Νόμοι — ΦΕΚ A' 103/2002

Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται στους φόρους εισο?δήματος και κεφαλαίου που επιβάλλονται για λογαριασμό ε?νός Συμβαλλόμενου Κράτους ή των τοπικών αρχών αυτού, α?νεξάρτητα από τον τρόπο που επιβάλλονται.

Φόροι εισοδήματος και κεφαλαίου θεωρούνται όλοι οι φόροι που επιβάλλονται στο συνολικό εισόδημα, στο συνολι?κό κεφάλαιο, ή σε στοιχεία του εισοδήματος ή του κεφαλαί?ου, συμπεριλαμβανομένων των φόρων που επιβάλλονται στην ωφέλεια που προκύπτει από την εκποίηση κινητής ή α?κίνητης περιουσίας, καθώς και των φόρων επί της υπεραξίας που προκύπτει από την ανατίμηση του κεφαλαίου.

Οι υφιστάμενοι φόροι στους οποίους εφαρμόζεται η πα?ρούσα Σύμβαση είναι ειδικότερα:

Η Σύμβαση εφαρμόζεται επίσης σε οποιουσδήποτε ταυ?τόσημους ή ουσιωδώς παρόμοιους φόρους που επιβάλλο?νται μετά την ημερομηνία υπογραφής της Σύμβασης επί πλέ?ον, ή σε αντικατάσταση των υφιστάμενων φόρων. Οι αρμό?διες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα γνωστοποιούν η μια στην άλλη οποιεσδήποτε σημαντικές αλλαγές έχουν ε?πέλθει στις αντίστοιχες φορολογικές νομοθεσίες τους.

Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης, εκτός αν το κεί?μενο απαιτεί διαφορετικά:

Όσον αφορά στην εφαρμογή της Σύμβασης οποιαδήπο?τε στιγμή από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, οποιοσδήποτε ό?ρος ο οποίος δεν προσδιορίζεται σ’ αυτή θα έχει, εκτός αν η έννοια του κειμένου απαιτεί διαφορετικά, την έννοια που έχει κατά τη στιγμή της εφαρμογής σύμφωνα με τους νόμους αυ?τού του Κράτους όσον αφορά στους φόρους στους οποίους εφαρμόζεται η Σύμβαση, οποιασδήποτε εννοίας κατά τους ε?φαρμοζόμενους φορολογικούς νόμους αυτού του Κράτους υπερισχύουσας εκείνης της έννοιας που δίδεται σ’ αυτό τον όρο σύμφωνα με άλλους νόμους του Κράτους αυτού.

Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης, ο όρος «κάτοι?κος τους ενός Συμβαλλόμενου Κράτους» υποδηλώνει οιοδή?ποτε πρόσωπο το οποίο, σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους, υπόκειται σε φορολογία σ’ αυτό λόγω της κατοι?κίας του, τόπου καταχώρισης του, τόπου διαμονής του, τό?που διοίκησης των δραστηριοτήτων του ή άλλου κριτηρίου παρόμοιας φύσης, και περιλαμβάνει επίσης αυτό το Κράτος και οποιαδήποτε τοπική αρχή του. Αυτός ο όρος όμως δεν πε?ριλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο που υπόκειται σε φορο?λογία στο Κράτος αυτό όσον αφορά σε εισόδημα από πηγές αυτού του Κράτους ή κεφάλαιο που βρίσκεται σ’ αυτό το Κράτος.

Αν σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 ένα φυ?σικό πρόσωπο είναι κάτοικος και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, τότε η κατάσταση του καθορίζεται ως εξής:

Αν σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 ένα πρό?σωπο εκτός από φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών, τότε το πρόσωπο αυτό θεωρείται κάτοικος μόνο τον Κράτους στο οποίο βρίσκεται η έδρα της καταχώρησης του. Στη περίπτωση που η έδρα της καταχώ?ρησης του εν λόγω προσώπου βρίσκεται και στα δύο Συμ?βαλλόμενα Κράτη, οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών διευθετούν το ζήτημα με αμοιβαία συμφωνία.

Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης, ο όρος «μόνιμη εγκατάσταση» υποδηλώνει ένα καθορισμένο τόπο επιχειρη?ματικών δραστηριοτήτων μέσω του οποίου οι εργασίες μιας επιχείρησης διεξάγονται εν όλω ή εν μέρει.

Ο όρος «μόνιμη εγκατάσταση» περιλαμβάνει ειδικότερα:

Ένα εργοτάξιο ή ένα έργο κατασκευής, ή εγκατάστασης ή δραστηριότητες εποπτείας συνδεόμενες με αυτά συνιστά μόνιμη εγκατάσταση μόνο αν το εργοτάξιο ή το έργο κατα?σκευής ή εγκατάστασης διαρκεί περισσότερο από εννέα μή?νες.

Ανεξάρτητα από τις προηγούμενες διατάξεις αυτού του Άρθρου, ο όρος «μόνιμη εγκατάσταση» θεωρείται ότι δεν πε?ριλαμβάνει:

Ανεξάρτητα με τις προηγούμενες διατάξεις αυτού του Άρθρου, μία ασφαλιστική εταιρεία του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, εκτός από την περίπτωση της αντασφάλισης, θεω?ρείται ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος εάν συλλέγει ασφάλιστρα στα εδάφη του άλλου Συμ?βαλλόμενου Κράτους μέσω ενός προσώπου, εκτός από ανε?ξάρτητο πράκτορα.

Μια επιχείρηση δεν θεωρείται ότι έχει μόνιμη εγκατά?σταση σ’ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος απλά και μόνο επειδή διεξάγει εργασίες σ’ αυτό το Κράτος μέσω μεσίτη, γενικού α?ντιπροσώπου επί προμήθεια ή άλλου ανεξάρτητου πράκτο?ρα, εφόσον τα εν λόγω πρόσωπα ενεργούν μέσα στα συνήθη πλαίσια της δραστηριότητάς τους.

Το γεγονός ότι μια εταιρεία που είναι κάτοικος ενός Συμ?βαλλόμενου Κράτους ελέγχει ή ελέγχεται από εταιρεία που είναι κάτοικος τον άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή διεξά?γει εργασίες σ’ αυτό το άλλο Κράτος (είτε μέσω μόνιμης ε?γκατάστασης είτε με άλλο τρόπο), δεν καθιστά την καθεμία από τις εταιρείες μόνιμη εγκατάσταση της άλλης.

Εισόδημα που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλό?μενου Κράτους από ακίνητη περιουσία (συμπεριλαμβανομέ?νου του εισοδήματος από γεωργία ή δασοκομία) που βρί?σκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολο?γείται σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Ο όρος «ακίνητη περιουσία» θα έχει την έννοια που ορί?ζεται από τη νομοθεσία του Συμβαλλόμενου Κράτους στο ο?ποίο βρίσκεται η εν λόγω περιουσία. Ο όρος περιλαμβάνει σε κάθε περίπτωση περιουσία παρεπόμενη της ακίνητης περι?ουσίας, τα ζώα και τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούνται στην γεωργία και δασοκομία, δικαιώματα στα οποία εφαρμόζο?νται οι διατάξεις του γενικού δικαίου για την έγγειο ιδιοκτη?σία, επικαρπία ακίνητης περιουσίας, και δικαιώματα από τα οποία απορρέουν πληρωμές μεταβλητές ή σταθερές ως α?ντάλλαγμα για την εκμετάλλευση, ή δικαιώματα εκμετάλλευ?σης, μεταλλευτικών κοιτασμάτων, πηγών και άλλων φυσικών πόρων. Πλοία, πλοιάρια και αεροσκάφη δεν θεωρούνται ακί?νητη περιουσία.

Οι διατάξεις της παραγράφου 1 εφαρμόζονται σε εισό?δημα που προέρχεται από την άμεση χρήση, εκμίσθωση ή ο?ποιασδήποτε άλλης μορφής χρήση ακίνητης περιουσίας.

Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 έχουν επίσης ε?φαρμογή στο εισόδημα από ακίνητη περιουσία μίας επιχεί?ρησης και στο εισόδημα από ακίνητη περιουσία που χρησι?μοποιείται για την παροχή ανεξάρτητων προσωπικών υπηρε?σιών.

Τα κέρδη μιας εγχείρησης ενός Συμβαλλόμενου Κρά?τους φορολογούνται μόνο σ’ αυτό το Κράτος εκτός αν η επιχείρηση διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ’ αυτό. Αν η επιχείρηση διεξάγει εργασίες ως ανωτέρω, τότε τα κέρδη της επιχείρησης μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κρά?τος αλλά μόνο ως προς το τμήμα αυτών που αποδίδεται στην μόνιμη εγκατάσταση.

Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3, αν μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους διεξάγει ερ?γασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ’ αυτό, τότε στο κάθε ένα Συμ?βαλλόμενο Κράτος αποδίδονται στη μόνιμη αυτή εγκατά?σταση τα κέρδη τα οποία υπολογίζεται ότι θα πραγματοποι?ούσε αν ήταν μια διαφορετική και χωριστή επιχείρηση που α?σχολείται με τις ίδιες ή παρόμοιες δραστηριότητες κάτω από τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες και συναλλάσσεται εντελώς ανεξάρτητα με την επιχείρηση της οποίας αποτελεί μόνιμη ε?γκατάσταση.

Κατά τον προσδιορισμό των κερδών μιας μόνιμης εγκα?τάστασης αναγνωρίζονται προς έκπτωση δαπάνες που πραγματοποιούνται για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατά?στασης, περιλαμβανομένων των πραγματοποιούμενων για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατάστασης διαχειριστικών και γενικών διοικητικών εξόδων, είτε στο Κράτος που βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση είτε αλλού. Ωστόσο, καμία έκπτωση δεν θα επιτρέπεται όσον αφορά στα ποσά, εάν υπάρχουν, τα καταβαλλόμενα (εκτός από τις αποδόσεις των πραγματικών δαπανών) από τη μόνιμη εγκατάσταση προς το κεντρικό κα?τάστημα της επιχείρησης, υπό μορφή δικαιωμάτων, αμοιβών ή άλλων παρόμοιων καταβολών, σε αντάλλαγμα για τη χρή?ση ευρεσιτεχνίας ή άλλων δικαιωμάτων ή υπό μορφή προμή?θειας, για παροχή ειδικών υπηρεσιών ή για διαχείριση ή, ε?κτός των περιπτώσεων των τραπεζικών επιχειρήσεων, υπό μορφή τόκων που προκύπτουν από δανεισμό χρημάτων στη μόνιμη εγκατάσταση. Ομοίως, δεν λαμβάνονται υπόψη, κατά τον προσδιορισμό των κερδών μίας μόνιμης εγκατάστασης, ποσά που έχουν χρεωθεί (εκτός από τις αποδόσεις των πραγματικών δαπα?νών), από τη μόνιμη εγκατάσταση προς το κεντρικό κατάστη?μα της επιχείρησης, υπό μορφή δικαιωμάτων, αμοιβής ή άλ?λων παρόμοιων καταβολών σε αντάλλαγμα για τη χρήση ευ?ρεσιτεχνίας ή άλλων δικαιωμάτων, ή υπό μορφή προμήθειας για, παροχή ειδικών υπηρεσιών ή για διαχείριση, ή, εκτός των περιπτώσεων των τραπεζικών επιχειρήσεων υπό μορφή τό?κων που προκύπτουν από δανεισμό χρημάτων στο κεντρικό κατάστημα της επιχείρησης.

Εφόσον συνηθίζεται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος να καθορίζονται τα κέρδη που αποδίδονται σε μία μόνιμη εγκα?τάσταση με βάση τον καταμερισμό των συνολικών κερδών της επιχείρησης στα διάφορα τμήματα της, οι διατάξεις της παραγράφου 2 δεν εμποδίζουν αυτό το Συμβαλλόμενο Κρά?τος να προσδιορίζει τα φορολογητέα κέρδη με βάση αυτόν τον καταμερισμό, όπως συνηθίζεται. Η υιοθετηθείσα όμως μέθοδος καταμερισμού πρέπει να είναι τέτοια ώστε το απο?τέλεσμα να είναι σύμφωνο με τις αρχές που περιέχονται σε αυτό το άρθρο.

Κανένα κέρδος δεν θεωρείται ότι ανήκει στη μόνιμη εγκα?τάσταση λόγω απλής αγοράς αγαθών και εμπορευμάτων από την μόνιμη εγκατάσταση για λογαριασμό της επιχείρησης.

Για τους σκοπούς των προηγούμενων παραγράφων, τα κέρδη που αποδίδονται στη μόνιμη εγκατάσταση προσδιορί?ζονται με την ίδια μέθοδο κάθε χρόνο εκτός αν υπάρχουν βά?σιμοι και επαρκείς λόγοι για το αντίθετο. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 1549 ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

Κέρδη προερχόμενα από την εκμετάλλευση πλοίων σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Συμβαλλόμε?νο Κράτος στο οποίο είναι νηολογημένα τα πλοία ή από το ο?ποίο έχουν εφοδιασθεί προσωρινά ναυτιλιακά έγγραφα.

Κέρδη που αποκτά μία επιχείρηση του ενός Συμβαλλό?μενου Κράτους από την εκμετάλλευση αεροσκάφους σε διε?θνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο σ’ αυτό το Κράτος.

Κέρδη ή εισόδημα που προκύπτει από την εκμετάλλευση πλοίων ή αεροσκαφών σε διεθνείς μεταφορές περιλαμβάνει εισόδημα από χρήση, συντήρηση ή εκμίσθωση εμπορευμα?τοκιβωτίων (περιλαμβανομένων των ρυμουλκών και του απα?ραίτητου εξοπλισμού για την μεταφορά των εμπορευματοκι?βωτίων) σε σχέση με τη μεταφορά αγαθών ή εμπορευμάτων σε διεθνείς μεταφορές.

Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 έχουν επίσης ε?φαρμογή στα κέρδη που πραγματοποιούνται από συμμετοχή σε «POOL» σε κοινοπρακτικής μορφής εκμετάλλευση ή σε πρακτορείο που λειτουργεί σε διεθνές επίπεδο.

Αν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος περιλαμβάνει στα κέρδη μιας επιχείρησης αυτού του Κράτους - και φορολογεί ανάλο?γα - κέρδη για τα οποία μια επιχείρηση του άλλου Συμβαλλό?μενου Κράτους έχει φορολογηθεί σ’ αυτό το άλλο Κράτος και τα περιληφθέντα κατ’ αυτόν τον τρόπο κέρδη είναι κέρδη τα οποία θα είχαν πραγματοποιηθεί από την επιχείρηση του πρώτου - μνημονευθέντους Κράτους αν οι όροι που επικρα?τούν μεταξύ των δύο επιχειρήσεων ήταν οι ίδιοι με εκείνους που θα επικρατούσαν μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τότε αυτό το άλλο Κράτος προσαρμόζει ανάλογα το ποσό του φόρου που έχει επιβληθεί μέσα σ’ αυτό το Κράτος επί ε?κείνων των κερδών. Κατά τον καθορισμό μιας τέτοιας προ?σαρμογής, πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι λοιπές διατάξεις αυτής της Σύμβασης και οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλο?μένων Κρατών συμβουλεύονται η μια την άλλη αν κριθεί α?παραίτητο.

Μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρεία που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλ?λου Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογούνται σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Τέτοια μερίσματα μπορούν όμως, επίσης να φορολο?γούνται στο Συμβαλλόμενο Κράτος του οποίου η εταιρεία που καταβάλλει τα μερίσματα είναι κάτοικος και σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους, αλλά αν ο δικαιούχος των μερισμάτων είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κρά?τους, ο φόρος που επιβάλλεται κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν υ?περβαίνει το 10% του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων. Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών καθορί?ζουν με αμοιβαία συμφωνία το τρόπο εφαρμογής αυτού του περιορισμού. Η παρούσα παράγραφος δεν επηρεάζει τη φορολογία της εταιρείας όσον αφορά στα κέρδη από τα οποία καταβάλλο?νται τα μερίσματα.

Ο όρος «μερίσματα» όπως χρησιμοποιείται σ’ αυτό το Άρθρο, υποδηλώνει εισόδημα από μετοχές, μετοχές «επι?καρπίας» ή δικαιώματα «επικαρπίας», μετοχές μεταλλείων, ι?δρυτικούς τίτλους ή άλλα δικαιώματα συμμετοχής σε κέρδη, που δεν αποτελούν απαιτήσεις από χρέη, καθώς επίσης και εισόδημα από εταιρικά δικαιώματα το οποίο υπόκειται στην ί?δια φορολογική μεταχείριση με το εισόδημα από μετοχές σύμφωνα με τους νόμους του Κράτους του οποίου είναι κά?τοικος η εταιρεία που διενεργεί τη διανομή.

Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν έχουν εφαρ?μογή αν ο δικαιούχος των μερισμάτων, που είναι κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος του οποίου η εταιρία που κατα?βάλλει τα μερίσματα είναι κάτοικος, μέσω μόνιμης εγκατά?στασης που βρίσκεται σ’ αυτό, ή παρέχει ανεξάρτητες προ?σωπικές υπηρεσίες σ’ αυτό το άλλο Κράτος μέσω καθορι?σμένης βάσης που βρίσκεται σ’ αυτό, και η συμμετοχή (holding) σε σχέση με την οποία καταβάλλονται τα μερίσμα?τα, συνδέεται ουσιαστικά μ’ αυτή γη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σ’ αυτή τη περίπτωση, έχουν εφαρ?μογή οι διατάξεις του Άρθρου 7 ή του Άρθρου 14, ανάλογα με την περίπτωση.

Αν μια εταιρεία που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους πραγματοποιεί κέρδη ή αποκτά εισόδημα στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, αυτό το άλλο Κράτος δεν μπορεί να επιβάλλει φόρο στα μερίσματα που καταβάλλονται από την εταιρεία, εκτός αν αυτά τα μερίσματα καταβάλλονται σε κά?τοικο αυτού του άλλου Κράτους ή η συμμετοχή (holding) σε σχέση με την οποία καταβάλλονται τα μερίσματα συνδέεται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση που βρίσκεται σ’ αυτό το άλλο Κράτος, ούτε μπορεί να υπαγάγει τα μη διανεμόμενα κέρδη σε φόρο επί μη διανεμόμενων κερ?δών, ακόμη και αν τα καταβαλλόμενα μερίσματα ή τα μη δια?νεμόμενα κέρδη αποτελούνται εν όλω ή εν μέρει από κέρδη ή εισοδήματα που προκύπτουν σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Τόκοι που προκύπτουν σ’ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κρά?τους μπορούν να φορολογούνται σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Αυτοί οι τόκοι μπορούν, όμως επίσης να φορολογούνται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν και σύμ?φωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους, αλλά αν ο δικαι?ούχος των τόκων είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτος ο φόρος που επιβάλλεται κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν υπερβαίνει το 10% του ακαθάριστου ποσού των τόκων. Οι αρ?μόδιες αρχές των Συμβαλλόμενων Κρατών καθορίζουν με α?μοιβαία συμφωνία το τρόπο εφαρμογής αυτού του περιορι?σμού.

Ο όρος «τόκοι» όπως χρησιμοποιείται σ’ αυτό το Άρθρο, υποδηλώνει εισόδημα από απαιτήσεις από χρέη κάθε είδους είτε εξασφαλίζονται με υποθήκη ή όχι, είτε παρέχουν ή όχι δι?καίωμα συμμετοχής στα κέρδη του οφειλέτη, και ειδικότερα, 1550 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) από τόκους σύμφωνα με τη νομοθεσία ή τους κανονισμούς του Συμβαλλόμενου Κράτους στο οποίο προκύπτει το εν λό?γω εισόδημα. Πρόστιμα για καθυστερημένη πληρωμή δεν θε?ωρούνται ως τόκοι σύμφωνα με την έννοια αυτού του Άρ?θρου.

Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν έχουν εφαρ?μογή αν ο δικαιούχος των τόκων, που είναι κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμ?βαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν οι τόκοι, μέσω μό?νιμης εγκατάστασης σ’ αυτό, ή αν παρέχει στο άλλο Συμβαλ?λόμενο Κράτος ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες από κα?θορισμένη βάση που βρίσκεται σ’ αυτό, και η απαίτηση χρέους σε σχέση με την οποία καταβάλλονται οι τόκοι συν?δέεται ουσιαστικά μ’ αυτήν την μόνιμη εγκατάσταση ή την κα?θορισμένη βάση. Σ’ αυτή τη περίπτωση, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Άρθρου 7 ή την Άρθρου 14, ανάλογα με την πε?ρίπτωση.

Τόκοι θεωρούνται ότι προκύπτουν σ’ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος όταν ο καταβάλλων είναι το ίδιο το Κράτος, μία τοπι?κή αρχή ή κάτοικος του Κράτους αυτού. Αν, όμως, το πρό?σωπο που καταβάλλει τους τόκους, ανεξάρτητα αν είναι ή όχι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, έχει σε ένα Συμ?βαλλόμενο Κράτος μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση σε σχέση με την οποία προέκυψε η οφειλή για την οποία καταβάλλονται οι τόκοι, και αυτοί οι τόκοι βαρύνουν αυτή τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση, τότε οι εν λό?γω τόκοι θεωρούνται ότι προκύπτουν στο Κράτος που βρί?σκεται η μόνιμη εγκατάσταση ή η καθορισμένη βάση.

Σε περίπτωση που, λόγω ειδικής σχέσης μεταξύ του κα?ταβάλλοντα και του δικαιούχου ή μεταξύ αυτών και κάποιου άλλου προσώπου, το ποσό των τόκων, λαμβανομένης υπόψη της απαίτησης από το χρέος για την οποία καταβάλλονται, υ?περβαίνει το ποσό το οποίο θα είχε συμφωνηθεί μεταξύ του καταβάλλοντα και του δικαιούχου ελλείψει μιας τέτοιας σχέ?σης, οι διατάξεις αυτού του Άρθρου έχουν εφαρμογή μόνο στο τελευταίο αναφερθέν ποσόν. Σ’ αυτή τη περίπτωση, το υ?περβάλλον μέρος των πληρωμών φορολογείται σύμφωνα με τους νόμους του καθενός Συμβαλλόμενου Κράτους, λαμβα?νομένων υπόψη και των λοιπών διατάξεων της παρούσας Σύμβασης.

Δικαιώματα που προκύπτουν σ’ ένα Συμβαλλόμενο Κρά?τος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογούνται σ’ αυτό το άλλο Κρά?τος.

Τέτοια δικαιώματα μπορούν όμως, επίσης να φορολο?γούνται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν και σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους, αλλά αν ο εισπράττων είναι ο δικαιούχος των δικαιωμάτων, ο φόρος που επιβάλλεται κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν υπερβαίνει το 5% του ακαθάριστου ποσού των δικαιωμάτων. Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών καθορίζουν με αμοιβαία συμφωνία τον τρόπο εφαρμογής αυτού του περιορισμού.

Ο όρος «δικαιώματα» όπως χρησιμοποιείται σ’ αυτό το Άρ?θρο σημαίνει, πληρωμές κάθε είδους που εισπράττονται ως α?ντάλλαγμα για τη χρήση, ή το δικαίωμα χρήσης, οποιουδήπο?τε δικαιώματος αναπαραγωγής, φιλολογικής, καλλιτεχνικής ή επιστημονικής εργασίας, περιλαμβανομένων των κινηματο?γραφικών ταινιών, και ταινιών ή μαγνητοταινιών για τηλεοπτι?κές ή ραδιοφωνικές εκπομπές, οποιασδήποτε ευρεσιτεχνίας, εμπορικού σήματος, σχεδίου ή προτύπου, μηχανολογικού σχεδίου, μυστικού τύπου ή διαδικασίας παραγωγής, ή για τη χρήση, ή το δικαίωμα χρήσης, βιομηχανικού, εμπορικού ή επι?στημονικού εξοπλισμού, ή για πληροφορίες που αφορούν σε βιομηχανική, εμπορική ή επιστημονική εμπειρία.

Οι διατάξεις των άρθρων 1 και 2 δεν έχουν εφαρμογή αν ο δικαιούχος των δικαιωμάτων, που είναι κάτοικος ενός Συμ?βαλλόμενου Κράτους, διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλ?λόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν τα δικαιώματα, μέσω μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ’ αυτό, ή παρέχει σ’ αυτό το άλλο Κράτος ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες α?πό καθορισμένη βάση που βρίσκεται σ’ αυτό, και το δικαίωμα ή το περιουσιακό στοιχείο σε σχέση με το οποίο καταβάλλο?νται τα δικαιώματα συνδέεται ουσιαστικά με αυτή τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σ’ αυτή τη περίπτωση έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Άρθρου 7 ή του Άρθρου 14, ανάλογα με την περίπτωση.

Δικαιώματα θεωρούνται ότι προκύπτουν σ’ ένα Συμβαλ?λόμενο Κράτος όταν ο καταβάλλων είναι αυτό το ίδιο το Κρά?τος, μία τοπική αρχή ή κάτοικος αυτού του Κράτους. Αν, ό?μως, το πρόσωπο που καταβάλει τα δικαιώματα, ανεξάρτητα αν είναι ή όχι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διατη?ρεί σ’ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μόνιμη εγκατάσταση ή κα?θορισμένη βάση σε σχέση με την οποία προέκυψε η υποχρέ?ωση καταβολής των δικαιωμάτων και τα δικαιώματα αυτά βαρύνουν τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση, τότε τα εν λόγω δικαιώματα θεωρούνται ότι προκύπτουν στο Κράτος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση ή η κα?θορισμένη βάση.

Σε περίπτωση που, λόγω ειδικής σχέσης μεταξύ του κα?ταβάλλοντα και του δικαιούχου ή μεταξύ αυτών των δύο και κάποιον άλλου προσώπου, το ποσόν των δικαιωμάτων, λαμ?βανομένης υπόψη της χρήσης ή του δικαιώματος χρήσης ή των πληροφοριών για τα οποία καταβάλλονται τα δικαιώμα?τα, υπερβαίνει το ποσό το οποίο θα είχε συμφωνηθεί μεταξύ του καταβάλλοντα και του δικαιούχου, ελλείψει μίας τέτοιας σχέσης, οι διατάξεις του παρόντος Άρθρου έχουν εφαρμογή μόνο στο τελευταίο αναφερθέν ποσόν. Σ’ αυτή τη περίπτωση, το υπερβάλλον μέρος της καταβολής φορολογείται σύμφω?να με τους νόμους του καθενός Συμβαλλόμενου Κράτους, λαμβανομένων υπόψη και των λοιπών διατάξεων της παρού?σας Σύμβασης.

Ωφέλεια που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμε?νου Κράτους από την εκποίηση ακίνητης περιουσίας που α?ναφέρεται στο άρθρο 6 και βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμε?νο Κράτος μπορεί να φορολογείται σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Ωφέλεια από την εκποίηση κινητής περιουσίας που απο?τελεί τμήμα της επαγγελματικής περιουσίας μιας μόνιμης ε?γκατάστασης που έχει μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ή κινητής περιου?σίας που ανήκει σε καθορισμένη βάση την οποία κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους διαθέτει στο άλλο Συμ?βαλλόμενο Κράτος για τον σκοπό της παροχής ανεξάρτητων προσωπικών υπηρεσιών, περιλαμβανομένης της ωφέλειας από την εκποίηση μιας τέτοιας μόνιμης εγκατάστασης (μό?νης ή με ολόκληρη την επιχείρηση) ή τέτοιας καθορισμένης βάσης, μπορεί να φορολογείται σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Ωφέλεια από την εκποίηση πλοίων ή αεροσκαφών που ε?κτελούν διεθνείς μεταφορές ή κινητής περιουσίας που συν?δέεται με την εκμετάλλευση τέτοιων πλοίων ή αεροσκαφών, φορολογείται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο τα κέρδη που προκύπτουν από την εκμετάλλευση αυτών των πλοίων ή αεροσκαφών φορολογούνται σύμφωνα με τις δια?τάξεις του Άρθρου 8. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 1551

Εισόδημα που αποκτά κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι επαγγελματικών υπηρεσιών ή άλλων δρα?στηριοτήτων ανεξάρτητου χαρακτήρα φορολογούνται μόνο σ’ αυτό το Κράτος εκτός αν διατηρεί κατά συνήθη τρόπο μια καθορισμένη βάση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για τον σκοπό άσκησης των δραστηριοτήτων του. Αν έχει μια τέτοια καθορισμένη βάση, το εισόδημα μπορεί να φορολογείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος αλλά μόνο κατά το τμήμα εκεί?νο που αποδίδεται σ’ αυτήν την καθορισμένη βάση.

Ο όρος «επαγγελματικές υπηρεσίες» περιλαμβάνει ιδιαί?τερα ανεξάρτητες επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνι?κές, εκπαιδευτικές ή διδακτικές δραστηριότητες καθώς επί?σης και τις ανεξάρτητες δραστηριότητες ιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων, λογιστών και ελε?γκτών.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 16, 18 και 19, μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές που α?ποκτά κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι εξαρ?τημένης απασχόλησης φορολογούνται μόνο σ’ αυτό το Κρά?τος εκτός αν η απασχόληση ασκείται στο άλλo Συμβαλλόμε?νο Κράτος. Αν η απασχόληση ασκείται έτσι, η αμοιβή που αποκτάται από αυτήν μπορεί να φορολογείται στο άλλο Κρά?τος.

Ανεξάρτητα από τις διατάξεις της παραγράφου 7, αμοι?βή που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κρά?τους έναντι εξαρτημένης απασχόλησης που ασκείται στο άλ?λο Συμβαλλόμενο Κράτος φορολογείται μόνο στο πρώτο μνημονευόμενο Κράτος εάν:

Ανεξάρτητα από τις προηγούμενες διατάξεις αυτού του Άρθρου, αμοιβή που αποκτάται έναντι εξαρτημένης απασχό?λησης που ασκείται σε πλοίο ή αεροσκάφος σε διεθνείς με?ταφορές, μπορεί να φορολογείται στο Συμβαλλόμενο Κρά?τος στο οποίο φορολογούνται τα κέρδη από την εκμετάλλευ?ση του πλοίου ή του αεροσκάφους σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 8.

Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 14 και 15, ει?σόδημα που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ως πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας, όπως καλλιτέχνης θεάτρου, κινηματογράφου, ραδιοφώνου ή τηλεόρασης ή μουσικός ή ως αθλητής από την άσκηση αυ?τών των προσωπικών δραστηριοτήτων του στο άλλο Συμ?βαλλόμενο Κράτος, μπορούν να φορολογούνται σ’ αυτό το άλλο Κράτος.

Αν εισόδημα από την άσκηση προσωπικών δραστηριοτή?των από πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή έναν αθλητή υπό την ιδιότητά του αυτή, δεν περιέρχεται στο ίδιο το πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή στον ίδιο τον αθλητή αλλά σε άλλο πρόσωπο, αυτό το εισόδημα μπορεί, α?νεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 7, 14 και 15, να φο?ρολογείται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο ασκούνται οι δραστηριότητες του προσώπου που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή του αθλητή.

Ανεξάρτητα από τις διατάζεις των παραγράφων 1 και 2, εισόδημα που αποκτά ένα πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή ένας αθλητής από τις Δραστηριότητες που α?ναφέρονται στην παράγραφο 1 ασκούμενες μέσα στα πλαί?σια πολιτιστικών ή αθλητικών ανταλλαγών που έχουν συμ?φωνηθεί από τις Κυβερνήσεις των δύο Συμβαλλομένων Κρα?τών και δεν πραγματοποιούνται με σκοπό το κέρδος, εξαιρείται από τη φορολογία στο Συμβαλλόμενο Κράτος που ασκούνται αυτές οι δραστηριότητες.

α) Μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές, ε?κτός από σύνταξη, που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμε?νο Κράτος ή μια τοπική αρχή αυτού σ’ ένα φυσικό πρόσωπο έναντι υπηρεσιών που παρασχέθηκαν προς το Κράτος αυτό ή την τοπική αρχή, φορολογούνται μόνο σ’ αυτό το Κράτος.

Οι διατάξεις των Άρθρων 15, 16, 17 και 18 εφαρμόζονται σε μισθούς, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές και συντάξεις έναντι υπηρεσιών που παρασχέθηκαν σε σχέση με επαγγελματική δραστηριότητα που διεξάγεται από ένα Συμ?βαλλόμενο Κράτος ή τοπική αρχή αυτού.

Αμοιβές τις οποίες κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου 1552 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) έχουν εφαρμογή σε εισόδημα από έρευνα, εάν αυτή η έρευ?να αναλαμβάνεται όχι για το δημόσιο συμφέρον αλλά για ι?διωτικό όφελος ενός συγκεκριμένου προσώπου ή προσώ?πων.

Εισοδήματα κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, ο?πουδήποτε και αν προκύπτουν, που δεν αντιμετωπίζονται με τα προηγούμενα άρθρα αυτής της Σύμβασης φορολογού?νται μόνο στο Κράτος αυτό.

Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζονται επί ει?σοδήματος, με εξαίρεση το εισόδημα από ακίνητη περιουσία όπως ορίζεται στη παράγραφο 2 του Άρθρου 6, αν ο δικαιούχος αυτού του εισοδήματος που είναι κάτοικος ενός Συμ?βαλλόμενου Κράτους, διεξάγει επιχείρηση στο άλλο Συμ?βαλλόμενο Κράτος μέσω μόνιμης εγκατάστασης που βρί?σκεται σ' αυτό, ή ασκεί σ' αυτό το άλλο Κράτος ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες από μία καθορισμένη βάση που βρί?σκεται σ' αυτό, και το δικαίωμα ή η περιουσία σε σχέση με την οποία καταβάλλεται το εισόδημα συνδέεται ουσιαστικά με αυτή τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σε μια τέτοια περίπτωση εφαρμόζονται οι διατάξεις του Άρθρου 7 ή του Άρθρου 14, ανάλογα με την περίπτωση.

Κεφάλαιο αντιπροσωπευόμενο από ακίνητη περιουσία όπως αναφέρεται στο Άρθρο 6, η οποία ανήκει σε κάτοικο του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται σ' αυτό το άλλο Κράτος.

Κεφάλαιο αντιπροσωπευόμενο από κινητή περιουσία που αποτελεί τμήμα της επαγγελματικής περιουσίας μιας μόνιμης εγκατάστασης την οποία μία επιχείρηση του ενός Συμβαλλό?μενου Κράτους έχει στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ή από κι?νητή περιουσία η οποία συνδέεται με καθορισμένη βάση την ο?ποία διαθέτει κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για τον σκοπό άσκησης ανεξάρ?τητων προσωπικών υπηρεσιών, μπορεί να φορολογείται σ' αυ?τό το άλλο Κράτος.

Κεφάλαιο αντιπροσωπευόμενο από πλοία ή αεροσκάφη σε διεθνείς μεταφορές ή από κινητή περιουσία που συνδέεται με την εκμετάλλευση τέτοιων πλοίων ή αεροσκαφών, φορο?λογείται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο τα κέρδη προκύπτουν από την εκμετάλλευση πλοίων ή αεροσκαφών φορολογούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 8.

Όλα τα άλλα στοιχεία κεφαλαίου κατοίκου του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους φορολογούνται μόνο σ' αυτό το Κράτος.

Αν κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους αποκτά εισόδημα ή κατέχει κεφάλαιο, το οποίο, σύμφωνα με τις δια?τάξεις αυτής της Σύμβασης, μπορεί να φορολογείται στο άλ?λο Συμβαλλόμενο Κράτος, το πρώτο - μνημονευθέν Κράτος αναγνωρίζει:

Αν, σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός Συμβαλλόμενου Κρά?τους, μία απαλλαγή, ή μείωση, από τους φόρους που καλύ?πτονται από αυτή τη Σύμβαση, παρέχεται σ' αυτό το Κράτος, ο φόρος που θα είχε καταβληθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης, αλλά λόγω μίας τέτοιας απαλλαγής ή μείω?σης δεν έχει καταβληθεί, θεωρείται ότι έχει καταβληθεί για τους σκοπούς της παραγράφου 1.

Αν καταβάλλονται μερίσματα από μία εταιρεία που είναι κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, η πίστωση φόρου θα λαμ?βάνει υπόψη (πλέον του οποιουδήποτε φόρο που πιστώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1) το φόρο τον κα?ταβλητέο από την εταιρεία σε σχέση με τα κέρδη από τα οποία καταβάλλονται τα μερίσματα.

Οι υπήκοοι του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν θα υ?πόκεινται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος σε οποιαδήποτε φορολογία ή οποιαδήποτε σχετική με αυτή διαδικασία, η ο?ποία είναι διάφορη ή περισσότερο επαχθής από τη φορολο?γία και τις σχετικές διαδικασίες στις οποίες υπόκεινται ή μπο?ρούν να υπαχθούν οι υπήκοοι του άλλου Κράτους κάτω από τις ίδιες συνθήκες, ειδικότερα όσον αφορά την κατοικία. Α?νεξάρτητα από τις διατάξεις του Άρθρου 1, η διάταξη αυτή ε?φαρμόζεται επίσης σε πρόσωπα τα οποία δεν είναι κάτοικοι του ενός ή και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών.

Πρόσωπα άνευ υπηκοότητας που είναι κάτοικοι του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν θα υπόκεινται σε κανένα από τα Συμβαλλόμενα Κράτη, σε οποιαδήποτε φορολογία ή ο?ποιαδήποτε σχετική με αυτή διαδικασία, η οποία είναι διάφο?ρη ή περισσότερο επαχθής από τη φορολογία και τις σχετι?κές διαδικασίες στις οποίες υπόκειται ή μπορεί να υπαχθεί ο υπήκοος του εν λόγω Κράτους κάτω από τις ίδιες συνθήκες. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 1553 κατά τρόπο λιγότερο ευνοϊκό σ' αυτό το άλλο Κράτος από τη φορολογία που επιβάλλεται σε επιχειρήσεις αυτού του άλ?λου Κράτους που διεξάγουν τις ίδιες δραστηριότητες. Η διά?ταξη αυτή δεν ερμηνεύεται ότι υποχρεώνει ένα Συμβαλλόμε?νο Κράτος να χορηγεί σε κατοίκους του άλλου Συμβαλλόμε?νου Κράτους οποιεσδήποτε προσωπικές εκπτώσεις, απαλλαγές και μειώσεις για φορολογικούς σκοπούς λόγω προσωπικής κατάστασης ή οικογενειακών υποχρεώσεων τις οποίες χορηγεί στους δικούς του κατοίκους.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1 του Άρθρου 9, της παραγράφου 6 του Άρθρου 11 ή της παρα?γράφου 6 του Άρθρου 12, τόκοι, δικαιώματα και άλλες πλη?ρωμές που καταβάλλονται από μία επιχείρηση ενός Συμβαλ?λόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, για το σκοπό του υπολογισμού των φορολογητέων κερδών της εν λόγω επιχείρησης, αναγνωρίζονται ως έκπτω?ση με τους ίδιους όρους σαν να είχαν καταβληθεί σε κάτοικο του πρώτου - μνημονευόμενου Κράτους. Ομοίως, οποιαδή?ποτε χρέη μιας επιχείρησης του ενός Συμβαλλόμενου Κρά?τους προς κάτοικο του αυτού Συμβαλλόμενου Κράτους, για το σκοπό του υπολογισμού της φορολογητέας περιουσίας αυτής της επιχείρησης, αναγνωρίζονται ως έκπτωση με τους ίδιους όρους σαν να είχαν συμφωνηθεί με κάτοικο του πρώ?του - μνημονευόμενου Κράτους.

Επιχειρήσεις του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, των ο?ποίων το κεφάλαιο εν όλω ή εν μέρει ανήκει ή ελέγχεται, άμε?σα ή έμμεσα, από ένα ή περισσότερους κατοίκους του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους δεν υπόκεινται στο πρώτο μνημο?νευόμενο Κράτος σε οποιαδήποτε φορολογία ή οποιαδήπο?τε σχετική με αυτή διαδικασία η οποία είναι διάφορη ή περισ?σότερο επαχθής από τη φορολογία και τις σχετικές διαδικα?σίες στις οποίες υπόκεινται ή μπορούν να υπαχθούν άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις του πρώτου - μνημονευόμενου Κρά?τους.

Οι διατάξεις αυτού του άρθρου, ανεξάρτητα από τις δια?τάξεις του άρθρου 2, έχουν εφαρμογή σε φόρους κάθε εί?δους και μορφής.

Αν ένα πρόσωπο θεωρεί ότι οι ενέργειες του ενός ή και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών έχουν ή θα έχουν γι' αυτό ως αποτέλεσμα την επιβολή φορολογίας η οποία δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις αυτής της Σύμβασης, μπορεί, ανε?ξάρτητα από τα μέσα θεραπείας που προβλέπονται από την εσωτερική νομοθεσία αυτών των Κρατών, να θέσει την υπό?θεση του υπόψη της αρμόδιας αρχής του Συμβαλλόμενου Κράτους του οποίου είναι κάτοικος ή, αν Εφαρμόζεται γι' αυ?τό το πρόσωπο η παράγραφος 1 του Άρθρου 25, της αρμό?διας αρχής του Συμβαλλόμενου Κράτους του οποίου είναι υ?πήκοος. Η υπόθεση αυτή πρέπει να τεθεί υπόψη μέσα σε τρία χρόνια από την πρώτη κοινοποίηση της πράξης καταλογι?σμού του φόρου η επιβολή του οποίου δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις της Σύμβασης.

Η αρμόδια αρχή προσπαθεί, αν η ένσταση θεωρηθεί απ' αυτήν ως βάσιμη και η ίδια δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητι?κή λύση, να επιλύει τη διαφορά με αμοιβαία συμφωνία με την αρμόδια αρχή του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους με σκοπό την αποφυγή φορολογίας που δεν είναι σύμφωνη με τις δια?τάξεις της Σύμβασης. Οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί ε?φαρμόζεται ανεξάρτητα από τις προθεσμίες που ορίζονται στην εσωτερική νομοθεσία των Συμβαλλομένων Κρατών.

Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών προ?σπαθούν να επιλύουν με αμοιβαία συμφωνία οποιεσδήποτε δυσχέρειες ή αμφιβολίες ανακύπτουν ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Σύμβασης. Μπορούν επίσης να συμβου?λεύονται η μία την άλλη για την αποφυγή της διπλής φορολο?γίας σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται από τη Σύμβαση.

Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών μπο?ρούν να επικοινωνούν μεταξύ τους απευθείας, ή μέσω μίας μικτής επιτροπής αποτελούμενης από τις ίδιες ή τους αντι?προσώπους τους, με σκοπό την επίτευξη μιας συμφωνίας κα?τά την έννοια των προηγούμενων παραγράφων. Όταν κρίνεται σκόπιμο για την επίτευξη συμφωνίας να λά?βει χώρα προφορική ανταλλαγή απόψεων, αυτή η ανταλλαγή μπορεί να γίνει μέσω μίας Επιτροπής αποτελούμενης από α?ντιπροσώπους των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλομένων Κρατών.

Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών ανταλ?λάσσουν πληροφορίες οι οποίες είναι αναγκαίες για την ε?φαρμογή των διατάξεων αυτής της Σύμβασης ή των εσωτε?ρικών νομοθεσιών των Συμβαλλομένων Κρατών σε σχέση με τους φόρους που καλύπτονται από τη Σύμβαση στο μέτρο που η φορολογία σύμφωνα με αυτές δεν είναι αντίθετη με τη Σύμβαση. Η ανταλλαγή πληροφοριών δεν περιορίζεται από το Άρθρο 1. Όλες οι πληροφορίες που λαμβάνει ένα Συμ?βαλλόμενο Κράτος θεωρούνται ως απόρρητες κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με την εσωτερική νομοθεσία του Κράτους αυτού και αποκαλύ?πτονται μόνο σε πρόσωπα ή αρχές (συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων και των διοικητικών οργάνων) που σχετίζο?νται με τη βεβαίωση ή είσπραξη, την αναγκαστική εκτέλεση ή δίωξη, ή την εκδίκαση προσφυγών, αναφορικά με τους φό?ρους που καλύπτονται από τη Σύμβαση. Τα πρόσωπα αυτά ή οι αρχές χρησιμοποιούν τις πληροφορίες μόνο για τους ως ά?νω σκοπούς. Μπορούν να αποκαλύπτουν τις πληροφορίες στο δικαστήριο κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία ή σε δι?καστικές αποφάσεις.

Σε καμία περίπτωση οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν ερμηνεύονται ότι επιβάλλουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος την υποχρέωση:

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναλαμβάνουν να παρέχουν α?μοιβαία βοήθεια και υποστήριξη στην είσπραξη των φόρων μαζί με τους τόκους, τα έξοδα, τις προσαυξήσεις, ποσά που πρέπει να συνεισπραχθούν και πρόστιμα που δεν έχουν ποι?νικό χαρακτήρα αναφερόμενα στο άρθρο αυτό ως "φορολο?γικές αξιώσεις".

Οι διατάξεις αυτού του άρθρου έχουν εφαρμογή σε ό?λους τους φόρους που εισπράττονται από ή για λογαριασμό της Κυβέρνησης του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους.

Για τους σκοπούς αυτού του άρθρου: 1554 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ)

Οι αιτήσεις για βοήθεια από την αρμόδια αρχή του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για είσπραξη φορολογικών αξιώ?σεων περιλαμβάνουν ένα πιστοποιητικό από αυτή την αρχή το οποίο θα πιστοποιεί ότι, σύμφωνα με τους νόμους του Κράτους αυτού, οι φορολογικές αξιώσεις θα έχουν οριστικο?ποιηθεί. Για τους σκοπούς αυτού του άρθρου, μία φορολογική α?ξίωση είναι οριστική όταν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος έχει το δικαίωμα σύμφωνα με την εσωτερική του νομοθεσία να ει?σπράξει αυτή τη φορολογική αξίωση και ο φορολογούμενος δεν έχει άλλα δικαιώματα για αναστολή της είσπραξης. Ο?ποιεσδήποτε ενέργειες που αμφισβητούν την ύπαρξη ή το σύνολο των φορολογικών αξιώσεων και/ή την νομιμότητα των οργάνων είσπραξης υποβάλλονται μόνο στην αρμόδια αρχή του αιτούντος Κράτους. Στην περίπτωση που μία νόμι?μη ενέργεια λαμβάνεται αντίθετα προς τα προαναφερόμενα, το επιστρατευόμενο Κράτος μόλις πληροφορηθεί αυτό είτε από το αιτούν Κράτος ή από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο α?ναστέλλει την εφαρμογή της διαδικασίας έως την έκδοση μίας εκτελεστέας απόφασης.

Το όργανο το επιτρέπων την εκτέλεση της αίτησης η ο?ποία διαβιβάσθηκε από το αιτούν Κράτος γίνεται αποδεκτό, αναγνωρίζεται, συμπληρώνεται ή αντικαθίσταται από ένα όρ?γανο που επιτρέπει την εκτέλεσή της στο έδαφος του επι?στρατευομένου Κράτους, σύμφωνα με τη νομοθεσία του, και θεωρείται ως αξίωση αυτού του Κράτους.

Μία φορολογική αξίωση του ενός Συμβαλλόμενου Κρά?τους η οποία γίνεται αποδεκτή για είσπραξη από την αρμόδια αρχή του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους εισπράττεται από το άλλο Κράτος σύμφωνα με τους νόμους και τους κανονι?σμούς που εφαρμόζονται για την είσπραξη των εν λόγω φό?ρων αυτού του άλλου Κράτους. Η εν λόγω "φορολογική α?ξίωση" δεν απολαμβάνει κανένα προνόμιο στο επιστρατευό?μενο Κράτος και αυτό δεν υποχρεούται να εφαρμόσει μέτρα εκτέλεσης που δεν προβλέπονται από τους νόμους και τους κανονισμούς του αιτούντος Κράτους.

Ποσά που εισπράττονται από την αρμόδια αρχή του ενός Συμβαλλομένου Κράτους σύμφωνα με αυτό το άρθρο αποδί?δονται στο αιτούν Κράτος. Ωστόσο, οποιοδήποτε έξοδο προ?κύπτει κατά την είσπραξη των φόρων βαρύνει το επιστρα?τευόμενο Κράτος. Οποιεσδήποτε επιπλέον προσαυξήσεις για ληξιπρόθεσμες πληρωμές επιβαλλόμενες σύμφωνα με τη νομοθεσία του επιστρατευόμενου Κράτους αποδίδονται στο αιτούν Κράτος.

Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών με α?μοιβαία συμφωνία καθορίζουν τις απαραίτητες διαδικασίες για την εφαρμογή των διατάξεων αυτού του Άρθρου.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη γνωστοποιούν το ένα στο άλλο την ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών για τη θέση σε ι?σχύ αυτής της Σύμβασης.

Η Σύμβαση αυτή τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα με?τά την ημερομηνία της τελευταίας από τις γνωστοποιήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι διατάξεις αυτής έχουν εφαρμογή:

Η παρούσα Σύμβαση παραμένει σε ισχύ μέχρι να καταγ?γελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος.

Καθένα από τα Συμβαλλόμενα Κράτη μπορεί να επιδώσει στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μέσω διπλωματικής οδού, έγγραφη γνωστοποίηση της καταγγελίας κατά ή πριν την τριακοστή ημέρα του Ιουνίου οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους από το πέμπτο έτος που ακολουθεί εκείνο στο οποίο τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση. Σ' αυτή τη περίπτωση, η παρούσα Σύμβαση παύει να έχει εφαρμογή: