Legalize / Polska / Obwieszczenie

Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych

Typ Obwieszczenie

Ogłoszono 2024-06-17

Status Obowiązujący

Wydawca MIN. ZDROWIA

Źródło Dziennik Ustaw

Treść obwieszczenia

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

1) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 17 kwietnia 2023 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych ;

2) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 8 kwietnia 2024 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych .

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:

1) odnośników nr 2 i nr 3 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 kwietnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych , które stanowią:

^2)^ Niniejsze rozporządzenie wdraża dyrektywę delegowaną Komisji (UE) 2022/1326 z dnia 18 marca 2022 r. zmieniającą załącznik do decyzji ramowej Rady 2004/757/WSiSW w odniesieniu do włączenia nowych substancji psychoaktywnych do definicji narkotyku . ^3)^ Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 28 marca 2023 r. pod numerem 2023/145/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża postanowienia dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) .

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2) odnośnika nr 2 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 kwietnia 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych , które stanowią:

^2)^ Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 21 marca 2024 r. pod numerem 2024/162/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża postanowienia dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) .

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik - Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych

Na podstawie art. 44f ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) wykaz substancji psychotropowych z podziałem na grupy, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zwanej dalej „ustawą”, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2) wykaz środków odurzających z podziałem na grupy, o których mowa w art. 31 ustawy, oraz ze wskazaniem środków odurzających grupy IV-N dopuszczonych do stosowania w lecznictwie zwierząt zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3) wykaz nowych substancji psychoaktywnych, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 sierpnia 2018 r.

Załącznik nr 1 - Wykaz substancji psychotropowych z podziałem na grupy, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY I-P

SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY II-P

SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY III-P

SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY IV-P

^4)^ Przez § 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 kwietnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych (Dz. U. poz. 744), które weszło w życie z dniem 5 maja 2023 r.

^5)^ Przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 kwietnia 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz substancji psychoaktywnych (Dz. U. poz. 536), które weszło w życie z dniem 25 kwietnia 2024 r.

^6)^ W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

^7)^ Dodana przez § 1 pkt 2 lit. a tiret trzecie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

^8)^ W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

^9)^ W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

^10)^ Dodana przez § 1 pkt 2 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

^11)^ Dodana przez § 1 pkt 1 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

^12)^ Dodana przez § 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

Załącznik nr 2 - Wykaz środków odurzających z podziałem na grupy, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, oraz ze wskazaniem środków odurzających grupy iv-n dopuszczonych do stosowania w lecznictwie zwierząt zgodnie z art. 33 ust. 2 tej ustawy

ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY I-N

ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY II-N

ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY III-N

Preparaty zawierające oprócz innych składników kodeinę, której ilość nie przekracza 50 mg w jednej dawce lub stężenie nie przekracza 1,5% w preparatach w formie niepodzielonej.

Preparaty zawierające oprócz innych składników:

ACETYLODIHYDROKODEINĘ

DIHYDROKODEINĘ

ETYLOMORFINĘ

NORKODEINĘ

NIKODYKODYNĘ

NIKOKODYNĘ

w których ilość środka odurzającego nie przekracza 100 mg w jednej dawce lub stężenie nie przekracza 2,5% w preparatach w formie niepodzielonej.

Preparaty zawierające w jednej dawce najwyżej 2,5 mg difenoksylatu obliczonego w postaci zasady i nie mniej niż 0,025 mg siarczanu atropiny w jednej dawce.

Preparaty zawierające w jednej dawce nie więcej niż 0,5 mg difenoksyny oraz takie ilości winianu atropiny, które odpowiadają co najmniej 5% dawki difenoksyny.

ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY IV-N

^13)^ Dodana przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

^14)^ Dodana przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

Załącznik nr 3 - Wykaz nowych substancji psychoaktywnych

element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-.

atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 2.1. lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym elementu A).

aaa^20)^ podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu jest zawarty w strukturze heterocyklicznego pierścienia alifatycznego. Możliwe jest również utworzenie układu cyklicznego pomiędzy atomem azotu a fragmentami elementu B (podstawnikami od R3 do R6). Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, siarki, azotu i wodoru, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić od pięciu do siedmiu. Do grupy I-NPS nie zalicza się związków, w których atom azotu stanowi część układu cyklicznego skondensowanego z elementem A.

podstawnikami R3, R4, R5, R6 mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia każdego z podstawników R3, R4, R5 lub R6 zarówno z podstawnikiem R, jak i układem cyklicznym elementu A, lub utworzenie połączenia pomiędzy podstawnikami od R3 do R6 prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Powstałe w ten sposób struktury cykliczne mogą zawierać od czterech do sześciu atomów. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4, R5, R6 i powstałe struktury cykliczne mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układach cyklicznych). Jeśli podstawniki od R3 do R6 są częścią pierścienia zawierającego atom azotu elementu B, to dalsze podstawienia podlegają ograniczeniom określonym w punkcie 2.2. lit. a.

atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 3.1. lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym).

podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu zawarty jest w strukturze pierścienia (np. pirolidyna, piperydyna). Możliwe jest również utworzenie układu cyklicznego pomiędzy atomem azotu a fragmentem elementu B (podstawniki od R3 do R4). Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, siarki, azotu i wodoru, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić od pięciu do siedmiu.

podstawnikami R3 i R4 mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia podstawnika R3 lub R4 zarówno z podstawnikiem R, jak i układem cyklicznym elementu A, lub utworzenie połączenia pomiędzy podstawnikami od R3 do R4 prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Powstałe w ten sposób struktury cykliczne mogą zawierać od czterech do sześciu atomów. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4 i powstałe struktury cykliczne mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układach cyklicznych).

grupa karbonylowa lub azakarbonylowa,

grupa karboksyamidowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej), przy czym możliwe jest utworzenie dodatkowego połączenia pomiędzy podstawnikiem (zbudowanym z atomów węgla i wodoru) zlokalizowanym przy atomie azotu grupy amidowej oraz atomem węgla w pozycji 2 grupy podstawowej opisanej w punkcie 4.1. lit. a, prowadzące do utworzenia sześcioczłonowego pierścienia,

grupa karboksylowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej),

układ cykliczny mogący zawierać atomy węgla lub heteroatomy: azot, tlen, siarkę, o wielkości pierścienia do 5 atomów (wliczając atomy węgla i heteroatomy), przyłączony bezpośrednio do grupy podstawowej, z podwójnym wiązaniem do atomu azotu w miejscu przyłączenia.

nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień, łącznie z policyklicznymi i heterocyklicznymi, dowolnie podstawiony, przy czym możliwe jest także przyłączenie pierścienia do łącznika poprzez podstawnik,

prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowy, mogący zawierać w strukturze również heteroatomy, dowolnie podstawiony, liczący maksymalnie do 12 atomów w najdłuższym łańcuchu (nie licząc atomów wodoru).

nasycony lub pojedynczo nienasycony, prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowodorowy, w którym zamiast atomów węgla mogą znajdować się atomy tlenu lub siarki, otrzymany w ten sposób łańcuch boczny może posiadać swój najdłuższy łańcuch zawierający od trzech do siedmiu atomów (bez uwzględniania atomów wodoru), przy czym atomy wodoru w łańcuchu mogą być podstawione atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową lub cyjanową,

nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień zawierający pięć, sześć lub siedem atomów węgla, które mogą być zastąpione atomami azotu, tlenu lub siarki, przyłączony do grupy podstawowej bezpośrednio lub poprzez grupę metylenową, etylenową lub 2-oksoetylenową, przy czym atomy wodoru w pierścieniu mogą być podstawione dodatkowo atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową, metoksylową lub cyjanową. Ponadto atom wodoru przy atomie azotu może być podstawiony grupą metylową lub etylową.

atom wodoru w pierścieniu A i C może być podstawiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkoksylowej (do C6),

atom wodoru w pierścieniu B może być podstawiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do C6), O-alkilokarboksylowej (do C6) połączony z pierścieniem poprzez atom węgla grupy alkilowej reszty kwasowej,

pierścień C może być zastąpiony przez układ cykliczny (nasycony, nienasycony lub aromatyczny) zawierający do 6 atomów węgla tworzących pierścień, przy czym atom węgla może być zastąpiony heteroatomami takimi jak: tlen, siarka, azot,

podstawnikiem R2 i R3 może być grupa: alkilowa (do C6) lub hydroksylowa.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.