostki organizacyjnej oraz członkom ekip awaryjnych, zgodnie z ustalonymi poziomami odniesienia; 9) uruchomienie niezbędnych działań interwencyjnych; 10) analizę skuteczności prowadzonych działań interwencyjnych i ich optymalizację; 11) raportowanie i dokumentowanie. 5. Zadania w zakresie zarządzania sytuacją narażenia istniejącego powstałą w wyniku zdarzenia radiacyjnego obejmują w szczególności: 1) opracowanie strategii zarządzania sytuacją narażenia istniejącego; 2) podział zadań i obowiązków; 3) monitorowanie i ocenę zagrożeń; 4) wymianę informacji; 5) usuwanie skutków zdarzenia radiacyjnego; 6) uruchomienie niezbędnych działań naprawczych; 7) analizę skuteczności prowadzonych działań naprawczych i ich optymalizację; 8) zapewnienie ochrony radiologicznej osobom z ogółu ludności, pracownikom jednostki organizacyjnej oraz członkom ekip awaryjnych, zgodnie z ustalonymi poziomami odniesienia; 9) opracowanie wytycznych w zakresie optymalizacji narażenia; 10) informowanie ludności; 11) raportowanie i dokumentowanie. 6. Strategia, o której mowa w ust. 5 pkt 1, zawiera: 1) procedurę przejścia z fazy reagowania na zdarzenie radiacyjne do sytuacji narażenia istniejącego; 2) główne cele do realizacji w zakresie zarządzania sytuacją narażenia istniejącego; 3) ocenę dostępnych działań interwencyjnych i działań naprawczych; 4) poziomy odniesienia dla sytuacji narażenia istniejącego i optymalizację narażenia. 7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową zawartość zakładowego, wojewódzkiego i krajowego planu postępowania awaryjnego, uwzględniając w tych planach różne kategorie zagrożeń, jakie mogą powstać w związku z wykonywaną działalnością z narażeniem, oraz mając na względzie wydane w tym zakresie zalecenia MAEA. 8. W sytuacji narażenia istniejącego dotyczącej działalności z naturalnie występującymi substancjami promieniotwórczymi prowadzonej na podstawie powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub 1a, kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej tę działalność może wystąpić do organu właściwego do przyjęcia powiadomienia o wydanie opinii w zakresie możliwych do zastosowania środków monitorowania sytuacji radiacyjnej oraz działań interwencyjnych. Organ przedstawia opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku. Art. 86j. W sytuacji narażenia istniejącego i wystąpienia istotnych, w tym długotrwałych, skażeń promieniotwórczych terenu lub środowiska w wyniku zdarzenia radiacyjnego minister właściwy do spraw wewnętrznych opracowuje strategię zarządzania terenami skażonymi, która uzupełnia strategię zarządzania sytuacją narażenia istniejącego dla wojewódzkiego i krajowego planu postępowania awaryjnego i zawiera: 1) zamierzenia w zakresie zarządzania terenami skażonymi, w tym długoterminowe cele strategiczne oraz odpowiadające im poziomy odniesienia, o których mowa w art. 83e; 2) kryteria wydzielania terenów dotkniętych skażeniami promieniotwórczymi oraz identyfikacji osób z ogółu ludności dotkniętych tymi skażeniami; 3) analizę potrzeb w zakresie niezbędnych środków ochronnych, które należy zastosować w odniesieniu do terenów i osób z ogółu ludności dotkniętych skażeniem promieniotwórczym, oraz określenie zakresu tych środków; 4) analizę potrzeb w zakresie kontroli dostępu do terenów dotkniętych skażeniem promieniotwórczym lub wprowadzenia ograniczeń dotyczących warunków życia na tych terenach; 5) ocenę narażenia różnych grup ludności oraz ocenę środków, które są dostępne dla poszczególnych osób w celu kontroli ich narażenia; 6) rozwiązania w zakresie postępowania z odpadami promieniotwórczymi powstałymi podczas usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego. Art. 86k. W sytuacji narażenia istniejącego, na terenie długotrwale skażonym w wyniku zdarzenia radiacyjnego, organ kierujący akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego może wyrazić zgodę na pobyt czasowy lub stały ludzi, w tym prowadzenie lub wznowienie działalności społeczno-gospodarczej na tym terenie, pod warunkiem: 1) wdrożenia strategii zarządzania terenami skażonymi, o której mowa w art. 86j; 2) określenia dla danego terenu odpowiednich poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) w sytuacji narażenia istniejącego; 3) zapewnienia osobom przebywającym na tym terenie niezbędnych informacji o sytuacji radiacyjnej, zagrożeniu oraz biologicznych skutkach promieniowania jonizującego; 4) wskazania działań i zachowań ludności mających na celu optymalizację narażenia; 5) monitorowania sytuacji radiacyjnej na skażonym obszarze oraz informowania ludności o wynikach ocen sytuacji radiacyjnej. Art. 86l. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, określa strefy planowania awaryjnego: 1) strefę planowania wyprzedzających działań interwencyjnych, zwaną dalej „strefą wewnętrzną”; 2) strefę planowania natychmiastowych działań interwencyjnych, zwaną dalej „strefą zewnętrzną”. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, określa strefę zewnętrzną na obszarze wokół tej jednostki organizacyjnej. Art. 86m. 1. Strefy, o których mowa w art. 86l, kierownik jednostki organizacyjnej określa na podstawie wyników analiz bezpieczeństwa potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych o prawdopodobieństwie wystąpienia równym lub większym niż raz na 10^7^lat, zidentyfikowanych w raporcie bezpieczeństwa dla wykonywanej działalności. 2. Strefa wewnętrzna obejmuje obszar wokół jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, na którym podejmowane są przygotowania do wprowadzenia wyprzedzających działań interwencyjnych w przypadku zdarzenia radiacyjnego w celu uniknięcia lub ograniczenia ryzyka wystąpienia skutków deterministycznych narażenia osób z ogółu ludności. 3. Decyzję o wprowadzeniu wyprzedzających działań interwencyjnych w strefie wewnętrznej podejmuje wojewoda niezwłocznie po stwierdzeniu możliwości wystąpienia zagrożenia poza terenem jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy. 4. Strefa zewnętrzna obejmuje obszar wokół jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, na którym podejmowane są przygotowania do wprowadzenia natychmiastowych działań interwencyjnych w przypadku zdarzenia radiacyjnego w celu ograniczenia ryzyka wystąpienia skutków stochastycznych narażenia osób z ogółu ludności. 5. Decyzję o wprowadzeniu działań interwencyjnych, w tym natychmiastowych działań interwencyjnych, w strefie zewnętrznej podejmuje wojewoda niezwłocznie po stwierdzeniu, że: 1) wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych uzyskane na podstawie wyników monitoringu radiacyjnego lub 2) prognozy rozprzestrzeniania się substancji promieniotwórczych, lub 3) istniejące warunki panujące w jednostce organizacyjnej - wskazują na konieczność podjęcia takich działań. 6. Do decyzji, o których mowa w ust. 3 i 5, nie stosuje się przepisów art. 88. 7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje działań, o których mowa w ust. 5, oraz wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych stanowiące podstawę do wprowadzenia w strefie zewnętrznej tych działań, kierując się względami bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej oraz wydanymi w tym zakresie zaleceniami MAEA. 8. Prezes Agencji zatwierdza w drodze decyzji administracyjnej strefy, o których mowa w art. 86l, po uzyskaniu opinii właściwego wojewody co do wykonalności przeprowadzenia w tych strefach działań interwencyjnych. 9. Do wniosku o zatwierdzenie stref, o których mowa w art. 86l, dołącza się: 1) uzasadnienie; 2) mapę administracyjną z naniesionymi granicami stref oraz wykaz gmin objętych tymi strefami; 3) wyniki analiz uzasadniających wyznaczenie stref, wraz z opisem przyjętej metodyki, określeniem kodów obliczeniowych oraz przyjętymi scenariuszami i danymi meteorologicznymi. 10. W przypadku gdy strefa, o której mowa w art. 86l, przekracza obszar jednego województwa lub granice Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia koordynację współdziałania odpowiednio między krajowymi lub zagranicznymi organami właściwymi w zakresie planowania i przygotowania działań interwencyjnych w przypadku zdarzenia radiacyjnego. 11. Kierownik jednostki organizacyjnej współdziała z właściwym wojewodą w celu zapewnienia właściwego przygotowania oraz reagowania na zdarzenia radiacyjne w strefie, o której mowa w art. 86l. 12. Do zmiany stref, o których mowa w art. 86l, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące określania tych stref. Art. 86n. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, określa: 1) dystans rozszerzonego planowania; 2) dystans planowania spożycia i kontroli towarów. 2. Dystans rozszerzonego planowania obejmuje obszar, poza strefą zewnętrzną, na którym przewiduje się konieczność prowadzenia monitoringu radiacyjnego środowiska w celu niezwłocznej identyfikacji terenów skażonych wymagających wprowadzenia działań interwencyjnych, w tym czasowego lub stałego przesiedlenia ludności, i działań naprawczych. 3. Dystans planowania spożycia i kontroli towarów obejmuje obszar, poza dystansem rozszerzonego planowania, dla którego planuje się wprowadzenie działań interwencyjnych w celu uniknięcia lub ograniczenia narażenia w wyniku uwolnienia znaczących ilości substancji promieniotwórczych do środowiska, obejmujących: 1) ochronę żywności, wody i surowców przed skażeniem; 2) zakaz lub ograniczenie spożywania skażonej żywności i skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, żywienia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym terenie. 4. Dystanse, o których mowa w ust. 1, kierownik jednostki organizacyjnej określa na podstawie wyników analiz bezpieczeństwa potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych o prawdopodobieństwie wystąpienia równym lub większym niż raz na 10^7^ lat, zidentyfikowanych w raporcie bezpieczeństwa dla wykonywanej działalności. 5. Prezes Agencji zatwierdza w drodze decyzji administracyjnej dystanse, o których mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii właściwego wojewody oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych, co do wykonalności przeprowadzenia działań interwencyjnych. 6. Do wniosku o zatwierdzenie dystansów, o których mowa w ust. 1, dołącza się: 1) uzasadnienie; 2) mapę administracyjną z naniesionymi granicami dystansów oraz wykaz gmin objętych tymi dystansami; 3) wyniki analiz uzasadniających wyznaczenie dystansów, wraz z opisem przyjętej metodyki, określeniem kodów obliczeniowych oraz przyjętymi scenariuszami i danymi meteorologicznymi. 7. Do zmiany dystansów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące określania tych dystansów. Art. 86o. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zakwalifikowanej do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, opracowuje i wdraża program monitoringu radiacyjnego środowiska na terenie i poza terenem jednostki organizacyjnej, w sytuacji normalnej oraz w przypadku zdarzenia radiacyjnego. 2. Program monitoringu radiacyjnego środowiska obejmuje strefy, o których mowa w art. 86l, oraz dystans rozszerzonego planowania, o którym mowa w art. 86n ust. 1 pkt 1. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres programu monitoringu radiacyjnego środowiska, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością zapewnienia wiarygodnych danych niezbędnych do oceny narażenia pracowników oraz osób z ogółu ludności. Art. 86p. Na wypadek zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim albo krajowym wojewoda określa dla podległych organów i służb rozwiązania organizacyjne i techniczne zapewniające: 1) niezwłoczną ocenę zagrożenia, w tym ocenę rozwoju sytuacji awaryjnej; 2) niezwłoczne podjęcie działań interwencyjnych, w tym w strefach, o których mowa w art. 86l, oraz na obszarach wyznaczonych dystansami, o których mowa w art. 86n ust. 1; 3) monitorowanie skażeń osób, sprzętu i środków transportu, w tym opuszczających strefę planowania awaryjnego, oraz ich dekontaminację; 4) identyfikację osób poszkodowanych, w tym skażonych promieniotwórczo wskutek zdarzenia radiacyjnego; 5) udzielenie pomocy medycznej i psychologicznej osobom poszkodowanym; 6) ograniczenie i kontrolę dostępu do stref, o których mowa w art. 86l; 7) miejsca ewakuacji; 8) rejestrację osób z ogółu ludności w miejscach ewakuacji; 9) opiekę dla zwierząt, które pozostają na terenie, z którego uprzednio ewakuowano ich właścicieli lub opiekunów. Art. 86q. 1. W przypadku gdy na terenie województwa znajduje się jednostka organizacyjna wykonująca działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, wojewoda zapewnia, że przynajmniej jedna funkcjonująca na terenie tego województwa jednostka ochrony zdrowia jest przygotowana do udzielania pomocy osobom poszkodowanym w wyniku zdarzenia radiacyjnego spowodowanego działalnością takiej jednostki organizacyjnej, w tym pracownikom tej jednostki organizacyjnej oraz osobom z ogółu ludności przebywającym w strefie, o której mowa w art. 86l. 2. Koszty przygotowania jednostki ochrony zdrowia do wykonywania zadania, o którym mowa w ust. 1, pokrywa jednostka organizacyjna wykonująca działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy. 3. W przypadku gdy na terenie województwa znajduje się więcej niż jedna jednostka organizacyjna wykonująca działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, koszty, o których mowa w ust. 2, są pokrywane przez te jednostki w częściach równych. 4. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2, oraz sposób i terminy ich pokrywania określa umowa zawarta między wojewodą oraz jednostką organizacyjną, o której mowa w ust. 1. Art. 86r. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej, której działalność wymaga określenia strefy, o której mowa w art. 86l, pokrywa koszty zakupu, przechowywania, dystrybucji, wymiany i unieszkodliwienia preparatów ze stabilnym jodem niezbędnych do właściwego przygotowania i prowadzenia działania interwencyjnego na terenie tej strefy. 2. Zadania polegające na zakupie, przechowywaniu, dystrybucji, wymianie i unieszkodliwianiu preparatów ze stabilnym jodem realizuje wojewoda. 3. Osoby z ogółu ludności znajdujące się w strefie wewnętrznej wyposaża się, w terminie 3 miesięcy od dnia zatwierdzenia tej strefy, w preparaty ze stabilnym jodem w dawce zgodnej z przepisami wydanymi na podstawie ust. 9. 4. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, oraz sposób i terminy ich pokrywania określa umowa zawarta między wojewodą oraz jednostką organizacyjną, o której mowa w ust. 1. 5. Do opakowań preparatów ze stabilnym jodem wojewoda dołącza informacje dotyczące stosowania tych preparatów określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 9. 6. Wojewoda określa liczbę preparatów ze stabilnym jodem przeznaczonych do dystrybucji w strefach, o których mowa w art. 86l, uwzględniając: 1) liczbę osób przebywających stale lub czasowo w tych strefach; 2) liczbę osób pracujących i dzieci uczęszczających do szkół lub przedszkoli w tych strefach; 3) liczbę łóżek w szpitalach, obiektach, w których świadczone są usługi hotelarskie, i instytucjach społecznych mieszczących się w tych strefach; 4) liczbę osób pełniących służbę wojskową w tych strefach; 5) liczbę osób osadzonych w zakładach karnych oraz aresztach śledczych w tych strefach; 6) osoby biorące udział w usuwaniu skutków zdarzeń radiacyjnych w tych strefach zgodnie z wojewódzkim planem postępowania awaryjnego. 7. Niezależnie od liczby preparatów ze stabilnym jodem, o której mowa w ust. 6, wojewoda tworzy zapasy preparatów ze stabilnym jodem na potrzeby prowadzenia działania interwencyjnego w strefach, o których mowa w art. 86l, w wielkości 10% tej liczby. 8. Wojewoda weryfikuje dane potrzebne do określenia liczby preparatów ze stabilnym jodem, o których mowa w ust. 6 i 7, nie rzadziej niż co 5 lat. 9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: 1) dawki preparatów ze stabilnym jodem, w jakie wyposaża się osoby z ogółu ludności znajdujące się w strefie wewnętrznej, 2) treść informacji, o której mowa w ust. 5 - kierując się koniecznością zapewnienia właściwej ochrony osób z ogółu ludności znajdujących się w strefie wewnętrznej przed skutkami skażeń promieniotwórczych. Art. 86s. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, zapewnia rozwiązania organizacyjne i techniczne oraz zasoby ludzkie gwarantujące prawidłową i niezwłoczną realizację zadań w przypadku zdarzenia radiacyjnego, w szczególności: 1) ocenę stanu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, w tym określenie potencjalnego rozwoju sytuacji radiacyjnej i jej skutków; 2) monitorowanie i ocenę zagrożenia, w tym ocenę sytuacji radiacyjnej na terenie oraz poza terenem jednostki organizacyjnej, w tym w strefach, o których mowa w art. 86l; 3) realizację zadań, o których mowa w art. 83 ust. 1; 4) informowanie pracowników i osób z ogółu ludności o zagrożeniu na terenie jednostki organizacyjnej oraz w strefach, o których mowa w art. 86l; 5) pomoc medyczną osobom poszkodowanym na terenie jednostki organizacyjnej; 6) wprowadzenie działań interwencyjnych zgodnie z zakładowym planem postępowania awaryjnego; 7) wstępną ocenę narażenia pracowników, osób poszkodowanych w wyniku zdarzenia radiacyjnego, osób z ogółu ludności przebywających w strefach, o których mowa w art. 86l, członków ekip awaryjnych zaangażowanych w działania na terenie jednostki organizacyjnej; 8) optymalizację podejmowanych działań; 9) bieżące aktualizowanie ocen i prognoz rozwoju sytuacji radiacyjnej; 10) podejmowanie działań w przypadku jednoczesnego wystąpienia zdarzeń radiacyjnych w kilku obiektach jądrowych znajdujących się na terenie tej samej jednostki organizacyjnej; 11) ciągły monitoring sytuacji radiacyjnej w miejscach zbiórek i miejscach schronienia pracowników i osób z ogółu ludności; 12) rejestrację pracowników i osób z ogółu ludności w miejscach zbiórek i schronienia; 13) klasyfikację zdarzenia radiacyjnego zgodnie z Międzynarodową Skalą Zdarzeń Jądrowych i Radiologicznych (INES); 14) monitorowanie skażeń osób, sprzętu i środków transportu oraz ich dekontaminację na terenie jednostki organizacyjnej; 15) informowanie na bieżąco właściwych organów i służb o aktualnej sytuacji w jednostce organizacyjnej i o przewidywanych zmianach tej sytuacji. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, określa w zakładowym planie postępowania awaryjnego minimalną liczbę pracowników, w tym członków ekip awaryjnych, niezbędną do prowadzania działań interwencyjnych w przypadku zdarzenia radiacyjnego oraz zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w takiej sytuacji. Art. 86t. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I, II lub III kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, odpowiednio wyznacza, tworzy i utrzymuje: 1) drogi ewakuacji na terenie jednostki organizacyjnej; 2) miejsca zbiórek, miejsca schronienia oraz miejsca dekontaminacji na wypadek zdarzenia radiacyjnego pracowników i osób z ogółu ludności przebywających na terenie jednostki organizacyjnej; 3) system powiadamiania alarmowego na terenie jednostki organizacyjnej; 4) preparaty ze stabilnym jodem dla pracowników i osób z ogółu ludności przebywających na terenie jednostki organizacyjnej, jeżeli wyniki analiz potencjalnych skutków sytuacji awaryjnych uzasadniają konieczność zaplanowania i wprowadzania na terenie jednostki organizacyjnej działania interwencyjnego polegającego na dystrybucji preparatów ze stabilnym jodem. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, zapewnia funkcjonowanie: 1) środków technicznych i organizacyjnych, w tym środków łączności satelitarnej, w celu natychmiastowego powiadamiania właściwych organów i służb o wystąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia zdarzenia radiacyjnego; 2) środków technicznych i organizacyjnych w strefie, o której mowa w art. 86l, w celu ostrzegania ludności o wystąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, zgodnych z systemem wczesnego ostrzegania ludności nadzorowanym przez wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego, o którym mowa w ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym. 3. Minimalne wymagania dla środków, o których mowa w ust. 2 pkt 2, obejmują nadawanie sygnału dźwiękowego docierającego do całej ludności w strefie, o której mowa w art. 86l, oraz przekazywanie informacji za pośrednictwem audycji radiowych i telewizyjnych z wykorzystaniem wcześniej przygotowanych nagrań dźwiękowych i wizualnych. 4. W przypadku gdy w strefie, o której mowa w art. 86l, działa więcej niż jedna jednostka organizacyjna wykonująca działalność zakwalifikowaną do I lub II kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, obowiązek, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może być wspólnie wykonywany przez kierowników tych jednostek organizacyjnych, na zasadach określonych w zawartej między nimi umowie, chyba że Prezes Agencji, ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, określi inaczej w zezwoleniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1. Art. 86u. 1. Na potrzeby reagowania na zdarzenia radiacyjne w strefie, o której mowa w art. 86l, dla jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, kierownik jednostki organizacyjnej oraz wojewoda zapewniają redundantność sił i środków niezbędnych do realizacji zadań określonych odpowiednio w zakładowym albo wojewódzkim planie postępowania awaryjnego. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną do I kategorii zagrożeń, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, tworzy awaryjny ośrodek zarządzania na terenie jednostki organizacyjnej oraz zapasowy awaryjny ośrodek zarządzania na zewnątrz strefy, o której mowa w art. 86l. Art. 86v. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia koordynację działań w zakresie przygotowania i reagowania na zdarzenia radiacyjne powodujące zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym, w tym współdziałania organów, służb i instytucji wskazanych w krajowym planie postępowania awaryjnego. 2. Wojewoda zapewnia koordynację działań w zakresie przygotowania i reagowania na zdarzenia radiacyjne powodujące zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim, w tym współdziałania organów, służb i instytucji wskazanych w wojewódzkim planie postępowania awaryjnego. Art. 86w. Kierujący akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego zapewnia współdziałanie z organami dochodzeniowo-śledczymi w przypadku podejrzenia, że zdarzenie radiacyjne nastąpiło w wyniku działań przestępczych, w tym aktu terroru, i koordynację działań przez podległe mu organy i służby w tym zakresie.

100) w art. 87 uchyla się pkt 1 i 2;

101) po art. 90 dodaje się art. 90a w brzmieniu:

Art. 90a. 1. W uzasadnionych przypadkach kierujący działaniami interwencyjnymi, o których mowa w art. 90, może wyrazić w drodze decyzji administracyjnej zgodę osobie niebędącej członkiem ekipy awaryjnej na dostęp do obszaru, z którego ewakuowano ludność, jeżeli: 1) obecność tej osoby na tym obszarze nie będzie negatywnie wpływać na efektywność prowadzonych działań interwencyjnych i działań naprawczych; 2) istnieje możliwość zapewnienia tej osobie kontroli narażenia w czasie przebywania na tym obszarze; 3) zostanie zapewniona tej osobie informacja o możliwych działaniach ochronnych, jakie należy podjąć we własnym zakresie w celu uniknięcia lub ograniczenia narażenia, a także o możliwych negatywnych skutkach narażenia. 2. Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na uzasadniony wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie tej zgody.

102) po art. 91a dodaje się art. 91b i art. 91c w brzmieniu:

Art. 91b. 1. W przypadku wprowadzenia działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, organ kierujący działaniami interwencyjnymi zapewnia: 1) zabezpieczenie pozostawionego mienia oraz zapewnienie ewakuowanej lub przesiedlanej ludności miejsc pobytu czasowego albo stałego, transportu oraz warunków powrotu do miejsc zamieszkania po odwołaniu ewakuacji i czasowego przesiedlenia - w przypadku ewakuacji, czasowego lub stałego przesiedlenia ludności; 2) zaopatrzenie ludności w niezbędne produkty żywnościowe i wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz pomoc medyczną - w przypadku nakazu pozostania w pomieszczeniach zamkniętych; 3) dystrybucję preparatów ze stabilnym jodem - w przypadku konieczności podania tych preparatów; 4) odbiór skażonej żywności, zamknięcie ujęć skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, bezpłatną dystrybucję nieskażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz nieskażonej żywności - w przypadku zakazu lub ograniczenia spożywania skażonej żywności i skażonej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi; 5) bezpłatne udostępnienie nieskażonych środków żywienia zwierząt i wody oraz nadzór nad przestrzeganiem zakazu wypasu zwierząt na skażonym terenie - w przypadku zakazu lub ograniczenia żywienia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym terenie; 6) wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w ruchu osób i towarów; 7) przygotowanie i zapewnienie działania jednostek ochrony zdrowia odpowiednio do rozwoju sytuacji. 2. Wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w ruchu osób i towarów w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim następuje w drodze aktu prawa miejscowego wydanego przez właściwego wojewodę, a w przypadku gdy obszar województwa przylega do granicy państwowej - wprowadzenie takich ograniczeń następuje po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych. 3. Wprowadzenie niezbędnych ograniczeń w ruchu osób i towarów w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych. 4. W aktach prawnych, o których mowa w ust. 2 i 3, określa się rodzaj, datę wprowadzenia, obszar i przewidywany czas obowiązywania ograniczeń. 5. Przepisy art. 89 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio. Art. 91c. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia usunięcie skażeń promieniotwórczych z terenu jednostki organizacyjnej, w której jest wykonywana działalność związana z narażeniem, powstałych w wyniku zdarzenia radiacyjnego związanego z działalnością tej jednostki organizacyjnej. 2. W przypadku skażeń promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjnej powstałych w wyniku zdarzenia radiacyjnego związanego z działalnością tej jednostki organizacyjnej kierownik jednostki organizacyjnej współdziała odpowiednio z wojewodą albo ministrem właściwym do spraw wewnętrznych w usuwaniu skażeń promieniotwórczych i ponosi koszty usunięcia tych skażeń.

103) w art. 92:

a)

w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

Informacja wyprzedzająca jest aktualizowana w miarę rozwoju sytuacji.

b)

uchyla się ust. 2 i 3;

104) po art. 92 dodaje się art. 92a w brzmieniu:

Art. 92a. 1. Po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego ludność, która może otrzymać dawkę promieniowania jonizującego przekraczającą dawkę graniczną dla osób z ogółu ludności, jest niezwłocznie informowana o tym zdarzeniu radiacyjnym, podejmowanych działaniach oraz o stosownych środkach ochrony zdrowia. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej przygotowuje projekt informacji, o której mowa w ust. 1, po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego, którego rozwój prowadzi lub może prowadzić do zagrożenia o skutkach sięgających poza teren jednostki organizacyjnej, w tym również zdarzenia radiacyjnego zaistniałego podczas transportu materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych lub odpadów promieniotwórczych poza terenem jednostki organizacyjnej. 3. Kierownik jednostki organizacyjnej przekazuje projekt informacji, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie po jego przygotowaniu wojewodzie właściwemu dla miejsca zdarzenia radiacyjnego, a także wskazuje obszar, na którym informacja ta powinna być rozpowszechniana. 4. Wojewoda opracowuje informację, o której mowa w ust. 1, we współpracy z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, uwzględniając projekt informacji przekazany zgodnie z ust. 3. 5. Wojewoda przekazuje ludności informację, o której mowa w ust. 4, niezwłocznie po jej opracowaniu, przez ogłoszenie w środkach masowego przekazu i w inny sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie, a następnie uaktualnia ją w miarę rozwoju sytuacji. 6. Prezes Agencji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych opracowuje informację, o której mowa w ust. 1, dotyczącą zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym. 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje ludności informację, o której mowa w ust. 6, niezwłocznie po jej opracowaniu, przez ogłoszenie w środkach masowego przekazu na obszarze, którego mogą dotyczyć skutki zdarzenia radiacyjnego, a następnie uaktualnia ją w miarę rozwoju sytuacji. 8. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w zależności od potrzeb: 1) dane dotyczące rodzaju zdarzenia radiacyjnego, a jeżeli to możliwe - dane dotyczące miejsca i czasu jego wystąpienia oraz opis zdarzenia radiacyjnego, a także dotychczasowy oraz przewidywany przebieg zdarzenia radiacyjnego, wraz z określeniem rozmiaru i zasięgu zaistniałych oraz przewidywanych skutków tego zdarzenia radiacyjnego; 2) wskazanie działań lub zachowań ludności mających na celu uniknięcie skutków zdarzenia radiacyjnego, które, w zależności od rodzaju zdarzenia radiacyjnego, mogą obejmować zalecenia ograniczenia spożywania niektórych produktów żywnościowych, podstawowe reguły dotyczące higieny i dekontaminacji ludzi, zalecenia dotyczące pozostania w pomieszczeniach zamkniętych, informacje dotyczące systemu dystrybucji preparatów ze stabilnym jodem oraz ustalenia organizacyjne dotyczące ewakuacji; 3) uprzedzenie o możliwości wprowadzenia działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, o ile z przebiegu zdarzenia radiacyjnego wynika możliwość wprowadzenia takich działań; 4) wskazanie organów i służb prowadzących akcję likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 5) jeżeli czas na to pozwala - podstawowe dane o promieniowaniu jonizującym oraz o skutkach jego oddziaływania na człowieka i środowisko; 6) wezwanie do słuchania komunikatów przekazywanych przez radio i telewizję; 7) zalecenia dotyczące postępowania: a) osób odpowiedzialnych za przedszkola, szkoły, szpitale, domy opieki, hotele, zakłady karne, areszty śledcze i inne obiekty, w których przebywają większe grupy ludzi, b) grup zawodowych, które mogą być pomocne w przypadku zdarzenia radiacyjnego.

105) art. 94 otrzymuje brzmienie:

Art. 94. 1. Raport o zdarzeniu radiacyjnym, po zakończeniu działań interwencyjnych, niezwłocznie przekazuje: 1) kierownik jednostki organizacyjnej - organowi właściwemu do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia, o których mowa w art. 4 ust. 1 lub 1a, w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie jednostki organizacyjnej; 2) wojewoda - ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Prezesowi Agencji, w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim; 3) minister właściwy do spraw wewnętrznych po opracowaniu we współpracy z Prezesem Agencji - Prezesowi Rady Ministrów, w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym. 2. Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) opis przebiegu zdarzenia radiacyjnego z określeniem przyczyn tego zdarzenia; 2) ogólną ocenę zagrożenia w wyniku zdarzenia radiacyjnego; 3) opis przebiegu likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 4) wskazanie liczby osób poszkodowanych wraz z określeniem rodzaju uszkodzeń ciała, oceną dawek pochłoniętych i skażeń promieniotwórczych tych osób; 5) ocenę skażeń promieniotwórczych powierzchni roboczych stanowisk pracy i skażeń promieniotwórczych środowiska; 6) wykaz zastosowanych metod pomiarowych i przyrządów dozymetrycznych, sprzętu ochrony indywidualnej i sprzętu użytego do likwidacji zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego; 7) opis procedur zastosowanych przy usuwaniu skażeń promieniotwórczych pomieszczeń, terenu, środowiska lub osób; 8) protokół kontroli dozymetrycznej przeprowadzonej po usunięciu skutków zdarzenia radiacyjnego; 9) wnioski ze zdarzania radiacyjnego i opis działań zapobiegawczych.

106) art. 96 otrzymuje brzmienie:

Art. 96. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej i wojewoda, każdy w swoim zakresie, przeprowadzają okresowe ćwiczenia w celu przeglądu i aktualizacji planów postępowania awaryjnego. 2. Kierownik jednostki organizacyjnej opracowuje plan ćwiczeń, o którym mowa w art. 86i ust. 2 pkt 12, w sposób zapewniający kompleksową, w tym praktyczną, weryfikację przygotowania na reagowanie w zidentyfikowanych sytuacjach awaryjnych. 3. W przypadku obiektu jądrowego pierwsze ćwiczenie z zakresu przygotowania i postępowania awaryjnego na wypadek wystąpienia zdarzenia radiacyjnego, którego zasięg skutków może wykraczać poza teren jednostki organizacyjnej, przeprowadza kierownik jednostki organizacyjnej przed pierwszym załadunkiem paliwa jądrowego do obiektu jądrowego. Zakres oraz scenariusz ćwiczenia kierownik jednostki organizacyjnej uzgadnia z wojewodą. 4. Koszty ćwiczeń, o których mowa w ust. 1, ponoszą jednostka organizacyjna i wojewoda, każdy w swoim zakresie. 5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przeprowadza okresowo, nie rzadziej niż co 3 lata, ćwiczenia w celu przeglądu i aktualizacji krajowego planu postępowania awaryjnego. Koszty ćwiczeń są pokrywane z budżetu ministra właściwego do spraw wewnętrznych. 6. Ćwiczenia, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane w przypadku: 1) zakładowego planu postępowania awaryjnego dla jednostki organizacyjnej wykonującej działalność zakwalifikowaną, zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, do: a) I lub II kategorii zagrożeń - nie rzadziej niż co roku i obejmują weryfikację wszystkich scenariuszy awaryjnych określonych w zakładowym planie postępowania awaryjnego, a w przypadku ćwiczeń w zakresie współdziałania z zewnętrznymi ekipami awaryjnymi - nie rzadziej niż co 3 lata, b) III lub IV kategorii zagrożeń - nie rzadziej niż co 2 lata; 2) wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego - nie rzadziej niż co 3 lata. 7. Kierownik jednostki organizacyjnej przekazuje Prezesowi Agencji oraz wojewodzie wnioski z ćwiczeń, o których mowa w ust. 6 pkt 1 lit. a, w terminie 30 dni od dnia zakończenia ćwiczeń. 8. Dokumentacja ćwiczeń, o których mowa w ust. 1 i 5, wraz z wnioskami z tych ćwiczeń, jest przechowywana odpowiednio przez kierownika jednostki organizacyjnej, wojewodę i ministra właściwego do spraw wewnętrznych przez okres nie krótszy niż 5 lat od dnia zakończenia ćwiczeń.

107) po art. 97 dodaje się art. 97a w brzmieniu:

Art. 97a. Minister właściwy do spraw zdrowia monitoruje stan zdrowia osób poszkodowanych w wyniku zdarzenia radiacyjnego, w związku z którym wprowadzono działania interwencyjne, o których mowa w art. 90.

108) w art. 109:

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

2a. Prezes Agencji jest powoływany na pięcioletnią kadencję i może być ponownie powołany tylko raz. Po upływie kadencji Prezes Agencji pełni swoją funkcję do czasu powołania jego następcy. 2b. Prezes Agencji może zostać odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed upływem kadencji, na którą został powołany, wyłącznie w przypadku: 1) rażącego naruszenia prawa; 2) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe; 3) orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa; 4) choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań; 5) złożenia rezygnacji; 6) odmowy zaakceptowania przez Prezesa Rady Ministrów sprawozdania, o którym mowa w art. 110 pkt 13.

b)

po ust. 3l dodaje się ust. 3m w brzmieniu:

3m. Wskazany przez ministra właściwego do spraw środowiska wiceprezes Agencji tymczasowo, do czasu powołania nowego Prezesa Agencji, wykonuje obowiązki Prezesa Agencji w przypadku: 1) śmierci Prezesa Agencji; 2) odwołania Prezesa Agencji przed upływem kadencji; 3) stwierdzenia nieważności powołania Prezesa Agencji lub wystąpienia innych przyczyn nieobjęcia urzędu po dokonaniu powołania.

109) w art. 110:

a)

pkt 6 otrzymuje brzmienie:

6) prowadzenie działań związanych z komunikacją społeczną oraz informacją techniczną i prawną w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, w tym przekazywanie ludności informacji na temat promieniowania jonizującego i jego oddziaływania na zdrowie człowieka i na środowisko oraz o możliwych do zastosowania środkach w przypadku zdarzeń radiacyjnych - z wyłączeniem promocji wykorzystania promieniowania jonizującego, a w szczególności promocji energetyki jądrowej, ze względu na zasadę niezależności dozoru jądrowego;

b)

pkt 13 otrzymuje brzmienie:

13) przedstawianie Prezesowi Rady Ministrów, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, do akceptacji rocznego sprawozdania ze swojej działalności za rok poprzedni oraz oceny stanu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej kraju.

110) w art. 114 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:

1b. Zakład wykonuje także działalność informacyjną, edukacyjną i szkoleniową dotyczącą postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym oraz funkcjonowaniem składowiska odpadów promieniotwórczych.

111) w art. 118 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:

2a. Cennik usług Zakładu jest udostępniany w siedzibie i na stronie internetowej Zakładu, w terminie 7 dni od dnia zatwierdzenia tego cennika. 2b. Zakład uzyskuje zgodę ministra właściwego do spraw energii na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości , zaliczonymi do wartości niematerialnych i prawnych, rzeczowych aktywów trwałych lub inwestycji długoterminowych, w tym oddania tych składników do korzystania innym podmiotom na podstawie umów prawa cywilnego lub ich wniesienia jako wkładu do spółki lub spółdzielni, jeżeli wartość rynkowa przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w złotych kwoty 50 000 euro, obliczonej na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z dnia wystąpienia o zgodę. 2c. Sprzedaż przez Zakład składników aktywów trwałych odbywa się w drodze przetargu publicznego zorganizowanego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .

112) w art. 119:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Zakład otrzymuje z budżetu państwa dotację podmiotową na postępowanie z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym, eksploatację przechowalników wypalonego paliwa jądrowego pochodzącego z badawczych reaktorów jądrowych, działalność w zakresie ochrony radiologicznej i ochrony składowiska odpadów promieniotwórczych oraz na odbiór, transport, przetwarzanie, przechowywanie i składowanie materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych i innych substancji promieniotwórczych, a także na prowadzenie działalności informacyjnej, edukacyjnej i szkoleniowej dotyczącej postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym oraz funkcjonowania składowiska odpadów promieniotwórczych.
b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1g w brzmieniu:

1b. Dotacji, o których mowa w ust. 1 i 1a, udziela minister właściwy do spraw energii na wniosek dyrektora Zakładu. 1c. Wniosek o udzielenie dotacji podmiotowej zawiera: 1) szczegółowe wskazanie zadań przewidzianych do realizacji w ramach celów, o których mowa w ust. 1; 2) wskazanie kwoty dotacji, o jaką wnosi Zakład; 3) uzasadnienie zapotrzebowania na dotację. 1d. Do wniosku o udzielenie dotacji podmiotowej dołącza się: 1) zestawienie kosztów realizacji zadań w danym roku, z podziałem na źródła ich finansowania; 2) roczny zbiorczy plan finansowy Zakładu na rok, którego dotyczy wniosek. 1e. Wniosek o udzielenie dotacji celowej zawiera: 1) szczegółowe określenie inwestycji; 2) wskazanie kwoty dotacji oraz wysokości wkładu własnego Zakładu; 3) uzasadnienie obejmujące w szczególności: a) określenie potrzeb i założeń inwestycji, b) oszacowanie efektów rzeczowych inwestycji, c) szacowaną wartość inwestycji, d) harmonogram realizacji inwestycji. 1f. Wniosek o udzielenie dotacji celowej na realizację obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zawiera dodatkowo: 1) dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 2) kopię decyzji o pozwoleniu na budowę, o ile jest wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami. 1g. Podstawą ustalenia wysokości dotacji jest: 1) w przypadku dotacji podmiotowej - różnica między planowanymi kosztami koniecznymi do poniesienia przez Zakład na zadania przewidziane do realizacji w ramach celów określonych w ust. 1 a planowanymi do osiągnięcia przychodami z tego tytułu; 2) w przypadku dotacji celowej - łączna suma kosztów realizacji inwestycji związanych z wykonywaniem działalności, o której mowa w art. 114 ust. 1 i 1a.

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

2a. Rozliczenie dotacji podmiotowej następuje na podstawie sprawozdania rocznego z wykonywanej działalności finansowanej z dotacji podmiotowej. 2b. Rozliczenie dotacji celowej następuje na podstawie sprawozdania z wykorzystania środków finansowych z dotacji celowej.

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  1. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza rozliczenie dotacji odpowiednio na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 2a i 2b, przekazanych przez Zakład zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 120 ust. 2, zbadanych przez firmę audytorską w zakresie prawidłowości wykorzystania środków dotacji zgodnie z przeznaczeniem. Wyboru firmy audytorskiej dokonuje minister właściwy do spraw energii spośród ofert przedstawionych przez dyrektora Zakładu.

113) w art. 120:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Zakład prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu rzeczowo-finansowego zatwierdzanego przez ministra właściwego do spraw energii oraz na zasadach określonych w przepisach o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1m w brzmieniu:

1a. Roczny plan rzeczowo-finansowy sporządza się w podziale na działalność objętą dotacją podmiotową i celową oraz pozostałą działalność. 1b. Dyrektor Zakładu przedstawia do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw energii roczny plan rzeczowo-finansowy w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok obrotowy. 1c. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza roczny plan rzeczowo-finansowy w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok obrotowy. 1d. Zakład określa w dokumentacji, o której mowa w art. 10 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, zasady prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla działalności związanej z realizacją zadań, o których mowa w art. 119 ust. 1, i dla pozostałej działalności gospodarczej, a także metody przypisywania kosztów i przychodów, oraz prowadzi tę ewidencję i dokonuje przypisywania przychodów i kosztów zgodnie z tymi metodami. 1e. Roczne sprawozdanie finansowe Zakładu podlega badaniu przez firmę audytorską, zgodnie z wymogami przeprowadzania badań określonymi w przepisach ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym . 1f. Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Zakładu dokonuje minister właściwy do spraw energii spośród ofert przedstawionych przez dyrektora Zakładu. 1g. Sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z działalności oraz sprawozdanie z badania dyrektor Zakładu przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. 1h. Zakład tworzy fundusze w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych . 1i. Minister właściwy do spraw energii zatwierdza roczne sprawozdanie finansowe oraz sprawozdanie z działalności Zakładu w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. 1j. Zakład prowadzi: 1) rachunek bieżący, służący do rozliczeń operacji finansowych związanych z działalnością gospodarczą; 2) wyodrębnioną ewidencję księgową przychodów i kosztów ze środków z dotacji. 1k. Na żądanie ministra właściwego do spraw energii dyrektor Zakładu przedkłada kopie dokumentów potwierdzających wydatkowanie przez Zakład środków finansowych. 1l. Decyzje w sprawach finansowych Zakładu podejmuje dyrektor Zakładu zgodnie z przepisami o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych oraz zatwierdzonym rocznym planem rzeczowo-finansowym. 1m. Wynagrodzenia pracowników Zakładu są finansowane ze środków dotacji podmiotowej oraz z pozostałych przychodów w proporcjach i kwotach ustalonych w rocznym planie rzeczowo-finansowym, z zastrzeżeniem że środki dotacji podmiotowej są wykorzystywane wyłącznie na pokrycie koniecznych, rzeczywistych kosztów wynagrodzeń pracowników Zakładu, które nie znajdują pokrycia w przychodach.

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia: 1) tryb udzielania dotacji, o których mowa w art. 119 ust. 1 i 1a, w tym terminy składania wniosków o dotacje, sposób ustalania wysokości dotacji oraz sposób dokumentowania i rozliczania dotacji, mając na względzie konieczność zapewnienia należytej realizacji zadań, na które jest udzielana dotacja, oraz efektywnego wykorzystania środków finansowych pochodzących z budżetu państwa; 2) sposób ustalania opłat, o których mowa w art. 118 ust. 2, oraz zatwierdzania cennika usług Zakładu, mając na względzie konieczność ustalenia opłat w wysokości umożliwiającej realizację zadań Zakładu; 3) minimalną zawartość rocznego planu finansowo-rzeczowego Zakładu, mając na względzie konieczność zapewnienia przejrzystości i rzetelnej informacji o działalności Zakładu.

114) w art. 121 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Szczegółowe zadania, organizację, tryb tworzenia jednostek zamiejscowych, system kontroli wewnętrznej i sposób działania Zakładu określa statut Zakładu uwzględniający cele, dla których Zakład został utworzony, o których mowa w art. 114.

115) w art. 123:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Kierownikowi jednostki organizacyjnej: 1) która bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom albo bez wymaganego zgłoszenia, albo bez wymaganego powiadomienia wykonuje działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1, albo dokonuje przywozu lub wywozu, o którym mowa w art. 62 ust. 1, 2) która bez wymaganego powiadomienia wykonuje działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1a, 3) który nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 2, albo zatrudnia pracowników bez uprawnień, kwalifikacji lub umiejętności określonych w przepisach ustawy, 4) która dokonuje przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub tranzytu przez to terytorium odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego bez zezwolenia, o którym mowa w art. 62c ust. 1, lub bez zgody, o której mowa w art. 62d ust. 1, lub wbrew ich warunkom, 5) który będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną, dopuszcza do narażenia pracownika lub innej osoby z naruszeniem przepisów art. 14 ust. 1, art. 19 ust. 1-3 lub art. 20, 6) który nie dopełnia obowiązków w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej przy pracy z materiałami jądrowymi, źródłami promieniowania jonizującego, odpadami promieniotwórczymi lub wypalonym paliwem jądrowym lub przy ich przygotowaniu do transportu, przechowywaniu lub składowaniu, 7) która utraciła lub pozostawiła bez właściwego zabezpieczenia powierzony jej materiał jądrowy, źródło promieniowania jonizującego, odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo jądrowe, 8) który nie dopełnia obowiązku kontroli dozymetrycznej, kontroli źródeł promieniowania jonizującego lub prowadzenia ewidencji materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego, 9) który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej albo nie udziela informacji lub udziela informacji nieprawdziwej albo zataja prawdę w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, 10) który nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 41b pkt 2-9, art. 41c, art. 41d ust. 1 pkt 1 lub art. 41e pkt 1-3, 11) który nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 43a ust. 1 lub 2 lub art. 43b ust. 1, 12) który nie przeprowadził przeglądu, o którym mowa w art. 35a ust. 7, albo przeprowadził ten przegląd niezgodnie z zakresem wynikającym z decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 35a ust. 7 oraz art. 35a ust. 8 pkt 1, 13) który nie złożył w wyznaczonym terminie raportu, o którym mowa w art. 35a ust. 10, albo złożył raport niezgodny z art. 35a ust. 10 - wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej pięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1e w brzmieniu:

1b. Za czyny, o których mowa w ust. 1, jednostce organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej pięćdziesięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. 1c. Osobie prowadzącej jednoosobową działalność oraz każdemu ze wspólników spółki cywilnej, wykonującym działalność związaną z narażeniem, za czyny, o których mowa w ust. 1, wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej pięćdziesięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. 1d. Odpowiedzialności za czyny, o których mowa w ust. 1, na zasadach określonych w tych przepisach, podlega: 1) syndyk - w przypadku wydania orzeczenia o ogłoszeniu upadłości jednostki organizacyjnej; 2) zarządca - w przypadku otwarcia postępowania sanacyjnego dotyczącego jednostki organizacyjnej. 1e. Operatorowi statku powietrznego, który nie dopełnia któregokolwiek z obowiązków, o których mowa w art. 23h, wymierza się karę pieniężną w wysokości określonej w ust. 1.

c)

w ust. 3 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2) wprowadza bez pisemnej zgody Prezesa Agencji lub wbrew jej warunkom modyfikację lub modernizację systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, mającego istotne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną, 3) uruchamia bez pisemnej zgody Prezesa Agencji reaktor po przerwie na modyfikację lub modernizację systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego, a w przypadku elektrowni jądrowej - po przerwie na załadunek paliwa jądrowego do reaktora,

116) w art. 124:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 123, nakłada, w formie decyzji administracyjnej: 1) Prezes Agencji - jeżeli jest organem właściwym do wydania zezwolenia, przyjęcia zgłoszenia albo przyjęcia powiadomienia; 2) Główny Inspektor Sanitarny, państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego, komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej, wojskowy inspektor sanitarny wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej lub państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji - jeżeli organy te są właściwe do wydania zezwolenia lub zgody albo przyjęcia powiadomienia; 3) dyrektor okręgowego urzędu górniczego - jeżeli jest organem właściwym do przyjęcia powiadomienia.
b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Karę pieniężną, o której mowa w art. 123 ust. 1e, nakłada, w formie decyzji administracyjnej, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  1. Decyzji, o której mowa w ust. 1 lub 1a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

117) w art. 126 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  1. Środki uzyskane z tytułu kar pieniężnych są dochodami budżetu państwa.

118) załączniki nr 1 i 2 do ustawy otrzymują brzmienie określone w załącznikach nr 1 i 2 do niniejszej ustawy;

119) dodaje się załączniki nr 4-6 do ustawy w brzmieniu określonym w załącznikach nr 3-5 do niniejszej ustawy.

Art. 2.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej w art. 14:

1) po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:

1b. Krajowy system ratowniczo-gaśniczy w ramach posiadanych sił i środków bierze udział w likwidacji zagrożenia, w tym w działaniach ratowniczych, w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego.

2) w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

6a) likwidacji zagrożenia, w tym działań ratowniczych, w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego;

Art. 3.

1.

Zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.

2.

Decyzje administracyjne o przyjęciu zgłoszenia, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność.

3.

Zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz na uruchamianie pracowni stosujących takie aparaty, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.

Art. 4.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność związaną z narażeniem niewymagającą zezwolenia, której wykonywanie wymaga uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, złożą w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wniosek o wydanie takiego zezwolenia albo zakończą tę działalność.

2.

Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność związaną z narażeniem niewymagającą zgłoszenia, której wykonywanie wymaga zgłoszenia zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonają w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy takiego zgłoszenia albo zakończą tę działalność.

3.

Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność związaną z narażeniem, której wykonywanie wymaga powiadomienia zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonają w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy takiego powiadomienia albo zakończą tę działalność. Przepisu art. 5 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się.

4.

Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność związaną z narażeniem, której wykonywanie wymaga powiadomienia zgodnie z art. 4 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, dokonają w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy takiego powiadomienia. Przepisu art. 5^1^ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się.

5.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wymaga wykonywanie działalności związanej z narażeniem polegającej na:

1) wytwarzaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu, transporcie lub stosowaniu materiałów promieniotwórczych lub źródeł promieniotwórczych, zawierających izotopy promieniotwórcze o takiej aktywności lub stężeniu promieniotwórczym, które nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony radiologicznej oraz których aktywność całkowita lub stężenie promieniotwórcze nie przekraczają odpowiednio wartości aktywności P1lub wartości stężenia promieniotwórczego, określonych w załączniku nr 2 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz na obrocie tymi materiałami lub źródłami;

2) stosowaniu mikroskopów elektronowych:

a)

pracujących przy różnicy potencjałów większej niż 30 kV lub

b)

w przypadku których podczas normalnej pracy moc dawki w odległości 0,1 m od dowolnej, dostępnej powierzchni mikroskopu przekracza 1 mikrosiwert na godzinę (μSv/h).

6.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6a ustawy zmienianej w art. 1 powiadomienia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, nie wymaga wykonywanie działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, w której stężenie promieniotwórcze naturalnych izotopów promieniotwórczych:

1) z szeregu uranu U-238 i z szeregu toru Th-232 nie przekracza wartości 1 kilobekerela na kilogram (kBq/kg), a stężenie promieniotwórcze izotopu promieniotwórczego potasu K-40 nie przekracza wartości 10 kBq/kg,

2) z szeregu uranu U-238, z szeregu toru Th-232 lub izotopu promieniotwórczego potasu K-40 przekracza wartości podane w pkt 1, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

a)

dawki, jakie mogą otrzymać pracownicy w związku z wykonywaną działalnością, nie przekroczą wartości dawek granicznych określonych dla osób z ogółu ludności,

b)

dawka skuteczna spowodowana wykonywaniem tej działalności, jaką może otrzymać osoba z ogółu ludności bez uwzględnienia promieniowania tła od naturalnie występujących izotopów promieniotwórczych, nie przekracza 1 milisiwerta (mSv) w ciągu roku kalendarzowego, z uwzględnieniem wszystkich działalności

  • jeżeli wykonywana działalność nie powoduje zwiększenia sumarycznego stężenia izotopów promieniotwórczych radu Ra-226 i radu Ra-228 do poziomu przekraczającego 1 kilobekerela na metr sześcienny (kBq/m^3^) w wodzie, która może mieć wpływ na jakość wody pitnej lub inne drogi narażenia na promieniowanie jonizujące.

Art. 5.

1.

W przypadku działalności związanych z narażeniem wykonywanych na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, których wykonywanie, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wymaga zgłoszenia albo powiadomienia, nie jest wymagane dokonanie takiego zgłoszenia ani powiadomienia. W takim przypadku Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wyda z urzędu decyzję administracyjną o przyjęciu zgłoszenia albo zaświadczenie o przyjęciu powiadomienia oraz dokona odpowiednich zmian w rejestrze, o którym mowa w art. 5 ust. 8 lub 20 ustawy zmienianej w art. 1. Zezwolenia wskazane w zdaniu pierwszym zachowują ważność odpowiednio do dnia, w którym decyzja administracyjna Prezesa Agencji o przyjęciu zgłoszenia stanie się ostateczna, albo do dnia wydania przez Prezesa Agencji zaświadczenia o przyjęciu powiadomienia.

2.

W przypadku działalności, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, dla których wydano decyzje administracyjne o przyjęciu zgłoszenia, a których wykonywanie, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wymaga powiadomienia, nie jest wymagane dokonanie takiego powiadomienia. W takim przypadku Prezes Agencji w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wyda z urzędu zaświadczenie o przyjęciu powiadomienia oraz dokona odpowiednich zmian w rejestrze, o którym mowa w art. 5 ust. 8 lub 20 ustawy zmienianej w art. 1. Decyzje administracyjne o przyjęciu zgłoszenia, o których mowa w zdaniu pierwszym, zachowują ważność do dnia wydania przez Prezesa Agencji zaświadczenia o przyjęciu powiadomienia.

Art. 6.

1.

Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej oraz uprawnienia do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, nadane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały nadane.

2.

Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych, nadane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały nadane.

3.

Osoby posiadające uprawnienia, o których mowa w ust. 2, mogą sprawować wewnętrzny nadzór nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w jednostce ochrony zdrowia wykonującej działalność polegającą na uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich w medycznej pracowni rentgenowskiej lub uruchamianiu takich pracowni, lub uruchamianiu lub stosowaniu aparatów rentgenowskich do celów rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej lub radioterapii schorzeń nienowotworowych poza medyczną pracownią rentgenowską zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Osoby posiadające uprawnienia, o których mowa w ust. 2, w zakresie uprawniającym do sprawowania wewnętrznego nadzoru nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w stomatologii są uprawnione do przystąpienia do egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 6 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, bez konieczności odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 7 ust. 6 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli ubiegają się wyłącznie o nadanie uprawnień do sprawowania wewnętrznego nadzoru nad przestrzeganiem wymagań ochrony radiologicznej w stomatologii.

Art. 7.

1.

Osoby posiadające w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy uprawnienia inspektora dozoru jądrowego II stopnia nabywają także uprawnienia inspektora dozoru jądrowego do spraw zabezpieczeń.

2.

Przy wykonywaniu kontroli w zakresie kontroli technologii jądrowych oraz zabezpieczeń materiałów jądrowych osoby, o których mowa w ust. 1, mogą w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy posługiwać się legitymacją inspektora dozoru jądrowego II stopnia.

Art. 8.

1.

Rejestr podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia z dziedziny ochrony radiologicznej pacjenta, o którym mowa w art. 33c ust. 5a pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1, staje się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rejestrem podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia w dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta, o którym mowa w art. 33n ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Podmioty, które uzyskały wpis do rejestru podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia z dziedziny ochrony radiologicznej pacjenta, o którym mowa w art. 33c ust. 5a pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1, stają się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podmiotami wpisanymi do rejestru podmiotów uprawnionych do prowadzenia szkolenia w dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta, o którym mowa w art. 33n ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 9.

1.

Certyfikaty, o których mowa w art. 33c ust. 5c ustawy zmienianej w art. 1, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane. Posiadanie certyfikatu jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu, o którym mowa w art. 33n ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczyna się bieg 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 33n ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 10.

1.

Zgody na prowadzenie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące w celach medycznych, polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu radioterapii onkologicznej, w tym leczenia chorób nowotworowych przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 33d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.

2.

Zgody na prowadzenie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące w celach medycznych, polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu badań rentgenodiagnostycznych, badań diagnostycznych i leczenia chorób nienowotworowych oraz paliatywnego leczenia chorób nowotworowych z wykorzystaniem produktów radiofarmaceutycznych oraz zabiegów z zakresu radiologii zabiegowej, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 33e ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.

Art. 11.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 12.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6a ustawy zmienianej w art. 1 oznaczenia stężenia promieniotwórczego izotopów promieniotwórczych potasu K-40, radu Ra-226 i toru Th-232, dokonuje się w materiałach budowlanych zawierających łupek ałunowy, materiały pochodzenia magmowego, popioły lotne, żużel fosforowy, cynowy lub miedziowy, czerwony szlam jako pozostałość po produkcji aluminium lub pozostałości po produkcji stali.

Art. 13.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 33x ustawy zmienianej w art. 1 raport z przeprowadzonego audytu klinicznego wewnętrznego oraz raport z przeprowadzonego audytu klinicznego zewnętrznego zawierają:

1) nazwę i adres jednostki ochrony zdrowia, w której przeprowadzono audyt kliniczny;

2) informację o rodzaju działalności prowadzonej przez jednostkę ochrony zdrowia, w której przeprowadzono audyt kliniczny, w tym wskazanie rodzaju procedur szczegółowych wykonywanych w tej jednostce;

3) określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzonego audytu klinicznego, w tym wskazanie rodzaju procedur szczegółowych podlegających sprawdzeniu w ramach audytu klinicznego;

4) informacje, o których mowa w art. 33v ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1;

5) opis ustaleń dokonanych podczas audytu klinicznego, w tym także ewentualne zalecenia dla jednostki ochrony zdrowia;

6) datę przeprowadzenia audytu klinicznego;

7) imiona i nazwiska osób przeprowadzających audyt kliniczny;

8) podpisy osób, o których mowa w pkt 7.

Art. 14.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 33m ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1 Centralny Rejestr Ekspozycji Niezamierzonych i Narażeń Przypadkowych, o którym mowa w art. 33m ust. 11 ustawy zmienianej w art. 1, zawiera:

1) wskazanie jednostki ochrony zdrowia, w której doszło do ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego;

2) datę wystąpienia w jednostce ochrony zdrowia ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego;

3) w przypadku ekspozycji niezamierzonej lub narażenia przypadkowego w jednostce ochrony zdrowia:

a)

prowadzącej działalność wymagającą zgody, o której mowa w art. 33p ustawy zmienianej w art. 1 - kategorię, do której ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe zostały zakwalifikowane, zgodną z kategorią określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 33c ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1,

b)

prowadzącej działalność wymagającą zgody, o której mowa w art. 33q ustawy zmienianej w art. 1, albo działalność, która nie wymaga zgody, o której mowa w art. 33p albo art. 33q ustawy zmienianej w art. 1 - określenie, czy ekspozycja niezamierzona lub narażenie przypadkowe są istotne z punktu widzenia ochrony radiologicznej pacjenta.

Art. 15.

Do opracowywania, zatwierdzania i opiniowania systemów ochrony fizycznej, o których mowa w art. 41 ust. 2 i art. 41m ustawy zmienianej w art. 1, których opracowywanie rozpoczęto przed dniem opracowania podstawowego zagrożenia projektowego zgodnie z art. 41p ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 16.

Do czasu zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw energii rocznego planu rzeczowo-finansowego państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej - „Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych”, o którym mowa w art. 120 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przedsiębiorstwo to prowadzi gospodarkę finansową na dotychczasowych zasadach.

Art. 17.

Decyzje administracyjne w sprawie udzielenia autoryzacji, o których mowa w art. 66a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.

Art. 18.

Zgody na modernizację systemu lub elementu konstrukcji lub wyposażenia obiektu jądrowego lub na uruchomienie reaktora po przerwie, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 37d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność.

Art. 19.

W przypadku szkoleń dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień inspektora ochrony radiologicznej lub uprawnień do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, do zakresu i formy szkoleń, zakresu egzaminów, sposobu przeprowadzania egzaminu i sposobu ustalania jego wyniku stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 20.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących działalność związaną z narażeniem:

1) w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

a)

dostosują kwalifikację pracowników do kategorii pracowników zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

b)

przeprowadzą szkolenia pracowników zgodnie z przepisami art. 11 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2) w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

a)

przeprowadzą ocenę narażenia osób z ogółu ludności, o której mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

b)

wdrożą system, o którym mowa w art. 18a ustawy zmienianej w art. 1,

c)

opracują i wdrożą procedury pomiaru i oceny narażenia osób z ogółu ludności, o których mowa w art. 26 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1,

d)

w przypadku działalności polegającej na budowie, rozruchu, eksploatacji lub likwidacji obiektu jądrowego lub budowie, eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych - dostosują zintegrowane systemy zarządzania do wymagań określonych w art. 36k ust. 2 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 1;

3) w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

a)

dostosują programy zapewnienia jakości do wymagań określonych w przepisach art. 7 ust. 2a i 2b ustawy zmienianej w art. 1,

b)

wprowadzą monitoring, o którym mowa w art. 52 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Kierownicy jednostek, o których mowa w art. 23c ust. 2-4 ustawy zmienianej w art. 1, zapewnią optymalizację, informację i działania, o których mowa w tych przepisach, w stosunku do pracowników zatrudnionych w tych jednostkach, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Kierownicy jednostek, o których mowa w art. 43f ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, dostosują działalność jednostek do wymagań określonych w tych przepisach w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 21.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność związaną z narażeniem, o której mowa w art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) opracują system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o którym mowa w art. 86d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1;

2) dokonają analizy zagrożeń, o której mowa w art. 86d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1;

3) dostosują zakładowy plan postępowania awaryjnego do wymagań określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

4) prześlą wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce wykonywania działalności związanej z narażeniem oraz organowi, który wydał zezwolenie na wykonywanie działalności związanej z narażeniem, dostosowany zgodnie z pkt 3 zakładowy plan postępowania awaryjnego wraz z wynikami analizy zagrożeń, o której mowa w pkt 2.

2.

Wojewodowie w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) opracują system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych o zasięgu wojewódzkim, o którym mowa w art. 86e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1;

2) dokonają analizy zagrożeń, o której mowa w art. 86e ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1;

3) dostosują wojewódzki plan postępowania awaryjnego do wymagań określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

4) prześlą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych dostosowany zgodnie z pkt 3 wojewódzki plan postępowania awaryjnego wraz z wynikami analizy zagrożeń, o której mowa w pkt 2.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w terminie 4 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) opracuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych mogących powodować zagrożenie o zasięgu krajowym, o którym mowa w art. 86f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1;

2) dokona analizy zagrożeń, o której mowa w art. 86f ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1;

3) opracuje krajowy plan postępowania awaryjnego, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

4.

Zakładowe plany postępowania awaryjnego oraz wojewódzkie plany postępowania awaryjnego opracowane przed dniem wejście w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do dnia dostosowania odpowiednio zakładowych planów postępowania awaryjnego i wojewódzkich planów postępowania awaryjnego zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 86i ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 do opracowania zakładowego planu postępowania awaryjnego i wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego stosuje się wzór zakładowego planu postępowania awaryjnego oraz wzór wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego określony w przepisach wydanych na podstawie art. 87 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1.

6.

Do czasu opracowania krajowego planu postępowania awaryjnego zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie krajowego planu postępowania awaryjnego, minister właściwy do spraw wewnętrznych działa na podstawie dotychczasowych zasad.

7.

Do czasu opracowania zakładowego, wojewódzkiego oraz krajowego planu postępowania awaryjnego zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:

1) do narażenia członków ekip awaryjnych w przypadku zdarzenia radiacyjnego stosuje się wartości dawek określone w art. 20 ust. 1-3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym;

2) do narażenia osób z ogółu ludności w przypadku zdarzenia radiacyjnego lub w sytuacji narażenia istniejącego nie stosuje się art. 83e ust. 2-4 ustawy zmienianej w art. 1;

3) okresowe ćwiczenia, o których mowa w art. 96 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, odbywają się na dotychczasowych zasadach.

Art. 22.

Minister właściwy do spraw środowiska w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy opracuje i przedstawi Radzie Ministrów pierwszą strategię i politykę w zakresie rozwoju bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w art. 39p ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 23.

Zespół do opracowania projektu podstawowego zagrożenia projektowego opracuje projekt podstawowego zagrożenia projektowego, o którym mowa w art. 41p ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 24.

1.

W terminie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K-40, radu Ra-226 i toru Th-232 w materiałach budowlanych, o których mowa w art. 5b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą dokonywać także laboratoria, które:

1) posiadają system zapewnienia jakości wykonywanych badań, niezbędne wyposażenie, warunki lokalowe i środowiskowe, spełniając w tym zakresie wymagania określone w dotychczasowych przepisach wydanych na podstawie art. 6 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz

2) uczestniczą, na koszt własny, w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych organizowanych przez Prezesa Agencji.

2.

Prezes Agencji organizuje międzylaboratoryjne pomiary porównawcze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie rzadziej niż co 2 lata.

3.

Prezes Agencji informuje o organizacji międzylaboratoryjnych pomiarów porównawczych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przez ogłoszenie, które zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.

4.

Do udziału w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes Agencji dopuszcza laboratoria, które wykażą, na podstawie złożonych dokumentów, że posiadają system zapewnienia jakości wykonywanych badań, wyposażenie, warunki lokalowe i środowiskowe, niezbędne do dokonywania oznaczeń stężenia promieniotwórczego naturalnych izotopów promieniotwórczych potasu K-40, radu Ra-226 i toru Th-232 w materiałach budowlanych, określone w dotychczasowych przepisach wydanych na podstawie art. 6 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1. Odmowa dopuszczenia do udziału w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych następuje w drodze decyzji administracyjnej.

5.

Prezes Agencji ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej listę laboratoriów, które zostały dopuszczone do udziału w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, oraz listę laboratoriów, które uczestniczyły w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o których mowa w ust. 1.

Art. 25.

1.

W terminie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pomiarów, o których mowa w art. 23d ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, mogą dokonywać także laboratoria, które posiadają system zapewnienia jakości wykonywanych badań, wyposażenie, warunki lokalowe i środowiskowe, zapewniające prawidłowość dokonywania pomiarów, oraz uczestniczą, na koszt własny, w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych organizowanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

2.

Główny Inspektor Sanitarny organizuje międzylaboratoryjne pomiary porównawcze, o których mowa w ust. 1, nie rzadziej niż co 2 lata.

3.

Główny Inspektor Sanitarny informuje o organizacji międzylaboratoryjnych pomiarów porównawczych, o których mowa w ust. 1, przez ogłoszenie, które zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.

4.

Do udziału w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny dopuszcza laboratoria, które wykażą, na podstawie złożonych dokumentów, że posiadają system zapewnienia jakości wykonywanych badań, wyposażenie, warunki lokalowe i środowiskowe, zapewniające prawidłowość dokonywania pomiarów, o których mowa w art. 23d ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1. Odmowa dopuszczenia do udziału w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych następuje w drodze decyzji administracyjnej.

5.

Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej listę laboratoriów, które zostały dopuszczone do udziału w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, oraz listę laboratoriów, które uczestniczyły w międzylaboratoryjnych pomiarach porównawczych, o których mowa w ust. 1.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)