Legalize / Polska / Obwieszczenie

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 marca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami

Typ Obwieszczenie

Ogłoszono 2021-04-01

Status Expired

Wydawca MARSZAŁEK SEJMU

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 116

3) weryfikację informacji dostarczonych raportującej instytucji finansowej przez podmiot powiązany, w formie elektronicznej, zgodnie z zasadami dotyczącymi sumowania rachunków określonymi w art. 40 i art. 41.

Art. 35.

Informacja o rachunkach raportowanych wskazuje walutę, w której określone są saldo lub wartość rachunku raportowanego lub inne kwoty, o których mowa w art. 34 ust. 1.

Jeżeli saldo lub wartość rachunku raportowanego są wyrażone w więcej niż jednej walucie, raportująca instytucja finansowa ustala walutę, w której takie saldo lub wartość zostaną wyrażone w informacji o rachunkach raportowanych.

W celu określenia salda lub wartości rachunku raportowanego w walucie ustalonej zgodnie z ust. 1 raportująca instytucja finansowa przelicza saldo lub wartość rachunku, korzystając z tabeli kursów średnich ogłoszonej przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku kalendarzowego, za który przekazywana jest informacja o rachunkach raportowanych.

Art. 36.

Raportująca instytucja finansowa przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o rachunkach nieudokumentowanych za okres roku kalendarzowego, zwaną dalej „informacją o rachunkach nieudokumentowanych”, w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego:

1) utworzoną na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, którego adres jest zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Informacja o rachunkach nieudokumentowanych zawiera:

1) imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia posiadacza rachunku oraz jego TIN, o ile raportująca instytucja finansowa go posiada;

2) numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru;

3) nazwę i adres raportującej instytucji finansowej oraz TIN, o ile go posiada.

Jeżeli raportująca instytucja finansowa nie zidentyfikuje rachunków nieudokumentowanych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 37.

Raportująca instytucja finansowa może skorygować uprzednio złożoną informację o rachunkach raportowanych oraz informację o rachunkach nieudokumentowanych.

Uprawnienie do skorygowania informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania kontroli, o której mowa w rozdziale 9 - w zakresie objętym tą kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu tej kontroli.

Korekta informacji o rachunkach raportowanych oraz informacji o rachunkach nieudokumentowanych złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych. Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia składającego korektę o jej bezskuteczności.

Rozdział 4. Ogólne zasady należytej staranności

Art. 38.

Rachunek finansowy zostaje uznany za rachunek raportowany począwszy od dnia, w którym został zidentyfikowany jako taki rachunek na podstawie procedur należytej staranności.

Art. 39.

Saldo lub wartość rachunku są określane na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który sporządzana jest informacja o rachunkach raportowanych.

Art. 40.

W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych raportująca instytucja finansowa jest obowiązana sumować wszystkie rachunki finansowe prowadzone przez raportującą instytucję finansową lub podmiot powiązany, jednak wyłącznie w zakresie, w jakim:

1) systemy informatyczne raportującej instytucji finansowej łączą ze sobą rachunki finansowe przez odniesienie do elementu danych, takiego jak numer klienta lub TIN;

2) systemy te pozwalają na sumowanie sald lub wartości rachunków.

Współposiadaczowi rachunku finansowego przypisuje się całe saldo lub wartość posiadanych wspólnie rachunków finansowych do celów stosowania wymogów sumowania określonych w ust. 1.

Art. 41.

W celu określenia łącznego salda lub wartości rachunków finansowych posiadanych przez osobę na potrzeby ustalenia, czy rachunek finansowy jest rachunkiem o wysokiej wartości, raportująca instytucja finansowa jest również obowiązana do sumowania wszystkich rachunków finansowych, o których opiekun klienta wie lub co do których ma podstawy sądzić, że rachunki te, z wyjątkiem rachunków powierniczych, są bezpośrednio lub pośrednio przez tę samą osobę założone, posiadane lub kontrolowane.

Art. 42.

W przypadkach, w których przepisy niniejszego działu przewidują odniesienie salda lub wartości rachunku raportowanego do kwoty progowej, a saldo lub wartość ta wyrażone są w walucie obcej, saldo lub wartość rachunku raportowanego przelicza się na złote polskie według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień, na który ta kwota progowa jest określona, zaokrąglając w górę do pełnych złotych. Jeżeli dzień ten nie jest dniem roboczym, przeliczenia dokonuje się według kursu na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień, na który przepisy niniejszego działu określają kwotę progową.

Art. 43.

Na żądanie raportującej instytucji finansowej posiadacz rachunku oraz osoba kontrolująca są obowiązani składać oświadczenia o rezydencji podatkowej oraz przedstawiać dokumenty wymagane na podstawie procedur należytej staranności. Oświadczenia o rezydencji podatkowej są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składania fałszywych oświadczeń i zawierają klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Występując z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej, raportująca instytucja finansowa może dokonać wstępnego wypełnienia tego oświadczenia na podstawie posiadanych przez nią informacji lub informacji uzyskanych od posiadacza rachunku, w tym w toku procedury założenia rachunku finansowego, z wyłączeniem informacji o państwie rezydencji.

Zakres informacji przedstawianych w oświadczeniu o rezydencji podatkowej obejmuje:

1) w przypadku posiadacza rachunku będącego osobą fizyczną:

nazwisko, imię lub imiona oraz datę i miejsce urodzenia,

aktualny adres miejsca zamieszkania,

państwo lub państwa rezydencji podatkowej,

TIN dla każdego państwa rezydencji podatkowej, a w przypadku jego braku - informację o tej okoliczności i powodach jej wystąpienia,

numer i serię dowodu tożsamości;

2) w przypadku posiadacza rachunku będącego podmiotem:

nazwę,

aktualny adres siedziby,

informacje, o których mowa w pkt 1 lit. c i d,

status oraz rodzaj posiadacza rachunku jako NFE, aktywny NFE albo pasywny NFE,

nazwisko, imię lub imiona osób kontrolujących posiadacza rachunku będących osobami raportowanymi;

3) w przypadku osoby kontrolującej:

informacje, o których mowa w pkt 1,

nazwę podmiotu kontrolowanego lub podmiotów kontrolowanych.

Art. 44.

Raportująca instytucja finansowa nie może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej posiadacza rachunku finansowego złożonego oświadczenia o rezydencji podatkowej lub dowodu w postaci dokumentu w przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych w nich zawartych.

W odniesieniu do nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa w celu ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą raportowaną, może przyjąć za podstawę ustalenia rezydencji podatkowej tej osoby oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku albo takiej osoby kontrolującej.

W odniesieniu do istniejących rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa może przyjąć jako dowód w postaci dokumentu klasyfikację określoną przez tę instytucję z wykorzystaniem znormalizowanego systemu kodowania działalności gospodarczej, przyjętą i wdrożoną przed dniem identyfikacji istniejącego rachunku, zgodnie z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do innych celów określonych w przepisach odrębnych, pod warunkiem braku wątpliwości co do poprawności i rzetelności tej klasyfikacji.

Art. 45.

Posiadacz rachunku finansowego jest obowiązany poinformować raportującą instytucję finansową o zmianie okoliczności, która ma wpływ na jego rezydencję podatkową lub powoduje, że informacje zawarte w złożonym przez niego oświadczeniu o rezydencji podatkowej stały się nieaktualne, oraz złożyć raportującej instytucji finansowej odpowiednio zaktualizowane oświadczenie w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana okoliczności.

Art. 46.

Zmiana okoliczności, o których mowa w art. 45, obejmuje zmianę lub dodanie informacji odnoszących się do statusu osoby jako osoby raportowanej, posiadacza rachunku, rachunku finansowego lub rachunku traktowanego, na podstawie zasad dotyczących sumowania rachunków określonych w art. 40 i art. 41, jako rachunku z nim powiązanego, jeżeli taka zmiana lub dodanie informacji wpływają na status osoby jako posiadacza rachunku lub osoby raportowanej.

Art. 47.

W przypadku zmiany okoliczności, o której mowa w art. 45, skutkującej powzięciem przez raportującą instytucję finansową wątpliwości co do poprawności i rzetelności danych zawartych w złożonym oświadczeniu o rezydencji podatkowej instytucja finansowa nie uwzględnia tego oświadczenia i jest obowiązana uzyskać aktualne oświadczenie o rezydencji podatkowej, w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o takiej zmianie okoliczności.

Do dnia uzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej.

W przypadku nieuzyskania aktualnego oświadczenia o rezydencji podatkowej w terminie, o którym mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku zarówno jako rezydenta państwa ustalonego zgodnie z treścią pierwotnego oświadczenia o rezydencji podatkowej oraz państwa, co do którego ma podstawy sądzić, że posiadacz rachunku stał się jego rezydentem do celów podatkowych na skutek wystąpienia zmiany okoliczności.

Art. 48.

Raportująca instytucja finansowa przyjmuje, że niebędący właścicielem beneficjent pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty otrzymujący świadczenie z tytułu śmierci nie jest osobą raportowaną, i nie traktuje rachunku finansowego posiadanego przez tego beneficjenta jako rachunku raportowanego, chyba że raportująca instytucja finansowa wie albo ma powody sądzić, że beneficjentem jest osoba raportowana.

Raportująca instytucja finansowa ma powody sądzić, że beneficjentem pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty jest osoba raportowana, jeżeli z informacji zgromadzonych przez raportującą instytucję finansową i związanych z beneficjentem wynika, że występują przesłanki określone w art. 50 ust. 2. W takim przypadku raportująca instytucja finansowa jest obowiązana stosować procedury określone w art. 50.

Art. 49.

W przypadku grupowej pieniężnej umowy ubezpieczenia lub grupowej umowy renty raportująca instytucja finansowa może traktować rachunek finansowy, który służy do obsługi tych umów, jako rachunek finansowy niebędący rachunkiem raportowanym do dnia, w którym określona kwota staje się należna na rzecz pracownika, posiadacza świadectwa lub beneficjenta, jeżeli dany rachunek finansowy spełnia następujące warunki:

1) grupowa pieniężna umowa ubezpieczenia lub grupowa umowa renty są zawarte na rzecz pracodawcy i obejmują co najmniej 25 pracowników lub posiadaczy świadectwa;

2) pracownicy lub posiadacze świadectwa są uprawnieni do otrzymania jakiejkolwiek wartości wynikającej z umowy związanej z ich udziałami oraz do wyznaczenia beneficjentów świadczenia wypłacanego z tytułu śmierci pracownika;

3) łączna kwota należna każdemu pracownikowi, posiadaczowi świadectwa lub beneficjentowi nie przekracza kwoty progowej 1 000 000 dolarów amerykańskich.

Rozdział 5. Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków indywidualnych

Art. 50.

W celu ustalenia, czy posiadacz rachunku będącego rachunkiem o niższej wartości jest osobą raportowaną, raportująca instytucja finansowa, posiadająca w swojej dokumentacji jego aktualny adres miejsca zamieszkania ustalony w oparciu o dowód w postaci dokumentu, traktuje posiadacza takiego rachunku jako rezydenta do celów podatkowych państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, w którym posiada on adres miejsca zamieszkania.

W przypadku gdy raportująca instytucja finansowa nie posiada aktualnego adresu zamieszkania posiadacza, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązana, w celu ustalenia rezydencji do celów podatkowych posiadacza rachunku, wyszukać elektronicznie posiadane dane pod kątem ustalenia:

1) rezydencji posiadacza rachunku w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim;

2) aktualnego adresu korespondencyjnego lub adresu zamieszkania, w tym skrytki pocztowej, w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim;

3) numeru telefonu w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim i braku numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) stałych zleceń przelewu środków na rachunek prowadzony w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, innych niż dotyczących rachunku depozytowego;

5) pełnomocnictwa lub upoważnienia do podpisu udzielonego osobie posiadającej adres w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim;

6) polecenia przechowywania poczty lub adresu do doręczeń w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, pod warunkiem że raportująca instytucja finansowa nie posiada w dokumentacji innego adresu posiadacza rachunku.

W przypadku gdy żadna z przesłanek wymienionych w ust. 2 nie zostanie ustalona w drodze wyszukiwania elektronicznego, raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do podejmowania dodatkowych działań, chyba że wystąpi zmiana okoliczności powodująca powiązanie z tym rachunkiem jednej przesłanki lub większej liczby przesłanek lub rachunek stanie się rachunkiem o wysokiej wartości.

W przypadku gdy w wyniku wyszukiwania elektronicznego zostanie stwierdzone występowanie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w ust. 2 pkt 1-5 lub jeżeli wystąpi zmiana okoliczności powodująca powiązanie z tym rachunkiem jednej przesłanki lub większej liczby przesłanek, raportująca instytucja finansowa kwalifikuje posiadacza rachunku jako rezydenta do celów podatkowych każdego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, w odniesieniu do którego zostanie stwierdzone występowanie przesłanki, chyba że postanowi zastosować przepis ust. 7, a jeden z wyjątków wymienionych w tym przepisie ma zastosowanie do tego rachunku.

W przypadku gdy w wyniku wyszukiwania elektronicznego stwierdzono istnienie polecenia przechowywania poczty lub posiadanie adresu do doręczeń, a w odniesieniu do posiadacza rachunku o niższej wartości nie zostanie stwierdzone posiadanie innego adresu bądź występowanie przesłanki wymienionej w ust. 2 pkt 1-5, raportująca instytucja finansowa w celu ustalenia jego rezydencji do celów podatkowych jest obowiązana przeprowadzić wyszukiwanie danych w dokumentacji papierowej zgodnie z art. 51 ust. 2 i 3 lub uzyskać oświadczenie posiadacza rachunku lub dowód w postaci dokumentu.

W przypadku gdy czynności podjęte na podstawie ust. 5 nie doprowadzą do ustalenia rezydencji do celów podatkowych posiadacza rachunku, raportująca instytucja finansowa zgłasza dany rachunek jako rachunek nieudokumentowany. W takim przypadku raportująca instytucja finansowa powinna stosować procedury określone w ust. 1-4 co roku do czasu, gdy taki rachunek przestanie być rachunkiem nieudokumentowanym, a także podejmować, co najmniej raz w roku, inne działania mające na celu ustalenie rezydencji posiadacza rachunku obejmujące w szczególności:

1) podjęcie próby kontaktu z posiadaczem rachunku;

2) wystąpienie z formalnym żądaniem, załączanym do dokumentacji w formie papierowej lub elektronicznej;

3) weryfikację informacji dostarczonych w formie elektronicznej raportującej instytucji finansowej przez podmiot powiązany, zgodnie z zasadami dotyczącymi sumowania rachunków określonymi w art. 40 i art. 41.

Niezależnie od wystąpienia przesłanek określonych w ust. 2 raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana traktować posiadacza rachunku jako rezydenta państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, jeżeli:

1) informacje o posiadaczu rachunku zawierają aktualny adres korespondencyjny lub adres miejsca zamieszkania w tym państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, numer telefonu w tym państwie i nie zawierają przy tym numeru telefonu w Rzeczypospolitej Polskiej, lub stałe zlecenia - w odniesieniu do rachunków finansowych innych niż rachunki depozytowe - przelewu środków na rachunek prowadzony w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, a raportująca instytucja finansowa posiada:

oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku z państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego miejsca rezydencji takiego posiadacza rachunku, wśród których nie ma danego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, lub

dowód w postaci dokumentu wskazujący, że posiadacz rachunku nie jest osobą raportowaną;

2) informacje o posiadaczu rachunku zawierają pełnomocnictwo udzielone osobie posiadającej adres w tym państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, a raportująca instytucja finansowa posiada:

oświadczenie posiadacza rachunku z państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego miejsca rezydencji takiego posiadacza rachunku, wśród których nie ma danego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, lub

dowód w postaci dokumentu wskazujący, że posiadacz rachunku nie jest osobą raportowaną.

Jeżeli raportująca instytucja finansowa zastosowała kryterium adresu zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, i w następstwie zmiany okoliczności raportująca instytucja finansowa ma wątpliwości co do poprawności lub rzetelności pierwotnych dowodów w postaci dokumentów lub innej równoważnej dokumentacji, jest obowiązana uzyskać oświadczenie o rezydencji podatkowej i nowy dowód w postaci dokumentu w celu ustalenia jednej lub większej liczby rezydencji do celów podatkowych danego posiadacza rachunku - na późniejszy z następujących dni:

1) ostatni dzień roku kalendarzowego;

2) w terminie 90 dni od dnia powzięcia informacji o takiej zmianie okoliczności.

W przypadku gdy raportująca instytucja finansowa nie jest w stanie uzyskać oświadczenia o rezydencji podatkowej ani nowego dowodu w postaci dokumentu przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 8, jest obowiązana zastosować procedurę elektronicznego wyszukiwania danych, o której mowa w ust. 2-7.

Art. 51.

W przypadku rachunków o wysokiej wartości raportująca instytucja finansowa jest obowiązana wyszukać elektronicznie posiadane dane pod kątem wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2.

W przypadku gdy elektroniczne bazy danych raportującej instytucji finansowej zawierają pola umożliwiające wyszukiwanie informacji, o których mowa w ust. 4, i jednocześnie zawierają te informacje, dalsze wyszukiwanie danych w dokumentacji papierowej nie jest wymagane.

W przypadku gdy elektroniczne bazy danych nie zawierają wszystkich informacji, o których mowa w ust. 4, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do weryfikacji, pod kątem wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2, bieżących papierowych akt klienta, a w przypadku gdy nie są one zawarte w bieżących papierowych aktach klienta - następujących dokumentów powiązanych z rachunkiem i uzyskanych przez raportującą instytucję finansową w okresie ostatnich 5 lat:

1) najnowszych dowodów w postaci dokumentów zgromadzonych w odniesieniu do danego rachunku;

2) najnowszej umowy otwarcia rachunku lub odpowiedniej dokumentacji;

3) najnowszej dokumentacji uzyskanej przez raportującą instytucję finansową na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do innych celów określonych w przepisach prawa;

4) pełnomocnictwa;

5) stałego zlecenia przelewu środków, innego niż zlecenie w odniesieniu do rachunku depozytowego.

Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej, o której mowa w ust. 3, pod warunkiem że posiadane przez nią dane, które można przeszukać elektronicznie, zawierają następujące informacje:

1) państwo rezydencji posiadacza rachunku;

2) adres miejsca zamieszkania posiadacza rachunku oraz jego adres korespondencyjny, znajdujące się aktualnie w dokumentach raportującej instytucji finansowej;

3) numer telefonu posiadacza rachunku;

4) w przypadku rachunków finansowych innych niż rachunki depozytowe - o istnieniu stałych zleceń przelewu środków z rachunku na inny rachunek, w tym rachunek w innym oddziale raportującej instytucji finansowej lub innej instytucji finansowej;

5) o poleceniu przechowywania poczty lub adresu do doręczeń w odniesieniu do danego posiadacza rachunku;

6) o pełnomocnictwie lub upoważnieniu do podpisywania dokumentów w odniesieniu do rachunku.

Raportująca instytucja finansowa, niezależnie od elektronicznego wyszukiwania danych oraz wyszukiwania danych w dokumentacji papierowej, o których mowa w ust. 1-3, traktuje jako raportowany rachunek każdy rachunek o wysokiej wartości przypisany do danego opiekuna klienta łącznie z wszelkimi rachunkami finansowymi połączonymi z takim rachunkiem o wysokiej wartości, jeżeli opiekun klienta dysponuje wiedzą, że posiadacz rachunku jest osobą raportowaną.

Art. 52.

W przypadku gdy w wyniku weryfikacji rachunków o wysokiej wartości dokonanej na podstawie art. 51:

1) nie zostanie stwierdzona żadna z przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2 i rachunek ten nie zostanie zidentyfikowany jako posiadany przez osobę raportowaną zgodnie z art. 51 ust. 5, raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do podejmowania dalszych działań, chyba że wystąpi zmiana okoliczności powodująca powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby tych przesłanek;

2) zostanie stwierdzone występowanie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2 pkt 1-5 lub jeżeli wystąpi zmiana w okolicznościach powodująca powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek, raportująca instytucja finansowa kwalifikuje rachunek jako rachunek raportowany w odniesieniu do każdego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, względem którego zostanie stwierdzone wystąpienie przesłanki, chyba że postanowi zastosować przepis art. 50 ust. 7, a jeden z wyjątków wskazanych w tym przepisie ma zastosowanie do tego rachunku;

3) zostanie stwierdzone istnienie polecenia przechowywania poczty lub posiadanie adresu do doręczeń, a w odniesieniu do danego posiadacza rachunku nie zostanie ustalony żaden inny adres ani żadna z pozostałych przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 2 pkt 1-5, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana uzyskać oświadczenie danego posiadacza rachunku lub dowód w postaci dokumentu w celu ustalenia jednej lub większej liczby rezydencji do celów podatkowych danego posiadacza rachunku.

W przypadku gdy raportująca instytucja finansowa nie może uzyskać oświadczenia o rezydencji podatkowej danego posiadacza rachunku lub dowodu w postaci dokumentu, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jest obowiązana zgłosić dany rachunek jako rachunek nieudokumentowany.

Art. 53.

W przypadku gdy istniejący rachunek indywidualny nie jest rachunkiem o wysokiej wartości na dzień 31 grudnia 2015 r., lecz stanie się rachunkiem o wysokiej wartości według stanu na ostatni dzień któregokolwiek z kolejnych lat kalendarzowych, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana przeprowadzić w odniesieniu do takiego rachunku procedury weryfikacyjne na podstawie art. 51 w ciągu roku następującego po roku, w którym rachunek stał się rachunkiem o wysokiej wartości.

Jeżeli w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, rachunek zostanie zidentyfikowany jako rachunek raportowany, raportująca instytucja finansowa przekazuje wymagane informacje o tym rachunku w odniesieniu do roku, w którym został on zidentyfikowany jako rachunek raportowany, oraz w latach kolejnych, chyba że posiadacz rachunku przestanie być osobą raportowaną.

Raportująca instytucja finansowa nie jest obowiązana do ponownego stosowania w następnych latach procedur weryfikacji na podstawie art. 51 ust. 1-4 wobec tego samego rachunku o wysokiej wartości, chyba że rachunek podlega zgłoszeniu jako rachunek nieudokumentowany. W takim przypadku raportująca instytucja finansowa powinna stosować te procedury co roku do czasu, gdy taki rachunek przestanie być rachunkiem nieudokumentowanym, a także podejmować, co najmniej raz w roku, inne działania mające na celu ustalenie rezydencji posiadacza rachunku obejmujące w szczególności:

1) podjęcie próby kontaktu z posiadaczem rachunku;

2) wystąpienie z formalnym żądaniem załączanym do dokumentacji w formie papierowej lub elektronicznej;

W przypadku zmiany okoliczności dotyczących rachunku o wysokiej wartości, które powodują powiązanie z tym rachunkiem jednej lub większej liczby przesłanek, o których mowa w art. 50 ust. 2, raportująca instytucja finansowa traktuje ten rachunek jako rachunek raportowany w odniesieniu do każdego państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, względem którego zostanie stwierdzone wystąpienie przesłanki, chyba że postanowi zastosować przepis art. 50 ust. 7, a jeden z wyjątków wymienionych w tym przepisie ma zastosowanie do tego rachunku.

Art. 54.

Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana wprowadzić procedury w celu zapewnienia zidentyfikowania przez opiekuna klienta zmiany okoliczności dotyczących danego rachunku, w tym zmiany adresu do korespondencji.

W przypadku gdy opiekun klienta zostanie powiadomiony o nowym adresie do korespondencji posiadacza rachunku w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana traktować nowy adres jako zmianę okoliczności, a jeżeli zdecyduje się zastosować przepis art. 50 ust. 7, powinna uzyskać odpowiednią dokumentację od posiadacza rachunku.

Art. 55.

Istniejący rachunek indywidualny, który został zidentyfikowany jako rachunek raportowany zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, jest traktowany jako rachunek raportowany w kolejnych latach, chyba że posiadacz rachunku przestanie być osobą raportowaną.

Art. 56.

Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do zakończenia identyfikacji rachunków raportowanych wśród istniejących rachunków indywidualnych do dnia:

1) 31 grudnia 2017 r. - w przypadku istniejących rachunków indywidualnych o wysokiej wartości;

2) 31 grudnia 2018 r. - w przypadku istniejących rachunków indywidualnych o niższej wartości.

Rozdział 6. Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków indywidualnych

Art. 57.

W celu identyfikacji rachunków raportowanych wśród nowych rachunków indywidualnych raportująca instytucja finansowa jest obowiązana:

1) uzyskać w trakcie procedur związanych z otwarciem rachunku oświadczenie posiadacza rachunku o rezydencji podatkowej;

2) potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w złożonym oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych przez raportującą instytucję finansową w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi część dokumentacji wymaganej do założenia rachunku.

Art. 58.

Jeżeli z oświadczenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1, wynika, że posiadacz rachunku jest rezydentem do celów podatkowych państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, raportująca instytucja finansowa traktuje ten rachunek jako rachunek raportowany.

Rozdział 7. Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków podmiotów

Art. 59.

Raportująca instytucja finansowa może postanowić, że istniejący rachunek podmiotów, którego łączne saldo lub wartość nie przekraczają na dzień 31 grudnia 2015 r. kwoty progowej 250 000 dolarów amerykańskich, nie podlega weryfikacji, identyfikacji ani raportowaniu jako rachunek raportowany do czasu, gdy jego łączne saldo lub wartość nie przekroczą tej kwoty według stanu na ostatni dzień kolejnych lat kalendarzowych.

Art. 60.

Istniejący rachunek podmiotów, inny niż ten, o którym mowa w art. 59, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana traktować jako rachunek raportowany wyłącznie wówczas, gdy taki istniejący rachunek podmiotów znajduje się w posiadaniu co najmniej jednego podmiotu będącego:

1) osobą raportowaną lub

2) pasywnym NFE kontrolowanym przez co najmniej jedną osobę kontrolującą będącą osobą raportowaną.

Art. 61.

Raportująca instytucja finansowa weryfikuje posiadane informacje, w tym pozyskane w ramach relacji z klientem lub do innych celów określonych w przepisach prawa, łącznie z informacjami zgromadzonymi na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Przesłankami wskazującymi na rezydencję posiadacza rachunku w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim są:

1) miejsce uzyskania zdolności prawnej lub

2) miejsce rejestracji, lub

3) adres.

Jeżeli posiadane informacje wskazują na rezydencję posiadacza rachunku w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim, raportująca instytucja finansowa traktuje rachunek jako rachunek raportowany, chyba że uzyska od posiadacza rachunku oświadczenie o rezydencji podatkowej lub ustali na podstawie posiadanych informacji lub informacji dostępnych publicznie, że posiadacz rachunku nie jest osobą raportowaną.

Art. 62.

W celu ustalenia, czy posiadacz rachunku będący podmiotem, w tym podmiotem będącym osobą raportowaną, jest pasywnym NFE kontrolowanym przez co najmniej jedną osobę kontrolującą będącą osobą raportowaną, raportująca instytucja finansowa stosuje następującą procedurę w kolejności najstosowniejszej w danych okolicznościach:

1) w celu ustalenia, czy posiadacz rachunku jest pasywnym NFE, raportująca instytucja finansowa uzyskuje od posiadacza rachunku oświadczenie o rezydencji podatkowej, chyba że posiadane przez nią lub publicznie dostępne informacje pozwalają stwierdzić, że posiadacz rachunku jest aktywnym NFE lub instytucją finansową, inną niż podmiot inwestujący wskazany w art. 24 ust. 1 pkt 29 lit. b, niebędący instytucją finansową z państwa uczestniczącego;

2) za podstawę ustalenia osób kontrolujących posiadacza rachunku raportująca instytucja finansowa może przyjąć informacje zgromadzone i przechowywane na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;

3) za podstawę ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą raportowaną, raportująca instytucja finansowa może przyjąć:

informacje zgromadzone i przechowywane na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w przypadku istniejącego rachunku podmiotów znajdującego się w posiadaniu co najmniej jednego NFE, którego łączne saldo lub wartość nie przekraczają kwoty progowej 1 000 000 dolarów amerykańskich, lub

oświadczenie posiadacza rachunku lub osoby kontrolującej z państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, w którym dana osoba kontrolująca jest rezydentem do celów podatkowych.

Art. 63.

W przypadku powzięcia wątpliwości co do poprawności i rzetelności oświadczenia o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku lub innej dokumentacji związanej z istniejącym rachunkiem podmiotów raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do ponownego określenia statusu rachunku jako rachunku raportowanego zgodnie z procedurami określonymi w art. 61 i art. 62.

Art. 64.

Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana do zakończenia identyfikacji rachunków raportowanych wśród istniejących rachunków podmiotów, których łączne saldo lub wartość:

1) przekraczają według stanu na dzień 31 grudnia 2015 r. kwotę progową 250 000 dolarów amerykańskich - do dnia 31 grudnia 2018 r.;

2) nie przekraczają na dzień 31 grudnia 2015 r. kwoty progowej 250 000 dolarów amerykańskich, ale przekraczają tę kwotę na dzień 31 grudnia któregokolwiek z kolejnych lat - w ciągu roku kalendarzowego następującego po roku, w którym łączne saldo lub wartość przekroczy tę kwotę.

Rozdział 8. Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków podmiotów

Art. 65.

Raportująca instytucja finansowa jest obowiązana traktować nowy rachunek podmiotów jako rachunek raportowany, gdy taki nowy rachunek podmiotów znajduje się w posiadaniu co najmniej jednego podmiotu będącego:

1) osobą raportowaną lub

2) pasywnym NFE kontrolowanym przez co najmniej jedną osobę kontrolującą będącą osobą raportowaną.

Art. 66.

W celu ustalenia, czy posiadacz rachunku będący podmiotem jest osobą raportowaną, raportująca instytucja finansowa jest obowiązana:

1) uzyskać w trakcie procedur związanych z otwarciem rachunku oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku oraz

2) potwierdzić poprawność i rzetelność danych zawartych w złożonym oświadczeniu na podstawie informacji otrzymanych w związku z otwarciem rachunku, w tym dokumentacji zgromadzonej na podstawie procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Jeżeli dany podmiot weryfikowany zgodnie z procedurami należytej staranności oświadczy, że nie ma rezydencji do celów podatkowych, raportująca instytucja finansowa może, w celu ustalenia tej rezydencji, przyjąć adres głównego miejsca prowadzenia działalności podmiotu.

Jeżeli ze złożonego oświadczenia wynika, że posiadacz rachunku jest rezydentem państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, raportująca instytucja finansowa traktuje ten rachunek jako rachunek raportowany, chyba że na podstawie posiadanych lub dostępnych informacji ustali, że posiadacz rachunku nie jest osobą raportowaną w odniesieniu do takiego państwa.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi część dokumentacji wymaganej do założenia rachunku.

Art. 67.

W celu weryfikacji nowych rachunków podmiotów raportująca instytucja finansowa stosuje następującą procedurę w kolejności najstosowniejszej w danych okolicznościach:

1) za podstawę ustalenia, czy posiadacz rachunku jest pasywnym NFE, przyjmuje oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku, chyba że posiada lub publicznie dostępne są informacje, na podstawie których może stwierdzić, że posiadacz rachunku jest aktywnym NFE lub instytucją finansową inną niż podmiot inwestujący, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 29 lit. b, niebędący instytucją finansową z państwa uczestniczącego;

3) za podstawę ustalenia, czy osoba kontrolująca pasywny NFE jest osobą raportowaną, może przyjąć oświadczenie o rezydencji podatkowej posiadacza rachunku lub osoby kontrolującej.

Rozdział 9. Kontrola raportujących instytucji finansowych

Art. 68.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza kontrolę wykonywania przez raportującą instytucję finansową obowiązków w zakresie stosowania procedur należytej staranności oraz procedur sprawozdawczych, zwaną dalej „kontrolą”.

Art. 69.

Występując z żądaniem, o którym mowa w art. 286 § 1 pkt 4 ustawy - Ordynacja podatkowa, kontrolujący jest obowiązany zwracać szczególną uwagę na zasadę wzajemnego zaufania między instytucjami finansowymi a ich klientami.

Art. 70.

Z czynności kontrolnych sporządza się protokół kontroli. Kontrolowany, który nie zgadza się z ustaleniami kontroli zawartymi w protokole, może w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedstawić zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne dowody.

Kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w ust. 1, i w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia, wskazując w szczególności, które zastrzeżenia nie zostały uwzględnione, wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym.

W przypadku niezłożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń w terminie określonym w ust. 1, przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli.

Kontrola kończy się wynikiem kontroli w dniu jego doręczenia. Wynik kontroli sporządza się na podstawie protokołu kontroli, zastrzeżeń lub wyjaśnień oraz zawiadomienia o sposobie ich załatwienia.

Wynik kontroli zawiera:

1) oznaczenie organu kontrolującego;

2) oznaczenie kontrolowanego;

3) datę wydania;

4) podstawę prawną;

5) opis przebiegu kontroli;

6) końcowe ustalenia i wnioski zawierające informację o stwierdzeniu nieprawidłowości albo ich braku;

7) wskazanie terminu usunięcia nieprawidłowości, jeżeli zostały stwierdzone;

8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego, a jeżeli wynik kontroli został wydany w formie dokumentu elektronicznego - kwalifikowany podpis elektroniczny.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 7, nie może być krótszy niż miesiąc ani dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia doręczenia wyniku kontroli.

Kontrolowany jest obowiązany poinformować organ kontrolujący o sposobie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości lub przyczynach ich nieusunięcia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia upływu terminu wyznaczonego na ich usunięcie.

Art. 71.

W przypadku wystąpienia uchybień lub nieprawidłowości, których wyjaśnienie nie wymaga przeprowadzenia kontroli, instytucja finansowa, na pisemne żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jest obowiązana do udzielenia informacji niezbędnych do ich wyjaśnienia.

W żądaniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zakres żądanych informacji oraz termin ich przekazania, nie krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania żądania.

Art. 72.

Żądania, o których mowa w art. 71 ust. 1, oraz żądania kierowane w toku kontroli do kontrolowanego oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do kontroli stosuje się odpowiednio przepisy działu IV rozdziału 1, z wyłączeniem art. 127 i art. 128, rozdziału 2, rozdziału 3, z wyłączeniem art. 133 i art. 133a, rozdziału 3a, rozdziału 4, z wyłączeniem art. 139, rozdziałów 5, 6, 9-11, 14, 16, 22 i 23 oraz działu VI, z wyłączeniem art. 281, art. 282a, art. 291 i art. 292, ustawy - Ordynacja podatkowa.

Rozdział 10. Obowiązki organu

Art. 73.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwemu organowi państwa uczestniczącego informacje o rachunkach raportowanych posiadanych przez rezydentów tych państw, uzyskane od raportujących instytucji finansowych, zawierające dane określone w art. 34 ust. 1.

Jeżeli z porozumienia, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b lub c, lub oświadczenia złożonego przez państwo uczestniczące wynika, że informacje, o których mowa w ust. 1, nie są przekazywane, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 74.

Informacje, o których mowa w art. 73, są przekazywane raz w roku, w terminie do dnia 30 września roku następującego po roku kalendarzowym, którego informacje dotyczą.

(uchylony)

Art. 75.

Wymiana informacji, o których mowa w art. 73, z państwami członkowskimi następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, według formatu określonego w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378.

Wymiana informacji, o których mowa w art. 73, z państwami uczestniczącymi, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, według formatu określonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie wymagań oraz standardów określonych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy, może zawierać z właściwym organem innego państwa porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji o rachunkach raportowanych.

Art. 76.

Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) decyzji w sprawie cen transferowych - rozumie się przez to:

uprzednie porozumienie cenowe w rozumieniu art. 81 pkt 1 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych oraz decyzję, o której mowa w art. 95 ust. 7, art. 105 ust. 1 lub art. 106 ust. 1 tej ustawy,

porozumienie podatkowe, o którym mowa w art. 20zb pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, a także jego odnowienie, zmianę i rozwiązanie;

2) interpretacji podatkowej - rozumie się przez to:

interpretację indywidualną, o której mowa w art. 14b ustawy - Ordynacja podatkowa, wydaną w zakresie zdarzenia przyszłego lub przed wystąpieniem skutków podatkowych związanych ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny, o ile okoliczność ta wynika ze złożonego przez wnioskodawcę wniosku, a także jej zmianę, stwierdzenie wygaśnięcia lub uchylenie, o których mowa w art. 14e § 1 pkt 1 i § 1a pkt 1-3 ustawy - Ordynacja podatkowa,

opinię zabezpieczającą, o której mowa w art. 119y § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, dotyczącą czynności planowanej lub rozpoczętej, a także odmowę jej wydania i jej zmianę, o których mowa w art. 119y § 2 i art. 119zd ustawy - Ordynacja podatkowa,

porozumienie podatkowe, o którym mowa w art. 20zb pkt 1 i 3 ustawy - Ordynacja podatkowa, a także jego rozwiązanie na podstawie art. 20ze § 1 i 2 tej ustawy;

3) podatkowej grupie kapitałowej - rozumie się przez to grupę, o której mowa w art. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

4) podmiocie krajowym - rozumie się przez to podmiot powiązany w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5) podmiocie zagranicznym - rozumie się przez to podmiot powiązany w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 77.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego, w drodze automatycznej wymiany, informacje o wydanych interpretacjach podatkowych lub decyzjach w sprawach cen transferowych, dotyczących:

1) w przypadku interpretacji podatkowych - transakcji, zespołu transakcji lub innych zdarzeń, jeżeli:

nie wszystkie z uczestniczących w nich osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej lub osób fizycznych mają siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

strona transakcji lub zespołu transakcji prowadzi działalność gospodarczą na terytorium innego państwa za pośrednictwem zagranicznego zakładu, a transakcja, zespół transakcji lub inne zdarzenia stanowią część lub całość działalności gospodarczej zagranicznego zakładu, lub

którakolwiek ze stron transakcji lub zespołu transakcji ma jednocześnie siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium więcej niż jednego państwa członkowskiego, lub

transakcje, zespół transakcji lub inne zdarzenia mają skutki transgraniczne;

2) w przypadku decyzji w sprawach cen transferowych - transakcji, zespołu transakcji lub innych zdarzeń zachodzących między podmiotem krajowym a podmiotem zagranicznym.

Transakcja lub zespół transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują w szczególności:

1) istnienie zagranicznego zakładu,

2) obliczanie wartości dla celów amortyzacji składnika aktywów nabytego od powiązanego podmiotu zagranicznego,

3) dokonywanie inwestycji, dostawę towarów, świadczenie usług, finansowanie, wykorzystanie rzeczowych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

przy czym transakcja lub zespół transakcji nie muszą bezpośrednio dotyczyć osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej lub osoby fizycznej, na wniosek których wydano interpretację podatkową.

Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:

1) dane identyfikacyjne osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, a w przypadku gdy podmiot należy do podatkowej grupy kapitałowej - również dane identyfikacyjne tej grupy;

2) datę wydania interpretacji podatkowej lub decyzji w sprawie cen transferowych;

3) datę rozpoczęcia okresu obowiązywania decyzji w sprawie cen transferowych;

4) datę zakończenia okresu obowiązywania decyzji w sprawie cen transferowych;

5) rodzaj interpretacji podatkowej lub decyzji w sprawie cen transferowych;

6) wartość transakcji lub zespołu transakcji, wskazaną w decyzji w sprawie cen transferowych, a w przypadku interpretacji podatkowej - wartość transakcji lub zespołu transakcji, jeżeli wartość ta została wskazana;

7) wskazanie innych państw członkowskich, których może dotyczyć interpretacja podatkowa albo decyzja w sprawie cen transferowych;

8) wskazanie osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich, wraz ze wskazaniem tych państw, na których obowiązki podatkowe mogą mieć wpływ transakcje, zespół transakcji lub inne zdarzenia objęte interpretacją podatkową lub decyzją w sprawie cen transferowych, jeżeli takie osoby prawne lub jednostki organizacyjne mogą być zidentyfikowane na podstawie posiadanych przez organ informacji;

9) streszczenie interpretacji podatkowej, w tym opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego albo opis czynności planowanej lub rozpoczętej, lub streszczenie decyzji w sprawie cen transferowych, w szczególności wskazanie rodzaju i przedmiotu transakcji lub zespołu transakcji lub innych zdarzeń objętych decyzją;

10) streszczenie opisu kryteriów wyboru metody ustalania cen transferowych - w przypadku decyzji w sprawie cen transferowych;

11) wskazanie wybranej metody i algorytmu kalkulacji ceny transferowej - w przypadku decyzji w sprawie cen transferowych;

12) wskazanie, czy źródłem przekazywanych informacji jest decyzja w sprawie cen transferowych czy wniosek wszczynający postępowanie w sprawie cen transferowych, o którym mowa w art. 81 ust. 3.

Opis, o którym mowa w ust. 3 pkt 9, sporządza się w sposób nieprowadzący do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane w terminie:

1) do końca trzeciego kwartału - w przypadku interpretacji podatkowych lub decyzji w sprawach cen transferowych wydanych w pierwszym lub drugim kwartale tego roku;

2) do końca pierwszego kwartału - w przypadku interpretacji podatkowych lub decyzji w sprawach cen transferowych wydanych w trzecim lub czwartym kwartale poprzedniego roku.

Art. 78.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Komisji Europejskiej, w drodze automatycznej wymiany, informacje, o których mowa w art. 77 ust. 3 pkt 2-7, 11 i 12, w terminie określonym w art. 77 ust. 5.

Art. 79.

Automatycznej wymianie informacji nie podlegają interpretacje podatkowe dotyczące wyłącznie indywidualnej sprawy osoby fizycznej.

Do automatycznej wymiany informacji o interpretacjach podatkowych przepis art. 8 stosuje się odpowiednio.

Art. 80.

Automatyczna wymiana informacji w odniesieniu do interpretacji podatkowych i decyzji w sprawach cen transferowych odbywa się za pomocą standardowego formularza, o którym mowa w art. 20 ust. 5 dyrektywy 2011/16/UE, zgodnie z mającymi zastosowanie ustaleniami praktycznymi przyjętymi na podstawie art. 21 tej dyrektywy.

Art. 81.

Automatycznej wymianie informacji nie podlegają informacje, o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78, o decyzjach w sprawach cen transferowych wydanych w przypadkach, o których mowa w art. 87 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, gdy dla podmiotu zagranicznego powiązanego z podmiotem krajowym organem właściwym jest właściwy organ państwa niebędącego państwem członkowskim, jeżeli ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, zawarta z tym państwem nie zezwala na ujawnienie takich informacji podmiotom niebędącym stroną takiej umowy, z zastrzeżeniem ust. 3.

Informacje, o których mowa w art. 77 ust. 3 i art. 78, o decyzjach w sprawach cen transferowych wydanych w przypadkach, o których mowa w art. 87 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, podlegają wymianie w trybie określonym w art. 16, gdy dla podmiotu zagranicznego powiązanego z podmiotem krajowym organem właściwym jest właściwy organ państwa niebędącego państwem członkowskim, jeżeli ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, zawarta z tym państwem zezwala na ujawnienie takich informacji, a właściwy organ tego państwa wyrazi zgodę na ich ujawnienie.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje, w zakresie określonym w art. 77 ust. 3 i art. 78, informacje wynikające z wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie cen transferowych.

Art. 82.

Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) grupie podmiotów - rozumie się przez to grupę kapitałową:

dla której jest sporządzane skonsolidowane sprawozdanie finansowe zgodnie z obowiązującymi tę grupę zasadami rachunkowości albo takie sprawozdanie byłoby sporządzane, gdyby udziały kapitałowe w co najmniej jednej jednostce wchodzącej w skład tej grupy były przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,

w której skład wchodzą co najmniej dwie jednostki mające siedzibę lub zarząd w różnych państwach lub terytoriach albo w której skład wchodzi jednostka, która ma siedzibę lub zarząd w jednym państwie lub terytorium a prowadzi działalność przez zagraniczny zakład położony w innym państwie lub terytorium,

której skonsolidowane przychody przekroczyły w poprzednim roku obrotowym kwotę progową określoną zgodnie z ust. 2 i 3;

2) informacji o grupie podmiotów - rozumie się przez to informację o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów;

3) jednostce dominującej - rozumie się przez to:

jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów, która posiada, bezpośrednio lub pośrednio, taką część udziałów w co najmniej jednej jednostce wchodzącej w skład grupy podmiotów, że zgodnie z zasadami rachunkowości przyjętymi w państwie lub terytorium, w którym posiada siedzibę lub zarząd, ma obowiązek sporządzać skonsolidowane sprawozdania finansowe albo miałaby taki obowiązek, gdyby jej udziały kapitałowe były przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w tym państwie lub terytorium, oraz

nie istnieje żadna inna jednostka wchodząca w skład tej grupy podmiotów, która posiadałaby bezpośrednio lub pośrednio udziały, o których mowa w lit. a, w tej jednostce;

4) jednostce raportującej - rozumie się przez to jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów, obowiązaną do przekazania w państwie lub terytorium, w którym posiada siedzibę lub zarząd, lub w państwie lub terytorium, w którym prowadzi działalność przez zagraniczny zakład, informacji o grupie podmiotów, w imieniu tej grupy;

5) jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów - rozumie się przez to:

jednostkę dominującą, jednostki zależne oraz pozostałe jednostki podporządkowane, które są objęte skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym lub byłyby objęte takim sprawozdaniem, gdyby udziały w takich jednostkach były przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,

każdą jednostkę, która nie jest objęta skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym wyłącznie z uwagi na kryterium wielkości lub istotności,

zagraniczny zakład jednostki wskazanej w lit. a lub b, pod warunkiem że jednostka ta sporządza samodzielne sprawozdanie finansowe dla takiego zakładu dla celów sprawozdawczości finansowej, nadzorczej, podatkowej lub dla celów wewnętrznej kontroli zarządczej;

6) kwalifikującej umowie między właściwymi organami - rozumie się przez to umowę między właściwymi organami dotyczącą wymiany informacji o grupach podmiotów zawartą na podstawie ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej stanowiącej podstawę wymiany informacji podatkowych;

7) roku obrotowym - rozumie się przez to rok obrotowy w rozumieniu przepisów o rachunkowości, za który jednostka dominująca grupy podmiotów sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe;

8) sprawozdawczym roku obrotowym - rozumie się przez to rok obrotowy, za który jest sporządzane roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe, w odniesieniu do którego dane są przedstawiane w informacji o grupie podmiotów.

Kwota progowa skonsolidowanych przychodów wynosi:

1) 3 250 000 000 zł - w przypadku gdy grupa kapitałowa sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe w złotych;

2) 750 000 000 euro albo równowartość tej kwoty przeliczonej według:

zasad określonych przez państwo lub terytorium, w którym jednostka dominująca ma siedzibę lub zarząd - w przypadku grupy kapitałowej, której jednostka dominująca ma siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień roku obrotowego poprzedzającego sprawozdawczy rok obrotowy - w przypadku gdy:

grupa kapitałowa, w której jednostka dominująca ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe w innej walucie niż złoty,

państwo lub terytorium, o których mowa w lit. a, nie określiło zasad przeliczania tej kwoty.

W przypadku gdy rok obrotowy obejmuje okres inny niż 12 miesięcy, kwotę progową skonsolidowanych przychodów określa się w wysokości 1/12 za każdy rozpoczęty miesiąc roku obrotowego.

Art. 83.

Jednostka dominująca wchodząca w skład grupy podmiotów, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie 12 miesięcy od dnia zakończenia sprawozdawczego roku obrotowego, informację o grupie podmiotów:

Informacja o grupie podmiotów może być wykorzystana w celu analizy ryzyka zaniżenia dochodu do opodatkowania w obszarze cen transferowych oraz do innych analiz ekonomicznych lub statystycznych.

Art. 84.

Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, niebędąca jednostką dominującą, która posiada siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo posiada siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny zakład, przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, na zasadach określonych w art. 83, pod warunkiem że:

1) jednostka dominująca tej grupy podmiotów nie ma obowiązku przekazania informacji o grupie podmiotów za ten sprawozdawczy rok obrotowy w państwie lub terytorium, w którym ma siedzibę lub zarząd, lub

2) państwo lub terytorium, w którym jednostka dominująca tej grupy podmiotów ma siedzibę lub zarząd, jest stroną ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej stanowiącej podstawę wymiany informacji podatkowych, ale nie zawarło, w terminie 12 miesięcy od dnia zakończenia tego sprawozdawczego roku obrotowego, kwalifikującej umowy między właściwymi organami, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub

3) państwo lub terytorium, w którym siedzibę lub zarząd ma jednostka dominująca tej grupy podmiotów, zawiesiło automatyczną wymianę informacji o grupach podmiotów z powodów innych niż dopuszczone na mocy postanowień kwalifikującej umowy między właściwymi organami lub stale nie wywiązywało się z automatycznego przekazywania Rzeczypospolitej Polskiej posiadanych przez nie informacji o grupach podmiotów, w których skład wchodzą jednostki mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny zakład, i powiadomiono o tym tę jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy:

1) grupa podmiotów wyznaczyła inną jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów, o której mowa w ust. 1, mającą siedzibę lub zarząd w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska lub prowadzącą działalność w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska przez zagraniczny zakład, do przekazania informacji o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, o którym mowa w ust. 1, oraz która powiadomiła to państwo członkowskie, że jest jednostką wyznaczoną do przekazania informacji o grupie podmiotów, albo

2) grupa podmiotów wyznaczyła inną jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów, o której mowa w ust. 1, mającą siedzibę lub zarząd w państwie lub terytorium spoza Unii Europejskiej lub prowadzącą działalność w państwie lub terytorium spoza Unii Europejskiej przez zagraniczny zakład, do przekazania informacji o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, o którym mowa w ust. 1, pod warunkiem że:

państwo lub terytorium spoza Unii Europejskiej, w którym siedzibę, zarząd lub zagraniczny zakład ma ta jednostka, wymaga przekazania informacji o grupie podmiotów za ten sprawozdawczy rok obrotowy oraz zawarło kwalifikującą umowę między właściwymi organami, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, w terminie 12 miesięcy od dnia zakończenia tego sprawozdawczego roku obrotowego, albo ta jednostka przekazała informację o grupie podmiotów państwu lub terytorium spoza Unii Europejskiej, które jest stroną kwalifikującej umowy między właściwymi organami, oraz to państwo lub to terytorium jest obowiązane przekazać otrzymaną informację o grupie podmiotów Rzeczypospolitej Polskiej,

państwo lub terytorium spoza Unii Europejskiej, w którym siedzibę, zarząd lub zagraniczny zakład ma ta jednostka, nie powiadomiło Rzeczypospolitej Polskiej o okolicznościach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oraz zostało powiadomione przez tę jednostkę, że została ona wyznaczona przez grupę podmiotów do przekazania informacji o grupie podmiotów, w terminie do dnia zakończenia tego sprawozdawczego roku obrotowego,

jednostka, o której mowa w ust. 1, przekazała powiadomienie, o którym mowa w art. 86 ust. 1

a wyznaczona jednostka zgodnie z pkt 1 albo 2 zgromadzi wszystkie dane wymagane w informacji o grupie podmiotów.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, następuje przez zamieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykazu państw lub terytoriów, w których wystąpiły okoliczności wskazane w tym przepisie.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1:

1) grupa podmiotów wyznaczyła jednostkę, która posiada siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo posiada siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny zakład, do przekazania informacji o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, oraz

2) jednostka wyznaczona przekazała powiadomienie, o którym mowa w art. 86 ust. 1, i zgromadzi wszystkie wymagane dane

wyłącznie ta wyznaczona jednostka przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o grupie podmiotów za sprawozdawczy rok obrotowy, na zasadach określonych w art. 83.

Art. 85.

W przypadku gdy jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, o której mowa w art. 84, nie otrzyma od jednostki dominującej grupy podmiotów danych wymaganych w informacji o grupie podmiotów, przekazuje posiadane dane oraz powiadamia o tym w informacji o grupie podmiotów.

Art. 86.

Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, która posiada siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo posiada siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez zagraniczny zakład, powiadamia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, że:

1) jest jednostką dominującą, wyznaczoną jednostką albo inną jednostką, składającą informację o grupie podmiotów zgodnie z art. 84 ust. 1 albo

2) wskazuje jednostkę raportującą oraz państwo lub terytorium, w którym zostanie przekazana informacja o grupie podmiotów

w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, jest przekazywane:

1) na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

Art. 87.

Informacja o grupie podmiotów zawiera:

1) dane identyfikacyjne jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów;

2) informacje dotyczące wielkości osiągniętych przychodów, zrealizowanego zysku (straty) przed opodatkowaniem, zapłaconego podatku dochodowego, należnego podatku dochodowego, kapitału podstawowego, niepodzielonego zysku z lat ubiegłych, liczby pracowników, aktywów rzeczowych (trwałych i obrotowych), innych niż środki pieniężne i ich ekwiwalenty, rodzaju działalności jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów - z podziałem na państwa lub terytoria;

3) dodatkowe informacje lub wyjaśnienia dotyczące danych lub informacji, o których mowa w pkt 1 i 2.

1a. Dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, sporządzane są w językach polskim i angielskim.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych przekazywanych w informacji o grupie podmiotów oraz sposób jej wypełniania, uwzględniając treść ustaleń podjętych przez OECD.

Art. 87a.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza kontrolę wykonywania przez jednostkę wchodzącą w skład grupy podmiotów obowiązków określonych w niniejszym dziale.

W sprawach dotyczących przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV rozdziału 1, z wyłączeniem art. 127 i art. 128, rozdziału 2, rozdziału 3, z wyłączeniem art. 133 i art. 133a, rozdziału 3a, rozdziału 4, z wyłączeniem art. 139, rozdziałów 5, 6, 9-11, 14, 16, 22 i 23 oraz działu VI, z wyłączeniem art. 281, art. 282a i art. 292, ustawy - Ordynacja podatkowa.

Art. 87b.

Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów może skorygować uprzednio złożone informacje o grupie podmiotów lub powiadomienie, o którym mowa w art. 86 ust. 1.

Uprawnienie do skorygowania informacji o grupie podmiotów i powiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 1:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania kontroli, o której mowa w art. 87a, w zakresie objętym tą kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu tej kontroli.

Korekta informacji o grupie podmiotów lub powiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 1, złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych. Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia składającego korektę o jej bezskuteczności.

Art. 87c.

W przypadku wystąpienia uchybień lub nieprawidłowości, których wyjaśnienie nie wymaga przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 87a, jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów, która złożyła informację o grupie podmiotów lub powiadomienie, o którym mowa w art. 86 ust. 1, na pisemne żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej jest obowiązana do udzielenia informacji niezbędnych do ich wyjaśnienia.

W żądaniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zakres żądanych informacji oraz termin ich przekazania, nie krótszy niż 14 dni, licząc od dnia otrzymania żądania.

Art. 87d.

Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o którym mowa w dziale III rozdziale 9a ustawy - Ordynacja podatkowa, obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji o grupie podmiotów i powiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1.

Art. 88.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje, w drodze automatycznej wymiany, informacje o grupie podmiotów otrzymane na podstawie art. 83 ust. 1 i art. 84 właściwym organom:

1) państw członkowskich,

2) państw lub terytoriów, które są stroną kwalifikującej umowy między właściwymi organami

w których państwach lub na których terytoriach, zgodnie z otrzymanymi informacjami, co najmniej jedna jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów posiada siedzibę lub zarząd lub prowadzi działalność przez zagraniczny zakład.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane za pomocą środków komunikacji elektronicznej w terminie 15 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku obrotowego grupy podmiotów, której dotyczy informacja.

Art. 88a.

Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

1) korzystającym - rozumie się przez to korzystającego w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 3 ustawy - Ordynacja podatkowa;

2) NSP - rozumie się przez to NSP, o którym mowa w art. 86a § 1 pkt 5 ustawy - Ordynacja podatkowa;

3) NZSPT - rozumie się przez to NZSPT, o którym mowa w art. 86a § 1 pkt 5a ustawy - Ordynacja podatkowa;

4) ogólnej cesze rozpoznawczej - rozumie się przez to ogólną cechę rozpoznawczą, o której mowa w art. 86a § 1 pkt 6 lit. a-h ustawy - Ordynacja podatkowa;

5) podmiocie powiązanym - rozumie się przez to podmiot powiązany, o którym mowa w art. 86a § 1 pkt 7 ustawy - Ordynacja podatkowa, przy czym przy ustalaniu podmiotu powiązanego uwzględnia się przepis art. 86a § 7 tej ustawy;

6) promotorze - rozumie się przez to promotora w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 8 ustawy - Ordynacja podatkowa;

7) schemacie podatkowym transgranicznym - rozumie się przez to schemat podatkowy transgraniczny w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 12 ustawy - Ordynacja podatkowa;

8) szczególnej cesze rozpoznawczej - rozumie się przez to szczególną cechę rozpoznawczą w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 13 ustawy - Ordynacja podatkowa;

9) wdrażaniu - rozumie się przez to wdrażanie w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 17 ustawy - Ordynacja podatkowa;

10) wspomagającym - rozumie się przez to wspomagającego w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 18 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Art. 88b.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwym organom państw członkowskich, w drodze automatycznej wymiany, informacje o schematach podatkowych transgranicznych.

Informacje o schematach podatkowych transgranicznych zawierają NSP i NZSPT oraz następujące dane przekazane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej przez promotorów, korzystających i wspomagających:

1) dane identyfikujące promotora, wspomagającego, korzystającego oraz osoby i jednostki organizacyjnej będących podmiotami powiązanymi z korzystającym, w tym nazwę (firmę) albo imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia, adres siedziby lub zarządu albo miejsca zamieszkania, państwo lub państwa rezydencji oraz identyfikator podatkowy lub inny numer identyfikacyjny, jeżeli identyfikator podatkowy nie został nadany;

2) informacje o ogólnej cesze rozpoznawczej i o szczególnej cesze rozpoznawczej;

3) streszczenie opisu schematu podatkowego transgranicznego, nazwę schematu podatkowego transgranicznego, jeżeli ją nadano, oraz opis działalności gospodarczej, do której ma zastosowanie schemat podatkowy transgraniczny;

4) wskazanie dnia, w którym została dokonana lub zostanie dokonana pierwsza czynność służąca wdrożeniu schematu podatkowego transgranicznego;

5) wskazanie przepisów prawa podatkowego znajdujących zastosowanie w schemacie podatkowym transgranicznym;

6) wartość, o której mowa w art. 86f § 1 pkt 5 ustawy - Ordynacja podatkowa;

7) wskazanie państwa członkowskiego, w którym korzystający ma miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd, oraz pozostałych państw członkowskich, których może dotyczyć schemat podatkowy transgraniczny;

8) dane identyfikujące inne osoby lub podmioty, na które może mieć wpływ schemat podatkowy transgraniczny, w tym nazwę (firmę) albo imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia, adres siedziby lub zarządu albo miejsca zamieszkania, państwo lub państwa rezydencji oraz identyfikator podatkowy lub inny numer identyfikacyjny, jeżeli identyfikator podatkowy nie został nadany.

W streszczeniu opisu schematu podatkowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie zawiera się danych, których ujawnienie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym.

Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się w terminie miesiąca, licząc od końca kwartału, w którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej otrzymał te informacje.

Do automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych transgranicznych przepis art. 8 stosuje się odpowiednio.

Art. 88c.

Automatyczna wymiana informacji o schematach podatkowych transgranicznych odbywa się za pomocą standardowego formularza, o którym mowa w art. 20 ust. 5 lit. b dyrektywy 2011/16/UE, zgodnie z mającymi zastosowanie ustaleniami praktycznymi przyjętymi na podstawie art. 21 tej dyrektywy.

Art. 88d.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Komisji Europejskiej roczną ocenę skuteczności automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych transgranicznych oraz jej praktyczne wyniki.

Roczna ocena skuteczności automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych transgranicznych jest przekazywana w formie i na zasadach określonych przez Komisję Europejską w drodze aktów wykonawczych, przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 dyrektywy 2011/16/UE.

Art. 89.

Raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44, która nie dopełnia obowiązku:

1) stosowania procedur sprawozdawczych określonych w art. 33-36,

2) stosowania zasad i procedur należytej staranności określonych w dziale III rozdziałach 4-8, z wyłączeniem art. 43, art. 45 oraz art. 59,

3) rejestrowania czynności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2,

4) gromadzenia dokumentacji, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 3, w tym oświadczeń posiadaczy rachunków oraz dowodów w postaci dokumentu,

5) usunięcia w terminie nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w dziale III rozdziale 9

podlega karze pieniężnej.

Art. 90.

Jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów w rozumieniu art. 82 ust. 1 pkt 5, która nie dopełnia obowiązku:

1) przekazania informacji o grupie podmiotów, o którym mowa w art. 83 ust. 1, art. 84 lub art. 85,

2) powiadomienia, o którym mowa w art. 86 ust. 1

lub przekazuje taką informację lub takie powiadomienie niepełne lub niezgodne z posiadanymi danymi, podlega karze pieniężnej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, karze pieniężnej podlega wyłącznie jednostka dominująca albo wyznaczona jednostka wchodząca w skład grupy podmiotów.

Art. 91.

Karę pieniężną, o której mowa w art. 89 i art. 90, nakłada Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 1 000 000 zł.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 i art. 90, Szef Krajowej Administracji Skarbowej uwzględnia rodzaj i zakres niedopełnienia obowiązku oraz dotychczasowe wykonywanie określonych ustawą obowiązków przez podmiot, na który jest nakładana kara pieniężna, a także jego możliwości finansowe.

W przypadku stwierdzenia w toku kontroli więcej niż jednego naruszenia, o którym mowa w art. 89, możliwe jest nałożenie tylko jednej kary pieniężnej.

Kara pieniężna, o której mowa w art. 89 i art. 90, stanowi dochód budżetu państwa.

Postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .

Kary pieniężne, o których mowa w art. 89 i art. 90, podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy - Ordynacja podatkowa.

Rozdział 1. Przepisy zmieniające

Art. 92-97.

(pominięte)

Rozdział 2. Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 98.

W celu identyfikacji nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15, otwartych w okresie między dniem 1 stycznia 2016 r. a dniem 30 kwietnia 2017 r., jako rachunków raportowanych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 43, raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest obowiązana:

1) w przypadku nowego rachunku indywidualnego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 16 - stosować procedurę należytej staranności określoną w dziale III rozdziale 5, z wyłączeniem art. 51-53 oraz art. 56;

2) w przypadku nowego rachunku podmiotów, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 17 - stosować procedurę należytej staranności określoną w dziale III rozdziale 7, z wyłączeniem art. 59 oraz art. 64.

W odniesieniu do nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15, otwartych w 2016 r., raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest obowiązana zakończyć procedurę identyfikacji określoną w ust. 1 do dnia 31 lipca 2017 r. Identyfikacji nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15, otwartych w 2016 r., jako rachunków raportowanych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 43, dokonuje się na dzień 31 grudnia 2016 r.

W odniesieniu do nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15, otwartych w okresie między dniem 1 stycznia 2017 r. a dniem 30 kwietnia 2017 r., raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest obowiązana zakończyć procedurę identyfikacji określoną w ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r.

W odniesieniu do nowych rachunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 15, objętych procedurą identyfikacji określoną w ust. 1 i zidentyfikowanych jako rachunki raportowane, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 43, na podstawie art. 50 ust. 4 lub art. 61 ust. 2 i 3, raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, jest obowiązana wystąpić z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w art. 43, w terminie 90 dni od dnia identyfikacji tego rachunku jako rachunku raportowanego. Do dnia uzyskania oświadczenia o rezydencji podatkowej raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku jako rezydenta zgodnie z wynikiem procedury identyfikacji określonej w ust. 1.

Przepis ust. 4 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio do nowych rachunków indywidualnych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 16, objętych procedurą identyfikacji określoną w ust. 1 i uznanych za rachunki nieudokumentowane na podstawie art. 50 ust. 6.

Art. 99.

Informację o rachunkach raportowanych oraz informację o rachunkach nieudokumentowanych za rok 2016 raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, przekazuje w terminie do dnia 31 sierpnia 2017 r.

Obowiązek przekazania informacji o rachunkach raportowanych za lata 2016 i 2017 obejmuje rachunki posiadane przez osoby z państw uczestniczących, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, wpisanych na listę ogłaszaną w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r., listę państw uczestniczących, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, objętych obowiązkiem raportowania za lata 2016 i 2017.

Art. 99a.

Obowiązek przekazania informacji o rachunkach raportowanych za rok 2017 obejmuje rachunki posiadane przez osoby z państw uczestniczących, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, objętych obowiązkiem raportowania i wpisanych na uzupełniającą listę państw uczestniczących ogłaszaną za rok 2017 w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44, przekazuje do dnia 31 sierpnia 2018 r.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, uzupełniającą listę państw uczestniczących, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 25 lit. b i c, innych niż wpisane na listę ogłoszoną na podstawie art. 99 ust. 3, objętych i nieobjętych obowiązkiem raportowania za rok 2017.

Art. 100.

Warunek określony w art. 31 ust. 2 pkt 6 lit. b uznaje się za spełniony, jeżeli wskazane w nim procedury zostaną wdrożone przez instytucję finansową, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 8, do dnia 30 kwietnia 2017 r.

Art. 101.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)