Ustawa z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, ustawy o obligacjach, ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw
Emitent papierów wartościowych, o których mowa w art. 7a ust. 1 albo art. 7aa ust. 1, korzystający z uprawnienia, o którym mowa w art. 5 ust. 1a, w terminie 15 dni od dnia dokonania ich emisji przekazuje Krajowemu Depozytowi następujące informacje dotyczące tych papierów wartościowych:
7) po art. 47e dodaje się art. 47f-47i w brzmieniu:
Art. 47f. W postępowaniach prowadzonych w sprawach, o których mowa w art. 9-11, art. 18 i art. 19 rozporządzenia 2021/23, Komisja może odstąpić od stosowania art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego także w przypadkach, gdy zastosowanie tego przepisu mogłoby uniemożliwić lub znacznie utrudnić osiągnięcie celów wczesnej interwencji. Art. 47g. 1. Decyzje wydawane przez Komisję na podstawie art. 9-11, art. 18 i art. 19 rozporządzenia 2021/23 podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 2. Uzasadnienie decyzji, o której mowa w ust. 1, może zostać doręczone w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. 3. W przypadku gdy uzasadnienie jest doręczane po doręczeniu decyzji, termin na złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy biegnie od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji. Art. 47h. Do postępowań przed Komisją prowadzonych na podstawie art. 9-11, art. 18 i art. 19 rozporządzenia 2021/23 nie stosuje się przepisu art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Art. 47i. 1. Doręczanie przez Komisję pism w postępowaniach prowadzonych na podstawie art. 9-11, art. 18 i art. 19 rozporządzenia 2021/23 następuje za pokwitowaniem przez operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , CCP, wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy. 2. W przypadku ustanowienia pełnomocnika pełnomocnictwo powinno określać adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika, wpisany do bazy adresów elektronicznych. W przypadku braku podania adresu do doręczeń elektronicznych w pełnomocnictwie doręczenie pisma na adres do doręczeń elektronicznych CCP, który ustanowił pełnomocnika, wpisany do bazy adresów elektronicznych, ma skutek prawny. 3. W przypadku nieodebrania pisma doręczanego na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych doręczenie uważa się za dokonane po upływie 2 dni roboczych, licząc od dnia wystawienia dowodu wysłania, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.
8) w art. 106 w ust. 4 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
3) podmiotu, który otrzymał akcje domu maklerskiego w wyniku zamiany instrumentów kapitałowych zakwalifikowanych do funduszy własnych jako instrumenty dodatkowe w Tier I, o których mowa w art. 52 rozporządzenia 575/2013, albo instrumenty w Tier II, o których mowa w art. 63 rozporządzenia 575/2013.
9) po art. 110e dodaje się art. 110ea-110eg w brzmieniu:
Art. 110ea. 1. Instrumenty kapitałowe i pożyczki podporządkowane kwalifikuje się do funduszy własnych jako instrumenty dodatkowe w Tier I, zgodnie z art. 52 rozporządzenia 575/2013, po uzyskaniu zgody Komisji. 2. Komisja udziela zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 52 rozporządzenia 575/2013. 3. Instrumenty kapitałowe i pożyczki podporządkowane kwalifikuje się do funduszy własnych jako instrumenty w Tier II, zgodnie z art. 63 rozporządzenia 575/2013, po zawiadomieniu Komisji. Art. 110eb. 1. Zaciągnięcie pożyczki podporządkowanej kwalifikowanej do funduszy własnych jako instrumenty dodatkowe w Tier I, o których mowa w art. 52 rozporządzenia 575/2013, wymaga uchwały zarządu domu maklerskiego albo małego domu maklerskiego oraz zgody rady nadzorczej odpowiednio domu maklerskiego albo małego domu maklerskiego. 2. Przedmiotem pożyczki podporządkowanej, o której mowa w ust. 1, mogą być środki pieniężne w wysokości nie niższej niż 400 000 zł lub równowartość tej kwoty wyrażona w innej walucie, ustalona przy zastosowaniu średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 1. Art. 110ec. 1. Umowa pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 110eb ust. 1, może być zawarta wyłącznie z podmiotami wymienionymi w art. 3 pkt 39b lit. a-m w formie pisemnej pod rygorem nieważności. 2. W umowie pożyczki podporządkowanej określa się ryzyko związane z możliwością wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013, oraz ryzyko dokonania umorzenia, w formie odpisu trwałego albo odpisu tymczasowego, obniżających w całości albo w części kwotę tej pożyczki, a także ryzyko umorzenia odsetek albo części odsetek z tytułu tej pożyczki. 3. Udzielającemu pożyczki podporządkowanej nie przysługuje prawo wypowiedzenia umowy pożyczki podporządkowanej ani odstąpienia od tej umowy. 4. Umowa pożyczki podporządkowanej uprawnia udzielającego pożyczki podporządkowanej do otrzymywania przez czas nieoznaczony odsetek od kwoty udzielonej pożyczki podporządkowanej. Przepisów art. 359 § 2^1^-2^3^, art. 365^1^ i art. 395 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się. 5. Wierzytelność wynikająca z pożyczki podporządkowanej może być przedmiotem przeniesienia wyłącznie między podmiotami wymienionymi w art. 3 pkt 39b lit. a-m. Art. 110ed. 1. Pożyczka podporządkowana, o której mowa w art. 110eb ust. 1, podlega spłacie, w przypadku gdy: 1) umowa pożyczki podporządkowanej przewiduje jej spłatę oraz 2) dom maklerski albo mały dom maklerski uzyskał zezwolenie Komisji na spłatę pożyczki podporządkowanej, oraz 3) upłynęło nie mniej niż 5 lat od dnia zawarcia umowy pożyczki podporządkowanej zgodnie z art. 77 rozporządzenia 575/2013, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 78 ust. 4 rozporządzenia 575/2013. 2. Pożyczka podporządkowana może podlegać spłacie przez dom maklerski albo mały dom maklerski również w przypadku odmowy wydania zezwolenia przez Komisję na jej zakwalifikowanie do funduszy własnych jako instrumentu dodatkowego w Tier I, o którym mowa w art. 52 rozporządzenia 575/213, jeżeli w umowie pożyczki podporządkowanej zostało zawarte uprawnienie domu maklerskiego albo małego domu maklerskiego do spłaty pożyczki podporządkowanej w takim przypadku. 3. Wymogu uzyskania zezwolenia na spłatę pożyczki podporządkowanej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się w przypadku określonym w art. 9 ust. 3 rozporządzenia 2019/2033. Art. 110ee. 1. Zarząd domu maklerskiego i zarząd małego domu maklerskiego może, w drodze uchwały, umorzyć odsetki albo część odsetek z tytułu umowy pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 110eb ust. 1. Zarząd domu maklerskiego i zarząd małego domu maklerskiego niezwłocznie informuje o tym umorzeniu udzielającego pożyczkę podporządkowaną. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, umorzenie odsetek nie stanowi niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania lub zwłoki w wykonaniu zobowiązania przez dom maklerski albo mały dom maklerski. Art. 110ef. 1. W przypadku wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013, określonego w umowie pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 110eb ust. 1, dom maklerski i mały dom maklerski dokonuje umorzenia tej pożyczki w formie odpisu trwałego albo odpisu tymczasowego obniżających w całości albo w części kwotę tej pożyczki. 2. Wysokość odpisu, o którym mowa w ust. 1, określa uchwała zarządu domu maklerskiego albo zarządu małego domu maklerskiego. 3. Umowa pożyczki podporządkowanej może przewidywać kryteria, po których spełnieniu dom maklerski albo mały domu maklerski będzie uprawniony do podwyższenia kwoty tej pożyczki, w przypadku gdy została ona umorzona w formie odpisu tymczasowego obniżającego w części kwotę tej pożyczki w wyniku wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 575/2013. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, kwota pożyczki podporządkowanej nie może być wyższa niż kwota z dnia jej zaciągnięcia. Art. 110eg. Roszczenie o spłatę pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 110eb ust. 1, staje się wymagalne z chwilą ogłoszenia upadłości albo likwidacji domu maklerskiego albo małego domu maklerskiego.
10) w art. 150 w ust. 1:
po pkt 11a dodaje się pkt 11b w brzmieniu:
11b) przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, a także przez uczestników Krajowego Depozytu lub tej spółki - spółce, której zarząd podjął uchwałę o przyznaniu akcji na zasadach określonych w warunkach emisji obligacji kapitałowych, w przypadku i zakresie określonych w art. 454^5^ § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
w pkt 15 w lit. d po wyrazach „organów do spraw przymusowej restrukturyzacji” dodaje się wyrazy „oraz organów do spraw restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP”,
w pkt 21 w lit. b dodaje się przecinek i dodaje się lit. c w brzmieniu:
c) danych umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych wskazanych w decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie objęcia restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją CCP, o której mowa w art. 22 rozporządzenia 2021/23, albo w decyzji w sprawie umorzenia lub konwersji instrumentów właścicielskich oraz instrumentów dłużnych, o której mowa w art. 33 rozporządzenia 2021/23, a także liczby tych papierów wartościowych posiadanych przez te osoby, na dzień umorzenia lub konwersji określony w tej decyzji
11) po art. 169b dodaje się art. 169ba w brzmieniu:
Art. 169ba. 1. W przypadku naruszenia art. 110ec ust. 1 przez osobę inną niż dom maklerski Komisja może, w drodze decyzji: 1) nakazać osobie oferującej podmiotowi innemu niż podmioty wymienione w art. 3 pkt 39b lit. a-m zawarcie umowy pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 110eb ust. 1, zaprzestanie działań skutkujących naruszeniem art. 110ec ust. 1 lub powstrzymanie się od takich działań w przyszłości; 2) nałożyć na osobę oferującą podmiotowi innemu niż podmioty wymienione w art. 3 pkt 39b lit. a-m zawarcie umowy pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 110eb ust. 1, karę pieniężną do wysokości nieprzekraczającej: a) w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej: - 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym albo - dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, b) w przypadku osoby fizycznej: - kwoty 2 905 000 zł albo - dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie. 2. Przepisy art. 3h ust. 3-8 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym stosuje się odpowiednio.
12) po art. 173d dodaje się art. 173e i art. 173f w brzmieniu:
Art. 173e. 1. W przypadku naruszenia obowiązku sporządzenia, utrzymywania lub aktualizacji planów naprawy, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia 2021/23, lub obowiązku powiadomienia Komisji o wystąpieniu sytuacji, o której mowa w art. 70 ust. 1 rozporządzenia 2021/23, Komisja może, w drodze decyzji: 1) podać do publicznej wiadomości informację wskazującą osobę fizyczną, CCP lub inną osobę prawną odpowiedzialne za naruszenie, a także wskazującą charakter tego naruszenia; 2) nakazać osobie fizycznej, CCP lub innej osobie prawnej odpowiedzialnym za naruszenie zaprzestanie zachowania skutkującego naruszeniem oraz powstrzymanie się od takiego zachowania w przyszłości; 3) tymczasowo zakazać osobie fizycznej odpowiedzialnej za naruszenie pełnienia funkcji członka organu CCP lub funkcji kierowniczych w CCP; 4) nałożyć na osobę fizyczną odpowiedzialną za naruszenie karę pieniężną do wysokości: a) 22 500 000 zł albo b) dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie; 5) nałożyć na CCP lub inną osobę prawną odpowiedzialne za naruszenie karę pieniężną do wysokości: a) 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania - w wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej tego CCP lub tej innej osoby prawnej, albo b) dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie. 2. W przypadku gdy CCP lub inna osoba prawna, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są podmiotami zależnymi, przy obliczaniu przychodu bierze się pod uwagę przychód wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla wykazany w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania - prognozowany przychód określony na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej tej jednostki dominującej. 3. Wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, Komisja uwzględnia okoliczności, o których mowa w art. 85 rozporządzenia 2021/23. Art. 173f. W przypadku, o którym mowa w art. 173e ust. 1, Komisja niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości, w szczególności przez publikację na swojej stronie internetowej, informację o treści rozstrzygnięcia oraz o rodzaju i charakterze naruszenia, imieniu i nazwisku osoby fizycznej lub o firmie (nazwie) podmiotu, na który została nałożona sankcja zgodnie z art. 83 rozporządzenia 2021/23.
Art. 10.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych w art. 73 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
3a. Jeżeli przekroczenie progu, o którym mowa w ust. 1, nastąpiło w wyniku zamiany obligacji kapitałowych, o których mowa w art. 27a ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach , na akcje emitenta, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie w przypadku, gdy po takim nabyciu akcji udział w ogólnej liczbie głosów uległ dalszemu zwiększeniu. Termin wykonania obowiązku liczy się od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące dalsze zwiększenie udziału w ogólnej liczbie głosów.
Art. 11.
W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.) ” zastępuje się wyrazami „, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1)”;
2) po art. 3h dodaje się art. 3ha w brzmieniu:
Art. 3ha. 1. W przypadku naruszenia art. 27c ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach Komisja może, w drodze decyzji: 1) nakazać osobie oferującej podmiotowi innemu niż podmiot wymieniony w art. 3 pkt 39b lit. a-m ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi zawarcie umowy, której przedmiotem jest obligacja kapitałowa, zaprzestanie działań skutkujących naruszeniem art. 27c ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach oraz powstrzymanie się od takich działań w przyszłości; 2) nałożyć na osobę oferującą podmiotowi innemu niż podmiot wymieniony w art. 3 pkt 39b lit. a-m ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi zawarcie umowy, której przedmiotem jest obligacja kapitałowa, karę pieniężną do wysokości nieprzekraczającej: a) w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej: - 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji kwoty nieprzekraczającej 0,5% składki przypisanej brutto, wykazanej w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, zatwierdzonym przez organ zatwierdzający, albo - dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, b) w przypadku osoby fizycznej: - kwoty 2 905 000 zł albo - dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie. 2. W przypadku gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, jest jednostką dominującą albo jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzać skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, karę pieniężną, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, ustala się na podstawie przychodów netto ze sprzedaży towarów i usług oraz operacji finansowych, a w przypadku gdy jednostką dominującą lub jednostką zależną jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji - składki przypisanej brutto, wykazanych w ostatnim rocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym przez organ zatwierdzający jednostki dominującej. 3. Przepisy art. 3h ust. 4-8 stosuje się odpowiednio.
3) w art. 12 w ust. 2 w pkt 4 w lit. za skreśla się wyrazy „(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.)”;
4) w art. 19e:
w ust. 1 wyrazy „i art. 3h ust. 2 pkt 2” zastępuje się wyrazami „, art. 3h ust. 2 pkt 2 i art. 3ha ust. 1 pkt 2”,
w ust. 2 wyrazy „i art. 3h ust. 2 pkt 2” zastępuje się wyrazami „, art. 3h ust. 2 pkt 2 i art. 3ha ust. 1 pkt 2”;
5) po art. 20b dodaje się art. 20c w brzmieniu:
Art. 20c. Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje zawarte w dokumencie zawierającym kluczowe informacje, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane wpływające w istotny sposób na treść informacji, podlega grzywnie do 5 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.
Art. 12.
W ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
- Rekapitalizacja polega na: 1) udzieleniu przez Skarb Państwa gwarancji zwiększenia funduszy własnych instytucji, zwanej dalej „gwarancją ostrożnościową”; 2) pokryciu przez Skarb Państwa niedoborów kapitałowych instytucji.
2) w art. 2a:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Gwarancja ostrożnościowa i pokrycie niedoborów kapitałowych przez Skarb Państwa, zwane dalej „instrumentami rekapitalizacji”, mogą być zastosowane wyłącznie w odniesieniu do instytucji.
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Instrumenty rekapitalizacji mogą być stosowane w celu zapobieżenia poważnym zaburzeniom w gospodarce, o ile zastosowanie tych instrumentów jest proporcjonalne do skali zagrożenia, ma charakter zapobiegawczy i czasowy, a także nie służy pokryciu strat, które instytucja poniosła lub może ponieść w przyszłości.
3) tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:
Instrumenty rekapitalizacji
4) w art. 3:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Skarb Państwa może zastosować instrumenty rekapitalizacji, w przypadku gdy Komisja Nadzoru Finansowego nakazała instytucji zwiększenie funduszy własnych zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 1 pkt 7 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a działania podjęte przez instytucję okazały się nieskuteczne.
dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu:
- Pokrycie niedoborów kapitałowych następuje przez nabycie lub objęcie przez Skarb Państwa, na warunkach nieodbiegających od warunków rynkowych, akcji lub obligacji kwalifikowanych do funduszy własnych, zgodnie z art. 52 i art. 63 rozporządzenia 575/2013, jako instrumenty w kapitale podstawowym Tier I, instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I albo instrumenty w kapitale Tier II, w kwocie nie wyższej niż kwota zwiększenia funduszy własnych ustalona przez Komisję Nadzoru Finansowego w przypadkach określonych w ust. 1. 6. Akcje lub obligacje nabyte lub objęte zgodnie z ust. 5 są kwalifikowane: 1) do kapitału podstawowego Tier I, jako instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I albo instrumenty w kapitale Tier II instytucji kredytowej, po uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 127 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe; 2) do kapitału podstawowego Tier I, jako instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I firmy inwestycyjnej, po uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 110ea ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. 7. Pokrycie niedoborów kapitałowych w banku spółdzielczym następuje przez nabycie lub objęcie przez Skarb Państwa obligacji wyemitowanych przez ten bank.
5) w art. 4:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Instrumenty rekapitalizacji stosuje się wyłącznie do instytucji wypłacalnej, jeżeli po złożeniu wniosku o udzielenie gwarancji ostrożnościowej albo wniosku o pokrycie niedoborów kapitałowych Bankowy Fundusz Gwarancyjny poinformuje, że nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji , i Komisja Nadzoru Finansowego poinformuje, że nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 101 ust. 3 pkt 1-3 tej ustawy, a w stosunku do akcjonariuszy lub udziałowców oraz wierzycieli podporządkowanych instytucji zostały zastosowane środki podziału obciążeń zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 4 ust. 4 albo zgodnie z planem pokrycia niedoborów kapitałowych, o którym mowa w art. 6 ust. 2a pkt 5.
w ust. 4 po wyrazie „akcjonariuszy” dodaje się wyrazy „, udziałowców”;
6) w art. 6:
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Pokrycie niedoborów kapitałowych może zastosować w imieniu Skarbu Państwa minister właściwy do spraw instytucji finansowych na wniosek instytucji.
w ust. 2:
- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Wniosek o udzielenie gwarancji ostrożnościowej obejmuje w szczególności:
- w pkt 4 po wyrazach „sprawozdanie finansowe” dodaje się wyrazy „oraz ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe”,
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
2a. Wniosek o pokrycie niedoborów kapitałowych obejmuje w szczególności: 1) nazwę instytucji; 2) wysokość niedoborów kapitałowych oraz analizę przyczyn ich powstania; 3) wysokość wnioskowanej kwoty pokrycia niedoborów kapitałowych; 4) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji, w tym ostatnie sprawozdanie finansowe oraz ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe; 5) plan pokrycia niedoborów kapitałowych, który zawiera co najmniej: a) proponowaną strategię prowadzenia działalności oraz informację o dopuszczalnym poziomie i rodzaju ryzyka, b) opis planowanych środków pokrycia niedoborów kapitałowych i związanych z nimi kosztów, c) harmonogram wdrożenia planu pokrycia niedoborów kapitałowych i końcowy termin jego realizacji, d) opis metod i źródeł finansowania pokrycia niedoborów kapitałowych, e) przewidywane zyski i straty w okresie pięciu lat od dnia złożenia planu pokrycia niedoborów kapitałowych, oparte na co najmniej dwóch prognozach finansowych, f) imiona i nazwiska członków zarządu podpisujących plan pokrycia niedoborów kapitałowych; 6) warunki emisji obligacji - w przypadku pokrycia niedoborów kapitałowych przez objęcie obligacji.
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
- Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, może udzielić gwarancji ostrożnościowej tylko na podstawie umowy, w której określa się warunki udzielenia gwarancji ostrożnościowej oraz jej wysokość.
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
3a. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, może pokryć niedobory kapitałowe tylko na podstawie umowy, w której określa się warunki i wysokość pokrycia niedoborów kapitałowych, określonych na podstawie planu pokrycia niedoborów kapitałowych, o którym mowa w ust. 2a pkt 5.
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
- Odmowa zastosowania instrumentu rekapitalizacji nie stanowi podstawy roszczeń instytucji ani osób trzecich wobec Skarbu Państwa.
7) w art. 7:
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Pokrycie niedoborów kapitałowych następuje z dniem nabycia lub objęcia akcji lub obligacji przez Skarb Państwa jako instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, instrumentów dodatkowych w kapitale Tier I albo instrumentów w kapitale Tier II.
w ust. 3 wyrazy „wykonania gwarancji ostrożnościowej” zastępuje się wyrazami „zastosowania instrumentu rekapitalizacji”,
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
- Do objęcia akcji instytucji przez Skarb Państwa w wyniku zastosowania instrumentów rekapitalizacji nie stosuje się przepisów art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
8) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:
Art. 7a. Komisja Nadzoru Finansowego nadzoruje realizację planu pokrycia niedoborów kapitałowych, o którym mowa w art. 6 ust. 2a pkt 5, oraz umów, o których mowa w art. 6 ust. 3 i 3a.
9) w art. 9:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- W przypadku gdy instytucja nie wywiązuje się z umowy, o której mowa w art. 6 ust. 3 lub 3a, lub nie realizuje planu pokrycia niedoborów kapitałowych, o którym mowa w art. 6 ust. 2a pkt 5, Komisja Nadzoru Finansowego może zastosować wobec tej instytucji środki określone w art. 138 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo art. 110y ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub wystąpić do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych o umorzenie akcji przez tę instytucję.
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, gdy minister właściwy do spraw instytucji finansowych uzna umorzenie akcji za zasadne, przekazuje zarządowi instytucji wniosek o umorzenie akcji.
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
- Umorzenie akcji, o których mowa w ust. 1a, następuje za wynagrodzeniem ustalonym przez zarząd instytucji zgodnie z art. 10 ust. 2. 3. Umorzenia akcji dokonuje zarząd instytucji w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1a. Przepisów art. 359 § 1 zdanie trzecie oraz § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
10) w art. 10:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
- Do sprzedaży akcji instytucji objętych lub nabytych przez Skarb Państwa w wyniku zastosowania instrumentu rekapitalizacji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym .
w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
Jeżeli wykup akcji instytucji objętych lub nabytych przez Skarb Państwa w wyniku zastosowania instrumentu rekapitalizacji następuje na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o przymusowym wykupie akcji, cena akcji jest nie niższa niż najwyższa z wartości:
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
- Przypadki wykupu obligacji objętych lub nabytych w ramach pokrycia niedoborów kapitałowych oraz warunki wykupu tych obligacji są określane w warunkach emisji.
11) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
Art. 10a. 1. Zbycie instrumentów rekapitalizacji nabytych lub objętych przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych w celu pokrycia niedoborów kapitałowych instytucji może nastąpić tylko na wniosek Komisji Nadzoru Finansowego po zakończeniu realizacji planu pokrycia niedoborów kapitałowych, o którym mowa w art. 6 ust. 2a pkt 5. 2. Przed wystąpieniem do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego zasięga opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Opinie stanowią załącznik do wniosku, o którym mowa w ust. 1. 3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, podejmując decyzję o zbyciu instrumentów, o których mowa w ust. 1, bierze pod uwagę opinie, o których mowa w ust. 2.
Art. 13.
W ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej w art. 43g w pkt 1 wyrazy „i art. 3h ust. 2 pkt 2” zastępuje się wyrazami „, art. 3h ust. 2 pkt 2 i art. 3ha ust. 1 pkt 2”.
Art. 14.
W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 82 w ust. 4 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
3) podmiotu, który otrzymał akcje w wyniku zamiany obligacji kapitałowych na akcje zgodnie z art. 27h ust. 1 pkt 2 lit. b tiret drugie ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach .
2) po art. 247 dodaje się art. 247a-247e w brzmieniu:
Art. 247a. 1. Zaciągnięcie pożyczki podporządkowanej w celu jej zakwalifikowania do środków własnych jako pozycji środków własnych kategorii 1, kategorii 2 albo kategorii 3 wymaga uchwały zarządu zakładu ubezpieczeń albo zarządu zakładu reasekuracji oraz zgody rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji, a w przypadku zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji wykonującego działalność w formie spółki europejskiej, w której przyjęto system monistyczny - uchwały rady administrującej. 2. Przedmiotem umowy pożyczki podporządkowanej, o której mowa w ust. 1, mogą być środki pieniężne w wysokości nie niższej niż 400 000 zł lub równowartość tej kwoty wyrażona w innej walucie, ustalona przy zastosowaniu średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 1. Art. 247b. 1. Umowa pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 247a ust. 1, może być zawarta wyłącznie z podmiotami wymienionymi w art. 3 pkt 39b lit. a-m ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, w formie pisemnej pod rygorem nieważności. 2. W umowie pożyczki podporządkowanej określa się ryzyko związane z możliwością wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, oraz ryzyko wstrzymania wypłaty odsetek albo części odsetek z tytułu tej pożyczki. 3. Udzielającemu pożyczki podporządkowanej nie przysługuje prawo wypowiedzenia umowy pożyczki podporządkowanej ani odstąpienia od takiej umowy. 4. Umowa pożyczki podporządkowanej uprawnia udzielającego pożyczki podporządkowanej do otrzymywania przez czas nieoznaczony odsetek od kwoty udzielonej pożyczki podporządkowanej. Przepisów art. 359 § 2^1^-2^3^, art. 365^1^ i art. 395 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się. 5. Wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki podporządkowanej może być przedmiotem przeniesienia wyłącznie między podmiotami wymienionymi w art. 3 pkt 39b lit. a-m ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Art. 247c. Zarząd zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji może, w drodze uchwały, wstrzymać wypłatę odsetek albo części odsetek z tytułu pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 247a ust. 1, zaciągniętej w celu zakwalifikowania jej do środków własnych jako pozycji podstawowych środków własnych kategorii 1 zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. n oraz ust. 4 lit. b, e i f rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35. Art. 247d. 1. Jeżeli warunki umowy pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 247a ust. 1, zaciągniętej przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu zakwalifikowania jej do środków własnych jako pozycji podstawowych środków własnych kategorii 1 przewidują dokonanie odliczeń obniżających kwotę pożyczki podporządkowanej w całości albo w części w razie wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35, wysokość odliczeń obniżających określa uchwała zarządu zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji. 2. Umowa pożyczki podporządkowanej może przewidywać kryteria, po których spełnieniu zakład ubezpieczeń albo zakład reasekuracji będzie uprawniony do podwyższenia kwoty pożyczki podporządkowanej, w przypadku gdy została ona obniżona w wyniku wystąpienia zdarzenia inicjującego, o którym mowa w art. 71 ust. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, kwota pożyczki podporządkowanej nie może być wyższa niż kwota z dnia jej zaciągnięcia. Art. 247e. Roszczenie o spłatę pożyczki podporządkowanej, o której mowa w art. 247a ust. 1, staje się wymagalne z chwilą ogłoszenia upadłości albo otwarcia likwidacji zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji.
3) po art. 362 dodaje się art. 362a w brzmieniu:
Art. 362a. 1. W przypadku naruszenia art. 247b ust. 1 organ nadzoru, zamiast zastosowania środków określonych w art. 362 ust. 1, może, w drodze decyzji: 1) nakazać zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji zaprzestanie działań skutkujących naruszeniem lub powstrzymanie się od takich działań w przyszłości; 2) nałożyć na zakład ubezpieczeń lub na zakład reasekuracji karę pieniężną do wysokości 0,5% składki przypisanej brutto wykazanej przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w ostatnim przedstawionym organowi nadzoru sprawozdaniu finansowym, o którym mowa w art. 280, a w przypadku gdy zakład nie wykonywał działalności lub uzyskał składkę przypisaną brutto poniżej 20 000 000 zł - do wysokości 100 000 zł albo dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie; 3) nałożyć na osobę odpowiedzialną za naruszenie, która w tym okresie pełniła obowiązki członka zarządu, karę pieniężną do wysokości 2 905 000 zł albo dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia - w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie. 2. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest jednostką dominującą albo jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzać skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, karę pieniężną, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ustala się na podstawie przychodów netto ze sprzedaży towarów i usług oraz operacji finansowych, a w przypadku zakładu ubezpieczeń - składki przypisanej brutto, wykazanych w ostatnim rocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym przez organ zatwierdzający jednostki dominującej. 3. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się do członków rady administrującej w przypadku wykonywania działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej w formie spółki europejskiej, w której przyjęto system monistyczny. 4. Decyzje, o których mowa w ust. 1, są natychmiast wykonalne. 5. Organ nadzoru przekazuje do publicznej wiadomości informacje o treści rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, rodzaju i charakterze naruszenia, imieniu i nazwisku osoby fizycznej lub firmie (nazwie) podmiotu, na który została nałożona sankcja. 6. Informacje, o których mowa w ust. 5, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na którą została nałożona sankcja, organ nadzoru udostępnia na stronie internetowej przez okres 5 lat, licząc od dnia ich udostępnienia.
Art. 15.
W ustawie z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w art. 46 w ust. 1:
1) we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „wynosi 1 366 580 000 zł” zastępuje się wyrazami „wynosi 1 374 580 000 zł”;
2) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
7) 2023 - 239 000 000 zł;
Art. 16.
W ustawie z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 73a po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
3a. Zatwierdzenie rozliczenia dotacji celowej udzielonej w ramach środków, o których mowa w ust. 1, w zakresie rzeczowym i finansowym, przedstawionego przez obowiązany do tego podmiot, następuje w terminie 60 dni od dnia jego przedstawienia. 3b. W przypadku konieczności poprawienia lub uzupełnienia rozliczenia, o którym mowa w ust. 3a, lub złożenia wyjaśnień do tego rozliczenia, termin, o którym mowa w ust. 3a, jest liczony odpowiednio od dnia przedstawienia poprawionego lub uzupełnionego rozliczenia lub od dnia złożenia wyjaśnień do rozliczenia.
2) w art. 75aa dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:
- Zatwierdzenie rozliczenia dotacji celowej, o której mowa w art. 75a, w zakresie rzeczowym i finansowym, przedstawionego przez obowiązany do tego podmiot, następuje w terminie 60 dni od dnia jego przedstawienia. 3. W przypadku konieczności poprawienia lub uzupełnienia rozliczenia, o którym mowa w ust. 2, lub złożenia wyjaśnień do tego rozliczenia, termin, o którym mowa w ust. 2, jest liczony odpowiednio od dnia przedstawienia poprawionego lub uzupełnionego rozliczenia lub od dnia złożenia wyjaśnień do rozliczenia.
Art. 17.
W ustawie z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych w art. 11 w ust. 5 w pkt 11:
1) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
związanych z przymusową restrukturyzacją albo umorzeniem lub konwersją instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, lub związanych z podejmowaniem działań i wykonywaniem uprawnień na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2021/23”, których przedmiotem jest:
2) lit. a otrzymuje brzmienie:
a) przeprowadzenie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 1 oraz art. 241 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji,
3) po lit. a dodaje się lit. aa w brzmieniu:
aa) przeprowadzenie wyceny, o której mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 2021/23,
Art. 18.
W ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 132 w pkt 4 w lit. a, pkt 17 otrzymuje brzmienie:
17) z tytułu uzyskania przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1g - w wysokości: a) 10% przychodów uzyskanych przez osobę będącą w stosunku do fundatora osobą zaliczoną do I lub II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w części odpowiadającej proporcji, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej, według stanu na dzień uzyskania przychodu, b) 15% przychodów - w zakresie przychodów, które nie podlegają opodatkowaniu na podstawie lit. a.
2) w art. 133:
w pkt 3 w lit. b:
- polecenie nowelizacyjne otrzymuje brzmienie:
dodaje się ust. 6-10 w brzmieniu:
- po ust. 7 dodaje się ust. 8-10 w brzmieniu:
- Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%. 9. Fundacja rodzinna w organizacji traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, w przypadku gdy nie została zgłoszona do rejestru fundacji rodzinnych w terminie sześciu miesięcy od dnia jej powstania albo postanowienie sądu rejestrowego odmawiające jej zarejestrowania stało się prawomocne, przy czym utrata prawa do zwolnienia następuje od dnia powstania fundacji rodzinnej w organizacji. 10. W przypadku, o którym mowa w ust. 9, fundacja rodzinna w organizacji jest obowiązana do: 1) złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo takich zeznań obejmujących okres od początku jej powstania oraz 2) zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę, przy czym odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do dnia zapłaty podatku włącznie.
po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu:
3a) w art. 15c po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: „ 1b. Przepis ust. 1 pkt 1 nie ma zastosowania do kosztów finansowania dłużnego związanych z uzyskaniem, bezpośrednio lub pośrednio, środków finansowych od fundacji rodzinnej. ” ; 3b) w art. 19 ust. 1b otrzymuje brzmienie: „ 1b. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych oraz fundacji rodzinnych.”; ” ,
w pkt 5, w art. 24q:
- w ust. 1 w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
3) świadczenia w postaci ukrytych zysków
- po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Przez świadczenia w postaci ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się: 1) odsetki, prowizje, wynagrodzenia i inne opłaty od jakiegokolwiek rodzaju pożyczki udzielonej fundacji rodzinnej przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany z beneficjentem, fundatorem lub fundacją rodzinną; 2) darowizny lub inne nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenia, inne niż świadczenia, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej, przekazane, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz beneficjenta, fundatora, podmiotu powiązanego z beneficjentem, fundatorem lub fundacją rodzinną; 3) świadczenia na rzecz beneficjenta, fundatora lub podmiotu powiązanego z beneficjentem, fundatorem lub fundacją rodzinną z tytułu: a) usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7; 4) różnicę między wartością rynkową transakcji określoną zgodnie z art. 11c a ustaloną ceną tej transakcji - w przypadku innych niż określone w pkt 3 transakcji między fundacją rodzinną a beneficjentem, fundatorem, podmiotem powiązanym z beneficjentem, fundatorem lub fundacją rodzinną; 5) pożyczkę udzieloną przez fundację rodzinną beneficjentowi w tej części, która podlegała zwrotowi w danym roku podatkowym i nie została zwrócona do dnia upływu terminu złożenia deklaracji, o której mowa w art. 24s ust. 1, za ten rok podatkowy; 6) pożyczkę udzieloną przez fundację rodzinną beneficjentowi na okres co najmniej 10 lat albo na okres krótszy niż 10 lat, jeżeli ostateczny termin obowiązywania umowy wyniósł co najmniej 10 lat.
- w ust. 6 po wyrazach „podlega wpłacie” dodaje się wyrazy „na rachunek urzędu skarbowego”,
- dodaje się ust. 7-9 w brzmieniu:
- Przez podmiot powiązany, o którym mowa w ust. 1a pkt 1-4, rozumie się podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym, z wyjątkiem ust. 1a pkt 4, wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%. 8. W przypadku określonym w art. 6 ust. 8 podatek, o którym mowa w ust. 1, może być pomniejszony o kwotę zapłaconego przez fundację rodzinną podatku obliczonego zgodnie z art. 19 w wysokości nie większej niż kwota należnego podatku, o którym mowa w ust. 1. 9. Pomniejszenia, o którym mowa w ust. 8, dokonuje się, jeżeli zobowiązanie z tytułu podatku obliczonego zgodnie z art. 19 nie uległo przedawnieniu.
w pkt 6 w lit. b, ust. 1da otrzymuje brzmienie:
1da. Przepis ust. 1 stosuje się do fundacji rodzinnej w zakresie nieobjętym zwolnieniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 25, z wyjątkiem wyłączenia określonego w art. 6 ust. 6.
w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
8) w art. 28j w ust. 1 w pkt 4 po wyrazach „o charakterze powierniczym” dodaje się wyrazy „, z wyłączeniem fundatorów i beneficjentów fundacji rodzinnej”.
Art. 19.
W roku 2023 nie udziela się dotacji celowych, o których mowa w art. 75a pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 16.
Wnioski o udzielenie dotacji celowych, o których mowa w art. 75a pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 16, złożone w roku 2023 pozostawia się bez rozpoznania.
Art. 20.
W przypadku dotacji celowej, o której mowa w art. 75a ustawy zmienianej w art. 16, na realizację inwestycji realizowanej w roku 2023 lub w latach 2023 i 2024, przepisu art. 133 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się.
W latach 2023 i 2024 łączna kwota dotacji celowych na dofinansowanie inwestycji, o których mowa w art. 75a ustawy zmienianej w art. 16, niepochodzących z budżetu Unii Europejskiej, nie może być wyższa niż 80% wartości kosztorysowej inwestycji, z tym że w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w tym:
1) wystąpienia zdarzenia losowego powodującego zakłócenie działalności podmiotu ubiegającego się o przyznanie dotacji celowej,
2) trudnej kondycji finansowej podmiotu ubiegającego się o przyznanie dotacji celowej, mającego istotne znaczenie dla systemu oświaty i wychowania,
3) gdy jest to uzasadnione ważnym interesem publicznym lub ważnymi względami społecznymi
- minister właściwy do spraw oświaty i wychowania może udzielić dotacji w wysokości 100% kwoty kosztów realizacji inwestycji.
Art. 21.
Dla funduszu inwestycyjnego otwartego oraz specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego utworzonych przed dniem wejścia w życie art. 1 towarzystwo funduszy inwestycyjnych zarządzające takimi funduszami nie sporządza kluczowych informacji dla inwestorów ani ich nie udostępnia inwestorom innym niż inwestorzy indywidualni w rozumieniu art. 2 pkt 13c ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 przekaże Komisji Nadzoru Finansowego oświadczenie o sporządzaniu dla takich funduszy kluczowych informacji w celu ich udostępniania również inwestorom innym niż inwestorzy indywidualni.
Art. 22.
Do postępowań o wydanie zezwolenia na utworzenie funduszu inwestycyjnego, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Wnioskodawca jest obowiązany dostosować wniosek, o którym mowa w art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, do przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie art. 1.
Art. 23.
Do umów pożyczek podporządkowanych zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez:
1) bank krajowy i dom maklerski, w celu kwalifikacji do funduszy własnych jako instrumenty dodatkowe w Tier I zgodnie z art. 52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 albo w Tier II zgodnie z art. 63 tego rozporządzenia,
2) krajowy zakład ubezpieczeń oraz krajowy zakład reasekuracji w celu kwalifikacji do środków własnych jako pozycji środków własnych kategorii 1 zgodnie z art. 71 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz. Urz. UE L 12 z 17.01.2015, str. 1, z późn. zm.) , kategorii 2 zgodnie z art. 73 tego rozporządzenia albo kategorii 3 zgodnie z art. 77 tego rozporządzenia
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 24.
Do podziału zysku netto Bankowego Funduszu Gwarancyjnego za rok 2022 stosuje się przepisy art. 285 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 285 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 3.
Art. 25.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 12 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 12 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2023 r., z wyjątkiem:
1) art. 16, art. 19 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2) art. 18, który wchodzi w życie z dniem 22 maja 2023 r.;
3) art. 1, art. 3, art. 4, art. 9 pkt 1, 2 i 7, pkt 10 lit. b i c oraz pkt 12, art. 11 pkt 1 i 5, art. 15, art. 17, art. 21, art. 22 oraz art. 24, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)