LegalizeObwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 września 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej
Kto, świadcząc usługi zaufania, wydaje certyfikat zawierający nieprawdziwe dane w celu popełnienia czynu zabronionego,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
Tej samej karze podlega, kto składa podpis elektroniczny lub pieczęć elektroniczną weryfikowane certyfikatem, o którym mowa w ust. 1, w celu popełnienia czynu zabronionego.
Art. 43.
Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy związanej ze świadczeniem usług zaufania, ujawnia lub wykorzystuje, wbrew warunkom określonym w przepisach o usługach zaufania, informacje objęte tą tajemnicą,
podlega grzywnie.
Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 jako kwalifikowany dostawca usług zaufania albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 44.
Kto wydaje środek identyfikacji elektronicznej w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego osobie nieuprawnionej,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 45.
Karom określonym w art. 40-44 podlega także, kto dopuszcza się czynów, o których mowa w tych przepisach, działając w imieniu lub w interesie innej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
Rozdział 7. Przepisy o karach pieniężnych
Art. 46.
Karze pieniężnej podlega kwalifikowany dostawca usług zaufania, który:
1) nie wykonuje obowiązku wynikającego z art. 24 ust. 1 rozporządzenia 910/2014;
2) nie usunął w terminie określonym w wezwaniu, o którym mowa w art. 30 pkt 1 lit. a, stwierdzonych nieprawidłowości w prowadzonej przez siebie działalności;
3) stosuje politykę świadczenia usługi lub przyjmuje inne dokumenty związane ze świadczeniem usługi zaufania niezgodne z przepisami o usługach zaufania;
4) nie unieważnia kwalifikowanych certyfikatów mimo wezwania ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 30 pkt 1 lit. c;
5) wydaje certyfikaty niezgodnie z polityką świadczenia usługi;
6) nie udziela informacji lub nie udostępnia dokumentów w przypadku, o którym mowa w art. 28;
7) nie poinformował ministra właściwego do spraw informatyzacji o zmianie danych podlegających wpisowi do rejestru lub danych dotyczących technicznych możliwości prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług zaufania wskazanych we wniosku o wpis do rejestru;
8) nie wykonuje obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia 910/2014;
9) uniemożliwia lub utrudnia audytorowi organu nadzoru wykonywanie czynności audytowych;
10) nie posiada planu zakończenia działalności lub nie stosuje go do zakończenia działalności;
11) nie wykona obowiązku, o którym mowa w art. 20 ust. 3 lub 4;
12) nie wykona obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1.
Art. 47.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 46, art. 47a i art. 47b, nakłada, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw informatyzacji.
Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 46:
1) pkt 1-9 i 12, wynosi do 50 000 zł;
2) pkt 10, wynosi do 10 000 zł;
3) pkt 11, wynosi do 100 000 zł.
Art. 47a.
Kto w sposób nieuprawniony gromadzi, przetwarza lub powiela dane dotyczące wykorzystania środka identyfikacji elektronicznej, wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego,
podlega karze pieniężnej w wysokości do 1 000 000 zł.
Art. 47b.
Podmiot odpowiedzialny za system identyfikacji elektronicznej przyłączony do węzła krajowego, który w wyniku świadomego działania lub zaniechania dopuścił w swoim systemie identyfikacji elektronicznej do uwierzytelnienia z wykorzystaniem środka identyfikacji elektronicznej, co do którego posiada wiedzę, że nie pozostaje on pod wyłączną kontrolą osoby, której ten środek wydano,
podlega karze pieniężnej w wysokości do 1 000 000 zł.
Art. 48.
Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w art. 46, minister właściwy do spraw informatyzacji uwzględnia zakres, czas trwania i skutki naruszenia wymagań, o których mowa w przepisach o usługach zaufania.
Art. 49.
Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III i IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .
Rozdział 8. Zmiany w przepisach
Art. 50-130.
(pominięte)
Rozdział 9. Przepisy przejściowe
Art. 131.
Bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym jest kwalifikowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 132.
Zaświadczenia certyfikacyjne, poświadczenia elektroniczne i certyfikaty wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym zachowują ważność przez okres w nich wskazany, o ile nie zostaną unieważnione.
Do zaświadczeń certyfikacyjnych, poświadczeń elektronicznych i certyfikatów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące certyfikatów krajowych dostawców usług zaufania oraz narodowego centrum certyfikacji.
Art. 133.
Rejestr kwalifikowanych podmiotów świadczących usługi certyfikacyjne, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, staje się rejestrem dostawców usług zaufania w rozumieniu niniejszej ustawy.
Usługę znakowania czasem, o której mowa w art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, wpisaną do rejestru, o którym mowa w art. 23 ust. 1 tej ustawy, uznaje się za usługę elektronicznego znacznika czasu.
Elektroniczny znacznik czasu, o którym mowa w ust. 2, wywołuje skutki prawne określone w art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym.
Art. 134.
Upoważnienie udzielone Narodowemu Bankowi Polskiemu przez ministra właściwego do spraw gospodarki na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym zachowuje moc do chwili odwołania przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.
Art. 135.
Postępowania wszczęte i prowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przed ministrem właściwym do spraw gospodarki w sprawach, w których właściwy na mocy przepisów niniejszej ustawy staje się minister właściwy do spraw informatyzacji, są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przekaże ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji dokumentację w zakresie przejętych przez niego spraw.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną udzielonych upoważnień lub umów zawartych przez ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie spraw przekazanych na podstawie niniejszej ustawy staje się minister właściwy do spraw informatyzacji.
Art. 136.
Banki wykonujące czynności, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6a ustawy zmienianej w art. 64, w brzmieniu dotychczasowym, są obowiązane dostosować statuty do przepisów ustawy zmienianej w art. 64, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 137.
Do dnia 1 lipca 2018 r. do składania zaawansowanych podpisów elektronicznych lub zaawansowanych pieczęci elektronicznych można stosować funkcję skrótu SHA-1, chyba że wymagania techniczne wynikające z aktów wykonawczych wydanych na podstawie rozporządzenia 910/2014 wyłączą możliwość stosowania tej funkcji skrótu.
Dostawcy usług zaufania, producenci oprogramowania oraz podmioty publiczne obowiązani są do odpowiedniego dostosowania oprogramowania oraz systemów teleinformatycznych do zmian i terminu określonych w ust. 1.
Art. 138.
Do umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 139.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 ust. 4, jednak nie dłużej niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 140.
Prezes Rady Ministrów dokona, w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń oraz limitów zatrudnienia, między częścią budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, a częścią, której dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikających z ustawy budżetowej.
Rozdział 10. Przepisy końcowe
Art. 141.
Traci moc ustawa z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym .
Art. 142.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 22 oraz art. 24-26, które wchodzą w życie z dniem 29 września 2018 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)