Ustawa z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw

Art. 16zh. 1. Członkowie Komisji oraz osoby reprezentujące podmiot pobierający opłaty na obszarze EETS i dostawcę EETS występujących w sporze przed Komisją oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu przed Komisją, a także pracownicy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu zapewniający obsługę organizacyjno-biurową Komisji - są obowiązani do nieujawniania uzyskanych w związku z prowadzonym postępowaniem przed Komisją informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, które zostały zastrzeżone przez to przedsiębiorstwo. Przepisu nie stosuje się do informacji powszechnie dostępnych. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa również po: 1) zaprzestaniu pełnienia funkcji członka Komisji; 2) ustaniu stosunku pracy nawiązanego albo wygaśnięciu umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innej umowy o podobnym charakterze zawartych z osobami zatrudnionymi odpowiednio u dostawcy EETS, w podmiocie pobierającym opłaty na obszarze EETS albo w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw transportu. Art. 16zi. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz aktów wykonawczych wydanych przez Komisję Europejską na podstawie dyrektywy 2019/520.

39) w art. 39 ust. 1a skreśla się wyrazy „(Dz. U. z 2021 r. poz. 576 oraz z 2022 r. poz. 501)”;

40) w art. 40a w ust. 1c wyrazy „art. 13k ust. 1-2d” zastępuje się wyrazami „art. 13k ust. 1-2f”;

41) w art. 40d wyrazy „art. 13k ust. 1-2d” zastępuje się wyrazami „art. 13k ust. 1-2f”.

Art. 2.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 37a:

1. Opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, może być wniesiona: 1) w sposób przewidziany dla opłaty elektronicznej na podstawie danych geolokalizacyjnych przekazanych z urządzeń lub systemów, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; 2) z wykorzystaniem usługi EETS w rozumieniu art. 4 pkt 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, na zasadach określonych w tej ustawie.

• w pkt 1 w lit. b wyrazy „KAS;” zastępuje się wyrazami „KAS lub”,

• dodaje się lit. c w brzmieniu:

c) urządzenia, o którym mowa w art. 16l ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, spełniającego wymagania określone w art. 16o ust. 1 pkt 2 tej ustawy;

• we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „ust. 8” zastępuje się wyrazami „ust. 8 pkt 1”,

• w pkt 1 wyrazy „ust. 3a, 3b” zastępuje się wyrazami „3^1^-3b”;

2) po art. 37ge dodaje się art. 37gea w brzmieniu:

Art. 37gea. 1. Szef KAS jest uprawniony do ustalania danych właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu za pośrednictwem Krajowego Punktu Kontaktowego w wyniku wymiany informacji z właściwymi krajowymi punktami kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej na zasadach określonych w art. 13ma-13mc i art. 13me ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zwanej dalej „transgraniczną wymianą informacji”. 2. Wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej, o której mowa w art. 37ge ust. 1, wystawione na podstawie danych ustalonych na podstawie transgranicznej wymiany informacji, zwane dalej „wezwaniem KPK”, oprócz danych wymienionych w art. 37ge ust. 7, zawiera: 1) podstawę prawną naruszenia obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą; 2) dane identyfikujące urządzenie, za pośrednictwem którego ujawniono naruszenie, jeśli urządzenie takie zostało zastosowane. 3. Do wezwania KPK dołącza się jego tłumaczenie na język, w którym sporządzono dokument rejestracyjny pojazdu, lub tłumaczenie na jeden z języków urzędowych państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zarejestrowano pojazd wskazany w zapytaniu, o którym mowa w art. 13mb ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Wątpliwości co do treści wezwania KPK rozstrzygane są na podstawie dokumentu sporządzonego w języku polskim. 4. Obowiązek tłumaczenia wezwania KPK nie obejmuje dokumentów, które są do niego załączane przez Szefa KAS. 5. Wezwania KPK nie wystawia się, jeśli przewidywane koszty wystawienia i doręczenia wezwania KPK przekraczają połowę wysokości opłaty dodatkowej. 6. W zakresie nieuregulowanym w ust. 2 i 3 do wezwania KPK stosuje się przepisy art. 37ge ust. 8-15. 7. Wystawienie wezwania KPK wobec właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu, którego dane ustalono w wyniku transgranicznej wymiany informacji, nie wyłącza możliwości zastosowania wobec tego podmiotu środków określonych w art. 37gg. 8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wezwania KPK, mając na względzie wzór formularza określony w załączniku II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/520 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznego poboru opłat drogowych i ułatwiania transgranicznej wymiany informacji na temat przypadków nieuiszczenia opłat drogowych w Unii .

3) w art. 37gf:

4a. W postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia sprzeciwu od wezwania KPK Szef KAS dokonuje czynności, w tym sporządza decyzje, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma procesowe, w języku polskim. Podania i inne pisma w tym postępowaniu składa się Szefowi KAS w języku polskim.

1) wykonywania zadań Szefa KAS, o których mowa w art. 37ge ust. 4, 7, 10-12 i art. 37gea, lub

4) w art. 39b w ust. 1 po pkt 5d dodaje się pkt 5da i 5db w brzmieniu:

5da) odsetek, o których mowa w art. 16j ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, naliczanych od opłat, które stanowią przychód Funduszu; 5db) środków wpłaconych przez dostawców EETS na rzecz Szefa KAS z tytułu pokrycia kosztów, o których mowa w art. 16i ust. 1 pkt 6a i art. 16xb ust. 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

5) w art. 39f w ust. 1:

5a) wynagrodzenie dla dostawcy EETS, o którym mowa w art. 16t ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, wypłacane przez Szefa KAS;

5b) koszty postępowania przed Komisją, o której mowa w art. 16z ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, ponoszone przez Szefa KAS;

Art. 3.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym po art. 80r dodaje się art. 80ra w brzmieniu:

Art. 80ra. Krajowy Punkt Kontaktowy umożliwia ponadto wymianę informacji dotyczących naruszeń obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej na zasadach określonych w przepisach art. 13ma-13mc i art. 13me ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz naruszeń obowiązku wnoszenia opłaty za przejazd autostradą na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym .

Art. 4.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 50 w pkt 1 w lit. j po wyrazie „publicznych,” dodaje się wyrazy „w tym w ramach kontroli związanej z transgraniczną wymianą informacji, o której mowa w art. 13mg tej ustawy,”;

2) w art. 51 w ust. 6 w pkt 1 w lit. b po wyrazie „publicznych,” dodaje się wyrazy „w tym w ramach kontroli związanej z transgraniczną wymianą informacji, o której mowa w art. 13mg tej ustawy,”;

3) w art. 54 w ust. 2 w pkt 11a po wyrazie „publicznych;” dodaje się wyrazy „w tym w ramach kontroli związanej z transgraniczną wymianą informacji, o której mowa w art. 13mg tej ustawy;”;

4) w art. 55 w ust. 1 w pkt 3a po wyrazach „art. 13i ust. 3 i 3a” dodaje się wyrazy „oraz art. 16l ust. 1”;

5) w art. 67 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Inspekcja może prowadzić wyszukiwania informacji za pośrednictwem Krajowego Punktu Kontaktowego w celu wykonywania zadań w zakresie: 1) kontroli ruchu drogowego, o których mowa w art. 50 pkt 1, na zasadach określonych w art. 80k-80o i art. 80q ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, na zasadach określonych w art. 13ma-13mc i art. 13mf tej ustawy.

6) w art. 68 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) w art. 50: a) pkt 1 lit. j podlegają: - właściciele, posiadacze i użytkownicy pojazdów, - korzystający z dróg publicznych w przypadku, o którym mowa w art. 13ia ust. 19 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, - użytkownicy EETS w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, - kierujący pojazdami - w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz niniejszej ustawie, b) pkt 5 podlegają: - każdy, kto wniesie opłatę za przejazd autostradą, o którym mowa w art. 37a ust. 10 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, - użytkownicy EETS w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, - kierujący pojazdami - w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niniejszej ustawie.

7) w art. 87 w ust. 1 w pkt 5 po wyrazach „art. 13i ust. 3 i 3a” dodaje się wyrazy „oraz art. 16l ust. 1”.

Art. 5.

W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej w art. 54 w ust. 2 w pkt 7a po wyrazach „art. 13i ust. 3 i 3a” dodaje się wyrazy „oraz art. 16l ust. 1”.

Art. 6.

W ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 42c dodaje się art. 42d w brzmieniu:

Art. 42d. 1. Minister właściwy do spraw transportu może przedstawić projekt planu finansowego Funduszu na rok 2024, zawierającego środki Funduszu przeznaczone na dofinansowanie zadań powiatowych oraz zadań gminnych, do uzgodnienia w zakresie finansowym ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych przed terminem, o którym mowa w art. 9 ust. 2a. 2. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie 7 dni od dnia przekazania projektu planu. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu przekazuje uzgodniony plan finansowy Funduszu na rok 2024 do Banku następnego dnia roboczego po uzgodnieniu. 4. Minister właściwy do spraw transportu w terminie 7 dni od dnia uzgodnienia planu finansowego Funduszu na rok 2024 informuje wojewodów o przewidywanej wysokości środków przeznaczonych na rok 2024 na dofinansowanie zadań powiatowych oraz zadań gminnych na dane województwo, w tym zadań wieloletnich, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 8. 5. Nabór wniosków na dofinansowanie zadań powiatowych oraz zadań gminnych, na które przeznaczono środki w planie finansowym Funduszu na rok 2024, jest ogłaszany przez wojewodę w terminie 10 dni od dnia otrzymania przez wojewodę informacji, o której mowa w ust. 4. 6. W przypadku naboru, o którym mowa w ust. 5, wysokość dofinansowania zadania powiatowego albo zadania gminnego, na które przeznaczono środki w planie finansowym Funduszu na rok 2024 jest ustalana według wskaźników i danych, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3, przyjętych do ustalenia wysokości dofinansowania zadania powiatowego albo zadania gminnego, na które przeznaczono środki w planie finansowym Funduszu na rok 2023. 7. W przypadku naboru, o którym mowa w ust. 5, wojewoda w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia naboru przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu listę, o której mowa w art. 24 ust. 5. 8. Plan finansowy Funduszu na rok 2024 sporządzony i uzgodniony w sposób, o którym mowa w ust. 1 i 2, uzupełnia się o pozostałe wpływy i wydatki Funduszu zgodnie z art. 9. 9. W przypadku ogłoszenia naboru, o którym mowa w ust. 5, na rok 2024 nie ogłasza się naboru, o którym mowa w art. 21 ust. 3.

2) w art. 51 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na dofinansowanie Funduszu wynosi w roku: 1) 2018 - 1 100 000 tys. zł; 2) 2019 - 500 000 tys. zł; 3) 2020 - 5 400 000 tys. zł; 4) 2021 - 3 600 000 tys. zł; 5) 2022 - 500 000 tys. zł; 6) 2023 - 674 123 tys. zł; 7) 2024 - 1 908 626 tys. zł; 8) 2025 - 1 958 626 tys. zł; 9) 2026 - 1 958 626 tys. zł; 10) 2027 - 1 650 000 tys. zł; 11) 2028 - 1 750 000 tys. zł; 12) 2029 - 1 600 000 tys. zł; 13) 2030 - 1 600 000 tys. zł.

Art. 7.

Do dnia 31 grudnia 2027 r. na obszarach EETS, o których mowa w art. 4 pkt 42 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na których nie stosuje się technologii wymienionych w art. 13i ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dostawcy EETS, o których mowa w art. 4 pkt 43 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą oferować użytkownikom pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony urządzenia EETS umożliwiające pobór opłat wyłącznie w technologii, o której mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 8.

Minister właściwy do spraw transportu przekaże Komisji Europejskiej pierwsze sprawozdanie KPK, o którym mowa w art. 13md ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, za okres od dnia 19 października 2021 r. do dnia 19 kwietnia 2023 r.

Art. 9.

Wymóg pokrywania przez dostawcę EETS, o którym mowa w art. 4 pkt 43 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, kosztów ponoszonych przez podmiot pobierający opłaty na obszarze EETS, o których mowa w art. 16i ust. 1 pkt 6a ustawy zmienianej w art. 1, nie dotyczy kosztów powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 10.

Wymóg przekazywania przez dostawcę EETS, o którym mowa w art. 4 pkt 43 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, użytkownikom EETS, o których mowa w art. 4 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1, dokumentów księgowych, o którym mowa w art. 16i ust. 1 pkt 6d ustawy zmienianej w art. 1, nie dotyczy opłat uiszczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 11.

Minister właściwy do spraw transportu uzupełni rejestr, o którym mowa w art. 16v ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o informacje wymienione w art. 16v ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 12.

Art. 13.

1) 2023 - 1 230 000 zł;

2) 2024 - 255 000 zł;

3) 2025 - 255 000 zł;

4) 2026 - 255 000 zł;

5) 2027 - 255 000 zł;

6) 2028 - 255 000 zł;

7) 2029 - 255 000 zł;

8) 2030 - 255 000 zł;

9) 2031 - 255 000 zł;

10) 2032 - 255 000 zł.

Art. 14.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.