LegalizeObwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 marca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie żeglugi i portów morskich
Funkcję RSO może sprawować wyłącznie upoważniona organizacja, która spełnia kryteria określone odpowiednio w załącznikach nr 4 i 5 do ustawy.
W przypadku RSO dla statków upoważnić można tylko organizację, która została uznana przez Unię Europejską.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po przeprowadzeniu oceny spełniania kryteriów, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, udziela upoważnienia, w drodze decyzji administracyjnej określającej zakres tego upoważnienia, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia właściwej ochrony żeglugi i portów lub uzasadnione potrzebami polskiej administracji morskiej.
Decyzję wydaje się w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
Art. 57.
W sprawach ochrony portu lub obiektu portowego RSO może zostać upoważniona do:
1) sporządzania oceny stanu ochrony portu, konkretnego obiektu portowego lub więcej niż jednego obiektu portowego oraz wprowadzania poprawek do tych ocen;
2) sporządzania, na podstawie ocen stanu ochrony portu lub obiektu portowego, planu ochrony portu lub obiektu portowego oraz wprowadzania poprawek do tych planów;
3) doradzania lub udzielania pomocy zarządzającym portami lub obiektami portowymi w sprawach ochrony.
Nie upoważnia się RSO, która przygotowała ocenę stanu ochrony portu lub obiektu portowego, do sporządzenia lub wprowadzenia poprawek do planu ochrony tego samego portu lub obiektu portowego.
W sprawach ochrony statku RSO może zostać upoważniona do:
1) sporządzania oceny stanu ochrony statku oraz wprowadzania poprawek do tej oceny;
2) sporządzania, na podstawie oceny ochrony statku, planu ochrony statku i wprowadzania poprawek do tego planu;
3) przeprowadzania weryfikacji wstępnej, odnawiającej, pośredniej i dodatkowej statku w celu stwierdzenia zgodności z wymaganiami Konwencji SOLAS dotyczącymi ochrony statku;
4) wydawania międzynarodowego certyfikatu ochrony statku lub tymczasowego międzynarodowego certyfikatu ochrony statku;
5) doradzania lub udzielania pomocy armatorom w sprawach ochrony.
Art. 58.
Organizacja ubiegająca się o upoważnienie przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej pisemny wniosek zawierający proponowany zakres upoważnienia. Do wniosku dołącza się dokumentację potwierdzającą spełnienie kryteriów, o których mowa w załączniku nr 4 do ustawy, a w przypadku RSO dla statków dodatkowo wymienioną w załączniku nr 5 do ustawy.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o udzielenie upoważnienia RSO, mając na uwadze zakres wymaganych informacji.
Art. 59.
Upoważnienie cofa się:
1) w przypadku stwierdzenia, że RSO przestała spełniać kryteria będące podstawą udzielenia upoważnienia;
2) gdy nie zachodzą przesłanki określone w art. 56 ust. 3;
3) na wniosek RSO.
Upoważnienie można zawiesić w przypadku stwierdzenia, że RSO nie realizuje w należyty sposób zadań określonych w upoważnieniu.
Zawieszenia oraz cofnięcia upoważnienia dokonuje, w drodze decyzji administracyjnej, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.
Art. 60.
O udzieleniu, zawieszeniu lub cofnięciu upoważnienia zawiadamia się:
1) IMO;
2) Komisję Europejską;
3) właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, przesyła się informacje dotyczące oceny działalności prowadzonej przez RSO.
Art. 61.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej przeprowadza co najmniej raz na 2 lata kontrolę RSO.
W celu przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza komisję kontrolującą, powołuje jej przewodniczącego i udziela upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) oznaczenie osób przeprowadzających kontrolę;
2) nazwę kontrolowanej RSO;
3) określenie zakresu kontroli.
Kontroli podlega działalność RSO w zakresie określonym w upoważnieniu, a w szczególności:
1) dokumentacja;
2) organizacja pracy RSO.
Komisja kontrolująca jest uprawniona do:
1) wstępu na teren siedziby RSO;
2) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień oraz okazania dokumentów związanych z działalnością objętą zakresem kontroli;
3) żądania udzielenia, w wyznaczonym terminie, pisemnych i ustnych wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli.
Czynności kontrolne przeprowadzane są w obecności przedstawiciela RSO.
Z przeprowadzonej kontroli, w terminie 14 dni od jej zakończenia, sporządza się protokół i przedstawia do wiadomości RSO.
W terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu RSO może ustosunkować się do jego treści.
Protokół, o którym mowa w ust. 7, powinien zawierać opis stanu faktycznego stwierdzonego w trakcie kontroli, w tym ustalone nieprawidłowości, a także wnioski i zalecenia.
Art. 62.
Za wykonywanie czynności określonych w upoważnieniu RSO pobiera opłaty zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy.
RSO przekazuje 10 % opłaty, o której mowa w ust. 1, do budżetu państwa.
Rozdział 12. Finansowanie ochrony żeglugi i portów
Art. 63.
Koszty związane z ochroną żeglugi i portów są finansowane ze środków:
1) budżetu państwa w częściach, których dysponentami są: minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, minister właściwy do spraw wewnętrznych i Minister Obrony Narodowej;
2) pochodzących z budżetu Unii Europejskiej;
3) podmiotów zarządzających portami;
4) podmiotów zarządzających obiektami portowymi;
5) armatorów;
6) finansowych i rzeczowych, przekazanych na ten cel przez zagraniczne i krajowe osoby fizyczne i prawne;
7) wojewodów.
Rozdział 13. Kary pieniężne
Art. 64.
Kto:
1) wbrew art. 4 pkt 11 i 12 nie dopełnia obowiązku wyznaczenia PFSO, SSO oraz CSO,
1a) nie opracowuje planu ochrony obiektu portowego w terminach określonych w art. 21 ust. 3a lub 3b,
2) nie przekazuje, w sposób określony w art. 8 ust. 1 i 2, posiadanych wiadomości o zagrożeniu ochrony portu, obiektu portowego lub statku,
3) używa alertu wbrew zakazowi wyrażonemu w art. 16,
4) nie realizuje postanowień zawartych w planie ochrony portu, obiektu portowego lub statku, przez co obniża bezpieczeństwo portu, obiektu portowego lub statku,
5) nie stosuje się do poleceń i instrukcji dotyczących ochrony żeglugi i portów wydanych przez organy administracji morskiej, zgodnie z art. 28 ust. 1,
6) nie stosuje się do zakazu posiadania lub transportu na teren portu, obiektu portowego lub na statek urządzeń, substancji lub przedmiotów określonych w art. 41 ust. 1,
7) wbrew obowiązkowi wyrażonemu w art. 48 ust. 1 nie sporządza deklaracji ochrony
- podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” dla celów emerytalnych i rentowych.
Art. 65.
Karę pieniężną, o której mowa w art. 64, wymierza dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji administracyjnej, biorąc pod uwagę skalę zagrożenia wywołanego czynami, o których mowa w art. 64.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 66.
Kwoty z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
Rozdział 13a. Przepisy karne
Art. 66a.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, przebywa na obszarze objętym zakazem, o którym mowa w art. 27a ust. 1, w czasie jego obowiązywania podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 66b.
Kto zabiera, niszczy, uszkadza, usuwa lub przesuwa tablice, o których mowa w art. 27b ust. 1 podlega karze grzywny.
Rozdział 14. Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 67.
(pominięty)
Art. 68.
(pominięty)
Art. 69.
(pominięty)
Rozdział 15. Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 70.
Dokumenty ochrony statku i obiektu portowego, w tym plany ochrony wydane w związku z wejściem w życie Kodeksu ISPS, zachowują ważność na czas w nich określony.
Świadectwa przeszkolenia SSO wydane w związku z wejściem w życie Kodeksu ISPS zachowują ważność na czas w nich określony.
Osoby pełniące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy funkcje PFSO i CSO są obowiązane uzyskać świadectwo przeszkolenia w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy.
Art. 71.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 69, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie art. 14 ust. 3 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 72.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na statkach o polskiej przynależności oraz w portach i obiektach portowych obowiązuje poziom ochrony 1.
Art. 73.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 18 i art. 31 ust. 1 wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Załącznik nr 1 - Elementy oceny stanu ochrony portu
Określenie i ocenę ważnych składników majątku i infrastruktury, które powinny być chronione.
Określenie potencjalnych zagrożeń składników majątku i infrastruktury oraz prawdopodobieństwa ich wystąpienia w celu ustanowienia środków ochrony i ustalenia kolejności ich użycia.
Określenie, wybór i ustalenie kolejności użycia środków przeciwdziałania oraz poziomu ich skuteczności w zależności od stopnia zagrożenia.
Określenie słabych punktów, z uwzględnieniem czynnika ludzkiego, w infrastrukturze, zasadach postępowania i procedurach.
Określenie wszystkich obszarów istotnych z punktu widzenia ochrony, z uwzględnieniem ich granic.
Określenie istotnych zagadnień w zakresie ochrony wynikających z oddziaływania między środkami ochrony obiektów portowych a środkami ochrony portu.
Określenie, którzy pracownicy portu ze względu na wykonywane obowiązki zostaną poddani podstawowemu postępowaniu sprawdzającemu lub którzy powinni uzyskać poświadczenia bezpieczeństwa stosownie do przepisów o ochronie informacji niejawnych.
Określenie, w razie potrzeby, podziału portu na sektory według prawdopodobieństwa zajścia zdarzeń naruszających ochronę. Poszczególne obszary będą oceniane nie tylko jako potencjalne cele bezpośredniego ataku, ale również jako potencjalne drogi przejścia na wypadek zaatakowania obszarów sąsiednich.
Określenie zmienności zagrożeń, np. związanych ze zmianą sezonu.
Określenie charakterystycznych właściwości każdego sektora, takich jak: lokalizacja, dostęp, zasilanie, system komunikacyjny, własność i użytkownicy, oraz innych elementów istotnych z punktu widzenia ochrony.
Określenie prawdopodobnych scenariuszy zagrożeń portu. Celem zidentyfikowanego zagrożenia może być cały port lub poszczególne części jego infrastruktury, ładunek, bagaż, ludzie lub środki transportu w obrębie portu.
Określenie skutków właściwych dla danego scenariusza wystąpienia zagrożenia. Skutki mogą dotyczyć jednego lub większej liczby sektorów, przy czym określa się zarówno skutki bezpośrednie, jak i pośrednie; szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia strat w ludziach.
Określenie możliwości wystąpienia eskalacji zdarzeń naruszających ochronę.
Określenie podatności na zagrożenia każdego z sektorów.
Określenie wszystkich istotnych aspektów organizacyjnych niezbędnych do zapewnienia kompleksowej ochrony portu, w tym określenie zakresów kompetencji organów i podmiotów odpowiedzialnych za ochronę, wskazanie obowiązujących przepisów i istniejących procedur.
Określenie słabych punktów związanych z aspektami organizacyjnymi, prawnymi i proceduralnymi, istotnych z punktu widzenia konieczności zapewnienia kompleksowej ochrony portu.
Określenie środków, procedur i działań mających na celu wyeliminowanie ryzyka wystąpienia krytycznych słabych punktów. Należy zwrócić uwagę na potrzebę kontroli dostępu oraz środki kontroli dostępu lub ograniczenia dostępu, dotyczące całego portu lub jego sektorów, w szczególności na identyfikację pasażerów, pracowników portu oraz innych pracowników, gości i członków załóg statków, a także na wymogi monitorowania sektorów i prowadzonej działalności oraz kontrolę ładunku i bagażu. Środki, procedury i działania będą współmierne do dostrzeżonego zagrożenia, które może być różne w różnych sektorach.
Określenie, w jaki sposób wzmocnić środki, procedury oraz działania w przypadku wprowadzenia wyższego poziomu ochrony.
Określenie szczegółowych zasad postępowania w odniesieniu do zidentyfikowanych zagrożeń ochrony, takich jak „podejrzane”: ładunek, bagaż, zapasy paliwa lub żywności, osoby, paczki niewiadomego pochodzenia, oraz realnych zagrożeń (np. bomb). Zasady te powinny określać wymagania w zakresie weryfikacji takiego zagrożenia w miejscu jego wykrycia oraz po przetransportowaniu źródła zagrożenia w bezpieczne miejsce.
Określenie środków, procedur i działań mających na celu ograniczenie i złagodzenie skutków zagrożeń ochrony portu.
Określenie podziału zadań umożliwiających właściwe i poprawne wdrożenie środków, procedur i działań.
Analizę innych istniejących planów ochrony, określenie wzajemnych relacji pomiędzy rozwiązaniami zawartymi w tych planach oraz analizę oddziaływania z innymi środkami ochrony portu. Należy zwrócić uwagę również na środki i procedury przewidziane w innych planach reagowania (np. plan reagowania na wyciek ropy, plan reagowania w razie wypadku w porcie, plan na wypadek interwencji medycznej, plan reagowania w razie katastrofy nuklearnej itd.).
Określenie wymagań w zakresie wzajemnej komunikacji niezbędnych do prawidłowego wdrożenia środków i procedur.
Określenie środków mających zapewnić ochronę przed ujawnieniem informacji istotnych z punktu widzenia ochrony.
Określenie, jakie informacje muszą zostać udostępnione wszystkim stronom bezpośrednio zaangażowanym, a także, w razie potrzeby, opinii publicznej.
Załącznik nr 2 - Elementy planu ochrony portu
Definiowanie wszystkich sektorów istotnych z punktu widzenia ochrony portu.
W zależności od oceny stanu ochrony portu, środki, procedury i działania mogą się różnić w poszczególnych sektorach. W niektórych z nich może być wymagane zastosowanie „mocniejszych” środków zapobiegawczych niż w innych. Należy zwrócić szczególną uwagę na miejsca styku poszczególnych sektorów określone w ocenie stanu ochrony portu.
Zapewnienie koordynacji środków ochrony dla sektorów różniących się w zakresie wymaganej ochrony.
Określenie różnych środków ochrony w odniesieniu do różnych sektorów, zmieniających się poziomów ochrony oraz pozyskanych informacji o potencjalnym zagrożeniu.
Określenie struktury organizacyjnej ochrony portu.
Wymagania dotyczące dostępu. Wszystkie wymagania i poziomy ochrony zostaną kompleksowo włączone do planu ochrony portu.
Wymagania w zakresie kontroli dokumentów tożsamości, bagażu i ładunku.
Wymagania mogą mieć zastosowanie do poszczególnych bądź wszystkich sektorów. Osoby wchodzące lub znajdujące się w danym sektorze mogą podlegać kontroli. Plan ochrony portu w odpowiedni sposób uwzględni wyniki oceny stanu ochrony portu, stanowiącej narzędzie, przy użyciu którego zostaną ustalone wymagania w zakresie ochrony dla każdego sektora, na każdym poziomie ochrony. Jeżeli zostaną wprowadzone specjalne karty identyfikacyjne dla celów ochrony portu, to zostaną ustanowione przejrzyste procedury ich wydawania, kontroli, używania i zwrotu. Procedury takie powinny uwzględniać szczególny charakter niektórych grup użytkowników portów, dopuszczając specjalne środki w celu ograniczenia negatywnych skutków wymagań dotyczących kontroli dostępu. Kategoryzacja powinna uwzględniać co najmniej: osoby podróżujące, urzędników oraz funkcjonariuszy służb państwowych, osoby stale pracujące w porcie lub regularnie go odwiedzające, mieszkańców portu oraz osoby okazjonalnie pracujące w porcie lub okazjonalnie go odwiedzające.
Łączność z organami współdziałającymi.
W razie potrzeby plan powinien przewidywać połączenie systemu informacyjnego portu z systemami informacyjnymi organów i służb współdziałających.
Procedury i środki dotyczące postępowania z „podejrzanymi”: ładunkiem, bagażem, zapasami paliwa lub żywności, osobami, w tym wyznaczenie obszaru chronionego.
Procedury i środki powinny obejmować inne zidentyfikowane zagrożenia ochrony.
Wymagania dotyczące sektorów lub działalności w obrębie sektorów.
Zarówno potrzebę zastosowania różnych rozwiązań technicznych, jak i same rozwiązania określa się na podstawie oceny stanu ochrony portu.
Oznakowanie.
Obszary, w których stosuje się wymagania dotyczące dostępu lub kontroli, powinny być odpowiednio oznakowane. Wymagania dotyczące dostępu i kontroli powinny uwzględniać obowiązujące przepisy prawne i przyjętą praktykę.
Komunikacja oraz poświadczenia bezpieczeństwa.
Wszystkie istotne informacje dotyczące ochrony są odpowiednio przekazywane, zgodnie z przepisami w zakresie ochrony informacji niejawnych oraz zapisami zawartymi w planie. Ze względu na wrażliwość niektórych informacji, komunikacja powinna być oparta na zasadzie ścisłej potrzeby.
Raporty o naruszeniach ochrony.
W celu zapewnienia szybkiego reagowania, plan ochrony portu powinien określać jasne wymagania dotyczące przekazywania oficerowi ochrony portu lub organowi ochrony portu raportów o wszystkich naruszeniach ochrony.
Integracja z innymi planami w zakresie ochrony.
Plan uwzględnia rozwiązania przewidziane w innych planach oraz stosowane i obowiązujące w porcie inne działania zapobiegawcze i kontrolne.
Integracja z planami reagowania lub włączenie określonych środków reagowania, procedur i działań.
Plan będzie szczegółowo opisywać wzajemne oddziaływanie i koordynację z innymi planami reagowania i planami awaryjnymi.
Wymogi dotyczące szkoleń i ćwiczeń.
Organizacja eksploatacyjnej ochrony portu i procedury robocze.
Plan ochrony portu powinien szczegółowo określać organizację w zakresie ochrony portu, podział zadań i procedury robocze. Powinien również, w razie potrzeby, szczegółowo określać zasady koordynacji z oficerami ochrony obiektów portowych i statków.
Plan ochrony portu powinien zawierać również:
1) dane dotyczące jednostki ochrony portu, w tym:
stan etatowy,
rodzaj i ilość uzbrojenia i amunicji,
sposób zabezpieczenia broni i amunicji;
2) dane dotyczące rodzaju zabezpieczeń technicznych;
3) zasady organizacji i wykonywania ochrony.
Procedury przyjmowania i aktualizacji planu ochrony portu.
Załącznik nr 3 - Opłaty
Zatwierdzenie oceny stanu ochrony portu 1200 PLN
Zatwierdzenie planu ochrony portu 1200 PLN
Wydanie potwierdzenia zgodności obiektu portowego 500 PLN
Zatwierdzenie oceny stanu ochrony obiektu portowego 600 PLN
Zatwierdzenie planu ochrony obiektu portowego 600 PLN
Zatwierdzenie poprawek do oceny stanu ochrony obiektu portowego 100 PLN
Zatwierdzenie poprawek do planu ochrony obiektu portowego 100 PLN
Przeprowadzenie weryfikacji w celu stwierdzenia zgodności stanu ochrony obiektu portowego z zatwierdzonym planem i wymaganiami Kodeksu ISPS 800 PLN
Wydanie świadectwa przeszkolenia CSO 20 PLN
Wydanie świadectwa przeszkolenia PFSO 20 PLN
Opłata za potwierdzenie ważności dokumentu ochrony wynosi 50 % wartości stawki określonej za wydanie dokumentu ochrony.
W przypadku gdy weryfikacja - z powodów niezależnych od właściwego urzędu morskiego - zostanie w całości lub częściowo przeprowadzona poza godzinami pracy właściwego urzędu morskiego, opłaty za weryfikację i wydanie dokumentu ochrony wynoszą 130 % opłaty podstawowej.
Koszty przejazdów oraz pobytu członków zespołu poza siedzibą właściwego urzędu morskiego, związane z przeprowadzaniem weryfikacji, ponosi zleceniodawca.
Załącznik nr 4 - Kryteria, które powinna spełniać organizacja ubiegająca się o upoważnienie
Instytucja lub podmiot gospodarczy powinien udowodnić, że posiada:
1) specjalistyczną wiedzę w dziedzinie istotnych aspektów ochrony;
2) odpowiednią znajomość zasad eksploatacji statków;
3) odpowiednią znajomość portów, zarządzania operacjami przeładunkowymi, znajomość zasad obrotu portowo-morskiego (jeżeli ma świadczyć usługi w odniesieniu do obiektów portowych);
4) zdolność do oceny prawdopodobnych zdarzeń i ryzyka w zakresie ochrony, które mogą pojawić się w czasie eksploatacji statków i obiektów portowych, np.: w relacji statek - statek, statek - obiekt portowy itp., oraz sposobów minimalizacji takiego ryzyka;
5) zdolność do utrzymywania, doskonalenia i podnoszenia wiedzy specjalistycznej pracowników;
6) określone zasady sprawowania funkcji kontrolnych oraz nadzoru nad pracownikami i ponoszenia odpowiedzialności;
7) zdolność do utrzymywania odpowiednich środków zapewniających uniknięcie nieuprawnionego dostępu lub ujawnienia do materiałów ważnych dla ochrony;
8) znajomość wymagań Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS oraz Kodeksu ISPS, a także prawa krajowego i międzynarodowego w tym zakresie;
9) wiedzę o bieżących zagrożeniach i sposobach zapobiegania im;
10) wiedzę w zakresie rozpoznawania i wykrywania wszystkich rodzajów broni biologicznej, chemicznej, masowego rażenia, substancji i urządzeń niebezpiecznych;
11) wiedzę na temat rozpoznawania, w sposób wolny od dyskryminacji, cech charakterystycznych i osobowych wzorów zachowań osób, które mogą zagrozić bezpieczeństwu, tak aby nie naruszyć dóbr osobistych i zasad takich, jak: tolerancja, równość oraz wolność sumienia i wyznania itp.;
12) znajomość środków ochrony, metod ich zastosowania i zapobiegania im;
13) znajomość systemów ochrony i nadzoru oraz ich wyposażenia, a także ograniczeń wynikających z eksploatacji portów, obiektów portowych i statków;
14) pracowników z ważnymi poświadczeniami bezpieczeństwa wydanymi w sytuacji wykonywania przez nich zadań wymagających dostępu do informacji niejawnych;
15) zdolność do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania i przekazywania informacji niejawnych, odpowiednio do ich klauzuli tajności, zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.
Załącznik nr 5 - Dokumenty, które powinna przedstawić organizacja ubiegająca się o upoważnienie
Instytucja lub podmiot gospodarczy występujące o wyznaczenie do pełnienia funkcji RSO dla statków powinny przedstawić do oceny:
1) procedurę certyfikacji statku na zgodność z wymaganiami Kodeksu ISPS w celu wydania międzynarodowego certyfikatu ochrony statku;
2) procedurę szkolenia, nadawania kompetencji i rejestracji audytorów ISPS;
3) wykaz audytorów ISPS;
4) wzór międzynarodowego certyfikatu ochrony statku.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)