Konwencja powołująca Europejski Instytut Uniwersytecki, sporządzona we Florencji dnia 19 kwietnia 1972 r

Celem Instytutu jest przyczynianie się do rozwoju dziedzictwa kulturowego i naukowego Europy jako całości i w odniesieniu do jego poszczególnych elementów, poprzez działalność w dziedzinie szkolnictwa wyższego oraz badań. Praca Instytutu koncentruje się również na wielkich ruchach i instytucjach charakteryzujących historię i rozwój Europy. Uwzględnia także pluralizm kulturowy i językowy oraz stosunki z kulturami spoza Europy.

Na forum Instytutu prowadzona jest także wymiana informacji i dyskusje na temat poglądów i doświadczeń dotyczących tematów z dziedzin naukowych i badawczych, którymi zajmuje się Instytut.

Umawiające się Państwa, poprzez przestrzeganie swobody prowadzenia badań i nauczania, podejmą wszelkie środki niezbędne do ułatwienia dążenia do osiągnięcia celu Instytutu.

Umawiające się Państwa wspierają rozszerzanie się wpływu Instytutu w świecie nauki i w środowisku uniwersyteckim. W tym celu, udzielają Instytutowi pomocy w zakresie ustanawiania odpowiedniej współpracy z uniwersytetami i instytucjami naukowymi znajdującymi się na ich terytorium oraz z organami europejskimi i międzynarodowymi zajmującymi się działalnością oświatową, kulturalną i badawczą.

W ramach swojego zakresu uprawnień, Instytut współpracuje z uniwersytetami oraz wszelkimi krajowymi lub międzynarodowymi organami nauczania lub organami badawczymi, które wyrażają chęć współpracy. Instytut może zawierać umowy z państwami i organami międzynarodowymi.

W skład Wysokiej Rady wchodzą przedstawiciele Rządów Umawiających się Państw; każdemu Rządowi przysługuje w Radzie jeden głos oraz deleguje on do niej dwóch przedstawicieli.

Przedstawiciel każdego Umawiającego się Państwa pełni przez rok urząd Przewodniczącego Wysokiej Rady.

Dyrektor Instytutu, Sekretarz oraz przedstawiciel Wspólnot Europejskich biorą udział w posiedzeniach Wysokiej Rady bez prawa głosu.

Wysoka Rada odpowiedzialna jest za główne kierownictwo Instytutem; kieruje jego działalnością i nadzoruje jego rozwój. Ułatwia ona z jednej strony stosunki między Rządami w sprawach dotyczących Instytutu, a z drugiej strony, stosunki między Rządami a Instytutem.

Stanowiąc jednomyślnie, Wysoka Rada:

Stanowiąc większością kwalifikowaną, Wysoka Rada podejmuje decyzje, które nie są przewidziane w ustępie 5, w szczególności te dotyczące:

W przypadku, gdy przyjęcie decyzji wymaga większości kwalifikowanej, głosy ważone są w następujący sposób:

Dyrektor kieruje Instytutem. Wykonuje on lub nadzoruje wykonanie aktów prawnych i decyzji na mocy niniejszej Konwencji oraz podejmuje wszelkie decyzje administracyjne pozostające poza zakresem uprawnień pozostałych władz Instytutu.

Dyrektor jest odpowiedzialny za zarządzaniem Instytutem. Jest jego prawnym przedstawicielem.

Dyrektor Instytutu wybierany jest przez Wysoką Radę, po konsultacji z Radą Akademicką. Uzgodnienia dotyczące współpracy między Wysoką Radą a Radą Akademicką w związku z podjęciem takiej decyzji będą dokonywane przez Wysoką Radę, stanowiącą jednomyślnie, po konsultacji z Radą Akademicką.

Sekretarz wspiera Dyrektora Instytutu w pełnieniu obowiązków organizacyjnych i administracyjnych.

Zakres obowiązków oraz czas trwania kadencji Sekretarza ustanowiony jest w przepisach przewidzianych w Artykule 6 ustęp 5 litera a).

Sekretarz i Dyrektor Instytutu nie mogą posiadać takiego samego obywatelstwa, chyba że Wysoka Rada jednomyślnie postanowi inaczej.

Rada Akademicka posiada ogólne uprawnienia w odniesieniu do prowadzenia badań i nauczania, bez uszczerbku dla zakresu uprawnień innych władz Instytutu.

Komitet wykonawczy, któremu przewodniczy Dyrektor Instytutu korzystający z pomocy Sekretarza i składający się z Dyrektora, kierowników wydziałów, dyrektorów centrów przewidzianych w Artykule 11 ustęp 3 i jednego przedstawiciela studentów prowadzących badania, pomaga Dyrektorowi w realizowaniu zadań Instytutu działając na jego wniosek. Komitet wykonawczy przygotowuje prace Rady Akademickiej. Wyznacza członków personelu dydaktycznego innych niż wymienionych w ustępie 5 litera e). Sporządza listę członków Komisji Rekrutacyjnej i Komisji Dyplomowej.

Członkami Rady Akademickiej są:

Postanowienia przewidziane w Artykule 6 ustęp 5 litera a) określają:

Rada Akademicka:

Rada Akademicka może z własnej inicjatywy przedkładać Wysokiej Radzie wnioski dotyczące kwestii objętych zakresem uprawnień tej Rady.

Od momentu powołania Instytut składa się z czterech wydziałów:

Każdy wydział korzysta z dużego stopnia niezależności w prowadzeniu studiów i prac badawczych oraz posiada do dyspozycji personel niezbędny do swej działalności w granicach funduszy na to przeznaczonych z budżetu i programów przyjętych przez Radę Akademicką.

Uwzględniając utworzone w ramach niego wydziały, Instytut może obejmować jedno lub więcej centrów studiów interdyscyplinarnych i badawczych. Decyzja o utworzeniu lub zamknięciu takich centrów oraz ich celu, strukturze i ogólnych warunkach działania jest podejmowana przez Wysoką Radę podejmującą decyzję kwalifikowaną większością głosów po konsultacji z Radą Akademicką i Radą Naukową.

Główne prace badawcze prowadzone są na seminariach lub przez zespoły badawcze. Prace jednego seminarium można połączyć z pracami innych seminariów, w ramach tego samego bądź innych wydziałów.

Prace badawcze prowadzone na seminariach lub przez zespoły badawcze muszą być określone w granicach programów studiów i programów badawczych przewidzianych w Artykule 9 ustęp 5 oraz muszą uwzględniać cel Instytutu.