Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 sierpnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej przekazuje Prezesowi URE, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego, dane niezbędne do obliczenia korekt, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46, dotyczące:

Jeżeli wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej wchodzi w skład grupy kapitałowej, do przekazywania danych, o których mowa w ust. 1, są obowiązane także, wchodzące w skład tej grupy, inne podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do wytwórcy, który zrezygnował z otrzymania środków na pokrycie kosztów osieroconych.

Prezes URE, do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego, informuje wytwórców i inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej o szczegółowym zakresie i sposobie przekazania danych, o których mowa w ust. 1.

Wytwórcy i inne podmioty, o których mowa w ust. 2, są obowiązane przekazać Prezesowi URE, na jego żądanie, informacje i dane niezbędne do dokonania obliczeń korekt, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji prawnie chronionych.

Prezes URE opracowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii, corocznie do dnia 30 kwietnia, sprawozdanie z wykonania zadań wynikających z ustawy.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności informacje dotyczące:

Minister właściwy do spraw energii na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 57, opracowuje i przedstawia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanemu dalej „Prezesem UOKiK”, corocznie do dnia 31 maja, raport z realizacji ustawy.

Prezes UOKiK przekazuje Komisji Europejskiej, corocznie do dnia 30 czerwca, raport, o którym mowa w ust. 3.

Prezes URE, do dnia 31 lipca każdego roku kalendarzowego „i”, w drodze decyzji administracyjnej, ustala wysokość korekty rocznej kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KO(i-1)”, dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, dla wytwórcy, który w oświadczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 3, wskazał ten sposób dokonywania korekty, według wzoru:

Prezes URE do dnia 31 lipca każdego roku ustala, w drodze decyzji administracyjnej, wysokość korekty rocznej kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KO(i-1)”, dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, dla wytwórcy, który w oświadczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 3, wskazał ten sposób dokonywania korekty, według wzoru:

W przypadku refinansowania przez wytwórców zobowiązań wynikających z umów kredytu, pożyczki lub zobowiązań z tytułu emisji papierów wartościowych, zaciągniętych przed dniem 1 maja 2004 r. na finansowanie nakładów na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone symbolem N, o którym mowa w art. 27 ust. 1, koszty ponoszone przez wytwórców wynikające z refinansowania są uwzględniane w symbolach Rk(i-1), Ok(i-1), o których mowa w ust. 2, do wysokości nie wyższej niż wynikającej z kwot określonych w załączniku nr 4 do ustawy dla danego wytwórcy w danym roku.

Przepisy ust. 3 stosuje się do zobowiązań, o których mowa w ust. 3, zaciągniętych przed dniem 1 stycznia 2007 r. przez wytwórców, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy nie oddali jednostki wytwórczej do użytku.

Wytwórca, który nie dokona przedterminowej spłaty zadłużenia, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany zwrócić kwotę równą 0,2 kwoty wynikającej z raty spłaty zadłużenia i odsetek, o których mowa w symbolach Rk(i-1) i Ok(i-1),wterminie, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, wraz z odsetkami, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2.

Prezes URE niezwłocznie pisemnie informuje Zarządcę Rozliczeń S.A. o wysokości korekty, o której mowa w ust. 1 lub 2.

Przepis art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1 lub 2.

Prezes URE, do dnia 31 sierpnia roku „i” następującego po zakończeniu okresu korygowania, w drodze decyzji administracyjnej, ustala dla wytwórcy wysokość korekty końcowej kosztów osieroconych, oznaczonej symbolem „KK(i-1)”, według wzoru:

Należną kwotę kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KOn”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru:

Przepisy art. 30 ust. 6 stosuje się do wysokości korekty, o której mowa w ust. 1.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1.

W przypadku gdy wytwórca, który zawarł umowę rozwiązującą, wchodzi w skład grupy kapitałowej, w kalkulacji kosztów osieroconych uwzględnia się wielkości oznaczone symbolami „N”, „SD”, „R” i „P”, o których mowa w art. 27 ust. 1, w odniesieniu do każdego wytwórcy oraz podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w jednostkach wytwórczych wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy.

Wysokość korekt, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, koryguje się w przypadku, gdy:

W przypadku gdy korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, dla wytwórców wchodzących w skład grupy kapitałowej są dodatnie, wartości wynikające z ust. 2 pomniejszają wysokość korekty, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, proporcjonalnie do udziału kwoty maksymalnej kosztów osieroconych ustalonej dla danego wytwórcy w sumie kwot maksymalnych tych kosztów wszystkich wytwórców wchodzących w skład tej grupy.

Obliczając korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, uwzględnia się tylko jednostki wytwórcze wymienione w załączniku nr 7 do ustawy do czasu, gdy wartość nakładów inwestycyjnych na daną jednostkę wytwórczą, poniesionych od dnia 1 stycznia 2005 r. nie przekroczy:

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do jednostek wytwórczych oddanych do użytku po dniu 1 stycznia 2005 r.

W przypadku gdy korekta, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2 lub w art. 31 ust. 1, jest dokonywana za okres obejmujący niepełny rok kalendarzowy, do jej obliczania przyjmuje się ułamkową część wielkości określonych dla danego roku w załącznikach nr 3 i 5 do ustawy, równą stosunkowi liczby dni, za które jest obliczana ta korekta w danym roku, i liczby dni w tym roku.

W przypadku gdy wartość korekty, ustalona w decyzji, o której mowa w:

Suma zwracanych przez wytwórcę kwot korekt rocznych oraz końcowych kosztów osieroconych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b, nie może przekroczyć sumy środków finansowych wypłaconych temu wytwórcy na pokrycie jego kosztów osieroconych.

Jeżeli wypłacone wytwórcy, stosownie do art. 26 ust. 2, kwoty zaliczki za dany rok „i” przewyższają należną za dany rok „i” kwotę kosztów osieroconych, to wytwórca zwraca Zarządcy Rozliczeń S.A. kwotę równą różnicy między kwotą wypłaconej za dany rok „i” zaliczki a należną za dany rok „i” kwotą kosztów osieroconych, obliczoną jako kwota korekty rocznej kosztów osieroconych powiększona o wypłacone kwoty zaliczki za rok, za który jest dokonywana korekta, powiększoną o odsetki, zgodnie z ust. 2.

W przypadku gdy różnica, o której mowa w ust. 1, wynosi:

Odsetki, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, nalicza się od dnia, w którym wytwórca otrzymał pierwszą ratę zaliczki na dany rok.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, ustala wysokość środków wraz z odsetkami, jakie jest obowiązany zwrócić wytwórca.

Wytwórca dokonuje zwrotu środków w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 4, na rachunek opłaty przejściowej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tej decyzji.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 4.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej, któremu w okresie korygowania wygasła koncesja na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej i nie wystąpił o przedłużenie jej ważności w trybie określonym w art. 39 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne albo wytwórcy temu cofnięto koncesję na wykonywanie tej działalności:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, ustala wysokość środków, jakie jest obowiązany zwrócić wytwórca.

Prezes URE niezwłocznie:

Wytwórca zwraca środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, na rachunek opłaty przejściowej, w terminie miesiąca od dnia otrzymania decyzji, o której mowa w ust. 2.

W przypadku gdy:

Wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1, wytwórca przekazuje Prezesowi URE w ciągu 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia Prezesa URE.

Jeżeli Prezes URE na podstawie pisemnych wyjaśnień przedstawionych przez wytwórcę stwierdzi, że różnica, o której mowa w ust. 1, nie była spowodowana okolicznościami, za które wytwórca nie ponosi odpowiedzialności, niezwłocznie zawiadamia o tym pisemnie wytwórcę, a w najbliższej korekcie, o której mowa w art. 30 ust. 1, jeżeli jej wartość jest:

W przypadku gdy wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej nie zwróci Zarządcy Rozliczeń S.A. kwot, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b, w art. 35 ust. 4, w art. 36 ust. 2 oraz w art. 37 ust. 3 pkt 2, decyzja administracyjna Prezesa URE podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej prowadzonej na zasadach i trybie określonym w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, po nadaniu przez sąd klauzuli wykonalności.

Z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności występuje Zarządca Rozliczeń S.A.

Wytwórca, który do dnia wejścia w życie ustawy nie oddał do użytku jednostki wytwórczej objętej umową długoterminową, składa Prezesowi URE, w terminie 90 dni od dnia określonego dla tej jednostki w załączniku nr 1 do ustawy, wniosek o stwierdzenie spełnienia przez jednostkę warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej, której wytwórca jest stroną.

W przypadku niespełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej z powodu działania siły wyższej, termin, o którym mowa w ust. 1, rozpoczyna bieg od dnia, w którym po ustaniu przeszkody spełnienie tych warunków stało się możliwe.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera oznaczenie:

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć określone w umowie rozwiązującej dokumenty potwierdzające spełnienie przez tę jednostkę warunków technicznych.

Na żądanie Prezesa URE, wytwórca, który złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia, w wyznaczonym terminie, dodatkowe informacje oraz dokumenty mające znaczenie dla stwierdzenia spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej.

Dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, należy przedstawić w oryginałach lub kopiach poświadczonych przez notariusza albo adwokata lub radcę prawnego.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, są sporządzone w języku obcym, należy przedłożyć także poświadczone przez tłumacza przysięgłego tłumaczenie ich na język polski albo tłumaczenie tej części dokumentu, która stanowi dowód w sprawie.

Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej:

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o których mowa w ust. 1.

Wytwórca, o którym mowa w art. 39 ust. 1, otrzymuje środki na pokrycie kosztów osieroconych, o których mowa w art. 22, na zasadach określonych w ustawie, jeżeli decyzja, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę warunków technicznych, stał się prawomocny.

Zarządca Rozliczeń S.A. przekazuje wytwórcy, o którym mowa w art. 39 ust. 1, pierwszą ratę zaliczki, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę warunków technicznych, stał się prawomocny.

Pierwszą ratę zaliczki wypłaca się w wysokości równej sumie rat przewidzianych do wypłaty za pełne kwartały od dnia następującego po dniu określonym w załączniku nr 1 do ustawy, do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych, stał się prawomocny.

Środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy Rozliczeń S.A. na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

Otrzymanie środków, o których mowa w ust. 1, nie ma wpływu na wysokość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych, zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, do dnia otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych. Odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w ust. 1, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanych przez wytwórcę środków na pokrycie kosztów osieroconych od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

Kwotę zwrotu wydatków w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się proporcjonalnie do ich wartości początkowej pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane dla celów podatkowych na dzień otrzymania zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

Zwrot środków wraz z odsetkami dokonany przez wytwórców na rzecz Zarządcy Rozliczeń S.A. stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zwrot tych środków nie stanowi podstawy do dokonania korekty albo zmiany wysokości odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 1.

Środki, o których mowa w ust. 1, nie stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług .

Środków, o których mowa w ust. 1, nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wytwórca wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy, będący stroną umowy rozwiązującej, składa do Prezesa URE wniosek o wypłatę zaliczki na poczet kosztów, o których mowa w art. 44, na następny rok kalendarzowy, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

Wysokość zaliczki wnioskowanej na dany rok nie może przekraczać kwoty określonej w załączniku nr 8 do ustawy dla danego wytwórcy na dany rok, zaktualizowanej stopą dyskonta określoną w załączniku nr 6 do ustawy.

Przepisy art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczek, o których mowa w ust. 1.

Środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 44, nie stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Prezes URE, do dnia 31 lipca każdego roku kalendarzowego „i”, w drodze decyzji administracyjnej, ustala dla wytwórcy wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy wysokość korekty rocznej kosztów, o których mowa w art. 44, oznaczoną symbolem  KOgaz(i-1), dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, według wzoru:

W obliczeniach korekt, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się kosztów wynikających ze zmian wprowadzonych do umowy długoterminowej na dostawę gazu, o której mowa w art. 44, po dniu wejścia w życie ustawy, skutkujących zwiększeniem ilości gazu ziemnego podlegającego obowiązkowi zapłaty za tę ilość gazu, niezależnie od ilości pobranego gazu.

W przypadku gdy w danym roku średnia cena energii elektrycznej wytworzonej przez danego wytwórcę w jednostkach opalanych gazem oznaczona symbolem Cg(i-1) jest mniejsza bądź równa średniej cenie energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach centralnie dysponowanych opalanych węglem oznaczonej symbolem Cw(i-1), przyjmuje się we wzorze, o którym mowa w ust. 1, wartość tej różnicy równą zero.

W przypadku gdy ilość energii elektrycznej wytworzonej przez danego wytwórcę w jednostkach opalanych gazem ziemnym w roku „i-1” była mniejsza od ilości energii elektrycznej możliwej do wytworzenia przez wytwórcę oznaczonej symbolem A, o którym mowa w art. 44, kwotę korekty powiększa się o faktycznie poniesione koszty nieodebranego gazu zgodnie z umową długoterminową na dostawę gazu, o której mowa w art. 44, w roku „i-1”.

W przypadku gdy w danym roku średnia cena jednej megawatogodziny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, ogłoszona przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, jest wyższa niż koszty wytworzenia jednej megawatogodziny przez danego wytwórcę wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy, nie wypłaca się kwot na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 44. W takim przypadku wytwórca, który otrzymał zaliczki na podstawie art. 45, obowiązany jest do ich zwrotu w terminie określonym w art. 34 ust. 1 pkt 1.

Przepisy:

Prezes URE, w terminie do 15 lipca każdego roku, oblicza i ogłasza w Biuletynie URE:

Zarządca Rozliczeń Spółka Akcyjna może używać skrótu „Zarządca Rozliczeń S.A.”.

Siedzibą Zarządcy Rozliczeń S.A. jest miasto stołeczne Warszawa.

Przedmiotem działalności Zarządcy Rozliczeń S.A. jest:

Zysk Zarządcy Rozliczeń S.A. przeznacza się wyłącznie na finansowanie działalności określonej w ust. 1.

Operator obejmuje wszystkie akcje Zarządcy Rozliczeń S.A.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. mogą zostać pokryte wyłącznie wkładami pieniężnymi wniesionymi w całości przed jej zarejestrowaniem.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. są akcjami imiennymi i nie podlegają zamianie na akcje na okaziciela.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego Zarządcy Rozliczeń S.A.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. nie mogą być zbywane ani obciążane, z wyjątkiem nieodpłatnego ich przekazania na rzecz Skarbu Państwa.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. nie podlegają zajęciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Na akcjach Zarządcy Rozliczeń S.A. nie można ustanawiać zabezpieczenia zobowiązań podatkowych w trybie przepisów działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .

Środki zgromadzone przez Zarządcę Rozliczeń S.A. w ramach działalności, o której mowa w art. 49, mogą być lokowane w:

Termin wymagalności lokat, o których mowa w ust. 1, Zarządca Rozliczeń S.A. powinien dostosować do terminu wypłat kwot na pokrycie kosztów osieroconych, kosztów, o których mowa w art. 44, oraz terminów spłaty zaciągniętego zadłużenia.

W przypadku przewidywanego terminu wymagalności lokat, o którym mowa w ust. 2, dłuższego niż 6 miesięcy, Zarządca Rozliczeń S.A., za zgodą walnego zgromadzenia, lokuje środki finansowe w certyfikatach inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego, zarządzanego przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w którym podmiotem dominującym, w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi , jest Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna.

Zarządca Rozliczeń S.A. może, za zgodą walnego zgromadzenia, certyfikaty inwestycyjne, o których mowa w ust. 3, wymieniać na akcje przedsiębiorstw energetycznych.

Zarządca Rozliczeń S.A. może, za zgodą walnego zgromadzenia, akcje, o których mowa w ust. 4, nieodpłatnie przekazać na rzecz Skarbu Państwa.

Uprawnienia z akcji przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ust. 4, przysługujące Zarządcy Rozliczeń S.A. wykonuje minister właściwy do spraw energii.

Rada nadzorcza Zarządcy Rozliczeń S.A. składa się od 3 do 7 członków, powoływanych i odwoływanych przez walne zgromadzenie.

Przewodniczącego rady nadzorczej powołuje walne zgromadzenie.

Zarząd Zarządcy Rozliczeń S.A. jest powoływany i odwoływany przez walne zgromadzenie.

Zarządca Rozliczeń S.A. nie może zostać połączony z inną spółką ani ulec podziałowi bądź przekształceniu.

Zarządca Rozliczeń S.A. może zostać rozwiązany uchwałą walnego zgromadzenia, podjętą nie wcześniej niż po:

(uchylony)

Przepisu art. 459 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się do Zarządcy Rozliczeń S.A., z wyjątkiem ust. 2.

Karze pieniężnej podlega wytwórca, który nie dopełnia obowiązku przekazywania danych, o którym mowa w art. 28 ust. 1 i 5, a także przekazuje niepełne lub nierzetelne dane, o które wystąpił Prezes URE.

Karę pieniężną wymierza Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, do wysokości 10% kwoty kosztów osieroconych, określonej w załączniku nr 2 do ustawy dla danego wytwórcy.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych są przekazywane na rachunek opłaty przejściowej.

Przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej z pierwszym dniem miesiąca następującego po upływie 210 dni od dnia wejścia w życie ustawy zaprzestają pobierania opłaty przesyłowej w części wynikającej ze składnika wyrównawczego stawki systemowej określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

W terminie 210 dni od dnia wejścia w życie ustawy, przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej dostosują taryfy, które będą stosowane od dnia, o którym mowa w ust. 1, do zasad określonych w ustawie.

Prezes URE może zażądać, aby przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w określonym terminie, nie krótszym niż 21 dni, przedłożyły do zatwierdzenia taryfy kalkulowane bez uwzględnienia kosztów wymienionych w art. 45 ust. 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, które będą stosowane od dnia, o którym mowa w ust. 1.

Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają obowiązku opracowywania taryf na zasadach i w trybie określonych w przepisach prawa energetycznego.

Prezes URE uwzględnia w 2009 r., przy obliczaniu kwoty korekty, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, różnicę między prognozowaną wartością nakładów na środki trwałe, które ma ponieść wytwórca zgodnie z umową długoterminową w latach 2005-2007, związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, a rzeczywistą wartością faktycznie poniesionych przez wytwórcę nakładów na te środki trwałe, zgodnie z umową długoterminową, związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej przekazuje Prezesowi URE, w terminie do dnia 30 czerwca 2009 r., dane dotyczące rzeczywistej wartości nakładów na środki trwałe, o których mowa w ust. 1.