Ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

Bank Gospodarstwa Krajowego jest zwolniony z obowiązku udzielania zabezpieczenia do gwarancji, o których mowa w ust. 4.

Do emisji obligacji stosuje się odpowiednio art. 39p-39w ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym .

Projekt planu finansowego Funduszu na rok 2020 dysponent Funduszu sporządza w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych w terminie 10 dni roboczych od dnia jego przekazania przez dysponenta Funduszu.

Ze środków budżetu państwa, w tym także budżetu środków europejskich, mogą być dokonywane wpłaty na Fundusz na zadania realizowane przez Fundusz.

Prezes Rady Ministrów może wydać wiążące polecenie dysponentowi części budżetu państwa lub ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w zakresie rezerw celowych, wpłaty środków na Fundusz.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, środki budżetu środków europejskich mogą być wydatkowane z pominięciem zasad określonych w dziale III rozdziale 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz Gwarancji Płynnościowych, zwany dalej „FGP”.

Środki FGP przeznacza się na:

Środki FGP pochodzą z:

Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągać na rzecz FGP kredyty, pożyczki lub emitować obligacje w kraju i za granicą.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje do FGP środki niezbędne do terminowej obsługi zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy poziom środków FGP jest niewystarczający do obsługi tych zobowiązań.

Za zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji, o których mowa w ust. 1, mogą być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z zastrzeżeniem, że wymogu, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w zakresie, w jakim wymaga się, aby środki przeznaczone na spłatę kredytu pochodziły ze źródeł innych niż budżet państwa, oraz art. 8 tej ustawy nie stosuje się.

Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 3, mogą być udzielane do wysokości 100% pozostającej do spłaty kwoty kredytu lub pożyczki objętych poręczeniem lub gwarancją lub 100% pozostających do wypłaty świadczeń pieniężnych wynikających z wyemitowanych obligacji objętych poręczeniem lub gwarancją, wraz z 100% należnych odsetek od tych kwot i innych kosztów bezpośrednio związanych odpowiednio z tym kredytem, pożyczką lub obligacjami.

Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 3, są wolne od opłaty prowizyjnej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyłączeniem art. 43 tej ustawy.

Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

Do emisji obligacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 39p-39w ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

Bank Gospodarstwa Krajowego:

Plan finansowy FGP, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest opracowywany przez Bank Gospodarstwa Krajowego w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki, w terminie do dnia 15 czerwca roku poprzedzającego rok, w którym plan finansowy FGP ma obowiązywać.

Plan finansowy FGP określa w szczególności:

Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje ministrom, o których mowa w ust. 2, półroczne informacje o realizacji planu finansowego FGP w terminie 90 dni po upływie półrocza.

Bank Gospodarstwa Krajowego opracuje plan finansowy FGP, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, na rok 2020 r., w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki, w terminie do dnia 31 maja 2020 r.

Od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia opracowania planu finansowego FGP na 2020 r., Fundusz Gwarancji Płynnościowych funkcjonuje w oparciu o projekt tego planu.

W roku 2020 nie sporządza się Wieloletniego Planu Finansowego Państwa.

Minister Finansów przedstawia Radzie Ministrów założenia projektu budżetu państwa na rok 2021.

Strona rządowa kieruje założenia projektu budżetu państwa na rok 2021 w terminie do dnia 31 lipca 2020 r. do Rady Dialogu Społecznego w celu zajęcia stanowiska przez strony pracowników i strony pracodawców.

Strony pracowników i strony pracodawców Rady Dialogu Społecznego zajmują, w terminie 10 dni od dnia otrzymania założeń projektu budżetu państwa na rok 2021, wspólne stanowisko w sprawie tych założeń.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony nie uzgodnią wspólnego stanowiska, każda ze stron może, w terminie 3 dni roboczych, zająć stanowisko w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strony nie uzgodnią stanowiska w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok 2021, opinię w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny może przedstawić, w terminie 3 dni roboczych, każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego.

W 2020 r. Rada Ministrów w terminie do dnia 31 lipca 2020 r. przedkłada Radzie Dialogu Społecznego oraz ogólnokrajowym organizacjom związków zawodowych zrzeszających pracowników państwowej sfery budżetowej, w celu wyrażenia opinii, propozycję średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok 2021.

Wraz z propozycją, o której mowa w ust. 1, Rada Ministrów przedkłada informację o:

Nieprzedstawienie przez ogólnokrajowe organizacje związków zawodowych zrzeszających pracowników państwowej sfery budżetowej opinii, o której mowa w ust. 1, w terminie 6 dni od dnia przedłożenia propozycji, o której mowa w ust. 1, uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego uzgodni, w drodze uchwały, wysokość średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, Rada Ministrów uwzględni w projekcie ustawy budżetowej wynagrodzenia zapewniające osiągnięcie uzgodnionej wysokości wskaźników.

Jeżeli w terminie 10 dni od dnia otrzymania propozycji, o której mowa w ust. 1, nie nastąpi uzgodnienie stanowiska Rady Dialogu Społecznego, Rada Ministrów przyjmie w projekcie ustawy budżetowej na rok 2021 średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok 2021 nie niższe od wskaźników zawartych w propozycji, o której mowa w ust. 1.

Rada Ministrów, w terminie do dnia 31 lipca 2020 roku, przedstawia Radzie Dialogu Społecznego do negocjacji propozycję wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku 2021 oraz propozycję wysokości minimalnej stawki godzinowej w roku 2021, wraz z terminem zmiany tych wysokości.

Wraz z propozycją, o której mowa w ust. 1, Rada Ministrów przedstawia:

Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, uzgadnia wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku 2021 oraz ustala wysokość minimalnej stawki godzinowej w roku 2021, w terminie 10 dni od dnia otrzymania propozycji i informacji.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, a także wysokość minimalnej stawki godzinowej, o których mowa w ust. 3, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 września 2020 roku.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w ust. 3, wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku 2021 oraz nie ustali wysokości minimalnej stawki godzinowej w roku 2021, Rada Ministrów ustala, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 15 września 2020 roku, wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku 2021, a także wysokość minimalnej stawki godzinowej w roku 2021 wraz z terminem zmiany tych wysokości.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, a także wysokość minimalnej stawki godzinowej ustalone przez Radę Ministrów nie mogą być niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku 2021 oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w roku 2021, o których mowa w ust. 1.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, określić inny termin, niż wskazany w ust. 1, mając na względzie harmonogram prac budżetowych.

Do wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnych źródeł energii, których oferty wygrały aukcje rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii , w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnych źródeł energii, którym wydano zaświadczenie o możliwości sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej, o którym mowa w art. 70b ust. 8 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Jeżeli termin na zgłaszanie uwag, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych , do projektów planów budowy ogólnodostępnych stacji ładowania zakończył się do dnia 15 marca 2020 r. włącznie, stosuje się przepis art. 62 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym.

Jeżeli termin na zgłaszanie uwag, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, do projektów planów budowy ogólnodostępnych stacji ładowania zakończył się po dniu 15 marca 2020 r., stosuje się przepis art. 62 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Jeżeli plany budowy ogólnodostępnych stacji ładowania zostały przekazane, zgodnie z art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, w celu uzgodnienia z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, na obszarze działania których planowane jest rozmieszczenie ogólnodostępnych stacji ładowania, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Przepis art. 2 pkt 4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do składników kosztów płacy za okresy począwszy od stycznia 2019 r.

Kwota składki na Fundusz Solidarnościowy lub Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, która nie została przez pracodawców uwzględniona w kwocie kosztów płacy wykazanej w informacjach, o których mowa w art. 26c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy za okresy, o których mowa w ust. 1, lub została uwzględniona w kwocie kosztów płacy, ale nie została opłacona w całości lub została opłacona nieterminowo, nie stanowi podstawy do zwrotu kwoty przysługującego dofinansowania, ustalenia zerowego salda dofinansowania lub odmowy wypłaty dofinansowania, o którym mowa w art. 26a-26c tej ustawy.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do innych form pomocy publicznej lub pozapomocowego wsparcia udzielanego na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W odniesieniu do zgromadzeń wspólników zwołanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zwołujący je może postanowić o umożliwieniu uczestnictwa w nim w trybie, o którym mowa w art. 234^1^ § 1 ustawy zmienianej w art. 27, z zastrzeżeniem obowiązku poinformowania o tym w trybie przewidzianym dla zwołania zgromadzenia wspólników i nie później niż na 4 dni przed dniem odbycia zgromadzenia wspólników.

W odniesieniu do walnych zgromadzeń zwołanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zwołujący je może postanowić o umożliwieniu uczestnictwa w nim w trybie, o którym mowa w art. 406^5^ § 1 ustawy zmienianej w art. 27, z zastrzeżeniem obowiązku poinformowania o tym w trybie przewidzianym dla zwołania walnego zgromadzenia i nie później niż na 4 dni przed dniem odbycia walnego zgromadzenia.