Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 października 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne

Opłatę wniesioną za przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego, na wniosek osoby zainteresowanej, zwraca się na podany przez tę osobę numer rachunku bankowego albo przekazem pocztowym.

Po zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego stwierdzającego spełnienie wymagań określonych w art. 44 lub art. 44a Główny Geodeta Kraju wydaje osobie zainteresowanej świadectwo stwierdzające nadanie uprawnień zawodowych i wpisuje ją do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe. Odmowa nadania uprawnień zawodowych następuje w drodze decyzji.

(uchylony)

Prawo do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii nabywa się z dniem wpisu do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe.

Główny Geodeta Kraju prowadzi centralny rejestr, o którym mowa w ust. 1.

W rejestrze wpisuje się następujące dane dotyczące osób, którym nadano uprawnienia zawodowe:

W rejestrze wpisuje się również dane dotyczące osób, którym uznano kwalifikacje do wykonywania zawodów regulowanych w dziedzinie geodezji i kartografii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej .

Wyciągi z rejestru zawierające dane wymienione w ust. 3 pkt 1-3, 8 i 9 podlegają publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Publikacji podlegają także zmiany w rejestrze.

Publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii nie podlegają dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, 8 i 9, dotyczące osób, wobec których prawomocnie orzeczono karę, o której mowa w art. 46a ust. 1 pkt 3, w okresie jej trwania.

Karami dyscyplinarnymi są:

Osoba, której odebrano uprawnienia zawodowe, może ubiegać się o ponowne ich uzyskanie po upływie 3 lat od dnia ich odebrania.

Organ orzekający w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej osób wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii wymierza karę w granicach określonych w ustawie, uwzględniając stopień szkodliwości czynu, stopień winy, a także cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i dyscyplinujące, które ma osiągnąć w stosunku do ukaranego.

Wymierzając karę, organ orzekający uwzględnia motywy i sposób działania, okoliczności działania lub zaniechania, jak również właściwości, warunki osobiste osoby, wobec której toczy się postępowanie dyscyplinarne oraz jej doświadczenie zawodowe.

Karę określoną w ust. 1 pkt 3 wymierza się w przypadku rażącego naruszenia przepisów obowiązujących w geodezji i kartografii.

Karę określoną w ust. 1 pkt 4 wymierza się w przypadku, gdy na skutek rażącego naruszenia przepisów nastąpiło zagrożenie dla zdrowia, życia lub mienia o dużej wartości.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia czynu upłynęły trzy lata.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie następuje wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny .

Wszczęcie postępowania wyjaśniającego przerywa bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w ust. 1.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat.

Rzecznika dyscyplinarnego powołuje i odwołuje wojewoda na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

Rzecznikiem dyscyplinarnym może być osoba zatrudniona w urzędzie wojewódzkim dająca należytą rękojmię wykonywania tej funkcji z racji posiadanej wiedzy oraz doświadczenia w dziedzinie geodezji i kartografii.

Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należą w szczególności:

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego albo Głównego Geodety Kraju. O wszczęciu tego postępowania rzecznik dyscyplinarny zawiadamia osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, której ono dotyczy.

Jeżeli zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do sporządzenia wniosku o ukaranie, rzecznik dyscyplinarny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, o czym zawiadamia osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, której ono dotyczy.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają w I instancji wojewódzkie komisje dyscyplinarne.

W sprawach dyscyplinarnych orzeka w II instancji Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna działająca przy Głównym Geodecie Kraju.

Komisją dyscyplinarną właściwą do rozpoznania sprawy jest wojewódzka komisja dyscyplinarna, na której obszarze działania popełniono czyn uzasadniający odpowiedzialność dyscyplinarną.

Wojewodowie, w drodze porozumienia, mogą utworzyć wspólną komisję dyscyplinarną, właściwą dla dwóch lub więcej województw.

Spory o właściwość pomiędzy wojewódzkimi komisjami dyscyplinarnymi rozstrzyga Główny Geodeta Kraju.

Członków wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej, w tym przewodniczącego, powołuje, w drodze zarządzenia, na czteroletnią kadencję, wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

Członkiem wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej może być osoba dająca należytą rękojmię wykonywania tej funkcji z racji posiadanej wiedzy oraz doświadczenia w dziedzinie geodezji i kartografii.

Członków Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej, w tym przewodniczącego, powołuje, w drodze zarządzenia, na czteroletnią kadencję, Główny Geodeta Kraju.

Członkiem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej może być osoba dająca należytą rękojmię wykonywania tej funkcji z racji posiadanej wiedzy oraz doświadczenia w dziedzinie geodezji i kartografii.

Wojewódzkie komisje dyscyplinarne oraz Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna, zwane dalej „komisjami dyscyplinarnymi”, orzekają w składach trzyosobowych, wyznaczonych przez przewodniczącego odpowiedniej komisji dyscyplinarnej.

Członkowie komisji dyscyplinarnych w zakresie orzekania są niezawiśli.

Obsługę administracyjną wojewódzkich komisji dyscyplinarnych zapewniają odpowiedni wojewodowie, a Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej - Główny Geodeta Kraju.

W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego, Główny Geodeta Kraju wskazuje innego rzecznika dyscyplinarnego, właściwego do udziału w sprawie.

W przypadku wyłączenia członka wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej albo Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej od udziału w sprawie odpowiednio przewodniczący wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej albo przewodniczący Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej wyznacza innego członka komisji dyscyplinarnej do udziału w sprawie.

Zmiana w składzie orzekającym nie powoduje konieczności powtórzenia czynności w postępowaniu dyscyplinarnym.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są obwiniony i rzecznik dyscyplinarny.

Oskarżycielem jest rzecznik dyscyplinarny.

Za obwinionego uważa się osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, przeciwko której rzecznik dyscyplinarny złożył do wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej wniosek o ukaranie.

Wniosek rzecznika dyscyplinarnego o ukaranie wszczyna postępowanie dyscyplinarne.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. Obrońcą może być adwokat, radca prawny, osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii lub osoba będąca członkiem organizacji społeczno-zawodowej działającej w dziedzinie geodezji i kartografii.

Wojewódzka komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie w sprawie.

Od orzeczenia wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej strony mają prawo wniesienia odwołania. W odwołaniu można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część.

Odwołanie wnosi się do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej za pośrednictwem wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Od orzeczeń Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej stronom służy odwołanie do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o apelacji.

Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Karę dyscyplinarną, z wyjątkiem kary odebrania uprawnień zawodowych, uważa się za niebyłą i wzmiankę o niej wykreśla się z centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe po upływie 2 lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

Karę dyscyplinarną odebrania uprawnień zawodowych uważa się za niebyłą po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

Komisje dyscyplinarne oraz sądy niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, przesyłają Głównemu Geodecie Kraju odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu.

Prawomocne orzeczenie o ukaraniu stanowi podstawę wpisu odpowiedniej wzmianki w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia zawodowe albo wykreślenia ukaranego z tego rejestru.

Wykreślenie z centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe następuje w przypadku:

Wykreślenia z centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe dokonuje się z urzędu na podstawie prawomocnego orzeczenia albo udokumentowanej informacji z rejestru PESEL lub innej udokumentowanej informacji w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wydatki poniesione w związku z tym postępowaniem.

W razie ukarania koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi obwiniony. W pozostałych przypadkach koszty postępowania przed wojewódzką komisją dyscyplinarną pokrywa właściwy wojewoda, a koszty postępowania przed Odwoławczą Komisją Dyscyplinarną - Główny Geodeta Kraju.

Wpływy z tytułu zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego stanowią dochód budżetu państwa.

Do zadań gminy należy:

Ewidencję miejscowości, ulic i adresów prowadzi się w systemie teleinformatycznym.

Ewidencję miejscowości, ulic i adresów zakłada się na podstawie:

Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera:

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. 6. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera: 1) imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy oraz jego adres; 2) określenie przedmiotu wniosku; 3) informacje o położeniu budynku, którego dotyczy wniosek, według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. 7. Numery porządkowe dotyczące budynków wybudowanych lub prognozowanych na nieruchomościach przyległych do ulicy położonej na granicy gminy lub przyległej do tej granicy ustalają, w drodze porozumienia, właściwi miejscowo wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast). 8. W przypadku braku porozumienia, o którym mowa w ust. 7, numery porządkowe ustala, w drodze zarządzenia, wojewoda. 9. Numery porządkowe nowo budowanych budynków, niewykazanych w ewidencji, o której mowa w ust. 4, ustala się przed rozpoczęciem ich użytkowania.

Właściciele nieruchomości zabudowanych lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają, mają obowiązek umieszczenia w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku tabliczki z numerem porządkowym w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru. 2. Na tabliczce, o której mowa w ust. 1, oprócz numeru porządkowego zamieszcza się również nazwę ulicy lub placu, a w miejscowościach bez ulic lub placów albo posiadających ulice lub place bez nazw - nazwę miejscowości. 3. Organy jednostek samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, mogą wprowadzić obowiązek umieszczania na tabliczce, o której mowa w ust. 1, nazwy miejscowości lub nazwy dzielnicy, osiedla, zespołu urbanistycznego. 4. W przypadku gdy budynek położony jest w głębi ogrodzonej nieruchomości, tabliczkę z numerem porządkowym umieszcza się również na ogrodzeniu. 5. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz, a także wzór wniosku, o którym mowa w art. 47a ust. 6, mając na uwadze zachowanie w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, zasadę interoperacyjności, o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, potrzebę harmonizacji zbiorów danych tej ewidencji ze zbiorami innych rejestrów publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a, a także usprawnienie obsługi obywateli.

Kto:

Kto wykorzystuje materiały zasobu bez wymaganej licencji lub niezgodnie z warunkami licencji lub udostępnia je wbrew postanowieniom licencji osobom trzecim, podlega karze pieniężnej w wysokości dziesięciokrotności opłaty za udostępnienie tych materiałów.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 1a, nakładają w drodze decyzji administracyjnej:

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji oraz uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi.

(pominięty)

W stosunku do osób wykonujących prace geodezyjne i kartograficzne nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle .

Dokumenty stwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych, uzyskane w trybie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy, są jednoznaczne z uprawnieniami zawodowymi, o których mowa w art. 42. 2. Osoby nieposiadające uprawnień zawodowych, zatrudnione w istniejących jednostkach gospodarki uspołecznionej na stanowiskach, do których zajmowania jest wymagane posiadanie tych uprawnień, są obowiązane do ich uzyskania w ciągu 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Organ administracji może prowadzić mapę zasadniczą w postaci analogowej do czasu jej przekształcenia do postaci cyfrowej i utworzenia baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r.

W okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2023 r., w przypadku nieutworzenia baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3, 10 i 12, mapa zasadnicza może być prowadzona w postaci wektorowej lub w postaci rastrowej uzupełnianej systematycznie danymi wektorowymi, na zasadach stosowanych przed dniem 1 stycznia 2014 r.