LegalizeUstawa z dnia 6 listopada 2024 r. o opodatkowaniu wyrównawczym jednostek składowych grup międzynarodowych i krajowych
6) podatki kwalifikowane ujęte w kapitale własnym lub w innych całkowitych dochodach w części, w jakiej odnoszą się do dochodów lub zysków uwzględnionych w kwalifikowanym dochodzie (stracie), jeżeli te dochody lub zyski podlegają opodatkowaniu podatkiem kwalifikowanym na podstawie przepisów podatkowych obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w innej niż Rzeczpospolita Polska jurysdykcji lokalizacji tej jednostki - w przypadku gdy te podatki nie zostały jednocześnie naliczone jako koszt lub jako obciążenie wyniku finansowego z tytułu podatku dochodowego.
Przy obliczaniu skorygowanych podatków kwalifikowanych kwota podatku kwalifikowanego jest uwzględniana jeden raz przez jedną jednostkę składową, choćby kwota ta mogła zostać rozliczona w więcej niż jednej pozycji z tytułów wymienionych w ust. 1.
Art. 81.
Podatki kwalifikowane zwiększa się o kwotę:
1) podatków kwalifikowanych ujętych jako koszt lub podobny zapis w celu ustalenia zysku (straty) netto;
2) wartości aktywa od kwalifikowanej straty, wykorzystanego zgodnie z art. 92 ust. 3 - w przypadku dokonania wyboru, o którym mowa w art. 92 ust. 1;
3) podatków kwalifikowanych dotyczących niepewnej pozycji podatkowej, zapłaconych przez jednostkę składową w roku podatkowym - w przypadku gdy te podatki w poprzednich latach podatkowych zostały wyłączone z podatków kwalifikowanych na podstawie art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b;
4) odliczenia lub zwrotu podatku z tytułu kwalifikowanej zwrotnej ulgi lub kwalifikowanej zbywalnej ulgi - w przypadku gdy kwota tego odliczenia lub tego zwrotu została ujęta w księgach jako zmniejszenie podatku dochodowego w części bieżącej.
Art. 82.
Podatki kwalifikowane zmniejsza się o:
1) podatek dochodowy w części bieżącej, w tym naliczony jako koszt lub podobny zapis:
w części, jaka faktycznie jest związana z dochodem wyłączonym z obliczania kwalifikowanego dochodu (straty),
dotyczący niepewnej pozycji podatkowej,
którego zapłaty nie przewiduje się, zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji, w której jest zlokalizowana jednostka składowa, w okresie 3 lat liczonych od ostatniego dnia roku podatkowego,
w związku z przychodem wyłączonym na podstawie art. 62, w części, jaka faktycznie jest związana z tym przychodem;
2) odliczenie lub zwrot podatku z tytułu niekwalifikowanej zwrotnej ulgi w części, w jakiej to odliczenie lub ten zwrot nie zostały ujęte w księgach jako zmniejszenie podatku dochodowego w części bieżącej;
3) odliczenie od podatku kwalifikowanego lub zwrot podatków kwalifikowanych, które nie zostały ujęte w księgach jako zmniejszenie podatku dochodowego w części bieżącej, inne niż odliczenie lub zwrot podatku z tytułu kwalifikowanej zwrotnej ulgi lub kwalifikowanej zbywalnej ulgi.
Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, dokonuje się z tytułu:
1) niekwalifikowanej zbywalnej ulgi, jeżeli prawo do tej ulgi zostało:
objęte przez jednostkę składową po raz pierwszy na podstawie przepisów obowiązujących w jurysdykcji jej lokalizacji, w kwocie odpowiadającej sumie:
- kwoty dokonanego z tytułu tej ulgi zwrotu lub odliczenia zaliczonego na poczet własnych zobowiązań podatkowych należnych za rok przyjęty dla celów podatku dochodowego tej jednostki, jeżeli ten rok kończy się w trakcie roku podatkowego przyjętego dla celów ustawy, oraz
- kwoty otrzymanej w trakcie roku podatkowego w zamian za niewykorzystany zwrot oraz odliczenie z tytułu tej ulgi,
nabyte przez jednostkę składową od innej osoby, w kwocie odpowiadającej:
- nadwyżce kwoty całkowitego zwrotu oraz odliczenia z tytułu tej ulgi nad jej ceną nabycia, proporcjonalnie do kwoty zwrotu oraz odliczenia z tytułu tej ulgi zaliczonego na poczet własnych zobowiązań podatkowych należnych za rok przyjęty dla celów podatku dochodowego tej jednostki, jeżeli ten rok kończy się w trakcie roku podatkowego przyjętego dla celów ustawy,
- zyskowi ze sprzedaży tej ulgi, jaki ta jednostka osiągnęła w roku podatkowym, jeżeli strata poniesiona z takiego zbycia innej niekwalifikowanej zbywalnej ulgi zostanie uwzględniona w sposób określony w art. 66 ust. 3;
2) ulg innych niż kwalifikowana zwrotna ulga, kwalifikowana zbywalna ulga oraz niekwalifikowana zbywalna ulga w kwocie równej dokonanemu z tytułu takiej ulgi zwrotowi lub odliczeniu zaliczonemu na poczet własnych zobowiązań podatkowych należnych za rok przyjęty dla celów podatku dochodowego jednostki składowej, jeżeli ten rok kończy się w trakcie roku podatkowego przyjętego dla celów ustawy.
Art. 83.
Jeżeli jednostka składowa posiada kwalifikowane udziały własnościowe, o których mowa w art. 63, i związane z nimi bezpośrednio kwalifikowane pośrednie aktywa podatkowe:
1) kwota takich kwalifikowanych pośrednich aktywów podatkowych:
zwiększa podatki kwalifikowane w zakresie, w jakim te kwalifikowane pośrednie aktywa podatkowe są wykazywane w księgach tej jednostki jako zmniejszające obciążenie z tytułu podatku dochodowego - w przypadku gdy kwalifikowana kwota zwrotu jest mniejsza niż kwota inwestycji lub równa kwocie inwestycji, o której mowa w art. 63 ust. 5,
zmniejsza podatki kwalifikowane - w przypadku gdy kwalifikowana kwota zwrotu jest większa od kwoty inwestycji, o której mowa w art. 63 ust. 5;
2) pozycje kwot z tytułu wszelkich wypłat na rzecz tej jednostki, w tym zwrotu kapitału, zysku ze sprzedaży części lub wszystkich kwalifikowanych udziałów własnościowych oraz kwalifikowanych zwrotnych ulg zmniejszają podatki kwalifikowane w zakresie, w jakim wcześniej te pozycje podwyższały te podatki - w przypadku gdy kwalifikowana kwota zwrotu jest większa od kwoty inwestycji, o której mowa w art. 63 ust. 5.
Przy obliczaniu skorygowanych podatków kwalifikowanych w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie uwzględnia się nadwyżki tej kwoty ponad kwotę uwzględnioną na podstawie ust. 1 pkt 1 lit. a.
Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli jednostka posiadająca kwalifikowane udziały własnościowe stosuje proporcjonalną metodę amortyzacji inwestycji dla celów rachunkowych albo dla celów ustawy. W tym przypadku kwalifikowana kwota zwrotu pomniejsza kwotę inwestycji proporcjonalnie do przewidywanego udziału ulg podatkowych, przez który rozumie się stosunek, w jakim pozostają kwalifikowane pośrednie aktywa podatkowe uzyskane w danym roku podatkowym do przewidywanej całkowitej kwoty kwalifikowanych pośrednich aktywów podatkowych w przewidywanym okresie trwania inwestycji.
Przez kwalifikowaną kwotę zwrotu, o której mowa w ust. 1 i 3, rozumie się sumę kwot:
1) wynikających z działalności jednostki transparentnej podatkowo, w której dokonano inwestycji, a rozliczanych przez jednostkę dokonującą inwestycji w rozumieniu art. 63:
ulg podatkowych,
podlegającej odliczeniu dla celów podatku kwalifikowanego straty podatkowej tej jednostki transparentnej podatkowo, w której dokonano inwestycji, w wysokości odpowiadającej iloczynowi takiej straty oraz stawki podatku dochodowego, jaka ma zastosowanie do jednostki dokonującej tej inwestycji;
2) wszelkich wypłat do jednostki dokonującej inwestycji, w tym zwrot kapitału;
3) zysku ze sprzedaży części albo wszystkich kwalifikowanych udziałów własnościowych.
Art. 84.
Jeżeli w związku z rozliczaniem przez jednostkę składową zysku (straty), w rozumieniu art. 63 ust. 3, powstały jakiekolwiek korzyści inne niż korzyści wymienione w art. 83 ust. 1, które:
1) wpływają na wysokość podatku dochodowego w części bieżącej lub podatku dochodowego w części odroczonej albo
2) pozostają w związku z kwalifikowanymi udziałami własnościowymi
- te korzyści uwzględnia się odpowiednio przy obliczaniu skorygowanych podatków kwalifikowanych jednostki składowej.
Art. 85.
Całkowitą korektę podatku odroczonego stanowi podatek dochodowy za rok podatkowy w części odroczonej przypadający na podatki kwalifikowane jednostki składowej w wysokości odpowiadającej kwocie tego podatku:
1) ujętej w księgach - w przypadku gdy stawka podatkowa stosowana do celów obliczania tego podatku w części odroczonej nie przekracza minimalnej stawki podatkowej;
2) przeliczonej według minimalnej stawki podatkowej - w przypadku gdy stawka podatkowa stosowana do celów obliczania tego podatku w części odroczonej jest wyższa od minimalnej stawki podatkowej.
Całkowita korekta podatku odroczonego zwiększa skorygowane podatki kwalifikowane jednostki składowej.
Art. 86.
Całkowita korekta podatku odroczonego nie obejmuje ujętych w księgach:
1) kwoty podatku dochodowego w części odroczonej w odniesieniu do:
pozycji wyłączonych z obliczania kwalifikowanego dochodu (straty), w tym w wyniku dokonanych wyborów, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2,
niedozwolonych rozliczeń międzyokresowych,
niewykorzystanych rozliczeń międzyokresowych,
ponownej wyceny w związku ze zmianą krajowej stawki podatkowej podatku kwalifikowanego,
ulg podatkowych innych niż kwalifikowane zwrotne ulgi;
2) wpływu korekty wyceny lub ujęcia księgowego składnika aktywów z tytułu podatku odroczonego.
Przez niedozwolone rozliczenia międzyokresowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, rozumie się ujęte w księgach zmiany podatku dochodowego w części odroczonej, które odnoszą się do:
1) niepewnej pozycji podatkowej;
2) dokonywanych przez jednostkę składową wypłat z tytułu dywidend i innych wypłat o podobnym charakterze.
Przez niewykorzystane rozliczenia międzyokresowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, rozumie się kwotę zwiększenia rezerwy z tytułu podatku odroczonego, w odniesieniu do której:
1) nie przewiduje się zapłaty zobowiązania w terminie 5 lat podatkowych od zakończenia roku podatkowego, w którym ta kwota zwiększenia rezerwy została ujęta w księgach, oraz
2) dokonano wyboru polegającego na nieuwzględnianiu tej kwoty zwiększenia rezerwy w kwocie całkowitej korekty podatku odroczonego za rok podatkowy.
Art. 87.
Całkowitą korektę podatku odroczonego powiększa się o ujęte w księgach pozycje z tytułu:
1) niedozwolonych rozliczeń międzyokresowych, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1 lit. b, lub niewykorzystanych rozliczeń międzyokresowych, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1 lit. c, w części, w jakiej podstawa ich utworzenia została zapłacona w roku podatkowym;
2) rezerwy z tytułu podatku odroczonego utworzonej ponownie zgodnie z art. 89, jeżeli ta rezerwa została utworzona w jednym roku z poprzednich lat podatkowych i rozwiązana oraz zapłacona w roku podatkowym.
Art. 88.
Całkowitą korektę podatku odroczonego pomniejsza się o:
1) hipotetyczną kwotę z tytułu straty podatkowej, która odpowiada wysokości aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, jakie mogłoby zostać utworzone przez jednostkę w przypadku, gdy taka jednostka poniosła stratę podatkową, ale w związku z brakiem podstaw do ujęcia tego aktywa w księgach, w tym z powodu niskiego prawdopodobieństwa wykorzystania tej straty, takie aktywo nie zostało utworzone;
2) kwotę aktywa z tytułu podatku odroczonego przypisanego do kwalifikowanej straty jednostki składowej za rok podatkowy, jeżeli to aktywo zostało określone w wysokości odpowiadającej kwocie nadwyżki jego wartości przeliczonego według minimalnej stawki podatkowej ponad jego wartość przeliczoną i ujętą według stawki niższej niż minimalna stawka podatkowa.
Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli podatnik wykaże, że aktywo z tytułu podatku odroczonego przypisanego do kwalifikowanej straty jednostki składowej za rok podatkowy faktycznie wynika z takiej kwalifikowanej straty.
Art. 89.
Rezerwa z tytułu podatku odroczonego podlega ponownemu ujęciu na potrzeby obliczenia za rok podatkowy kwoty całkowitej korekty podatku odroczonego, jeżeli ta rezerwa:
1) została ujęta w księgach i uwzględniona w kwocie całkowitej korekty podatku odroczonego za piąty rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy oraz
2) nie została rozwiązana i zapłacona w roku podatkowym.
O kwotę ponownie ujętej zgodnie z ust. 1 rezerwy z tytułu podatku odroczonego zmniejsza się skorygowane podatki kwalifikowane za piąty rok podatkowy bezpośrednio poprzedzający rok podatkowy.
Nie podlega ponownemu ujęciu w księgach rezerwa z tytułu podatku odroczonego, o której mowa w ust. 1, jeżeli dotyczy:
1) odpisów dokonywanych w jakiejkolwiek formie z tytułu szybszego rozliczenia kosztów podatkowych odnoszących się do rzeczowych aktywów trwałych;
2) kosztów licencji uzyskanej od właściwego organu administracji lub praw uzyskanych na podstawie podobnego do licencji porozumienia z takim organem, dotyczących użytkowania nieruchomości lub korzystania z zasobów naturalnych, które są związane ze znaczącymi inwestycjami w rzeczowe aktywa trwałe;
3) kosztów badań i rozwoju;
4) kosztów likwidacji szkód i remediacji;
5) niezrealizowanych zysków z wyceny według wartości godziwej, jeżeli nie podlegają wyborowi w zakresie ujmowania zysków (strat) zgodnie z zasadą realizacji, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 lit. c;
6) zysków z tytułu różnic kursowych;
7) rezerw ubezpieczeniowych zakładów ubezpieczeń i odroczonych kosztów akwizycji polis ubezpieczeniowych;
8) zysków ze sprzedaży rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w jurysdykcji lokalizacji jednostki składowej, które są reinwestowane w rzeczowe aktywa trwałe w tej samej jurysdykcji;
9) dodatkowych kwot ujętych w księgach w wyniku zmiany zasad rachunkowości, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 lit. i, w odniesieniu do pozycji określonych w pkt 1-8.
Art. 90.
Całkowitą korektę podatku odroczonego, ustaloną zgodnie z art. 88:
1) zmniejsza się o wartość zastępczego aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, utworzonego za rok wykazania straty podatkowej z krajowych źródeł dochodów, która w całości albo części została rozliczona z dochodem zagranicznej jednostki kontrolowanej;
2) zwiększa się o wartość wykorzystanego i zapłaconego zastępczego aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego za rok jego wykorzystania lub zapłacenia.
Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki składowej:
1) jest wymagane, aby dochód zagranicznej jednostki kontrolowanej był rozliczany ze stratą jednostki składowej z krajowych źródeł dochodów, przed odliczeniem od podatku dochodowego kwoty podatku zapłaconego przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną w jurysdykcji jej lokalizacji, zarządu, rejestracji, położenia lub w innej jurysdykcji, oraz
2) jest możliwe przeniesienie kwoty podatku określonego w pkt 1 do rozliczania zobowiązania podatkowego w kolejnych okresach rozliczeniowych w odniesieniu do dochodu z krajowych źródeł dochodów, który jest uwzględniony w księgowym dochodzie (stracie) netto jednostki składowej.
Zastępcze aktywo z tytułu podatku odroczonego tworzy się w wysokości równej niższej z następujących kwot:
1) kwoty ulgi podatkowej w odniesieniu do podatku dochodowego zapłaconego przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną w jurysdykcji jej lokalizacji, którą przepisy obowiązujące w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki pozwalają przenieść do rozliczenia na kolejne lata podatkowe począwszy od roku, w którym jednostka składowa wykazała stratę podatkową z krajowych źródeł dochodów,
2) kwoty stanowiącej iloczyn wykazanej straty podatkowej z krajowych źródeł dochodów i nominalnej stawki podatkowej obowiązującej w jurysdykcji jednostki składowej
- przeliczonej według minimalnej stawki podatkowej.
Art. 91.
Przepisów art. 85-90 nie stosuje się do jednostek składowych zlokalizowanych w jurysdykcji, w odniesieniu do której dokonano wyboru dotyczącego kwalifikowanej straty określonego w oddziale 3.
Art. 92.
Na podstawie wyboru dokonanego zgodnie z art. 137 jednostka składowa może zwiększyć podatki kwalifikowane o wartość aktywa od kwalifikowanej straty w kwocie stanowiącej iloczyn jurysdykcyjnej kwalifikowanej straty netto, dla której utworzono to aktywo z tytułu odroczonego podatku dochodowego, oraz minimalnej stawki podatkowej.
Wyboru, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się dla wszystkich jednostek składowych grupy zlokalizowanych w danej jurysdykcji, przy czym prawo do dokonania tego wyboru nie przysługuje, jeżeli jakakolwiek jednostka składowa grupy zlokalizowana w danej jurysdykcji stosuje system opodatkowania wypłaty zysku, o którym mowa w art. 115 ust. 1.
Wartość aktywa od kwalifikowanej straty, określonego zgodnie z ust. 1, zwiększa podatki kwalifikowane począwszy od pierwszego roku podatkowego, w którym został osiągnięty jurysdykcyjny kwalifikowany dochód netto, następującego po roku podatkowym, w którym została poniesiona jurysdykcyjna kwalifikowana strata netto, w odniesieniu do której utworzono to aktywo.
Zwiększenie podatków kwalifikowanych, o którym mowa w ust. 1, nie może być wyższe niż:
1) iloczyn kwoty kwalifikowanego dochodu oraz minimalnej stawki podatkowej albo
2) kwota aktywa od kwalifikowanej straty nieodliczona w roku poprzedzającym rok podatkowy zgodnie z ust. 5.
Aktywo od kwalifikowanej straty określone zgodnie z ust. 1 zmniejsza się o kwotę, która została odliczona zgodnie z ust. 3 i 4 za rok podatkowy, a pozostałą nieodliczoną kwotę tego aktywa przenosi się na kolejne lata podatkowe do odliczenia zgodnie z ust. 3 i 4.
Jeżeli wybór, o którym mowa w ust. 1, został odwołany, uznaje się, że nieodliczona kwota aktywa od kwalifikowanej straty wynosi zero na pierwszy dzień pierwszego roku podatkowego, w którym ten wybór nie ma już zastosowania.
W przypadku zbycia lub nabycia, o którym mowa w art. 103, aktywa od kwalifikowanej straty związane z jednostkami składowymi, w których udziały własnościowe zostały zbyte lub nabyte, podlegają rozliczeniu przez zbywającą grupę w jurysdykcji, w odniesieniu do której dokonano wyboru określonego w ust. 1, przy czym jeżeli w wyniku tego zbycia lub nabycia grupa nie posiada jednostek składowych w tej jurysdykcji, uznaje się, że nieodliczone aktywo od kwalifikowanej straty wynosi dla tej grupy i w odniesieniu do tej jurysdykcji zero.
Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do jednostki pośredniczącej będącej jednostką dominującą najwyższego szczebla, która poniosła za rok podatkowy kwalifikowaną stratę, przy czym:
1) wyboru, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się odrębnie od pozostałych jednostek składowych grupy;
2) aktywo od kwalifikowanej straty tej jednostki oblicza się odrębnie od pozostałych jednostek składowych grupy przez odniesienie do kwalifikowanej straty tej jednostki pośredniczącej pomniejszonej zgodnie z art. 113 ust. 3.
Art. 93.
Podatki kwalifikowane przydziela się:
1) stałemu zakładowi w części, w jakiej te podatki odnoszą się do kwalifikowanego dochodu (straty) tego zakładu, w tym przydzielonego zgodnie z art. 70 i art. 71, i zostały ujęte w księgach tego stałego zakładu, centrali, jednostki pośredniczącej lub innej jednostki składowej;
2) jednostce będącej właścicielem jednostki transparentnej podatkowo, w części, w jakiej podatki te odnoszą się do kwalifikowanego dochodu (straty) przydzielonego jednostce będącej właścicielem tej jednostki transparentnej podatkowo zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 i zostały ujęte w księgach tej jednostki transparentnej podatkowo lub tej jednostki będącej właścicielem;
3) jednostce składowej będącej zagraniczną jednostką kontrolowaną, w części, w jakiej zgodnie z przepisami o zagranicznych jednostkach kontrolowanych obowiązującymi w jurysdykcji lokalizacji jednostki będącej jej właścicielem podatki kwalifikowane odnoszą się do dochodu tej jednostki składowej będącej zagraniczną jednostką kontrolowaną i zostały ujęte w księgach jednostki będącej jej właścicielem, z zastrzeżeniem art. 94;
4) jednostce składowej będącej jednostką hybrydową, w części, w jakiej te podatki odnoszą się do kwalifikowanego dochodu (straty) tej jednostki i zostały ujęte w księgach tej jednostki lub jednostki będącej właścicielem tej jednostki, z zastrzeżeniem art. 94;
5) jednostce składowej, która dokonała w roku podatkowym wypłat dywidendy lub wypłat o podobnym charakterze i w związku z takimi wypłatami te podatki zostały ujęte w księgach jednostki będącej właścicielem, jeżeli udziały własnościowe w tej jednostce składowej posiadane są przez tę jednostkę będącą właścicielem bezpośrednio.
Art. 94.
Podatki kwalifikowane jednostki składowej będącej zagraniczną jednostką kontrolowaną albo jednostką hybrydową odnoszące się do jej dochodu pasywnego przydziela się tej jednostce w wysokości równej niższej z następujących kwot:
1) kwoty przydzielonych zgodnie z art. 93 pkt 3 i 4 podatków kwalifikowanych;
2) kwoty wynikającej z iloczynu indywidualnej stawki podatkowej dla danej jurysdykcji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, oraz kwoty dochodu pasywnego tej jednostki, który jest uwzględniony przez jednostki będące jej właścicielami zgodnie z przepisami o zagranicznych jednostkach kontrolowanych lub o jednostkach transparentnych podatkowo.
Indywidualną stawkę podatkową, o której mowa w ust. 1 pkt 2, określa się bez uwzględnienia podatków kwalifikowanych naliczonych w odniesieniu do dochodu pasywnego jednostki będącej właścicielem.
Przez dochód pasywny jednostki składowej będącej zagraniczną jednostką kontrolowaną albo jednostką hybrydową, o którym mowa w ust. 1, rozumie się sumę kwot ujętych w kwalifikowanym dochodzie (stracie) tej jednostki z:
1) dywidend lub wypłat o podobnym charakterze,
2) odsetek lub płatności o podobnym charakterze,
3) czynszu,
4) opłat licencyjnych,
5) umownego prawa do płatności przez czas określony, w szczególności renty,
6) dochodów z nieruchomości (majątku), który jest źródłem płatności, o których mowa w pkt 1-5, innych niż kwoty dochodów wymienione w pkt 1-5
- w zakresie, w jakim jednostka będąca właścicielem tej jednostki podlegała z tego tytułu opodatkowaniu zgodnie z przepisami o zagranicznych jednostkach kontrolowanych lub w związku z posiadaniem udziałów własnościowych w jednostce hybrydowej.
Jeżeli po zastosowaniu ust. 1 jednostce składowej nie zostanie przydzielona pełna kwota podatków kwalifikowanych jednostki będącej właścicielem, naliczonych w związku z dochodem pasywnym tej jednostki składowej, pozostałą kwotę takich podatków uznaje się za podatki kwalifikowane tego właściciela.
Art. 95.
Jeżeli kwalifikowany dochód stałego zakładu jest traktowany jako kwalifikowany dochód centrali zgodnie z art. 72, podatki kwalifikowane powstające w jurysdykcji, w której ten zakład jest zlokalizowany, związane z takim dochodem uznaje się za podatki kwalifikowane centrali.
Podatki kwalifikowane przydzielone centrali, o których mowa w ust. 1, nie mogą przekroczyć wartości stanowiącej iloczyn kwalifikowanego dochodu centrali zgodnie z art. 72 oraz najwyższej nominalnej stawki podatku dochodowego od osób prawnych obowiązującej zgodnie z przepisami jurysdykcji lokalizacji tej centrali i mającej zastosowanie do dochodu, który nie podlega zwolnieniu, wyłączeniu z opodatkowania, ulgom podatkowym ani innym korzyściom podatkowym.
Art. 96.
Jeżeli jednostka składowa ujmuje w księgach w roku podatkowym zmianę wysokości podatków kwalifikowanych za poprzedni rok podatkowy lub poprzednie lata podatkowe, zmianę tę:
1) uwzględnia się w podatkach kwalifikowanych za ten rok podatkowy w przypadku:
podwyższenia tych podatków kwalifikowanych albo
nieistotnego obniżenia podatków kwalifikowanych, jeżeli dokonano wyboru w tym zakresie, przy czym przez nieistotne obniżenie podatków kwalifikowanych rozumie się łączne obniżenie skorygowanych podatków kwalifikowanych ustalonych w odniesieniu do danej jurysdykcji za rok podatkowy o mniej niż 1 000 000 euro;
2) uwzględnia się w podatkach kwalifikowanych, których ta zmiana dotyczy, odpowiednio za poprzedni rok podatkowy lub lata podatkowe oraz ponownie ustala się za takie lata efektywną stawkę podatkową i oblicza dodatkowy podatek wyrównawczy zgodnie z art. 16 - w przypadku obniżenia podatków kwalifikowanych, uwzględnionych w skorygowanych podatkach kwalifikowanych, innego niż nieistotne obniżenie podatków kwalifikowanych.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy jednostka składowa:
1) ustala kwalifikowany dochód (stratę) z uwzględnieniem korekt, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 lit. h oraz i, wynikających z ponownego obliczenia za poprzedni rok podatkowy lub lata podatkowe dochodu (straty) do opodatkowania podatkiem kwalifikowanym lub księgowego dochodu (straty) netto;
2) w roku podatkowym lub latach podatkowych poprzedzających rok podatkowy dokonuje odliczenia straty w opodatkowaniu podatkiem kwalifikowanym powstałej za rok podatkowy, przy czym przepis art. 98 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli podatek dochodowy w części bieżącej w kwocie przekraczającej 1 000 000 euro nie zostanie zapłacony w ciągu 3 lat kalendarzowych od zakończenia roku podatkowego, w którym ta kwota podatku została uwzględniona w skorygowanych podatkach kwalifikowanych, efektywną stawkę podatkową oblicza się ponownie za ten rok, wyłączając tę niezapłaconą kwotę ze skorygowanych podatków kwalifikowanych.
Art. 97.
Jeżeli jednostka składowa ujęła w księgach za poprzedni rok podatkowy lub poprzednie lata podatkowe podatek dochodowy w części odroczonej z uwzględnieniem krajowej stawki podatkowej:
1) która za rok podatkowy została obniżona poniżej minimalnej stawki podatkowej, skorygowane podatki kwalifikowane za poprzedni rok podatkowy lub poprzednie lata podatkowe koryguje się w sposób uwzględniający tę obniżoną stawkę podatkową, a korektę wynikającą z tego obniżenia rozlicza się zgodnie z art. 96 ust. 1;
2) niższej niż minimalna stawka podatkowa, która za rok podatkowy została podwyższona, korektę wynikającą z tego podwyższenia stawki podatkowej ujmuje się za rok podatkowy, w którym powstało zobowiązanie z tytułu podatku kwalifikowanego według tej podwyższonej stawki podatkowej, przy czym przepisy art. 86 ust. 1 pkt 1 lit. d oraz art. 96 ust. 1 pkt 1 lit. a stosuje się odpowiednio.
Korekta, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć kwoty zwiększenia podatku dochodowego w części odroczonej przeliczonej według minimalnej stawki podatkowej.
Art. 98.
Dodatkowy podatek wyrównawczy za rok podatkowy oblicza się, z zastrzeżeniem art. 99, w przypadku, gdy dla danej jurysdykcji nie występuje jurysdykcyjny kwalifikowany dochód netto za rok podatkowy a kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych ustalona dla tej jurysdykcji jest:
1) ujemna oraz
2) mniejsza niż kwota stanowiąca iloczyn jurysdykcyjnej kwalifikowanej straty netto oraz minimalnej stawki podatkowej.
Dodatkowy podatek wyrównawczy, o którym mowa w ust. 1, stanowi różnica między kwotą skorygowanych podatków kwalifikowanych a kwotą, o której mowa w ust. 1 pkt 2.
Art. 99.
W przypadku gdy za rok podatkowy występuje, dla danej jurysdykcji, ujemna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych oraz nie występuje jurysdykcyjny kwalifikowany dochód netto, na podstawie wyboru dokonanego zgodnie z art. 137 tworzy się saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych, o którym mowa w ust. 3 pkt 1. W przypadku dokonania wyboru, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie ustala się dodatkowego podatku wyrównawczego zgodnie z art. 98.
W przypadku gdy za rok podatkowy występuje, dla danej jurysdykcji, ujemna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych oraz jurysdykcyjny kwalifikowany dochód netto, tworzy się saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych, o którym mowa w ust. 3 pkt 2. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, efektywna stawka podatkowa jest równa zeru.
Saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych za rok podatkowy, w którym je utworzono, jest równe wartości bezwzględnej następujących kwot:
1) kwoty dodatkowego podatku wyrównawczego, obliczonego zgodnie z art. 98 ust. 2 - w przypadku, o którym mowa w ust. 1;
2) ujemnej kwoty skorygowanych podatków kwalifikowanych ustalonych za ten rok - w przypadku, o którym mowa w ust. 2.
Za rok podatkowy, w którym utworzono saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych koryguje się sumę skorygowanych podatków kwalifikowanych o kwotę tego salda przez zwiększenie sumy skorygowanych podatków kwalifikowanych stanowiącej kwotę ujemną. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych stanowi zwiększenie sumy skorygowanych podatków kwalifikowanych do zera.
W kolejnym roku podatkowym lub kolejnych latach podatkowych, w których występują jurysdykcyjny kwalifikowany dochód oraz dodatnia kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych, saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych stanowi pomniejszenie sumy skorygowanych podatków kwalifikowanych stanowiącej kwotę dodatnią. Pomniejszenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie może przekraczać sumy skorygowanych podatków kwalifikowanych.
O kwotę pomniejszającą zgodnie z ust. 5 sumę skorygowanych podatków kwalifikowanych za rok podatkowy pomniejsza się saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych do wykorzystania w kolejnym roku podatkowym lub kolejnych latach podatkowych.
W przypadku zbycia udziałów lub praw o podobnym charakterze w jednostce składowej, w wyniku czego dana jednostka przestaje być jednostką składową danej grupy, saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych pomniejsza zgodnie z ust. 5 sumę skorygowanych podatków kwalifikowanych obliczoną dla danej jurysdykcji z uwzględnieniem pozostałych jednostek składowych. W przypadku zbycia udziałów lub praw o podobnym charakterze we wszystkich jednostkach składowych w danej jurysdykcji, saldo ujemnych skorygowanych podatków kwalifikowanych pomniejsza sumę podatków skorygowanych dla danej jurysdykcji w pierwszym roku, w którym dana grupa międzynarodowa lub grupa krajowa posiada ponownie jednostki składowe w danej jurysdykcji.
Art. 100.
Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:
1) kwalifikowanych pracownikach - rozumie się przez to:
pracowników jednostki składowej grupy międzynarodowej lub grupy krajowej zatrudnionych w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy,
niezależnych zleceniobiorców uczestniczących w podstawowej działalności operacyjnej takiej grupy, podlegających jej kierownictwu i kontroli;
2) kwalifikowanych kosztach płac - rozumie się przez to koszty ponoszone bezpośrednio w związku z zatrudnieniem kwalifikowanych pracowników, w szczególności wynagrodzenia włącznie z wynagrodzeniem w formie akcji, oraz inne obowiązkowe i dobrowolne koszty odnoszące się do świadczeń o charakterze indywidualnym, takie jak składki na ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenia społeczne, w tym finansowane przez pracodawcę, koszty programów emerytalnych, jak również podatków związanych z zatrudnieniem;
3) kwalifikowanych rzeczowych aktywach trwałych - rozumie się przez to:
składniki rzeczowych aktywów trwałych,
zasoby naturalne,
prawo korzystającego do korzystania z rzeczowych aktywów trwałych w ramach umowy leasingu,
prawa do nieruchomości lub eksploatacji zasobów naturalnych przyznane przez właściwe organy jurysdykcji, w szczególności prawa o charakterze koncesyjnym, których uzyskanie wiąże się z koniecznością dokonania znaczących inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe.
Art. 101.
Substrat majątkowo-osobowy stanowi suma obliczonych dla wszystkich jednostek składowych zlokalizowanych w danej jurysdykcji kwot wyłączeń z tytułu płac oraz rzeczowych aktywów trwałych.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w odniesieniu do roku podatkowego, za który dokonano wyboru o niestosowaniu pomniejszenia z tytułu substratu majątkowo-osobowego.
Kwota wyłączenia z tytułu płac dla jednostki składowej za rok podatkowy nie może przekroczyć 5 %, ponoszonych przez tę jednostkę i wykazanych w jej księgach, kwalifikowanych kosztów płac kwalifikowanych pracowników wykonujących czynności odpowiednio na rzecz jej grupy międzynarodowej lub grupy krajowej w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki składowej, z wyjątkiem kosztów, które:
1) zostały ujęte w wartości bilansowej kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych albo
2) można przypisać do dochodu z działalności w zakresie żeglugi międzynarodowej oraz z działalności dodatkowej w zakresie żeglugi międzynarodowej, o których mowa w przepisach działu V rozdziału 2 oddziału 1.
W ramach wyłączenia z tytułu płac kwalifikowane koszty płac można uwzględnić:
1) w pełnej wysokości - w przypadku gdy kwalifikowany pracownik znajduje się na terytorium jurysdykcji lokalizacji danej jednostki składowej przez ponad 50 % swojego ogólnego czasu pracy lub przez ponad 50 % swojego czasu przeznaczonego na realizację zadań na zasadach współpracy innych niż umowa o pracę;
2) w części - proporcjonalnie do czasu, w jakim kwalifikowany pracownik znajduje się na terytorium jurysdykcji lokalizacji danej jednostki składowej, w stosunku do jego ogólnego czasu pracy lub do jego czasu przeznaczonego na realizację zadań na zasadach współpracy innych niż umowa o pracę - w przypadku innym niż określony w pkt 1.
Kwota wyłączenia z tytułu rzeczowych aktywów trwałych dla jednostki składowej za rok podatkowy nie może przekroczyć 5 % wartości bilansowej netto rzeczowych aktywów trwałych tej jednostki, przy czym w wartości bilansowej netto rzeczowych aktywów trwałych nie uwzględnia się:
1) gruntów i budynków przeznaczonych do sprzedaży, dzierżawy, najmu, leasingu lub umowy o podobnym charakterze albo inwestycji;
2) rzeczowych aktywów trwałych wykorzystywanych w celu osiągnięcia dochodu z działalności w zakresie żeglugi międzynarodowej oraz z działalności dodatkowej w zakresie żeglugi międzynarodowej, o których mowa w przepisach działu V rozdziału 2 oddziału 1.
Wartość bilansową netto kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych, o której mowa w ust. 5, stanowi połowa sumy wartości bilansowych kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych na pierwszy i ostatni dzień roku podatkowego, wykazanych w celu sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania grupy, z zastrzeżeniem art. 29, w szczególności z uwzględnieniem dokonanych odpisów amortyzacyjnych lub zmniejszenia lub utraty wartości tych kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych.
W celu obliczenia wartości bilansowej netto kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych przyjmuje się, że wartość bilansowa:
1) na pierwszy dzień roku podatkowego aktywów lub praw nabytych w trakcie roku podatkowego wynosi zero;
2) na ostatni dzień roku podatkowego aktywów lub praw zbytych albo wycofanych w trakcie roku podatkowego wynosi zero.
W celu obliczenia wartości bilansowej netto kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych uwzględnia się wartości bilansowe tych aktywów:
1) w pełnej wysokości - w przypadku gdy kwalifikowane rzeczowe aktywo trwałe znajduje się na terytorium jurysdykcji lokalizacji danej jednostki składowej przez ponad 50 % roku podatkowego;
2) w części - proporcjonalnie do czasu, w jakim kwalifikowane rzeczowe aktywo trwałe znajduje się na terytorium jurysdykcji lokalizacji danej jednostki składowej, w stosunku do czasu jego używania w danym roku podatkowym - w przypadku innym niż określony w pkt 1.
W przypadku leasingu finansowego środki trwałe będące przedmiotem umowy leasingu zalicza się do kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych korzystającego.
W przypadku leasingu operacyjnego środki trwałe będące przedmiotem umowy leasingu zalicza się do kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych korzystającego oraz finansującego, odpowiednio w częściach, w jakich zaliczają te aktywa do swoich aktywów trwałych.
Do celów ustalenia wartości bilansowej netto kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych uwzględnia się korekty konsolidacyjne z tytułu wyłączenia transakcji wewnątrz grupy.
Odliczenie substratu majątkowo-osobowego dla danej jurysdykcji za rok podatkowy nie może przekroczyć kwoty jurysdykcyjnego kwalifikowanego dochodu netto obliczonego za ten rok. Substrat majątkowo-osobowy nieodliczony za rok podatkowy nie podlega odliczeniu w innych latach podatkowych oraz nie podlega odliczeniu od jurysdykcyjnych kwalifikowanych dochodów netto liczonych w odniesieniu do innych jurysdykcji niż jurysdykcja, o której mowa w zdaniu pierwszym.
W substracie majątkowo-osobowym nie uwzględnia się kwalifikowanych kosztów płac oraz kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych jednostek składowych będących jednostkami inwestycyjnymi, ubezpieczeniowymi jednostkami inwestycyjnymi oraz bezpaństwowymi jednostkami składowymi.
Art. 102.
W przypadku jednostki składowej będącej stałym zakładem:
1) kwalifikowane koszty płac oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe ustala się na podstawie kwot ujętych w księgowym dochodzie (stracie) netto tego stałego zakładu, o którym mowa w art. 70 i art. 71;
2) warunki, o których mowa w art. 101 ust. 4 i 8, odnoszą się do miejsca lokalizacji tego stałego zakładu;
3) kwoty wyłączeń z tytułu płac oraz rzeczowych aktywów trwałych oblicza się bez uwzględnienia kwalifikowanych kosztów płac oraz kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych w proporcji, w jakiej dochód tego stałego zakładu został wyłączony z obliczeń kwalifikowanego dochodu (straty) na podstawie art. 74 i art. 113 ust. 5.
Kosztów płac i rzeczowych aktywów trwałych przypisanych do stałego zakładu nie uwzględnia się w kwocie kwalifikowanych kosztów płac oraz kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych jego centrali.
Kwalifikowane koszty płac ponoszone przez jednostkę pośredniczącą oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe będące własnością takiej jednostki, których nie przypisano do stałego zakładu na podstawie ust. 1, przydziela się:
1) jednostce pośredniczącej będącej jednostką dominującą najwyższego szczebla po ich pomniejszeniu proporcjonalnie do dochodu wyłączonego z obliczania kwalifikowanego dochodu jednostki pośredniczącej, zgodnie z art. 113 ust. 1, pod warunkiem że kwalifikowani pracownicy i kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe tej jednostki pośredniczącej, odpowiednio, wykonują czynności oraz znajdują się, w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki pośredniczącej, albo
2) jednostkom będącym właścicielami takiej jednostki pośredniczącej niebędącej jednostką dominującą najwyższego szczebla proporcjonalnie do kwoty przydzielonej jednostkom będącym właścicielami jednostki pośredniczącej, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1, pod warunkiem że kwalifikowani pracownicy i kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe tej jednostki pośredniczącej, odpowiednio, wykonują czynności oraz znajdują się w jurysdykcji lokalizacji tych osób będących właścicielami jednostki pośredniczącej.
Przy obliczaniu substratu majątkowo-osobowego nie uwzględnia się kwalifikowanych kosztów płac oraz kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych jednostki pośredniczącej innych niż kwalifikowane koszty płac oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe jednostki pośredniczącej przypisane zgodnie z ust. 1-3.
Rozdział 1. Zbycie lub nabycie udziałów w jednostce
Art. 103.
W przypadku zbycia lub nabycia w roku podatkowym udziałów własnościowych w jednostce składowej uznaje się, że ta jednostka jest za ten rok podatkowy częścią grupy nabywającej lub grupy zbywającej te udziały, jeżeli aktywa, zobowiązania, przychody, koszty lub przepływy pieniężne tej jednostki składowej są uwzględniane w skonsolidowanym sprawozdaniu grupy nabywającej lub grupy zbywającej, sporządzonym zgodnie z metodą konsolidacji pełnej lub proporcjonalnej.
Przepisy dotyczące grupy nabywającej stosuje się odpowiednio do nowej grupy powstałej w wyniku zbycia lub nabycia udziałów własnościowych jednostki składowej, jeżeli ta jednostka jest jednostką dominującą najwyższego szczebla tej nowej grupy.
Jeżeli jednostka składowa, której udziały własnościowe podlegają zbyciu lub nabyciu, posiada bezpośrednio lub pośrednio udziały własnościowe w innej jednostce składowej, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do takiej jednostki.
Art. 104.
W przypadku, o którym mowa w art. 103, podatnik należący do grupy nabywającej i podatnik należący do grupy zbywającej uwzględniają za rok podatkowy, w którym nastąpiło nabycie lub zbycie udziałów własnościowych jednostki składowej:
1) księgowy dochód (stratę) netto oraz skorygowane podatki kwalifikowane tej jednostki w zakresie, w jakim zostały ustalone na podstawie aktywów, zobowiązań, przychodów, kosztów i przepływów pieniężnych ujętych w skonsolidowanym sprawozdaniu grupy odpowiednio grupy zbywającej albo grupy nabywającej;
2) na potrzeby obliczenia substratu majątkowo-osobowego:
kwalifikowane koszty płac, o których mowa w art. 100 pkt 2, tej jednostki w zakresie, w jakim zostały wykazane w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym odpowiednio grupy zbywającej albo grupy nabywającej,
wartość bilansową kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych, o których mowa w art. 100 pkt 3, tej jednostki proporcjonalnie do okresu, w jakim ta jednostka była jednostką składową grupy zbywającej i grupy nabywającej w tym roku podatkowym.
Na potrzeby korekty, o której mowa w art. 89, podatnik należący do grupy:
1) zbywającej rozwiązuje za rok podatkowy, w którym nastąpiło nabycie lub zbycie udziałów własnościowych jednostki składowej, rezerwy z tytułu podatku odroczonego tej jednostki, jeżeli zostały uprzednio uwzględnione w jej całkowitej korekcie podatku odroczonego;
2) nabywającej ujmuje ponownie za rok podatkowy, w którym nastąpiło nabycie lub zbycie udziałów własnościowych jednostki składowej, rezerwy z tytułu podatku odroczonego tej jednostki jako powstające w tym roku podatkowym, przy czym późniejsze obniżenia podatków kwalifikowanych na podstawie art. 89 ust. 2 uwzględnia się za rok, w którym zostaje ponownie ujęta kwota tej rezerwy.
Podatnik należący do grupy nabywającej ustala:
1) kwalifikowany dochód (stratę) oraz skorygowane podatki kwalifikowane tej jednostki za rok podatkowy, w którym nastąpiło nabycie lub zbycie udziałów własnościowych jednostki składowej, oraz za kolejne lata podatkowe według wartości aktywów i zobowiązań ujętej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy zbywającej bezpośrednio przed dniem zbycia udziałów własnościowych tej jednostki;
2) aktywa z tytułu podatku odroczonego i rezerwy z tytułu podatku odroczonego jednostki nabywanej, z wyjątkiem aktywa od kwalifikowanej straty, o których mowa w art. 92 ust. 1, w taki sposób i w takim zakresie, jakby jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy nabywającej kontrolowała jednostkę zbywaną w momencie powstania takich aktywów i rezerw.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, do aktywa od kwalifikowanej straty przepis art. 92 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
Art. 105.
W przypadku gdy jednostka składowa w roku podatkowym, w którym nastąpiło nabycie jej udziałów własnościowych, była jednocześnie jednostką dominującą grupy zbywającej i grupy nabywającej, jednostka ta ustala udziałowy globalny podatek wyrównawczy w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych należących do każdej z tych grup.
Art. 106.
Przepisów art. 103-105 nie stosuje się, jeżeli jurysdykcja lokalizacji jednostki, w której jest nabywany udział konsolidujący:
1) traktuje nabycie lub zbycie tego udziału konsolidującego dla celów podatku kwalifikowanego w taki sam lub podobny sposób jak nabycie lub zbycie aktywów i zobowiązań oraz
2) nakłada na jednostkę zbywającą ten udział konsolidujący podatek kwalifikowany od różnicy między wynagrodzeniem zapłaconym w zamian za ten udział albo wartością godziwą odpowiadających mu aktywów i zobowiązań a ich wartością podatkową.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nabycie lub zbycie udziału konsolidującego w jednostce traktuje się dla celów ustawy jako nabycie lub zbycie aktywów i zobowiązań tej jednostki zgodnie z przepisami rozdziału 2.
W przypadku jednostki transparentnej podatkowo za jurysdykcję, o której mowa w ust. 1, uznaje się jurysdykcję, w której znajdują się aktywa tej jednostki.
Rozdział 2. Zbycie aktywów i zobowiązań, w tym w ramach reorganizacji
Art. 107.
Przez reorganizację rozumie się zbycie aktywów i zobowiązań jednostki składowej, w tym w wyniku przekształcenia, połączenia, podziału, likwidacji jednostek, dokonanych na podstawie odrębnych przepisów, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
1) wynagrodzenie:
za zbycie aktywów i zobowiązań stanowią, w całości albo znacznej części, udziały w kapitale jednostki składowej nabywającej aktywa i zobowiązania lub takie udziały w osobie powiązanej z taką jednostką, chyba że brak wynagrodzenia ze zbycia wynika z tego, że emisja udziału w kapitale nie miałaby znaczenia gospodarczego lub
jest otrzymywane w związku z unicestwieniem udziałów w kapitale likwidowanej jednostki;
2) zysk (strata) jednostki składowej z tytułu zbycia tych aktywów i zobowiązań nie podlega, w całości albo części, opodatkowaniu podatkiem dochodowym;
3) zgodnie z przepisami podatkowymi jurysdykcji, w której jest zlokalizowana jednostka składowa nabywająca aktywa i zobowiązania, w dochodzie tej jednostki podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, obliczanym z tytułu zbycia nabytych aktywów i zobowiązań lub z innego tytułu, dla którego oblicza się taki dochód, uwzględnia się wartość podatkową tych aktywów i zobowiązań wynikającą z ksiąg jednostki składowej zbywającej aktywa i zobowiązania, skorygowaną o niekwalifikowany zysk (stratę) z tytułu tego zbycia.
Art. 108.
Jeżeli nabycie lub zbycie aktywów lub zobowiązań następuje w sposób inny niż w drodze reorganizacji, jednostka składowa, która:
1) zbywa aktywa lub zobowiązania, przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu (straty) uwzględnia zysk (stratę) wynikający z takiego zbycia;
2) nabywa aktywa lub zobowiązania, przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu (straty) uwzględnia ich wartość bilansową przyjętą przez tę jednostkę i ustaloną zgodnie ze standardem rachunkowości stosowanym przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania grupy.
Art. 109.
Jeżeli nabycie lub zbycie aktywów lub zobowiązań następuje w drodze reorganizacji, jednostka składowa, która:
1) zbywa aktywa lub zobowiązania, uwzględnia zysk (stratę) z tytułu tego zbycia w kwalifikowanym dochodzie (stracie) wyłącznie w zakresie, w jakim w tej jednostce powstaje z tytułu tego zbycia niekwalifikowany zysk (strata) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki;
2) nabywa aktywa lub zobowiązania, uwzględnia przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu (straty) netto wartość bilansową nabytych aktywów lub zobowiązań przyjętą na dzień zbycia przez jednostkę składową zbywającą te aktywa i zobowiązania, z uwzględnieniem korekty dokonanej przez jednostkę składową nabywającą aktywa lub zobowiązania zgodnie z przepisami podatkowymi obowiązującymi w jurysdykcji jej lokalizacji, w związku z powstaniem tego niekwalifikowanego zysku (straty).
Przez niekwalifikowany zysk (stratę) jednostki składowej, która zbywa aktywa lub zobowiązania, rozumie się niższą z następujących kwot:
1) kwota zysku (straty) tej jednostki powstałego w związku z reorganizacją, w części, w jakiej ten zysk (strata) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki;
2) kwota księgowego zysku (straty) tej jednostki powstałego w związku z reorganizacją.
Art. 110.
Na podstawie wyboru dokonanego zgodnie z art. 137 jednostka składowa uwzględnia przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu (straty) korektę wartości aktywów i zobowiązań do wartości godziwej dla celów podatku kwalifikowanego, jeżeli w związku z określonym zdarzeniem jednostka składowa posiada prawo lub jest obowiązana do dokonania takiej korekty zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji jej lokalizacji.
Korekta, o której mowa w ust. 1, polega na uwzględnieniu kwoty zysku (straty) w wysokości odpowiadającej różnicy między wartością bilansową poszczególnych składników aktywów i zobowiązań ustaloną bezpośrednio przed dniem zdarzenia, o którym mowa w ust. 1, a wartością godziwą tych składników ustaloną bezpośrednio po tym zdarzeniu zgodnie ze standardem rachunkowości stosowanym dla sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania grupy. Jeżeli w związku z tym zdarzeniem powstał niekwalifikowany zysk (strata), który został uwzględniony w kwalifikowanym dochodzie (stracie) na podstawie art. 109, kwotę zysku (straty), o której mowa w zdaniu pierwszym, odpowiednio pomniejsza się lub powiększa o kwotę tego niekwalifikowanego zysku (straty).
Kwotę zysku (straty), o której mowa w ust. 2, jednostka składowa uwzględnia w kwalifikowanym dochodzie (stracie):
1) za rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 1, albo
2) za rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 1, oraz za kolejno następujące po sobie 4 lata podatkowe w kwocie odpowiadającej 1/5 tej kwoty zysku (straty).
W przypadku gdy jednostka przestaje być jednostką składową grupy w którymkolwiek z lat podatkowych, o których mowa w ust. 3, kwota zysku (straty) nierozliczona w kwalifikowanym dochodzie (stracie) tej jednostki podlega rozliczeniu za ten rok podatkowy.
Jednostka składowa, w odniesieniu do której dokonano wyboru określonego w ust. 1, w celu obliczenia kwalifikowanego dochodu (straty) uwzględnia wartość godziwą aktywów i zobowiązań, o której mowa w ust. 2, za lata podatkowe następujące po roku, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 1.
Rozdział 3. Grupy o kilku jednostkach dominujących
Art. 111.
Przez grupę o kilku jednostkach dominujących rozumie się co najmniej dwie odrębne:
1) grupy, których jednostki dominujące najwyższego szczebla zawarły porozumienie dotyczące struktury łączonej lub porozumienie dotyczące struktury podwójnie notowanej, które obejmuje co najmniej jedną jednostkę lub stały zakład połączonej grupy zlokalizowane w innej jurysdykcji niż jurysdykcja lokalizacji pozostałych jednostek składowych tej połączonej grupy, lub
2) grupy krajowe, których jednostki dominujące najwyższego szczebla zawarły porozumienie dotyczące struktury łączonej lub porozumienie dotyczące struktury podwójnie notowanej.
Przez porozumienie dotyczące struktury łączonej rozumie się porozumienie zawarte przez co najmniej dwie jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, zgodnie z którym:
1) co najmniej 50 % udziałów własnościowych w tych jednostkach, ze względu na formę ich własności, ograniczenia dotyczące przenoszenia praw ich własności lub inne warunki, nie podlega odrębnemu zbyciu lub przeniesieniu ich własności w inny sposób, a w przypadku udziałów notowanych na rynku kapitałowym te udziały są notowane po tej samej cenie oraz
2) jedna z tych jednostek sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe dla jednostek należących do tych grup:
w którym ujmuje się łącznie aktywa, zobowiązania, przychody, koszty i przepływy pieniężne jako dotyczące jednej jednostki gospodarczej oraz
które podlega obowiązkowemu audytowi zewnętrznemu zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji lokalizacji jednostki sporządzającej to sprawozdanie.
Przez porozumienie dotyczące struktury podwójnie notowanej rozumie się porozumienie zawarte przez co najmniej dwie jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, zgodnie z którym:
1) te jednostki podejmują się na podstawie umowy wspólnego prowadzenia działalności oraz
2) te jednostki dokonują wypłat dywidendy lub wypłat z tytułu likwidacji na rzecz swoich wspólników na podstawie stałego wskaźnika określonego w tym porozumieniu, oraz
3) działalnością tych jednostek zarządza się tak, jakby była to działalność jednej jednostki gospodarczej, przy zachowaniu jednak ich odrębnej osobowości prawnej, oraz
4) udziały własnościowe tych jednostek są notowane na rynku kapitałowym i mogą być przedmiotem niezależnego obrotu lub przeniesienia, niezależnie od siebie, na różnych rynkach kapitałowych, oraz
5) jedna z jednostek dominujących najwyższego szczebla sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe dla jednostek należących do tych grup:
w którym ujmuje się łącznie aktywa, zobowiązania, przychody, koszty i przepływy pieniężne jako dotyczące jednej jednostki gospodarczej oraz
które podlega obowiązkowemu audytowi zewnętrznemu zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji lokalizacji jednostki sporządzającej to sprawozdanie.
Przez skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy o kilku jednostkach dominujących rozumie się skonsolidowane sprawozdanie finansowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 albo ust. 3 pkt 5.
Przez standard rachunkowości jednostki dominującej najwyższego szczebla grupy o kilku jednostkach dominujących rozumie się standard stosowany w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy o kilku jednostkach dominujących.
Przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla w przypadku grupy o kilku jednostkach dominujących rozumie się wszystkie jednostki dominujące najwyższego szczebla tej grupy.
Art. 112.
Jednostki składowe niebędące jednostkami wyłączonymi, które wchodzą w skład grup tworzących grupę o kilku jednostkach dominujących, uznaje się za jednostki składowe tej grupy o kilku jednostkach dominujących pod warunkiem, że:
1) aktywa, zobowiązania, przychody, koszty i przepływy pieniężne tej jednostki są uwzględniane w skonsolidowanym sprawozdaniu tej grupy sporządzonym zgodnie z metodą konsolidacji pełnej lub proporcjonalnej lub
2) inne jednostki wchodzące w skład tej grupy spełniające warunek określony w pkt 1 posiadają łącznie udział konsolidujący w tej jednostce składowej.
Jednostki dominujące najwyższego szczebla, jednostki dominujące niższego szczebla oraz jednostki dominujące w częściowym posiadaniu grup tworzących grupę o kilku jednostkach dominujących uznaje się odpowiednio za jednostki dominujące najwyższego szczebla, jednostki dominujące niższego szczebla oraz jednostki dominujące w częściowym posiadaniu tej grupy o kilku jednostkach dominujących.
Jednostki, o których mowa w ust. 2, są podatnikami globalnego podatku wyrównawczego i obliczają odpowiednio udziałowy globalny podatek wyrównawczy w odniesieniu do jednostek składowych grupy o kilku jednostkach dominujących. W celu ustalenia, czy jednostka dominująca jest jednostką dominującą w częściowym posiadaniu, udziały własnościowe każdej z jednostek dominujących najwyższego szczebla w tej jednostce dominującej uznaje się za posiadane przez jednostki składowe.
W przypadku grupy o kilku jednostkach dominujących kwotę podatku wyrównawczego od niedostatecznie opodatkowanych zysków ustala się z uwzględnieniem globalnego podatku wyrównawczego albo kwalifikowanego globalnego podatku wyrównawczego w odniesieniu do wszystkich nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy o kilku jednostkach dominujących.
Jednostka dominująca najwyższego szczebla w przypadku grupy o kilku jednostkach dominujących składa informację, o której mowa w art. 133 ust. 1, przy czym za realizację obowiązków zgodnie z art. 133 ust. 4 pkt 1 uznaje się również złożenie tej informacji przez jedną z tych jednostek, o ile zostało złożone zawiadomienie, o którym mowa w art. 133 ust. 7. Informacja ta zawiera dane, o których mowa w art. 133 ust. 9, obejmujące wszystkie jednostki składowe grupy o kilku jednostkach dominujących, tak jakby wchodziły w skład jednej grupy.
Rozdział 1. Szczególne zasady ustalania kwalifikowanego dochodu (straty) jednostki dominującej najwyższego szczebla
Art. 113.
Kwalifikowany dochód jednostki pośredniczącej będącej jednostką dominującą najwyższego szczebla, ustalony zgodnie z przepisami działu V, pomniejsza się o kwotę kwalifikowanego dochodu, którą przypisuje się właścicielowi udziałów własnościowych tej jednostki pośredniczącej zgodnie z odpowiednim standardem rachunkowości, jeżeli:
1) ten właściciel podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od tego dochodu, w okresie rozliczeniowym przyjętym dla celów podatkowych, kończącym się nie później niż 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego grupy, do której należy ta jednostka pośrednicząca, oraz:
ten dochód podlega opodatkowaniu według nominalnej stawki podatkowej równej albo wyższej niż minimalna stawka podatkowa lub
można zasadnie oczekiwać, że łączna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych tej jednostki pośredniczącej oraz podatków zapłaconych od takiego dochodu w tym okresie przez jej właściciela nie będzie niższa niż kwota stanowiąca iloczyn tego dochodu i minimalnej stawki podatkowej lub
2) ten właściciel, będący osobą fizyczną, jednostką rządową, organizacją międzynarodową, organizacją nienastawioną na zysk albo funduszem emerytalnym:
jest rezydentem podatkowym w jurysdykcji, w której ta jednostka pośrednicząca jest zlokalizowana oraz
posiada udziały własnościowe dające prawo do nie więcej niż 5 % zysków lub aktywów tej jednostki pośredniczącej.
Oceny spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1, dokonuje się odrębnie do każdego właściciela posiadającego udział własnościowy w jednostce pośredniczącej, o której mowa w ust. 1.
Kwalifikowaną stratę jednostki pośredniczącej, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o kwotę kwalifikowanej straty przypisaną właścicielowi udziałów własnościowych tej jednostki pośredniczącej zgodnie z odpowiednim standardem rachunkowości, w zakresie, w jakim ten właściciel zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji jego lokalizacji jest uprawniony do odliczenia takiej straty od swojego dochodu podlegającego opodatkowaniu.
Podatki kwalifikowane jednostki pośredniczącej, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się proporcjonalnie do kwoty kwalifikowanego dochodu tej jednostki pośredniczącej pomniejszonego zgodnie z ust. 1, przy czym przepisu nie stosuje się do obliczenia kwoty skorygowanych podatków kwalifikowanych, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do stałego zakładu, za którego pośrednictwem prowadzi działalność, w całości albo części:
1) jednostka pośrednicząca będąca jednostką dominującą najwyższego szczebla lub
2) jednostka transparentna podatkowo, w której udziały własnościowe posiada, bezpośrednio lub przez inne jednostki transparentne podatkowo, jednostka dominująca najwyższego szczebla.
W sprawach nieuregulowanych w ust. 1-5 przepisy działu II stosuje się odpowiednio.
Art. 114.
Jednostka dominująca najwyższego szczebla, która podlega systemowi odliczanej dywidendy, pomniejsza swój kwalifikowany dochód za rok podatkowy, obliczony zgodnie z przepisami działu V, o kwotę dywidendy podlegającej odliczeniu, nieprzekraczającą tego dochodu, wypłaconą w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego tej jednostki, jeżeli:
1) ta dywidenda podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym u otrzymującego dywidendę za rok podatkowy kończący się nie później niż 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego grupy, do której należy ta jednostka, oraz:
ta dywidenda podlega opodatkowaniu według nominalnej stawki podatkowej równej albo wyższej niż minimalna stawka podatkowa lub
można w sposób uzasadniony oczekiwać, że łączna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych tej jednostki dominującej najwyższego szczebla i podatków zapłaconych przez otrzymującego taką dywidendę w tym okresie nie będzie niższa niż kwota stanowiąca iloczyn dochodu z tytułu dywidendy i minimalnej stawki podatkowej, lub
otrzymującym taką dywidendę jest osoba fizyczna, a otrzymana dywidenda jest dywidendą patronacką od spółdzielni zaopatrującej lub
2) otrzymującym taką dywidendę są:
osoba fizyczna będąca rezydentem podatkowym jurysdykcji lokalizacji tej jednostki, posiadająca udziały własnościowe tej jednostki dające prawo do nie więcej niż 5 % jej zysków i aktywów lub
fundusz emerytalny, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 1, jednostka rządowa, organizacja międzynarodowa albo organizacja nienastawiona na zysk będące rezydentami podatkowymi jurysdykcji lokalizacji tej jednostki dominującej najwyższego szczebla.
Przez system odliczanej dywidendy rozumie się system podatkowy, w którego ramach przeciwdziała się podwójnemu opodatkowaniu dochodu właściciela danej jednostki przez, odpowiednio, odliczenie od dochodu takiej jednostki podlegającego opodatkowaniu zysków wypłaconych właścicielom jednostki lub przez zwolnienie spółdzielni z opodatkowania.
Przez dywidendę podlegającą odliczeniu rozumie się w odniesieniu do jednostki składowej objętej systemem odliczanej dywidendy:
1) zyski wypłacone na rzecz właściciela tej jednostki, które podlegają zgodnie z przepisami jurysdykcji lokalizacji tej jednostki odliczeniu od dochodu tej jednostki podlegającego opodatkowaniu lub
2) dywidendę lub odpowiednią część zysku wypłacaną członkowi przez spółdzielnię (dywidenda patronacka).
Przez spółdzielnię, o której mowa w ust. 2 i ust. 3 pkt 2, rozumie się spółdzielnię lub inną podobną jednostkę, która wprowadza do obrotu lub nabywa towary lub usługi w imieniu swoich członków i która podlega w jurysdykcji, w której jest zlokalizowana, systemowi podatkowemu zapewniającemu neutralność podatkową w odniesieniu do takiej działalności.
Przez spółdzielnię zaopatrującą rozumie się spółdzielnię w rozumieniu ust. 4, która odsprzedaje nabyte towary i usługi swoim członkom.
Oceny spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1, dokonuje się odrębnie w odniesieniu do każdego właściciela jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w tym przepisie, otrzymującego dywidendę podlegającą odliczeniu.
Podatki kwalifikowane jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w ust. 1, inne niż podatki naliczone od dochodu, od którego przysługiwało prawo do odliczenia dywidendy, ustala się proporcjonalnie do kwoty kwalifikowanego dochodu pomniejszonego zgodnie z ust. 1. Przepisu nie stosuje się do obliczenia skorygowanych podatków kwalifikowanych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Przepisy ust. 1-7 stosuje się również do jednostki składowej innej niż jednostka dominująca najwyższego szczebla, o której mowa w ust. 1, w której taka jednostka dominująca najwyższego szczebla posiada, bezpośrednio lub poprzez inne jednostki składowe tej grupy, udziały własnościowe, w zakresie, w jakim kwalifikowany dochód takiej jednostki składowej innej niż jednostka dominująca najwyższego szczebla został przekazany przez tę jednostkę dominującą najwyższego szczebla na rzecz otrzymujących, którzy spełniają warunki określone w ust. 1, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
1) te jednostki są zlokalizowane w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki dominującej najwyższego szczebla;
2) te jednostki podlegają systemowi odliczanej dywidendy.
W celu stosowania przepisów ust. 1 pkt 1 lit. a i b dywidendę patronacką wypłaconą osobom innym niż osoby fizyczne przez spółdzielnię zaopatrującą uznaje się za podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym u otrzymującego tę dywidendę, jeżeli zmniejsza ona koszty lub wydatki podlegające odliczeniu od dochodu (straty) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym u otrzymującego tę dywidendę zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji jego lokalizacji.
Rozdział 2. Systemy podatku od osób prawnych oparte na opodatkowaniu wypłaty zysków
Art. 115.
Przez system opodatkowania wypłaty zysku rozumie się kwalifikowany system opodatkowania wypłaty zysku.
Przez kwalifikowany system opodatkowania wypłaty zysku rozumie się system podatku dochodowego od osób prawnych obowiązujący w jurysdykcji lokalizacji jednostki składowej, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) nakłada na tę jednostkę podatek dochodowy:
w związku z dokonaniem przez nią wypłaty zysków i płatności równoważnych z wypłatą zysku na rzecz jej wspólników lub w związku z poniesieniem wydatków niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej lub innych wydatków o podobnym charakterze,
według nominalnej stawki nie niższej niż minimalna stawka podatkowa;
2) obowiązywał w jurysdykcji lokalizacji tej jednostki składowej w dniu 1 lipca 2021 r. lub przed tą datą.
Art. 116.
Na podstawie wyboru dokonanego zgodnie z art. 137 przy obliczeniu efektywnej stawki podatkowej dla danej jurysdykcji skorygowane podatki kwalifikowane, przypadające na wszystkie jednostki składowe zlokalizowane w tej jurysdykcji objęte systemem opodatkowania wypłaty zysku, powiększa się o podatek od hipotetycznej wypłaty zysku.
Podatek od hipotetycznej wypłaty zysku stanowi niższa z następujących kwot:
1) kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych obliczonych w taki sposób, aby efektywna stawka podatkowa dla jurysdykcji, o której mowa w ust. 1, była równa minimalnej stawce podatkowej;
2) kwota podatku dochodowego, który byłby należny, gdyby wszystkie te jednostki składowe zlokalizowane w jurysdykcji, o której mowa w ust. 1, wypłaciły cały swój księgowy zysk netto osiągnięty za rok podatkowy do końca tego roku podatkowego.
Wyboru, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się dla wszystkich jednostek składowych grupy zlokalizowanych w danej jurysdykcji, jeżeli wszystkie te jednostki stosują system opodatkowania wypłaty zysku.
Art. 117.
W przypadku dokonania wyboru, o którym mowa w art. 116 ust. 1, podatnik rozlicza podatek od hipotetycznej wypłaty zysku według sald ustalonych za poszczególne lata podatkowe, do których ma zastosowanie ten wybór. Salda, o których mowa w zdaniu pierwszym, ustala się za każdy rok stosowania wyboru, o którym mowa w art. 116 ust. 1, w kwocie podatku od hipotetycznej wypłaty zysku obliczonej za dany rok podatkowy.
Salda, o których mowa w ust. 1, pomniejsza się o podatki zapłacone przez jednostki składowe w trakcie pierwszego roku stosowania wyboru, o którym mowa w art. 116 ust. 1, jeżeli w tym roku wystąpiły faktyczne lub równoważne wypłaty zysku za ten rok, w szczególności w formie wypłaty zaliczek.
Salda, o których mowa w ust. 1, pomniejszone zgodnie z ust. 2, pomniejsza się za każdy następny rok podatkowy, w kwocie nieprzekraczającej danego salda, kolejno o:
1) podatki dochodowe objęte systemem opodatkowania wypłaty zysku zapłacone przez jednostki składowe w trakcie roku podatkowego od faktycznych wypłat zysku lub wypłat równoważnych z wypłatami zysku za pierwszy rok wyboru;
2) kwotę równą iloczynowi kwalifikowanej straty netto dla danej jurysdykcji oraz minimalnej stawki podatkowej, jeżeli ta strata nie została rozliczona za inny rok podatkowy;
3) kwotę przeniesioną z lat poprzednich zgodnie z ust. 2.
Jeżeli kwoty, o których mowa w ust. 3 pkt 2, nie zostały wykorzystane w pełni do pomniejszenia salda za rok podatkowy, te kwoty przenosi się na kolejne lata podatkowe do rozliczenia.
Jeżeli na ostatni dzień czwartego roku podatkowego następującego po roku podatkowym, w którym utworzono saldo, pozostała kwota nierozliczona zgodnie z ust. 1-4, skorygowane podatki kwalifikowane ustalone dla roku podatkowego, za który utworzono to saldo, pomniejsza się o te nierozliczone kwoty oraz ponownie oblicza się za ten rok efektywną stawkę podatkową oraz ustala się dodatkowy podatek wyrównawczy zgodnie z przepisami działu II.
Jeżeli jednostka składowa objęta wyborem, o którym mowa w art. 116 ust. 1, zlokalizowana w danej jurysdykcji, przestaje być jednostką składową grupy lub zasadniczo wszystkie jej aktywa zostają przeniesione na rzecz osoby niebędącej jednostką składową tej grupy, oraz salda, o których mowa w ust. 1, utworzone za poszczególne poprzednie lata podatkowe, nie zostały rozliczone zgodnie z ust. 1-4, skorygowane podatki kwalifikowane ustalone dla każdego z tych lat podatkowych, za które utworzono te salda, pomniejsza się o te nierozliczone kwoty oraz ponownie oblicza się efektywną stawkę podatkową za te lata.
Dla jednostki, o której mowa w ust. 6, ustala się dodatkowy podatek wyrównawczy, który stanowi iloczyn poniższych wartości:
1) sumy nadwyżek jurysdykcyjnego globalnego podatku wyrównawczego obliczonego ponownie z uwzględnieniem efektywnej stawki podatkowej ustalonej zgodnie z ust. 6 ponad jurysdykcyjny globalny podatek wyrównawczy za poprzednie lata podatkowe, oraz
2) współczynnika kwalifikowanego dochodu tej jednostki ustalonego według wzoru:
gdzie:
kwalifikowany dochód jednostki składowej określa się zgodnie z przepisami ustawy za każdy rok podatkowy, w którym występuje nierozliczone saldo, o którym mowa w ust. 1;
jurysdykcyjny kwalifikowany dochód netto dla danej jurysdykcji określa się za każdy rok podatkowy, w którym występuje nierozliczone saldo, o którym mowa w ust. 1.
Podatków, które są płacone w trakcie roku podatkowego w związku z faktyczną lub równoważną wypłatą zysków, w części, w jakiej zmniejszają one saldo, o którym mowa w ust. 1, nie uwzględnia się w skorygowanych podatkach kwalifikowanych.
Rozdział 3. Jednostki inwestycyjne
Art. 118.
Na podstawie wyboru dokonanego zgodnie z art. 137 jednostkę składową będącą jednostką inwestycyjną albo ubezpieczeniową jednostką inwestycyjną traktuje się jako jednostkę transparentną podatkowo, jeżeli jednostka będąca właścicielem tej jednostki inwestycyjnej albo ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej podlega opodatkowaniu w jurysdykcji, w której jest zlokalizowana:
1) od dochodu osiągniętego z takiej jednostki ustalanego na podstawie wartości rynkowej lub podobnych zasad bazujących na corocznej zmianie wartości godziwej udziałów własnościowych posiadanych w takiej jednostce inwestycyjnej albo ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej oraz
2) według nominalnej stawki podatkowej nie niższej niż minimalna stawka podatkowa.
Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy udziały własnościowe w jednostce inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, posiada:
1) pośrednio jednostka będąca właścicielem jednostki składowej poprzez bezpośrednie udziały własnościowe w innych takich jednostkach;
2) regulowany zakład ubezpieczeń wzajemnych.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, warunek podlegania opodatkowaniu przez jednostkę będącą właścicielem jednostki inwestycyjnej albo ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej w jurysdykcji jej lokalizacji według zasad, o których mowa w tym przepisie, uznaje się za spełniony, jeżeli ta jednostka będąca właścicielem jednostki inwestycyjnej albo ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej podlega opodatkowaniu według tych zasad w odniesieniu do posiadanego przez siebie bezpośredniego udziału własnościowego w takich jednostkach.
Przez regulowany zakład ubezpieczeń wzajemnych, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych określone w art. 102 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej albo podobny zakład ubezpieczeń, który ubezpiecza swoich członków na zasadzie wzajemności, działający zgodnie z przepisami obowiązującymi w jurysdykcji swojej lokalizacji i podlegający nadzorowi w tej jurysdykcji.
Jeżeli wybór, o którym mowa w ust. 1, zostanie odwołany, zyski lub straty wynikające ze zbycia składnika aktywów lub zobowiązań, będących w posiadaniu jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej ustala się na podstawie wartości rynkowej takiego składnika aktywów lub zobowiązania na pierwszy dzień roku podatkowego, za który dokonano tego odwołania.
Art. 119.
Na podstawie wyboru dokonanego zgodnie z art. 137 jednostka będąca właścicielem jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej stosuje metodę opodatkowania wypłaty zysków, o której mowa w art. 120, jeżeli:
1) jednostka będąca właścicielem nie jest jednostką inwestycyjną lub ubezpieczeniową jednostką inwestycyjną oraz
2) można w sposób uzasadniony oczekiwać, że jednostka będąca właścicielem podlega opodatkowaniu z tytułu wypłat zysku oraz płatności równoważnych z wypłatą zysku jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej według nominalnej stawki podatkowej nie niższej niż minimalna stawka podatkowa.
Spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w zakresie wysokości opodatkowania według nominalnej stawki podatkowej nie niższej niż minimalna stawka podatkowa ustala się, uwzględniając również podatki kwalifikowane naliczone przez jednostkę inwestycyjną lub ubezpieczeniową jednostkę inwestycyjną w części przypadającej na dokonane przez nią wypłaty, w przypadku, gdy zarówno jednostka będąca właścicielem takiej jednostki, jak i ta jednostka podlegają opodatkowaniu z tytułu wypłat zysku oraz płatności równoważnych z wypłatą zysku.
Przepis ust. 1 stosuje się do poszczególnych jednostek będących właścicielami, dla których dokonano wyboru, o którym mowa w ust. 1.
W przypadku dokonania wyboru, o którym mowa w ust. 1, przepis ten stosuje się w odniesieniu do wszystkich udziałów własnościowych jednostki będącej właścicielem jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej.
Art. 120.
Przez metodę opodatkowania wypłaty zysków rozumie się metodę, zgodnie z którą:
1) w kwalifikowanym dochodzie (stracie) jednostki będącej właścicielem jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej uwzględnia się dokonane i hipotetyczne wypłaty kwalifikowanego dochodu tej jednostki na rzecz tej jednostki będącej właścicielem;
2) w kwalifikowanym dochodzie i w skorygowanych podatkach kwalifikowanych jednostki będącej właścicielem jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej uwzględnia się kwotę naliczonych przez taką jednostkę inwestycyjną lub ubezpieczeniową jednostkę inwestycyjną podatków kwalifikowanych, które podlegają zaliczeniu na poczet zobowiązania podatkowego jej właściciela z tytułu wypłaty zysku z tej jednostki;
3) ustala się kwalifikowany dochód jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej za rok podatkowy w wysokości odpowiadającej udziałowi jednostki będącej właścicielem tej jednostki w niewypłaconym kwalifikowanym dochodzie netto jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej, o którym mowa w art. 121, naliczonym za trzeci rok bezpośrednio poprzedzający ten rok podatkowy.
Hipotetyczna wypłata kwalifikowanego dochodu powstaje w przypadku, gdy bezpośredni lub pośredni udział własnościowy w jednostce inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej zostaje przeniesiony na jednostkę nienależącą do grupy, i odpowiada części niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto, o którym mowa w art. 121 ust. 1, przypadającej na ten udział własnościowy - w wysokości tego udziału ustalonej bezpośrednio przed dokonaniem jego przeniesienia.
Art. 121.
Niewypłacony kwalifikowany dochód netto jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej naliczony za trzeci rok podatkowy bezpośrednio poprzedzający rok podatkowy, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 3, stanowi kwota kwalifikowanego dochodu tej jednostki za rok podatkowy pomniejszona, nie więcej niż o kwotę tego dochodu, o:
1) podatki kwalifikowane takiej jednostki;
2) wypłaty zysku i hipotetyczne wypłaty na rzecz jednostek będących właścicielem takiej jednostki, niebędących jednostkami inwestycyjnymi lub ubezpieczeniowymi jednostkami inwestycyjnymi, dokonane w okresie od pierwszego dnia trzeciego roku poprzedzającego rok podatkowy do ostatniego dnia roku podatkowego, w którym udział własnościowy był posiadany;
3) kwalifikowane straty powstałe w okresie, o którym mowa w pkt 2;
4) nadwyżkę kwalifikowanych strat, która pozostała po uprzednim obniżeniu niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto tej jednostki za poprzedni rok podatkowy lub poprzednie lata podatkowe zgodnie z pkt 3.
Niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej nie pomniejsza się o wypłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz kwalifikowane straty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, które już pomniejszyły niewypłacony kwalifikowany dochód netto jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej zgodnie z ust. 1.
Art. 122.
Kwotę równą kwalifikowanemu dochodowi, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 3, pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową traktuje się odpowiednio jako jednostkowy globalny podatek wyrównawczy albo krajowy podatek wyrównawczy za rok podatkowy.
Kwalifikowany dochód (stratę) jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej oraz skorygowane podatki kwalifikowane, które można przypisać do takiego dochodu w roku podatkowym, wyłącza się z obliczania efektywnej stawki podatkowej zgodnie z przepisami działu II rozdziału 2, z wyjątkiem kwoty podatków kwalifikowanych, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 2.
Art. 123.
Jeżeli wybór, o którym mowa w art. 119, zostanie odwołany, udział jednostki będącej właścicielem jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej w niewypłaconym kwalifikowanym dochodzie netto, o którym mowa w art. 121 ust. 1, ustalony na koniec roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, za który dokonano tego odwołania, traktuje się jako kwalifikowany dochód tej jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej za rok podatkowy. Kwotę równą takiemu kwalifikowanemu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową traktuje się jako jednostkowy globalny podatek wyrównawczy albo krajowy podatek wyrównawczy za rok podatkowy.
Rozdział 1. Bezpieczne przystanie
Art. 124.
Na podstawie wyboru wyłączenia de minimis dokonanego zgodnie z art. 137 nie oblicza się globalnego podatku wyrównawczego lub krajowego podatku wyrównawczego dla jednostek składowych zlokalizowanych w danej jurysdykcji, jeżeli za dany rok podatkowy są spełnione łącznie następujące warunki:
1) średni trzyletni kwalifikowany przychód wszystkich jednostek składowych zlokalizowanych w tej jurysdykcji jest mniejszy niż 10 000 000 euro;
2) średni trzyletni jurysdykcyjny kwalifikowany dochód wszystkich jednostek składowych zlokalizowanych w tej jurysdykcji jest mniejszy niż 1 000 000 euro albo została poniesiona średnia jurysdykcyjna kwalifikowana strata wszystkich takich jednostek.
Średni trzyletni kwalifikowany przychód lub średni trzyletni jurysdykcyjny kwalifikowany dochód (stratę), o których mowa w ust. 1, oblicza się jako średnią arytmetyczną kwot odpowiednio kwalifikowanego przychodu lub jurysdykcyjnego kwalifikowanego dochodu (straty) netto osiągniętych za rok podatkowy i dwa poprzednie lata podatkowe przez wszystkie jednostki składowe zlokalizowane w danej jurysdykcji.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)