LegalizeKonwencja nr 188 dotycząca pracy w sektorze rybołówstwa, przyjęta przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 14 czerwca 2007 r
Treść konwencji
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 14 czerwca 2007 r. w Genewie została przyjęta przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy Konwencja nr 188 dotycząca pracy w sektorze rybołówstwa, w następującym brzmieniu:
Przekład
KONWENCJA NR 188
DOTYCZĄCA PRACY W SEKTORZE RYBOŁÓWSTWA,
PRZYJĘTA PRZEZ KONFERENCJĘ OGÓLNĄ MIĘDZYNARODOWEJ
ORGANIZACJI PRACY W GENEWIE DNIA 14 CZERWCA 2007 ROKU
Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
Zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 30 maja 2007 roku na dziewięćdziesiątej szóstej sesji,
Dostrzegając, że globalizacja ma głęboki wpływ na sektor rybołówstwa, oraz
Biorąc pod uwagę Deklarację Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą podstawowych zasad i praw w pracy z 1998 roku, oraz
Biorąc pod uwagę podstawowe prawa zawarte w następujących międzynarodowych konwencjach dotyczących pracy: Konwencji Nr 29 dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 roku, Konwencji Nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 roku, Konwencji Nr 98 dotyczącej stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 roku, Konwencji Nr 100 dotyczącej jednakowego wynagrodzenia dla pracujących mężczyzn i kobiet za pracę jednakowej wartości z 1951 roku, Konwencji Nr 105 dotyczącej zniesienia pracy przymusowej z 1957 roku, Konwencji Nr 111 dotyczącej dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu z 1958 roku, Konwencji Nr 138 dotyczącej najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia z 1973 roku, Konwencji Nr 182 dotyczącej zakazu i natychmiastowych działań na rzecz eliminowania najgorszych form pracy dzieci z 1999 roku, oraz
Uwzględniając odpowiednie dokumenty Międzynarodowej Organizacji Pracy, w szczególności Konwencję Nr 155 i Zalecenie Nr 164 dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia pracowników i środowiska pracy z 1981 roku oraz Konwencję Nr 161 oraz Zalecenie Nr 171 dotyczące służb medycyny pracy z 1985 roku, oraz
Uwzględniając ponadto Konwencję Nr 102 dotyczącą minimalnych norm zabezpieczenia społecznego z 1952 roku oraz biorąc pod uwagę, że postanowienia artykułu 77 tej Konwencji nie powinny stanowić przeszkody dla ochrony rybaków, jakiej udzielają im Członkowie Międzynarodowej Organizacji Pracy w ramach systemów zabezpieczenia społecznego, oraz
Stwierdzając, że Międzynarodowa Organizacja Pracy uznaje rybołówstwo za zawód niebezpieczny w porównaniu z innymi zawodami, oraz
Uwzględniając również artykuł 1 ustęp 3 Konwencji Nr 185 dotyczącej dokumentów tożsamości marynarzy (zrewidowanej) z 2003 roku, oraz
Pamiętając o kluczowym celu Organizacji, jakim jest promowanie godnych warunków pracy, oraz
Zdając sobie sprawę z potrzeby ochrony i promocji praw rybaków w tym względzie, oraz
Przywołując Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 roku, oraz
Uwzględniając potrzebę rewizji następujących konwencji międzynarodowych przyjętych przez Międzynarodową Konferencję Pracy, dotyczących konkretnie sektora rybołówstwa, to jest Konwencji Nr 112 dotyczącej najniższego wieku dopuszczania do pracy w rybołówstwie z 1959 roku, Konwencji Nr 113 dotyczącej badania lekarskiego rybaków z 1959 roku, Konwencji Nr 114 dotyczącej umowy o pracę rybaków z 1959 roku oraz Konwencji Nr 126 dotyczącej pomieszczeń załogi na statkach rybackich z 1966 roku, w celu uaktualnienia ich i objęcia nimi jak największej liczby rybaków na świecie, szczególnie tych pracujących na mniejszych statkach, oraz
Biorąc pod uwagę, iż celem niniejszej Konwencji jest zapewnienie rybakom godziwych warunków pracy na statkach rybackich w odniesieniu do minimalnych wymogów pracy na statku, warunków służby, zakwaterowania i wyżywienia, bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, opieki medycznej i zabezpieczenia społecznego, oraz
Podjąwszy decyzję o przyjęciu pewnych propozycji dotyczących pracy w sektorze rybołówstwa, co stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji oraz
Ustaliwszy, że propozycje te przyjmą formę konwencji międzynarodowej;
Przyjmuje dnia czternastego czerwca dwa tysiące siódmego roku następującą Konwencję, którą określa się jako Konwencję o pracy w rybołówstwie z 2007 roku.
Część I.. DEFINICJE I ZAKRES
Artykuł 1 DEFINICJE
Dla celów niniejszej Konwencji:
„połowy komercyjne” oznaczają wszelką działalność połowową, łącznie z połowem w rzekach, jeziorach lub kanałach, z wyłączeniem połowów nietowarowych i połowów rekreacyjnych,
„właściwa władza” oznacza ministra, departament rządowy lub inną władzę wydającą i wprowadzającą w życie regulacje, nakazy i inne instrukcje mające moc prawną, związane z tematyką danego przepisu prawnego,
„konsultacje” oznaczają konsultacje właściwej władzy z reprezentatywnymi organizacjami zainteresowanych pracodawców i pracowników, w szczególności z reprezentatywnymi organizacjami właścicieli statków rybackich, i rybaków, gdy takowe istnieją,
„właściciel statku rybackiego” oznacza właściciela statku lub jakąkolwiek inną organizację lub osobę, taką jak zarządzający statkiem, agent lub czarterujący statek bez załogi, która przejęła od właściciela odpowiedzialność za eksploatację statku i która zobowiązała się tym samym do przejęcia wszystkich obowiązków oraz odpowiedzialności nałożonych na właścicieli statków, wynikających z Konwencji, bez względu na to, czy niektóre z obowiązków pełni w imieniu właściciela statku jakakolwiek inna organizacja lub osoba,
„rybak” oznacza każdą osobę zatrudnioną lub zaangażowaną w jakimkolwiek charakterze lub wykonującą swój zawód na pokładzie statku rybackiego, łącznie z osobami pracującymi na statku, które są opłacane na zasadzie udziału w połowach, z wyłączeniem pilotów, żołnierzy marynarki wojennej, innych osób zatrudnionych w stałych służbach państwowych, pracowników lądowych wykonujących pracę na statku rybackim oraz obserwatorów rybołówstwa,
„umowa rybaka o pracę” oznacza umowę o pracę, artykuły umowy o pracę na statku lub inne podobne ustalenia bądź każdą inną umowę regulującą warunki życia i pracy rybaka na statku,
„statek rybacki” lub „statek” oznacza każdy statek lub łódź dowolnego typu, bez względu na formę własności, wykorzystywane lub przeznaczone na potrzeby połowów komercyjnych,
„tonaż brutto” oznacza tonaż obliczony zgodnie z przepisami dotyczącymi pomiaru tonażu zawartymi w Załączniku I do Międzynarodowej konwencji w sprawie pomierzania statków z 1969 roku lub w jakimkolwiek dokumencie zmieniającym ją lub zastępującym,
„długość” (L) jest przyjmowana jako 96% całkowitej długości kadłuba, mierzonej w płaszczyźnie wodnicy na wysokości równej 85% najmniejszej wysokości bocznej, mierzonej od górnej krawędzi stępki lub jako długość mierzona w płaszczyźnie wodnicy od przedniej krawędzi dziobnicy do osi trzonu sterowego, jeżeli ta wartość jest większa. Na statkach z przegłębieniem konstrukcyjnym długość tę mierzy się w płaszczyźnie równoległej do wodnicy konstrukcyjnej,
„długość całkowita” (LOA) to odległość pomiędzy najbardziej wysuniętym punktem dziobu a najbardziej wysuniętym punktem rufy, mierzona w linii prostej równoległej do płaszczyzny wodnicy,
„służby rekrutacji i pośrednictwa pracy” oznaczają jakąkolwiek osobę, firmę, instytucję, agencję lub inną organizację sektora publicznego lub prywatnego, która zajmuje się rekrutacją rybaków w imieniu właścicieli statków rybackich lub pośrednictwem między rybakami a właścicielami statków rybackich,
„szyper” oznacza rybaka sprawującego dowództwo na statku rybackim.
Artykuł 2 ZAKRES
O ile niniejsza Konwencja nie stanowi inaczej, ma ona zastosowania do wszystkich rybaków i wszystkich statków rybackich biorących udział w połowach komercyjnych.
W przypadku, gdy trudno jest stwierdzić, czy dany statek bierze udział w połowach komercyjnych, jest to ustalane przez właściwą władzę w trybie konsultacji.
Po odbyciu konsultacji każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy ma prawo, w całości lub w części, rozszerzyć zakres ochrony przewidzianej w niniejszej Konwencji dla rybaków pracujących na statkach długości 24 metrów i większej, na rybaków pracujących na mniejszych statkach.
Artykuł 3
Jeżeli stosowanie niniejszej Konwencji rodzić będzie szczególne problemy o charakterze materialnym w odniesieniu do poszczególnych warunków służby rybaków lub działalności statków rybackich, Członkowie Międzynarodowej Organizacji Pracy mogą po odbyciu konsultacji wyłączyć następujące kategorie statków/rybaków ze spełniania wymogów Konwencji lub jej niektórych postanowień:
statki rybackie zajmujące się działalnością połowową na rzekach, w jeziorach lub kanałach,
niektóre kategorie rybaków lub statków rybackich.
W przypadku wyłączeń na podstawie powyższego ustępu, jeżeli jest to stosowne, właściwa władza podejmuje w stosowanych przypadkach działania mające na celu stopniowe rozszerzanie zakresu wymagań niniejszej Konwencji na wyżej wymienione kategorie rybaków i statków rybackich.
Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą Konwencję ma obowiązek:
w swoim pierwszym sprawozdaniu dotyczącym stosowania Konwencji, przedłożonym zgodnie z Artykułem 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy:
wyszczególnić wszystkie kategorie rybaków lub statków rybackich podlegających wyłączeniu zgodnie z ustępem 1,
podać powody dokonania wyłączeń, przedstawiając stanowisko reprezentatywnych organizacji zainteresowanych pracodawców i pracowników, w szczególności reprezentatywnych organizacji właścicieli statków rybackich i rybaków, gdy takowe istnieją, oraz
opisać wszelkie działania podjęte w celu zapewnienia takiego samego poziomu ochrony wyłączonym kategoriom rybaków/statków, oraz
opisywać wszelkie działania podjęte zgodnie z ustępem 2 w kolejnych sprawozdaniach dotyczących stosowania Konwencji.
Artykuł 4
Jeżeli Członek nie jest w stanie wdrożyć natychmiast wszystkich środków przewidzianych w niniejszej Konwencji z powodu problemów natury materialnej wynikających z niewystarczająco rozwiniętej infrastruktury lub instytucji, może, zgodnie z planem opracowanym w drodze konsultacji, stopniowo wdrażać wszystkie lub niektóre z następujących postanowień:
artykuł 10 ustęp 1,
artykuł 10 ustęp 3, w części dotyczącej statków pozostających na morzu przez dłużej niż 3 dni,
artykuł 15,
artykuł 20,
artykuł 33, oraz
artykuł 38.
Ustępu 1 nie stosuje się do statków rybackich, które:
mają długość 24 metrów lub większą, lub
pozostają na morzu dłużej niż 7 dni, lub
zwykle pływają w odległości przekraczającej 200 mil morskich od brzegu państwa bandery statku lub poza obrębem jego szelfu kontynentalnego, w zależności od tego, która z odległości od linii brzegowej jest większa, lub
podlegają kontroli państwa portu, zgodnie z Artykułem 43 niniejszej Konwencji, z wyłączeniem sytuacji, gdy kontrola państwa portu powstaje w sytuacji działania siły wyższej, ani do rybaków pracujących na wyżej wymienionych statkach.
Każdy Członek, który skorzysta z możliwości wymienionych w ustępie 1:
w swoim pierwszym sprawozdaniu dotyczącym stosowania Konwencji, przedłożonym zgodnie z Artykułem 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy:
wymieni postanowienia Konwencji, które zamierza wprowadzać stopniowo,
poda powody i przedstawi stanowisko reprezentatywnych organizacji zainteresowanych pracodawców i pracowników, w szczególności reprezentatywnych organizacji właścicieli statków rybackich i rybaków, gdy takowe istnieją, oraz
przedstawi plan stopniowego wdrażania, oraz
opisze wszelkie środki podjęte w celu wdrożenia wszystkich postanowień Konwencji w kolejnych sprawozdaniach dotyczących jej stosowania.
Artykuł 5
Dla potrzeb niniejszej Konwencji, właściwa władza po przeprowadzeniu konsultacji może zadecydować o stosowaniu jako podstawy pomierzania długości całkowitej (LOA) a nie długości (L) statku, zgodnie z równoważnością miar zawartą w Załączniku I. Ponadto dla potrzeb ustępów wymienionych w Załączniku III do niniejszej Konwencji, właściwa władza może po przeprowadzeniu konsultacji zadecydować o stosowaniu tonażu brutto, a nie długości (L) lub długości całkowitej (LOA) statku jako podstawy pomierzania, zgodnie z równoważnością miar zawartą w Załączniku III.
W sprawozdaniach przedkładanych zgodnie z Artykułem 22 Konstytucji Członkowie mają obowiązek podać powody decyzji podjętej zgodnie z niniejszym artykułem wraz z komentarzami będącymi efektem konsultacji.
Część II.. ZASADY OGÓLNE
Artykuł 6 WDROŻENIE
Każdy Członek ma obowiązek wdrożenia i egzekwowania przepisów ustawowych, wykonawczych i innych środków, które przyjął w odniesieniu do rybaków i statków rybackich znajdujących się pod jego jurysdykcją, w celu spełnienia obowiązków wynikających z niniejszej Konwencji. Inne środki mogą obejmować układy zbiorowe, orzeczenia sądów, orzeczenia arbitrażowe lub inne środki zgodne z krajowym ustawodawstwem i praktyką.
Niniejsza Konwencji nie ma żadnego wpływu na przepisy prawa, orzeczenia, zwyczaje czy umowy pomiędzy właścicielami statków a rybakami, które zapewniaj ą warunki korzystniejsze niż te zawarte w Konwencji.
Artykuł 7 WŁAŚCIWA WŁADZA I KOORDYNACJA
Każdy Członek:
wyznaczy właściwą władzę, oraz
stworzy mechanizmy koordynacji pomiędzy odpowiednimi władzami sektora rybołówstwa na szczeblu krajowym i lokalnym oraz określi ich funkcje i obowiązki, biorąc pod uwagę ich komplementarność oraz krajowe warunki i praktykę.
Artykuł 8 OBOWIĄZKI WŁAŚCICIELI STATKÓW RYBACKICH, SZYPRÓW I RYBAKÓW
Właściciel statku rybackiego ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie szyprowi środków i zaplecza niezbędnych w celu spełnienia obowiązków wynikających z niniejszej Konwencji.
Szyper ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo rybaków na pokładzie i bezpieczną eksploatację statku, co obejmuje między innymi, ale nie wyłącznie, następujące obszary:
sprawowanie nadzoru pozwalającego na uzyskanie pewności, że na ile to możliwe rybacy pracują w najlepszych warunkach bezpieczeństwa i zdrowia,
zarządzanie pracą rybaków z poszanowaniem zasad BHP, łącznie z zapobieganiem zmęczeniu,
organizację szkoleń z zakresu BHP na pokładzie statku, oraz
zapewnianie zgodności z normami bezpieczeństwa nawigacji, pełnienia wacht i dobrej praktyki morskiej.
Właściciel statku rybackiego nie może zabronić szyprowi podjęcia jakiejkolwiek decyzji, która w jego profesjonalnej ocenie jest niezbędna do ochrony, bezpiecznej nawigacji i eksploatacji statku czy też bezpieczeństwa rybaków na nim pracujących.
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.