Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) ustawą z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej ,
2) ustawą z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 10 października 2024 r.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1) art. 84 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej , który stanowi:
Art. 84. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 65 ust. 2 i art. 73 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2) art. 47 i art. 82, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
2) art. 30-32, art. 35-39 i art. 43 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego , które stanowią:
Art. 30. 1. W przypadku gdy upust, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 22, został zastosowany przez sprzedawcę energii elektrycznej innego niż wymieniony w tym przepisie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisu art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 22 nie stosuje się. 2. W przypadku gdy upust, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23, został zastosowany przez sprzedawcę energii elektrycznej innego niż wymieniony w tym przepisie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisu art. 20 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23 nie stosuje się. Art. 31. Dysponent Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 10a ustawy zmienianej w art. 14, zwanego dalej „Funduszem”, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dokonuje zmiany planu finansowego tego Funduszu celem dostosowania go do przepisów: 1) art. 24 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 23 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą; 2) art. 26 ust. 4 oraz w art. 31b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 32. Zarządca Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej , przekazuje środki z tytułu odsetek, o których mowa: 1) w art. 24 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 23 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 2) w art. 26 ust. 4 oraz w art. 31b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - dotychczas zgromadzonych na rachunku Funduszu, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostały przekazane na rachunek Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, w terminie 7 dni od dnia zatwierdzenia zmiany planu finansowego, o której mowa w art. 31.
Art. 35. Zaliczka, o której mowa w art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23, nie przysługuje podmiotowi, który do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie zwrócił zaliczki, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 22, lub zaliczki, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23. Art. 36. Do rozliczeń z tytułu stosowania ceny maksymalnej, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23, zwanej dalej „ceną maksymalną”, rekompensat, o których mowa w art. 8 tej ustawy, zaliczek, o których mowa w art. 8 ust. 14 tej ustawy, oraz upustu, o którym mowa w art. 20 tej ustawy, dokonywanych za okresy do dnia 30 czerwca 2024 r., stosuje się art. 2 pkt 2 lit. b ustawy zmienianej w art. 23 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 37. 1. Cena maksymalna w odniesieniu do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. b i c ustawy zmienianej w art. 23, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, będącym małym lub średnim przedsiębiorstwem stanowi pomoc de minimis w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej , zwanej dalej „ustawą o pomocy publicznej”, i jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831 z 15.12.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji”. 2. Podmiotem udzielającym pomocy w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o pomocy publicznej jest podmiot uprawniony w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23, zwany dalej „podmiotem udzielającym pomocy”. 3. Wartością pomocy de minimis udzielonej danemu przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, jest równowartość łącznej kwoty rekompensat z tytułu stosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z tym przedsiębiorcą, pobranej przez podmiot udzielający pomocy za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. 4. Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, rozumie się jedno przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji. 5. Dniem udzielenia pomocy de minimis jest dzień zastosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1. 6. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, który uzyskał pomoc de minimis , w terminie do dnia 31 stycznia 2025 r. przedstawia podmiotowi udzielającemu pomocy: 1) wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie otrzymanej w ciągu 3 minionych lat, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2) informacje określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy o pomocy publicznej, dotyczących podmiotów, o których mowa w art. 37 ust. 1 tej ustawy. 7. Podmiot udzielający pomocy, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 6, weryfikuje, czy pomoc publiczna, o której mowa w ust. 1, przyznana danemu przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza pułapu pomocy de minimis . 8. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 7, wykaże, że w wyniku zastosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1, dochodzi do naruszenia warunków określonych w art. 3 rozporządzenia Komisji, podmiot udzielający pomocy wzywa tego przedsiębiorcę do zwrotu kwoty pomocy de minimis , określonej zgodnie z ust. 3, wskazując w tym wezwaniu kwotę zwrotu. Zwrot jest dokonywany w ramach rozliczeń w kolejnych okresach rozliczeniowych. 9. Podmiot udzielający pomocy dokonuje przekazania zwróconych kwot należnych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, na zasadach określonych w art. 13 ustawy zmienianej w art. 23 dla zwrotu nienależnie otrzymanej rekompensaty. Art. 38. 1. Cena maksymalna w odniesieniu do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. b i c ustawy zmienianej w art. 23, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, będącym mikroprzedsiębiorstwem stanowi pomoc publiczną udzielaną na podstawie art. 19c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu , zwanego dalej „rozporządzeniem 651/2014”, i po spełnieniu określonych w nim warunków. 2. Pomoc publiczna, o której mowa w ust. 1: 1) nie może zostać udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c i d, ust. 3 lit. c i d oraz ust. 5 rozporządzenia 651/2014; 2) będzie podlegała kumulacji na zasadach określonych w art. 8 rozporządzenia 651/2014; 3) nie może zostać udzielona powyżej progów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. ea rozporządzenia 651/2014. 3. Podmiotem udzielającym pomocy w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o pomocy publicznej w odniesieniu do pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, jest podmiot udzielający pomocy. 4. Wartością pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, udzielonej danemu przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, jest równowartość łącznej kwoty rekompensat z tytułu stosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z tym przedsiębiorcą, pobranej przez podmiot udzielający pomocy za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. 5. Dniem udzielenia pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, jest dzień zastosowania w rozliczeniach z tym przedsiębiorcą ceny maksymalnej. 6. Podmiot udzielający pomocy weryfikuje, czy pomoc publiczna, o której mowa w ust. 1, przyznana danemu przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza limitu określonego w art. 4 ust. 1 lit. ea rozporządzenia 651/2014. 7. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 6, wykaże, że w wyniku zastosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1, pomoc publiczna została udzielona powyżej progów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. ea rozporządzenia 651/2014, podmiot udzielający pomocy wzywa tego przedsiębiorcę do zwrotu kwoty pomocy publicznej, określonej zgodnie z ust. 4, wskazując w tym wezwaniu kwotę zwrotu. Zwrot jest dokonywany w ramach rozliczeń w kolejnych okresach rozliczeniowych. 8. Podmiot udzielający pomocy dokonuje przekazania zwróconych kwot należnych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, na zasadach określonych w art. 13 ustawy zmienianej w art. 23 dla zwrotu nienależnie otrzymanej rekompensaty. Art. 39. Do rekompensat, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23, przysługujących za okres do dnia 30 czerwca 2024 r., stosuje się przepis art. 10 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 23 w brzmieniu dotychczasowym. Przepisu art. 10 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 23 nie stosuje się.
Art. 43. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 11, art. 21, art. 23 pkt 1 lit. b tiret drugie oraz pkt 6, art. 24 pkt 10, art. 29, art. 34, art. 35 i art. 39-41, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2024 r.; 2) art. 23 pkt 1 lit. a, w zakresie w jakim dotyczy wyłączenia odbiorców, którzy zawarli umowę z ceną dynamiczną energii elektrycznej, o której mowa w art. 3 pkt 6d ustawy zmienianej w art. 11, oraz art. 26 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 24 sierpnia 2024 r.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1) cenę maksymalną sprzedaży energii elektrycznej stosowaną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi;
2) zasady i tryb przyznawania i wypłacania rekompensat dla podmiotów uprawnionych z tytułu wprowadzenia ceny maksymalnej;
3) zasady i tryb wprowadzenia czasowego obowiązku przekazywania odpisu na Fundusz;
3a) zasady i tryb uiszczania składki solidarnościowej;
4) szczególne rozwiązania stosowane w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) cena maksymalna - cenę energii elektrycznej wynoszącą:
693 zł/MWh albo 500 zł/MWh - w przypadku odbiorców uprawnionych, o których mowa w pkt 2 lit. a, z wyłączeniem odbiorców, którzy zawarli umowę z ceną dynamiczną energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 6d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne , zwanej dalej „ustawą - Prawo energetyczne”,
693 zł/MWh - w przypadku odbiorców uprawnionych, o których mowa w pkt 2 lit. b-f
- przy czym cena ta nie zawiera podatku od towarów i usług, o którym mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług , oraz podatku akcyzowego, o którym mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ;
2) odbiorca uprawniony:
odbiorcę uprawnionego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej , w przypadku gdy zużywa energię elektryczną powyżej maksymalnych limitów zużycia energii elektrycznej określonych w art. 3-6 oraz z uwzględnieniem art. 11 tej ustawy, a także w przypadku gdy zużywa energię elektryczną w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.,
przedsiębiorcę będącego mikroprzedsiębiorstwem, małym przedsiębiorstwem albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
innego niż podmiot określony w lit. a, będącego małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady (UE) 2022/1854 z dnia 6 października 2022 r. w sprawie interwencji w sytuacji nadzwyczajnej w celu rozwiązania problemu wysokich cen energii (Dz. Urz. UE LI 261 z 07.10.2022, str. 1), producenta rolnego będącego osobą fizyczną wpisaną do ewidencji producentów, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności , lub osobą fizyczną prowadzącą dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby prowadzonej działalności,
jednostkę samorządu terytorialnego, miasto stołeczne Warszawę, związek metropolitalny w województwie śląskim, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o związku metropolitalnym w województwie śląskim , lub podmiot świadczący na rzecz tych podmiotów usługi, w tym samorządowy zakład budżetowy, samorządową jednostkę budżetową oraz spółki, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej , w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby wykonywania zadań zleconych i zadań własnych, w tym usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, z zakresu:
- dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
- wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
- transportu zbiorowego,
- ochrony zdrowia,
- pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,
- wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,
- budownictwa mieszkaniowego,
- edukacji publicznej,
- kultury, w tym bibliotek i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
- porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania magazynu przeciwpowodziowego,
- utrzymania obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
- polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej,
- współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie ,
- kultury fizycznej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie ,
podmiot będący:
- podmiotem udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby udzielania tych świadczeń,
- jednostką organizacyjną pomocy społecznej w rozumieniu art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby świadczenia pomocy społecznej,
- noclegownią albo ogrzewalnią, o których mowa w art. 48a ust. 3 albo 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
- jednostką organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
- podmiotem systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
- podmiotem tworzącym system szkolnictwa wyższego i nauki, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1-7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
- podmiotem prowadzącym żłobek lub klub dziecięcy, a także dziennym opiekunem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
- kościołem lub innym związkiem wyznaniowym, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania , w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby działalności niegospodarczej,
- podmiotem prowadzącym działalność kulturalną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby tej działalności,
- centrum, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
- kołem gospodyń wiejskich, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich , w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby swojej działalności,
⋯
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.