Umowa ramowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej, sporządzona w Manili dnia 7 sierpnia 2017 r
Treść umowy
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 7 sierpnia 2017 roku w Manili została sporządzona Umowa ramowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej.
UMOWA RAMOWA
między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej
UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
oraz
KRÓLESTWO BELGII,
REPUBLIKA BUŁGARII,
REPUBLIKA CZESKA,
KRÓLESTWO DANII,
REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
REPUBLIKA ESTOŃSKA,
IRLANDIA,
REPUBLIKA GRECKA,
KRÓLESTWO HISZPANII,
REPUBLIKA FRANCUSKA,
REPUBLIKA CHORWACJI,
REPUBLIKA WŁOSKA,
REPUBLIKA CYPRYJSKA,
REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
REPUBLIKA LITEWSKA,
WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
WĘGRY,
REPUBLIKA MALTY,
KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
REPUBLIKA AUSTRII,
RZECZPOSPOLITA POLSKA,
REPUBLIKA PORTUGALSKA,
RUMUNIA,
REPUBLIKA SŁOWENII,
REPUBLIKA SŁOWACKA,
REPUBLIKA FINLANDII,
KRÓLESTWO SZWECJI,
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
państwa członkowskie Unii Europejskiej, zwane dalej „państwami członkowskimi”,
z jednej strony, oraz
AUSTRALIA,
z drugiej strony,
zwane dalej „Stronami”,
UWZGLĘDNIAJĄC łączące je wartości i bliskie więzy historyczne, polityczne, gospodarcze i kulturowe;
PRZYJMUJĄC Z ZADOWOLENIEM postęp osiągnięty w budowaniu łączących je długotrwałych i wzajemnie korzystnych stosunków dzięki przyjęciu Wspólnej deklaracji w sprawie stosunków między Unią Europejską i Australią z dnia 26 czerwca 1997 r. oraz wprowadzeniu w życie Agendy współpracy z 2003 r.;
UZNAJĄC odnowione zaangażowanie i współpracę między Australią a Unią od czasu opracowania ram partnerstwa Australia-Unia Europejska przyjętych w dniu 29 października 2008 r.;
POTWIERDZAJĄC zobowiązanie do realizacji celów i zasad wyrażonych w Karcie Narodów Zjednoczonych („Karta ONZ”) oraz do wzmocnienia roli Organizacji Narodów Zjednoczonych („ONZ”);
POTWIERDZAJĄC zobowiązanie do przestrzegania zasad demokracji i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i innych istotnych międzynarodowych aktach prawnych dotyczących praw człowieka, jak również zasad praworządności i dobrych rządów;
PODKREŚLAJĄC wszechstronny charakter swoich stosunków i znaczenie zapewnienia spójnych ram na rzecz rozwoju tych stosunków;
WYRAŻAJĄC wspólną chęć do przeniesienia stosunków na poziom zacieśnionego partnerstwa;
POTWIERDZAJĄC dążenie do zacieśnienia i rozwoju dialogu politycznego i współpracy;
DĄŻĄC do umocnienia, pogłębienia i zróżnicowania współpracy w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania na szczeblu dwustronnym, regionalnym i globalnym dla obopólnej korzyści;
WYRAŻAJĄC zobowiązanie do tworzenia środowiska sprzyjającego większej dwustronnej wymianie handlowej i inwestycjom;
POTWIERDZAJĄC chęć zacieśnienia współpracy w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa;
UZNAJĄC wzajemne korzyści płynące ze ściślejszej współpracy w obszarach edukacji, kultury, badań i innowacji;
WYRAŻAJĄC chęć wspierania zrównoważonego rozwoju w aspekcie gospodarczym, społecznym i środowiskowym;
OPIERAJĄC SIĘ na umowach zawartych pomiędzy Unią a Australią, w szczególności w odniesieniu do nauki, usług lotniczych, wina, ochrony informacji niejawnych, procedur oceny zgodności dla wyrobów przemysłowych oraz wymiany danych pasażerów transportu lotniczego;
STWIERDZAJĄC, że w przypadku gdy Strony postanowią zawrzeć, w ramach niniejszej Umowy, umowy szczegółowe dotyczące przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, które mają zostać zawarte przez Unię na mocy części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowienia takich przyszłych umów nie będą wiążące dla Zjednoczonego Królestwa ani Irlandii, chyba że Unia wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią, odnośnie do ich poprzednich stosunków dwustronnych, zawiadomi Australię, że Zjednoczone Królestwo lub Irlandia mają zostać związane taką umową jako część Unii zgodnie z Protokołem nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podobnie wszelkie późniejsze środki wewnętrzne Unii, które miałyby zostać przyjęte zgodnie z wyżej wymienionym tytułem V w celu wykonania niniejszej umowy, nie byłyby wiążące dla Zjednoczonego Królestwa ani Irlandii, chyba że zgłosiłyby one chęć uczestnictwa w takich środkach lub ich przyjęcia zgodnie z protokołem nr 21. Odnotowując również, że takie przyszłe umowy lub takie późniejsze środki wewnętrzne Unii wchodziłyby w zakres Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do wspomnianych Traktatów,
UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1 Cel Umowy
Celem niniejszej Umowy jest:
ustanowienie zacieśnionego partnerstwa między Stronami;
stworzenie ram ułatwiających i wspierających współpracę w wielu obszarach wspólnego zainteresowania; oraz
zacieśnienie współpracy w celu opracowania rozwiązań problemów regionalnych i globalnych.
W tym kontekście Strony deklarują zobowiązanie do zintensyfikowania dialogu politycznego na wysokim szczeblu, a także potwierdzają wspólne wartości i zasady, które stanowią podwaliny stosunków dwustronnych oraz punkt wyjścia do współpracy.
Artykuł 2 Podstawa współpracy
Strony postanawiają zacieśniać swoje stosunki strategiczne i pogłębiać współpracę na szczeblu dwustronnym, regionalnym i globalnym, w oparciu o wspólne wartości i interesy.
Strony potwierdzają zobowiązanie do przestrzegania zasad demokracji, praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności. Poszanowanie zasad demokracji i praw człowieka oraz podstawowych wolności, określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i skonkretyzowanych w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowym pakcie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, a także innych instrumentach międzynarodowych dotyczących praw człowieka, które Strony ratyfikowały lub do których przystąpiły, a także poszanowanie zasady praworządności stanowią fundament polityki wewnętrznej i międzynarodowej Stron oraz zasadniczy element niniejszej Umowy.
Strony potwierdzają swoje zdecydowane poparcie dla Karty ONZ oraz dla wyrażonych w niej wspólnych wartości.
Strony potwierdzają zobowiązanie do wspierania zrównoważonego rozwoju i wzrostu gospodarczego, udziału w realizacji celów rozwoju uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym oraz współpracy w celu sprostania globalnym wyzwaniom środowiskowym, w tym zmianie klimatu.
Strony podkreślają swoje wspólne zobowiązanie do utrzymania, na podstawie niniejszej Umowy, wszechstronnego charakteru łączących je stosunków dwustronnych oraz ogólnej spójności w tym względzie.
Wdrażanie niniejszej Umowy opiera się na zasadach dialogu, wzajemnego poszanowania, partnerstwa na zasadach równości, konsensusu oraz poszanowania prawa międzynarodowego.
Artykuł 3 Dialog polityczny
Strony postanawiają, że będą zacieśniać regularny dialog polityczny.
Dialog polityczny ma na celu:
wspieranie rozwoju stosunków dwustronnych; oraz
wzmocnienie wspólnych strategii Stron i znalezienie możliwości współpracy w kwestii regionalnych i globalnych wyzwań i problemów.
Dialog pomiędzy Stronami przybiera następujące formy:
konsultacje, spotkania i wizyty na szczeblu przywódców, które będą organizowane w każdym przypadku, gdy Strony uznają to za konieczne;
konsultacje, spotkania i wizyty na szczeblu ministerialnym, w tym konsultacje na szczeblu ministrów spraw zagranicznych, oraz spotkania ministerialne dotyczące handlu i innych kwestii określonych przez Strony, odbywające się w sytuacjach oraz miejscach ustalonych przez Strony;
regularne spotkania urzędników wysokiego szczebla, organizowane w razie potrzeby i dotyczące zagadnień dwustronnych, polityki zagranicznej, bezpieczeństwa międzynarodowego, zwalczania terroryzmu, handlu, współpracy na rzecz rozwoju, zmiany klimatu oraz innych kwestii określonych przez Strony;
dialogi sektorowe na temat kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; oraz
wymiany delegacji i inne kontakty między Parlamentem Australii a Parlamentem Europejskim.
Artykuł 4 Zobowiązanie do przestrzegania zasad demokracji, praw człowieka i praworządności
Strony postanawiają:
propagować podstawowe zasady dotyczące wartości demokratycznych, praw człowieka i praworządności, także na forach wielostronnych;
w skoordynowany sposób współpracować, w stosownych przypadkach, w tym z państwami trzecimi, we wspieraniu zasad demokracji, praw człowieka i praworządności w praktyce;
umożliwiać wzajemny udział w działaniach obu Stron na rzecz wspierania demokracji, w tym poprzez wdrażanie mechanizmów ułatwiających udział w misjach obserwacji wyborów.
Artykuł 5 Zarządzanie kryzysowe
Strony potwierdzają zobowiązanie do współpracy na rzecz międzynarodowego pokoju i stabilności.
W tym celu Strony badają możliwości koordynacji działań w ramach zarządzania kryzysowego, w tym ewentualnej współpracy w operacjach zarządzania kryzysowego.
Strony dokładają starań, aby wdrożyć Umowę między Unią Europejską a Australią ustanawiającą ramy udziału Australii w europejskich operacjach zarządzania kryzysowego.
Artykuł 6 Przeciwdziałanie rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
Strony uznają, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia, zarówno wśród państw, jak i podmiotów niepublicznych, stanowi jedno z największych zagrożeń dla międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwa.
Strony postanawiają współpracować i przyczyniać się do walki z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia poprzez pełne wypełnianie istniejących zobowiązań Stron w ramach traktatów i układów międzynarodowych o rozbrojeniu i nierozprzestrzenianiu broni, jak również innych odpowiednich umów, które Strony ratyfikowały lub do których przystąpiły. Strony postanawiają, że powyższe postanowienie stanowi istotny element niniejszej Umowy.
Ponadto Strony postanawiają współpracować i przyczyniać się do walki z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia poprzez:
podejmowanie wszelkich niezbędnych działań mających na celu, stosownie do okoliczności, podpisanie, ratyfikację lub przystąpienie do wszystkich innych odpowiednich instrumentów międzynarodowych, ich pełną realizację oraz ich wspieranie;
utrzymanie skutecznego krajowego systemu kontroli wywozu, obejmującego zarówno kontrolę wywozu, jak i tranzytu towarów związanych z bronią masowego rażenia, w tym kontroli końcowego przeznaczenia technologii podwójnego zastosowania pod kątem broni masowego rażenia oraz przewidującego skuteczne kary w przypadku naruszenia kontroli wywozu;
wspieranie wdrażania wszelkich odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ;
współpracę na forach wielostronnych i w ramach systemów kontroli wywozu w celu wspierania nieproliferacji broni masowego rażenia;
współpracę i koordynację w zakresie działań informacyjnych odnoszących się do broni chemicznej, biologicznej, radiologicznej i bezpieczeństwa jądrowego, zabezpieczeń i nieproliferacji oraz kar; oraz
wymianę istotnych informacji na temat działań podjętych na podstawie niniejszego artykułu, w stosownych przypadkach i zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
Strony utrzymywać ustanowić regularny dialog polityczny, który będzie towarzyszył tym elementom i je konsolidował.
Artykuł 7 Broń strzelecka i lekka oraz inna broń konwencjonalna
Strony uznają, że nielegalna produkcja broni strzeleckiej i lekkiej („BSiL”) i amunicji do tej broni, ich transfer i obrót nimi, a także ich nadmierne gromadzenie, nieprawidłowe zarządzanie, niewłaściwe zabezpieczanie zapasów oraz niekontrolowane rozprzestrzenianie nadal stwarzają poważne zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.
Strony postanawiają przestrzegać i w całości dopełniać swoich zobowiązań na rzecz zwalczania nielegalnego handlu BSiL i amunicją do niej, zgodnie z obowiązującymi umowami międzynarodowymi, które ratyfikowały lub do których przystąpiły Australia oraz Unia lub jej państwa członkowskie, zgodnie z ich kompetencjami i rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Strony uznają znaczenie krajowych systemów kontroli przekazywania broni konwencjonalnej, zgodnie z obowiązującymi standardami międzynarodowymi. Strony uznają znaczenie stosowania takich kontroli w odpowiedzialny sposób, co przyczyni się do międzynarodowego i regionalnego pokoju, bezpieczeństwa i stabilności oraz ograniczenia cierpień ludzkich, jak również do zapobiegania przenikaniu broni konwencjonalnej.
Strony zobowiązują się w tym względzie dążyć do pełnego wdrożenia traktatu o handlu bronią i do wzajemnej współpracy w ramach tego traktatu, w tym podczas propagowania upowszechniania i pełnego wdrożenia tego traktatu przez wszystkie państwa członkowskie ONZ.
Strony zobowiązują się współpracować i zapewnić koordynację, komplementarność i synergię swoich wysiłków, aby rozwiązać problem nielegalnego handlu BSiL oraz amunicją do niej na szczeblu światowym, regionalnym, podregionalnym i krajowym, w celu zapewnienia skutecznego wykonania embarg na handel bronią nakładanych przez Radę Bezpieczeństwa ONZ zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 8 Najcięższe przestępstwa wzbudzające niepokój społeczności międzynarodowej a Międzynarodowy Trybunał Karny
Strony potwierdzają, że najcięższe przestępstwa wzbudzające niepokój całej społeczności międzynarodowej nie mogą pozostawać bezkarne i że należy zapewnić ich skuteczne ściganie poprzez podejmowanie działań na poziomie krajowym lub międzynarodowym, w tym przez Międzynarodowy Trybunał Karny.
Strony postanawiają współpracować na rzecz realizacji celów Statutu Rzymskiego i w tym celu zobowiązują się do:
kontynuowania działań na rzecz wdrożenia Statutu Rzymskiego i rozważenia ratyfikacji i wdrożenia powiązanych instrumentów (takich jak Umowa o przywilejach i immunitetach Międzynarodowego Trybunału Karnego);
dalszego propagowania powszechnego przystępowania do Statutu Rzymskiego, m.in. poprzez dzielenie się doświadczeniami z innymi państwami przy przyjmowaniu środków niezbędnych do ratyfikacji i wykonania Statutu Rzymskiego; oraz
ochrony integralności Statutu Rzymskiego przez ochronę jego podstawowych zasad, w tym poprzez powstrzymanie się od zawierania umów o niedostarczaniu osób (znanych również jako „umowy na podstawie art. 98”) z państwami trzecimi oraz zachęcaniu innych, aby również powstrzymali się od zawierania takich umów
Artykuł 9 Współpraca przy zwalczaniu terroryzmu
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.