Ustawa z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz niektórych innych ustaw

Typ Ustawa

Ogłoszono 2022-10-07

Status Obowiązujący

Wydawca SEJM

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 45

Wnioski składa się w okresie między pierwszym dniem trzeciego miesiąca poprzedzającego miesiąc ukończenia przez dziecko 12. miesiąca życia a ostatnim dniem pierwszego miesiąca przypadającego po miesiącu ukończenia przez dziecko 12. miesiąca życia, a w przypadku wniosków na dziecko przyjęte na wychowanie, w stosunku do którego osoba, która przyjęła je na wychowanie, wystąpiła do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia - w okresie między pierwszym dniem trzeciego miesiąca poprzedzającego 12. miesiąc liczony od dnia, w którym osoba ta przyjęła dziecko na wychowanie i wystąpiła do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia, a ostatnim dniem pierwszego miesiąca przypadającego po 12. miesiącu liczonym od dnia, w którym osoba ta przyjęła dziecko na wychowanie i wystąpiła do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia.

4) w art. 33 uchyla się ust. 3-5;

5) po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu:

Art. 33a. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia przyznania prawa do kapitału, jeżeli osoba ubiegająca się o ten kapitał uniemożliwi przeprowadzenie wywiadu, o którym mowa w art. 26 ust. 1, lub nie udzieli podczas tego wywiadu wyjaśnień co do okoliczności objętych wywiadem. 2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przypadku wątpliwości dotyczących spełniania warunków do otrzymywania kapitału, w szczególności warunku zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 2 ust. 2, może wezwać osobę ubiegającą się lub otrzymującą kapitał do udzielenia, w tym osobistego, wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do kapitału, w wyznaczonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych terminie. 3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, jeżeli osoba, która została wezwana do udzielenia wyjaśnień lub informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do kapitału, w szczególności spełniania warunku zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 2 ust. 2, nie udzieli tych wyjaśnień lub informacji w wyznaczonym terminie. 4. Wypłata kapitału podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba otrzymująca kapitał odmówiła udzielenia lub nie udzieliła w wyznaczonym terminie wyjaśnień co do okoliczności mających wpływ na prawo do kapitału, w tym uniemożliwiła przeprowadzenie wywiadu, o którym mowa w art. 26 ust. 1, lub nie udzieliła podczas tego wywiadu wyjaśnień co do okoliczności objętych wywiadem. 5. W przypadku przeprowadzenia wywiadu, o którym mowa w art. 26 ust. 1, lub udzielenia wyjaśnień, o których mowa w ust. 4, kapitał wypłaca się od miesiąca, w którym przeprowadzono wywiad lub wpłynęły wyjaśnienia, do końca okresu, na jaki przyznano prawo do kapitału w wypłacanej danej osobie miesięcznej wysokości, jeżeli osoba ta spełnia warunki określone w ustawie, przy czym łączna wysokość kapitału podlega obniżeniu o miesięczną kwotę kapitału wypłacanego danej osobie za każdy miesiąc, w którym wypłata podlegała wstrzymaniu. 6. Jeżeli wznowienie wypłaty wstrzymanego kapitału nie nastąpi do końca okresu, na jaki przyznano prawo do kapitału, prawo do kapitału wygasa.

Art. 20.

W ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o ekonomii społecznej w art. 3 w ust. 2 skreśla się wyrazy „lub osoba fizyczna”.

Art. 21.

Wojewoda może zezwolić na funkcjonowanie w jednym wielorodzinnym budynku lub na jednej nieruchomości gruntowej placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz jednostki organizacyjnej pomocy społecznej zapewniającej całodobową opiekę, uwzględniając ich typ, specyfikę i zadania oraz potrzeby środowiska lokalnego.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być wydane jedynie w przypadku, gdy placówka opiekuńczo-wychowawcza, regionalna placówka opiekuńczo-terapeutyczna lub interwencyjny ośrodek preadopcyjny oraz jednostka organizacyjna pomocy społecznej zapewniająca całodobową opiekę funkcjonują nieprzerwanie, co najmniej od dnia 14 października 2016 r., w jednym wielorodzinnym budynku lub na jednej nieruchomości gruntowej.

Przed wydaniem zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, wojewoda powinien zasięgnąć opinii Rzecznika Praw Dziecka.

Art. 22.

Do funkcjonujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rodzin wspierających, rodzin zastępczych i rodzin pomocowych oraz do osób, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostały kandydatami do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, kandydatami do prowadzenia rodzinnego domu dziecka, osobami prowadzącymi rodzinny dom dziecka, osobami podejmującymi się wspierania działań wychowawczych, o których mowa w art. 96 ustawy zmienianej w art. 1, kandydatami do przysposobienia dziecka, kierownikami, dyrektorami, osobami zatrudnionymi, osobami świadczącymi usługi lub wolontariuszami w jednostce organizacyjnej wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka, stosuje się przepisy art. 7b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Podmioty, organy i osoby, o których mowa w art. 7b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązane do sprawdzenia i potwierdzenia informacji o figurowaniu albo niefigurowaniu w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym sprawdzają i potwierdzają te informacje w odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku gdy osoby, o których mowa w ust. 1, figurują w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym, osoby te, z dniem powzięcia o tym informacji przez podmioty, organy i osoby, o których mowa w art. 7b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązane do sprawdzenia i potwierdzenia informacji o figurowaniu albo niefigurowaniu w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym, tracą wynikające z ustawy zmienianej w art. 1 uprawnienia do wykonywania zadań związanych ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem lub z kontaktem z dzieckiem, a w przypadku gdy wykonywanie tych zadań powierzone było umową - ulega ona rozwiązaniu bez zachowania okresu wypowiedzenia, natomiast w przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę ulega ona rozwiązaniu w trybie art. 52 § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4.

W przypadku gdy osoby figurujące w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym pełnią funkcję rodziny zastępczej, prowadzą rodzinny dom dziecka lub pełnią funkcję rodziny pomocowej, starosta jest obowiązany do zapewnienia dzieciom umieszczonym w tych rodzinach zastępczych, rodzinnych domach dziecka lub rodzinach pomocowych miejsca w innych rodzinach zastępczych, rodzinnych domach dziecka lub rodzinach pomocowych i jednoczesnego zawiadomienia właściwego sądu o konieczności wydania odpowiednich zarządzeń lub orzeczeń.

Art. 23.

Do wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wpisywane są informacje o:

1) sprawowaniu przez rodzinę zastępczą funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej,

2) gotowości do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej sprawującej pieczę zastępczą

nad dzieckiem umieszczonym na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich .

Art. 24.

1) przez wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, o której mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozumie się wstępną akceptację, o której mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym;

2) zadania przewidziane w ustawie zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą dla organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który przeprowadził wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wykonuje organizator rodzinnej pieczy zastępczej, który wydał wstępną akceptację, o której mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 25.

W stosunku do kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy otrzymał świadectwo ukończenia szkolenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zadania przewidziane w art. 45 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą dla organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który przeprowadził wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wykonuje organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania tego kandydata.

Art. 26.

Do rodzin zastępczych zawodowych utworzonych na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz do rodzinnych domów dziecka prowadzonych na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Zawarte na podstawie przepisów dotychczasowych umowy o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub prowadzenie rodzinnego domu dziecka oraz dotyczące tych rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka porozumienia między powiatami zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia, rozwiązania lub do czasu zawarcia nowych umów i porozumień na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 4 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 27.

Do rodzin pomocowych, z którymi umowy dotyczące pełnienia funkcji rodziny pomocowej zostały zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Starostowie, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do dostosowania umów zawartych z rodzinami pomocowymi do przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 28.

Waloryzację, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, kwot, o których mowa w art. 54, art. 62 i art. 75 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przeprowadza się po raz pierwszy w roku, w którym wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie liczonym od 2023 r. przekroczył 105%.

Art. 29.

Przy rozpatrywaniu wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego, specjalistyczno-terapeutycznego, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 30.

Do informacji o sytuacji prawnej, rodzinnej i zdrowotnej dziecka sporządzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie art. 164 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy art. 164a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 31.

Przepisy art. 172 ust. 6-8 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do wstępnych ocen kandydatów do przysposobienia dziecka wydawanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 32.

Przepisy art. 172a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do opinii kwalifikacyjnych wydawanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 33.

Programy opracowane na podstawie art. 180 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym mogą być realizowane do końca okresu, na jaki zostały uchwalone, w zakresie, w jakim postanowienia tych programów nie są sprzeczne z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 34.

Minister właściwy do spraw rodziny ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających prowadzenie rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Minister właściwy do spraw rodziny zapewni wojewodom dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 38d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Wojewodowie zapewnią sądom, marszałkom województw oraz starostom dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 38d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Starostowie zapewnią organizatorom rodzinnej pieczy zastępczej dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 38d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Starosta, organizator rodzinnej pieczy zastępczej, marszałek województwa i wojewoda, w terminie 3 miesięcy od dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1, wprowadzają, każdy w zakresie swojej właściwości określonej w art. 38d ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, posiadane przez siebie dane, o których mowa w art. 38d ust. 3-9 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Przepisy art. 38d-38f, art. 45 ust. 2 i 3 w zakresie wpisu i wykreślenia z rejestru, art. 76 ust. 4 pkt 18, art. 180 pkt 11a, art. 183 pkt 5, art. 186 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, art. 579^2^§ 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,art. 23b ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, art. 15a ust. 1 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 13 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 19 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą mają zastosowanie po raz pierwszy po upływie 3 miesięcy od dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1.

Do upływu 3 miesięcy od dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1, starosta prowadzi, na zasadach dotychczasowych, rejestr, o którym mowa w art. 46 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Do upływu 3 miesięcy od dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda prowadzi, na zasadach dotychczasowych, rejestry, o których mowa w art. 186 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 35.

W 2023 r. do zmian w planie finansowym Funduszu Pracy umożliwiających dofinansowanie zadań, o których mowa w art. 197 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przepisów art. 29 ust. 12 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się.

Zmiany planu wymagają uzyskania zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Art. 36.

Do spraw w przedmiocie określenia okresu osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym, w których wniosek o przysposobienie został złożony do sądu opiekuńczego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 37.

Pracownik - ojciec wychowujący dziecko, który przysposobił je przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nie wykorzystał urlopu ojcowskiego, o którym mowa w art. 182^3^§ 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, lub części tego urlopu, ma prawo odpowiednio do urlopu ojcowskiego, o którym mowa w art. 182^3^§ 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, lub niewykorzystanej części tego urlopu.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownik ma prawo do urlopu ojcowskiego przez okres od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia upływu 24 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia orzekającego przysposobienie dziecka i nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 14. roku życia.

Art. 38.

Pracownik, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nie wykorzystał urlopu, o którym mowa w art. 183 § 1 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, o którym mowa w art. 183 § 1^1^ ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego jest udzielany na pisemny wniosek pracownika składany w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Urlop jest udzielany w terminie określonym we wniosku pracownika, jednak nie dłuższym niż 35 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownik ma prawo do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego przez okres od dnia wystąpienia do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka do dnia upływu:

1) 20 tygodni - w przypadku przyjęcia jednego dziecka,

2) 31 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia dwojga dzieci,

3) 33 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia trojga dzieci,

4) 35 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia czworga dzieci,

5) 37 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia pięciorga i więcej dzieci

nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 14. roku życia.

Przepisy art. 183 § 3 i 7 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio.

Art. 39.

Pracownik, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy korzysta z urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, udzielonego zgodnie z art. 183 § 1 lub 3 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do korzystania z tego urlopu na zasadach określonych w art. 183 § 1^1^ lub 3 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 40.

Pracownik, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nie wykorzystał urlopu, o którym mowa w art. 183 § 4 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Urlop rodzicielski jest udzielany na pisemny wniosek pracownika składany w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownik ma prawo do urlopu rodzicielskiego przez okres od dnia wystąpienia do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka do dnia upływu:

1) 32 tygodni - w przypadku przyjęcia jednego dziecka,

2) 34 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia dwojga i więcej dzieci

nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 14. roku życia.

Przepisy art. 183 § 4^1^, 4^2^i8 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio.

Art. 41.

Pracownik, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy korzysta z urlopu rodzicielskiego udzielonego zgodnie z art. 183 § 4 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, ma prawo do urlopu na zasadach określonych w art. 183 § 4^1^albo 4^2^ ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 42.

Osobie, która przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przyjęła na wychowanie dziecko w wieku do ukończenia 14. roku życia i wystąpiła do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia, oraz osobie, która przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przysposobiła dziecko w wieku do ukończenia 14. roku życia, przysługuje prawo do zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w art. 35a ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na zasadach i warunkach określonych w tej ustawie.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, prawo do zasiłku macierzyńskiego przysługuje do dnia upływu:

1) 52 tygodni - w przypadku przyjęcia na wychowanie jednego dziecka lub przysposobienia jednego dziecka,

2) 65 tygodni - w przypadku przyjęcia na wychowanie dwojga dzieci lub przysposobienia dwojga dzieci,

3) 67 tygodni - w przypadku przyjęcia na wychowanie trojga dzieci lub przysposobienia trojga dzieci,

4) 69 tygodni - w przypadku przyjęcia na wychowanie czworga dzieci lub przysposobienia czworga dzieci,

5) 71 tygodni - w przypadku przyjęcia na wychowanie pięciorga i więcej dzieci lub przysposobienia pięciorga i więcej dzieci

nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 14. roku życia.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, prawo do zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w art. 35a ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest ustalane:

1) z urzędu - w przypadku osób, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pobierają na zasadach dotychczasowych zasiłek macierzyński i zasiłek ten został przyznany na okres krótszy niż okres, o którym mowa w art. 35a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 5, w związku z ukończeniem przez dziecko 7. roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - w związku z ukończeniem przez dziecko 10. roku życia;

2) na wniosek - w przypadku osób, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie pobierają zasiłku macierzyńskiego na dziecko, o którym mowa w ust. 1.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, decyzję przyznającą zasiłek macierzyński zmienia się w ten sposób, że przyznaje się zasiłek macierzyński do dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, zasiłek macierzyński przyznaje się począwszy od miesiąca:

1) wejścia w życie niniejszej ustawy - jeżeli wniosek o ustalenie prawa do zasiłku macierzyńskiego zostanie złożony w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i nie później niż do dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 2;

2) złożenia wniosku - jeżeli wniosek o ustalenie prawa do zasiłku macierzyńskiego zostanie złożony po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i nie później niż do dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 2.

Art. 43.

Opiekunowi faktycznemu dziecka w rozumieniu art. 3 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 8, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy objął opieką dziecko w wieku do ukończenia 14. roku życia, oraz osobie, która przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przysposobiła dziecko w wieku do ukończenia 14. roku życia, przysługuje świadczenie rodzicielskie, o którym mowa w art. 17c ustawy zmienianej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na zasadach i warunkach określonych w tej ustawie.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, świadczenie rodzicielskie przysługuje do dnia upływu:

1) 52 tygodni - w przypadku objęcia opieką jednego dziecka lub przysposobienia jednego dziecka,

2) 65 tygodni - w przypadku objęcia opieką dwojga dzieci lub przysposobienia dwojga dzieci,

3) 67 tygodni - w przypadku objęcia opieką trojga dzieci lub przysposobienia trojga dzieci,

4) 69 tygodni - w przypadku objęcia opieką czworga dzieci lub przysposobienia czworga dzieci,

5) 71 tygodni - w przypadku objęcia opieką pięciorga i więcej dzieci lub przysposobienia pięciorga i więcej dzieci

nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 14. roku życia.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, świadczenie rodzicielskie, o którym mowa w art. 17c ustawy zmienianej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest przyznawane:

1) z urzędu - w przypadku osób, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pobierają na zasadach dotychczasowych świadczenie rodzicielskie i świadczenie to zostało przyznane na okres krótszy niż okres, o którym mowa w art. 17c ust. 3 ustawy zmienianej w art. 8, w związku z ukończeniem przez dziecko 7. roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - w związku z ukończeniem przez dziecko 10. roku życia;

2) na wniosek - w przypadku osób, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie pobierają świadczenia rodzicielskiego na dziecko, o którym mowa w ust. 1.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, organ właściwy w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy zmienianej w art. 8 zmienia decyzję przyznającą świadczenie rodzicielskie w ten sposób, że przyznaje świadczenie rodzicielskie do dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, świadczenie rodzicielskie przyznaje się począwszy od miesiąca:

1) wejścia w życie niniejszej ustawy - jeżeli wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego zostanie złożony w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i nie później niż do dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 2;

2) złożenia wniosku - jeżeli wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego zostanie złożony po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i nie później niż do dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 2.

Art. 44.

Przepis art. 10 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 17 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą w zakresie terminu na złożenie wniosku o ustalenie prawa do jednorazowego świadczenia w przypadku objęcia dziecka opieką albo przysposobienia dziecka stosuje się do wniosków dotyczących dzieci urodzonych i objętych opieką lub urodzonych i przysposobionych, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W zakresie wniosków dotyczących dzieci urodzonych i objętych opieką lub urodzonych i przysposobionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 45.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 71 oraz art. 10, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2023 r.;

2) art. 12, który wchodzi w życie z dniem 31 października 2022 r.;

3) art. 18, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2022 r.;

4) art. 20, który wchodzi w życie z dniem 30 października 2022 r.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)