Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych

części „1. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY I-P” w tabeli uchyla się lp. 8, 39, 49, 60, 77, 80 i 84,

części „2. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY II-P” w tabeli po lp. 39 dodaje się lp. 40-63 w brzmieniu:

części „4. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY IV-P” w tabeli:

uchyla się lp. 1-3, 10, 24, 88, 187, 191, 193-195 i 200,

po lp. 201 dodaje się lp. 202 w brzmieniu:

element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-.

atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 2.1. lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym elementu A).

podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu zawarty jest w strukturze pierścienia (np. pirolidyna, piperydyna). Możliwe jest również utworzenie układu cyklicznego pomiędzy atomem azotu a fragmentami elementu B (podstawnikami od R3 do R6). Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, siarki, azotu i wodoru, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić od pięciu do siedmiu. Do grupy I-NPS nie zalicza się związków, w których atom azotu stanowi część układu cyklicznego skondensowanego z elementem A.

podstawnikami R3, R4, R5, R6 mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia każdego z podstawników R3, R4, R5 lub R6 zarówno z podstawnikiem R, jak i układem cyklicznym elementu A, lub utworzenie połączenia pomiędzy podstawnikami od R3 do R6 prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Powstałe w ten sposób struktury cykliczne mogą zawierać od czterech do sześciu atomów. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4, R5, R6 i powstałe struktury cykliczne mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układach cyklicznych). Jeśli podstawniki od R3 do R6 są częścią pierścienia zawierającego atom azotu elementu B, to dalsze podstawienia podlegają ograniczeniom określonym w punkcie 2.2. lit. a.

element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-.

atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 3.1. lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym).

podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu zawarty jest w strukturze pierścienia (np. pirolidyna, piperydyna). Możliwe jest również utworzenie układu cyklicznego pomiędzy atomem azotu a fragmentem elementu B (podstawniki od R3 do R4). Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, siarki, azotu i wodoru, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić od pięciu do siedmiu. Wyżej wymienione podstawniki R1 i R2 mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym),

podstawnikami R3 i R4 mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia podstawnika R3 lub R4 zarówno z podstawnikiem R, jak i układem cyklicznym elementu A, lub utworzenie połączenia pomiędzy podstawnikami od R3 do R4 prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Powstałe w ten sposób struktury cykliczne mogą zawierać od czterech do sześciu atomów. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4 i powstałe struktury cykliczne mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układach cyklicznych).

grupa karbonylowa lub azakarbonylowa,

grupa karboksyamidowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej), przy czym możliwe jest utworzenie dodatkowego połączenia pomiędzy podstawnikiem (zbudowanym z atomów węgla i wodoru) zlokalizowanym przy atomie azotu grupy amidowej oraz atomem węgla w pozycji 2 grupy podstawowej opisanej w punkcie 4.1. lit. a, prowadzące do utworzenia sześcioczłonowego pierścienia,

grupa karboksylowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej),

układ cykliczny mogący zawierać atomy węgla lub heteroatomy: azot, tlen, siarkę, o wielkości pierścienia do 5 atomów (wliczając atomy węgla i heteroatomy), przyłączony bezpośrednio do grupy podstawowej, z podwójnym wiązaniem do atomu azotu w miejscu przyłączenia.

nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień, łącznie z policyklicznymi i heterocyklicznymi, dowolnie podstawiony, przy czym możliwe jest także przyłączenie pierścienia do łącznika poprzez podstawnik,

prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowy, mogący zawierać w strukturze również heteroatomy, dowolnie podstawiony, liczący maksymalnie do 12 atomów w najdłuższym łańcuchu (nie licząc atomów wodoru).

nasycony lub pojedynczo nienasycony, prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowodorowy, w którym zamiast atomów węgla mogą znajdować się atomy tlenu lub siarki, otrzymany w ten sposób łańcuch boczny może posiadać swój najdłuższy łańcuch zawierający od trzech do siedmiu atomów (bez uwzględniania atomów wodoru), przy czym atomy wodoru w łańcuchu mogą być podstawione atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową lub cyjanową,

nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień zawierający pięć, sześć lub siedem atomów węgla, które mogą być zastąpione atomami azotu, tlenu lub siarki, przyłączony do grupy podstawowej bezpośrednio lub poprzez grupę metylenową, etylenową lub 2-oksoetylenową, przy czym atomy wodoru w pierścieniu mogą być podstawione dodatkowo atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową, metoksylową lub cyjanową. Ponadto atom wodoru przy atomie azotu może być podstawiony grupą metylową lub etylową.

atom wodoru w pierścieniu A i C może być podstawiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkoksylowej (do C6),

atom wodoru w pierścieniu B może być podstawiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do C6), O-alkilokarboksylowej (do C6) połączony z pierścieniem poprzez atom węgla grupy alkilowej reszty kwasowej,

pierścień C może być zastąpiony przez układ cykliczny (nasycony, nienasycony lub aromatyczny) zawierający do 6 atomów węgla tworzących pierścień, przy czym atom węgla może być zastąpiony heteroatomami takimi jak: tlen, siarka, azot,

podstawnikiem R2 i R3 może być grupa: alkilowa (do C6) lub hydroksylowa.

podstawnikiem R1 skondensowanym z siedmioczłonowym pierścieniem heterocyklicznym diazepiny może być następujący układ cykliczny: benzen, tiofuran, pirydyna (przy czym heteroatomy w skondensowanym pierścieniu tiofuranowym lub pirydynowym mogą znajdować się w dowolnej pozycji poza siedmioczłonowym pierścieniem struktury diazepiny). Ponadto podstawnik R1 może być podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników w dowolnych pozycjach poza siedmioczłonowym pierścieniem heterocyklicznym diazepiny, wybranych spośród atomów: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grup: metylowej, etylowej, nitrowej, aminowej w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe,

podstawnikiem R2 może być układ cykliczny: fenyl-, pirydyl- (przy czym atom azotu może znajdować się w dowolnej pozycji w pierścieniu pirydylowym), cykloheksenyl- (przy czym podwójne wiązanie może znajdować się w dowolnej pozycji w pierścieniu cykloheksenylowym). Ponadto pierścień fenylowy lub pirydylowy może być podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników w dowolnych pozycjach, wybranych spośród atomów fluoru, chloru, bromu, jodu lub grup: metylowej, etylowej, nitrowej, aminowej w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe,

podstawnikiem R3 może być atom wodoru lub grupa: hydroksylowa, karboksylową, etoksykarbonylowa, (N,N-dimetylo)karbamoilowa, metylowa,

podstawnikiem R4 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, etylowa. Możliwe jest również, że w miejsce podstawników R4 i R3 obecna jest grupa karbonylowa (C=O) utworzona z atomem węgla pierścienia,

podstawnikiem R5 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, etylowa, (N,N-dimetyloamino)metylowa, (N,N-dietyloamino)metylowa, (N,N-dimetyloamino)etylowa, (N,N-dietyloamino)etylowa, (cyklopropylo)metylowa, (trifluorometylo)metylowa, prop-2-yn-1-ylowa,

podstawnikiem R6 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, hydroksylowa,

podstawnikiem R7 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, etylowa. W 1,5-benzodiazepinach, 1,5-tienodiazepinach, 1,5-pirydodiazepinach, możliwe jest również, że w miejsce podstawnika R4 i R3 obecna jest grupa karbonylowa utworzona z atomem węgla pierścienia (C=O). Ponadto 1,5-benzodiazepiny, 1,5-tienodiazepiny, 1,5-pirydodiazepiny mogą również posiadać w miejsce podstawników R2 i R7 wiązanie podwójne do atomu azotu w pozycji 5 struktury diazepiny z zachowaniem podstawnika R6 w pozycji 4,

podstawnikiem X może być atom tlenu, siarki lub grupa: iminowa, N-metyloiminowa. Jeśli podstawnikiem R5 jest wodór, to jako postacie tautomeryczne tych związków mogą występować odpowiednie enole, tioenole lub enaminy.