Legalize / Polska / Rozporządzenie

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 11 października 2019 r. w sprawie klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego oraz sposobu klasyfikacji stanu jednolitych części wód powierzchniowych, a także środowiskowych norm jakości dla substancji priorytetowych

Typ Rozporządzenie

Ogłoszono 2019-10-11

Status Expired

Wydawca MIN. GOSPODARKI MORSKIEJ I ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 26

Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) elementy jakości dla klasyfikacji:

stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach i innych naturalnych zbiornikach wodnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych,

potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych;

2) definicje klasyfikacji:

stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach i innych naturalnych zbiornikach wodnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych,

potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych,

stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych;

3) typy wód powierzchniowych, z podziałem na kategorie tych wód;

4) sposób klasyfikacji:

elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych, w oparciu o wchodzące w ich skład wskaźniki jakości, dla poszczególnych kategorii jednolitych części wód, uwzględniający różne typy wód powierzchniowych,

stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach lub innych zbiornikach naturalnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych, uwzględniający klasyfikację elementów, o których mowa w lit. a,

potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych, uwzględniający klasyfikację elementów, o których mowa w lit. a,

stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych i środowiskowe normy jakości dla substancji priorytetowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 114 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne oraz dla innych zanieczyszczeń, w tym środowiskowe normy jakości dla substancji priorytetowych oznaczanych we florze i faunie oraz w wodzie, służące klasyfikacji tego stanu;

5) sposób interpretacji wyników badań wskaźników jakości, o których mowa w pkt 4 lit. a;

6) sposób oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych;

7) sposób prezentacji wyników klasyfikacji:

stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w pkt 4 lit. b,

potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w pkt 4 lit. c,

stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w pkt 4 lit. d;

8) częstotliwość dokonywania:

klasyfikacji poszczególnych elementów, o których mowa w pkt 4 lit. a,

klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych.

§ 2.

Elementy jakości dla klasyfikacji stanu ekologicznego, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 3.

Elementy jakości dla klasyfikacji potencjału ekologicznego, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. b, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 4.

Definicje klasyfikacji stanu ekologicznego, o których mowa w § 1 pkt 2 lit. a, określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 5.

Definicje klasyfikacji potencjału ekologicznego, o których mowa w § 1 pkt 2 lit. b, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§ 6.

Definicje klasyfikacji stanu chemicznego, o których mowa w § 1 pkt 2 lit. c, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

§ 7.

Typy wód powierzchniowych, z podziałem na kategorie tych wód, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

§ 8.

Elementy fizykochemiczne, biologiczne i hydromorfologiczne klasyfikuje się na podstawie wyników badań wskaźników jakości wód powierzchniowych, stanowiących dane zagregowane rozumiane jako dane pomiarowe przypisane w jednostce czasu danemu punktowi pomiarowo-kontrolnemu, będące wynikiem agregacji wyników pomiarów i wyników indeksów uzyskanych dla przypisanych do tego punktu stanowisk pomiarowych lub wynikiem indeksu obliczonego bezpośrednio dla punktu pomiarowo-kontrolnego, oraz na podstawie wartości granicznych wskaźników jakości wód powierzchniowych, z uwzględnieniem typów wód powierzchniowych.

Wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, kanałach lub zbiornikach zaporowych, w tym wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

Wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak jezioro lub inny zbiornik wodny, w tym wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

Wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przejściowe, w tym wyznaczonych jako silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 9 do rozporządzenia.

Wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przybrzeżne, w tym wyznaczonych jako silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.

Wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w ust. 1, z grupy specyficznych syntetycznych i niesyntetycznych substancji zanieczyszczających, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych wszystkich kategorii wód powierzchniowych, określa załącznik nr 11 do rozporządzenia.

§ 9.

Stan ekologiczny jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach lub innych zbiornikach naturalnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych klasyfikuje się na podstawie wyników klasyfikacji elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych.

Sposób klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób interpretacji wyników badań wskaźników jakości wód powierzchniowych wchodzących w skład elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych określa załącznik nr 12 do rozporządzenia.

§ 10.

Potencjał ekologiczny sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych klasyfikuje się na podstawie wyników klasyfikacji elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych.

Sposób klasyfikacji potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób interpretacji wyników badań wskaźników jakości wód powierzchniowych wchodzących w skład elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych określa załącznik nr 13 do rozporządzenia.

§ 11.

Stan chemiczny jednolitych części wód powierzchniowych klasyfikuje się na podstawie:

1) wyników badań substancji priorytetowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 114 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne;

2) wyników badań innych substancji zanieczyszczających niż wskazane w pkt 1;

3) środowiskowych norm jakości dla substancji, o których mowa w pkt 1 i 2.

Wyniki badań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią dane zagregowane rozumiane jako dane pomiarowe przypisane w jednostce czasu danemu punktowi pomiarowo-kontrolnemu, będące wynikiem agregacji wyników badań uzyskanych dla przypisanych do tego punktu stanowisk pomiarowych.

Środowiskowe normy jakości, o których mowa w ust. 1 pkt 3, rozumiane jako stężenie określonej substancji zanieczyszczającej lub grupy substancji zanieczyszczających w wodzie lub faunie wodnej lub florze wodnej lub osadach dennych, które nie powinno być przekroczone z uwagi na ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska, określa załącznik nr 14 do rozporządzenia.

Sposób klasyfikacji stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 15 do rozporządzenia.

§ 12.

Stan jednolitych części wód powierzchniowych niewyznaczonych jako sztuczne jednolite części wód powierzchniowych lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych ocenia się, uwzględniając wyniki klasyfikacji stanu ekologicznego i wyniki klasyfikacji stanu chemicznego tych jednolitych części wód powierzchniowych.

Stan jednolitych części wód powierzchniowych wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione ocenia się, uwzględniając wyniki klasyfikacji potencjału ekologicznego i wyniki klasyfikacji stanu chemicznego tych jednolitych części wód.

Sposób oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych, o których mowa w ust. 1 i 2, określa załącznik nr 16 do rozporządzenia.

§ 13.

Wyniki klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych przedstawia się w zestawieniach tabelarycznych oraz na mapach, z wykorzystaniem kolorów.

Sposób prezentacji wyników klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych określa załącznik nr 17 do rozporządzenia.

§ 14.

Klasyfikacji elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych dokonuje się w terminie do dnia 30 czerwca roku, bezpośrednio następującego po roku wykonania badań.

§ 15.

Klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych dokonuje się nie rzadziej niż co 3 lata, w terminie do dnia 30 września roku, w którym przypada klasyfikacja i ocena, na podstawie najbardziej aktualnych wyników badań z ostatnich 6 lat.

§ 16.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. definicje klasyfikacji stanu ekologicznego, o których mowa w § 1 pkt 2 lit. a, określa załącznik nr 18 do rozporządzenia.

§ 17.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. definicje klasyfikacji potencjału ekologicznego, o których mowa w § 1 pkt 2 lit. b, określa załącznik nr 19 do rozporządzenia.

§ 18.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. typy wód powierzchniowych, o których mowa w § 1 pkt 3, określa załącznik nr 20 do rozporządzenia.

§ 19.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w § 8 ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, kanałach lub zbiornikach zaporowych, w tym wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 21 do rozporządzenia.

§ 20.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w § 8 ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak jezioro lub inny zbiornik wodny, w tym wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 22 do rozporządzenia.

§ 21.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w § 8 ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przejściowe, w tym wyznaczonych jako silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 23 do rozporządzenia.

§ 22.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w § 8 ust. 1, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przybrzeżne, w tym wyznaczonych jako silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych, określa załącznik nr 24 do rozporządzenia.

§ 23.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych, o których mowa w § 8 ust. 1, z grupy specyficznych syntetycznych i niesyntetycznych substancji zanieczyszczających, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych wszystkich kategorii wód powierzchniowych, określa załącznik nr 25 do rozporządzenia.

§ 24.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. sposób klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w § 9 ust. 1, oraz sposób interpretacji wyników badań wskaźników jakości wód powierzchniowych wchodzących w skład elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych określa załącznik nr 26 do rozporządzenia.

§ 25.

Do dnia 31 grudnia 2021 r. sposób klasyfikacji potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, o którym mowa w § 10 ust. 1, oraz sposób interpretacji wyników badań wskaźników jakości wód powierzchniowych wchodzących w skład elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych określa załącznik nr 27 do rozporządzenia.

§ 26.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem § 4, § 5, § 7, § 8 ust. 2-6, § 9 ust. 2 i § 10 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.

Załącznik nr 1 - Elementy jakości dla klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach i innych naturalnych zbiornikach wodnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych

Objaśnienia:

^1)^ Wspierające elementy biologiczne.

Załącznik nr 2 - Elementy jakości dla klasyfikacji potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych

Objaśnienia:

^1)^ Wspierające elementy biologiczne.

Załącznik nr 3 - Definicje klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach i innych naturalnych zbiornikach wodnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych

Ilekroć w niniejszym załączniku jest mowa o warunkach niezakłóconych, należy przez to rozumieć specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych warunki fizykochemiczne i hydromorfologiczne, reprezentujące wartości elementów fizykochemicznych i hydromorfologicznych przy bardzo dobrym stanie ekologicznym oraz specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych biologiczne warunki referencyjne reprezentujące wartości elementów biologicznych przy bardzo dobrym stanie ekologicznym, przy czym:

1) specyficzne warunki fizykochemiczne i hydromorfologiczne dla danego typu wód powierzchniowych oraz biologiczne warunki referencyjne mogą być oparte zarówno na bazie przestrzennej, jak i na modelowaniu, lub wynikać z połączenia tych metod (w przypadku braku możliwości zastosowania tych metod dopuszcza się zastosowanie opinii eksperckiej do wyznaczenia takich wartości);

2) przy określaniu bardzo dobrego stanu ekologicznego w odniesieniu do stężeń specyficznych zanieczyszczeń syntetycznych, granice wykrywalności są tymi, które mogą zostać osiągnięte przy zastosowaniu dostępnych technik w czasie ustalania warunków specyficznych;

3) biologiczne warunki referencyjne oparte na modelowaniu mogą być uzyskane zarówno przez zastosowanie metod prognostycznych, jak i metod opartych na badaniu przeszłości;

4) w metodach, o których mowa w pkt 3, są wykorzystywane dane historyczne, paleologiczne i inne dostępne dane; metody te powinny zapewniać dostateczny poziom zaufania dla poziomów warunków referencyjnych w celu zapewnienia, że otrzymane w ten sposób warunki są zgodne i prawdziwe dla każdego typu wód powierzchniowych;

5) dla opartych na bazie przestrzennej biologicznych warunków referencyjnych należy opracować sieć referencyjną dla każdego typu wód powierzchniowych;

6) sieć, o której mowa w pkt 5, powinna zawierać miejsca o bardzo dobrym stanie ekologicznym w liczbie wystarczającej dla zapewnienia odpowiedniego poziomu zaufania dla poziomów biologicznych warunków referencyjnych, z uwzględnieniem zróżnicowania poziomów elementów jakości wód powierzchniowych odnoszących się do bardzo dobrego stanu ekologicznego dla danego typu wód powierzchniowych oraz technik modelowania;

7) jeżeli nie jest możliwe ustalenie wiarygodnych biologicznych warunków referencyjnych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych ze względu na wysoki stopień naturalnej zmienności danego elementu biologicznego (z wyłączeniem zmienności sezonowej), element ten może być wyłączony z oceny stanu ekologicznego dla danego typu wód.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) zmiany wartości elementów fizykochemicznych i hydromorfologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wynikające z działalności człowieka nie występują albo są niewielkie w odniesieniu do wartości tych elementów w warunkach niezakłóconych;

2) wartości elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych są zgodne z wartościami elementów jakości w warunkach niezakłóconych i nie wskazują na oznaki zakłóceń albo wskazują na niewielkie oznaki zakłóceń;

3) występują warunki i populacje specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan dobry oznacza stan, w którym wartości elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na niski poziom zakłóceń wynikający z działalności człowieka, ale odchylenia od wartości biologicznych wskaźników jakości wód powierzchniowych dla tej klasyfikacji występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych są niewielkie.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane różnice między wartościami elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych a wartościami występującymi w warunkach niezakłóconych;

2) wartości elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na umiarkowany poziom zakłóceń wynikający z działalności człowieka, ale wyższy niż występujący w warunkach stanu dobrego.

Stan słaby oznacza stan, w którym:

1) wartości elementów biologicznych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na znaczne zmiany w stosunku do wartości tych elementów występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zbiorowiska organizmów występujące w jednolitej części wód powierzchniowych różnią się od zbiorowisk występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych.

Stan zły oznacza stan, w którym:

1) wartości elementów biologicznych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na poważne zmiany w stosunku do wartości tych elementów występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) nie występuje znaczna część populacji występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny fitoplanktonu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;

2) średnia liczebność fitoplanktonu odpowiada całkowicie warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych, i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;

3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk fitoplanktonu specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu nie wskazują na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody lub osadów;

3) może występować niewielki wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;

2) liczebność fitoplanktonu może powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych i fizykochemicznych;

3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;

4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny makrofitów i fitobentosu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;

2) brak jest wykrywalnych zmian w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności makrofitów i fitobentosu, w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych, niewskazujące na przyspieszony wzrost fitobentosu lub roślin wyższych, powodujący niepożądane zakłócenia równowagi między organizmami występującymi w jednolitej części wód powierzchniowych lub jakości fizykochemicznej wody lub osadów;

2) fitobentos nie jest narażony na negatywny wpływ powłok (kożuchów) lub skupisk bakterii obecnych w wodzie na skutek działalności człowieka.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym makrofitów i fitobentosu w stosunku do warunków niezakłóconych i skład ten jest bardziej zmieniony niż w przypadku stanu dobrego;

2) zachodzą umiarkowane zmiany w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu w stosunku do warunków niezakłóconych;

3) zbiorowiskom fitobentosu towarzyszą powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii;

4) zbiorowiska fitobentosu są zastępowane przez powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii na skutek działalności człowieka.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny i liczebność makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) stosunek taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia oraz poziom różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do zbiorowisk tych makrobezkręgowców specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zachodzą niewielkie zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych;

3) zachodzą niewielkie zmiany stosunku taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do zbiorowisk tych makrobezkręgowców specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) nie występują główne grupy taksonomiczne makrobezkręgowców bentosowych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;

3) liczba taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia maleje w stosunku do liczby taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia i jest znacznie mniejsza niż w przypadku stanu dobrego;

4) zachodzą znaczne zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych i poziom ten jest znacznie niższy niż w przypadku stanu dobrego.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład gatunkowy i liczebność ryb odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) występują wszystkie specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych gatunki ryb wrażliwe na zakłócenia;

3) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na niewielkie zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka, ale nie wskazuje na zaburzenia reprodukcji albo rozwoju żadnego gatunku ryb.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb w stosunku do zespołów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne i hydromorfologiczne;

2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na zmiany wynikające z wpływu działalności człowieka na warunki fizykochemiczne lub hydromorfologiczne, specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych;

3) zachodzą zaburzenia reprodukcji lub rozwoju określonych gatunków ryb mogące powodować zanik niektórych klas wiekowych ryb.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb w stosunku do zespołów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne i hydromorfologiczne;

2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na znaczne zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka do tego stopnia, że umiarkowana część spośród całości gatunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych nie występuje lub jest bardzo nieliczna.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym wielkość i dynamika przepływu wód oraz wynikający z nich związek z wodami podziemnymi odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym ciągłość jednolitej części wód powierzchniowych nie jest zakłócona na skutek działalności człowieka i pozwala na niezakłóconą migrację organizmów wodnych i transport osadów.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydromorfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydromorfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym kształty koryta, zmienność szerokości i głębokości, prędkości przepływu, struktura i skład podłoża oraz warunki i struktura stref nadbrzeżnych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) wartości elementów fizykochemicznych stanu ekologicznego odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;

3) poziomy zasolenia, pH, warunki tlenowe (warunki natlenienia), zdolność neutralizacji kwasów oraz temperatura nie wskazują na zmiany wynikające z działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) poziomy zasolenia, temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia), pH i zdolność neutralizacji kwasów nie wykraczają poza zakresy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania określonego typu ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^;

2) stężenia substancji biogennych nie wykraczają poza poziomy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych.

Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów oraz ryb (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym i nie przekraczają stwierdzonego dla nich tła hydrogeochemicznego.

Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów oraz ryb (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny fitoplanktonu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;

2) średnia biomasa fitoplanktonu odpowiada warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych, i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;

3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

3) może występować niewielki wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) biomasa fitoplanktonu umiarkowanie różni się od biomasy charakterystycznej dla warunków niezakłóconych i może powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych i fizykochemicznych jakości wód lub osadów;

3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;

4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny makrofitów i fitobentosu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;

2) brak jest wykrywalnych zmian w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności makrofitów i fitobentosu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zmiany w składzie i liczebności makrofitów i fitobentosu nie wskazują na przyspieszony wzrost fitobentosu lub roślin wyższych, powodujący niepożądane zakłócenia równowagi między organizmami występującymi w jednolitej części wód powierzchniowych lub jakości fizykochemicznej wody lub osadów;

3) fitobentos nie jest narażony na negatywny wpływ powłok (kożuchów) lub skupisk bakterii obecnych w wodach na skutek działalności człowieka.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym makrofitów i fitobentosu w stosunku do warunków niezakłóconych i skład ten jest znacznie bardziej zmieniony niż w przypadku stanu dobrego;

2) zachodzą umiarkowane zmiany w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu;

3) zbiorowiskom fitobentosu towarzyszą powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii;

4) zbiorowiska fitobentosu są zastępowane przez powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny i liczebność makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

Stan dobry oznacza stan, w którym:

2) zachodzą niewielkie zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych;

3) zachodzą niewielkie zmiany stosunku taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

2) nie występują główne grupy taksonomiczne makrobezkręgowców bentosowych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład gatunkowy i liczebność ryb odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) występują wszystkie specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych gatunki ryb wrażliwe na zakłócenia;

3) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na niewielkie zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka, ale nie wskazuje na zaburzenia reprodukcji lub rozwoju żadnego gatunku ryb.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb;

3) zachodzą zaburzenia reprodukcji lub rozwoju określonych gatunków ryb, mogące powodować zanik niektórych klas wiekowych ryb.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na znaczne zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne lub hydromorfologiczne do tego stopnia, że umiarkowana część gatunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych nie występuje lub jest bardzo nieliczna.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym wielkość i dynamika przepływu wód, poziom wód i czas retencji wód oraz wynikający z nich związek z wodami podziemnymi odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym zmienność głębokości jeziora, wielkość, struktura i skład podłoża oraz struktura i stan jego strefy brzegowej odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) wartości elementów fizykochemicznych stanu ekologicznego odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;

3) poziomy zasolenia, pH, warunki tlenowe (warunki natlenienia), przezroczystość, zdolność neutralizacji kwasów oraz temperatura nie wskazują na zmiany wynikające z działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny fitoplanktonu odpowiada warunkom niezakłóconym;

3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zachodzą niewielkie zmiany biomasy fitoplanktonu w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, niewskazujące jednak na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody;

3) wzrasta częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zachodzą umiarkowane zmiany w biomasie fitoplanktonu, mogące powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych;

3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;

4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny makroglonów odpowiada warunkom niezakłóconym;

2) nie zachodzą wykrywalne zmiany w pokryciu makroglonami, powstałe na skutek działalności człowieka.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów makroglonów w stosunku do zespołów makroglonów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zmiany w składzie i liczebności taksonów makroglonów nie wskazują na przyspieszony wzrost fitobentosu lub roślin wyższych, powodujący niepożądane zakłócenia równowagi między organizmami występującymi w wodzie lub równowagi w jakości fizykochemicznej wody.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzi umiarkowana różnica składu taksonomicznego makroglonów w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych i skład ten jest znacznie bardziej zaburzony niż w przypadku stanu dobrego;

2) zmiany w średniej liczebności makroglonów są widoczne i mogą powodować zakłócenia w równowadze organizmów obecnych w wodzie.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład taksonomiczny roślin okrytozalążkowych odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;

2) brak jest wykrywalnych zmian w liczebności roślin okrytozalążkowych, powstałych na skutek działalności człowieka.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie taksonomicznym roślin okrytozalążkowych w stosunku do składu taksonomicznego, specyficznego dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) liczebność roślin okrytozalążkowych wykazuje niewielkie oznaki zaburzeń.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym roślin okrytozalążkowych w stosunku do składu taksonomicznego, specyficznego dla danego typu wód powierzchniowych i skład ten jest znacznie niższy niż w przypadku stanu dobrego;

2) liczebność roślin okrytozalążkowych wykazuje umiarkowane oznaki zaburzeń.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) poziom różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiada warunkom niezakłóconym;

2) występują wszystkie taksony makrobezkręgowców bentosowych wrażliwe na zakłócenia specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie przekroczenia poziomów różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do poziomów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane przekroczenia poziomów różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do poziomów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) występują taksony makrobezkręgowców bentosowych wskazujące na zanieczyszczenie wód powierzchniowych;

3) nie występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym skład gatunkowy i liczebność ryb odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym liczebność gatunków ryb wrażliwych na zakłócenia wykazuje oznaki niewielkich zmian w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, które mogą być wynikiem wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne lub hydromorfologiczne.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym, ze względu na wpływ działalności człowieka na warunki fizykochemiczne lub hydromorfologiczne, nie występuje część gatunków wrażliwych na zakłócenie, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym system przepływu wód słodkich odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym zmienność głębokości, wielkość, struktura i skład podłoża oraz warunki i stan stref pływów odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) wartości elementów fizykochemicznych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;

3) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykazują zmian powstałych na skutek działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykraczają poza zakresy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania określonego typu ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^;

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) skład i liczebność taksonów fitoplanktonu odpowiadają warunkom niezakłóconym;

2) średnia biomasa fitoplanktonu odpowiada warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;

3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) zachodzą niewielkie zmiany w biomasie fitoplanktonu w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, niewskazujące jednak na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody;

3) wzrasta częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) biomasa fitoplanktonu znacznie różni się od wartości specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych i może powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych;

3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;

4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) występują wszystkie wrażliwe na zakłócenia taksony makroglonów i roślin okrytozalążkowych specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) stopień pokrycia makroglonami i obfitość roślin okrytozalążkowych odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

1) występuje większość wrażliwych na zakłócenia taksonów makroglonów i roślin okrytozalążkowych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;

2) stopień pokrycia makroglonami i obfitość roślin okrytozalążkowych wykazują niewielkie zmiany w stosunku do warunków niezakłóconych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) nie występuje umiarkowana liczba wrażliwych na zakłócenia taksonów makroglonów i roślin okrytozalążkowych, specyficznych dla warunków niezakłóconych;

2) pokrycie makroglonami i obfitość roślin okrytozalążkowych są zakłócone i mogą powodować niepożądane zakłócenia równowagi organizmów obecnych w wodzie.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) poziom różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiada warunkom niezakłóconym;

2) występują wszystkie taksony makrobezkręgowców bentosowych wrażliwe na zakłócenia specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan dobry oznacza stan, w którym występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:

1) zachodzą umiarkowane przekroczenia poziomów różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do poziomów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;

2) występują taksony makrobezkręgowców bentosowych wskazujące na zanieczyszczenie wód powierzchniowych;

3) nie występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym system przepływu wód słodkich oraz kierunek i prędkość dominujących prądów odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym zmienność głębokości, struktura i skład podłoża wybrzeża oraz warunki i stan stref pływów odpowiadają warunkom niezakłóconym^1)^ lub są zbliżone do tych warunków.

Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.

Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:

1) wartości elementów fizykochemicznych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;

2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;

3) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykazują zmian powstałych na skutek działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.

Stan dobry oznacza stan, w którym:

Objaśnienia:

^1)^ Właściwe dla danej klasy jakości wód powierzchniowych wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych dla elementów biologicznych są określone w załącznikach nr 7-10 do rozporządzenia.

^2)^ NJ - środowiskowa norma jakości.

^3)^ Stosowanie norm nie wymaga ograniczenia stężenia zanieczyszczeń poniżej poziomów tła (NJ>pt).

^4)^ Ustalając maksymalne średnioroczne stężenia, należy wyznaczyć właściwe współczynniki bezpieczeństwa w każdym przypadku zgodnie z charakterem i jakością dostępnych danych i rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.) oraz następującymi współczynnikami bezpieczeństwa: 1000 - dla co najmniej jednego wyniku badania toksyczności ostrej wyrażonej medialnym stężeniem śmiertelnym (efektywnym) - L(E)C50 dla każdego spośród trzech poziomów troficznych zestawu podstawowego (ryby, rozwielitki i glony), 100 -dla jednego wyniku badania toksyczności chronicznej wyrażonego najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunku reprezentującego jeden spośród dwóch poziomów troficznych (ryby lub dafnie), 50 - dla dwóch wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonych najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunków reprezentujących dwa spośród trzech poziomów troficznych (ryby lub rozwielitki lub glony), 10 - dla wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonej najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian -NOEC dla przynajmniej trzech gatunków reprezentujących trzy poziomy troficzne (ryby, rozwielitki i glony) i oddzielną oceną każdego przypadku (dla innych przypadków, w tym danych z badań terenowych lub ekosystemów modelowych, które umożliwiają bardziej precyzyjne obliczenie i zastosowanie współczynników bezpieczeństwa). ^5)^ Ustalenie środowiskowych norm jakości powinno odbywać się bez naruszenia wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 167 z 27.06.2012, str.1, z późn. zm.).

Załącznik nr 4 - Definicje klasyfikacji potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych

3) biologiczne warunki referencyjne oparte na modelowaniu mogą być uzyskane zarówno przez zastosowanie metod prognostycznych, jak i metod opartych na badaniu przeszłości;

5) dla opartych na bazie przestrzennej biologicznych warunków referencyjnych należy opracować sieć referencyjną dla każdego typu wód powierzchniowych;

Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli wartości elementów biologicznych odpowiadają wartościom tych elementów określonym dla najbardziej zbliżonego typu wód powierzchniowych^1)^, przy warunkach fizycznych wynikających z charakterystyki sztucznej lub silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych^2)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli zachodzą niewielkie zmiany wartości elementów biologicznych w stosunku do wartości tych elementów określonych dla maksymalnego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli:

1) zachodzą umiarkowane zmiany wartości elementów biologicznych w stosunku do wartości tych elementów określonych dla maksymalnego potencjału ekologicznego^1)^;

2) wartości elementów biologicznych są bardziej zmienione niż wartości tych elementów określone dla dobrego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli: 1) warunki hydromorfologiczne odpowiadają oddziaływaniom na jednolitą część wód powierzchniowych wynikającym z charakterystyki tej jednolitej części wód jako sztucznej jednolitej części wód powierzchniowych lub silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych; 2) podjęto wszelkie działania ochronne w celu zapewnienia jak najlepszego zbliżenia do ciągłości ekologicznej, w szczególności w celu umożliwienia migracji fauny oraz zapewnienia jej odpowiednich tarlisk i warunków rozmnażania.

Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla dobrego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli: 1) elementy fizykochemiczne oraz stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym charakterystycznym dla najbardziej zbliżonego typu jednolitych części wód powierzchniowych^2)^; 2) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) oraz pH odpowiadają wartościom charakterystycznym dla najbardziej zbliżonego typu jednolitych części wód powierzchniowych^2)^ w warunkach niezakłóconych.

Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli wartości elementów fizykochemicznych, temperatura, pH oraz stężenia substancji biogennych odpowiadają wartościom elementów biologicznych określonym dla dobrego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych^2)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i dla innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności dla glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^3), 4), 5), 6)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym dla najbardziej zbliżonego typu wód po wierzchniowych^2)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i dla innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności dla glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^3), 4), 5), 6)^.

Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określonych dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.

Objaśnienia:

^2)^ Wartości dla maksymalnego potencjału ekologicznego dla sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych są poddawane kontroli co 6 lat.

^3)^ NJ - środowiskowa norma jakości.

^4)^ Stosowanie norm nie wymaga ograniczenia stężenia zanieczyszczeń poniżej poziomów tła (NJ>pt).

^5)^ Ustalając maksymalne średnioroczne stężenia, należy wyznaczyć właściwe współczynniki bezpieczeństwa w każdym przypadku zgodnie z charakterem i jakością dostępnych danych i rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.) oraz następującymi współczynnikami bezpieczeństwa: 1000 - dla co najmniej jednego wyniku badania toksyczności ostrej wyrażonej medialnym stężeniem śmiertelnym (efektywnym) - L(E)C50 dla każdego spośród trzech poziomów troficznych zestawu podstawowego (ryby, rozwielitki i glony), 100 -dla jednego wyniku badania toksyczności chronicznej wyrażonego najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunku reprezentującego jeden spośród dwóch poziomów troficznych (ryby lub dafnie), 50 - dla dwóch wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonych najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunków reprezentujących dwa spośród trzech poziomów troficznych (ryby lub rozwielitki lub glony), 10 - dla wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonej najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian -NOEC dla przynajmniej trzech gatunków reprezentujących trzy poziomy troficzne (ryby, rozwielitki i glony) i oddzielną oceną każdego przypadku (dla innych przypadków, w tym danych z badań terenowych lub ekosystemów modelowych, które umożliwiają bardziej precyzyjne obliczenie i zastosowanie współczynników bezpieczeństwa).

^6)^ Ustalenie środowiskowych norm jakości powinno odbywać się bez naruszenia wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009, str. 1, z późn. zm) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 167 z 27.06.2012, str.1, z późn. zm).

Załącznik nr 5 - Definicje klasyfikacji stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych

Dobry stan chemiczny jednolitych części wód powierzchniowych oznacza stan chemiczny wymagany do spełnienia celów środowiskowych określonych dla jednolitych części wód powierzchniowych w art. 56, art. 57 oraz art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. -Prawo wodne, to jest stan, w którym wszystkie wskaźniki z grupy wskaźników chemicznych charakteryzujących występowanie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, brane pod uwagę przy klasyfikacji stanu chemicznego, osiągają zgodność ze środowiskowymi normami jakości ustanowionymi z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i dla innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności dla glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^1), 2), 3), 4)^.

Stan chemiczny uznaje się za stan poniżej dobrego, jeżeli jeden lub więcej wskaźników, o których mowa w ust. 1, nie osiąga zgodności ze środowiskowymi normami jakości.

Objaśnienia:

^1)^ NJ - środowiskowa norma jakości.

^2)^ Stosowanie norm nie wymaga ograniczenia stężenia zanieczyszczeń poniżej poziomów tła (NJ>st).

^3)^ Ustalając maksymalne średnioroczne stężenia, należy wyznaczyć właściwe współczynniki bezpieczeństwa w każdym przypadku zgodnie z charakterem i jakością dostępnych danych i rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.) oraz następującymi współczynnikami bezpieczeństwa: 1000 - dla co najmniej jednego wyniku badania toksyczności ostrej wyrażonej medialnym stężeniem śmiertelnym (efektywnym) - L(E)C50 dla każdego spośród trzech poziomów troficznych zestawu podstawowego (ryby, rozwielitki i glony), 100 -dla jednego wyniku badania toksyczności chronicznej wyrażonego najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunku reprezentującego jeden spośród dwóch poziomów troficznych (ryby lub dafnie), 50 - dla dwóch wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonych najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunków reprezentujących dwa spośród trzech poziomów troficznych (ryby lub rozwielitki lub glony), 10 - dla wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonej najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian -NOEC dla przynajmniej trzech gatunków reprezentujących trzy poziomy troficzne (ryby, rozwielitki i glony) i oddzielną oceną każdego przypadku (dla innych przypadków, w tym danych z badań terenowych lub ekosystemów modelowych, które umożliwiają bardziej precyzyjne obliczenie i zastosowanie współczynników bezpieczeństwa).

^4)^ Ustalenie środowiskowych norm jakości powinno odbywać się bez naruszenia wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 167 z 27.06.2012, str.1, z późn. zm.).

Załącznik nr 6 - Typy wód powierzchniowych, z podziałem na kategorie tych wód

Kategoria wód powierzchniowych - cieki naturalne

Kategoria wód powierzchniowych -jeziora lub inne zbiorniki wodne

Kategoria wód powierzchniowych - wody przejściowe

Kategoria wód powierzchniowych - wody przybrzeżne

Objaśnienia:

^1)^ Zawartość wapnia ≤ 25 mg Ca/l.

^2)^ Zawartość wapnia > 25 mg Ca/l.

^3)^ Współczynnik Schindlera (WS) ≤ 2.

^4)^ Współczynnik Schindlera (WS) > 2.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)