Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 11 października 2019 r. w sprawie klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego oraz sposobu klasyfikacji stanu jednolitych części wód powierzchniowych, a także środowiskowych norm jakości dla substancji priorytetowych
Jeżeli obliczona wartość średnia roczna wskaźnika jakości wód powierzchniowych wchodzącego w skład grupy wskaźników chemicznych charakteryzujących występowanie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego lub wartość maksymalna tego wskaźnika została określona, zgodnie z ust. 5, jako „poniżej granicy oznaczalności”, a granica oznaczalności dla wartości jest wyższa niż środowiskowa norma jakości dla danego wskaźnika, klasyfikacji takiego wskaźnika nie wykonuje się.
Przyjmuje się, że jednolita część wód powierzchniowych osiąga dobry stan chemiczny, jeżeli wszystkie wskaźniki jakości wód powierzchniowych wchodzące w skład grupy wskaźników chemicznych charakteryzujących występowanie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego sklasyfikowane zgodnie z działaniem 3, osiągnęły dobry stan chemiczny.
Jeżeli jednolita część wód powierzchniowych nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1, jej stan chemiczny określa się jako poniżej dobrego.
Przy dokonywaniu klasyfikacji stanu chemicznego jednolitej części wód powierzchniowych dopuszcza się uwzględnienie:
1) naturalnego stężenia tła hydrogeochemicznego dla: kadmu i jego związków, ołowiu i jego związków, rtęci i jej związków, niklu i jego związków oraz wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA), jeżeli uniemożliwia ono spełnienie warunku osiągnięcia przez daną jednolitą część wód powierzchniowych dobrego stanu chemicznego, o którym mowa w ust. 1;
2) procesów naturalnych, o ile wykaże się, że uniemożliwiają one spełnienie warunku osiągnięcia przez daną jednolitą część wód powierzchniowych dobrego stanu chemicznego, o którym mowa w ust. 1, dla wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA);
3) twardości wody, odczynu pH, rozpuszczonego węgla organicznego lub innych wskaźników jakości wód powierzchniowych, mających wpływ na biodostępność metali, o których mowa w pkt 1, przy czym biodostępne stężenia metali powinny zostać określone przy pomocy odpowiednich modeli biodostępności.
Klasyfikacja stanu chemicznego wykonana dla reprezentatywnego punktu pomiarowo-kontrolnego jest równocześnie klasyfikacją stanu chemicznego jednolitej części wód powierzchniowych.
Załącznik nr 16 - Sposób oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych
Stan jednolitych części wód powierzchniowych ocenia się przez porównanie wyników klasyfikacji stanu ekologicznego lub potencjału ekologicznego i stanu chemicznego.
Jednolita część wód powierzchniowych jest oceniana jako będąca w dobrym stanie, jeżeli jej stan chemiczny jest dobry i jednocześnie jej stan ekologiczny lub potencjał ekologiczny są co najmniej dobre.
Załącznik nr 17 - Sposób prezentacji wyników klasyfikacji stanu ekologicznego, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych
Ilekroć w niniejszym załączniku jest mowa o:
1) granicy oznaczalności - rozumie się przez to określoną wielokrotność granicy wykrywalności (wartości sygnału wyjściowego urządzenia pomiarowego lub wartość stężenia, powyżej których można stwierdzić z określoną pewnością, że próbka badana różni się od próbki ślepej, niezawierającej odnośnej substancji oznaczanej), przy stężeniu substancji oznaczanej możliwym do wyznaczenia z akceptowalną dokładnością i precyzją; granica oznaczalności może być obliczana przy pomocy odpowiedniej normy lub próbki i może zostać wyznaczona na podstawie najniższego punktu kalibracji na krzywej kalibracyjnej bez próbki ślepej;
2) niepewności pomiaru - rozumie się przez to parametr nieujemny charakteryzujący rozkład wartości ilościowych przyporządkowanych wielkości mierzalnej na podstawie wykorzystanych informacji.
Wyniki klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych, stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych prezentuje się w układzie tabelarycznym i graficznym, uzupełnionym o opis zawierający syntetyczną interpretację uzyskanych wyników oraz o informację o wynikach badań:
1) w przypadku monitoringu diagnostycznego - w układzie rocznym oraz co najmniej co 6 lat w ujęciu wieloletnim, w postaci sumarycznego zestawienia wyników ocen stanu jednolitych części wód powierzchniowych z pełnego cyklu monitoringowego;
2) w przypadku monitoringu operacyjnego - w układzie rocznym, w zakresie zgodnym z programem monitoringu wód oraz co najmniej co 3 lata w ujęciu wieloletnim, w postaci sumarycznego zestawienia wyników ocen stanu jednolitych części wód powierzchniowych z pełnego cyklu monitoringowego, przy czym w przypadku jednolitych części wód powierzchniowych, dla których jest dostępny więcej niż jeden wynik klasyfikacji stanu chemicznego, pod uwagę bierze się wynik najnowszy.
Wyniki klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych prezentuje się w układzie dorzeczy oraz w układzie administracyjnym (województwa), a także, jeżeli istnieje taka potrzeba, w układzie regionów wodnych, w każdym przypadku osobno dla każdego rodzaju monitoringu i osobno dla każdej kategorii wód powierzchniowych.
W przypadku wykonania klasyfikacji stanu ekologicznego osobno dla każdego punktu pomiarowo-kontrolnego zlokalizowanego na jednolitej części wód powierzchniowych wyniki tej klasyfikacji prezentuje się zgodnie z ust. 3.
Wyniki klasyfikacji potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych prezentuje się w układzie dorzeczy oraz w układzie administracyjnym (województwa), a także, jeżeli istnieje taka potrzeba, w układzie regionów wodnych, w każdym przypadku osobno dla każdego rodzaju monitoringu i osobno dla każdej kategorii wód powierzchniowych.
W przypadku wykonania klasyfikacji potencjału ekologicznego osobno dla każdego punktu pomiarowo-kontrolnego wyniki tej klasyfikacji prezentuje się zgodnie z ust. 5.
Wyniki klasyfikacji stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych prezentuje się w układzie dorzeczy oraz w układzie administracyjnym (województwa), a także, jeżeli istnieje taka potrzeba, w układzie regionów wodnych, w każdym przypadku osobno dla każdego rodzaju monitoringu i osobno dla każdej kategorii wód powierzchniowych.
W przypadku wykonania klasyfikacji stanu chemicznego osobno dla każdego punktu pomiarowo-kontrolnego wyniki tej klasyfikacji prezentuje się zgodnie z ust. 7.
Wyniki oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych prezentuje się w układzie dorzeczy oraz w układzie administracyjnym (województwa), a także, jeżeli istnieje taka potrzeba, w układzie regionów wodnych, w każdym przypadku osobno dla każdego rodzaju monitoringu i osobno dla każdej kategorii wód powierzchniowych.
Wyniki klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz potencjału ekologicznego sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych, stanu chemicznego oraz oceny stanu jednolitych części wód powierzchniowych prezentuje się w układzie tabelarycznym w postaci zestawienia zawierającego:
1) nazwę dorzecza i województwa;
2) nazwę i kod jednolitej części wód powierzchniowych;
3) kody punktów pomiarowo-kontrolnych, z których dane posłużyły do wykonania klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitej części wód powierzchniowych lub potencjału ekologicznego jednolitej części wód powierzchniowych i stanu chemicznego jednolitej części wód powierzchniowych i oceny stanu jednolitej części wód powierzchniowych^1)^;
4) nazwy punktów pomiarowo-kontrolnych, o których mowa w pkt 3;
5) klasę jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych wchodzących w skład elementów fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych oraz klasy jakości wód powierzchniowych grup wskaźników jakości wód powierzchniowych ze wskazaniem wskaźnika lub wskaźników, które decydowały o klasie jakości wód powierzchniowych tych grup wskaźników;
6) wynik klasyfikacji stanu ekologicznego, a w przypadku sztucznej jednolitej części wód powierzchniowych lub silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych -wynik klasyfikacji potencjału ekologicznego, w punkcie pomiarowo-kontrolnym, jeżeli klasyfikację taką wykonano;
7) wynik klasyfikacji stanu ekologicznego w jednolitej części wód powierzchniowych, a w przypadku sztucznej jednolitej części wód powierzchniowych lub silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych - wynik klasyfikacji potencjału ekologicznego jednolitej części wód powierzchniowych;
8) wynik klasyfikacji stanu chemicznego w punkcie pomiarowo-kontrolnym, jeżeli taką klasyfikację wykonano;
9) wynik klasyfikacji stanu chemicznego jednolitej części wód powierzchniowych;
10) wynik oceny stanu jednolitej części wód powierzchniowych;
11) poziom precyzji i ufności oceny stanu jednolitej części wód powierzchniowych;
12) rok, za jaki jest sporządzane zestawienie;
13) rodzaj monitoringu, dla którego wykonano zestawienie;
14) datę sporządzenia zestawienia.
Informację o wynikach badań, o której mowa w ust. 2, prezentuje się w formie zestawienia tabelarycznego zawierającego:
1) nazwę dorzecza i województwa;
2) nazwę i kod jednolitej części wód powierzchniowych;
3) kategorię wód powierzchniowych oraz typ wód powierzchniowych, a w przypadku silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych będącej zbiornikiem zaporowym - również typ zbiornika;
4) kod punktu pomiarowo-kontrolnego;
5) nazwę wskaźnika jakości wód powierzchniowych;
6) jednostkę miary;
7) liczbę badań wskaźnika jakości wód powierzchniowych będących podstawą do klasyfikacji i oceny, o których mowa w ust. 2;
8) minimalną wartość wskaźnika jakości wód powierzchniowych;
9) datę wykonania badania, podczas którego uzyskano wartość minimalną wskaźnika jakości wód powierzchniowych;
10) maksymalną wartość wskaźnika jakości wód powierzchniowych;
11) datę wykonania badania, podczas którego uzyskano wartość maksymalną wskaźnika jakości wód powierzchniowych;
12) wartość średnią roczną wskaźnika jakości wód powierzchniowych;
13) granicę oznaczalności i niepewność pomiaru dla elementów fizykochemicznych i wskaźników z grupy wskaźników chemicznych charakteryzujących występowanie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego;
14) szacunkowy poziom ufności i dokładności wyników badań dla elementów biologicznych.
Wyniki klasyfikacji stanu ekologicznego każdej jednolitej części wód powierzchniowych odzwierciedla się w układzie graficznym za pomocą kolorów, określonych w tabeli nr 1, przy czym jednolite części wód powierzchniowych, w których nie osiągnięto dobrego stanu ekologicznego lub dobrego potencjału ekologicznego na skutek niezgodności z jedną wartością graniczną dla klasy I i II jakości wód powierzchniowych lub większą liczbą takich wartości granicznych, ustalonych dla tych jednolitych części wód powierzchniowych w odniesieniu do określonych specyficznych syntetycznych i niesyntetycznych substancji zanieczyszczających, zaznacza się na mapie za pomocą kropki koloru czarnego.
Wyniki klasyfikacji potencjału ekologicznego każdej jednolitej części wód powierzchniowych odzwierciedla się w układzie graficznym za pomocą kolorów, opisanych w tabeli nr 2, przy czym jednolite części wód powierzchniowych, w których nie osiągnięto dobrego stanu ekologicznego lub dobrego potencjału ekologicznego na skutek niezgodności z jedną wartością graniczną dla klasy I i II jakości wód powierzchniowych lub większą liczbą takich wartości granicznych, ustalonych dla tych jednolitych części wód powierzchniowych w odniesieniu do określonych specyficznych syntetycznych i niesyntetycznych substancji zanieczyszczających, zaznacza się na mapie za pomocą kropki koloru czarnego.
Wyniki klasyfikacji stanu chemicznego każdej jednolitej części wód powierzchniowych odzwierciedla się w układzie graficznym kolorami określonymi w tabeli nr 3.
Wyniki oceny stanu każdej jednolitej części wód powierzchniowych odzwierciedla się w układzie graficznym kolorami określonymi w tabeli nr 4.
Objaśnienia:
^1)^ Jeżeli w jednolitej części wód powierzchniowych reprezentatywny punkt pomiarowo-kontrolny składa się z grupy stanowisk pomiarowych, wówczas, na potrzeby prezentacji wyników klasyfikacji, w przypadku:
1) jezior lub innych naturalnych albo sztucznych zbiorników wodnych, z wyłączeniem zbiorników zaporowych - reprezentatywny punkt pomiarowo-kontrolny ma charakter wirtualny i jest opisywany za pomocą współrzędnych punktu przecięcia linii maksymalnego przekroju poprzecznego z linią maksymalnego przekroju podłużnego jeziora lub innego naturalnego albo sztucznego zbiornika wodnego;
2) silnie zmienionej jednolitej części wód będącej zbiornikiem zaporowym - współrzędnymi reprezentatywnego punktu pomiarowo-kontrolnego są współrzędne stanowiska pomiarowego zlokalizowanego w strefie przejściowej zbiornika zaporowego;
3) jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych lub kanałach, z wyłączeniem silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych będących zbiornikami zaporowymi, oraz jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przejściowe i jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przybrzeżne - współrzędnymi reprezentatywnego punktu pomiarowo-kontrolnego są współrzędne stanowiska pomiarowego, w którym jest badana największa liczba wskaźników jakości wód powierzchniowych.
Załącznik nr 18 - Definicje klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, jeziorach i innych naturalnych zbiornikach wodnych, wodach przejściowych oraz wodach przybrzeżnych
Ilekroć w niniejszym załączniku jest mowa o warunkach niezakłóconych, należy przez to rozumieć specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych warunki fizykochemiczne i hydromorfologiczne, reprezentujące wartości elementów fizykochemicznych i hydromorfologicznych przy bardzo dobrym stanie ekologicznym oraz specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych biologiczne warunki referencyjne reprezentujące wartości elementów biologicznych przy bardzo dobrym stanie ekologicznym, przy czym:
1) specyficzne warunki fizykochemiczne i hydromorfologiczne dla danego typu wód powierzchniowych oraz biologiczne warunki referencyjne mogą być oparte zarówno na bazie przestrzennej, jak i na modelowaniu, lub wynikać z połączenia tych metod (w przypadku braku możliwości zastosowania tych metod dopuszcza się zastosowanie opinii eksperckiej do wyznaczenia takich wartości);
2) przy określaniu bardzo dobrego stanu ekologicznego w odniesieniu do stężeń specyficznych zanieczyszczeń syntetycznych, granice wykrywalności są tymi, które mogą zostać osiągnięte przy zastosowaniu dostępnych technik w czasie ustalania warunków specyficznych;
3) biologiczne warunki referencyjne oparte na modelowaniu mogą być uzyskane zarówno przez zastosowanie metod prognostycznych, jak i metod opartych na badaniu przeszłości;
4) w metodach, o których mowa w pkt 3, są wykorzystywane dane historyczne, paleologiczne i inne dostępne dane; metody te powinny zapewniać dostateczny poziom zaufania dla poziomów warunków referencyjnych w celu zapewnienia, że otrzymane w ten sposób warunki są zgodne i prawdziwe dla każdego typu wód powierzchniowych;
5) dla opartych na bazie przestrzennej biologicznych warunków referencyjnych należy opracować sieć referencyjną dla każdego typu wód powierzchniowych;
6) sieć, o której mowa w pkt 5, powinna zawierać miejsca o bardzo dobrym stanie ekologicznym w liczbie wystarczającej dla zapewnienia odpowiedniego poziomu zaufania dla poziomów biologicznych warunków referencyjnych, z uwzględnieniem zróżnicowania poziomów elementów jakości wód powierzchniowych odnoszących się do bardzo dobrego stanu ekologicznego dla danego typu wód powierzchniowych oraz technik modelowania;
7) jeżeli nie jest możliwe ustalenie wiarygodnych biologicznych warunków referencyjnych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych ze względu na wysoki stopień naturalnej zmienności danego elementu biologicznego (z wyłączeniem zmienności sezonowej), element ten może być wyłączony z oceny stanu ekologicznego dla danego typu wód.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) zmiany wartości elementów fizykochemicznych i hydromorfologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wynikające z działalności człowieka nie występują albo są niewielkie w odniesieniu do wartości tych elementów w warunkach niezakłóconych;
2) wartości elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych są zgodne z wartościami elementów jakości w warunkach niezakłóconych i nie wskazują na oznaki zakłóceń albo wskazują na niewielkie oznaki zakłóceń;
3) występują warunki i populacje specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan dobry oznacza stan, w którym wartości elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na niski poziom zakłóceń wynikający z działalności człowieka, ale odchylenia od wartości biologicznych wskaźników jakości wód powierzchniowych dla tej klasyfikacji występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych są niewielkie.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane różnice między wartościami elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych a wartościami występującymi w warunkach niezakłóconych;
2) wartości elementów biologicznych dla danego typu wód powierzchniowych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na umiarkowany poziom zakłóceń wynikający z działalności człowieka, ale wyższy niż występujący w warunkach stanu dobrego.
Stan słaby oznacza stan, w którym:
1) wartości elementów biologicznych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na znaczne zmiany w stosunku do wartości tych elementów występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zbiorowiska organizmów występujące w jednolitej części wód powierzchniowych różnią się od zbiorowisk występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych.
Stan zły oznacza stan, w którym:
1) wartości elementów biologicznych przy klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych wskazują na poważne zmiany w stosunku do wartości tych elementów występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) nie występuje znaczna część populacji występujących w danym typie wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny fitoplanktonu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;
2) średnia liczebność fitoplanktonu odpowiada całkowicie warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych, i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;
3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk fitoplanktonu specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu nie wskazują na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody lub osadów;
3) może występować niewielki wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;
2) liczebność fitoplanktonu może powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych i fizykochemicznych;
3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;
4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny makrofitów i fitobentosu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;
2) brak jest wykrywalnych zmian w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności makrofitów i fitobentosu, w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych, niewskazujące na przyspieszony wzrost fitobentosu lub roślin wyższych, powodujący niepożądane zakłócenia równowagi między organizmami występującymi w jednolitej części wód powierzchniowych lub jakości fizykochemicznej wody lub osadów;
2) fitobentos nie jest narażony na negatywny wpływ powłok (kożuchów) lub skupisk bakterii obecnych w wodzie na skutek działalności człowieka.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym makrofitów i fitobentosu w stosunku do warunków niezakłóconych i skład ten jest bardziej zmieniony niż w przypadku stanu dobrego;
2) zachodzą umiarkowane zmiany w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu w stosunku do warunków niezakłóconych;
3) zbiorowiskom fitobentosu towarzyszą powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii;
4) zbiorowiska fitobentosu są zastępowane przez powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii na skutek działalności człowieka.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny i liczebność makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) stosunek taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia oraz poziom różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do zbiorowisk tych makrobezkręgowców specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zachodzą niewielkie zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych;
3) zachodzą niewielkie zmiany stosunku taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do zbiorowisk tych makrobezkręgowców specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) nie występują główne grupy taksonomiczne makrobezkręgowców bentosowych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;
3) liczba taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia maleje w stosunku do liczby taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia i jest znacznie mniejsza niż w przypadku stanu dobrego;
4) zachodzą znaczne zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych i poziom ten jest znacznie niższy niż w przypadku stanu dobrego.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład gatunkowy i liczebność ryb odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) występują wszystkie specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych gatunki ryb wrażliwe na zakłócenia;
3) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na niewielkie zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka, ale nie wskazuje na zaburzenia reprodukcji albo rozwoju żadnego gatunku ryb.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb w stosunku do zespołów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne i hydromorfologiczne;
2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na zmiany wynikające z wpływu działalności człowieka na warunki fizykochemiczne lub hydromorfologiczne, specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych;
3) zachodzą zaburzenia reprodukcji lub rozwoju określonych gatunków ryb mogące powodować zanik niektórych klas wiekowych ryb.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb w stosunku do zespołów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne i hydromorfologiczne;
2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na znaczne zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka do tego stopnia, że umiarkowana część spośród całości gatunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych nie występuje lub jest bardzo nieliczna.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym wielkość i dynamika przepływu wód oraz wynikający z nich związek z wodami podziemnymi odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym ciągłość jednolitej części wód powierzchniowych nie jest zakłócona na skutek działalności człowieka i pozwala na niezakłóconą migrację organizmów wodnych i transport osadów.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydromorfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydromorfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym kształty koryta, zmienność szerokości i głębokości, prędkości przepływu, struktura i skład podłoża oraz warunki i struktura stref nadbrzeżnych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) wartości elementów fizykochemicznych stanu ekologicznego odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;
3) poziomy zasolenia, pH, warunki tlenowe (warunki natlenienia), zdolność neutralizacji kwasów oraz temperatura nie wskazują na zmiany wynikające z działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) poziomy zasolenia, temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia), pH i zdolność neutralizacji kwasów nie wykraczają poza zakresy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania określonego typu ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^;
2) stężenia substancji biogennych nie wykraczają poza poziomy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów oraz ryb (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym i nie przekraczają stwierdzonego dla nich tła hydrogeochemicznego.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów oraz ryb (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny fitoplanktonu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;
2) średnia biomasa fitoplanktonu odpowiada warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych, i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;
3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zmiany w składzie i liczebności fitoplanktonu nie wskazują na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody lub osadów;
3) może występować niewielki wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) biomasa fitoplanktonu umiarkowanie różni się od biomasy charakterystycznej dla warunków niezakłóconych i może powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych i fizykochemicznych jakości wód lub osadów;
3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;
4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny makrofitów i fitobentosu odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;
2) brak jest wykrywalnych zmian w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności makrofitów i fitobentosu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zmiany w składzie i liczebności makrofitów i fitobentosu nie wskazują na przyspieszony wzrost fitobentosu lub roślin wyższych, powodujący niepożądane zakłócenia równowagi między organizmami występującymi w jednolitej części wód powierzchniowych lub jakości fizykochemicznej wody lub osadów;
3) fitobentos nie jest narażony na negatywny wpływ powłok (kożuchów) lub skupisk bakterii obecnych w wodach na skutek działalności człowieka.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym makrofitów i fitobentosu w stosunku do warunków niezakłóconych i skład ten jest znacznie bardziej zmieniony niż w przypadku stanu dobrego;
2) zachodzą umiarkowane zmiany w średniej liczebności makrofitów i fitobentosu;
3) zbiorowiskom fitobentosu towarzyszą powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii;
4) zbiorowiska fitobentosu są zastępowane przez powłoki (kożuchy) lub skupiska bakterii.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny i liczebność makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) stosunek taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia oraz poziom różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do zbiorowisk tych makrobezkręgowców specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zachodzą niewielkie zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych;
3) zachodzą niewielkie zmiany stosunku taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia do taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do zbiorowisk tych makrobezkręgowców specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) nie występują główne grupy taksonomiczne makrobezkręgowców bentosowych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;
3) liczba taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia maleje w stosunku do liczby taksonów makrobezkręgowców bentosowych niewrażliwych na zakłócenia i jest znacznie mniejsza niż w przypadku stanu dobrego;
4) zachodzą znaczne zmiany poziomu różnorodności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do warunków niezakłóconych i poziom ten jest znacznie niższy niż w przypadku stanu dobrego.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład gatunkowy i liczebność ryb odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) występują wszystkie specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych gatunki ryb wrażliwe na zakłócenia;
3) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na niewielkie zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka, ale nie wskazuje na zaburzenia reprodukcji lub rozwoju żadnego gatunku ryb.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb;
2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na zmiany wynikające z wpływu działalności człowieka na warunki fizykochemiczne lub hydromorfologiczne, specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych;
3) zachodzą zaburzenia reprodukcji lub rozwoju określonych gatunków ryb, mogące powodować zanik niektórych klas wiekowych ryb.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie gatunkowym i liczebności ryb w stosunku do zespołów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne i hydromorfologiczne;
2) struktura wiekowa populacji ryb wskazuje na znaczne zakłócenia wynikające z wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne lub hydromorfologiczne do tego stopnia, że umiarkowana część gatunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych nie występuje lub jest bardzo nieliczna.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym wielkość i dynamika przepływu wód, poziom wód i czas retencji wód oraz wynikający z nich związek z wodami podziemnymi odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym zmienność głębokości jeziora, wielkość, struktura i skład podłoża oraz struktura i stan jego strefy brzegowej odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) wartości elementów fizykochemicznych stanu ekologicznego odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;
3) poziomy zasolenia, pH, warunki tlenowe (warunki natlenienia), przezroczystość, zdolność neutralizacji kwasów oraz temperatura nie wskazują na zmiany wynikające z działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) poziomy zasolenia, temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia), pH i zdolność neutralizacji kwasów nie wykraczają poza zakresy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania określonego typu ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^;
2) stężenia substancji biogennych nie wykraczają poza poziomy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów oraz ryb (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym i nie przekraczają stwierdzonego dla nich tła hydrogeochemicznego.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów oraz ryb (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny fitoplanktonu odpowiada warunkom niezakłóconym;
2) średnia biomasa fitoplanktonu odpowiada warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych, i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;
3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zachodzą niewielkie zmiany biomasy fitoplanktonu w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, niewskazujące jednak na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody;
3) wzrasta częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zachodzą umiarkowane zmiany w biomasie fitoplanktonu, mogące powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych;
3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;
4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny makroglonów odpowiada warunkom niezakłóconym;
2) nie zachodzą wykrywalne zmiany w pokryciu makroglonami, powstałe na skutek działalności człowieka.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów makroglonów w stosunku do zespołów makroglonów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zmiany w składzie i liczebności taksonów makroglonów nie wskazują na przyspieszony wzrost fitobentosu lub roślin wyższych, powodujący niepożądane zakłócenia równowagi między organizmami występującymi w wodzie lub równowagi w jakości fizykochemicznej wody.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzi umiarkowana różnica składu taksonomicznego makroglonów w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych i skład ten jest znacznie bardziej zaburzony niż w przypadku stanu dobrego;
2) zmiany w średniej liczebności makroglonów są widoczne i mogą powodować zakłócenia w równowadze organizmów obecnych w wodzie.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład taksonomiczny roślin okrytozalążkowych odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków;
2) brak jest wykrywalnych zmian w liczebności roślin okrytozalążkowych, powstałych na skutek działalności człowieka.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie taksonomicznym roślin okrytozalążkowych w stosunku do składu taksonomicznego, specyficznego dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) liczebność roślin okrytozalążkowych wykazuje niewielkie oznaki zaburzeń.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym roślin okrytozalążkowych w stosunku do składu taksonomicznego, specyficznego dla danego typu wód powierzchniowych i skład ten jest znacznie niższy niż w przypadku stanu dobrego;
2) liczebność roślin okrytozalążkowych wykazuje umiarkowane oznaki zaburzeń.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) poziom różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiada warunkom niezakłóconym;
2) występują wszystkie taksony makrobezkręgowców bentosowych wrażliwe na zakłócenia specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie przekroczenia poziomów różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do poziomów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane przekroczenia poziomów różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do poziomów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) występują taksony makrobezkręgowców bentosowych wskazujące na zanieczyszczenie wód powierzchniowych;
3) nie występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym skład gatunkowy i liczebność ryb odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym liczebność gatunków ryb wrażliwych na zakłócenia wykazuje oznaki niewielkich zmian w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, które mogą być wynikiem wpływu działalności człowieka na elementy fizykochemiczne lub hydromorfologiczne.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym, ze względu na wpływ działalności człowieka na warunki fizykochemiczne lub hydromorfologiczne, nie występuje część gatunków wrażliwych na zakłócenie, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym system przepływu wód słodkich odpowiada warunkom niezakłóconym lub jest zbliżony do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym zmienność głębokości, wielkość, struktura i skład podłoża oraz warunki i stan stref pływów odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) wartości elementów fizykochemicznych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;
3) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykazują zmian powstałych na skutek działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykraczają poza zakresy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania określonego typu ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^;
2) stężenia substancji biogennych nie wykraczają poza poziomy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym i nie przekraczają stwierdzonego dla nich tła hydrogeochemicznego.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) skład i liczebność taksonów fitoplanktonu odpowiadają warunkom niezakłóconym;
2) średnia biomasa fitoplanktonu odpowiada warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych i nie wpływa znacznie na specyficzną dla tego typu wód powierzchniowych przezroczystość wody;
3) częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu odpowiadają warunkom fizykochemicznym, specyficznym dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) zachodzą niewielkie zmiany w składzie i liczebności taksonów fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) zachodzą niewielkie zmiany w biomasie fitoplanktonu w stosunku do warunków specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych, niewskazujące jednak na przyspieszony wzrost glonów powodujący niepożądane zakłócenia w odniesieniu do równowagi organizmów występujących w jednolitej części wód powierzchniowych lub do jakości fizykochemicznej wody;
3) wzrasta częstotliwość i intensywność zakwitów fitoplanktonu w stosunku do warunków niezakłóconych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane zmiany w składzie taksonomicznym i liczebności fitoplanktonu w stosunku do zbiorowisk specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) biomasa fitoplanktonu znacznie różni się od wartości specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych i może powodować zakłócenia wartości innych elementów biologicznych;
3) zachodzi dalszy wzrost częstotliwości i intensywności zakwitów fitoplanktonu;
4) może wystąpić stały zakwit fitoplanktonu w okresie wegetacyjnym.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) występują wszystkie wrażliwe na zakłócenia taksony makroglonów i roślin okrytozalążkowych specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) stopień pokrycia makroglonami i obfitość roślin okrytozalążkowych odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) występuje większość wrażliwych na zakłócenia taksonów makroglonów i roślin okrytozalążkowych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych;
2) stopień pokrycia makroglonami i obfitość roślin okrytozalążkowych wykazują niewielkie zmiany w stosunku do warunków niezakłóconych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) nie występuje umiarkowana liczba wrażliwych na zakłócenia taksonów makroglonów i roślin okrytozalążkowych, specyficznych dla warunków niezakłóconych;
2) pokrycie makroglonami i obfitość roślin okrytozalążkowych są zakłócone i mogą powodować niepożądane zakłócenia równowagi organizmów obecnych w wodzie.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) poziom różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych odpowiada warunkom niezakłóconym;
2) występują wszystkie taksony makrobezkręgowców bentosowych wrażliwe na zakłócenia specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan dobry oznacza stan, w którym występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym:
1) zachodzą umiarkowane przekroczenia poziomów różnorodności i liczebności taksonów makrobezkręgowców bentosowych w stosunku do poziomów specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych;
2) występują taksony makrobezkręgowców bentosowych wskazujące na zanieczyszczenie wód powierzchniowych;
3) nie występuje większość taksonów makrobezkręgowców bentosowych wrażliwych na zakłócenia, specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym system przepływu wód słodkich oraz kierunek i prędkość dominujących prądów odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki hydrologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym zmienność głębokości, struktura i skład podłoża wybrzeża oraz warunki i stan stref pływów odpowiadają warunkom niezakłóconym^1)^ lub są zbliżone do tych warunków.
Stan dobry oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym warunki morfologiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym:
1) wartości elementów fizykochemicznych odpowiadają warunkom niezakłóconym lub są zbliżone do tych warunków;
2) stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym;
3) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykazują zmian powstałych na skutek działalności człowieka i odpowiadają warunkom niezakłóconym.
Stan dobry oznacza stan, w którym:
1) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) i przezroczystość nie wykraczają poza zakresy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania określonego typu ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^;
2) stężenia substancji biogennych nie wykraczają poza poziomy ustalone dla zapewnienia funkcjonowania ekosystemu i umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu dobrego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ) ^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Stan bardzo dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym i nie przekraczają stwierdzonego dla nich tła hydrogeochemicznego.
Stan dobry oznacza stan, w którym stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i do innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności do glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ) ^2), 3), 4), 5)^.
Stan umiarkowany oznacza stan, w którym elementy fizykochemiczne umożliwiają spełnienie przez elementy biologiczne wymagań określonych dla stanu umiarkowanego jednolitych części wód powierzchniowych^1)^.
Objaśnienia:
^1)^ Właściwe dla danej klasy jakości wód powierzchniowych wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych dla elementów biologicznych są określone w załącznikach nr 21-24 do rozporządzenia.
^2)^ NJ - środowiskowa norma jakości.
^3)^ Stosowanie norm nie wymaga ograniczenia stężenia zanieczyszczeń poniżej poziomów tła (NJ>pt).
^4)^ Ustalając maksymalne średnioroczne stężenia, należy wyznaczyć właściwe współczynniki bezpieczeństwa w każdym przypadku zgodnie z charakterem i jakością dostępnych danych i rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.) oraz następującymi współczynnikami bezpieczeństwa: 1000 - dla co najmniej jednego wyniku badania toksyczności ostrej wyrażonej medialnym stężeniem śmiertelnym (efektywnym) - L(E)C50 dla każdego spośród trzech poziomów troficznych zestawu podstawowego (ryby, rozwielitki i glony), 100 -dla jednego wyniku badania toksyczności chronicznej wyrażonego najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunku reprezentującego jeden spośród dwóch poziomów troficznych (ryby lub dafnie), 50 - dla dwóch wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonych najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunków reprezentujących dwa spośród trzech poziomów troficznych (ryby lub rozwielitki lub glony), 10 - dla wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonej najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian -NOEC dla przynajmniej trzech gatunków reprezentujących trzy poziomy troficzne (ryby, rozwielitki i glony) i oddzielną oceną każdego przypadku (dla innych przypadków, w tym danych z badań terenowych lub ekosystemów modelowych, które umożliwiają bardziej precyzyjne obliczenie i zastosowanie współczynników bezpieczeństwa). ^5)^ Ustalenie środowiskowych norm jakości powinno odbywać się bez naruszenia wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 167 z 27.06.2012, str. 1, z późn. zm.).
Załącznik nr 19 - Definicje klasyfikacji potencjału ekologicznego sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych
Ilekroć w niniejszym załączniku jest mowa o warunkach niezakłóconych, należy przez to rozumieć specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych warunki fizykochemiczne i hydromorfologiczne, reprezentujące wartości elementów fizykochemicznych i hydromorfologicznych przy bardzo dobrym stanie ekologicznym oraz specyficzne dla danego typu wód powierzchniowych biologiczne warunki referencyjne reprezentujące wartości elementów biologicznych przy bardzo dobrym stanie ekologicznym, przy czym:
1) specyficzne warunki fizykochemiczne i hydromorfologiczne dla danego typu wód powierzchniowych oraz biologiczne warunki referencyjne mogą być oparte zarówno na bazie przestrzennej, jak i na modelowaniu, lub wynikać z połączenia tych metod (w przypadku braku możliwości zastosowania tych metod dopuszcza się zastosowanie opinii eksperckiej do wyznaczenia takich wartości);
2) przy określaniu bardzo dobrego stanu ekologicznego w odniesieniu do stężeń specyficznych zanieczyszczeń syntetycznych, granice wykrywalności są tymi, które mogą zostać osiągnięte przy zastosowaniu dostępnych technik w czasie ustalania warunków specyficznych;
3) biologiczne warunki referencyjne oparte na modelowaniu mogą być uzyskane zarówno przez zastosowanie metod prognostycznych, jak i metod opartych na badaniu przeszłości;
4) w metodach, o których mowa w pkt 3, są wykorzystywane dane historyczne, paleologiczne i inne dostępne dane; metody te powinny zapewniać dostateczny poziom zaufania dla poziomów warunków referencyjnych w celu zapewnienia, że otrzymane w ten sposób warunki są zgodne i prawdziwe dla każdego typu wód powierzchniowych;
5) dla opartych na bazie przestrzennej biologicznych warunków referencyjnych należy opracować sieć referencyjną dla każdego typu wód powierzchniowych;
6) sieć, o której mowa w pkt 5, powinna zawierać miejsca o bardzo dobrym stanie ekologicznym w liczbie wystarczającej dla zapewnienia odpowiedniego poziomu zaufania dla poziomów biologicznych warunków referencyjnych, z uwzględnieniem zróżnicowania poziomów elementów jakości wód powierzchniowych odnoszących się do bardzo dobrego stanu ekologicznego dla danego typu wód powierzchniowych oraz technik modelowania; 7) jeżeli nie jest możliwe ustalenie wiarygodnych biologicznych warunków referencyjnych specyficznych dla danego typu wód powierzchniowych ze względu na wysoki stopień naturalnej zmienności danego elementu biologicznego (z wyłączeniem zmienności sezonowej), element ten może być wyłączony z oceny stanu ekologicznego dla danego typu wód.
Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli wartości elementów biologicznych odpowiadają wartościom tych elementów określonym dla najbardziej zbliżonego typu wód powierzchniowych^1)^, przy warunkach fizycznych wynikających z charakterystyki sztucznej lub silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych^2)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli zachodzą niewielkie zmiany wartości elementów biologicznych w stosunku do wartości tych elementów określonych dla maksymalnego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli:
1) zachodzą umiarkowane zmiany wartości elementów biologicznych w stosunku do wartości tych elementów określonych dla maksymalnego potencjału ekologicznego^1)^;
2) wartości elementów biologicznych są bardziej zmienione niż wartości tych elementów określone dla dobrego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli: 1) warunki hydromorfologiczne odpowiadają oddziaływaniom na jednolitą część wód powierzchniowych wynikającym z charakterystyki tej jednolitej części wód jako sztucznej jednolitej części wód powierzchniowych lub silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych; 2) podjęto wszelkie działania ochronne w celu zapewnienia jak najlepszego zbliżenia do ciągłości ekologicznej, w szczególności w celu umożliwienia migracji fauny oraz zapewnienia jej odpowiednich tarlisk i warunków rozmnażania.
Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla dobrego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli: 1) elementy fizykochemiczne oraz stężenia substancji biogennych odpowiadają warunkom niezakłóconym charakterystycznym dla najbardziej zbliżonego typu jednolitych części wód powierzchniowych^2)^; 2) temperatura, warunki tlenowe (warunki natlenienia) oraz pH odpowiadają wartościom charakterystycznym dla najbardziej zbliżonego typu jednolitych części wód powierzchniowych^2)^ w warunkach niezakłóconych.
Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli wartości elementów fizykochemicznych, temperatura, pH oraz stężenia substancji biogennych odpowiadają wartościom elementów biologicznych określonym dla dobrego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających są bliskie zeru albo występują poniżej poziomów wykrywalności najbardziej zaawansowanych i powszechnie stosowanych technik analitycznych^2)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli stężenia specyficznych syntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i dla innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności dla glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^3), 4), 5), 6)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określone dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za maksymalny, jeżeli stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających odpowiadają warunkom niezakłóconym dla najbardziej zbliżonego typu wód powierzchniowych^2)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za dobry, jeżeli stężenia specyficznych niesyntetycznych substancji zanieczyszczających nie przekraczają poziomów ustanowionych z wykorzystaniem danych o toksyczności ostrej i chronicznej, zarówno w stosunku do taksonów właściwych dla danego typu wód powierzchniowych, jak i dla innych taksonów organizmów wodnych, dla których dane są dostępne, w szczególności dla glonów i makrofitów, ryb oraz rozwielitek i organizmów reprezentatywnych dla wód zasolonych (<NJ)^3), 4), 5), 6)^.
Potencjał ekologiczny uznaje się za umiarkowany, jeżeli są spełnione wymagania dla elementów biologicznych określonych dla umiarkowanego potencjału ekologicznego^1)^.
Objaśnienia:
^1)^ Właściwe dla danej klasy jakości wód powierzchniowych wartości graniczne wskaźników jakości wód powierzchniowych dla elementów biologicznych są określone w załącznikach nr 21-24 do rozporządzenia.
^2)^ Wartości dla maksymalnego potencjału ekologicznego dla sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych są poddawane kontroli co 6 lat.
^3)^ NJ - środowiskowa norma jakości.
^4)^ Stosowanie norm nie wymaga ograniczenia stężenia zanieczyszczeń poniżej poziomów tła (NJ>pt).
^5)^ Ustalając maksymalne średnioroczne stężenia, należy wyznaczyć właściwe współczynniki bezpieczeństwa w każdym przypadku zgodnie z charakterem i jakością dostępnych danych i rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.) oraz następującymi współczynnikami bezpieczeństwa: 1000 - dla co najmniej jednego wyniku badania toksyczności ostrej wyrażonej medialnym stężeniem śmiertelnym (efektywnym) - L(E)C50 dla każdego spośród trzech poziomów troficznych zestawu podstawowego (ryby, rozwielitki i glony), 100 -dla jednego wyniku badania toksyczności chronicznej wyrażonego najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunku reprezentującego jeden spośród dwóch poziomów troficznych (ryby lub dafnie), 50 - dla dwóch wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonych najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się działania szkodliwych zmian - NOEC dla gatunków reprezentujących dwa spośród trzech poziomów troficznych (ryby lub rozwielitki lub glony), 10 - dla wyników badań toksyczności chronicznej wyrażonej najwyższym stężeniem substancji toksycznej, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian -NOEC dla przynajmniej trzech gatunków reprezentujących trzy poziomy troficzne (ryby, rozwielitki i glony) i oddzielną oceną każdego przypadku (dla innych przypadków, w tym danych z badań terenowych lub ekosystemów modelowych, które umożliwiają bardziej precyzyjne obliczenie i zastosowanie współczynników bezpieczeństwa).
^6)^ Ustalenie środowiskowych norm jakości powinno odbywać się bez naruszenia wymogów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009, str. 1, z późn. zm) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 167 z 27.06.2012, str. 1, z późn. zm.).
Załącznik nr 20 - Typy wód powierzchniowych, z podziałem na kategorie tych wód
Kategoria wód powierzchniowych - cieki naturalne
Kategoria wód powierzchniowych -jeziora lub inne zbiorniki wodne
Kategoria wód powierzchniowych - wody przejściowe
Kategoria wód powierzchniowych - wody przybrzeżne
Objaśnienia:
^1)^ Nie wyznaczono żadnych jednolitych części wód powierzchniowych jako cieków należących do typu 11 i 13.
^2)^ Zawartość wapnia < 25 mg Ca/l.
^3)^ Zawartość wapnia > 25 mg Ca/l.
^4)^ Współczynnik Schindlera (WS) ≤ 2.
^5)^ Współczynnik Schindlera (WS) > 2.
Załącznik nr 21 - Wartości graniczne dla klas jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, kanałach lub zbiornikach zaporowych, w tym wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych
Wartości graniczne dla klas jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych będące podstawą klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych i potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych w ciekach naturalnych, kanałach lub zbiornikach zaporowych, należących do typów wód powierzchniowych określonych w załączniku nr 20 do rozporządzenia określają tabele nr 1-26:
1) Dla cieków o powierzchni zlewni od źródła do punktu pomiarowo-kontrolnego < 1000 km^2^, będących rzekami piaszczystymi.
Objaśnienia:
^1)^ Dla cieków o powierzchni zlewni od źródła do punktu pomiarowo-kontrolnego < 1000 km^2^, będących rzekami piaszczystymi.
^2)^ Dla cieków o powierzchni zlewni od źródła do punktu pomiarowo-kontrolnego < 1000 km^2^, będących rzekami organicznymi.
^3)^ Jeżeli wskaźnik diadromiczny (D) < 0,50, nadaje się klasę gorszą o 1.
^4)^ Jeżeli współczynnik korekty klasy stanu hydromorfologicznego będący wynikiem oceny kameralnej (Wk) ≤ 0,4, nadaje się klasę gorszą o 1. Jeżeli Wk > 0,6, nadaje się klasę lepszą o 1.
^5)^ Dla cieków o szerokości koryta ≤ 30 m.
^6)^ Dla cieków o szerokości koryta > 30 m.
Załącznik nr 22 - Wartości graniczne dla klas jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak jezioro lub inny zbiornik wodny, w tym wyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych
Wartości graniczne dla klas jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych będące podstawą klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych i potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych w jeziorach lub innych zbiornikach wodnych, należących do typów wód powierzchniowych określonych w załączniku nr 20 do rozporządzenia określają tabele nr 1-10:
Objaśnienia:
^1)^ Jeżeli w jeziorze w ogóle nie stwierdzono zanurzonych roślin naczyniowych lub ramienic, a jedynie szuwar, to bez względu na wartość indeksu jezioru nadaje się klasę V.
^2)^Jeżeli ponad 75% fitolitoralu zajmują zbiorowiska gatunków negatywnych: Ceratophyllum demersum, Ceratophyllum submersum, Elodea canadensis, Potamogeton pectinatuslub Potamogeton friesii,nadaje się klasę gorszą o 1.
^3)^ Jeżeli udział zbiorowisk ramienic w fitolitoralu jest większy niż 25%, nadaje się klasę I.
^4)^Wartości średnie z pomiarów w okresie wegetacyjnym.
^5)^ Wyniki pomiarów przy dnie w okresie letnim. Ze względu na bardzo dużą zmienność naturalną wskaźnik ten może być wyłączony z klasyfikacji na podstawie interpretacji wyników z wielolecia.
Załącznik nr 23 - Wartości graniczne dla klas jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przejściowe, w tym wyznaczonych jako silnie zmienione jednolite części wód powierzchniowych
Wartości graniczne dla klas jakości wód powierzchniowych wskaźników jakości wód powierzchniowych będące podstawą klasyfikacji stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych i potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych, odnoszące się do jednolitych części wód powierzchniowych, takich jak wody przejściowe, należących do typów wód powierzchniowych określonych w załączniku nr 20 do rozporządzenia określają tabele nr 1-7:
1) PLTWIWB8 (Zalew Szczeciński);
2) PLTWIWB9 (Zalew Kamieński).
Objaśnienia:
^1)^ Wartości dotyczą jednolitej części wód przejściowych o kodzie PLTWVWB7 (Ujście Świny).
^2)^ Wartości w warstwie 0-10 m.
^3)^ Wartości średnie z pomiarów w miesiącach: czerwiec-wrzesień.
^4)^ Wartości minimalne z pomiarów przy dnie w miesiącach: czerwiec-wrzesień.
^5)^ Wartości maksymalne w warstwie 0-5 m, ze wszystkich pomiarów w ciągu całego roku.
^6)^ Wartości średnie ze wszystkich pomiarów w kolumnie wody, w miesiącach: styczeń-marzec.
^7)^ Wartości średnie ze wszystkich pomiarów w kolumnie wody, w miesiącach: czerwiec-wrzesień.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)