Legalize / Ελλάδα / Προεδρικό Διάταγμα

Προεδρικά Διατάγματα — ΦΕΚ A' 155/2000

Type Προεδρικό Διάταγμα

Publication 2000-07-10

Τελευταία ενημέρωση 2000-07-03

State In force

Source ΦΕΚ

articles 228

Reform history JSON API

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ F

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 155 3 Ιουλίου 2000

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 168

Κωδικοποίηση σε ενιαίο κείμενο, με τον τίτλο «Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων» των διατάξεων που ισχύουν για την απονομή των πολεμικών συντάξεων.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 2819/2000 (ΦΕΚ 84 Α~) με πρόταση του Υπουργού των Οικονομι?κών, αποφασίζουμε: Α Ρ Θ Ρ Ο ΜΟΝΟ Οι διατάξεις της νομοθεσίας που ισχύει κατά την έκδοση του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος για την απονομή των πολεμικών συντάξεων, όπως αυτές αναφέρονται απέναντι από κάθε άρθρο, κωδικοποιούνται σε ενιαίο κείμενο με τον τίτλο «Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων» που έχει ως εξής: Κ Ω Δ Ι Κ Α Σ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ(1)

ΤΜΗΜΑ Α~

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α~

Ο Ρ Ι Σ Μ Ο Ι Α Ρ Θ Ρ Ο 1 Έννοια της πολεμικής σύνταξης 2589 Πολεμικές συντάξεις με την έννοια αυτού του Κώδικα είναι:

α) Οι συντάξεις που έχουν απονεμηθεί σε αξιωματικούς και ανθυπασπιστές οι

οποίοι δεν έχουν υπαχθεί στις ειδικές πολεμικές καταστάσεις καθώς και σε οπλίτες γενικά για πολεμικά τραύματα ή νοσήματα απότοκα των κακουχιών της στρατιωτι?κής υπηρεσίας στους πολέμους ή επιστρατεύσεις εφόσον η ανικανότητα από τα τραύματα ή νοσήματα παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους υπηρεσίας στους πολέμους ή επιστρατεύσεις ή μέσα σε ένα εξάμηνο το αργότερο από την απομάκρυνσή τους από τις τάξεις, ή, προκειμένου για οπλίτες που υπηρέ?τησαν και μετά τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης ή επιστράτευσης, μέσα σε ένα εξάμηνο από τη λήξη τους.

β) Οι συντάξεις που έχουν απονεμηθεί στις οικογένειες των αξιωματικών, ανθυ?πασπιστών και οπλιτών γενικά και όσων εξομοιώνονται με αυτούς, που σκοτώθηκαν

ή εξαφανίσθηκαν στους πολέμους ή πέθαναν εξαιτίας πολεμικού τραύματος ή ασθένειας απότοκης της υπηρεσίας στους πολέμους ή επιστρατεύσεις, εφόσον

Άρθρο 2 περ. δ~ Ν. 70/43, σε

συνδ. με το άρθρο 1 Ν. 362/43.

Άρθρο 2 περίπτ. α~ Α.Ν. 70/43.

(1) Για θέματα που δε ρυθμίζονται ρητά από τις διατάξεις του Κώδικα αυτού έχουν ανάλογη εφαρμογή οι διατάξεις του Κώδικα Πο?λιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (Βλ. άρθρο 8 παρ. 12 Ν. 2592/98). κατάστασης ή επιστράτευσης, μέσα σε ένα εξάμηνο από τη λήξη τους. Ο περιορισμός του εξαμήνου δεν έχει εφαρμογή αν πρόκειται για αξιωματικούς ή ανθυπασπιστές που πέθαναν σε νοσοκομεία στα οποία είχαν εισαχθεί για νοση?λεία μέσα σε ένα εξάμηνο από την απομάκρυνσή τους από το στράτευμα ή τον τερ?ματισμό της εμπόλεμης κατάστασης.

γ) Οι συντάξεις των οικογενειών των αξιωματικών, ανθυπασπιστών και οπλιτών

που πεθαίνουν σε ειδικές καταστάσεις, στις οποίες είχαν τεθεί, εξαιτίας πολεμικών τραυμάτων ή νοσημάτων απότοκων των κακουχιών του πολέμου.

δ) Οι συντάξεις που έχουν απονεμηθεί σε τραυματίες Εθνικών Αγώνων και τις οι?κογένειες τους, καθώς και τις οικογένειες όσων σκοτώθηκαν σε τέτοιους αγώνες,

οι συντάξεις των οικογενειών των εθελοντών που υπηρέτησαν σε εθελοντικά σώ?ματα και σκοτώθηκαν στον πόλεμο, καθώς επίσης και οι συντάξεις των στρατιωτι?κών και των οικογενειών τους, εφόσον οι στρατιωτικοί αυτοί τραυματίστηκαν ή σκο?τώθηκαν σε συμπλοκές που είχαν σκοπό την άμυνα του εδάφους της πατρίδας.

ε) Οι πολεμικές συντάξεις που έχουν απονεμηθεί με άλλες διατάξεις σε εκείνους

που έγιναν ανίκανοι και τις οικογένειές τους σύμφωνα με όσα ορίζονται ειδικότερα στις διατάξεις αυτές. Α Ρ Θ Ρ Ο 2 Έννοια του όρου στρατιωτικός

Σύμφωνα με αυτόν τον Κώδικα στρατιωτικοί είναι όλοι όσοι υπηρετούν στα διάφορα όπλα, σώματα, κλάδους ή ειδικότητες του Στρατού της Ξηράς, της Θά?λασσας και της Πολεμικής Αεροπορίας, τη Χωροφυλακή και το Λιμενικό Σώμα, αξιωματικοί και οπλίτες και όσοι με νόμους αντιστοιχούν ή εξομοιώνονται με αυ?τούς.

Όπου στον Κώδικα αυτόν αναφέρεται ορισμένος βαθμοφόρος του Στρατού της Ξηράς, νοείται ταυτόχρονα και ο αντίστοιχος του Στρατού, της Θάλασσας, της Πολεμικής Αεροπορίας, της Χωροφυλακής και του Λιμενικού Σώματος με την αντι?στοιχία που αναφέρεται στους νόμους.

Όπου στον ίδιο Κώδικα αναφέρονται οπλίτες, νοούνται οι μόνιμοι, έφεδροι, κληρωτοί και εθελοντές του Στρατού της Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πο?λεμικής Αεροπορίας και της Χωροφυλακής.

Ως οπλίτες νοούνται οι στρατιώτες, οι δεκανείς, οι λοχίες, οι επιλοχίες, οι αρχιλοχίες, καθώς και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β~

ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ Α Ρ Θ Ρ Ο 3 Προσδιορισμός ανικανότητας Αρμόδιο όργανο

Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση γνωμοδότηση της οικείας Ανώ?τατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία πρέπει να είναι σαφής και λεπτομερής και να προσδιορίζει επακριβώς σε εκατοστά, μέσα στα όρια του προσαρτημένου στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών, την πραγματική ανικανότητα του πα?θόντα και τη σχέση της με την υπηρεσία του στον πόλεμο ή την επιστράτευση.

Σε περίπτωση που συντρέχουν περισσότερες βλάβες η Επιτροπή προσδιορί?ζει χωριστά την από κάθε μία βλάβη ανικανότητα και ο συνολικός βαθμός ανικανό?τητας του παθόντα υπολογίζεται σύμφωνα με τους κανόνες του επόμενου άρθρου κατά τον κανονισμό της σύνταξης.

Άρθρο 3 παρ. 1 Ν. 1240/44.

Άρθρο 2 περιπτ. β~ Ν.

70/1943, όπως αντικατ. με το άρθρο 5 του ν. 1640/44.

Άρθρο 7 παρ. 1 Ν. 812/43.

Διευκρινιστική διάταξη σε σχέση με τη νομοθεσία που ισχύει.

Άρθρο 2 παρ. 1 των Ν.

2769/22 και 3122/24, σε συνδ. με το άρθρο 32 Β.Δ. 31.10.35

Άρθρο 2 παρ. 2 Ν. 2769/22 και

3122/24 σε συνδ. με το άρθρο 8 παρ. 1 Α.Ν. 2650/1940 και το άρθρο 8 Α.Ν. 2734/40.

Άρθρο 8 παρ. 2 Α.Ν.

2650/1940, σε συνδ. με το άρ?θρο 8 Α.Ν. 2665/40 και το Άρθρ. 8 Α.Ν. 2734/40.

Άρθρο 1 παρ. 2 Ν. 1859/89.

Άρθρο 10 παρ. 1 εδαφ. πρώτο

Ν. 2769/22 και 8 παρ. 1 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με τα άρθρα 3 του Α.Ν. 2650/40 και 9 Α.Ν. 2734/40 και 4 παρ. 5 Α.Ν. 2885/41.

Άρθρο 10 παρ. 1 εδαφ. δεύτε?ρο Ν. 2769/22 και Άρθρ. 8 παρ.

2 Ν. 3122/24, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 2650/40.

Μόνο για τον κανονισμό της σύνταξης η μείωση της ικανότητας για εργασία, διαιρείται σε τμήματα από πέντε εκατοστά το καθένα και ο βαθμός αυτής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτός που παριστάνεται με το τελευταίο εκατοστό του τμήματος στο οποίο περιλαμβάνεται.

Σε περίπτωση που συντρέχουν περισσότερες βλάβες, καμιά από τις οποίες δεν έχει ως αποτέλεσμα μείωση της ικανότητας για εργασία 100%, βαθμός της μεί?ωσης είναι αυτός της βαρύτερης βλάβης, αυξημένος με το βαθμό της αμέσως επό?μενης βαρύτερης βλάβης, ο οποίος υπολογίζεται στην ικανότητα του παθόντα που απομένει μετά την αφαίρεση του βαθμού της πρώτης μείωσης, αν ο βαθμός της βα?ρύτερης βλάβης έχει ως αποτέλεσμα μείωση τουλάχιστον 20%, ο βαθμός των επό?μενων λογίζεται αυξημένος κατά ένα τμήμα για την αμέσως επόμενη βαρύτερη, κα?τά δύο για την τρίτη και τις επόμενες. Α Ρ Θ Ρ Ο 5 Συντάξιμη αναπηρία

Για τη θεμελίωση δικαιώματος πολεμικής σύνταξης απαιτείται διαρκής μείω?ση της ικανότητας για εργασία σε ποσοστό τουλάχιστον 10%, με την επιφύλαξη των διατάξεων με τις οποίες σε ειδικές περιπτώσεις το ποσοστό ανικανότητας ορίζεται μεγαλύτερο.

Σε περίπτωση που αποδεικνύεται ότι υπάρχει σχετικά με το πάθημα βαρύ πταί?σμα του παθόντα, δε γεννιέται δικαίωμα σε σύνταξη ανικανότητας.

ΤΜΗΜΑ Β~

ΠΟΛΕΜΟΙ 1897 - 1923

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α~

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 6 Στρατιωτικοί Δικαίωμα σε σύνταξη ανικανότητας που έχει επέλθει στους παλαιούς πολέμους έχουν:

α) Οι αξιωματικοί και οπλίτες, που διέπονται σε σχέση με τη σύνταξη από τις δια?τάξεις του Ν. 2769/1922 και οι οποίοι έγιναν ανίκανοι με τους όρους που αναφέρο?νται στο άρθρο 8.

β) Οι έφεδροι οπλίτες από το βαθμό του επιλοχία, που συμπεριλαμβάνεται, και κά?τω, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι για εργασία, απόλυτα ή σχετικά, μόνιμα ή πρόσκαιρα,

εξαιτίας τραυμάτων ή νοσημάτων, τα οποία λήφθηκαν ή προκλήθηκαν στους πο?λέμους και τις επιστρατεύσεις από το 1912 μέχρι το 1923, με την τήρηση των όρων του άρθρου 8. Στους κληρωτούς οπλίτες, τους εθελοντές χωροφύλακες, και γενικά μόνιμους οπλίτες που έπαθαν κατά την παραπάνω περίοδο, παρέχεται δικαίωμα σε σύνταξη μόνο εφόσον η ανικανότητα ή ο θάνατος οφείλεται σε λοιμώδη νοσήματα ή σε γε?γονός που συνέβη στη ζώνη των πολεμικών επιιχειρήσεων. Επίσης, δικαιούνται πολεμική σύνταξη ή αύξηση σύμφωνα με τις διατάξεις αυ?τής της περίπτωσης οι οπλίτες και αξιωματικοί που έγιναν ανίκανοι στους πολέμους και επιστρατεύσεις από το 1912 μέχρι το 1923.

γ) Οι ανάπηροι οπλίτες ή οι οικογένειες οπλιτών, οι οποίοι σκοτώθηκαν ή πέθα?ναν στο χρόνο του Κινήματος της Εθνικής Άμυνας, εφόσον υπηρετούσαν στο Στρα?τό του Εθνικού Κινήματος ή έπλεαν για κατάταξη σ’ αυτόν.

Άρθρα 9 ν. 2769/22 και 7 του ν. 3122/24, σε συνδ. με τα άρ?θρα 3 του Α.Ν. 2650/40 και 9 του Α.Ν. 2734/40. Άρθρα 7 Ν. 2769/ 22 και 5 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρ?θρο μόνο του Ν. 4/43. Άρθρα 14 παρ. 3 Ν. 2769/1922 και 11 παρ. 2 του Ν. 3122/ 24, σε συνδ. με το Άρθρ. 2 παρ. 3 του Α.Ν. 2885/41.

Άρθρο 1 παρ. 1 περίπτ. β~ Ν.

2769/ 22.

Άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 3122/24.

Άρθρο 1 παρ. 2 Ν. 3122/24.

Άρθρο 24 Ν. 3122/ 24.

Άρθρο μόνο Ν. 4758/30. εναντίον των Γερμανοβουλγάρων από τμήματα του Στρατού, που αντιστάθηκαν και δεν παραδόθηκαν σ~ αυτούς κατά την κατάληψη του οχυρού Ρούπελ και της Κα?βάλας. Α Ρ Θ Ρ Ο 7 Ειδικές κατηγορίες Δικαίωμα σε σύνταξη ανικανότητας, αν συντρέχουν οι όροι του άρθρου 8, έχουν επίσης:

α) Οι επίτακτοι αξιωματικοί που διορίστηκαν σε πολεμικά πλοία καθώς και οι

αξιωματικοί και τα πληρώματα των εμπορικών πλοίων, που επιτάχθηκαν ή προσλή?φθηκαν για υπηρεσία του κράτους ή εκτέλεσαν τέτοια υπηρεσία. Για την εφαρμογή αυτής της περίπτωσης οι αξιωματικοί και τα πληρώματα των εμπορικών πλοίων εξομοιώνονται ως εξής: Οι πλοίαρχοι με υποπλοίαρχους. Οι υποπλοίαρχοι και οι ανθυποπλοίαρχοι με ανθυποπλοίαρχους. Αυτοί που έχουν δίπλωμα μηχανικού α~ τάξης με τους ανθυποπλοίαρχους και αυ?τοί που έχουν δίπλωμα μηχανικού β~ τάξης με τους σημαιοφόρους. Αυτοί που έχουν δίπλωμα μηχανικού γ~ τάξης με τους αρχικελευστές. Οι ναύκληροι και αρχιθερμαστές με τους κελευστές και οι υπόλοιποι με τους ναύ?τες.

β) Οι αξιωματικοί των εμπορικών πλοίων που δεν είχαν επιταχθεί, οι οποίοι έπα?θαν από την έναρξη του Ευρωπαϊκού Πολέμου, εξαιτίας τορπιλλισμού του πλοίου

στο οποίο επέβαιναν, που θεωρείται κατά πλάσμα ως επιταγμένο.

γ) Οι ημερομίσθιοι τεχνίτες, οι τακτικοί εργάτες του πολεμικού Ναυτικού και οι

πολιτικοί μάγειρες και οι υπηρέτες του, που εξομοιώνονται, μόνο για τον κανονισμό συνταξης σύμφωνα με τον Κώδικα αυτόν, οι τεχνίτες και οι τακτικοί εργάτες με υπο?κελευστές, οι μάγειρες με δίοπους και οι υπηρέτες με ναύτες. Η αναπροσαρμογή της πολεμικής σύνταξης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 70/1943, όσων έχουν δικαιωθεί αυτή με τις διατάξεις αυτής της παραγράφου, γίνε?ται με βάση το βαθμό, με τον οποίο συνταξιοδοτούνταν κατά την ισχύ του νόμου αυ?τού, των δε ανάπηρων ναυτοπαίδων και των οικογενειών τους με βάση το βαθμό ναύτη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β~

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 8 Όροι απόκτησης δικαιώματος

Συνέπειες τραυμάτων, τα οποία λήφθηκαν σε πόλεμο ή επιστράτευση ή από ατύχημα κατά την εκτέλεση υπηρεσίας σε πόλεμο ή επιστράτευση, καθώς και συ?νέπειες νοσημάτων, που προκλήθηκαν ή επιδεινώθηκαν από κοπώσεις, κίνδυνους ή ατυχήματα που σχετίζονται με υπηρεσία σε επιστράτευση ή πόλεμο, παρέχουν στο στρατιωτικό, που έγινε ανίκανος από αυτά ή κρίθηκε βοηθητικός για τη στρα?τιωτική υπηρεσία, δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας.

Θεωρείται ότι σχετίζεται με την υπηρεσία και η μετακίνηση του στρατιωτικού για τον πόλεμο ή την επιστράτευση είτε λόγω άδειας, είτε για την επιστροφή στο σπίτι του μετά την απόλυσή του από τις τάξεις του Στρατού και μέσα σε ένα μήνα από αυτή, ή αν πρόκειται για τους στρατιωτικούς των περιπτ. α~ του άρθρου 6 και β~ του άρθρου 7 μέσα σε δύο μήνες από αυτή.

Όλες οι ασθένειες, που πιστοποιήθηκαν κατά την περίοδο της υπηρεσίας του στρατιωτικού και έξι μήνες μετά την απόλυσή του ή, αν πρόκειται για τους στρα?τιωτικούς των περιπτ. α~ του άρθρου 6 και β~ του άρθρου 7 μέσα σε ένα χρόνο από αυτή, θεωρούνται πως έχουν προέλθει ή επιδεινωθεί από οποιουσδήποτε κόπους ή ατυχήματα κατά την υπηρεσία τους στον πόλεμο ή την επιστράτευση, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο. Άρθρα 34 Ν. 2769/22 και 30 του Ν. 3122/24.

Άρθρο 33 Ν.Δ. της

23/27.11.25 τελευταίο εδάφιο.

Άρθρο 28 Ν. 3122/24.

Άρθρο 4 παρ. 7 Ν. 70/43.

Άρθρο 6 παρ. 1 Ν. 2769/1922

και άρθρο 4 παρ. 1 Ν. 3122/24.

Άρθρο 6 παρ. 2 Ν. 2769/1922,

σε συνδ. με το άρθρο 4 παρ. 1 του Α.Ν. 3122/24.

Άρθρο 4 παρ. 2 Ν. 3122/1924,

σε συνδ. με το άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 2769/22. εκείνες οι τοπικές φλεγμονές, οι οποίες πολλές φορές χωρίς μόνιμη μικροβιαιμία λόγω έντονης τοξιναιμίας ή διαλείπουσας μικροβιαιμίας παροδικά έχουν κακό τέ?λος, όπως λ.χ. ψευδάνθρακας, διάχυτος με φλεγμονή. Επίσης θα υπαχθούν το κα?κόηθες οίδημα και η αεριογόνα γάγγραινα, οι κατά κυριολεξία σηψιγόνες αυτές φλεγμονές, ιε) μάλις, ιστ) τέτανος, ιζ) λύσσα (εκτός αν ο άνθρωπος αρνήθηκε την αντιλυσσική θεραπεία ή αν απέκρυψε το δάγκωμα), ιη) πανώλη, ιθ) εγκεφαλονωτι?αία μηνιγγίτιδα (επιδημική ή οποιαδήποτε άλλης φύσης από στρεπτόκοκκο, στα?φυλόκοκκο στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η φυματιώδης), κ) κακοήθεις ελώ?δεις πυρετοί και γενικά κακοήθης ελονοσία. Στον όρο αυτόν υπάγεται κάθε εκδή?λωση με διαλείμματα συνεχιζόμενου ή σχεδόν συνεχιζόμενου πυρετού, κατά τη διάρκεια της οποίας εμφανίσθηκε κάποιο σύμπτωμα ή άθροισμα συμπτωμάτων, τα οποία όμως έχουν άμεση αιτιολογική σχέση με το ελοπαράσιτο του ΛΑΒΕΡΑΝ, κα) λοιμώδεις κακοήθεις ίκτεροι (εκτός εννοείται από τους κακοήθεις ίκτερους από προγενέστερη πάθηση του ήπατος) στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και η ικτε?ροαιμορραγική σπεροχαίτωση ή νόσος του MATHIEU WAI, κβ) γρίπη, κγ) τριχοει?δής βρογχίτιδα ή βρογχοπνευμονία οποιασδήποτε φύσης στην οποία συμπεριλαμ?βάνεται και η οξεία φυματιώδης, κδ) οξεία κεχροειδής φυματίωση, κε) φυματίωση πνευμόνων (φυματ. εντερίτιδα, περιτονίτιδα, κ.λπ.), κστ) οξεία πλευρίτιδα πυώδης ή με σήψη γενική ή με εγκύστωση μεσολόβια ή διαφραγματική ή του μεσοθωράκι?ου, κζ) οξεία νεφρίτιδα, υδροπογόνα ή αζωθαμική (χωρίς οιδήματα) είτε δευτερο?παθής ύστερα από άλλη οποιαδήποτε νόσο ή πρωτοπαθής. Δεν συμπεριλαμβάνο?νται εδώ οι οξείες νεφρίτιδες από δηλητηρίαση (τοξικές νεφρίτιδες, οξείες από υδράργυρο κ.λπ. καθώς και η οξεία συφιλιδική) κη) μυελίτιδα, κθ) ανιούσα οξεία λοιμώδης ή νόσος του LANDRY και λ) ληθαργική εγκεφαλίτιδα. Κατά την αναπροσαρμογή των συντάξεων των αναπήρων και θυμάτων των πα?λαιών πολέμων σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν τους ανάπηρους και τα θύ?ματα του πολέμου 1940-41, η ασθένεια «πνευμονία» θεωρείται σε κάθε περίπτωση ότι περιλαμβάνεται στα λοιμώδη νοσήματα.

Η σύνταξη παρέχεται αν από τα παραπάνω τραύματα ή νοσήματα επήλθε στον ανίκανο ή βοηθητικό μόνιμη μείωση της ικανότητας για εργασία τούλαχιστον 10% ή, σε περίπτωση έφεδρου αξιωματικού, ανθυπασπιστή ή αρχικελευστή, που δεν προέρχεται από αποστρατεία, αν επήλθε διαρκής μείωση της ικανότητας για συνέχιση του προηγούμενου επαγγέλματός του, και αν πρόκειται για μόνιμο αξιωματι?κό, ανθυπασπιστή ή αρχικελευστή, εφόσον έγινε ανίκανος μόνο για τη στρατιωτική υπηρεσία. Διαρκής μείωση της ικανότητας για εργασία θεωρείται ότι υπάρχει πάντα αν πρόκειται για παντελή στέρηση της όρασης και στα δύο μάτια και για ακρωτηρια?σμό ή παντελή αχρηστία ενός τουλάχιστον μέλους άκρου. Α Ρ Θ Ρ Ο 9 Προσδιορισμός ανικανότητας Τα τραύματα και νοσήματα ή οι συνέπειές τους, που κατά το προηγούμενο άρ?θρο παρέχουν δικαίωμα σύνταξης, και το κατώτατο ή ανώτατο όριο της από αυτά μείωσης της ικανότητας για εργασία σε εκατοστά (1-100%), ορίζονται στον προ?σαρτημένο στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών. Α Ρ Θ Ρ Ο 10 Αρμόδιο όργανο

Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση τη σύμφωνα με το άρθρο 3 γνω?μάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία μετά από εξέτα?ση αυτού που έπαθε βεβαιώνει την ύπαρξη της βλάβης που παρέχει δικαίωμα σύΆρθρο 4 παρ. 3 Ν. 3122/1924.

Άρθρο 6 Π.Δ. 8/11 Αυγού?στου 1924.

Άρθρο 8 Ν. 1872/ 44.

Άρθρο 7 παρ. 1 Ν. 2769/1922,

σε συνδ. με τα άρθρα 5 παρ. 1 του Ν. 3122/1924 και 6 του Ν. 1872/44.

Άρθρο 7 παρ. 2 Ν. 2769/1922,

σε συνδ. με το άρθρο 5 παρ. 2 του Ν. 3122/1924.

Άρθρο 9 παρ. 1 Ν. 2769/1922,

σε συνδ. με το άρθρο 7 παρ. 1 του Ν. 3122/1924.

Άρθρο 10 παρ. 1 Ν. 2769/1922,

σε συνδ. με το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 3122/1924. άκρου, νοείται ότι υπάρχει διαρκής μείωση της ικανότητας για εργασία.

Η μείωση της ικανότητας για εξακολούθηση του προηγούμενου επαγγέλμα?τος των έφεδρων αξιωματικών, ανθυπασπιστών ή αρχικελευστών που δεν προέρχονται από αποστρατεία, δεν υπόκειται στη διαβάθμιση του πίνακα νόσων και ανα?πηριών, και η εκτίμησή της γίνεται κατ’ απόλυτη κρίση της οικείας Α.Υ. Επιτροπής με βάση τους υπόλοιπους ορισμούς του ίδιου πίνακα και τις ιδιαίτερες συνθήκες του προηγούμενου επαγγέλματος του παθόντα. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Α Ρ Θ Ρ Ο 11 Διαδικασίες Η πολεμική σύνταξη που αναγνωρίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Νόμων 2769/1922 και 3122/1924 παρέχεται αν αποδειχθεί σύμφωνα με τα επόμενα άρθρα ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 8 αυτού του Κώδικα. Α Ρ Θ Ρ Ο 12 Διαδικασία για όσους υπάγονται στο Ν. 2769/1922

Όσοι αναφέρονται στις περιπτώσεις α~ του άρθρου 6 και α~ και β~ του άρθρου 7, που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα τα οποία προήλθαν λόγω της επιστρά?τευσης ή της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, πρέπει να υποβάλουν την αίτησή τους για σύνταξη στον αρμόδιο Υπουργό που την παραπέμπει στον αρμόδιο Σωματάρχη, Κυβερνήτη ή Προϊστάμενο υπηρεσίας, ο οποίος οφείλει να χορηγήσει με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτόν, κάθε χρήσιμη πληροφορία για τις περιστάσεις γενικά του παθήματος και απαραίτητα επίσημη πιστοποίηση για το Σώμα, το χρόνο και τον τόπο της υπηρεσίας τους. Με φροντίδα του Υπουργού προκαλείται και κάθε αναγκαία πληροφορία από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την τυχόν νοσηλεία του στρατιωτικού, λόγω της πάθη?σης, για την ανικανότητά του για τη στρατιωτική υπηρεσία και για τους λόγους της απόλυσής του από τις τάξεις, αν αυτή είχε γίνει πριν υποβληθεί η αίτηση.

Η αίτηση όσων έπαθαν σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην προηγούμενη πα?ράγραφο συντάσσεται σε απλό χαρτί, περιέχει με λεπτομέρεια την υπηρεσία τους γενικά, τα Σώματα στα οποία υπηρέτησαν μέχρι την απόλυσή τους, τον αριθμό της γνωμάτευσης της Επιτροπής από την οποία κρίθηκαν ανίκανοι, καθώς και κάθε άλ?λη πληροφορία σχετική με την πάθησή τους.

Σε περίπτωση που ο θάνατος αυτού που έπαθε ήταν άμεσος, η αίτηση υπο?βάλλεται από οποιονδήποτε δικαιούται σύνταξη.

Σχετικά με τη διαδικασία της Υγειονομικής εξέτασης εφαρμόζεται το άρθρο Α Ρ Θ Ρ Ο 13 Διαδικασία για όσους υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924

Όσοι αναφέρονται στις περιπτώσεις β~ και γ~ του άρθρου 6 και γ~ του άρθρου 7, που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα τα οποία προήλθαν λόγω της επιστράτευσης ή της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, πρέπει να υποβάλουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους την αίτησή τους για σύνταξη που θα συνοδεύεται: α) από γνωμάτευση της Ανώτατης Στρατιωτικής ή Ναυτικής Υγειονομικής Επιτροπής ή της αρμόδιας Επι?τροπής Απαλλαγών που έκρινε τον παθόντα ανίκανο ή βοηθητικό για τη στρατιωτι?κή υπηρεσία και β) από πιστοποιητικό της Διεύθυνσης Υγειονομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ή του Σωματάρχη ή άλλου αξιωματικού κάτω από τις διαταγές του οποίου υπηρέτησε ο παθών ή πιστοποιητικό που να έχει εκδοθεί από το φύλλο μητρώου, από το οποίο να προκύπτει ότι το πάθημα του οπλίτη προήλ?θε κατά το χρόνο της υπηρεσίας του στον πόλεμο ή στην επιστράτευση.

Άρθρο 10 παρ. 2 Ν. 2769/

1922.

Άρθρο 14 παρ. 1 Ν.

2769/1922, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 11 παρ. 1 του Ν. 3122/1924. Άρθρ. 16 παρ. 1 εδάφ. πρώτο και δεύτερο Ν. 2769/22, όπως αντικ. με το άρθρο 20 παρ. 1 του Ν. 1489/84. Άρθρ. 3 Β.Δ. της 17/21 Αυγ. 1922. Άρθρ. 16 παρ. 1 εδαφ. τέταρ?το Ν. 2769/22,όπως αντικ. με το τελευταίο εδαφ. της παρ. 1 του άρθ. 20 του Ν. 1489/84. Συνδετική διάταξη. Άρθ. 12 παρ. 1 Ν. 3122/1924, όπως αντικατ. με το άρθ. 20 παρ. 2 του Ν. 1489/84. παθήματος και απαραίτητα για το χρόνο και τον τόπο της υπηρεσίας του. Με την επιμέλεια του Υπουργού προκαλείται και κάθε αναγκαία πληροφορία από τις αρ?μόδιες υπηρεσίες για την τυχόν νοσηλεία του στρατιωτικού λόγω της πάθησης, για την ανικανότητα του για τη στρατιωτική υπηρεσία και για τους λόγους της απόλυ?σής του από τις τάξεις του στρατού, αν αυτή είχε γίνει πριν από την υποβολή της αί?τησης.

Για τον κανονισμό της σύνταξης σ’ αυτούς που τη δικαιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3122/1924, όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, απαιτεί?ται ο τραυματισμός ή η πάθηση να αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία. Επίσημα στοιχεία θεωρούνται το αντίγραφο του φύλλου στρατολογικού μη?τρώου του οπλίτη, εφόσον οι μεταβολές είναι πλήρεις και έχουν καταχωρηθεί με βάση αναφορές μονάδων ή νοσοκομείων, πιστοποιήσεις Υπουργείου Στρατιωτικών ή Ναυτικών αν αυτές έχουν συνταχθεί ύστερα από αναφορές ή πιστοποιήσεις στρατιωτικών μονάδων ή νοσοκομείων και γενικά αναφορές ή πιστοποιήσεις στρα?τιωτικών μονάδων, που βεβαιώνουν για την υπηρεσία ή το πάθημα του οπλίτη, κ.λπ. επίσημα στοιχεία. Σε περίπτωση που λείπουν τα παραπάνω στοιχεία και εφόσον τα αρχεία των στρατιωτικών Σωμάτων, στα οποία αυτοί υπηρετούσαν ή των στρατιωτικών νοσο?κομείων στα οποία νοσηλεύθηκαν, δεν υπάρχουν σύμφωνα με επίσημη βεβαίωση γι~αυτό ή σε περίπτωση που λείπει κάποιο στοιχείο, το οποίο κρίνεται απαραίτητο από τις συνταξιοδοτικές αρχές για τη μόρφωση ικανοποιητικής γνώμης για τον κα?νονισμό της σύνταξης, το αρμόδιο Υπουργείο διαβιβάζει την αίτηση μαζί με τα δι?καιολογητικά που έχουν υποβληθεί στον πρόεδρο των πρωτοδικών του τόπου, όπου κατοικεί μόνιμα αυτός που έκανε την αίτηση, για τη διενέργεια όσων ορίζονται στα επόμενα εδάφια. Ο Πρόεδρος των Πρωτοδικών αναθέτει σε κάποιον δικαστή του Πρωτοδικεί?ου, στο οποίο προεδρεύει, τη διενέργεια ένορκων ανακρίσεων σύμφωνα με τις δια?τάξεις της ποινικής Δικονομίας, για την εξακρίβωση των περιστάσεων του παθήμα?τος του στρατιωτικού, της σχέσης του με τη στρατιωτική υπηρεσία και του χρόνου κατά τον οποίον εκδηλώθηκαν για πρώτη φορά οι συνέπειές του. Ο δικαστής εξετάζει μάρτυρες αυτεπάγγελτα ή με την υπόδειξη του ενδιαφερο?μένου. Την ανάκριση των μαρτύρων, που διαμένουν εκτός της έδρας του δικαστή, μπο?ρεί με παραγγελία του να διενεργήσει ανακριτικός υπάλληλος του τόπου, στον οποίο διαμένουν οι μάρτυρες αυτοί. Ο δικαστής μετά την περάτωση των ανακρίσεων τις υποβάλλει μαζί με αιτιολογη?μένο πόρισμά του, μέσω του Προέδρου Πρωτοδικών που παράγγειλε τη διενέργειά τους στο αρμόδιο Υπουργείο, υποβάλλει δε μαζί και επικυρωμένα απ~αυτόν αντί?γραφα των επίσημων αποδεικτικών της παραπάνω ιδιότητας των μαρτύρων που εξετάστηκαν, τα οποία προσκομίστηκαν σ~αυτόν. Τα παραπάνω εφαρμόζονται και σε περίπτωση που από τα επίσημα έγγραφα, τα οποία προσκομίζονται δεν αποδεικνύονται πλήρως οι περιστάσεις του τραυματι?σμού ή της πάθησης.

Η ίδια διαδικασία τηρείται και όταν πρόκειται για παθόντες κατά την υπηρεσία τους στον πόλεμο ή την επιστράτευση από τραύματα ή νοσήματα, των οποίων όμως οι συνέπειες εκδηλώθηκαν μετά τη απόλυσή τους από τις τάξεις του Στρατού και μέσα σε έξι μήνες από αυτή, μετά από σχετική αίτησή τους που υποβάλλεται, με ποινή απαραδέκτου, μέσα σε έξι μήνες από την έναρξη της ισχύος του Ν. 3122/1924.

Σε περίπτωση θανάτου αυτού που έπαθε σύμφωνα με τα παραπάνω πριν από την υποβολή της αίτησης από τον ιδιον, αυτή υποβάλλεται από οποιονδήποτε δι?καιούται σύνταξη. Άρθρ. 12 παρ. 2 Ν. 3122/1924. Άρθρ. 1 παρ. 1 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936. Άρθρ. 1 παρ. 2 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936.

Άρθρο 1 παρ. 3 Β.Δ. της 7/13

Φεβρ. 1936, όπως αντικ. με το Άρθρ. 6 παρ. 1 και 2 Ν.Δ. 600/41.

Άρθρο 1 παρ. 4 Β.Δ. της 7/13

Φεβρ. 1936. Άρθρ. 14 Ν. 3122/1924 σε συνδ. με το Άρθρ. 1 παρ. 1 του Β.Δ. 7/13-2-1936. Άρθρ. 12 παρ. 6 Ν. 3122/24, όπως τροποποιήθηκε με τις διατ. του Άρθρ. 20 παρ. 2 του Ν. 1489/ 84. Α Ρ Θ Ρ Ο 14 Διαδικασία για όσους διαμένουν στο Εξωτερικό

Για όσους υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 και διαμένουν στο Εξω?τερικό, η αίτηση υποβάλλεται στην οικεία προξενική αρχή, που έχει την έδρα της στην χώρα στην οποία αυτοί διαμένουν και τις σχετικές ανακρίσεις διενεργεί, σύμ?φωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 13, ο αρμόδιος πρόξενος ο οποίος και ορίζει τρι?μελή επιτροπή από επιστημονες ιατρούς για εξέταση του παθόντα. Η Επιτροπή αυτή σε ειδική έκθεσή της περιγράφει με λεπτομέρειες το είδος του νοσήματος και το χρόνο που αυτό εκδηλώθηκε και αποφαίνεται αιτιολογημένα για τη σχέση του παθήματος με το χρόνο της υπηρεσίας στον πόλεμο ή την επι?στράτευση.

Οι ανακρίσεις μαζί με την παραπάνω έκθεση υποβάλλονται στο οικείο Υπουρ?γείο για τη διενέργεια όσων ορίζονται στο άρθρο 16.

Η δαπάνη για τη διενέργεια της ιατρικής εξέτασης βαρύνει το Δημόσιο. Α Ρ Θ Ρ Ο 15 Διαδικασία γι’ αυτούς που εξαφανίσθηκαν

Αυτοί που με οποιονδήποτε τρόπο εξαφανίσθηκαν σε πόλεμο ή επιστράτευση θεωρούνται ότι σκοτώθηκαν και οι οικογένειές τους δικαιούνται τη σύνταξη που χο?ρηγείται σε οικογένειες στρατιωτικών οι οποίοι σκοτώθηκαν σε πόλεμο.

Για όσους εξαφανίσθηκαν στη Ρωσσία, Μ. Ασία και αλλού, ως ημερομηνία εξα?φάνισης θεωρείται η 31 Δεκεμβρίου 1923 αν υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 και των από 17-10-1922 και 15-6-1923 Ν. Διαταγμάτων. Αν όμως υπάγο?νται στις διατάξεις του Ν. 2769/1922 και του Ν.Δ. 23/27-11-1925 θεωρούνται ότι εξαφανίσθηκαν οπωσδήποτε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1922. Το γεγονός της εξαφάνισης βεβαιώνεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με βάση τα στοιχεία που έχει. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία και εφόσον τα Στρατιωτικά Σώ?ματα, στα οποία ανήκαν αυτοί που εξαφανίστηκαν, έχουν διαλυθεί και δεν είναι δυ?νατή έτσι ή και με οποιονδήποτε τρόπο η συγκέντρωση επαρκών στοιχείων, μπορεί το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να στηριχθεί για τη βεβαίωση της εξαφάνισης σε ένορκη κατάθεση δύο ευυπόληπτων μαρτύρων που συντάσσεται ενώπιον Ειρηνο?δίκη, μετά από σχετική αίτηση των κληρονόμων των παραπάνω στρατιωτικών. Για το ευϋπόληπτο των μαρτύρων κρίνει ο Ειρηνοδίκης, ο οποίος μπορεί να μη δεχθεί για όρκιση τους μάρτυρες που προτείνουν οι ενδιαφερόμενοι.

Οι σχετικές με την αφάνεια διατάξεις του Αστικού Κώδικα δεν εφαρμόζονται σχετικά με το δικαίωμα σε σύνταξη των οικογενειών των στρατιωτικών που εξαφα?νίζονται σε πόλεμο ή επιστράτευση. Α Ρ Θ Ρ Ο 16 Διαδικασία Υγειονομικής Εξέτασης

Ο συνταξιοδοτικός φάκελος, που σχηματίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 12, 13 και 14, διαβιβάζεται στην οικεία Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή, η οποία ύστερα από εξέταση του παθόντα αποφαίνεται με πλήρη και αιτιολογημένη γνωμάτευσή της για το είδος του παθήματος, αν αυτό οφείλεται σε πολεμικό τραύμα ή τη στρα?τιωτική του υπηρεσία στην επιστράτευση, για το χρόνο της εκδήλωσης του παθή?ματος και για το βαθμό ανικανότητας. Μη προσέλευση του παθόντα στην ανωτέρω Επιτροπή επιτρέπεται μόνο για λόγους υγείας, που πιστοποιούνται με αίτηση του ενδιαφερομένου από βεβαίωση του Διευθυντή του πλησιέστερου στην κατοικία του στρατιωτικού ή ναυτικού νο?σοκομείου ή άλλου υγειονομικού αξιωματικού, ο οποίος διατάσσεται γι~αυτό από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Συνδετική διάταξη Άρθρ. 15 παρ. 1 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 1 παρ. 9 Β.Δ. 7/13.2.1936. Άρθρ. 15 παρ. 2 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 1 παρ. 10 του Β.Δ. 7/13-21936. Άρθρ. 15 παρ. 3 Ν. 3122/1924. Άρθρ. 16 παρ. 1 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 42 του Ν.Δ. 23/27-11-1925. Άρθρ. 16 παρ. 2 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 42 του Ν.Δ. 23/27-11-1925. Άρθρ. 25 παρ. 2 Ν. 2769/1922 και Ν.Δ. της 23/27-11-1925. Άρθρ. 16 παρ. 2 Ν. 2769/1922 και 12 παρ. 3 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 6 του Β.Δ. 7/13-2-36 δημόσια ή άλλη αρχή, που είναι χρήσιμες για τη διαμόρφωση της κρίσης της, αν δεν παρέχονται επαρκή στοιχεία για διαμόρφωση της γνώμης της, από τη στιγμή όμως που έχει αποφανθεί, δεν μπορεί να επανέλθει, εκτός αν προκληθεί γι’ αυτό με πρά?ξη ή απόφαση των οργάνων που δικαιοδοτούν για τις συντάξεις.

Η γνωμάτευση της παραπάνω Επιτροπής διαβιβάζεται με ολόκληρο το φάκε?λο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και είναι υποχρεωτική για τα όργανα που αποφασίζουν ή δικαιοδοτούν για τις συντάξεις μόνο όταν με αυτή κρίνονται περι?στατικά που ανάγονται στην ιδιάζουσα γνώση της ιατρικής επιστήμης και είναι ομό?φωνη.

Τα παραπάνω όργανα κρίνουν ελεύθερα για τα περιστατικά του παθήματος του στρατιωτικού, έχοντας υπόψη το πόρισμα του δικαστή που έκαμε την ανάκρι?ση, τις ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις που έχουν ληφθεί και τη γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής.

Δε χρειάζεται γνωμάτευση της παραπάνω Επιτροπής αν πρόκειται για έφε?δρους οπλίτες καθώς και για κληρωτούς ή εθελοντές χωροφύλακες, που προ?σβλήθηκαν ή πέθαναν από λοιμώδη νοσήματα, εφόσον το πάθημά τους ή ο θάνα?τος επήλθε κατά το χρόνο της υπηρεσίας τους σε πόλεμο ή επιστράτευση. ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ Α Ρ Θ Ρ Ο 17 Χήρα σύζυγος και ορφανά

Αν αυτός που πέθανε, από όσους αναφέρονται στα άρθρα 6 και 7, αφού είχε αποκτήσει δικαίωμα σε σύνταξη ή σκοτώθηκε ή πέθανε ή εξαφανίστηκε με τους όρους των άρθρων 6, 7, 8 και 15 ήταν έγγαμος δικαιούται σε σύνταξη:

α) Η χήρα σύζυγος

αα) Αυτών που αναφέρονται στις περιπτώσεις α~ του άρθρου 6 και α~ και β~ του

άρθρου 7, με την προϋπόθεση ότι ο γάμος τελέστηκε πριν από το τραύμα ή την αναμφισβήτητη εκδήλωση του νοσήματος, εκτός αν γεννήθηκε παιδί από αυτό το γάμο, οπότε η χήρα δικαιούται σε σύνταξη και χωρίς να συντρέχει αυτός ο όρος.

ββ) Των υπολοίπων, ανεξάρτητα αν ο γάμος τελέσθηκε πριν ή μετά τον τραυμα?τισμό ή την αναμφισβήτητη εκδήλωση του νοσήματος, από το οποίο ο σύζυγος πέ?θανε.

β) Τα παιδιά είτε γεννήθηκαν σε γάμο των γονέων τους είτε νομιμοποιήθηκαν εί?τε είναι θετά είτε αναγνωρίστηκαν, αν τα αγόρια είναι ανήλικα και άγαμα και τα κο?ρίτσια άγαμα.

Σχετικά με τη συνταξιοδότηση των θετών παιδιών, των παιδιών που φοιτούν σε Ανώτατες ή Ανώτερες Σχολές, των ενήλικων παιδιών αλλά ανίκανων για άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος και των διαζευγμένων θυγατέρων εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 35.

Αν στις παραπάνω περιπτώσεις κατά το θάνατο του στρατιωτικού υπάρχει και χήρα μητέρα, συμμετέχει και αυτή στη σύνταξη σύμφωνα με αυτά που ορίζονται στο άρθρο 96, εφόσον δεν έχει άλλο ενήλικο αγόρι, συζούσε δε και συντηριόταν από το στρατιωτικό γιό της που πέθανε, εκτός αν πρόκειται γι’ αυτούς που υπάγο?νται στις περιπτώσεις α~ του άρθρου 6 και α~ και β~ του άρθρου 7, οπότε δεν απαι?τείται ο όρος αυτός. Οι διατάξεις του προηγούμενου εδάφιου εφαρμόζονται και για τη φυσική μη?τέρα, αν αυτή ήταν κατά το θάνατο του γιού της άγαμη ή χήρα. Άρθρ. 16 παρ. 3 Ν. 2769/1922 και Άρθρ. 12 παρ. 4 Ν. 3122/ 24, σε συνδ. με το Άρθρ. 1 παρ. 7 του Β.Δ. 7/13-2-1936. Άρθρα 16 παρ. 4 Ν. 2769/1922 και 12 παρ. 5 Ν. 3122/ 1924, σε συνδ. με το άρ?θρο 1 παρ. 8 του Β.Δ. 7/13-2-36.

Άρθρο 6 παρ. 3 του Ν.Δ.

600/41.

Άρθρο 2 του Ν.Δ. 18/20-91926.

Άρθρα 20 και 21 παρ. 1 Ν. 2769/22. Άρθρα 17 περιπ. α~ και 20 πε?ριπ. α~ Ν. 3122/24.

Άρθρο 20 Ν. 2769/ 22, σε

συνδ. προς τα Άρθρ. 17 περ. β~ Ν. 3122/24 και Άρθρ. 4 παρ. 2 Ν. 955/79, όπως αντικ. με το άρθ. 3 παρ. 1 του Ν. 1813/88. Διευκρινιστική διάταξη από τη νομοθεσία που ισχύει. Άρθρα 17 περίπ. γ~ και 18 παρ. 1 περιπ. γ~ του Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρθ. 24 παρ. 1 του Ν. 2769/22.

Άρθρο 24 παρ. 3 Ν. 2769/1922,

σε συνδ. με το άρθρο 15 παρ. 1 εδ. δεύτερο Ν. 3122/24. μητέρα δικαιούται το 1/4 του μεριδίου της χήρας συζύγου.

Σχετικά με το δικαίωμα συμμετοχής στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς παιδιά, του πατέρα, της χήρας μητέρας, των άγαμων κοριτσιών αδελφών και των ανήλικων και άγαμων αγοριών αδελφών αυτού που πέθανε, εφαρμόζονται οι δια?τάξεις της παρ. 2 του άρθρου 35 και του άρθρου 36. Α Ρ Θ Ρ Ο 18 Πατρική οικογένεια

Αν αυτός από όσους αναφέρονται στα άρθρα 6 και 7 πέθανε αφού είχε απο?κτήσει δικαίωμα σε σύνταξη ή σκοτώθηκε ή πέθανε ή εξαφανίστηκε με τους όρους των άρθρων 6, 7, 8 και 15, ήταν άγαμος ή χήρος χωρίς παιδιά, δικαιούνται σε σύ?νταξη:

α) Ο πατέρας του

β) Η κατά το χρόνο του θανάτου του χήρα μητέρα ή αν πρόκειται για νόθο παιδί

η φυσική του μητέρα, η οποία κατά το χρόνο του θανάτου του είναι χήρα ή άγαμη.

γ) Οι κατά το χρόνο του θανάτου του ορφανές από πατέρα άγαμες αδελφές ή

ανήλικοι άγαμοι αδελφοί, καθώς και οι κατά το χρόνο του θανάτου ενήλικοι άγαμοι αδελφοί, οι οποίοι είναι ανίκανοι για την άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος. Η ανικανότητά τους βεβαιώνεται σύμφωνα με αυτά που ορίζονται στην περίπ. β~ της παρ. 1 του άρθρου 17. Ειδικά οι αδελφοί αυτών που αναφέρονται στις περιπτώσεις α~ του άρθρου 6 και α~ και β~ του άρθρου 7, δικαιούνται σύνταξη μόνο αν είναι ορφανοί από πατέρα ή αν τον έχασαν μέσα σε μία διετία από το θάνατο του αδελφού τους.

Όταν πεθάνει ο πατέρας η σύνταξή του μεταβιβάζεται ολόκληρη στη χήρα μη?τέρα και τους παραπάνω τυχόν αδελφούς και αδελφές και αν δεν υπάρχει χήρα μη?τέρα ή έχει κηρυχθεί άφαντη ή έχει χάσει το δικαίωμα σε σύνταξη ή πέθανε αργό?τερα, περιέρχεται ολόκληρη στους αδελφούς ή στις αδελφές.

Αν ο στρατιωτικός που πέθανε άφησε στη ζωή γονείς που είχαν πάρει νόμιμα διαζύγιο, έχει δικαίωμα σε σύνταξη εκείνος από τους γονείς με τον οποίο συζούσε αποδεδειγμένα ή τον συντηρούσε ή τον προστάτευε πριν από το θάνατό του. Α Ρ Θ Ρ Ο 19 Οικογένειες στρατιωτικών που έπεσαν στο Βαλκανικό Μέτωπο Στις διατάξεις των άρθρων 17 και 18 υπάγονται και οι οικογένειες των ελλήνων το γένος στρατιωτικών που υπηρέτησαν στους συμμαχικούς στρατούς και έπεσαν στο Βαλκανικό μέτωπο, η δε σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό που είχαν στους στρατούς αυτούς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε~

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 20 Δικαιολογητικά που πρέπει να υποβάλλονται από τους παθόντες στρατιωτικούς Για τα δικαιολογητικά που πρέπει να υποβάλλονται για αναγνώριση δικαιώμα?τος σε σύνταξη αυτών που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα, τα οποία προήλθαν εξαιτίας της υπηρεσίας τους κατά τον πόλεμο ή την επιστράτευση, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12 και 13. Α Ρ Θ Ρ Ο 21 Δικαιολογητικά που πρέπει να υποβάλλονται από οικογένειες έγγαμων στρατιωτικών Με την αίτηση της χήρας συζύγου ή των ορφανών παιδιών πρέπει να υποβάλ?λονται:

α) Πιστοποιητικό Στρατιωτικής Αρχής, στο οποίο να βεβαιώνεται ο θάνατος του

στρατιωτικού και να αναφέρεται απαραίτητα ο τόπος, ο χρόνος και η αιτία του θα?νάτου του.

Άρθρο 38 παρ. 2 Β.Δ. 31-101935, όπως αντικατ. από το Άρ?θρ. 7 παρ. 1 και 2 Α.Ν. 2835/41.

Συνδετ. διάταξη

Άρθρο 23 παρ. 1 Ν.

2769/1922, σε συνδ. με τα άρ?θρα 19 παρ. 1 και 208 Ν. 3122/1924 και 23 παρ. 1 και 6 Ν.Δ. 23/27-11-25.

Άρθρο 23 παρ. 2 Ν.

2769/1922.

Άρθρο 23 παρ. 4 Ν.

2769/1922 και Ν.Δ. της 23/2711-1925, σε συνδ. με Άρθρ. 19 παρ. 4 Ν. 3122/ 24.

Άρθρο 19 παρ. 8 Ν.

3122/1924 και 24 παρ. 1 εδ. δεύτερο Ν.Δ. 23/27-11-1925. Έχει ληφθεί από το άρθρο 52 Ν.Δ. 23/ 27-11-25.

Άρθρο 1 Β.Δ. 17/21-8-22 και

Π.Δ. 8/11-8-24.

Άρθρο 7 εδαφ. πρώτο Β.Δ.

της 17/ 21-8-22, σε συνδ. με τα άρθρα 2 και 3 παρ. 1 Π.Δ. 8/118-24.

αα) ο χρόνος τέλεσης του γάμου και ότι αυτός δε διαλύθηκε μέχρι το θάνατο του

στρατιωτικού,

ββ) τα παιδιά που γεννήθηκαν από το γάμο αυτό ή αυτά που υιοθετήθηκαν νόμι?μα, με το όνομά τους, το έτος γέννησης, το φύλο, καθώς και αν αυτά είναι άγαμα ή

έγγαμα και

γγ) αν ο στρατιωτικός άφησε στη ζωή χήρα μητέρα, το όνομά της, αν αυτή έχει

και άλλα αγόρια με καθορισμό και της ηλικίας τους. Α Ρ Θ Ρ Ο 22 Δικαιολογητικά που πρέπει να υποβάλλονται από οικογένειες άγαμων στρατιωτι?κών

Με την αίτηση του πατέρα πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό Δημοτικής ή Κοινοτικής αρχής που να βεβαιώνει ότι ο οπλίτης πέθανε άγαμος ή χήρος χωρίς παιδιά και να καθορίζει επακριβώς την ηλικία του από το μητρώο αρρένων κατά το χρόνο του θανάτου του στρατιωτικού Αν αυτός που πέθανε άφησε στη ζωή και μητέρα, πρέπει να αναφέρεται στο παραπάνω πιστοποιητικό ότι ο γάμος του πατέρα δε λύθηκε νόμιμα.

Με την αίτηση των χηρών μητέρων πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω, από το οποίο να αποδεικνύεται:

α) ότι ήταν χήρα από νόμιμο γάμο κατά το χρόνο του θανάτου του γιού της και

παραμένει ακόμα σε χηρεία και

β) ότι είναι μητέρα αυτού που πέθανε.

Με την αίτηση της φυσικής μητέρας πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να φανερώνει ότι:

α) αυτός που πέθανε ήταν φυσικό παιδί της,

β) αυτή ήταν άγαμη ή χήρα κατά το χρόνο του θανάτου του γιού της και παρα?μένει ακόμα σε χηρεία,

γ) ο οπλίτης πέθανε άγαμος ή σε χηρεία χωρίς παιδιά.

Με την αίτηση των αδελφών πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδί?δεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να βεβαιώνει:

α) το έτος γέννησής τους,

β) ότι είναι αδελφοί αυτού που πέθανε από νόμιμο γάμο,

γ) ότι είναι άγαμοι,

δ) ότι είναι ορφανοί από γονείς και

ε) ότι ο οπλίτης που πέθανε ήταν άγαμος ή σε χηρεία χωρίς παιδιά.

Α Ρ Θ Ρ Ο 23 Αδυναμία έκδοσης πιστοποιητικών - Λοιπά δικαιολογητικά

Αν οι αρχές του προηγούμενου άρθρου δεν μπορούν να εκδώσουν τα απα?ραίτητα πιστοποιητικά γιατί δεν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία, μπορούν οι ενδια?φερόμενοι να υποβάλουν βεβαίωση τριών ευυπόληπτων μαρτύρων, που να βεβαι?ώνουν ενόρκως ενώπιον του Ειρηνοδικείου για τα παραπάνω θέματα. Σ’ αυτή την ένορκη βεβαίωση πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση της αρμόδιας δημοτικής ή κοινοτικής αρχής για την αδυναμία της έκδοσης του πιστοποιητικού. Αυτή η πιστοποίηση δεν είναι απαραίτητη όταν πρόκειται για πρόσφυγες.

Σε όλες τις αιτήσεις των αναπήρων και οικογενειών για την απονομή σύνταξης πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση στρατιωτικής αρχής, που να αποδεικνύεται ότι ο στρατιωτικός ήταν κληρωτός, έφεδρος ή μόνιμος.

Η αίτηση για αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης, επιδόματος ή βοηθήματος ή για πληρωμή αυτών που αναγνωρίστηκαν ή καθυστερούνται, αν υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή από τρίτο πρόσωπο, δεν έχει κανένα έννομο αποτέλεσμα, ούτε λαμβάνεται υπόψη, αν δεν επισυνάπτεται σ’ αυτή ειδικό πληρεξούσιο, που να πα?ρέχει την ειδική εντολή για την επιδίωξη όσων αναφέρονται στην αίτηση. Άρθρ. 7 εδάφ. δεύτερο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 3 παρ. 2 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 7 εδάφ. τρίτο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 3 παρ. 3 Π.Δ. 8/11-8-1924. Άρθρ. 7 εδαφ. τρίτο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το άρθ. 3 παρ. 3 Π.Δ. 8/11-8-1924. Άρθρ. 7 εδάφ. τέταρτο Β.Δ. 17/21-8-22 σε συνδ. με το Άρθρ. 3 παρ. 4 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 4 Π.Δ. 8/11-8-1924. Άρθρ. 5 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 24 Α.Ν. 1635/39

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α~

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΑΠΟ ΙΔΙΟ ΠΑΘΗΜΑ Α Ρ Θ Ρ Ο 24 Δικαίωμα σύνταξης από ίδιο πάθημα περιόδου 1940-1945

Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη πε?ρίοδο 1940-45, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυτού, έχουν:

α) Οι οπλίτες που έγιναν διαρκώς ανίκανοι γιατί τραυματίστηκαν στον πόλεμο.

β) Οι οπλίτες γενικά του στρατεύματος, που έγιναν οριστικά ανίκανοι κατά τη

διάρκεια της στρατιωτικής τους υπηρεσίας στον πόλεμο από νόσημα που προήλθε από τις κακουχίες του πολέμου.

γ) Οι μόνιμοι και οι έφεδροι αξιωματικοί, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι για τη στρα?τιωτική υπηρεσία, εξαιτίας πολεμικού τραύματος ή νοσήματος που προήλθε από

τις κακουχίες του πολέμου 1940-41 και οι οποίοι για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του Ν. 4506/1930, όπως αυτός τροποποιήθηκε αργότερα.

δ) Οι έφεδροι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές, που μειώθηκε η ικανότητά τους για

εργασία σε ποσοστό πάνω από 10% (διαρκής αναπηρία) εξαιτίας πολεμικού τραύ?ματος ή νόσου που προήλθε από τις κακουχίες του πολέμου 1940-41, έστω και αν δεν έγιναν ανίκανοι για τη στρατιωτική υπηρεσία. Γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ. Επιτροπής που εκδόθηκαν με τη διαδικασία του Ν. 4506/1930, όπως αυτός τροποποιήθηκε αργότερα, μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν. 812/43 (20-10-1943) θεωρούνται ισχυρές σχετικά με το βαθμό αναπηρίας που κα?θορίστηκε με αυτές.

ε) Οι στρατιωτικοί γενικά, σε ενέργεια ή έφεδροι, οι οποίοι υπηρέτησαν στο

στρατό κατά τον πόλεμο 1940-41 και έγιναν διαρκώς ανίκανοι εξαιτίας οποιουδή?ποτε γεγονότος που οφείλεται στη γενική εμπόλεμη κατάσταση και έλαβε χώρα μέχρι τις 13 Αυγούστου 1941 ή και μετά από αυτή τη χρονολογία, εφόσον πρόκειται για γεγονός που έλαβε χώρα κατά την επιστροφή τους σε άλλα τμήματα της χώρας από τα εδάφη της Μακεδονίας και της Θράκης, τα οποία καταλήφθηκαν. Για την εξακρίβωση των συνθηκών, κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα τα γεγονότα του προηγούμενου εδάφιου, ενεργείται ένορκη διοικητική εξέταση σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 60 του δ/τος της 31-10-1935.

στ) Οι στρατιωτικοί σε ενέργεια γενικά και αυτοί που εξομοιώνονται με αυτούς,

οι οποίοι έπαθαν εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στη γενική εμπό?λεμη κατάσταση και έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημα από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τη λήξη της γενικής εμπόλεμης κατάστασης, καθώς επίσης και οι στρα?τιωτικοί στην ενέργεια γενικά και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς οι οποίοι τραυμα?τίστηκαν εξαιτίας της δράσης αναρχικών στοιχείων. Στις διατάξεις του προηγούμενου εδάφιου υπάγονται και οι στρατιωτικοί γενι?κά σε εφεδρεία από μόνιμους ή από έφεδρους, εφόσον το γεγονός που τους έκα?με ανίκανους έχει άμεση σχέση με την ιδιότητά τους ως έφεδρων στρατιωτικών, η δε σχέση αυτή θα πρέπει ν’ αποδεικνύεται με βεβαίωση της αρμόδιας Υπηρεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ή του Υπουργείου Εσωτερικών. Η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό που φέρουν στην εφεδρεία.

ζ) Οι στρατιωτικοί οι οποίοι τραυματίστηκαν κατά τον τορπιλισμό του εύδρομου

«Έλλη» στην Τήνο.

Άρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν.

2650/1940, όπως αντικ. με άρθ. Ν.Δ. 1260/42. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 2734/1940. Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν. 362/43. Άρθρ. 3 παρ. 1 Ν. 812/43. Άρθρο. 3 παρ. 3 Ν. 812/43. Άρθρ. 1 Ν. 447/43.

Άρθρο 1 Ν. 1640/ 44, σε συνδ.

με το Άρθρ. 1 Ν. 812/1943

Άρθρο 1 παρ. 2 Ν. 1640/1944.

Άρθρο 1 παρ. 3 Ν. 1640/1944.

Άρθρο 7 Α.Ν. 2650/ 40.

αεροπορική επιδρομή ή άλλη πολεμική ενέργεια, οι αρχιπυροσβέστες, πυροσβέ?στες, οδηγοί και τεχνίτες πυροσβεστικού Σώματος, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι από τραύματα που έλαβαν από αεροπορική επιδρομή ή από ατύχημα, το οποίο συνέβη κατά την κατάσβεση πυρκαϊάς που προκλήθηκε από τέτοια επιδρομή, καθώς και όλοι οι παραπάνω που έγιναν οριστικά ανίκανοι από νόσημα απότοκο των κακουχιών της υπηρεσίας τους στον πόλεμο. Οι έκτακτοι πυροσβέστες, οδηγοί και τεχνίτες του Πυροσβεστικού Σώματος καθώς και οι οικογένειες τους δικαιούνται σύνταξη εφέδρου.

θ) Οι υπάλληλοι του Σώματος Αστυνομίας Πόλεων από το βαθμό υπαστυνόμου

Β~ τάξης, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται, και ανώτερου, καθώς και αυτοί του Πυρο?σβεστικού Σώματος από τους βαθμούς σταθμάρχη β~, αρχιοδηγού β~ και αρχιτεχνί?τη β~, οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται, και ανώτερων, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι για εκτέλεση της υπηρεσίας τους ή ανίκανοι για άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος από τραύμα που προήλθε από αεροπορική επιδρομή ή από ατύχη?μα, το οποίο συνέβη κατά την κατάσβεση πυρκαϊάς που προκλήθηκε από τέτοια επι?δρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική ενέργεια.

ι) Αυτοί οι οποίοι θεωρούνται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν ότι επι?στρατεύτηκαν στρατιωτικά κατά τη διάρκεια του πολέμου 1940-41, εφόσον η υπη?ρεσία τους κατά τον πόλεμο εθεωρείτο σύμφωνα με το νόμο ως στρατιωτική υπη?ρεσία και εφόσον απολύθηκαν από την υπηρεσία που εκτελούσαν πριν, επειδή έγι?ναν οριστικά ανίκανοι για την εκτέλεσή της.

Αν αυτοί δεν υπηρετούσαν σε οργανωμένη υπηρεσία ή επιχείρηση ή αν έπαυ?σαν να υπάρχουν οι υπηρεσίες ή επιχειρήσεις στις οποίες υπηρετούσαν, αντί για την απόλυση, αρκεί γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής για το ότι αυτοί έγιναν οριστικά ανίκανοι για άσκηση του προηγούμενου επαγγέλ?ματός τους.

ια) Οι Έλληνες πολίτες που υπηρετούσαν στα πλωτά μέσα τα οποία επιτάσσο?νται για τις ανάγκες του Κράτους εφόσον έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που

έλαβαν στον πόλεμο ή νοσήματος που προήλθε από τις κακουχίες αυτής τους της υπηρεσίας. Για τον καθορισμό του ποσού της σύνταξης αυτοί εξομοιώνονται με το προ?σωπικό του στρατού της θάλασσας, σύμφωνα με την αντιστοιχία του άρθρου 100 του Κώδικα αυτού.

ιβ) Οι τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό, οι οποίοι γίνο?νται ανίκανοι για την υπηρεσία από τραύματα που έλαβαν από αεροπορική επιδρο?μή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική ενέργεια.

ιγ) Οι τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό, οι στρατιωτικοί

γενικά και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς, που έγιναν οπωσδήποτε ανίκανοι εξαι?τίας τραυμάτων, κακώσεων ή κακουχιών που οφείλονται σε πράξεις του εχθρού ή σε οποιαδήποτε δράση ένοπλων οργανώσεων ή ομάδων, που σχετίζεται με την αντίσταση κατά του εχθρού ή τις εσωτερικές διαμάχες που αναπτύχθηκαν κατά την κατοχή της χώρας ή μετά την απελευθέρωση, εφόσον οι πράξεις αυτές ή η δράση έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της κατοχής και μέχρι τη λήξη της εμπόλεμης κατά?στασης για την Ελλάδα. Έκτακτοι ή προσωρινοί ή με σύμβαση δημόσιοι υπάλληλοι και το βοηθητικό προσωπικό, που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του προηγούμενου εδάφιου, εξομοι?ώνονται με στρατιώτες που έπαθαν στον πόλεμο και δικαιούνται σύνταξη.

ιδ) Οι Έλληνες το γένος εκπαιδευτικοί που κατάγονται από τη Δωδεκάνησο, οι

οποίοι έπαθαν κατά το διάστημα του τελευταίου πολέμου, εξομοιώνονται με τους τακτικούς δημόσιους υπαλλήλους που έπαθαν στο κράτος με τις προϋποθέσεις της νομοθεσίας που ισχύει για τις πολεμικές συντάξεις.

Άρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν. 2665/40,

όπως αντικ. με Άρθρ. 14 Α.Ν. 2734/40 σε συνδ. με Άρθρ. 5 Ν. 812/43.

Άρθρο 2 παρ. 4 Α.Ν. 2665/40.

Άρθρο 4 παρ. 1 Α.Ν. 2665/40

σε συνδ. με Άρθρ. 3 αυτού.

Άρθρο 7 παρ. 1 εδαφ. πρώτο

Ν. 1640/44.

Άρθρο 7 παρ. 1 εδάφ. δεύτε?ρο Ν. 1640/44.

Άρθρο 9 Ν.Δ. 1294/ 42.

Άρθρο 7 Α.Ν. 2665/40.

Άρθρο 1 παρ. 1 Α.Ν.

1119/1946.

Άρθρο 3 παρ. 1 Α.Ν.

1119/1946.

Άρθρο 5 Ν. 1769/ 51.

παθήματος, εφόσον αυτό έχει άμεση σχέση με την ιδιότητά τους ως στρατιωτικών ή πρώην υπαλλήλων. Όταν πρόκειται για συνταξιούχο ο οποίος έπαθε, αυτός θεω?ρείται ότι έχει αποκτήσει το βαθμό του οποίου τη σύνταξη δικαιώθηκε.

Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού η εμπόλεμη κατάσταση η οποία άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940 θεωρείται ότι έληξε τα μεσάνυκτα της 15ης προς τη 16η Αυγούστου 1945. Α Ρ Θ Ρ Ο 25 Πολιτικώς επιστρατευμένοι Πολίτες οι οποίοι τελούν σε πολιτική επιστράτευση, τα μέλη της Εθνικής Ορ?γανώσεως Νεολαίας που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, καθώς και οι εθελοντές αδελφές - νοσοκόμες, που γίνονται διαρκώς ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που οφεί?λεται πρόδηλα και αναμφισβήτητα στην εκτέλεση της υπηρεσίας τους αυτής ή από νόσημα το οποίο προήλθε από τις κανουχίες της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, δι?καιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο με την τήρηση των διατάξεων των άρ?θρων 1 και 5 του Κώδικα αυτού. Για τον υπολογισμό της σύνταξής τους αυτοί εξομοιώνονται με στρατιώτες. Α Ρ Θ Ρ Ο 26 Δικαίωμα σε σύνταξη εμπόλεμης περιόδου 1945-1950

Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη πε?ρίοδο 1945-50, έχουν, αφού τηρηθούν οι διατάξεις των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυ?τού:

α) Οι στρατιωτικοί γενικά, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι εξ απονο?μής βαθμού αξιωματικοί και λοιποί βαθμοφόροι και αυτοί που ανήκαν σε Μονάδες

Άμυνας Υπαίθρου ή παρεμφερείς Μονάδες, οι οποίες συγκροτήθηκαν από το Γενι?κό Επιτελείο Στρατού για την εμπέδωση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, οι υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων και τα τακτικά, έκτακτα, προσωρινά ή αναπλη?ρωματικά όργανα της αγροτικής ασφάλειας οι οποίοι καθίστανται ανίκανοι εξαιτίας τραυμάτων που τους προκλήθηκαν: αα) σε συγκρούσεις κατά των ανταρτών ή συ?μπλοκές, ββ) εξαιτίας ατυχημάτων ή βίαιων περιστατικών, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τις ενέργειες των εθνικών ένοπλων δυνάμεων για την εμπέδωση της δη?μόσιας τάξης και ασφάλειας και γγ) εξαιτίας οποιασδήποτε δράσης ανατρεπτικών στοιχείων της έννομης τάξης και εφόσον οι παραπάνω πράξεις έλαβαν χώρα από τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης (15 Αυγούστου 1945) μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950. Οι διατάξεις των νόμων 2588/1921 και 4505/1930, όπως αυτές τροποποιήθη?καν και συμπληρώθηκαν αργότερα, και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Ναυτικό, την Αεροπορία και τα Σώματα Ασφαλείας εφαρμόζονται και στις περι?πτώσεις αυτές. Τα τακτικά, έκτακτα, προσωρινά ή αναπληρωματικά όργανα της αγροτικής ασφάλειας δικαιούνται σύνταξη στρατιώτη.

β) Οι στρατιωτικοί γενικά, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε νο?σήματος, που προήλθε από τις κακουχίες των επιχειρήσεων οι οποίες διεξάγονται

εναντίον των ανταρτών, αφού τηρηθούν και όσα ορίζονται στην παρ. 3 του άρθρου 44 και εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές έλαβαν χώρα από 15 Αυγούστου 1945 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950. Το δεύτερο εδάφιο της προηγούμενης περίπτωσης εφαρμόζεται και για τους στρατιωτικούς αυτής της περίπτωσης.

γ) Όλοι οι πολίτες οι οποίοι δεν είχαν στρατευθεί, ανεξάρτητα από το φύλο τους,

που χρησιμοποιήθηκαν αποδεδειγμένα, υποχρεωτικά ή με τη θέλησή τους, από τη στρατιωτική Αρχή ή τη Χωροφυλακή ή την Αστυνομία Πόλεων και έγιναν ανίκανοι

Άρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν.

1119/1946. Άρθρο μόνο Α.Ν. 510/45 σε συνδ. με το άρθ. 7 Α.Ν. 1939/51.

Άρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν.

2666/1940, σε συνδ. με τα άρ?θρα 2 και 5 Ν. 812/43, όπως ισχύουν μετά τον Α.Ν. 1512/50.

Άρθρο 2 παρ. 1 Ν. 812/1943,

σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 812/43.

Άρθρο 1 παρ. 1 Α.Ν.

835/1948, σε συνδ. με το άρθ. 2 παρ. 1 Ν.Δ. 2704/53

Άρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν.

835/1948. Άρθρ. 2 παρ. 5 Α.Ν. 835/1948. Άρθρ. 5 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948. εφόσον οι παραπάνω πράξεις έλαβαν χώρα από τη λήξη της εμπόλεμης κατάστα?σης (15 Αυγούστου 1945) μέχρι 31.12.50. Αυτοί για τη χορήγηση της σύνταξης εξομοιώνονται με στρατιώτες. Αν υπαχθούν στις διατάξεις αυτής της περίπτωσης δεν δικαιούνται να ζητή?σουν τον κανονισμό σύνταξης με άλλες διατάξεις. Ποσοστό ανικανότητας μικρότερο του 25% δεν παρέχει δικαίωμα σε σύνταξη.

δ) Οι τακτικοί, έκτακτοι, με μηνιαίο μισθό προσωρινοί ή με σύμβαση υπαλλήλοι

και το βοηθητικό προσωπικό του Δημοσίου, των νομικών προσώπων δημόσιου δι?καίου, των δήμων και κοινοτήτων και των σιδηροδρόμων του Κράτους, καθώς και ημερομίσθιοι υπάλληλοι των ΤΤΤ γραμμών που καθίστανται ανίκανοι εξαιτίας τραύ?ματος που προκλήθηκε με τις προϋποθέσεις της περίπτωσης α~ του άρθρου αυτού. Η σύνταξη των μεν υπαλλήλων των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου και των δήμων και κοινοτήτων βαρύνει αντίστοιχα τα νομικά πρόσωπα και τους δήμους και κοινότητες, των δε σιδηροδρομικών βαρύνει το Δημόσιο. Η σύνταξη των τακτικών σιδηροδρομικών υπαλλήλων, των τακτικών υπαλλή?λων των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου, καθώς και των τακτικών υπαλλήλων των δήμων και κοινοτήτων κανονίζεται με βάση το βαθμό, τον οποίο αυτοί έχουν στην εφεδρεία, εκτός αν ο βαθμός της πολιτικής τους θέσης αντιστοιχεί σε βαθμό δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας, οπότε ο βαθμός αυτός λαμβάνεται υπόψη για τον κανονισμό της σύνταξής τους αυτής, αφού εφαρμοσθεί στην τελευταία περίπτωση η διάταξη της παραγρ. 3 του άρθρου 92. Τακτικοί υπάλληλοι των σιδηροδρόμων, των νομικών προσώπων δημόσιου δι?καίου και των δήμων και κοινοτήτων, οι οποίοι δεν έχουν υπηρετήσει στο στρατό, ούτε έχουν βαθμολογική αντιστοιχία με τους δημόσιους υπαλλήλους, έκτακτοι, προσωρινοί ή με σύμβαση υπάλληλοι των ίδιων υπηρεσιών, καθώς και οι ημερομί?σθιοι των ΤΤΤ γραμμών δικαιούνται σύνταξη στρατιώτη. Τα σιδηροδρομικά δίκτυα, τα νομικά πρόσωπα, καθώς και οι δήμοι και κοινό?τητες απαλλάσσονται από κάθε άλλη υποχρέωση για καταβολή σύνταξης.

ε) Οι δήμαρχοι, δημαρχιακοί πάρεδροι, πρόεδροι κοινοτήτων, δημοτικοί και κοι?νοτικοί σύμβουλοι και εκκλησιαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι εξαι?τίας τραυμάτων που προκλήθηκαν με τις προϋποθέσεις της περίπ. α~ του άρθρου

αυτού. Η σύνταξη των δημάρχων και ιερέων κανονίζεται με βάση το βαθμό ανθυπ/γού, των δε δημοτικών συμβούλων, δημαρχιακών παρέδρων, προέδρων κοινοτήτων και κοινοτικών συμβούλων με βάση το βαθμό του ανθυπασπιστή και βαρύνει το Δημό?σιο, εκτός από τους ιερείς, των οποίων η σύνταξη βαρύνει το Ταμείο Ασφάλισης Κλήρου Ελλάδας.

Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού οι επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών θεωρούνται ότι τερματίστηκαν την 31 Δεκεμβρίου 1950.

Τα δικαιώματα που γεννήθηκαν από την ισχύ του επόμενου άρθρου κρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του. Α Ρ Θ Ρ Ο 27 Αστυνομικοί γενικά που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του Ν. 23/1946

Στρατιωτικοί της Χωροφυλακής, υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων, στρα?τιωτικοί άλλων όπλων ή Σωμάτων του Στρατού, οι οποίοι έχουν αποσπαστεί σε υπη?ρεσίες τους, καθώς και πρόσθετοι αστυφύλακες οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τις τάξεις από 1ης Απριλίου 1946 μέχρι και της 31 Δεκεμβρίου 1946 εξαιτίας σωματι?κής ανικανότητας ή τραύματος που προκλήθηκε λόγω της ιδιότητάς τους ή σε συΆρθρο 5 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948.

Άρθρο 3 παρ. 1 Α.Ν.

835/1948. Άρθρ. 3 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948, σε συνδ. με το Άρθρ. 5 παρ. 1 Ν.Δ. 1342/73 Άρθρ. 3 παρ. 3 Α.Ν. 835/1948.

Άρθρο 3 παρ. 4 Α.Ν.

835/1948.

Άρθρο 3 παρ. 5 Α.Ν.

835/1948.

Άρθρο 4 παρ. 1 Α.Ν.

835/1948.

Άρθρο 4 παρ. 2 Α.Ν.

835/1948, όπως αντικ. με το άρ?θρο 28 Ν. 955/79

Άρθρο 2 παρ. 1 Ν.Δ.

2704/1953.

Άρθρο 1 παρ. 7 Α.Ν.

835/1948.

Άρθρο 6 παρ. 1 Ν. 36/46, σε

συνδ. με το άρθ. 4 Ν. 36/46. ημέρα του τραυματισμού τους, με Β.Δ. το οποίο προκαλείται από τον Υπουργό Δη?μόσιας Τάξης για τους Αξιωματικούς της Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων ή με απόφαση του ίδιου Υπουργού, για τους οπλίτες Χωροφυλακής και τους κατώ?τερους αστυνομικούς υπαλλήλους. Για τους αξιωματικούς και οπλίτες του Στρατεύματος αρμόδιος είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Όσον αφορά τη συνταξιοδότηση τους, δικαιούνται πολεμική σύνταξη του βαθ?μού ο οποίος τελικά τους απονεμήθηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κά?θε φορά για τις πολεμικές συντάξεις.

Για τους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές της Χωροφυλακής ή του Στρατεύ?ματος που έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες της, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από την ενεργό υπηρεσία για σωματική ανικανότητα, που προήλθε από τραύμα κατά τις δια?τάξεις του άρθρου αυτού, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Ν. 4506/1930, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε αργότερα. Γι~ αυτούς που υπάγονται στις διατάξεις του νόμου αυτού δεν έχουν εφαρμο?γή οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου και σε σχέση με την προαγωγή.

Οι αστυνομικοί υπάλληλοι, οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού, δικαιούνται να πάρουν την ίδια πολεμική σύνταξη, την οποία δι?καιούνται και οι αξιωματικοί και οπλίτες της Χωροφυλακής, οι οποίοι έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις κατά την αντιστοιχία του Ν. 621/1943. Α Ρ Θ Ρ Ο 28 Αυτοί που έπαθαν στο εξωτερικό με τις προϋποθέσεις του Ν. 1718/1951

Στρατιωτικοί γενικά οι οποίοι ανήκουν σε Μονάδες των Εθνικών Ένοπλων Δυ?νάμεων, που δρουν στο εξωτερικό με εντολή της Ελληνικής Κυβέρνησης, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι, εξαιτίας τραυμάτων, ατυχημάτων ή οποιουδήποτε νοσήματος, τα οποία οφείλονται στην υπηρεσία τους στο εξωτερικό, δικαιούνται πολεμική σύ?νταξη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού.

Ως χρόνος υπηρεσίας στο εξωτερικό για την εφαρμογή του άρθρου αυτού, θεωρείται αυτός που διανύθηκε από τη χρονολογία αναχώρησης του στρατιωτικού μέχρι την ημέρα επιστροφής του στην Ελλάδα.

Οι διατάξεις των Ν. 2588/1921 και 4506/1930, όπως τροποποιήθηκαν και συ?μπληρώθηκαν μεταγενέστερα και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Π. Ναυτικό και την Π. Αεροπορία, εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς της πα?ραγ. 1 αυτού του άρθρου.

Ιδιώτες που χρησιμοποιήθηκαν από τη Στρατιωτική Υπηρεσία για ψυχαγωγία του Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας και έπαθαν κατά την εκτέλεση αυτής τους της υπηρεσίας, εξομοιώνονται με στρατιώτες οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέ?σεις των παρ. 1-2 αυτού του άρθρου και δικαιούνται πολεμική σύνταξη.

Οι διατάξεις αυτού του άρθρου εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς γε?νικά οι οποίοι έπαθαν κατά την 21η Απριλίου 1967 και τη 13η Δεκεμβρίου 1967. Α Ρ Θ Ρ Ο 29 Αυτοί που έπαθαν στην Κύπρο

Στρατιωτικοί γενικά, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε παθή?ματος, όπως τραύματος, νοσήματος ή άλλου περιστατικού που προήλθε από οποι?αδήποτε πολεμική δράση ή ενέργεια, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της δια?τεταγμένης υπηρεσίας τους στην Κύπρο από 1ης Δεκεμβρίου 1963 μέχρι τις 30 Ιου?νίου 1968, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, η οποία κανονίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του άρθρου. Οι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου εφαρμόζονται και στους στρατιωτι?κούς που έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις μετά τις 30 Ιουνίου 1968.

Άρθρο 6 παρ. 2 εδάφ. πρώτο

Ν. 36/46.

Άρθρο 4 παρ. 4 Ν. 36/46.

Άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 1718/1951.

Άρθρο 1 παρ. 3 Ν. 1718/1951.

Άρθρο 1 παρ. 4 Ν. 1718/1951.

Άρθρο 4 Ν. 3055/ 54.

Άρθρο 1 Α.Ν. 578/ 68.

Άρθρο 1 Ν.Δ. 1142/ 72.

Άρθρο 1 παρ. 1 Ν.Δ.

144/1974. διατάξεις που ισχύουν για το Ναυτικό και την Αεροπορία εφαρμόζονται και στους στρατιωτικούς της προηγούμενης παραγράφου.

Στους έφεδρους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές, καθώς και στους οπλίτες των Ένοπλων Δυνάμεων που πήραν αναβολή για λόγους υγείας για τραύμα, κρυο?πάγημα, ατύχημα ή οποιαδήποτε νόσο που προήλθε από την υπηρεσία τους στην Κύπρο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, χορηγείται το επίδομα που προβλέπεται από το Ν.Δ. 2208/1943, ύστερα από γνωμάτευση της οικείας Ανώ?τατης Υγειονομικής Επιτροπής.

Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και για τους έφε?δρους έλληνες στρατιωτικούς που κατατάχθηκαν με τη θέλησή τους στον Κυπρια?κό Στρατό, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι από οποιοδήποτε πάθημα κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στην Κύπρο από 20 Ιουλίου 1974 και μετά, εφόσον έχουν την Ελληνι?κή Ιθαγένεια και δεν πήραν σύνταξη για την ίδια αιτία από το Κυπριακό Κράτος. Α Ρ Θ Ρ Ο 30 Ειδικές περιπτώσεις

Αυτοί οι οποίοι έπαθαν οποτεδήποτε δικαιούνται να πάρουν την πολεμική σύ?νταξη των περιπτ. α~, γ~, δ~ και ε~ της παρ. 1 του άρθρου 26, εφόσον έγιναν ή γίνονται ανίκανοι:

α) Εξαιτίας τραύματος ή ατυχήματος σε συμπλοκή με υπολείμματα των ανταρ?τών ή με ομάδες ανταρτών ή με στρατιωτικούς ή ιδιώτες που δρουν από γειτονικά

Κράτη και

β) Εξαιτίας έκρηξης ναρκών ή άλλων εκρηκτικών μηχανημάτων, που τοποθετή?θηκαν από τις Ένοπλες Δυνάμεις ή τους αντάρτες, εφόσον αυτοί που έπαθαν ήταν

σε διατεταγμένη υπηρεσία ή σε υπηρεσία εκκαθάρισης ναρκοπεδίων ή εξαιτίας ατυχημάτων που έλαβαν χώρα σε διατεταγμένη υπηρεσία για αποκατάσταση των εθνικών συνόρων. Η διαδικασία που τηρήθηκε μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.Δ. 2704/1953 για την αναγνώριση δικαιώματος πολεμικής σύνταξης, μπορεί να ληφθεί υπόψη για τον κανονισμό σύνταξης ειρηνικής περιόδου, εφόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο πείθεται από τα στοιχεία της διαδικασίας αυτής ότι αποδεικνύονται τα πραγματικά περι?στατικά του παθήματος και η σχέση του με την υπηρεσία.

Επίσης δικαιούνται πολεμική σύνταξη αυτοί που υπηρέτησαν στις ειδικές Μο?νάδες που προβλέπονται από το Ν. 1707/1951, εφόσον έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραύματος ή νοσήματος που οφείλεται στην υπηρεσία τους. Η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό με τον οποίο αυτοί υπηρέτησαν στο Στρατό. Σε όσους από αυτούς δεν έχουν υπηρετήσει στο Στρατό απονέμεται σύνταξη στρατιώτη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β~

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ Α Ρ Θ Ρ Ο 31 Γενικές διατάξεις Οι οικογένειες των προσώπων που αναφέρονται στα άρθρα 24, 26 μέχρι και 30, που πεθαίνουν μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης καθώς και οι οικογέ?νειες αυτών που σκοτώθηκαν ή πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν ή πνίγηκαν ή εκτελέ?σθηκαν με τις προϋποθέσεις των άρθρων αυτών, δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 35 και 36 του Κώδικα αυτού. Α Ρ Θ Ρ Ο 32 Ειδικές διατάξεις Επίσης δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 και οι οικογένει?ες:

α) Των αξιωματικών που αυτοκτόνησαν κατά το μήνα Απρίλιο του 1941 εξαιτίας των

πολεμικών γεγονότων, εκτός από αυτούς που τελούσαν ύστερα από καταδίκη.

Άρθρο 2 Ν.Δ. 1142/ 1972 (σχ.

και το άρθρο 1 Ν.Δ. 144/ 74).

Άρθρο 3 Ν.Δ. 1142/72 (σχ. και

το άρθ. 1 Ν.Δ. 144/74).

Άρθρο 1 παρ. 2 Ν.Δ.

144/1974, όπως αυτή προστέ?θηκε με το άρθρο 1 Ν. 601/77.

Άρθρο 2 παρ. 2 Ν.Δ.

2704/1953, όπως συμπληρ. με το άρθ. 14 παρ. 8 Ν.Δ. 3768/57.

Άρθρο 2 παρ. 3 Ν.Δ.

2704/1953.

Άρθρο 13 Α.Ν. 1939/51.

Διευκρινιστική διάταξη από τη νομοθεσία που ισχύει.

Άρθρο 4 εδαφ. πρώτο και

δεύτερο Ν.Δ. 500/1941, σε συνδ. και με το Άρθρ. 5 παρ. 2 Ν. 362/1943.

β) Των έφεδρων αξιωματικών και οπλιτών του στρατεύματος, που στρατεύθηκαν

από τη νήσο Κρήτη και υπηρέτησαν έξω από τη νήσο κατά τον πόλεμο 1940-41 και πέθαναν κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής διαμονής τους εκτός της Κρήτης ή μέ?σα σ’ ένα τρίμηνο από την επιστροφή τους στην Κρήτη, εξαιτίας οποιουδήποτε νο?σήματος απότοκου των κακουχιών του πολέμου ή των ειδικών συνθηκών, κάτω από τις οποίες έζησαν αυτοί, ή γεγονότος που έχει σχέση με την εμπόλεμη κατάσταση.

γ) Των τακτικών δημόσιων υπαλλήλων και του βοηθητικού προσωπικού των στρα?τιωτικών γενικά και εκείνων που εξομοιώνονται με αυτούς, που πνίγηκαν ή χάθηκαν

στο ναυάγιο του ναρκαλιευτικού «Σπερχειός», εφόσον διαπιστώνεται ότι ταξίδευαν για λόγους υπηρεσίας ή βρίσκονταν σε άδεια.

δ) Των υπαλλήλων των τέως οργανισμών «Εθνική Οργάνωση Χριστιανικής Αλλη?λεγγύης» (ΕΟΧΑ) και «Κεντρική Επιτροπή Συσσιτίων» (ΚΕΣ), εφόσον αυτοί πέθαναν

σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της περίπτωσης ιγ~ του άρθρου 24 του Κώδικα αυ?τού.

ε) Των πολιτικών υπαλλήλων και στρατιωτικών, οι οποίοι πνίγηκαν στο ναυάγιο

του ατμόπλοιου «Χειμάρα», εφόσον ταξίδευαν για λόγους υπηρεσίας ή βρίσκονταν σε άδεια ή επέστρεφαν στην οικία τους μετά την απόλυσή τους από το Στράτευμα.

στ) Των μόνιμων ή έφεδρων αξιωματικών και υπαξιωματικών της πολεμικής Αε?ροπορίας που σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν κατά την προπολεμική περίοδο από

1ης Ιουνίου 1940 μέχρι 28ης Οκτωβρίου 1940 εξαιτίας αεροπορικού ατυχήματος κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης μετακινήσεων των Πολεμικών Αεροπορικών Μο?νάδων. Για την εξακρίβωση αν ο θάνατος ή εξαφάνιση έγινε κατά το παραπάνω χρο?νικό διάστημα, το ΥΕΘΑ διατάζει την ενέργεια ανακρίσεων από αξιωματικό της αμό?διας Αεροπορικής Αρχής, ύστερα από αίτηση αυτών που δικαιούνται σύνταξη.

ζ) Των στρατιωτικών γενικά σε ενέργεια ή σε εφεδρεία και των δημόσιων υπαλ?λήλων, που εκτελέσθηκαν από αναρχικά στοιχεία εξαιτίας γεγονότων που έχουν

σχέση με την ιδιότητά τους ως στρατιωτικών ή δημόσιων υπαλλήλων ή με την άσκη?ση των δημόσιων καθηκόντων τους. Απόφαση του Προέδρου της Κυβέρνησης που εκδίδεται με μέριμνα του Υπουρ?γού Εσωτερικών και του Υπουργού στην αρμοδιότητα του οποίου ανήκε ο υπάλλη?λος ή στρατιωτικός και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορί?ζει αν αυτός που εκτελέσθηκε υπάγεται στις διατάξεις του προηγούμενου εδαφί?ου. Α Ρ Θ Ρ Ο 33 Οικογένειες εθελοντών Μέσης Ανατολής

Όσοι κατά το διάστημα της κατοχής μεταβήκαν στη Μέση Ανατολή και αφού κατατάχθηκαν στις Εθνικές Ένοπλες Δυνάμεις και εκπαιδεύτηκαν εθελοντικά σε ει?δικές σχολές κατασκοπείας, αλεξιπτωτιστών, δολιοφθοράς κ.λπ., στάλθηκαν με ει?δική αποστολή στην Ελλάδα και λόγω της δράσης τους κατά την εκτέλεση της απο?στολής αυτής είχαν συλληφθεί από τους κατακτητές και εκτελέσθηκαν, προάγο?νται κατά ένα βαθμό, εφόσον έφεραν κατά το χρόνο της εκτέλεσής τους το βαθμό του αξιωματικού ή ανθυπασπιστή του Στρατού Ξηράς και τους αντίστοιχους βαθ?μούς του Π.Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας, οι δε οπλίτες του Στρατού Ξηράς και οι αντίστοιχοι του Π. Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας που έφεραν μέχρι και το βαθ?μό του επιλοχία προάγονται στο βαθμό του ανθυπασπιστή.

Η Εθνική δράση και ο ηρωϊκός τους θάνατος πρέπει να έχουν αναγνωρισθεί από τα Γενικά Επιτελεία των αρμόδιων κλάδων των Ένοπλων Δυνάμεων.

Άρθρο 5 παρ. 1 Ν. 362/1943.

Άρθρο 1 παρ. 3 Α.Ν.

1119/1946.

Άρθρο 3 παρ. 6 Α.Ν.

835/1948.

Άρθρο 16 Α.Ν. 835/ 1948.

Άρθρο 1 Ν. 1617/ 1944.

Άρθρο 1 παρ. 1 περ. β~ Ν.

1640/ 1944.

Άρθρο 1 παρ. 1 Α.Ν.

932/1949.

Άρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν.

932/1949. θεωρείται ότι έγινε από την ημέρα που εκτελέσθηκαν.

Στις οικογένειές τους χορηγείται πολεμική σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 στο βαθμό στον οποίο αυτοί προάγονται σύμφωνα με τα παραπάνω. Α Ρ Θ Ρ Ο 34 Οικογένειες στρατιωτικών αλλοδαπής ιθαγένειας Οι οικογένειες των στρατιωτικών γενικά που σκοτώθηκαν, πέθαναν ή εξαφα?νίσθηκαν ή κατέστησαν ανίκανοι στον πόλεμο του 1940-1945 ή με τις προϋποθέσεις των περιπτώσεων α~ και β~ της παρ. 1 του άρθρου 26, έχουν δικαίωμα πολεμικής σύ?νταξης από το Δημόσιο ταμείο, σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 έστω και αν αυτές δεν έχουν αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 35 Χήρα σύζυγος και ορφανά

Αν αυτοί που αναφέρονται στα άρθρα 31 μέχρι 34 ήσαν έγγαμοι δικαιούνται σύνταξη:

α) Η χήρα σύζυγος.

Όταν πρόκειται γι~ αυτόν που πέθανε μετά την απόκτηση δικαιώματος σύντα?ξης τότε η χήρα σύζυγος δικαιούται σύνταξη, αν από το γάμο έχει συμπληρωθεί εξάμηνη συντάξιμη υπηρεσία του συζύγου της ή ο γάμος έχει τελεσθεί δύο τουλάχιστον πλήρη έτη πριν από το θάνατό του. Αν από το γάμο γεννήθηκε τέκνο η χήρα δικαιούται σύνταξη και χωρίς να υπάρχουν οι όροι αυτοί.

β) Τα τέκνα είτε γεννήθηκαν σε γάμο των γονέων τους, είτε νομιμοποιήθηκαν, εί?τε είναι θετά, είτε αναγνωρίσθηκαν, τα μεν κορίτσια αν είναι άγαμα, τα δε αγόρια

μέχρι τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους εφόσον είναι άγαμα ή και μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους εφόσον είναι ανίκανα για ερ?γασία κατά ποσοστό 50% και άνω. Η ανικανότητά τους στην περίπτωση αυτή κρίνεται κατά το χρόνο του θανά?του του υπαλλήλου ή συνταξιούχου και βεβαιώνεται με γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επι?τροπής. Το ανίκανο αγόρι δικαιούται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, αν η ανικα?νότητά του επέλθει μετά το θάνατο του υπαλλήλου ή του συνταξιούχου και εφόσον δεν παίρνει ή δε δικαιούται να πάρει σύνταξη από οποιονδήποτε άλλο φορέα κύ?ριας ασφάλισης ή το μηνιαίο εισόδημά του δεν υπερβαίνει το κάθε φορά κατώτατο όριο πολεμικής σύνταξης που καταβάλλει το Δημόσιο. Η ανικανότητα μπορεί να βε?βαιωθεί και όταν ζει ο γονέας τους από τον οποίο έχουν το δικαίωμα, η γνωμάτευ?ση όμως αυτή θα ληφθεί υπόψη από τα όργανα που δικαιοδοτούν για τις συντάξεις κατά την κρίση του δικαιώματος σε σύνταξη των ενήλικων αγοριών. Τα θετά παιδιά δικαιούνται σύνταξη εφόσον κατά το χρόνο της δημοσίευσης της απόφασης υιοθεσίας δεν είχαν υπερβεί το 18ο έτος της ηλικίας τους. Ο περιο?ρισμός αυτός δεν ισχύει:

αα) Για παιδιά στρατιωτικών οι οποίοι σκοτώθηκαν ή πέθαναν από πολεμικά γε?γονότα που έλαβαν χώρα κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους στην ημεδαπή ή

αλλοδαπή και τα οποία υιοθετήθηκαν μετά το θάνατο του πατέρα τους, αν μεν είναι κορίτσια εφόσον κατά το χρόνο της υιοθεσίας ήταν άγαμα, αν δε είναι αγόρια, εφό?σον κατά το χρόνο της υιοθεσίας ήταν άγαμα και ανήλικα. Για την ενηλικίωση εφαρ?μόζεται η διάταξη του άρθρου 125.

ββ) Για θετά παιδιά που είτε υιοθετήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του ν.δ. 149/1973

και δεν λαμβάνουν ούτε δικαιούνται να λάβουν σύνταξη από οποιονδήποτε άλλον ασφαλιστικό οργανισμό κύριας ασφάλισης είτε είναι ανίκανα για την άσκηση οποι?ουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος.

γ) Η διαζευγμένη θυγατέρα εφόσον συντρέχουν αθροιστικά οι εξής προϋποθέ?σεις:

Άρθρο 1 παρ. 3 Α.Ν.

932/1949.

Άρθρο 2 Α.Ν. 932/ 1949.

Άρθρο 8 παρ. 1 Α.Ν.

835/1948. Έχει ληφθεί από το άρθρο 38 παρ. 1 Β.Δ. της 31.10.1935, σε συνδ. με τα άρθρα 16 Α.Ν. 2650/1940, 5 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, 12 Α.Ν. 2734/1940, 5 παρ. 4 Ν. 362/1943 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/1951. Έχει ληφθεί από το συνδ. των διατάξεων των Άρθρ. 38 παρ. 1 Β.Δ. της 31-10-1935, 16 Α.Ν. 2650/1940, 5 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, 5 Ν.Δ. 149/1973, όπως αντικ. με το άρθρο 4 παρ. 2 Ν. 955/1979, το Άρθρ. 3 παρ. 2 Ν. 1813/88 και το Άρθρ. 4 παρ. 5 Ν. 2320/95.

Άρθρο 3 Ν.Δ. 149/73 σε συνδ.

με το Άρθρ. 4 παρ. 2 Ν. 955/79, όπως αντικ. με το Άρθρ. 3 παρ. 2 Ν. 1813/88.

Άρθρο 4 παρ. 1 Ν. 955/79,

όπως αντικ. με το Άρθρ. 3 παρ. 2 του Ν. 1813/88 και Άρθρ. 3 παρ. 1 του Ν. 2703/99.

Άρθρο 1 Ν.Δ. 666/ 70, όπως

αντικ. με την παρ. 1 του Άρθρ. 9 του Ν. 1654/86. συντρέχει περίπτωση βίαιης διακοπής της δίκης (ορθότερα «κατάργησης της δί?κης» πρόβλ. Άρθρ. 604 εδ. 1 Κ.Πολ.Δικ.), λόγω θανάτου του συζύγου.

ββ) Να μην έχει μηνιαίο εισόδημα από το Δημόσιο ή το δημόσιο τομέα μεγαλύτε?ρο από το κατώτατο όριο σύνταξης του Δημοσίου, όπως αυτό ισχύει κάθε φορά.

Επίσης να μην έχει κάθε φορά φορολογητέο εισόδημα, από οποιαδήποτε άλ?λη πηγή μεγαλύτερο από το παραπάνω καθοριζόμενο κατώτατο όριο.

γγ) Να μην παίρνει άλλη σύνταξη και να μην έχει ασφαλιστεί για σύνταξη σε οποι?ονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό κύριας σύνταξης.

δδ) Κατά την 31 Δεκεμβρίου 1986 να έχει συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος

της ηλικίας της. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:

α) Δικαιώματα, που έχουν αναγνωρισθεί σε διαζευγμένες θυγατέρες με τις διατά?ξεις που ίσχυαν πριν από το Ν. 1654/1986, δε θίγονται (Άρθρ. 9 παρ. 2 Ν. 1654/86).

β) Οι διατάξεις του άρθρου 9 του Ν. 1654/1986 έχουν εφαρμογή και για διαζευγ?μένες θυγατέρες των οποίων το δικαίωμα γεννήθηκε πριν από την ισχύ του νόμου

αυτού. Η σύνταξη αναγνωρίζεται ύστερα από αίτησή τους και πληρώνεται από την πρώτη του μήνα κατά τον οποίο εκδίδεται η σχετική πράξη ή απόφαση (άρθρο 9 παρ. 3 του Ν. 1654/1986).

δ) Τα άγαμα αγόρια που φοιτούν σε ανώτερες ή ανώτατες σχολές της χώρας ή

σε ισότιμες με αυτές του εξωτερικού ή σε δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κα?τάρτισης (Ι.Ε.Κ.) της χώρας δικαιούνται σύνταξη μέχρι να τελειώσουν τις σπουδές τους σύμφωνα με τα έτη φοίτησης που προβλέπει ο οργανισμός της κάθε σχολής ή του κάθε Ι.Ε.Κ. κατά περίπτωση και για ένα (1) ακόμη έτος, εφόσον συνεχίζεται η φοίτηση και πάντως όχι πέρα από τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας τους για όσα φοιτούν σε ανώτερες ή ανώτατες σχολές και του 22ου έτους της ηλικίας τους για όσα φοιτούν σε ΙΕΚ.

Στη σύνταξη της χήρας και των τέκνων συμμετέχει σε κάθε περίπτωση και η χή?ρα μητέρα ή φυσική μητέρα εφόσον παραμένει άγαμη. Η χήρα μητέρα δικαιούται σύνταξη ή συμμετοχή στη σύνταξη της χήρας συ?ζύγου και αν ακόμη έγινε χήρα μετά το θάνατο του γιού της. Στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα που παρέχεται από το Δημόσιο ταμείο, συμμετέχει κατά το 1/4 ο πατέρας, και αν αυτός δεν υπάρχει ή έχει πεθάνει, η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι άγαμοι αδελφοί αυτού που πέ?θανε. Το παραπάνω δικαίωμα του πατέρα, της χήρας μητέρας και των αδελφών ανα?γνωρίζεται με αίτησή τους και παραμένει ακόμη και όταν η χήρα σύζυγος και τα τέκνα παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη ή όταν δε συντρέχουν για τη χήρα σύζυγο οι όροι θεμελίωσης δικαιώματος σε σύνταξη. Αν τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη, το μερίδιο της πατρικής οικογένειας προσαυξάνει τη σύνταξη της χήρας συζύγου. Η παραπάνω συμμετοχή του πατέρα, της χήρας μητέρας ή των αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα, ορίζεται στο 1/2 της σύνταξης της χήρας, εφόσον είχε εγερθεί αγωγή διαζυγίου μεταξύ των συζύγων και η σχετική δίκη κα?ταργήθηκε λόγω θανάτου του άνδρα. Στην περίπτωση κατά την οποία η αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής του πατέρα ή της χήρας μητέρας ή των άγαμων αδελφών στη σύνταξη της χήρας συ?ζύγου ή της χήρας συζύγου και των τέκνων ή των τέκνων μόνο γίνεται μετά τον κα?νονισμό σύνταξης των προσώπων αυτών, η καταβολή του μεριδίου συμμετοχής αρχίζει από τη χρονολογία έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης.

Άρθρο 3 παρ. 1 και 2 του Ν.

955/99, όπως αναπρ. με το Άρ?θρ. 3 παρ. 2 Ν. 1813/88 και προ?στέθ. με Άρθρ. 3 παρ. 2 του Ν. 2703/ 99.

Άρθρο 38 παρ. 2 Β.Δ.

31.10.1935, όπως αντικ. με το άρθρο 7 παρ. 1 Α.Ν. 2885/1941 και Άρθρ. 5 παρ. 4 Α.Ν. 2665/ 1940.

Άρθρο 3 παρ. 1 και 2 Ν.

1872/1944.

Άρθρο 1 παρ. 1 εδαφ. πρώτο

Α.Ν. 2885/1941.

Άρθρο 1 παρ. 1 εδ. δεύτερο

και 7 Α.Ν. 2885/1941.

Άρθρο 1 παρ. 1 εδ. τρίτο Α.Ν.

2885/ 1941.

Άρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν.

2885/1941 (πρόβλ. Άρθρ. 604 εδ. 1 Κ.Πολ.Δικ.)

Άρθρο 1 παρ. 3 Α.Ν.

2885/1941. Η παραίτηση αυτή δεν μπορεί να ανακληθεί από αυτόν που παραιτήθηκε, ο οποίος χάνει ανέκκλητα το δικαίωμα σε συμμετοχή, χωρίς να βλάπτονται τα δικαι?ώματα εκείνων που είναι διάδοχοι στο δικαίωμα συμμετοχής.

Οι θυγατέρες και οι άγαμες αδελφές, που έχουν το συνταξιοδοτικό δικαίωμα από γονείς ή αδέλφια που έπαθαν από πολεμικό ή άλλο γεγονός που εξομοιώνεται με αυτό, το οποίο επήλθε μετά την 1η Ιανουαρίου 1983 και θεμελιώνει δικαίωμα σύ?νταξης, αποκτούν το δικαίωμα αυτό με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που αποκτούν το ίδιο δικαίωμα και τα αγόρια. Α Ρ Θ Ρ Ο 36 Πατρική Οικογένεια

Αν αυτός που πέθανε ήταν άγαμος, δικαιούται σύνταξη:

α) Ο πατέρας του.

β) Αν δεν υπάρχει πατέρας ή πέθανε έστω και πριν από την απόκτηση δικαιώμα?τος σε σύνταξη, η χήρα μητέρα και για φυσικό τέκνο η φυσική μητέρα, εφόσον εί?ναι άγαμη, οι άγαμες αδελφές και άγαμοι αδελφοί, εφόσον κατά το χρόνο θανάτου

του αδελφού τους ήσαν ανήλικοι ή ενήλικοι μεν, αλλά ανίκανοι για την άσκηση οποι?ουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος. Το ίδιο ισχύει και για τους άγαμους αδελφούς που ενηλικιώθηκαν μεταγενέ?στερα, εφόσον κατά το χρόνο της ενηλικίωσής τους είναι ανίκανοι για την άσκηση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος. Η σύνταξη που απονεμήθηκε στα ανίκανα αδέλφια των στρατιωτικών γενικά ή των δημόσιων υπαλλήλων που σκοτώθηκαν ή πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν κατά τον πόλεμο ή κατά τον αγώνα εναντίον των ανταρτών καθώς και των στρατιωτικών γε?νικά ή των δημόσιων υπαλλήλων που πέθαναν ανάπηροι, εξακολουθεί να καταβάλ?λεται ακόμη και αν αυτά είναι έγγαμα, εφόσον είναι ανίκανα για την άσκηση οποι?ουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος λόγω παντελούς απώλειας της όρασης και των δύο ματιών που επήλθε κατά το χρόνο της ανηλικότητάς τους. Οι αδελφοί των προηγούμενων εδάφιων εξομοιώνονται με αδελφές για το δι?καίωμα σε σύνταξη. Η χήρα μητέρα δικαιούται σύνταξη ακόμη και αν έγινε χήρα μετά το θάνατο του τέκνου της.

Σε περίπτωση που οι γονείς έχουν πάρει διαζύγιο δικαιούται σύνταξη η μητέ?ρα και οι αδελφές ή οι αδελφοί που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, αν αυτός που πέθανε αποδεδειγμένα συζούσε με αυτούς ή τους συντηρούσε και τους προστάτευε πριν από το θάνατό του, αν δε αυτός συντηρούσε και τους δύο γονείς του η σύνταξη ανήκει και στους δύο. Αν δε συντηρούσε κανένα από αυτούς ή δε συζούσε με κανένα, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού.

Όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο εφαρμόζονται και όταν ο πα?τέρας αποδεδειγμένα δε συζούσε με τη σύζυγο και τα τέκνα του. Επίσης στην περίπτωση κατά την οποία ο πατέρας τέλεσε νέο γάμο μετά το θάνατο της συζύγου του, τη σύνταξη δικαιούνται οι άγαμες αμφιθαλείς αδελφές αυτού που πέθανε, αν ζούσαν χωριστά και αυτός αποδεδειγμένα συζούσε με αυτές ή τις συντηρούσε πριν από το θάνατό του.

Η πατρική οικογένεια των προσώπων που τελούν σε χηρεία χωρίς τέκνα ή σε διάζευξη χωρίς τέκνα, εξομοιώνονται όσον αφορά το δικαίωμα σε σύνταξη με την πατρική οικογένεια των αγάμων.

Άρθρο 6 Α.Ν. 1294/ 1942.

Άρθρο 1 παρ. 6 Α.Ν.

1902/1990. Άρθρα 1 Α.Ν. 2650/ 1940, όπως αντικ. με το άρθρο 1 Ν.Δ. 1260/1942, 6 και 16 Α.Ν. 2650/1940, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 39 παρ. 1 του Β.Δ. της 31.10.1935.

Άρθρο 4 παρ. 1 Α.Ν.

2885/1941. Προέρχεται από το άρθρο 3 Α.Ν. 1656/ 1951, σε συνδ. με τα Άρθρ. 1 και 2 Ν.Δ. 149/1973 και 5 Ν. 955/1979. Προέρχεται από το άρθρο 1 του Α.Ν. 2650/40, όπως αντικ. με το Άρθρ. 1 του Ν.Δ. 1260/1942.

Άρθρο 3 παρ. 1 και 2 Ν.

1872/1944.

Άρθρο 39 παρ. 2 Β.Δ. της

31.10.1935, όπως ισχύει μετά το Άρθρ. 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/1951.

Άρθρο 1 παρ. 4 Α.Ν.

2885/1941.

Άρθρο 7 Α.Ν. 1294/1942.

Μετά το θάνατο των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 25 του Κώδικα αυτού, η σύνταξή τους μεταβιβάζεται κατά το μισό στη χήρα σύζυγο ή στην ορφα?νή άγαμη θυγατέρα ή στο ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι. Ο πατέρας τους δικαιούται σύνταξη εφόσον είναι άπορος και ανίκανος για ερ?γασία και τον συντηρούσε αυτός που πέθανε ή εφόσον είναι άπορος και διανύει το 60ο έτος της ηλικίας του και άνω. Όταν δεν υπάρχει πατέρας δικαιούται σύνταξη η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελ?φές και οι ανήλικοι και άγαμοι αδελφοί, εφόσον αυτοί είναι άποροι και συντηρού?νταν ή θα συντηρούνταν από το τέκνο ή τον αδελφό τους που πέθανε.

Από το δημόσιο Ταμείο δικαιούνται επίσης σύνταξη η χήρα σύζυγος ή η άγα?μη θυγατέρα ή το ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι..

α) Των πολιτών που τελούσαν σε πολιτική επιστράτευση και σκοτώθηκαν κατά την

εκτέλεση της υπηρεσίας ή πέθαναν εξαιτίας τραυμάτων που έλαβαν κατά την εκτέ?λεση της υπηρεσίας ή πέθαναν από νόσο απότοκη των κακουχιών της υπηρεσίας αυτής. Η σχέση της νόσου με την υπηρεσία σε πολιτική επιστράτευση καθορίζεται από την Α.Σ.Υ. Επιτροπή και

β) Των εθελοντών νοσοκόμων και μελών της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας που

σκοτώθηκαν σε διατεταγμένη υπηρεσία ή πέθαναν εξαιτίας τραυμάτων που έλαβαν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας αυτής. Ο πατέρας αυτών που αναφέρονται στις προηγούμενες περιπτώσεις, δικαι?ούται σύνταξη εφόσον είναι άπορος και ανίκανος για εργασία και τον συντηρούσε αυτός που πέθανε ή εφόσον είναι άπορος και διανύει το 60ο έτος της ηλικίας του και άνω. Αν δεν υπάρχει πατέρας, δικαιούται σύνταξη η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελ?φές και οι ανήλικοι και άγαμοι αδελφοί, εφόσον αυτοί είναι άποροι και συντηρού?νταν ή θα συντηρούνταν από το τέκνο ή αδελφό τους που πέθανε.

Για τον υπολογισμό της σύνταξης των οικογενειών του άρθρου αυτού αυτός που πέθανε σύμφωνα με τα παραπάνω εξομοιώνεται με στρατιώτη.

Η σύνταξη της πατρικής οικογένειας παρέχεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού μόνο αν αυτός που έπαθε ήταν άγαμος.

Για την εφαρμογή αυτού του άρθρου ο χαρακτηρισμός ως άπορου, αφήνεται στην ελεύθερη κρίση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις, την οποία σχηματίζει από τα νόμιμα δικαιολογητικά που θέτονται υπόψη του. Α Ρ Θ Ρ Ο 38 Οικογένειες συνταξιούχων που έχουν πεθάνει ή απαχθεί στην εμπόλεμη περίοδο

Οι οικογένειες των συνταξιούχων του Δημοσίου γενικά, που πέθαναν εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στην εμπόλεμη κατάσταση, όπως τα γε?γονότα αυτά καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία για πολεμικές συντάξεις ή πέθα?ναν με τις προϋποθέσεις της περιπτ. ιγ~ του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού δικαιού?νται, ανεξάρτητα από τη σύνθεσή τους, ολόκληρη τη σύνταξη αυτού που πέθανε, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου 110. Για τα υπόλοιπα εφαρ?μόζονται οι διατάξεις που ρυθμίζουν το δικαίωμα σε σύνταξη αυτού που πέθανε και εφόσον δεν δικαιούνται μεγαλύτερη σύνταξη με βάση άλλες διατάξεις.

Οι συνταξιούχοι γενικά του Δημοσίου που έχουν απαχθεί ως όμηροι από τις Αρχές κατοχής ή από ένοπλες οργανώσεις ή ομάδες πριν από την απελευθέρωση της χώρας ή μετά από αυτή, των οποίων η τύχη αγνοείται, ή εξαφανίσθηκαν με οποι?ονδήποτε τρόπο κατά την πολεμική περίοδο, θεωρούνται για τον κανονισμό της σύ?νταξης που ανήκει στις οικογένειές τους σύμφωνα με την προηγούμενη παράγρα?φο, ότι πέθαναν κατά την ημέρα της απαγωγής τους ως ομήρων ή της τελευταίας είδησης γι’ αυτούς.

Άρθρο 2 παρ. 2 Α.Ν.

2666/1940.

Άρθρο 2 παρ. 3 Α.Ν.

2666/1940, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 2 του Ν. 812/1943.

Άρθρο 1 παρ. 1 Α.Ν.

2666/1940.

Άρθρο 1 παρ. 1 περ. β~ Α.Ν.

2666/ 1940.

Άρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν.

2666/1940, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 2 του Ν. 812/1943. Προέρχεται από τα άρθρα 1, 2 και 5 του Ν. 812/1943.

Άρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν.

2885/1941.

Άρθρο 5 παρ. 1 Ν.Δ.

1294/1942, όπως αντικ. με το Άρθρ. 13 Ν. 812/1943.

Άρθρο 4 παρ. 1 Α.Ν.

1119/1946, σε συνδ. με το άρ?θρο 7 παρ. 2 ΠΥΣ 188/1961 που κυρώθ. με το Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/1962.

Άρθρο 4 παρ. 2 Α.Ν.

1119/1946. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΑΘΗΜΑΤΟΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 39 Πιστοποιητικό νοσηλείας

Τα στρατιωτικά νοσοκομεία που νοσηλεύουν στρατιωτικούς είναι υποχρεω?μένα να εφοδιάζουν απαραίτητα κάθε έναν απ’ αυτούς κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο ή την οικογένειά του σε περίπτωση θανάτου του στο νοσοκομείο, με πι?στοποιητικό που εκδίδεται σε ειδικά αριθμημένα έντυπα, εκτυπώνεται σε δημόσιο χαρτί, παρέχεται δωρεάν και στηρίζεται στα στοιχεία που τηρούνται σ’ αυτά. Στο πιστοποιητικό αυτό εμφανίζεται η νοσηλεία στο νοσοκομείο, η διάρκειά της, η νόσος ή τα τραύματα για τα οποία νοσηλεύθηκε, οι ενδείξεις ανικανότητας που τυχόν υπάρχουν απ’ αυτήν, καθώς και η σχέση τους με τις κακουχίες του πο?λέμου ή την εκτέλεση της στρατιωτικής υπηρεσίας του στρατιωτικού στον πόλεμο.

Τα στρατιωτικά και πολιτικά νοσοκομεία είναι υποχρεωμένα να εφοδιάζουν με όμοιο πιστοποιητικό και όσους ιδιώτες ή στρατιωτικούς νοσηλεύονται από τραύ?ματα που έχουν προέλθει από αεροπορική επιδρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμι?κή ενέργεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 40 Σχέση παθήματος με την υπηρεσία

Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή αποφαίνεται για τη σχέση της νό?σου ή της σωματικής βλάβης με τις κακουχίες της στρατιωτικής υπηρεσίας στον πόλεμο ή με την εκτέλεση στρατιωτικής υπηρεσίας γενικά στον πόλεμο, ύστερα από εξέταση αυτού που έπαθε εφόσον αυτός βρίσκεται στη ζωή, και σε συνδυασμό με το πιστοποιητικό που αναγράφεται στο προηγούμενο άρθρο.

Η ανάγνωση του παρόντος εγγράφου δεν αντικαθιστά την ανάγνωση του αντίστοιχου τεύχους της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Δεν αναλαμβάνουμε ευθύνη για τυχόν ανακρίβειες που οφείλονται στη μετατροπή του πρωτοτύπου σε αυτή τη μορφή.

Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται υπό τους όρους επαναχρησιμοποίησης που ορίζει η ίδια η πηγή ΦΕΚ, όχι υπό άδεια της Legalize ούτε υπό άδεια δημόσιου τομέα. ΦΕΚ
Δημόσιος τομέας (επίσημα κρατικά κείμενα)