Προεδρικά Διατάγματα — ΦΕΚ A' 155/2000

Σύμφωνα με αυτόν τον Κώδικα στρατιωτικοί είναι όλοι όσοι υπηρετούν στα διάφορα όπλα, σώματα, κλάδους ή ειδικότητες του Στρατού της Ξηράς, της Θά?λασσας και της Πολεμικής Αεροπορίας, τη Χωροφυλακή και το Λιμενικό Σώμα, αξιωματικοί και οπλίτες και όσοι με νόμους αντιστοιχούν ή εξομοιώνονται με αυ?τούς.

Όπου στον Κώδικα αυτόν αναφέρεται ορισμένος βαθμοφόρος του Στρατού της Ξηράς, νοείται ταυτόχρονα και ο αντίστοιχος του Στρατού, της Θάλασσας, της Πολεμικής Αεροπορίας, της Χωροφυλακής και του Λιμενικού Σώματος με την αντι?στοιχία που αναφέρεται στους νόμους.

Όπου στον ίδιο Κώδικα αναφέρονται οπλίτες, νοούνται οι μόνιμοι, έφεδροι, κληρωτοί και εθελοντές του Στρατού της Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πο?λεμικής Αεροπορίας και της Χωροφυλακής.

Ως οπλίτες νοούνται οι στρατιώτες, οι δεκανείς, οι λοχίες, οι επιλοχίες, οι αρχιλοχίες, καθώς και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς.

Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση γνωμοδότηση της οικείας Ανώ?τατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία πρέπει να είναι σαφής και λεπτομερής και να προσδιορίζει επακριβώς σε εκατοστά, μέσα στα όρια του προσαρτημένου στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών, την πραγματική ανικανότητα του πα?θόντα και τη σχέση της με την υπηρεσία του στον πόλεμο ή την επιστράτευση.

Σε περίπτωση που συντρέχουν περισσότερες βλάβες η Επιτροπή προσδιορί?ζει χωριστά την από κάθε μία βλάβη ανικανότητα και ο συνολικός βαθμός ανικανό?τητας του παθόντα υπολογίζεται σύμφωνα με τους κανόνες του επόμενου άρθρου κατά τον κανονισμό της σύνταξης.

Μόνο για τον κανονισμό της σύνταξης η μείωση της ικανότητας για εργασία, διαιρείται σε τμήματα από πέντε εκατοστά το καθένα και ο βαθμός αυτής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτός που παριστάνεται με το τελευταίο εκατοστό του τμήματος στο οποίο περιλαμβάνεται.

Σε περίπτωση που συντρέχουν περισσότερες βλάβες, καμιά από τις οποίες δεν έχει ως αποτέλεσμα μείωση της ικανότητας για εργασία 100%, βαθμός της μεί?ωσης είναι αυτός της βαρύτερης βλάβης, αυξημένος με το βαθμό της αμέσως επό?μενης βαρύτερης βλάβης, ο οποίος υπολογίζεται στην ικανότητα του παθόντα που απομένει μετά την αφαίρεση του βαθμού της πρώτης μείωσης, αν ο βαθμός της βα?ρύτερης βλάβης έχει ως αποτέλεσμα μείωση τουλάχιστον 20%, ο βαθμός των επό?μενων λογίζεται αυξημένος κατά ένα τμήμα για την αμέσως επόμενη βαρύτερη, κα?τά δύο για την τρίτη και τις επόμενες. Α Ρ Θ Ρ Ο 5 Συντάξιμη αναπηρία

Για τη θεμελίωση δικαιώματος πολεμικής σύνταξης απαιτείται διαρκής μείω?ση της ικανότητας για εργασία σε ποσοστό τουλάχιστον 10%, με την επιφύλαξη των διατάξεων με τις οποίες σε ειδικές περιπτώσεις το ποσοστό ανικανότητας ορίζεται μεγαλύτερο.

Σε περίπτωση που αποδεικνύεται ότι υπάρχει σχετικά με το πάθημα βαρύ πταί?σμα του παθόντα, δε γεννιέται δικαίωμα σε σύνταξη ανικανότητας.

Συνέπειες τραυμάτων, τα οποία λήφθηκαν σε πόλεμο ή επιστράτευση ή από ατύχημα κατά την εκτέλεση υπηρεσίας σε πόλεμο ή επιστράτευση, καθώς και συ?νέπειες νοσημάτων, που προκλήθηκαν ή επιδεινώθηκαν από κοπώσεις, κίνδυνους ή ατυχήματα που σχετίζονται με υπηρεσία σε επιστράτευση ή πόλεμο, παρέχουν στο στρατιωτικό, που έγινε ανίκανος από αυτά ή κρίθηκε βοηθητικός για τη στρα?τιωτική υπηρεσία, δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας.

Θεωρείται ότι σχετίζεται με την υπηρεσία και η μετακίνηση του στρατιωτικού για τον πόλεμο ή την επιστράτευση είτε λόγω άδειας, είτε για την επιστροφή στο σπίτι του μετά την απόλυσή του από τις τάξεις του Στρατού και μέσα σε ένα μήνα από αυτή, ή αν πρόκειται για τους στρατιωτικούς των περιπτ. α~ του άρθρου 6 και β~ του άρθρου 7 μέσα σε δύο μήνες από αυτή.

Όλες οι ασθένειες, που πιστοποιήθηκαν κατά την περίοδο της υπηρεσίας του στρατιωτικού και έξι μήνες μετά την απόλυσή του ή, αν πρόκειται για τους στρα?τιωτικούς των περιπτ. α~ του άρθρου 6 και β~ του άρθρου 7 μέσα σε ένα χρόνο από αυτή, θεωρούνται πως έχουν προέλθει ή επιδεινωθεί από οποιουσδήποτε κόπους ή ατυχήματα κατά την υπηρεσία τους στον πόλεμο ή την επιστράτευση, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο. Άρθρα 34 Ν. 2769/22 και 30 του Ν. 3122/24.

Η σύνταξη παρέχεται αν από τα παραπάνω τραύματα ή νοσήματα επήλθε στον ανίκανο ή βοηθητικό μόνιμη μείωση της ικανότητας για εργασία τούλαχιστον 10% ή, σε περίπτωση έφεδρου αξιωματικού, ανθυπασπιστή ή αρχικελευστή, που δεν προέρχεται από αποστρατεία, αν επήλθε διαρκής μείωση της ικανότητας για συνέχιση του προηγούμενου επαγγέλματός του, και αν πρόκειται για μόνιμο αξιωματι?κό, ανθυπασπιστή ή αρχικελευστή, εφόσον έγινε ανίκανος μόνο για τη στρατιωτική υπηρεσία. Διαρκής μείωση της ικανότητας για εργασία θεωρείται ότι υπάρχει πάντα αν πρόκειται για παντελή στέρηση της όρασης και στα δύο μάτια και για ακρωτηρια?σμό ή παντελή αχρηστία ενός τουλάχιστον μέλους άκρου. Α Ρ Θ Ρ Ο 9 Προσδιορισμός ανικανότητας Τα τραύματα και νοσήματα ή οι συνέπειές τους, που κατά το προηγούμενο άρ?θρο παρέχουν δικαίωμα σύνταξης, και το κατώτατο ή ανώτατο όριο της από αυτά μείωσης της ικανότητας για εργασία σε εκατοστά (1-100%), ορίζονται στον προ?σαρτημένο στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών. Α Ρ Θ Ρ Ο 10 Αρμόδιο όργανο

Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση τη σύμφωνα με το άρθρο 3 γνω?μάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία μετά από εξέτα?ση αυτού που έπαθε βεβαιώνει την ύπαρξη της βλάβης που παρέχει δικαίωμα σύΆρθρο 4 παρ. 3 Ν. 3122/1924.

Η μείωση της ικανότητας για εξακολούθηση του προηγούμενου επαγγέλμα?τος των έφεδρων αξιωματικών, ανθυπασπιστών ή αρχικελευστών που δεν προέρχονται από αποστρατεία, δεν υπόκειται στη διαβάθμιση του πίνακα νόσων και ανα?πηριών, και η εκτίμησή της γίνεται κατ’ απόλυτη κρίση της οικείας Α.Υ. Επιτροπής με βάση τους υπόλοιπους ορισμούς του ίδιου πίνακα και τις ιδιαίτερες συνθήκες του προηγούμενου επαγγέλματος του παθόντα. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Α Ρ Θ Ρ Ο 11 Διαδικασίες Η πολεμική σύνταξη που αναγνωρίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Νόμων 2769/1922 και 3122/1924 παρέχεται αν αποδειχθεί σύμφωνα με τα επόμενα άρθρα ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 8 αυτού του Κώδικα. Α Ρ Θ Ρ Ο 12 Διαδικασία για όσους υπάγονται στο Ν. 2769/1922

Όσοι αναφέρονται στις περιπτώσεις α~ του άρθρου 6 και α~ και β~ του άρθρου 7, που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα τα οποία προήλθαν λόγω της επιστρά?τευσης ή της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, πρέπει να υποβάλουν την αίτησή τους για σύνταξη στον αρμόδιο Υπουργό που την παραπέμπει στον αρμόδιο Σωματάρχη, Κυβερνήτη ή Προϊστάμενο υπηρεσίας, ο οποίος οφείλει να χορηγήσει με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτόν, κάθε χρήσιμη πληροφορία για τις περιστάσεις γενικά του παθήματος και απαραίτητα επίσημη πιστοποίηση για το Σώμα, το χρόνο και τον τόπο της υπηρεσίας τους. Με φροντίδα του Υπουργού προκαλείται και κάθε αναγκαία πληροφορία από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την τυχόν νοσηλεία του στρατιωτικού, λόγω της πάθη?σης, για την ανικανότητά του για τη στρατιωτική υπηρεσία και για τους λόγους της απόλυσής του από τις τάξεις, αν αυτή είχε γίνει πριν υποβληθεί η αίτηση.

Η αίτηση όσων έπαθαν σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην προηγούμενη πα?ράγραφο συντάσσεται σε απλό χαρτί, περιέχει με λεπτομέρεια την υπηρεσία τους γενικά, τα Σώματα στα οποία υπηρέτησαν μέχρι την απόλυσή τους, τον αριθμό της γνωμάτευσης της Επιτροπής από την οποία κρίθηκαν ανίκανοι, καθώς και κάθε άλ?λη πληροφορία σχετική με την πάθησή τους.

Σε περίπτωση που ο θάνατος αυτού που έπαθε ήταν άμεσος, η αίτηση υπο?βάλλεται από οποιονδήποτε δικαιούται σύνταξη.

Σχετικά με τη διαδικασία της Υγειονομικής εξέτασης εφαρμόζεται το άρθρο Α Ρ Θ Ρ Ο 13 Διαδικασία για όσους υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924

Όσοι αναφέρονται στις περιπτώσεις β~ και γ~ του άρθρου 6 και γ~ του άρθρου 7, που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα τα οποία προήλθαν λόγω της επιστράτευσης ή της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, πρέπει να υποβάλουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους την αίτησή τους για σύνταξη που θα συνοδεύεται: α) από γνωμάτευση της Ανώτατης Στρατιωτικής ή Ναυτικής Υγειονομικής Επιτροπής ή της αρμόδιας Επι?τροπής Απαλλαγών που έκρινε τον παθόντα ανίκανο ή βοηθητικό για τη στρατιωτι?κή υπηρεσία και β) από πιστοποιητικό της Διεύθυνσης Υγειονομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ή του Σωματάρχη ή άλλου αξιωματικού κάτω από τις διαταγές του οποίου υπηρέτησε ο παθών ή πιστοποιητικό που να έχει εκδοθεί από το φύλλο μητρώου, από το οποίο να προκύπτει ότι το πάθημα του οπλίτη προήλ?θε κατά το χρόνο της υπηρεσίας του στον πόλεμο ή στην επιστράτευση.

Για τον κανονισμό της σύνταξης σ’ αυτούς που τη δικαιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3122/1924, όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, απαιτεί?ται ο τραυματισμός ή η πάθηση να αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία. Επίσημα στοιχεία θεωρούνται το αντίγραφο του φύλλου στρατολογικού μη?τρώου του οπλίτη, εφόσον οι μεταβολές είναι πλήρεις και έχουν καταχωρηθεί με βάση αναφορές μονάδων ή νοσοκομείων, πιστοποιήσεις Υπουργείου Στρατιωτικών ή Ναυτικών αν αυτές έχουν συνταχθεί ύστερα από αναφορές ή πιστοποιήσεις στρατιωτικών μονάδων ή νοσοκομείων και γενικά αναφορές ή πιστοποιήσεις στρα?τιωτικών μονάδων, που βεβαιώνουν για την υπηρεσία ή το πάθημα του οπλίτη, κ.λπ. επίσημα στοιχεία. Σε περίπτωση που λείπουν τα παραπάνω στοιχεία και εφόσον τα αρχεία των στρατιωτικών Σωμάτων, στα οποία αυτοί υπηρετούσαν ή των στρατιωτικών νοσο?κομείων στα οποία νοσηλεύθηκαν, δεν υπάρχουν σύμφωνα με επίσημη βεβαίωση γι~αυτό ή σε περίπτωση που λείπει κάποιο στοιχείο, το οποίο κρίνεται απαραίτητο από τις συνταξιοδοτικές αρχές για τη μόρφωση ικανοποιητικής γνώμης για τον κα?νονισμό της σύνταξης, το αρμόδιο Υπουργείο διαβιβάζει την αίτηση μαζί με τα δι?καιολογητικά που έχουν υποβληθεί στον πρόεδρο των πρωτοδικών του τόπου, όπου κατοικεί μόνιμα αυτός που έκανε την αίτηση, για τη διενέργεια όσων ορίζονται στα επόμενα εδάφια. Ο Πρόεδρος των Πρωτοδικών αναθέτει σε κάποιον δικαστή του Πρωτοδικεί?ου, στο οποίο προεδρεύει, τη διενέργεια ένορκων ανακρίσεων σύμφωνα με τις δια?τάξεις της ποινικής Δικονομίας, για την εξακρίβωση των περιστάσεων του παθήμα?τος του στρατιωτικού, της σχέσης του με τη στρατιωτική υπηρεσία και του χρόνου κατά τον οποίον εκδηλώθηκαν για πρώτη φορά οι συνέπειές του. Ο δικαστής εξετάζει μάρτυρες αυτεπάγγελτα ή με την υπόδειξη του ενδιαφερο?μένου. Την ανάκριση των μαρτύρων, που διαμένουν εκτός της έδρας του δικαστή, μπο?ρεί με παραγγελία του να διενεργήσει ανακριτικός υπάλληλος του τόπου, στον οποίο διαμένουν οι μάρτυρες αυτοί. Ο δικαστής μετά την περάτωση των ανακρίσεων τις υποβάλλει μαζί με αιτιολογη?μένο πόρισμά του, μέσω του Προέδρου Πρωτοδικών που παράγγειλε τη διενέργειά τους στο αρμόδιο Υπουργείο, υποβάλλει δε μαζί και επικυρωμένα απ~αυτόν αντί?γραφα των επίσημων αποδεικτικών της παραπάνω ιδιότητας των μαρτύρων που εξετάστηκαν, τα οποία προσκομίστηκαν σ~αυτόν. Τα παραπάνω εφαρμόζονται και σε περίπτωση που από τα επίσημα έγγραφα, τα οποία προσκομίζονται δεν αποδεικνύονται πλήρως οι περιστάσεις του τραυματι?σμού ή της πάθησης.

Η ίδια διαδικασία τηρείται και όταν πρόκειται για παθόντες κατά την υπηρεσία τους στον πόλεμο ή την επιστράτευση από τραύματα ή νοσήματα, των οποίων όμως οι συνέπειες εκδηλώθηκαν μετά τη απόλυσή τους από τις τάξεις του Στρατού και μέσα σε έξι μήνες από αυτή, μετά από σχετική αίτησή τους που υποβάλλεται, με ποινή απαραδέκτου, μέσα σε έξι μήνες από την έναρξη της ισχύος του Ν. 3122/1924.

Σε περίπτωση θανάτου αυτού που έπαθε σύμφωνα με τα παραπάνω πριν από την υποβολή της αίτησης από τον ιδιον, αυτή υποβάλλεται από οποιονδήποτε δι?καιούται σύνταξη. Άρθρ. 12 παρ. 2 Ν. 3122/1924. Άρθρ. 1 παρ. 1 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936. Άρθρ. 1 παρ. 2 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936.

Για όσους υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 και διαμένουν στο Εξω?τερικό, η αίτηση υποβάλλεται στην οικεία προξενική αρχή, που έχει την έδρα της στην χώρα στην οποία αυτοί διαμένουν και τις σχετικές ανακρίσεις διενεργεί, σύμ?φωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 13, ο αρμόδιος πρόξενος ο οποίος και ορίζει τρι?μελή επιτροπή από επιστημονες ιατρούς για εξέταση του παθόντα. Η Επιτροπή αυτή σε ειδική έκθεσή της περιγράφει με λεπτομέρειες το είδος του νοσήματος και το χρόνο που αυτό εκδηλώθηκε και αποφαίνεται αιτιολογημένα για τη σχέση του παθήματος με το χρόνο της υπηρεσίας στον πόλεμο ή την επι?στράτευση.

Οι ανακρίσεις μαζί με την παραπάνω έκθεση υποβάλλονται στο οικείο Υπουρ?γείο για τη διενέργεια όσων ορίζονται στο άρθρο 16.

Η δαπάνη για τη διενέργεια της ιατρικής εξέτασης βαρύνει το Δημόσιο. Α Ρ Θ Ρ Ο 15 Διαδικασία γι’ αυτούς που εξαφανίσθηκαν

Αυτοί που με οποιονδήποτε τρόπο εξαφανίσθηκαν σε πόλεμο ή επιστράτευση θεωρούνται ότι σκοτώθηκαν και οι οικογένειές τους δικαιούνται τη σύνταξη που χο?ρηγείται σε οικογένειες στρατιωτικών οι οποίοι σκοτώθηκαν σε πόλεμο.

Για όσους εξαφανίσθηκαν στη Ρωσσία, Μ. Ασία και αλλού, ως ημερομηνία εξα?φάνισης θεωρείται η 31 Δεκεμβρίου 1923 αν υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 και των από 17-10-1922 και 15-6-1923 Ν. Διαταγμάτων. Αν όμως υπάγο?νται στις διατάξεις του Ν. 2769/1922 και του Ν.Δ. 23/27-11-1925 θεωρούνται ότι εξαφανίσθηκαν οπωσδήποτε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1922. Το γεγονός της εξαφάνισης βεβαιώνεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με βάση τα στοιχεία που έχει. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία και εφόσον τα Στρατιωτικά Σώ?ματα, στα οποία ανήκαν αυτοί που εξαφανίστηκαν, έχουν διαλυθεί και δεν είναι δυ?νατή έτσι ή και με οποιονδήποτε τρόπο η συγκέντρωση επαρκών στοιχείων, μπορεί το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να στηριχθεί για τη βεβαίωση της εξαφάνισης σε ένορκη κατάθεση δύο ευυπόληπτων μαρτύρων που συντάσσεται ενώπιον Ειρηνο?δίκη, μετά από σχετική αίτηση των κληρονόμων των παραπάνω στρατιωτικών. Για το ευϋπόληπτο των μαρτύρων κρίνει ο Ειρηνοδίκης, ο οποίος μπορεί να μη δεχθεί για όρκιση τους μάρτυρες που προτείνουν οι ενδιαφερόμενοι.

Οι σχετικές με την αφάνεια διατάξεις του Αστικού Κώδικα δεν εφαρμόζονται σχετικά με το δικαίωμα σε σύνταξη των οικογενειών των στρατιωτικών που εξαφα?νίζονται σε πόλεμο ή επιστράτευση. Α Ρ Θ Ρ Ο 16 Διαδικασία Υγειονομικής Εξέτασης

Ο συνταξιοδοτικός φάκελος, που σχηματίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 12, 13 και 14, διαβιβάζεται στην οικεία Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή, η οποία ύστερα από εξέταση του παθόντα αποφαίνεται με πλήρη και αιτιολογημένη γνωμάτευσή της για το είδος του παθήματος, αν αυτό οφείλεται σε πολεμικό τραύμα ή τη στρα?τιωτική του υπηρεσία στην επιστράτευση, για το χρόνο της εκδήλωσης του παθή?ματος και για το βαθμό ανικανότητας. Μη προσέλευση του παθόντα στην ανωτέρω Επιτροπή επιτρέπεται μόνο για λόγους υγείας, που πιστοποιούνται με αίτηση του ενδιαφερομένου από βεβαίωση του Διευθυντή του πλησιέστερου στην κατοικία του στρατιωτικού ή ναυτικού νο?σοκομείου ή άλλου υγειονομικού αξιωματικού, ο οποίος διατάσσεται γι~αυτό από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Συνδετική διάταξη Άρθρ. 15 παρ. 1 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 1 παρ. 9 Β.Δ. 7/13.2.1936. Άρθρ. 15 παρ. 2 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 1 παρ. 10 του Β.Δ. 7/13-21936. Άρθρ. 15 παρ. 3 Ν. 3122/1924. Άρθρ. 16 παρ. 1 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 42 του Ν.Δ. 23/27-11-1925. Άρθρ. 16 παρ. 2 Ν. 3122/1924, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 42 του Ν.Δ. 23/27-11-1925. Άρθρ. 25 παρ. 2 Ν. 2769/1922 και Ν.Δ. της 23/27-11-1925. Άρθρ. 16 παρ. 2 Ν. 2769/1922 και 12 παρ. 3 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 6 του Β.Δ. 7/13-2-36 δημόσια ή άλλη αρχή, που είναι χρήσιμες για τη διαμόρφωση της κρίσης της, αν δεν παρέχονται επαρκή στοιχεία για διαμόρφωση της γνώμης της, από τη στιγμή όμως που έχει αποφανθεί, δεν μπορεί να επανέλθει, εκτός αν προκληθεί γι’ αυτό με πρά?ξη ή απόφαση των οργάνων που δικαιοδοτούν για τις συντάξεις.

Η γνωμάτευση της παραπάνω Επιτροπής διαβιβάζεται με ολόκληρο το φάκε?λο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και είναι υποχρεωτική για τα όργανα που αποφασίζουν ή δικαιοδοτούν για τις συντάξεις μόνο όταν με αυτή κρίνονται περι?στατικά που ανάγονται στην ιδιάζουσα γνώση της ιατρικής επιστήμης και είναι ομό?φωνη.

Τα παραπάνω όργανα κρίνουν ελεύθερα για τα περιστατικά του παθήματος του στρατιωτικού, έχοντας υπόψη το πόρισμα του δικαστή που έκαμε την ανάκρι?ση, τις ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις που έχουν ληφθεί και τη γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής.

Δε χρειάζεται γνωμάτευση της παραπάνω Επιτροπής αν πρόκειται για έφε?δρους οπλίτες καθώς και για κληρωτούς ή εθελοντές χωροφύλακες, που προ?σβλήθηκαν ή πέθαναν από λοιμώδη νοσήματα, εφόσον το πάθημά τους ή ο θάνα?τος επήλθε κατά το χρόνο της υπηρεσίας τους σε πόλεμο ή επιστράτευση. ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ Α Ρ Θ Ρ Ο 17 Χήρα σύζυγος και ορφανά

Αν αυτός που πέθανε, από όσους αναφέρονται στα άρθρα 6 και 7, αφού είχε αποκτήσει δικαίωμα σε σύνταξη ή σκοτώθηκε ή πέθανε ή εξαφανίστηκε με τους όρους των άρθρων 6, 7, 8 και 15 ήταν έγγαμος δικαιούται σε σύνταξη:

Αν στις παραπάνω περιπτώσεις κατά το θάνατο του στρατιωτικού υπάρχει και χήρα μητέρα, συμμετέχει και αυτή στη σύνταξη σύμφωνα με αυτά που ορίζονται στο άρθρο 96, εφόσον δεν έχει άλλο ενήλικο αγόρι, συζούσε δε και συντηριόταν από το στρατιωτικό γιό της που πέθανε, εκτός αν πρόκειται γι’ αυτούς που υπάγο?νται στις περιπτώσεις α~ του άρθρου 6 και α~ και β~ του άρθρου 7, οπότε δεν απαι?τείται ο όρος αυτός. Οι διατάξεις του προηγούμενου εδάφιου εφαρμόζονται και για τη φυσική μη?τέρα, αν αυτή ήταν κατά το θάνατο του γιού της άγαμη ή χήρα. Άρθρ. 16 παρ. 3 Ν. 2769/1922 και Άρθρ. 12 παρ. 4 Ν. 3122/ 24, σε συνδ. με το Άρθρ. 1 παρ. 7 του Β.Δ. 7/13-2-1936. Άρθρα 16 παρ. 4 Ν. 2769/1922 και 12 παρ. 5 Ν. 3122/ 1924, σε συνδ. με το άρ?θρο 1 παρ. 8 του Β.Δ. 7/13-2-36.

Σχετικά με το δικαίωμα συμμετοχής στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς παιδιά, του πατέρα, της χήρας μητέρας, των άγαμων κοριτσιών αδελφών και των ανήλικων και άγαμων αγοριών αδελφών αυτού που πέθανε, εφαρμόζονται οι δια?τάξεις της παρ. 2 του άρθρου 35 και του άρθρου 36. Α Ρ Θ Ρ Ο 18 Πατρική οικογένεια

Αν αυτός από όσους αναφέρονται στα άρθρα 6 και 7 πέθανε αφού είχε απο?κτήσει δικαίωμα σε σύνταξη ή σκοτώθηκε ή πέθανε ή εξαφανίστηκε με τους όρους των άρθρων 6, 7, 8 και 15, ήταν άγαμος ή χήρος χωρίς παιδιά, δικαιούνται σε σύ?νταξη:

Όταν πεθάνει ο πατέρας η σύνταξή του μεταβιβάζεται ολόκληρη στη χήρα μη?τέρα και τους παραπάνω τυχόν αδελφούς και αδελφές και αν δεν υπάρχει χήρα μη?τέρα ή έχει κηρυχθεί άφαντη ή έχει χάσει το δικαίωμα σε σύνταξη ή πέθανε αργό?τερα, περιέρχεται ολόκληρη στους αδελφούς ή στις αδελφές.

Αν ο στρατιωτικός που πέθανε άφησε στη ζωή γονείς που είχαν πάρει νόμιμα διαζύγιο, έχει δικαίωμα σε σύνταξη εκείνος από τους γονείς με τον οποίο συζούσε αποδεδειγμένα ή τον συντηρούσε ή τον προστάτευε πριν από το θάνατό του. Α Ρ Θ Ρ Ο 19 Οικογένειες στρατιωτικών που έπεσαν στο Βαλκανικό Μέτωπο Στις διατάξεις των άρθρων 17 και 18 υπάγονται και οι οικογένειες των ελλήνων το γένος στρατιωτικών που υπηρέτησαν στους συμμαχικούς στρατούς και έπεσαν στο Βαλκανικό μέτωπο, η δε σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό που είχαν στους στρατούς αυτούς.

Με την αίτηση του πατέρα πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό Δημοτικής ή Κοινοτικής αρχής που να βεβαιώνει ότι ο οπλίτης πέθανε άγαμος ή χήρος χωρίς παιδιά και να καθορίζει επακριβώς την ηλικία του από το μητρώο αρρένων κατά το χρόνο του θανάτου του στρατιωτικού Αν αυτός που πέθανε άφησε στη ζωή και μητέρα, πρέπει να αναφέρεται στο παραπάνω πιστοποιητικό ότι ο γάμος του πατέρα δε λύθηκε νόμιμα.

Με την αίτηση των χηρών μητέρων πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω, από το οποίο να αποδεικνύεται:

Με την αίτηση της φυσικής μητέρας πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να φανερώνει ότι:

Με την αίτηση των αδελφών πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδί?δεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να βεβαιώνει:

Αν οι αρχές του προηγούμενου άρθρου δεν μπορούν να εκδώσουν τα απα?ραίτητα πιστοποιητικά γιατί δεν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία, μπορούν οι ενδια?φερόμενοι να υποβάλουν βεβαίωση τριών ευυπόληπτων μαρτύρων, που να βεβαι?ώνουν ενόρκως ενώπιον του Ειρηνοδικείου για τα παραπάνω θέματα. Σ’ αυτή την ένορκη βεβαίωση πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση της αρμόδιας δημοτικής ή κοινοτικής αρχής για την αδυναμία της έκδοσης του πιστοποιητικού. Αυτή η πιστοποίηση δεν είναι απαραίτητη όταν πρόκειται για πρόσφυγες.

Σε όλες τις αιτήσεις των αναπήρων και οικογενειών για την απονομή σύνταξης πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση στρατιωτικής αρχής, που να αποδεικνύεται ότι ο στρατιωτικός ήταν κληρωτός, έφεδρος ή μόνιμος.

Η αίτηση για αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης, επιδόματος ή βοηθήματος ή για πληρωμή αυτών που αναγνωρίστηκαν ή καθυστερούνται, αν υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή από τρίτο πρόσωπο, δεν έχει κανένα έννομο αποτέλεσμα, ούτε λαμβάνεται υπόψη, αν δεν επισυνάπτεται σ’ αυτή ειδικό πληρεξούσιο, που να πα?ρέχει την ειδική εντολή για την επιδίωξη όσων αναφέρονται στην αίτηση. Άρθρ. 7 εδάφ. δεύτερο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 3 παρ. 2 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 7 εδάφ. τρίτο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το Άρ?θρ. 3 παρ. 3 Π.Δ. 8/11-8-1924. Άρθρ. 7 εδαφ. τρίτο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το άρθ. 3 παρ. 3 Π.Δ. 8/11-8-1924. Άρθρ. 7 εδάφ. τέταρτο Β.Δ. 17/21-8-22 σε συνδ. με το Άρθρ. 3 παρ. 4 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 4 Π.Δ. 8/11-8-1924. Άρθρ. 5 Π.Δ. 8/11-8-24. Άρθρ. 24 Α.Ν. 1635/39

Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη πε?ρίοδο 1940-45, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυτού, έχουν:

Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού η εμπόλεμη κατάσταση η οποία άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940 θεωρείται ότι έληξε τα μεσάνυκτα της 15ης προς τη 16η Αυγούστου 1945. Α Ρ Θ Ρ Ο 25 Πολιτικώς επιστρατευμένοι Πολίτες οι οποίοι τελούν σε πολιτική επιστράτευση, τα μέλη της Εθνικής Ορ?γανώσεως Νεολαίας που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, καθώς και οι εθελοντές αδελφές - νοσοκόμες, που γίνονται διαρκώς ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που οφεί?λεται πρόδηλα και αναμφισβήτητα στην εκτέλεση της υπηρεσίας τους αυτής ή από νόσημα το οποίο προήλθε από τις κανουχίες της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, δι?καιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο με την τήρηση των διατάξεων των άρ?θρων 1 και 5 του Κώδικα αυτού. Για τον υπολογισμό της σύνταξής τους αυτοί εξομοιώνονται με στρατιώτες. Α Ρ Θ Ρ Ο 26 Δικαίωμα σε σύνταξη εμπόλεμης περιόδου 1945-1950

Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη πε?ρίοδο 1945-50, έχουν, αφού τηρηθούν οι διατάξεις των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυ?τού:

Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού οι επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών θεωρούνται ότι τερματίστηκαν την 31 Δεκεμβρίου 1950.

Τα δικαιώματα που γεννήθηκαν από την ισχύ του επόμενου άρθρου κρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του. Α Ρ Θ Ρ Ο 27 Αστυνομικοί γενικά που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του Ν. 23/1946

Στρατιωτικοί της Χωροφυλακής, υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων, στρα?τιωτικοί άλλων όπλων ή Σωμάτων του Στρατού, οι οποίοι έχουν αποσπαστεί σε υπη?ρεσίες τους, καθώς και πρόσθετοι αστυφύλακες οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τις τάξεις από 1ης Απριλίου 1946 μέχρι και της 31 Δεκεμβρίου 1946 εξαιτίας σωματι?κής ανικανότητας ή τραύματος που προκλήθηκε λόγω της ιδιότητάς τους ή σε συΆρθρο 5 παρ. 2 Α.Ν. 835/1948.

Για τους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές της Χωροφυλακής ή του Στρατεύ?ματος που έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες της, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από την ενεργό υπηρεσία για σωματική ανικανότητα, που προήλθε από τραύμα κατά τις δια?τάξεις του άρθρου αυτού, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Ν. 4506/1930, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε αργότερα. Γι~ αυτούς που υπάγονται στις διατάξεις του νόμου αυτού δεν έχουν εφαρμο?γή οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου και σε σχέση με την προαγωγή.

Οι αστυνομικοί υπάλληλοι, οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού, δικαιούνται να πάρουν την ίδια πολεμική σύνταξη, την οποία δι?καιούνται και οι αξιωματικοί και οπλίτες της Χωροφυλακής, οι οποίοι έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις κατά την αντιστοιχία του Ν. 621/1943. Α Ρ Θ Ρ Ο 28 Αυτοί που έπαθαν στο εξωτερικό με τις προϋποθέσεις του Ν. 1718/1951

Στρατιωτικοί γενικά οι οποίοι ανήκουν σε Μονάδες των Εθνικών Ένοπλων Δυ?νάμεων, που δρουν στο εξωτερικό με εντολή της Ελληνικής Κυβέρνησης, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι, εξαιτίας τραυμάτων, ατυχημάτων ή οποιουδήποτε νοσήματος, τα οποία οφείλονται στην υπηρεσία τους στο εξωτερικό, δικαιούνται πολεμική σύ?νταξη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού.

Ως χρόνος υπηρεσίας στο εξωτερικό για την εφαρμογή του άρθρου αυτού, θεωρείται αυτός που διανύθηκε από τη χρονολογία αναχώρησης του στρατιωτικού μέχρι την ημέρα επιστροφής του στην Ελλάδα.

Οι διατάξεις των Ν. 2588/1921 και 4506/1930, όπως τροποποιήθηκαν και συ?μπληρώθηκαν μεταγενέστερα και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Π. Ναυτικό και την Π. Αεροπορία, εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς της πα?ραγ. 1 αυτού του άρθρου.

Ιδιώτες που χρησιμοποιήθηκαν από τη Στρατιωτική Υπηρεσία για ψυχαγωγία του Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας και έπαθαν κατά την εκτέλεση αυτής τους της υπηρεσίας, εξομοιώνονται με στρατιώτες οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέ?σεις των παρ. 1-2 αυτού του άρθρου και δικαιούνται πολεμική σύνταξη.

Οι διατάξεις αυτού του άρθρου εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς γε?νικά οι οποίοι έπαθαν κατά την 21η Απριλίου 1967 και τη 13η Δεκεμβρίου 1967. Α Ρ Θ Ρ Ο 29 Αυτοί που έπαθαν στην Κύπρο

Στρατιωτικοί γενικά, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε παθή?ματος, όπως τραύματος, νοσήματος ή άλλου περιστατικού που προήλθε από οποι?αδήποτε πολεμική δράση ή ενέργεια, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της δια?τεταγμένης υπηρεσίας τους στην Κύπρο από 1ης Δεκεμβρίου 1963 μέχρι τις 30 Ιου?νίου 1968, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, η οποία κανονίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του άρθρου. Οι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου εφαρμόζονται και στους στρατιωτι?κούς που έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις μετά τις 30 Ιουνίου 1968.

Στους έφεδρους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές, καθώς και στους οπλίτες των Ένοπλων Δυνάμεων που πήραν αναβολή για λόγους υγείας για τραύμα, κρυο?πάγημα, ατύχημα ή οποιαδήποτε νόσο που προήλθε από την υπηρεσία τους στην Κύπρο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, χορηγείται το επίδομα που προβλέπεται από το Ν.Δ. 2208/1943, ύστερα από γνωμάτευση της οικείας Ανώ?τατης Υγειονομικής Επιτροπής.

Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και για τους έφε?δρους έλληνες στρατιωτικούς που κατατάχθηκαν με τη θέλησή τους στον Κυπρια?κό Στρατό, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι από οποιοδήποτε πάθημα κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στην Κύπρο από 20 Ιουλίου 1974 και μετά, εφόσον έχουν την Ελληνι?κή Ιθαγένεια και δεν πήραν σύνταξη για την ίδια αιτία από το Κυπριακό Κράτος. Α Ρ Θ Ρ Ο 30 Ειδικές περιπτώσεις

Αυτοί οι οποίοι έπαθαν οποτεδήποτε δικαιούνται να πάρουν την πολεμική σύ?νταξη των περιπτ. α~, γ~, δ~ και ε~ της παρ. 1 του άρθρου 26, εφόσον έγιναν ή γίνονται ανίκανοι:

Επίσης δικαιούνται πολεμική σύνταξη αυτοί που υπηρέτησαν στις ειδικές Μο?νάδες που προβλέπονται από το Ν. 1707/1951, εφόσον έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραύματος ή νοσήματος που οφείλεται στην υπηρεσία τους. Η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό με τον οποίο αυτοί υπηρέτησαν στο Στρατό. Σε όσους από αυτούς δεν έχουν υπηρετήσει στο Στρατό απονέμεται σύνταξη στρατιώτη.

Όσοι κατά το διάστημα της κατοχής μεταβήκαν στη Μέση Ανατολή και αφού κατατάχθηκαν στις Εθνικές Ένοπλες Δυνάμεις και εκπαιδεύτηκαν εθελοντικά σε ει?δικές σχολές κατασκοπείας, αλεξιπτωτιστών, δολιοφθοράς κ.λπ., στάλθηκαν με ει?δική αποστολή στην Ελλάδα και λόγω της δράσης τους κατά την εκτέλεση της απο?στολής αυτής είχαν συλληφθεί από τους κατακτητές και εκτελέσθηκαν, προάγο?νται κατά ένα βαθμό, εφόσον έφεραν κατά το χρόνο της εκτέλεσής τους το βαθμό του αξιωματικού ή ανθυπασπιστή του Στρατού Ξηράς και τους αντίστοιχους βαθ?μούς του Π.Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας, οι δε οπλίτες του Στρατού Ξηράς και οι αντίστοιχοι του Π. Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας που έφεραν μέχρι και το βαθ?μό του επιλοχία προάγονται στο βαθμό του ανθυπασπιστή.

Η Εθνική δράση και ο ηρωϊκός τους θάνατος πρέπει να έχουν αναγνωρισθεί από τα Γενικά Επιτελεία των αρμόδιων κλάδων των Ένοπλων Δυνάμεων.

Στις οικογένειές τους χορηγείται πολεμική σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 στο βαθμό στον οποίο αυτοί προάγονται σύμφωνα με τα παραπάνω. Α Ρ Θ Ρ Ο 34 Οικογένειες στρατιωτικών αλλοδαπής ιθαγένειας Οι οικογένειες των στρατιωτικών γενικά που σκοτώθηκαν, πέθαναν ή εξαφα?νίσθηκαν ή κατέστησαν ανίκανοι στον πόλεμο του 1940-1945 ή με τις προϋποθέσεις των περιπτώσεων α~ και β~ της παρ. 1 του άρθρου 26, έχουν δικαίωμα πολεμικής σύ?νταξης από το Δημόσιο ταμείο, σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 έστω και αν αυτές δεν έχουν αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 35 Χήρα σύζυγος και ορφανά

Αν αυτοί που αναφέρονται στα άρθρα 31 μέχρι 34 ήσαν έγγαμοι δικαιούνται σύνταξη:

Στη σύνταξη της χήρας και των τέκνων συμμετέχει σε κάθε περίπτωση και η χή?ρα μητέρα ή φυσική μητέρα εφόσον παραμένει άγαμη. Η χήρα μητέρα δικαιούται σύνταξη ή συμμετοχή στη σύνταξη της χήρας συ?ζύγου και αν ακόμη έγινε χήρα μετά το θάνατο του γιού της. Στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα που παρέχεται από το Δημόσιο ταμείο, συμμετέχει κατά το 1/4 ο πατέρας, και αν αυτός δεν υπάρχει ή έχει πεθάνει, η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι άγαμοι αδελφοί αυτού που πέ?θανε. Το παραπάνω δικαίωμα του πατέρα, της χήρας μητέρας και των αδελφών ανα?γνωρίζεται με αίτησή τους και παραμένει ακόμη και όταν η χήρα σύζυγος και τα τέκνα παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη ή όταν δε συντρέχουν για τη χήρα σύζυγο οι όροι θεμελίωσης δικαιώματος σε σύνταξη. Αν τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη, το μερίδιο της πατρικής οικογένειας προσαυξάνει τη σύνταξη της χήρας συζύγου. Η παραπάνω συμμετοχή του πατέρα, της χήρας μητέρας ή των αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα, ορίζεται στο 1/2 της σύνταξης της χήρας, εφόσον είχε εγερθεί αγωγή διαζυγίου μεταξύ των συζύγων και η σχετική δίκη κα?ταργήθηκε λόγω θανάτου του άνδρα. Στην περίπτωση κατά την οποία η αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής του πατέρα ή της χήρας μητέρας ή των άγαμων αδελφών στη σύνταξη της χήρας συ?ζύγου ή της χήρας συζύγου και των τέκνων ή των τέκνων μόνο γίνεται μετά τον κα?νονισμό σύνταξης των προσώπων αυτών, η καταβολή του μεριδίου συμμετοχής αρχίζει από τη χρονολογία έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης.

Οι θυγατέρες και οι άγαμες αδελφές, που έχουν το συνταξιοδοτικό δικαίωμα από γονείς ή αδέλφια που έπαθαν από πολεμικό ή άλλο γεγονός που εξομοιώνεται με αυτό, το οποίο επήλθε μετά την 1η Ιανουαρίου 1983 και θεμελιώνει δικαίωμα σύ?νταξης, αποκτούν το δικαίωμα αυτό με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που αποκτούν το ίδιο δικαίωμα και τα αγόρια. Α Ρ Θ Ρ Ο 36 Πατρική Οικογένεια

Αν αυτός που πέθανε ήταν άγαμος, δικαιούται σύνταξη:

Σε περίπτωση που οι γονείς έχουν πάρει διαζύγιο δικαιούται σύνταξη η μητέ?ρα και οι αδελφές ή οι αδελφοί που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, αν αυτός που πέθανε αποδεδειγμένα συζούσε με αυτούς ή τους συντηρούσε και τους προστάτευε πριν από το θάνατό του, αν δε αυτός συντηρούσε και τους δύο γονείς του η σύνταξη ανήκει και στους δύο. Αν δε συντηρούσε κανένα από αυτούς ή δε συζούσε με κανένα, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού.

Όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο εφαρμόζονται και όταν ο πα?τέρας αποδεδειγμένα δε συζούσε με τη σύζυγο και τα τέκνα του. Επίσης στην περίπτωση κατά την οποία ο πατέρας τέλεσε νέο γάμο μετά το θάνατο της συζύγου του, τη σύνταξη δικαιούνται οι άγαμες αμφιθαλείς αδελφές αυτού που πέθανε, αν ζούσαν χωριστά και αυτός αποδεδειγμένα συζούσε με αυτές ή τις συντηρούσε πριν από το θάνατό του.

Η πατρική οικογένεια των προσώπων που τελούν σε χηρεία χωρίς τέκνα ή σε διάζευξη χωρίς τέκνα, εξομοιώνονται όσον αφορά το δικαίωμα σε σύνταξη με την πατρική οικογένεια των αγάμων.

Μετά το θάνατο των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 25 του Κώδικα αυτού, η σύνταξή τους μεταβιβάζεται κατά το μισό στη χήρα σύζυγο ή στην ορφα?νή άγαμη θυγατέρα ή στο ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι. Ο πατέρας τους δικαιούται σύνταξη εφόσον είναι άπορος και ανίκανος για ερ?γασία και τον συντηρούσε αυτός που πέθανε ή εφόσον είναι άπορος και διανύει το 60ο έτος της ηλικίας του και άνω. Όταν δεν υπάρχει πατέρας δικαιούται σύνταξη η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελ?φές και οι ανήλικοι και άγαμοι αδελφοί, εφόσον αυτοί είναι άποροι και συντηρού?νταν ή θα συντηρούνταν από το τέκνο ή τον αδελφό τους που πέθανε.

Από το δημόσιο Ταμείο δικαιούνται επίσης σύνταξη η χήρα σύζυγος ή η άγα?μη θυγατέρα ή το ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι..

Για τον υπολογισμό της σύνταξης των οικογενειών του άρθρου αυτού αυτός που πέθανε σύμφωνα με τα παραπάνω εξομοιώνεται με στρατιώτη.

Η σύνταξη της πατρικής οικογένειας παρέχεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού μόνο αν αυτός που έπαθε ήταν άγαμος.

Για την εφαρμογή αυτού του άρθρου ο χαρακτηρισμός ως άπορου, αφήνεται στην ελεύθερη κρίση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις, την οποία σχηματίζει από τα νόμιμα δικαιολογητικά που θέτονται υπόψη του. Α Ρ Θ Ρ Ο 38 Οικογένειες συνταξιούχων που έχουν πεθάνει ή απαχθεί στην εμπόλεμη περίοδο

Οι οικογένειες των συνταξιούχων του Δημοσίου γενικά, που πέθαναν εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στην εμπόλεμη κατάσταση, όπως τα γε?γονότα αυτά καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία για πολεμικές συντάξεις ή πέθα?ναν με τις προϋποθέσεις της περιπτ. ιγ~ του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού δικαιού?νται, ανεξάρτητα από τη σύνθεσή τους, ολόκληρη τη σύνταξη αυτού που πέθανε, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου 110. Για τα υπόλοιπα εφαρ?μόζονται οι διατάξεις που ρυθμίζουν το δικαίωμα σε σύνταξη αυτού που πέθανε και εφόσον δεν δικαιούνται μεγαλύτερη σύνταξη με βάση άλλες διατάξεις.

Οι συνταξιούχοι γενικά του Δημοσίου που έχουν απαχθεί ως όμηροι από τις Αρχές κατοχής ή από ένοπλες οργανώσεις ή ομάδες πριν από την απελευθέρωση της χώρας ή μετά από αυτή, των οποίων η τύχη αγνοείται, ή εξαφανίσθηκαν με οποι?ονδήποτε τρόπο κατά την πολεμική περίοδο, θεωρούνται για τον κανονισμό της σύ?νταξης που ανήκει στις οικογένειές τους σύμφωνα με την προηγούμενη παράγρα?φο, ότι πέθαναν κατά την ημέρα της απαγωγής τους ως ομήρων ή της τελευταίας είδησης γι’ αυτούς.

Τα στρατιωτικά νοσοκομεία που νοσηλεύουν στρατιωτικούς είναι υποχρεω?μένα να εφοδιάζουν απαραίτητα κάθε έναν απ’ αυτούς κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο ή την οικογένειά του σε περίπτωση θανάτου του στο νοσοκομείο, με πι?στοποιητικό που εκδίδεται σε ειδικά αριθμημένα έντυπα, εκτυπώνεται σε δημόσιο χαρτί, παρέχεται δωρεάν και στηρίζεται στα στοιχεία που τηρούνται σ’ αυτά. Στο πιστοποιητικό αυτό εμφανίζεται η νοσηλεία στο νοσοκομείο, η διάρκειά της, η νόσος ή τα τραύματα για τα οποία νοσηλεύθηκε, οι ενδείξεις ανικανότητας που τυχόν υπάρχουν απ’ αυτήν, καθώς και η σχέση τους με τις κακουχίες του πο?λέμου ή την εκτέλεση της στρατιωτικής υπηρεσίας του στρατιωτικού στον πόλεμο.

Τα στρατιωτικά και πολιτικά νοσοκομεία είναι υποχρεωμένα να εφοδιάζουν με όμοιο πιστοποιητικό και όσους ιδιώτες ή στρατιωτικούς νοσηλεύονται από τραύ?ματα που έχουν προέλθει από αεροπορική επιδρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμι?κή ενέργεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 40 Σχέση παθήματος με την υπηρεσία

Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή αποφαίνεται για τη σχέση της νό?σου ή της σωματικής βλάβης με τις κακουχίες της στρατιωτικής υπηρεσίας στον πόλεμο ή με την εκτέλεση στρατιωτικής υπηρεσίας γενικά στον πόλεμο, ύστερα από εξέταση αυτού που έπαθε εφόσον αυτός βρίσκεται στη ζωή, και σε συνδυασμό με το πιστοποιητικό που αναγράφεται στο προηγούμενο άρθρο.

Η Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να διατάζει συμπληρω?ματική διοικητική ή υγειονομική έρευνα, καθώς και την εισαγωγή αυτού που έπαθε σε στρατιωτικό νοσοκομείο για ειδική εξέταση και παρακολούθηση.

Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή εκδίδει τη γνωμάτευσή της μόνο όταν διαπιστωθεί από αυτή ότι η παραπέρα παραμονή του ασθενούς στο νοσοκο?μείο είναι άσκοπη από άποψη θεραπείας.

Επανεξέταση αυτού που έπαθε από την αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επι?τροπή μπορεί να διαταχθεί σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 122 του Κώδικα αυτού.

Οι γνωματεύσεις της αρμόδιας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής ειναι υποχρεωτικές για τα όργανα που δικαιοδοτούν ή αποφασίζουν για τις συντάξεις. Η επιτροπή σχηματίζει γνώμη για τη σχέση της νόσου με τις κακουχίες του πο?λέμου λαμβάνοντας υπόψη μόνο το είδος της νόσου και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε αυτή και αποφαίνεται κατά την επιστημονική της κρίση, η οποία στην περίπτωση αυτή δεν υπόκειται σε έλεγχο, και ανεξάρτητα από τους χρονικούς περιορισμούς που τυχόν ορίζει ο νόμος για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης.

Αν υπάρχει αμφιβολία για τη σχέση του θανάτου ή του παθήματος με το πο?λεμικό τραύμα τότε αποφαίνονται τα όργανα που δικαιοδοτούν ή αποφασίζουν για τις συντάξεις, μετά από την προαναφερόμενη γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονο?μικής Επιτροπής.

Είναι άκυρη η επανάληψη όλης της διαδικασίας για κανονισμό πολεμικής σύ?νταξης εκτός αν πραγματοποιήθηκε ύστερα από πράξη ή απόφαση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις. Α Ρ Θ Ρ Ο 41 Ειδικές διατάξεις

Κατ’ εξαίρεση το ποσοστό ανικανότητας καθώς και η σχέση του τραυματισμού τους με την εκτέλεση της υπηρεσίας αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 25 και των οικογενειών όσων από αυτούς πέθαναν ή σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν καθορίζε?ται με την επιφύλαξη της περ. α~ της παρ. 2 του άρθρου 37 σύμφωνα με τις διατά?ξεις των άρθρων 4 και 5 με βάση τον πίνακα που προσαρτάται στον κώδικα αυτόν, από τριμελή επιτροπή που εδρεύει σε κάθε Νομαρχία και αποτελείται:

Σε περίπτωση που υπάρχουν αμφιβολίες για την ποσότητα του ποσοστού ανι?κανότητας που καθορίστηκε γι’ αυτόν που έπαθε ή για τη σχέση του τραυματισμού του με την εκτέλεση της υπηρεσίας του ή την αεροπορική επιδρομή, ο Υπουργός Οικονομικών μπορεί ύστερα από πρόταση της υπηρεσίας Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, να παραπέμπει την υπόθεση στην Α.Σ.Υ. Επιτροπή, η οποία αποφαίνεται σχετικά με βάση τα στοιχεία του φακέλου. Εφόσον η Α.Σ.Υ.Επιτροπή δεν μπορεί να σχηματίσει γνώμη από τα στοιχεία του φακέλου, μπορεί να ζητά τη συμπλήρωση τους. Επίσης μπορεί να παραπέμπει αυτόν που έπαθε σε νοσοκομείο για ειδική εξέταση και παρακολούθηση ή και να τον καλεί σ’ αυτήν για αυτοπρόσωπη εξέταση.

Για τις γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ. Επιτροπής εφαρμόζονται οι διατάξεις των πα?ραγράφων 5 και 6 του προηγούμενου άρθρου. Α Ρ Θ Ρ Ο 42 Μετακίνηση λόγω αδείας Λογίζεται ότι σχετίζεται με την εμπόλεμη υπηρεσία και η μετακίνηση του στρα?τιωτικού στον πόλεμο, είτε για οποιαδήποτε άδεια, είτε για την επιστροφή στην οι?κία του μετά την απόλυσή του από τις τάξεις και για ένα μήνα από αυτή. Α Ρ Θ Ρ Ο 43 Νοσήματα που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας περιόδου 1940 -1945

Νοσήματα που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας περιόδου 1940 - 1945 είναι:

Αυτοί που δικαιούνται σύνταξη ή αύξηση σύνταξης σύμφωνα με τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου στερούνται από κάθε δικαίωμα με άλλη διάταξη για σύνταξη μη πολεμική για την ίδια νόσο, για την οποία δικαιούνται σύνταξη κατά την προηγούμενη παράγραφο και η σύνταξη που τυχόν έχουν λάβει με βάση άλλη διάταξη επιστρέφεται. Α Ρ Θ Ρ Ο 44 Εκδήλωση και απόδειξη της νόσου

Τα νοσήματα του προηγούμενου άρθρου παρέχουν δικαίωμα σε σύνταξη , εφόσον αυτά εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής υπηρεσίας αυτού που έπαθε ή μέσα σ~ ένα εξάμηνο από την απόλυσή του από τις τάξεις του στρα?τεύματος. Ειδικά γι~ αυτούς που εκδήλωσαν φυματίωση μετά την απόλυσή τους, η προθεσμία εκδήλωσης της νόσου καθορίζεται σ~ ένα έτος από την απόλυσή τους από τις τάξεις του στρατεύματος.

Η εκδήλωση της νόσου μπορεί να αποδειχθεί με πιστοποιητικό στρατιωτικού ή πολιτικού νοσοκομείου ή από οποιοδήποτε άλλο επίσημο στοιχείο, από το οποίο φαίνεται ότι αυτός που έπαθε νοσηλεύτηκε κατά την υπηρεσία του στο στρατό σε στρατιωτικό ή πολιτικό νοσοκομείο για τη νόσο, από την οποία προήλθε η ανικανό?τητά του. Τέτοια αποδεικτικά στοιχεία της νόσου θεωρούνται: α) τα πιστοποιητικά όλων των επίσημα αναγνωρισμένων Ιδιωτικών Κλινικών, εφόσον νοσηλεύτηκαν στις Κλινικές αυτές όπως θα φαίνεται από τα επίσημα βιβλία που τηρούνται από αυ?τές, β) η αίτηση του ενδιαφερομένου εφόσον την υπέβαλε μέσα σ~ ένα εξάμηνο από τη δημοσίευση του Ν. 5/1943 (14-4-1943) και εφόσον προσκόμισε ένορκη βεβαίω?ση ενός ή δύο ιδιωτών ή στρατιωτικών γιατρών με την οποία βεβαιώθηκε από αυ?τούς ότι η εκδήλωση και η διαπίστωση της νόσου έγινε μέσα στις προθεσμίες που καθορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο από την απόλυσή του.

Ειδικά για τους στρατιωτικούς που έπαθαν από 15 Αυγούστου 1945 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950 και τις οικογένειές τους, τα οξέα νοσήματα παρέχουν δικαίωμα σύνταξης εφόσον εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, τα δε χρόνια εφόσον εκδηλώθηκαν μετά τη συμπλήρωση τρίμηνης υπηρεσίας στη ζώνη των επιχειρήσεων ή μέσα σ~ ένα εξάμηνο από την απομάκρυνσή τους από τη ζώνη αυτή και εφόσον συμπληρώθηκε τρίμηνη υπηρεσία σ~ αυτή. Η διάρκεια των επιχειρήσεων και η υπηρεσία τους στη ζώνη για κάθε αξιωμα?τικό ή οπλίτη βεβαιώνεται από την αρμόδια υπηρεσία της οικείας στρατιωτικής Αρχής και του Αρχηγείου Χωροφυλακής. Η διαπίστωση της νόσου αποδεικνύεται μόνο από επίσημα αντίγραφα φύλλων νοσηλείας των αρμόδιων στρατιωτικών ή άλλων κρατικών ή δημοτικών νοσοκομεί?ων ή νοσηλευτικών ιδρυμάτων δημόσιου δικαίου και το ποσοστό ανικανότητας κα?θώς και η σχέση της νόσου με τις κακουχίες των επιχειρήσεων κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 3 και 5 του Κώδικα αυτού. Α Ρ Θ Ρ Ο 45 Απόδειξη τραύματος, εξαφάνισης ή θανάτου

Το τραύμα ή ο θάνατος εξαιτίας πολεμικού γεγονότος αποδεικνύεται με πι?στοποιητικό που εκδίδεται από το καθ~ ύλη αρμόδιο Υπουργείο.

Σε περίπτωση αδυναμίας απόδειξης από επίσημα στοιχεία του τραυματισμού, της εξαφάνισης ή του θανάτου του στρατιωτικού γενικά κατά τον πόλεμο 1940-41, η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας μπορεί να βεβαιώσει τα γε?γονότα αυτά με βάση τα παρακάτω στοιχεία:

Οι μεταβολές στρατιωτικής υπηρεσίας που λείπουν εξαιτίας απώλειας ή κα?ταστροφής των αρχείων των μονάδων ή Στρατολογικών Γραφείων η οποία πιστο?ποιείται αρμόδια και οι οποίες επήλθαν σε στρατιωτικούς γενικά από την έναρξη της εμπόλεμης κατάστασης ή και προηγούμενα και μέχρι τη λήξη της, συμπληρώ?νονται, σε περίπτωση έλλειψης άλλων επίσημων στοιχείων, όπως παρακάτω με αποκλεισμό κάθε άλλου τρόπου,

Από την έναρξη της ισχύος του Ν.Δ. 720/1970 οι στρατολογικές μεταβολές εκτός από αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 118 του Ν.Δ. αυτού οι οποίες έχουν επέλθει από την κατάταξη στο στράτευμα και κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σ~ αυτό, εφό?σον δεν έχουν καταχωρισθεί στην αρμόδια στρατολογική μερίδα εξαιτίας απώλειας ή καταστροφής των αρχείων των μονάδων ή στρατολογικών γραφείων, που πιστο?ποιείται αρμόδια, ή λόγω υπηρεσιακής παράλειψης, συμπληρώνονται όπως ορίζεται στην επόμενη παράγραφο αν δεν υπάρχουν οποιαδήποτε άλλα επίσημα στοιχεία.

Οι μεταβολές που σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο λείπουν, συ?μπληρώνονται από το αρμόδιο στρατολογικό γραφείο με βάση ένορκη βεβαίωση του αξιωματικού διοικητή κάτω από τις διαταγές του οποίου υπηρέτησε ο ενδιαφε?ρόμενος κατά τη χρονική περίοδο για την οποία δεν υπάρχουν οι σχετικές μεταβο?λές στα στρατολογικά βιβλία, η οποία συντάσσεται σε Ειρηνοδίκη ή Συμβολαιο?γράφο.

Οι μεταβολές στρατιωτικής υπηρεσίας που λείπουν εξαιτίας απώλειας ή κατα?στροφής των αρχείων της χωροφυλακής ή στρατολογικών γραφείων, που πιστο?ποιείται αρμόδια, οι οποίες επήλθαν σε στρατιωτικούς της Χωροφυλακής μέχρι τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης, συμπληρώνονται όταν λείπουν άλλα επίσημα στοιχεία με ένορκη βεβαίωση του αξιωματικού ή υπαξιωματικού ο οποίος διατέλε?σε άμεσος ή έμμεσος προϊστάμενος του ενδιαφερομένου κατά το χρονικό διάστη?μα της στρατιωτικής υπηρεσίας που λείπει, η οποία γίνεται ενώπιον ανακριτικού υπαλλήλου Χωροφυλακής, στην περίπτωση δε που δεν είναι δυνατή η βεβαίωση αυτή, τότε συμπληρώνονται με ένορκη βεβαίωση ενώπιον αξιωματικού χωροφυλα?κής δύο στρατιωτικών της χωροφυλακής που μπορούν να βεβαιώσουν για τις με?ταβολές που λείπουν από δική τους αντίληψη.

Στις περιπτώσεις όπου από απόλυτη αδυναμία ή ανυπέρβλητο εμπόδιο, για τα οποία κρίνει ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, δεν είναι δυνατή η υποβολή των βεβαι?ώσεων που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, τότε μπορεί ο ίδιος Υπουργός να διατάξει με ιδιαίτερη διαταγή του για κάθε μία συγκεκριμένη περί?πτωση, μετά από σύμφωνη πρόταση του Αρχηγού Χωροφυλακής, τη συμπλήρωση των μεταβολών που λείπουν με βάση άλλα ικανά κατά την κρίση του αποδεικτικά στοιχεία.

Οι μεταβολές που στηρίχθηκαν σε ανακριβείς βεβαιώσεις, θεωρούνται αυτο?δίκαια άκυρες και διαγράφονται από τα μητρώα, αυτοί δε που βεβαίωσαν ψέματα με γνώση τους και όσοι τις χρησιμοποίησαν, ανεξάρτητα από την ποινική ευθύνη, παραπέμπονται στα Ανακριτικά Συμβούλια, οι μεν αξιωματικοί σύμφωνα με τις δια?τάξεις του Νόμου « περί κατάστασης Αξ/κών» οι δε ανθ/στές και οπλίτες σύμφωνα με τις διατάξεις του Δ/τος « Περί Ανακριτικών Συμβουλίων στη Χωροφυλακή».

Θεωρούνται έγκυρες και ισχυρές οι μεταβολές στρατιωτικής υπηρεσίας που συμπληρώθηκαν μέχρι την έναρξη της ισχύος του Ν. 727/1948, με βάση τα νομο?θετήματα που ίσχυαν πριν από αυτόν, εκτός από αυτές που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 48 Αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης

Οι πολεμικές συντάξεις των άρθρων 24 μέχρι 47 αυτού του Κώδικα αναγνω?ρίζονται ύστερα από αίτηση των ενδιαφερομένων που πρέπει να υποβάλουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους απευθείας ή δια της Αρχής που τους απέλυσε ή δια του αρμόδιου δημάρχου ή προέδρου κοινότητας. Η αίτηση αυτή πρέπει να συ?νοδεύεται από τα δικαιολογητικά που ορίζονται κατά περίπτωση στα επόμενα άρ?θρα.

Οι οικογένειες αυτών που πέθαναν μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης πρέπει να υποβάλουν αίτηση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους μαζί με τα δικαι?ολογητικά που ορίζονται στο άρθρο 50. Α Ρ Θ Ρ Ο 49 Δικαιολογητικά που πρέπει να υποβληθούν για την αναγνώριση δικαιώματος σύ?νταξης παθόντων σε πόλεμο. Διαδικαστικές διατάξεις

Αν πρόκειται για τραύμα που λήφθηκε σε πόλεμο υποβάλλονται τα ακόλουθα δικαιολογητικά :

Αν πρόκειται για νόσημα, που προήλθε από την υπηρεσία του σε πόλεμο ή επι?στράτευση, για την αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης υποβάλλονται:

Ο κανονισμός της σύνταξης των οπλιτών που κρίθηκαν ανίκανοι για το στρά?τευμα εξαιτίας τραύματος που λήφθηκε σε πόλεμο, μπορεί να γίνει και πριν από την οριστική απόλυσή τους από τις τάξεις του στρατού. Γι~ αυτό όσοι οπλίτες κρίνονται ως ανίκανοι από τις αρμόδιες Επιτροπές Απαλ?λαγών σύμφωνα με τα παραπάνω, παραπέμπονται από το νοσοκομείο στο οποίο νοσηλεύονται στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή για έκδοση της γνω?μάτευσης σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 40. Στην Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή αποστέλνονται από το νοσοκομείο που νο?σηλεύτηκε ο οπλίτης:

Οι συντάξεις των οικογενειών των στρατιωτικών που σκοτώνονται σε πόλεμο και αυτών που πεθαίνουν εξαιτίας πολεμικών τραυμάτων απονέμονται υποχρεωτι?κά μέσα σ~ ένα μήνα από την ημερομηνία που θα περιέλθει στην Υπηρεσία Συντά?ξεων το πιστοποιητικό του αρμόδιου Υπουργείου, από το οποίο φαίνεται ο θάνατος του στρατιωτικού, τα πρόσωπα της οικογένειάς του και ο τόπος διαμονής τους.

Το Υπουργείο υποχρεούται, με δική του επιμέλεια και χωρίς να ενοχλήσει τους ενδιαφερομένους, να γνωρίζει στην Υπηρεσία Συντάξεων για τους στρατιωτικούς που σκοτώθηκαν σε πόλεμο γνωστοποιώντας: α) το ονοματεπώνυμό τους, β) τον τόπο της καταγωγής τους, γ) τα μέλη της οικογένειάς τους, τα οποία δικαιούνται σύνταξη και τα οποία υποχρεούται να εξακριβώσει με δική του ενέργεια και χωρίς αίτηση των ενδιαφερομένων και δ) τον τόπο διαμονής των προσώπων αυτών. Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την απονομή της σύνταξης στις οικογένει?ες αυτών που αναφέρονται στο άρθρο αυτό είναι: α) έγγραφο του αρμόδιου Υπουργείου στην Υπηρεσία Συντάξεων, β) βεβαίωση του Υπουργείου αυτού η οποία να περιέχει όλα τα στοιχεία που ορίζονται από το προηγούμενο εδάφιο και γ) πιστοποιητικό του δημάρχου ή προέδρου κοινότητας που εκδίδεται με αίτηση του ίδιου Υπουργείου και εμφανίζει την οικογενειακή κατάσταση αυτού που πέθανε. Στο έγγραφο με το οποίο διαβιβάζονται τα παραπάνω, σημειώνεται και το Ταμείο, από το οποίο επιθυμεί να κοινοποιηθεί σ’ αυτόν το αντίγραφο της πράξης συντα?ξιοδότησης που θα εκδοθεί.

Για την απονομή σύνταξης στις οικογένειες των πολιτών που βρίσκονται σε πο?λιτική επιστράτευση και σκοτώνονται κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας ή που πε?θαίνουν εξαιτίας τραυμάτων που λήφθηκαν κατά την εκτέλεση της ίδιας υπηρεσίας απαιτούνται τα εξής δικαιολογητικά :

Για την απονομή σύνταξης στις οικογένειες των εθελοντών αδελφών νοσοκό?μων και μελών της ΕΟΝ που σκοτώθηκαν σε διατεταγμένη υπηρεσία ή εξαιτίας τραυμάτων που λήφθηκαν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας αυτής, αντί για τα πι?στοποιητικά με στοιχεία (γγ) και (δδ) της περιπτώσεως α~ της προηγούμενης πα?ραγράφου, απαιτούνται αντίστοιχα, πιστοποιητικό της αρμόδιας προϊσταμένης αρχής αυτού που πέθανε από το οποίο να προκύπτει ότι τον είχε διαθέσει στην υπη?ρεσία που έπαθε, και πιστοποιητικό της αρχής που τον χρησιμοποίησε το οποίο να βεβαιώνει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτός έπαθε. Σχετικά με τα υπόλοιπα ισχύουν όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο.

Για την απονομή σύνταξης σ~ αυτούς που έπαθαν με τις προϋποθέσεις των προηγούμενων παραγράφων απαιτούνται κατά περίπτωση τα δικαιολογητικά που ορίζονται σ~ αυτές και ακόμη η γνωμάτευση της οικείας τριμελούς Υγειονομικής Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 41.

Για την απονομή σύνταξης στις οικογένειες αυτών που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο οι οποίοι πέθαναν μετά την απόκτηση δικαιώματος σε σύνταξη απαιτούνται τα δικαιολογητικά που ορίζονται στο άρθρο 50. Α Ρ Θ Ρ Ο 55 Δικαιολογητικά για απόδειξη της απορίας. Για απόδειξη της απορίας, στις περιπτώσεις που απαιτείται αυτή, οι ενδιαφε?ρόμενοι υποβάλλουν:

Τα πιστοποιητικά που εκδίδονται από τους δημάρχους και προέδρους κοινο?τήτων περιλαμβάνουν, ανάλογα με τις διάφορες περιπτώσεις τα εξής στοιχεία:

Το πιστοποιητικό του δημάρχου ή του προέδρου Κοινότητας μπορεί να εκδο?θεί και με βεβαίωση του οικείου εφημερίου. Η χρονολογία γέννησης όμως των αγο?ριών της οικογένειας πρέπει να βεβαιώνεται από τα οικεία μητρώα αρρένων και των κοριτσιών από τα γενικά μητρώα δημοτών ή ληξιαρχικές πράξεις γέννησης εφόσον αυτές υπάρχουν.

Σε περίπτωση ψευδούς πιστοποίησης με σκοπό την απονομή πολεμικής σύ?νταξης αυτός που εξέδωσε την πιστοποίηση διώκεται ποινικά και τιμωρείται με τις διατάξεις του Ποινικού Νόμου για ψευδή πιστοποίηση είτε ενέργησε από δόλο είτε από αμέλεια. Α Ρ Θ Ρ Ο 57 Δικαίωμα για αύξηση σύνταξης.

Οποιοσδήποτε δικαιούται αύξηση της σύνταξής του πρέπει να υποβάλει αίτη?ση το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Αν ο συνταξιούχος πέθανε χωρίς να υποβάλει την παραπάνω αίτηση αυτή υπο?βάλλεται από οποιονδήποτε έχει έννομο συμφέρον. Η ίδια παραπάνω εγκύκλ.

Δικαίωμα για πολεμική σύνταξη , σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις για τους παθόντες κατά την πολεμική περίοδο 1940-1950, έχουν οι έλληνες πολίτες που ανή?κουν σε αναγνωρισμένες Εθνικές Ανταρτικές Ομάδες ή Εθνικές Οργανώσεις Εσω?τερικής Αντίστασης ή έδρασαν σε σύμπραξη με μονάδες του Ελληνικού ή Συμμαχικού Στρατού ή με άτομα που εξαρτώνται από το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ή έλαβαν μέρος στη μάχη της Κρήτης, εφόσον όλοι αυτοί, κατά το χρο?νικό διάστημα από 26ης Απριλίου 1941 μέχρι την απελευθέρωση της χώρας έπα?θαν από τραύματα που λήφθηκαν σε μάχη κατά του εχθρού ή λόγω αντιποίνων για την πιο πάνω δράση τους.

Θεωρούνται επίσης για την εφαρμογή του Κώδικα αυτού ότι έπαθαν ή σκοτώ?θηκαν σε μάχη και οι έλληνες πολίτες, που έπαθαν ή πέθαναν κατά την ενέργεια κα?τασκοπείας ή δολιοφθοράς, που στρεφόταν κατά του εχθρού ή εξαιτίας τέτοιας ενέργειάς τους, εφόσον αποδεδειγμένα ενήργησαν με εντολή της ηγεσίας των ομάδων στις οποίες ανήκαν, ή σε σύμπραξη με μονάδα ή άτομο που εξαρτάται από το Ελληνικό ή Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής, καθώς και αυτοί που σκο?τώθηκαν ή πέθαναν από τραύματα ή εκτελέστηκαν λόγω αντιποίνων για τη συμμε?τοχή τους στη μάχη της Κρήτης. Α Ρ Θ Ρ Ο 60 Βαθμός συνταξιοδότησης - Συντάξιμη αναπηρία. Αυτοί που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο εξομοιώνονται με στρατιώτες και δικαιούνται από 1ης Νοεμβρίου 1950 σύνταξη εφόσον εξαιτίας των τραυμάτων τους έχουν υποστεί μείωση της ικανότητας για εργασία τουλάχιστον 25%. Α Ρ Θ Ρ Ο 61 Δικαίωμα σύνταξης οικογενειών. Οι οικογένειες των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 59, τα οποία πέθα?ναν ή πεθαίνουν μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης, καθώς και οι οικογέ?νειες αυτών που σκοτώθηκαν με τις προϋποθέσεις των παραγράφων 1 και 2 του πα?ραπάνω άρθρου, δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 35 και 36 του Κώδικα αυτού. Α Ρ Θ Ρ Ο 62 Αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης. Η αναγνώριση του δικαιώματος για σύνταξη σύμφωνα με τις παραπάνω διατά?ξεις γίνεται ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου. Παρατήρηση: Ο Α.Ν. 1855/51 καταργήθηκε με το άρθρο 15 παρ. 2 του Ν. 1543/85, όσοι όμως δικαιώθηκαν σύνταξη με εφαρμογή του εξακολουθούν να την εισπράττουν, εκτός αν ήθελαν να επιλέξουν εκείνη που δικαιούνται με βάση τις δια?τάξεις των άρθρων 1-14 του τελευταίου νόμου.

Για την αναγνώριση του πιο πάνω δικαιώματος σύνταξης απαιτούνται τα εξής δικαιολογητικά:

Για την αίτηση που υποβάλλεται από τρίτο πρόσωπο εφαρμόζονται οι διατά?ξεις του άρθρου 58.

Αυτοί που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, εφόσον έπαθαν εξαιτίας τραυμάτων που προκλήθηκαν σε μάχη κατά του εχθρού ή από ατυχήματα ή βίαια περιστατικά, που είχαν άμεση σχέση με τη δράση τους στην Εθνική Αντίσταση ή από οποιαδήποτε δράση του εχθρού που αποδεδειγμένα έχει άμεση σχέση με τους σκοπούς του.

Δικαιούνται επίσης σύνταξη όσοι από τους παραπάνω έχουν καταστεί μόνιμα ανίκανοι από νόσο που ήταν αποτέλεσμα των κακουχιών της υπηρεσίας τους στην Εθνική Αντίσταση ή των οποιωνδήποτε κακουχιών που έχουν επαρκή αιτιώδη σχέ?ση με τη δράση τους στην Εθνική Αντίσταση.

Τα οξέα νοσήματα παρέχουν δικαίωμα σύνταξης εφόσον είχαν εκδηλωθεί κα?τά τη διάρκεια της δράσης στην Εθνική Αντίσταση, και τα χρόνια εφόσον είχαν εκ?δηλωθεί μετά τη συμπλήρωση τρίμηνης υπηρεσίας στη ζώνη επαφής ή μέσα σ~ ένα εξάμηνο από την απομάκρυνση από τη ζώνη αυτή και εφόσον είχε συμπληρωθεί τρίμηνη συνεχής υπηρεσία σ~ αυτή.

Η διάρκεια της δράσης στην Εθνική Αντίσταση καθώς και η υπηρεσία στη ζώ?νη επαφής για κάθε αγωνιστή γενικά, βεβαιώνεται από την Επιτροπή του άρθρου 13 του Ν.Δ.179/1969. Α Ρ Θ Ρ Ο 67 Βαθμός ανικανότητας.

Το ποσοστό αναπηρίας ορίζεται από την Α.Σ.Υ. Επιτροπή, σύμφωνα με τη νο?μοθεσία που ισχύει γι~ αυτούς που έπαθαν στον πόλεμο 1940-1941.

Ποσοστό αναπηρίας μικρότερο από 25% δεν παρέχει δικαίωμα σύνταξης. Α Ρ Θ Ρ Ο 68 Βαθμός συνταξιοδότησης. Για τον υπολογισμό της σύνταξης όσων αναφέρονται στο παραπάνω άρθρο 65 αυτοί εξομοιώνονται με τους παρακάτω βαθμούς στρατιωτικών : ο αγωνιστής ή αυ?τός που εξομοιώνεται με αγωνιστή με στρατιώτη, ο ομαδάρχης με δεκανέα, ο οπλαρχηγός Γ~ ή Β~ κατηγορίας με λοχία, ο οπλαρχηγός Α~ κατηγορίας με επιλοχία, ο υπαρχηγός ή το μέλος διοικούσας ή εκτελεστικής Επιτροπής με ανθυπασπιστή, ο υποταγμένος αρχηγός με ανθυπολοχαγό, ο αυτοτελής αρχηγός με υπολοχαγό και ο γενικός αρχηγός με λοχαγό, εφόσον από άλλη διάταξη δε λαμβάνουν σύντα?ξη μεγαλύτερου βαθμού. Α Ρ Θ Ρ Ο 69 Υπολογισμός σύνταξης. Για τον υπολογισμό της σύνταξης οπλιτών, ανθυπασπιστών και αξιωματικών που αναγνωρίζονται ως ανάπηροι με τις παραπάνω προϋποθέσεις εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις που ισχύουν για τις πολεμικές συντάξεις της περιόδου 19401950. Α Ρ Θ Ρ Ο 70 Επιδόματα ανικανότητας. Όλα τα προσωπικά και αμεταβίβαστα επιδόματα των πολεμικών συνταξιούχων που χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις που κάθε φορά ισχύουν απονέμονται και στους οπλίτες, ανθυπασπιστές και αξιωματικούς που αναγνωρίζονται ανάπηροι με βάση τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Α Ρ Θ Ρ Ο 71 Αποδείξεις παθήματος.

Το είδος του τραύματος καθώς και το είδος και η εκδήλωση της νόσου αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 65, πρέπει να αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία του χρόνου κατά τον οποίο πραγματοποιήθηκαν τα γεγονότα ή πάρα πολύ κοντά σ~ αυ?τόν. Πάρα πολύ κοντά στην ημερομηνία του τραυματισμού ή της εκδήλωσης της νό?σου χρονικό σημείο θεωρείται αυτό που δεν απέχει περισσότερο από ένα έτος από την ημερομηνία που πραγματοποιήθηκαν τα γεγονότα αυτά.

Ο τόπος, ο χρόνος και οι συνθήκες του τραυματισμού ή του θανάτου αποδει?κνύονται από επίσημα στοιχεία.

Η σχέση της νόσου με τις κακουχίες της υπηρεσίας στην Εθνική Αντίσταση κρί?νεται από την Α.Σ.Υ.Ε. , η γνωμάτευση της οποίας είναι υποχρεωτική.

Σε περίπτωση αδυναμίας απόδειξης από επίσημα στοιχεία του τραυματισμού ή του θανάτου των παραπάνω, τηρείται η διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 45 παρ. 2. Α Ρ Θ Ρ Ο 72 Οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν, πέθαναν ή πεθαίνουν. Οι οικογένειες των αναπήρων ή αυτών που σκοτώθηκαν ή εκτελέσθηκαν ή οπωσδήποτε πέθαναν , οι οποίοι είχαν αναγνωρισθεί αγωνιστές με τις προϋποθέ?σεις του άρθρου 66, δικαιούνται, σύμφωνα με την αντιστοιχία που καθορίζεται στο άρθρο 68, τη σύνταξη που προβλέπεται κάθε φορά για τις πολεμικές συντάξεις. Η πατρική οικογένεια συμμετέχει στη σύνταξη της χήρας συζύγου και των τέ?κνων με τους όρους και τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 35. Α Ρ Θ Ρ Ο 73 Μεταθανάτια προαγωγή. Οι οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν, εκτελέσθηκαν ή οπωσδήποτε πέθαναν με τις συνθήκες που ορίζονται στα προηγούμενα άρθρα, δικαιούνται σύνταξη, η οποία υπολογίζεται με βάση τον αμέσως ανώτερο βαθμό που ορίζεται στο άρθρο 68. Α Ρ Θ Ρ Ο 74 Χρονολογία άσκησης του δικαιώματος για σύνταξη. Οποιοσδήποτε δικαιούται σύνταξη σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις ή αύ?ξηση της σύνταξής του, πρέπει να υποβάλει αίτηση στο Γενικό Λογιστήριο του Κρά?τους. Α Ρ Θ Ρ Ο 75 Χρονολογία έναρξης πληρωμής. Η πληρωμή της σύνταξης ή της αύξησής της αρχίζει ένα έτος αναδρομικά από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της πράξης κανονισμού ή αύξησης της σύνταξης, η οποία δεν μπορεί όμως να ανατρέξει σε χρόνο προγενέστερο της χρονολογίας υποβολής της αίτησης στην Επιτροπή του άρθρου 13 του Ν.Δ. 179/1969 για αναγνώριση της ιδιότητας του αγωνιστή. Α Ρ Θ Ρ Ο 76 Εννοιολογικοί προσδιορισμοί. Όπου στις πιο πάνω διατάξεις αναφέρονται οι όροι «Εθνική Αντίσταση» και «Εχθρός» αυτοί έχουν την έννοια που καθορίζεται στα άρθρα 1 και 21 του Ν.Δ. 179/1969.

Έλληνες πολίτες από τον άμαχο πληθυσμό, ανεξάρτητα από φύλο, που έχουν συμπληρωμένο το 14ο έτος της ηλικίας τους, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, εφόσον έχουν υποστεί διαρκή μείωση της ικανότητάς τους για εργασία από τραύμα που προήλθε:

Την παραπάνω σύνταξη δικαιούνται και οι Έλληνες το γένος Δωδεκανήσιοι, που έπαθαν κατά το διάστημα του τελευταίου πολέμου.

Επίσης την ίδια σύνταξη δικαιούται και το προσωπικό των εμπορικών πλοίων από έλληνες πολίτες, αν πρόκειται για τραύμα που είχε συμβεί οπουδήποτε από πολεμική ενέργεια, από την έναρξη της γενικής εμπόλεμης κατάστασης και μέχρι το τέλος της. Α Ρ Θ Ρ Ο 78 Γεγονότα που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης. Θεωρούνται ότι οφείλονται, κατά την έννοια της περίπτωσης α~ του προηγού?μενου άρθρου, στη γενική εμπόλεμη κατάσταση τα τραύματα , θανατηφόρα ή όχι, που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων ή από βομβαρδι?σμό από την ξηρά, θάλασσα και αέρα, καταβύθιση πλωτών μέσων γενικά, έκρηξη βλημάτων ή από άλλα ατυχήματα ή συμβάντα, τα οποία μπορούν ν~ αποδοθούν σε γεγονότα του πολέμου, καθώς και ο θάνατος, έστω και από νόσο, αν επήλθε σε αιχμαλωσία, ομηρία ή σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σε όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις , εφόσον αποδεικνύεται ότι υπάρχει σχετικά με το πάθημα βαρύ πταίσμα αυτού που έπαθε δε γεννιέται δικαίωμα για σύνταξη. Δε δικαιούνται, επίσης, σύνταξη όσοι από τους παραπάνω ανήκουν σε αναρχι?κές ή ανατρεπτικές οργανώσεις. Α Ρ Θ Ρ Ο 79 Συντάξιμη αναπηρία. Για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης ανικανότητας γι~ αυτούς που καθίστα?νται ανίκανοι σύμφωνα με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, απαιτείται ποσοστό αναπη?ρίας τουλάχιστον 25%. Α Ρ Θ Ρ Ο 80 Ποσό σύνταξης. Η σύνταξη που ανήκει στους παραπάνω παθόντες ορίζεται ίση με το 85% της μηνιαίας σύνταξης που ανήκει κάθε φορά, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για τις πολεμικές συντάξεις, σε οπλίτη που έχει υποστεί την ίδια μείωση της ικανό?τητας για εργασία εξαιτίας της υπηρεσίας του σε πόλεμο.

Μέλη της οικογένειας αυτού που πέθανε, τα οποία δικαιούνται βοήθημα, είναι οι χήρες, τα ανήλικα ή ενήλικα μεν, αλλά ανίκανα για εργασία κατά ποσοστό 67% και άνω αγόρια, οι γονείς και οι ανίκανες άγαμες ή διαζευγμένες θυγατέρες με πο?σοστό ανικανότητας 67% και άνω, εφόσον συντρέχουν ανάλογα με την προσωπική και οικογενειακή κατάσταση αυτού που πέθανε οι όροι και οι προϋποθέσεις των άρ?θρων 35 και 36 του Κώδικα αυτού. Το ποσοστό αναπηρίας, όπου απαιτείται, διαπι?στώνεται με γνωμάτευση της Ανώτατης του Στρατού Υγειονομικής Επιτροπής.

Συντάξεις που έχουν απονεμηθεί σε οικογένειες πολιτών από τον άμαχο πλη?θυσμό που σκοτώθηκαν με τις συνθήκες των άρθρων 77 και 78 του Κώδικα αυτού και διακόπηκαν σε εφαρμογή του άρθρου 10 του Α.Ν. 1512/1950, επαναχορηγού?νται και μετατρέπονται σε βοηθήματα με πράξη ή απόφαση των αρμόδιων συντα?ξιοδοτικών οργάνων, εφόσον συντρέχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις της προη?γούμενης παραγράφου.

Από 1ης Νοεμβρίου 1950 παύουν να καταβάλλονται και οι συντάξεις που ανα?γνωρίσθηκαν σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 6 του Ν. 2769/1922 και την παρ. 4 του άρθρου 6 του Ν. Δ/τος της 23ης Νοεμβρίου 1925, όπως αυτά τροποποιήθη?καν και συμπληρώθηκαν μεταγενέστερα, σε έλληνες πολίτες που έπαθαν από γε?γονός του πολέμου, στις οικογένειές τους σε περίπτωση θανάτου τους καθώς και στις οικογένειες αυτών που πέθαναν σύμφωνα με τους ίδιους όρους: Οι συντάξεις αυτές μετατρέπονται σε βοηθήματα σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού και του προη?γούμενου άρθρου. ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 83 Συμπλήρωση ηλικίας - Επανεξέταση εξαιτίας επιδείνωσης της υγείας του αναπήρου.

Η συμπλήρωση του 14ου έτους της ηλικίας των Ελλήνων πολιτών που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του άρθρου 79, για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης θε?ωρείται ότι έγινε την 31η Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο συμπληρώνεται το 14ο έτος της ηλικίας αυτών, εκτός αν από ληξιαρχική πράξη γέννησης που συντάχθηκε εμπρόθεσμα προκύπτει η ακριβής χρονολογία γέννησης, οπότε η χρονολο?γία αυτή λαμβάνεται υπόψη για την εξέταση του δικαιώματος σε σύνταξη.

Όπου σύμφωνα με τα παραπάνω το δικαίωμα βοηθήματος εξαρτάται από ορι?σμένη ηλικία, αυτή λογίζεται ότι συμπληρώθηκε την 31η Δεκεμβρίου του έτους κα?τά το οποίο συμπληρώνεται με βάση εγγραφή που υπάρχει, αν πρόκειται για άν?δρες στα οικεία μητρώα αρρένων, και αν πρόκειται για γυναίκες στα οικεία δημο?τολόγια, εκτός αν από ληξιαρχική πράξη γέννησης που συντάχθηκε εμπρόθεσμα προκύπτει η ακριβής χρονολογία γέννησης, οπότε λαμβάνεται υπόψη αυτή.

Οι ανάπηροι του άμαχου πληθυσμού, οι οποίοι συνταξιοδοτούνται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 77 ως 80 του Κώδικα αυτού, εφόσον επικαλούνται επι?δείνωση της κατάστασης της υγείας τους, που οφείλεται στην εξέλιξη της πάθησης για την οποία συνταξιοδοτήθηκαν, δικαιούνται με αίτησή τους να επανεξετασθούν μία φορά από την Ανώτατη Στρατού Υγειονομική Επιτροπή (ΑΣΥΕ).

Η Α.Σ.Υ.Ε. αποφαίνεται με αιτιολογημένη γνωμάτευσή της για την επιδείνωση ή όχι της υγείας του αναπήρου που επανεξετάζεται, για τα αίτια που προκάλεσαν την επιδείνωση αυτή, για το ποσοστό ανικανότητας κατά το χρόνο της επανεξέτα?σής του και για το αν η επιδείνωση είναι συνέπεια του παθήματος για το οποίο συ?νταξιοδοτείται.

Η σύνταξη του αναπήρου κανονίζεται με βάση το νέο ποσοστό ανικανότητας που καθορίζεται μετά από την επανεξέταση είτε αυτό είναι μεγαλύτερο είτε είναι μι?κρότερο. Σε περίπτωση που καθορισθεί ποσοστό ανικανότητας που δεν παρέχει δι?καίωμα σύνταξης, η καταβολή της σύνταξης διακόπτεται.

Για την αναγνώριση του παραπάνω δικαιώματος σύνταξης ή βοηθήματος απαιτούνται τα παρακάτω δικαιολογητικά:

Ψευδείς ισχυρισμοί του αιτούντος, που αναφέρονται στα περιστατικά του πα?θήματος ή στην περιουσιακή του κατάσταση έχουν ως συνέπεια εκτός από την επι?στροφή της συντάξεως ή βοηθήματος που έχει ληφθεί και την ποινή φυλάκισης μέχρι 2 ετών.

Σε περίπτωση υποβολής αίτησης από τρίτο πρόσωπο εφαρμόζονται οι διατά?ξεις του άρθρου 58.

Η βασική μηνιαία πολεμική σύνταξη ανικανότητας που αναγνωρίζεται στους ανάπηρους πολέμου οπλίτες, των οποίων η σύνταξη δεν κανονίζεται με βάση το μι?σθό ενεργείας, είναι ίση με το 1,2% του μηνιαίου βασικού μισθού του λοχαγού, όπως αυτό ισχύει κάθε φορά ανά εκατοστό ανικανότητας.

Για τον υπολογισμό του ποσού της σύνταξης των βαριά αναπήρων στους οποί?ους αναφέρεται το άρθρο 129, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου αυτού.

Η σύνταξη των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 27 κανονίζεται με βάση το βαθμό που τελικά τους έχει απονεμηθεί. Α Ρ Θ Ρ Ο 89 Υπολογισμός σύνταξης οικογενειών οπλιτών. Με την επιφύλαξη της διάταξης της παραγράφου 1 του άρθρου 10, η σύνταξη των οικογενειών των οπλιτών που αναφέρονται στις παρ. 1 και 2 του προηγούμενου άρθρου ορίζεται μετά το θάνατό τους στο μισό της σύνταξης που ανήκει σ~ αυτόν που πέθανε. Η σύνταξη αυτή προσαυξάνεται για κάθε τέκνο που έχει δικαίωμα σύ?νταξης, κατά το ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 95 για το βαθμό ανθυπασπιστή.

Η βασική μηνιαία πολεμική σύνταξη, που αναγνωρίζεται στις οικογένειες των έγγαμων οπλιτών που σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν ή πέθαναν από τραύματα ή νόσο απότοκο των κακουχιών του πολέμου, ορίζεται στο ποσό που αναλογεί σε ανάπηρο οπλίτη που φέρει ανικανότητα 30% σύμφωνα με το άρθρο 88.

Αν μαζί με τη χήρα σύζυγο συντρέχουν και τέκνα που δικαιούνται σύνταξη, η σύνταξη αυτή προσαυξάνεται για κάθε τέκνο κατά το ποσό που ορίζεται στην πα?ράγραφο 2 του άρθρου 85 για το βαθμό του ανθυπασπιστή. Αν πρόκειται για συ?νταξιοδότηση μόνο τέκνων, προστίθεται στη σύνταξη που καθορίζεται παραπάνω, την οποία λαμβάνει το πρώτο τέκνο, η ίδια προσαύξηση για καθένα από τα άλλα τέ?κνα που δικαιούνται σύνταξη. Α Ρ Θ Ρ Ο 91 Οικογένειες άγαμων οπλιτών που σκοτώθηκαν.

Η βασική μηνιαία πολεμική σύνταξη, που αναγνωρίζεται στις οικογένειες των άγαμων οπλιτών που σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν ή πέθαναν από τραύματα ή νό?σο που προήλθε από τις κακουχίες του πολέμου, ορίζεται στο ποσό που αναλογεί σε ανάπηρο οπλίτη που φέρει ανικανότητα 30%, σύμφωνα με το άρθρο 88.

Αν κατά την 1η Ιουλίου 1952,

Η σύνταξη της μητέρας και των αδελφών ανήκει η μισή στην μητέρα , η άλλη μισή στις αδελφές και στους αδελφούς σε ίσα μερίδια με δυνατότητα να ζητηθεί η καταβολή της σύνταξης αυτής χωριστά. Αν κάποιο από τα αδέλφια παντρευτεί ή πεθάνει ή αν κάποιο από τα αγόρια ενη?λικιωθεί, το μερίδιό του προσαυξάνει το μερίδιο της μητέρας και των άλλων αδελ?φών.

Όταν δεν υπάρχει μητέρα ή αυτή έχει πεθάνει η σύνταξη ανήκει ολόκληρη στις αδελφές και στους αδελφούς.

Σε περίπτωση που δικαιούνται σύνταξη και οι δύο γονείς, η σύνταξη μοιράζε?ται μεταξύ τους σε ίσα μερίδια. Άρθρα 1 Α.Ν.2650/ 40 Ν.Δ. 1260/42, Α.Ν. 2734/40, Ν. 5/43, Α.Ν. 1939/51, 6 ΠΥΣ 188/60, που κυρώθηκε με το Άρθρ. 37 Ν.Δ.4242/ 62, 8 Α.Ν. 377/68, όπως τα ποσά διεμορφώθ. με τα Ν.Δ. 80/69, 416/70, 829/71, 1317/72, 132/73, 278/74, 67/74, νόμων 32/ 75, 290/76, 550/77, 787/78, Ν.1202/81, όπως αντικ. με το αρ. 2 παρ. 2 του Ν. 1859/89 Άρθρα 1 Α.Ν.2650/ 40, Ν.Δ. 1260/42, Α.Ν. 1939/51, 6 ΠΥΣ 188/60, που κυρώθ. με το Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/62, 8 Α.Ν. 377/68, όπως διαμορφ. με τ~ ανω- τέρω νομοθετήματα και αντικ. με το άρθρο 2 παρ. 2 του Ν. 1859/89 Άρθρα 1 Α.Ν.2650/ 40, Ν.Δ. 1260/42, Α.Ν.1939/51, 6 ΠΥΣ 188/60, που κυρώθ. με τα Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/62, 8 Α.Ν. 377/68, όπως τα ποσά διαμορφ. με τα Ν.Δ. 80/69, 416/ 70, 829/71,1317/72, 132/73, 287/74, 67/64, τους νόμους 32/75, 290/76, 550/ 77, 787/78, Ν.1202/ 81, και αντικατ. με το αρ. 2 Παρ. 3 του Ν. 1859/89 Άρθρον 1 Ν.Δ. 2200/52, 6 ΠΥΣ 188/60, που κυρώθ. με το Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/62, 8 Α.Ν.377/ 68 κ.λπ. όπως στην Παρ. 1, όπως αντικατ. με το αρ. 2 Παρ. 3 του Ν.1859/ 89 Άρθρ. 56 παρ. Β.Δ. 31.10.35 σε συνδ. με τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Άρθρ. 56 παρ. 3 Β.Δ. 31.10.35 σε συνδ. με τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 Παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Άρθρ. 56 παρ. 4 Β.Δ. 31.10.35 σε συνδ.με τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ.1 Α.Ν. 1854/51 και κοινοτικοί άρχοντες, εκκλησιαστικοί λειτουργοί, υπάλληλοι Ν.Π.Δ.Δ. και ΟΤΑ και σιδηροδρομικοί

Ο συντάξιμος μισθός με βάση τον οποίο υπολογίζεται η σύνταξη των αξιωμα?τικών και ανθυπασπιστών γενικά που δεν έχουν υπαχθεί στις ειδικές πολεμικές κα?ταστάσεις, των τακτικών δημόσιων υπαλλήλων και του βοηθητικού προσωπικού, των δημοτικών και κοινοτικών αρχόντων και των εκκλησιαστικών λειτουργών και όσων εξομοιώνονται με αυτούς, των τακτικών σιδηροδρομικών υπαλλήλων, των τα?κτικών υπαλλήλων ΝΠΔΔ και ΟΓΑ ορίζεται ως εξής:

Η σύνταξη των αξιωματικών και των ανθυπασπιστών ορίζεται:

Η σύνταξη των τακτικών δημόσιων υπαλλήλων και του βοηθητικού προσωπι?κού, των δημοτικών και κοινοτικών αρχόντων και των εκκλησιαστικών λειτουργών, των τακτικών σιδηροδρομικών υπαλλήλων, των τακτικών υπαλλήλων ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, των υπαλλήλων του Σώματος της Αστυνομίας Πόλεων από το βαθμό του υπα?στυνόμου β~ τάξεως, που συμπεριλαμβάνεται, και πάνω καθώς επίσης και των υπαλ?λήλων του Πυροσβεστικού Σώματος από το βαθμό του σταθμάρχη β~ , του αρχιο?δηγού β~, του αρχιτεχνίτη β~, που συμπεριλαμβάνονται και πάνω, ανέρχεται, αν εί?ναι ανίκανοι για την εκτέλεση της υπηρεσίας τους, σ~ ολόκληρο το συντάξιμο μισθό που αναφέρεται στην παραπάνω παρ. 1 για τον αμέσως μεγαλύτερο βαθμό από εκείνον που έφεραν κατά τον τραυματισμό τους, και, αν είναι ανίκανοι για την άσκη?ση οποιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος, σ~ ολόκληρο το συντάξιμο μισθό που αναφέρεται στην παρ. 1 για δύο βαθμούς μεγαλύτερους από εκείνον που έφε?ραν κατά τον τραυματισμό τους. Άρθρ. 4 και 7 Α.Ν. 2665/40, 1 Ν.362/43, όπως συμπλ. με τα Άρθρ. 3,4 Ν.812/ 43, 3 Ν.1640/44, 5 Ν.1939/51 και 1 των ΠΥΣ 74/61, 141/61 και 64/62 οι οποίες κυρωθ. με το Άρθρ. 37 του Ν.Δ.4242/62, σε συνδ. με το Άρθρ. 3 Α.Ν.835/48 Έχει ληφθεί από το συνδ. των διατάξεων του Άρθρ. 1 παρ. 1 εδαφ. δευτ. ΠΥΣ 74/61 όπως αντικατ. με το Άρθρ. 1 της ΠΥΣ 141/61 που κυρώθηκε με το Άρ?θρ. 37 Ν.Δ.4242/ 62 και του Άρ?θρ. 2 παρ. 2 Ν.787/78 που τρο?ποπ. με το Άρθρ. 4 παρ. 6 Ν. 2320/95

Οι οικογένειες των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών γενικά και εκείνων που εξομοιώνονται με αυτούς, είτε είναι στην ενέργεια είτε όχι, καθώς και των δη?μόσιων γενικά υπαλλήλων, είτε είναι στην υπηρεσία είτε όχι, οι οποίοι σκοτώθηκαν στον πόλεμο ή στο συμμοριακό αγώνα ή σε διατεταγμένη υπηρεσία σε καιρό ειρή?νης, οπωσδήποτε και αν αναγνωρίστηκε αυτή ή εκτελέσθηκαν κατά τη διάρκεια της πολεμικής περιόδου ή πέθαναν σε αιχμαλωσία ή ομηρία ή πέθαναν από τραύμα που προήλθε από οποιοδήποτε άλλο πολεμικό γεγονός ή από νόσο απότοκη των κα?κουχιών του πολέμου ή του συμμοριτοπολέμου ή πνίγηκαν στο ναυάγιο του ναρ?καλιευτικού «Σπερχειός» και του ατμόπλοιου «Χειμάρα», εφόσον όλες οι παραπά?νω οικογένειες πήραν πολεμική σύνταξη, μπορούν να ζητήσουν την υπαγωγή τους στις διατάξεις του Α.Ν. 1854/51, οπότε η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το σύ?νολο του συντάξιμου μισθού του αμέσως ανώτερου βαθμού από εκείνον που έφε?ραν αυτοί που σκοτώθηκαν ή πέθαναν κατά το χρόνο του παθήματος , και στην πε?ρίπτωση που δεν υπάρχει ανώτερος βαθμός στον κλάδο που ανήκε αυτός που σκο?τώθηκε ή πέθανε με βάση το σύνολο του συντάξιμου μισθού του βαθμού που έφερε αυτός αυξημένο με όλο το επίδομα ευδόκιμης παραμονής που παρασχέθηκε σ~ αυ?τούς που είχαν εξαντλήσει την ιεραρχία τους. Βαθμός που έφερε αυτός που σκοτώθηκε ή πέθανε νοείται και εκείνος που απο?νεμήθηκε μετά το θάνατο αλλά από χρονολογία προγενέστερή του.

Στην περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου το ποσοστό της σύνταξης της χήρας συζύγου ορίζεται στα 7/10 της σύνταξης που απονέμεται ή έχει απονε?μηθεί στο σύζυγο που πέθανε, εφόσον δε συντρέχουν τέκνα προστίθεται 1/10 για καθένα από αυτά μέχρι να συμπληρωθεί ολόκληρη η σύνταξη του συζύγου που πέ?θανε. Η σύνταξή του μόνου τέκνου ορίζεται στα 7/10 της σύνταξης αυτού που πέ?θανε, αυξανόμενη ανά 1/10 για καθένα πέρα του ενός τέκνων και μέχρι το συνόλο της σύνταξής του. Τη σύνταξη που προβλέπεται από το άρθρο αυτό δικαιούνται και οι οικογένειες όσων αναφέρονται στις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 30 οι οποίοι σκο?τώνονται ή εξαφανίζονται με τις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού.

Αν η σύνταξη των προσώπων που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγρά?φους, η οποία προκύπτει με βάση τα έτη υπηρεσίας είναι μεγαλύτερη από εκείνη που αναλογεί στο ποσοστό της ανικανότητας, καταβάλλεται η μεγαλύτερη αυτή σύνταξη.

Η βασική μηνιαία πολεμική σύνταξη που αναγνωρίζεται στις οικογένειες όσων αξιωματικών και ανθυπασπιστών και εξομοιούμενων μ~ αυτούς σκοτώθηκαν, εξα?φανίστηκαν ή πέθαναν, των οποίων οι συντάξεις δεν έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του άρθρου 75 παρ. 7 του Α.Ν. 1854/1951, όπως αντικαταστάθηκε με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 14 του Ν.Δ. 3768/1957 (άρθρο 70 παρ. 6 Π.Δ. 1041/1979), είναι ίση με το ακόλουθο κατά βαθμό ποσοστό επί του μηνιαίου βασι?κού μισθού του βαθμού του Λοχαγού, όπως αυτός ισχύει κάθε φορά. Αντιστράτηγου ποσοστό 60% Υποστράτηγου » 55% Συνταγματάρχη » 50% Αντισυνταγματάρχη-Ταγματάρχη » 45% Λοχαγού - Υπολοχαγού » 40% Ανθυπολοχαγού-Ανθυπασπιστή » 35%

Η παραπάνω σύνταξη προσαυξάνεται για κάθε παιδί που δικαιούται σύνταξη με ποσό ίσο με το ακόλουθο κατά βαθμό ποσοστό επί του μηνιαίου βασικού μισθού του Λοχαγού, όπως αυτός ισχύει κάθε φορά. Αντιστράτηγου - Υποστράτηγου ποσοστό 4,5% Συνταγματάρχη-Ταγματάρχη » 3% Λοχαγού - Ανθυπασπιστή » 2% Α Ρ Θ Ρ Ο 96 Επιμερισμός σύνταξης - Μερίδια συμμετοχής.

Αν κάποιο από τα παιδιά που δικαιώθηκαν πολεμική σύνταξη παντρευτεί ή πε?θάνει ή αν κάποιο από τ~ αγόρια ενηλικιωθεί, η σύνταξη της χήρας ή της χήρας και των άλλων παιδιών ή μόνο των παιδιών, περιορίζεται ανάλογα.

Αν υπάρχει χήρα και παιδιά, η μισή σύνταξη ανήκει σ~ αυτήν και άλλη μισή στα παιδιά σε ίσες μερίδες. Αν τα παιδιά ή κάποια απ~ αυτά έχουν επίτροπο άλλο πρόσωπο και όχι τη μητέ?ρα, μπορεί ν~ απαιτηθεί να καταβάλλεται σ~ αυτά χωριστά το ποσό της σύνταξης που τους ανήκει.

Το μερίδιο συμμετοχής της χήρας μητέρας ή της φυσικής μητέρας, το οποίο αναφέρεται στα άρθρα 17 παρ. 2 και 35 παρ. 2, ορίζεται στο 1/4 της σύνταξης, αν δεν υπάρχουν παιδιά που να δικαιούνται σύνταξη, και στο 1/6 αν υπάρχουν τέτοια παιδιά. Αν η χήρα μητέρα ή η φυσική μητέρα πεθάνει ή χάσει οπωσδήποτε το δι?καίωμα σε σύνταξη, το μερίδιό της προσαυξάνει τη σύνταξη της χήρας συζύγου και των παιδιών.

Το μερίδιο συμμετοχής της πατρικής οικογένειας στη σύνταξη της χήρας συ?ζύγου που δεν έχει παιδιά, το οποίο αναφέρεται στα άρθρα 17 παρ. 3 και 35 παρ. 2, ορίζεται στο 1/4 της σύνταξης, εκτός αν είχε εγερθεί αγωγή διαζυγίου μεταξύ των συζύγων και η σχετική δίκη διεκόπη βίαια (ορθότερα «καταργήθηκε» πρόβλ. Άρθρ. 604 εδ. 1 Κ. Πολ. Δικ.) εξαιτίας του θανάτου του άνδρα, οπότε το μερίδιο συμμετοχής ορίζεται στο 1/2 της σύνταξης της χήρας. Αν τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας πεθάνουν ή χάσουν οπωσδήποτε το δικαίωμα σε σύνταξη ή παραιτηθούν από το δικαίωμά τους, το μερίδιό τους προ?σαυξάνει τη σύνταξη της χήρας συζύγου. Άρθρ. 4 Α.Ν. 2650/ 40, 3 Α.Ν. 2734/40, 2 Ν.5/43, 2 Ν.Δ. 1260/42, 4 ΠΥΣ 342/54 και 6 ΠΥΣ 188/60 που κυρώθ. με τα Άρθρ. 37 Ν.Δ./4242/62,8 Α.Ν. 377/68, όπως τα ποσά αυτά δια?μορφ. με τα Ν.Δ. 80/69, 416/70, 829/71, 1317/72, 132/73, 278/74, 67/74, με τους νόμους 32/75, 290/76, 550/77, 787/78 και την με αριθ. πρωτ. οικ. 493/Μ13/4-67/ 31.3.1987 (ΦΕΚ 203 Β?/15.4.87) αποφ. του ΥΠ. ΟΙΚ., που κυρώθ. με το Άρθρ. 45 του Ν. 1813/88, όπως αντι?κατ. με το Άρθρ. 2 παρ. 2 του Ν.2592/98 και με το άρθρο 3 παρ. 5 του Ν.2703/99 Άρθρ. 4 Α.Ν.2650/ 40, 3 Ν.Δ. 2734/40, 2 Ν.5/43, 2 Ν.Δ. 1960/42, 4 ΠΥΣ 342/54 και 6 ΠΥΣ 188/60 που κυρωθ. με τα Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/62, 9 Α.Ν. 377/68 κλπ όπως στην παρ. 1 Άρθρ. 55 παρ. 1 Β.Δ. 31.10.35 σε συνδ. με το Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Άρθρ. 55 παρ. 3 Β.Δ. 31.10.35 σε συνδ. με το Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και το Άρθρ. 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51

Οι στρατιωτικοί όλων των βαθμών της ξηράς, της θάλασσας, του αέρα και της Χωροφυλακής, μόνιμοι, έφεδροι και όσοι εξομοιώνονται μ~ αυτούς, που σκοτώθη?καν ή πέθαναν από τραύματα ή από τις κακουχίες του πολέμου στον πόλεμο του 1940-41, προάγονται ύστερα από απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας στον ανώτερο βαθμό από εκείνον που έφεραν όταν σκοτώθηκαν ή πέθαναν, χωρίς την τήρηση των διατάξεων που ισχύουν για τις προαγωγές γενικά, και η προαγωγή τους λογίζεται από την ημέρα που σκοτώθηκαν ή πέθαναν. Όσοι από τους παραπάνω στρατιωτικούς έτυχε να προαχθούν στον ανώτερο βαθμό, σύμφωνα με τις διατάξεις του Α.Ν. 2646/1940 ή με άλλες συναφείς διατά?ξεις, δε δικαιούνται και άλλη προαγωγή.

Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται και για τους στρα?τιωτικούς γενικά που σκοτώθηκαν, εκτελέσθηκαν, εξαφανίστηκαν ή πέθαναν οπωσδήποτε, τόσο στον αγώνα κατά του συμμοριτισμού, όσο και εξαιτίας πολεμι?κών επιχειρήσεων στην αλλοδαπή, καθώς επίσης και για όσους έπαθαν στην Κύ?προ. Άρθρ. 5 Ν.Δ. 149/73, όπως αντικ. με το Άρθρ. 4 παρ. 2 Ν. 955/79 Άρθρ. 2 παρ. 4 Ν.Δ. 149/73 Άρθρ. 2 παρ. 3 Ν. 2592/98 Άρθρ. 51 Β.Δ. 31.10.35, όπως αντικατ. με τα Άρθρ. 5 παρ. 2 Α.Ν. 2414/ 40, 2 Α.Ν.605/45, 9 Α.Ν. 977/37, 6 ΠΥΣ 342/54, 10 ΠΥΣ 188/60, που κυρώθ. με το Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/62 και Άρ?θρ. 10 Α.Ν. 377/68, όπως τα πο?σά αυτά διαμορφ. με τα Ν.Δ. 80/69, 416/70, 829/ 71, 1317/72, 132/ 1973, 278/74, 67/ 74, νό?μων 32/75, 290/76, 550/77,787/ 78, Ν. 1202/81, Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 σε συνδ. με το Άρθρ. 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51, όπως αντικατ. με το Άρθρ. 2 παρ. 4 του ν. 2592/98 Άρθρ. 1 Ν.Δ. 426/41 Άρθρ. 1 παρ. 6 Α.Ν. 835/48 σε συνδ. με τα Άρθρ. 2 Ν.1718/ 51 και 2 Ν.Δ. 1142/ 72 της Χωροφυλακής και όσοι εξομοιώνονται μ~ αυτούς, οι οποίοι σκοτώθηκαν ή πέ?θαναν από τραύματα ή από τις κακουχίες του πολέμου στους πολέμους 1912-1922, εφόσον δεν έτυχε να απονεμηθεί σ~ αυτούς μέχρι την ισχύ του Ν. 926/1943 βαθμός ανώτερος από εκείνον τον οποίον έφεραν κατά το χρόνο του τραυματισμού ή του θανάτου τους.

Στρατιωτικοί της Χωροφυλακής και στρατιωτικοί άλλων Όπλων ή Σωμάτων του Στρατού, που είχαν όμως αποσπασθεί σε υπηρεσίες αυτής, οι οποίοι σκοτώνο?νται λόγω της ιδιότητάς τους ή σε συμπλοκή με ληστρικές συμμορίες, με ένοπλους στασιαστές, με ένοπλα άτομα επικίνδυνα για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, με όρ?γανα ξένων προπαγανδών, που δρουν ομαδικά ή μεμονωμένα, προάγονται κατά δύο βαθμούς, πέρα από εκείνον που έφεραν κατά την ημέρα του θανάτου τους, με διάταγμα ή απόφαση που για μεν τους στρατιωτικούς της Χωροφυλακής προκα?λείται από τον Υπουργό της Δημόσιας Τάξης, για δε τους στρατιωτικούς του Στρα?τού από τον Υπουργό της Εθνικής Άμυνας. Οι χωροφύλακες και οι στρατιώτες κατ’ εξαίρεση προάγονται κατά τρεις βαθ?μούς. Η ισχύς της παραγράφου αυτής που άρχισε την 1η Απριλίου 1946, έληξε την 31η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Στις οικογένειες των στρατιωτικών γενικά, που αναφέρονται στο άρθρο αυτό, οι οποίοι σκοτώθηκαν ή πέθαναν σύμφωνα με τις περιπτώσεις και τις προϋποθέσεις του , παρέχεται πολεμική σύνταξη με βάση το βαθμό που τελικά τους απονεμήθη?κε. Α Ρ Θ Ρ Ο 100 Αντιστοιχία προσωπικού πλωτών μέσων, που επιτάσσονται, με το προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού. Η αντιστοιχία του αποτελούμενου από Έλληνες υπηκόους, προσωπικού των ελληνικών εμπορικών πλοίων που κατά τη δημοσίευση του δ/τος της 27.9.1935 εί?ναι σε επίταξη καθώς και εκείνων που θα επιταχθούν μετέπειτα, με το υπό τα όπλα προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού, κανονίζεται σύμφωνα με τα όσα ακολουθούν, οι ιδιοκτήτες δε αυτών αντιστοιχούν με πλωτάρχη Π.Ν. Α~ Προσωπικό καταστρώματος: Κυβερνήτης πλοίου που έχει δίπλωμα πλοίαρχου Α~ τάξεως με υποπλοίαρχο Π.Ν. Κυβερνήτης πλοίου που έχει δίπλωμα πλοίαρχου Β~ τάξεως με ανθυποπλοίαρχο Π.Ν. Κυβερνήτης πλοίου που έχει δίπλωμα πλοίαρχου Γ~ τάξεως με σημαιοφόρο Π.Ν. Α~ αξιωματικός υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με ανθυποπλοίαρχο Π.Ν. Λοιποί αξ/κοί υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με σημαιοφόρο Π.Ν. Α~ αξιωματικός υπό Κυβερνήτη ανθυποπλοίαρχο με σημαιοφόρο Π.Ν. Λοιποί αξ/κοί υπό Κυβερνήτη ανθυποπλοίαρχο με αρχικελευστή Π.Ν. Α~ και Β~ αξιωματικοί υπό Κυβερνήτη σημαιοφόρο με αρχικελευστή Π.Ν. Ναύκληρος υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με κελευστή Π.Ν. Ναύκληρος υπό Κυβερνήτη ανθυποπλοίαρχο με υποκελευστή α~ Π.Ν. Ναύκληρος υπό Κυβερνήτη σημαιοφόρο με υποκελευστή β~ Π.Ν. Το άλλο προσωπικό καταστρώματος με ναύτες Π.Ν. Β~ Προσωπικό Μηχανής: Α~ Μηχανικός υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με ανθυποπλοίαρχο Π.Ν. Β~ Μηχανικός υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με σημαιοφόρο Π.Ν. Λοιποί Μηχανικοί υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με αρχικελευστή Π.Ν. Α~ Μηχανικός υπό Κυβερνήτη ανθυποπλοίαρχο με σημαιοφόρο Π.Ν. Β~ Μηχανικός υπό Κυβερνήτη ανθυποπλοίαρχο με αρχικελευστή Π.Ν. Λοιποί Μηχανικοί υπό Κυβερνήτη ανθ/ρχο με κελευστή Π.Ν. Α~ Μηχανικός υπό Κυβερνήτη σημαιοφόρο με αρχικελευστή Π.Ν. Λοιποί Μηχανικοί υπό Κυβερνήτη σημαιοφόρο με κελευστή Π.Ν. Αρχιθερμαστής υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο με κελευστή Π.Ν. Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν. 926/43 Άρθρ. 4 παρ. 1 Ν. 36/46 Άρθρ. 6 παρ. 2 εδαφ. δευτ. Ν.36/46 Ερμηνευτική διάτα- ξη από το Άρθρ. 4 παρ. 2 του Ν.36/46 Άρθρ. μόνο του από 27.9.35 δ/γματος Λιπαντής με δίοπο Π.Ν. Το άλλο προσωπικό μηχανής με ναύτας Π.Ν. Γ~ Προσωπικό Γενικών Υπηρεσιών : Ραδιοτηλεγραφητές, οικονομικοί και λοιποί αξιωματικοί: Αος υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο ή ανθυποπλοίαρχο με σημαιοφόρο Π.Ν. Λοιποί υπό Κυβερνήτη υποπλοίαρχο ή ανθυποπλοίαρχο με αρχικελευστή Π.Ν. Αος υπό Κυβερνήτη σημαιοφόρο με αρχικελευστή Π.Ν. Λοιποί υπό Κυβερνήτη σημαιοφόρο με κελευστή Π.Ν. Τροφοδότης με υποκελευστή β~ Π.Ν. Αρχιμάγειρος, Αρχιθαλαμηπόλος με δίοπο Π.Ν. Το άλλο προσωπικό Γενικών Υπηρεσιών με ναύτες Π.Ν.

Στους ανάπηρους πολέμου αξιωματικούς και ανθυπασπιστές και σε όσους εξομοιώνονται ή αντιστοιχούν με αυτούς παρέχεται μαζί με τη σύνταξη προσωπικό και αμεταβίβαστο επίδομα ανάλογα με το βαθμό μείωσης της ικανότητας για ερ?γασία εξαιτίας του παθήματος, το οποίο υπολογίζεται σε ποσοστό επί του μηνιαίου βασικού μισθού του λοχαγού, όπως αυτός ορίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά, ως εξής: Σε όσους έχουν αναπηρία 25 - 35% ποσοστό 3% Σε όσους έχουν αναπηρία 40 - 45% ποσοστό 5% Σε όσους έχουν αναπηρία 50 - 65% ποσοστό 7,5% Σε όσους έχουν αναπηρία 70 - 80% ποσοστό 10% Σε όσους έχουν αναπηρία 85 - 95% ποσοστό 12,5%

Αν αυτοί που αναφέρονται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου έχουν ανικανότητα 100% ή πολλαπλές αναπηρίες, από τις οποίες η μία 100% και οι λοιπές 10-95% ή δύο ή περισσότερες παθήσεις, καθεμία από τις οποίες επάγεται αναπηρία 100%, παρέχεται μαζί με τη σύνταξη προσωπικό και αμεταβίβαστο επί?δομα το οποίο υπολογίζεται σε ποσοστό επί του μηνιαίου βασικού μισθού του λοχαγού, όπως αυτός ισχύει κάθε φορά κατά βαθμό ως εξής:ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΒΑΘΜΟΣ 100% 100% 100% 10 έως 95% 100% Ανθυπασπιστής ποσοστό 20% 22% 28% Ανθυπολοχαγός ποσοστό 24% 25% 32% Υπολοχαγός ποσοστό 29% 30% 32% Λοχαγός ποσοστό 34% 35% 40% Ταγματάρχης και άνω ποσοστό 39% 40% 45% Α Ρ Θ Ρ Ο 102 Ειδικά πρόσθετα επιδόματα ανικανότητας βαριά αναπήρων πολέμου.

Όσοι συνταξιοδοτούνται επειδή πάσχουν από παραπληγία με ορθοκυστικές διαταραχές δικαιούνται πέρα από το επίδομα ανικανότητας που αναφέρεται στο προηγούμενο άρθρο και πρόσθετο επίδομα το οποίο υπολογίζεται σε ποσοστό 60% επί του μηνιαίου βασικού του λοχαγού, όπως αυτός ορίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά. Άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1939/51, Άρθρ. 11 παρ. 1 Α.Ν.377/68, 2 παρ. 1 Ν.Δ. 80/69, 2 παρ. 1 Ν.Δ. 416/70, 2 παρ. 1 Ν.Δ. 829/71, 1 παρ. 2 Ν.Δ. 1165/ 72, 1 παρ. 2 Ν.Δ. 1317/72, 1 παρ. 2 Ν.Δ. 132/73, 1 Ν.Δ. 278/74, 1 Ν.Δ. 67/74, 1 Ν.32/75, 1 Ν. 290/76, 3 Ν.550/ 77, 1 Ν.787/78, 9 Ν. 1202/81, όπως αντικ. με το άρ. 3 παρ. 1 του Ν.1859/ 89 και τρο?ποπ. με το Άρθρ. 4 παρ. 7 του Ν.2320/95 Άρθρ. 3 Α.Ν. 1939/ 51 ΠΥΣ 188/60 Άρθρ. 11, που κυρώθ. με το αρθ. 37 Ν.Δ. 4242/62, Άρθρ. 11 Α.Ν. 377/ 68, Άρθρ. 3 παρ. 1 του Ν.1859/89, όπως αντικ. με το Άρθρ. 2 παρ. 5 του ν. 2592/98 Άρθρ. 3 παρ. 3 Ν. 4448/64, όπως τα ποσά διαμορφ. με το Άρθρ. 11 Α.Ν. 377/68, Άρθρ. 2 Ν.Δ. 80/69, άρθρ.2 Ν.Δ. 416/70, Άρθρ. 2 Ν.Δ. 829/71, Άρθρ. 1 Ν.Δ. 1165/ 72, Άρθρ. 1 Ν.Δ. 132/73, Άρθρ. 1 Ν.Δ. 278/74, Άρθρ. 1 Ν.Δ. 67/74, Άρθρ. 1 Ν. 32/75, Άρθρ. 1 Ν. 290/76, Άρθρ. 3 Ν.550/77, Άρθρ. 1 Ν.787/78 και Άρθρ. 9 Ν. 1202/81 και Άρ?θρ. 4 παρ. 8 του Ν. 2320/95 ακρωτηριασμού των δύο κάτω άκρων από του ύψους της κνήμης, λαμβάνουν πέρα από το επίδομα ανικανότητας που αναφέρεται στο προηγούμενο άρθρο και πρό?σθετο επίδομα, το οποίο υπολογίζεται σε ποσοστό 50% επί του μηνιαίου βασικού μισθού του λοχαγού, όπως αυτός ορίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φο?ρά.

Η προσαύξηση του επιδόματος του προηγούμενου άρθρου, που παρέχεται σε όσους συνταξιοδοτούνται επειδή πάσχουν από σπαστική ή υστερική παραπληγία, αχρήστευση των δύο άνω άκρων, από τραύμα του κρανίου που συνεπάγεται ανι?κανότητα 100% ή από πολλαπλές αναπηρίες που συνεπάγονται ανικανότητα η μεν μία 100% οι δε υπόλοιπες 10% μέχρι 100%, ορίζεται ίση με το μισό της προσαύξη?σης που προβλέπεται από τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου. Α Ρ Θ Ρ Ο 103 Επιδόματα φυματικού ή νόσου. Τα επιδόματα φυματικού ή νόσου εξακολουθούν να καταβάλλονται στους δι?καιούχους τους με βάση τις ισχύουσες διατάξεις, εφόσον δε δικαιούνται το επίδο?μα ανικανότητας του άρθρου 101 ή το καταβαλλόμενο είναι μικρότερο από το επί?δομα του ίδιου άρθρου και υπολογίζονται σε ποσοστό 5,5% επί του βασικού μισθού του λοχαγού, όπως αυτός ορίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά. Α Ρ Θ Ρ Ο 104 Επίδομα τυφλότητας η οποία δεν οφείλεται στην υπηρεσία. Σε όσους συνταξιοδοτούνται λόγω πολεμικού τραύματος ή νόσου που προήλ?θε από τις κακουχίες του πολέμου και υπέστησαν οποτεδήποτε μείωση της ικανό?τητας για εργασία σε ποσοστό 100% λόγω απώλειας της όρασης και των δύο οφθαλμών και δε λαμβάνουν προσαύξηση του επιδόματος ανικανότητας, λόγω της κατάστασής τους αυτής, παρέχεται επίδομα, το οποίο υπολογίζεται σε ποσοστό 25% επί του μηνιαίου βασικού μισθού του λοχαγού, όπως αυτός ορίζεται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά. Α Ρ Θ Ρ Ο 105 Επιδόματα ανικανότητας αναπήρων από τον άμαχο πληθυσμό. Στους έλληνες πολίτες του άμαχου πληθυσμού που συνταξιοδοτούνται παρέχεται μαζί με τη σύνταξη προσωπικό και αμεταβίβαστο επίδομα ανικανότητας ίσο με 100% των επιδομάτων του άρθρου 102. Άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν.1939/ 51, σε συνδ. με την παρ. 1 ΠΥΣ 137/60, Άρθρ. 2 ΠΥΣ 79/61 και Άρθρ. 5 παρ.1 Ν.171/75, όπως το ποσό διαμορφ. ύστερα από τους Ν. 290/76, 550/77 και 787/78, Ν.1202/81, όπως αντικ. με το Άρθρ. 6 παρ. 14 του Ν. 2227/94 ΠΥΣ 137/60 παρ. 1 ΠΥΣ 64/62, σε συνδ. με το Άρθρ. 15 Ν. 955/ 79, όπως όλες οι ανωτέ?ρω διατάξεις (παρ. 1 και 2) αντι?κατ. με το άρθρο 2 παρ. 6 εδαφ. πρώτο του Ν. 2592/98 ΠΥΣ 137/60 παρ. 1 ΠΥΣ 64/62 σε συνδ. με το Άρθρ. 15 του Ν. 955/79 Άρθρ. 3 της αποφ. 320937/47 (ΦΕΚ 182 Β?) του ΥΠ. ΟΙΚ., Άρ?θρ. 3 παρ. 2 Α.Ν. 1939/51, όπως τα ποσά διαμορφ. με τα παρα?πάνω νομοθετήματα και στη συνέχεια με το Άρθρ. 3 παρ. 2 του Ν.1859/89 και με το Άρθρ. 2 παρ. 7 του Ν.2592/98 Άρθρ. 7 παρ. 2 Ν.Δ. 4605/66, όπως το ποσό διαμορφ. με τις μεταγενέστερες αυξήσεις και με την αριθ. οικ. 493/Μ13/ 467/31.3.1987 (ΦΕΚ 203Β/ 15.4.87) απόφαση του υπουρ?γού των Οικονομικών που κυ?ρώθηκε με το Άρθρ. 45 του Ν.1813/88, όπως αντικατ. με το άρθρ.2 παρ.8 Ν. 2592/98 Έχει ληφθεί από το Άρθρ. 1 Ν.68/75 και Άρθρ. 15 Ν.955/79, όπως αντικατ. με το άρθρο 3 παρ. 3 Ν. 1859/89 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Τα ποσά των επιδομάτων ανικανότητας στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη εκατοντάδα (Άρθρ. 5 παρ. 9 Ν. 2703/99). Πρόβλ. και Άρθρ. 131. Η σύνδεσή τους με το βασικό μισθό του Λοχαγού ισχύει από 1-8-1997 (Άρθρ. 3 παρ. 4 Ν. 2592/98). Α Ρ Θ Ρ Ο 106 Κανονισμός σύνταξης.

Ο κανονισμός των συντάξεων, των βοηθημάτων και των επιδομάτων που προ?βλέπονται από τις διατάξεις του Κώδικα συντάξεων αυτού γίνεται από την Υπηρε?σία Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους του Υπουργείου Οικονομι?κών, με πράξη που εκδίδεται από το Διευθυντή της αρμόδιας Διεύθυνσης Κανονι?σμού συντάξεων.

Η πράξη κανονισμού σύνταξης είναι υποχρεωτική για το Δημόσιο και τον εν?διαφερόμενο, υπόκειται δε μόνο στα ένδικα μέσα που προβλέπονται από τις δια?τάξεις του επόμενου άρθρου.

Η πράξη κανονισμού σύνταξης υπόκειται σε ένσταση που ασκείται για κάθε λόγο, ενώπιον Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων, η οποία απο?τελείται από τον προϊστάμενο της Υπηρεσίας Συντάξεων και από δύο Διευθυντές της Υπηρεσίας αυτής που δεν έχουν συμμετάσχει άμεσα ή έμμεσα στην έκδοση και τον έλεγχο της πράξης που προσβάλλεται.

Η ένσταση ασκείται:

Η ένσταση ασκείται χωρίς περιορισμό προθεσμίας.

Η διόρθωση του ονόματος ή της ιδιότητας του αιτούντος στις πράξεις ή απο?φάσεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στην παράγραφο αυτή, κα?θώς και η ερμηνεία τους, χωρίς μεταβολή ουσίας, γίνεται από το όργανο που τις έχει εκδώσει. Το ίδιο όργανο μπορεί με αίτηση του ενδιαφερομένου ή και αυτεπάγγελτα να διορθώσει την πράξη ή την απόφασή του, αν κατά τη σύνταξή τους περιέχονται λά?θη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της πράξης ή της απόφασης διατυπώθηκε με ελλείψεις ή με ανακρίβειες.

Απαγορεύεται η εξέταση της νομιμότητας των πράξεων ή των αποφάσεων που εκδίδονται με άλλη διαδικασία, εκτός από αυτή που αναγράφεται στο άρθρο αυτό και στα επόμενα.

Οι πράξεις κανονισμού σύνταξης και οι αποφάσεις της Επιτροπής, που ανα?φέρεται στην παράγραφο 3, κοινοποιούνται στο Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος έχει το δικαίωμα ν~ ασκήσει κατ~ αυτών τα ένδικα μέσα που αναφέρονται στο επόμενο άρθρο, μέσα σ~ ένα έτος από τότε που θα πε?ριέλθει σ~ αυτόν η πράξη ή η απόφαση. Άρθρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 1 παρ. 3 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 1 παρ. 4 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 1 παρ. 5 Α.Ν. 599/68, όπως αντικ. με την παρ. 1 Άρθρ. 43 Ν.955/79 Άρθρ. 3 παρ. 3 Ν. 1813/88 Άρθρ. 1 παρ. 6 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 1 παρ. 7 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 1 παρ. 8 Α.Ν. 599/68 (1) Για την κοινοποίηση των πράξεων ή αποφάσεων εφαρμόζονται οι αντίστοιχες διατάξεις του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων.

Η πράξη κανονισμού σύνταξης και η απόφαση της Επιτροπής Ελέγχου των πράξεων κανονισμού σύνταξης υπόκεινται σε έφεση ενώπιον του οικείου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία ασκείται από τον Υπουργό των Οικονομικών μέ?σα σ~ ένα χρόνο από την έκδοση της πράξης ή της απόφασης, καθώς και από κάθε ένα που έχει έννομο συμφέρον, μέσα σ~ ένα χρόνο από την κοινοποίησή της. Για τις εφέσεις αυτές και τα παραπέρα ένδικα μέσα κατά των αποφάσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου που εκδίδονται μετά από την άσκηση έφεσης, εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του οργανισμού του. Όταν ασκηθεί η έφεση εξαντλείται η δικαιοδοσία των οργάνων που αναφέρο?νται στο προηγούμενο άρθρο.

Κάθε αίτηση σχετική με πράξη κανονισμού σύνταξης ή απόφαση της Επιτρο?πής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Σύνταξης που έχει εκδοθεί, η οποία στηρίζεται σε έγγραφα για το περιεχόμενο των οποίων δεν έγινε κρίση, δε θεωρείται ως ένδι?κο μέσο, αλλά ως αίτηση που εξετάζεται για πρώτη φορά.

Υποθέσεις συντάξεων που κρίθηκαν οριστικά και τελεσίδικα, με τη διαδικασία του προηγούμενου άρθρου και του άρθρου αυτού, μπορούν να επαναφέρονται για εξέταση σε πρώτο βαθμό, με αίτηση των ενδιαφερομένων ή του Διευθυντή της αρ?μόδιας Διεύθυνσης Ελέγχου και Εντολής Πληρωμής Συντάξεων, εφόσον αυτοί επι?καλούνται αντίθετη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε μετά τη χρονολογία έκδοσης της οριστικής πράξης ή απόφασης που προσβάλλεται.

Τα οικονομικά αποτελέσματα των πράξεων ή αποφάσεων που εκδίδονται σύμ?φωνα με τη διαδικασία της προηγούμενης παραγράφου αρχίζουν από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης τους. Α Ρ Θ Ρ Ο 108 Εκτέλεση πράξεων.

Το Υπουργείο Οικονομικών επιμελείται για την εκτέλεση των πράξεων και απο?φάσεων κανονισμού συντάξεων. Άρθρ. 72 παρ. 2 Β.Δ. 31.10.35, σε συνδ. με τις διατάξεις που αναφέρονται παρα?πάνω

Μετά την αναγνώριση των προσώπων που δικαιούνται σύνταξη με πράξη ή απόφαση, κάθε τυχόν μείωση του ποσού της σύνταξης ή του αριθμού των προσώ?πων ενεργείται με πράξη του Υπουργού των Οικονομικών. Το ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις χωριστής καταβολής της σύνταξης που έχει αναγνωριστεί.

Οι μεταβολές που αφορούν την ενηλικίωση των αγοριών ενεργούνται την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους.

Κατά των πράξεων ή παραλείψεων του Υπουργού των Οικονομικών στην άσκη?ση της αρμοδιότητάς του για την εκτέλεση των πράξεων ή των αποφάσεων κανονι?σμού σύνταξης σε βάρος του Δημοσίου ή την πληρωμή των συντάξεων γενικά στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και εκείνες που αφορούν καταλογισμό σύνταξης που έχει ληφθεί χωρίς να οφείλεται, μπορεί ν~ ασκηθεί ένσταση στο Ελεγκτικό Συνέδριο, μέσα σε προθεσμία ενός έτους από την ημέρα που ο ενιστάμενος έλαβε γνώση της πράξης που προσβάλλεται ή σε περίπτωση παράλειψης, από την παρέλευση διμή?νου από την ημέρα που δημιουργήθηκε η υποχρέωση για έκδοση της πράξης που έχει παραλειφθεί. Η ένσταση κρίνεται από το αρμόδιο κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 7 του Π.Δ. 774/1980 και εφαρμόζονται παραπέρα οι διατάξεις των άρθρων 28-31, 47, 49-52 και 56-62 του π.δ/τος αυτού. Α Ρ Θ Ρ Ο 109 Επανεξέταση συνταξιοδοτικών υποθέσεων. Ο Υπουργός των Οικονομικών μπορεί, εφόσον κρίνει ότι χορηγήθηκε παράνο?μα σύνταξη ή σύνταξη μεγαλύτερη από εκείνη που καθορίζεται από το νόμο, να ζη?τά οποτεδήποτε από την Υπηρεσία Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κρά?τους του Υπουργείου Οικονομικών την επανεξέταση των σχετικών υποθέσεων. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 2 παρ. 5 Α.Ν. 599/68 Άρθρ. 2 παρ. 4 Α.Ν. 599/68, όπως τροπ. με Άρθρ. 20 παρ. 8 Ν. 1489/84. Άρθρ. 72 παρ. 1 Β.Δ. 31.10.35, σε συνδ. με τις διατά?ξεις των άρθρ.16 παρ. 1 Α.Ν.2650/ 40 παρ. 1 Άρθρ. 10 Α.Ν.2665/40, Άρθρ. 12 Α.Ν. 2734/40, Άρθρ. 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Άρθρ. 14 παρ. 3 Α.Ν. 1635/39 Άρθρ. 5 παρ. 1 Ν. 4448/64, σε συνδ. με το Άρθρ. 63 παρ. 1 Π.Δ. 774/80 Άρθρ. 9 Ν. 362/43 και Άρθρ. 66 παρ. 2 Α.Ν. 1854/51 ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΑΙ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΟΡΙΟ ΣΥΝΤΑΞΗΣ - ΕΝΑΡΞΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΣΥΡΡΟΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΩΝ Α Ρ Θ Ρ Ο 110 Ανώτατο και κατώτατο όριο σύνταξης.

Η σύνταξη της χήρας συζύγου και των ορφανών δεν μπορεί σε κάθε περίπτω?ση να υπερβεί τη σύνταξη, που θα είχαν δικαίωμα να πάρουν σύμφωνα με αυτόν τον κώδικα τα ίδια πρόσωπα, αν ο σύζυγος ή ο πατέρας τους σκοτωνόταν στον πόλε?μο. Το ίδιο ισχύει για τη σύνταξη της πατρικής οικογένειας, αν ο γιός ή ο αδελφός, από τους οποίους προέρχεται το δικαίωμα, σκοτωνόταν στον πόλεμο.

Το κατώτατο όριο σύνταξης ή βοηθήματος, όπου δεν καθορίζονται με βάση μισθό ενεργείας, ορίζεται ίσο με το ποσό της σύνταξης οπλίτη ανάπηρου πολέμου με ποσοστό ανικανότητας 30%, όπως ισχύει κάθε φορά. Το ποσό μηνιαίας σύνταξης ή βοηθήματος που καθορίζεται από το προηγούμενο εδάφιο αναπροσαρμόζεται με τις γενικές αυξήσεις που χορηγούνται κάθε φορά για τις συντάξεις. Η διάταξη του πρώτου εδαφίου αυτής της παραγράφου εφαρμόζεται στις ατομι?κές και τις οικογενειακές συντάξεις ή βοηθήματα. Ως ποσό οικογενειακής σύνταξης ή βοηθήματος για την εφαρμογή της παρα?γράφου αυτής νοείται και το μερίδιο που εναπομένει μετά την αναστολή μεριδίου συνδικαιούχου προσώπου, καθώς και το ποσό που αναγνωρίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στην πατρική οικογένεια κατά συμμετοχή, όχι όμως και το ποσό σύνταξης ή βοηθήματος που καταβάλλεται χωριστά.

Η αναπροσαρμογή που γίνεται σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο ενεργείται από την υπηρεσία ή ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου η οποία μπορεί να υποβληθεί οποτεδήποτε επί αναγνωρισμένων μεν κατά την έναρξη της ισχύος του Ν.Δ. 1371/1973 δικαιωμάτων, με πράξη της αρμόδιας για την εκτέλεση των πράξεων ή αποφάσεων κανονισμού συντάξεως ή βοηθήματος Διευθύνσεως της Υπηρεσίας Συντάξεων του Γ.Λ.Κ., για όσες δε αναγνωρίζονται για πρώτη φορά, μετά την έναρξη της ισχύος του παραπάνω Ν. Δ/τος, με την ίδια πράξη ή απόφαση του οργάνου που αναγνώρισε το δικαίωμα, χωρίς να έχουν εφαρμογή στην περί?πτωση αυτή οι προθεσμίες της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας που ισχύει. Η καταβολή, μετά από αναπροσαρμογή, της διαφοράς σύνταξης ή βοηθήμα?τος των κατά συμμετοχή συνταξιούχων ή βοηθηματούχων δεν επηρεάζει το στη χή?ρα σύζυγο ή αυτή και τα τέκνα ή μόνο τα τέκνα αναγνωρισμένο ή αναγνωριζόμενο με πράξη ή απόφαση ποσό σύνταξης ή βοηθήματος. Α Ρ Θ Ρ Ο 111 Έναρξη πληρωμής σύνταξης.

Οι συντάξεις των αναπήρων πολέμου αρχίζουν να καταβάλλονται από την επο?μένη της οριστικής απομάκρυνσής τους από την υπηρεσία ή εφόσον συντρέχει πε?ρίπτωση, από την επομένη της λήξης των εξάμηνων αποδοχών.

Καταργήθηκε με Άρθρ. 15 παρ. 1 Ν. 1543/85.

Οι συντάξεις των αναπήρων πολέμου οι οποίες αναγνωρίζονται ύστερα από παράταση των σχετικών προθεσμιών, ορίζονται να πληρώνονται από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης. Από την ίδια

Αν οι συνέπειες εξαιτίας πάθησης από την υπηρεσία εκδηλώθηκαν μετά από την απομάκρυνση του στρατιωτικού από την υπηρεσία, η πληρωμή της σύνταξης για πάθηση αρχίζει από το χρόνο της εκδήλωσης των συνεπειών.

Η πληρωμή των επιδομάτων, όπου δεν ορίζεται διαφορετικά, αρχίζει από τό?τε που αρχίζει και η πληρωμή της σύνταξης.

Η πληρωμή της σύνταξης των μελών της οικογένειας αρχίζει από την επομέ?νη του θανάτου ή της εξαφάνισης ή της λήξης των εξάμηνων αποδοχών ή συντά?ξεων που παρέχονται γι’ αυτόν από τον οποίο έχουν το δικαίωμα της σύνταξης.

Αν πεθάνει ο πατέρας το δικαίωμα της σύνταξης και η πληρωμή της σύνταξης της χήρας μητέρας ή αδελφών αρχίζει από την επομένη του θανάτου του.

Σε περίπτωση, κατά την οποία η αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής του πα?τέρα ή της χήρας μητέρας ή των άγαμων αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύ?γου ή της χήρας συζύγου και των τέκνων ή μόνο των τέκνων γίνεται μετά τον κανο?νισμό της σύνταξης των προσώπων αυτών, η καταβολή του μεριδίου συμμετοχής αρχίζει από τη χρονολογία έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης.

Αν εκδοθεί απόφαση για αφάνεια το δικαίωμα της σύνταξης και η πληρωμή της αρχίζει από την τελευταία στιγμή του κινδύνου ή την τελευταία είδηση για τον άφα?ντο, όπως ορίζεται στον ειδικό νόμο για τον άφαντο.

Στην περίπτωση εξαφάνισης στρατιωτικού στον πόλεμο ή σε επιστράτευση, όπου συντρέχει περίπτωση για εφαρμογή του κώδικα αυτού, το δικαίωμα της σύ?νταξης και η πληρωμή αρχίζει από την τελευταία στιγμή του κινδύνου ή την τελευ?ταία είδηση για τον άφαντο, αν η εξαφάνιση παραταθεί για ένα εξάμηνο, χωρίς να εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή οι σχετικές διατάξεις για την αφάνεια και το εξάμηνο περιορίζεται σε τρίμηνο, εφόσον πρόκειται για εξαφάνιση σε πτήση ή κα?τάδυση.

Συνταξιούχοι γενικά του Δημοσίου, που έχουν απαχθεί ως όμηροι από τις Αρχές Κατοχής ή από ένοπλες οργανώσεις ή ομάδες πριν από την απελευθέρωση της χώρας ή μετά από αυτήν, των οποίων η τύχη δεν είναι γνωστή ή οπωσδήποτε εξα?φανίσθηκαν στην πολεμική περίοδο, θεωρούνται για τον κανονισμό της σύνταξης που ανήκει στην οικογένειά τους σαν να πέθαναν την ημέρα της απαγωγής τους ως ομήρων ή της τελευταίας είδησης γι’ αυτούς. Α Ρ Θ Ρ Ο 112 Καταβολή εξάμηνων αποδοχών

Στη χήρα των στρατιωτικών και υπαλλήλων που σκοτώθηκαν, εξαφανίσθηκαν ή πέθαναν από τραύματα, με τις προϋποθέσεις αυτού του κώδικα, και τα παιδιά τους, εφόσον αυτά είναι κορίτσια άγαμα, και τα αγόρια άγαμα και ανήλικα ή ενήλι?κα και ανίκανα για εργασία, καταβάλλονται για ένα εξάμηνο από το θάνατο ή την εξαφάνισή τους όλες οι αποδοχές ενέργειας του βαθμού, τον οποίο έφερε ο στρα?τιωτικός ή ο υπάλληλος κατά το χρόνο του θανάτου του ή της εξαφάνισής του.

Αν αυτός που πέθανε είναι συνταξιούχος, καταβάλλεται για έξι μήνες στη χή?ρα, και με τους όρους της προηγούμενης παραγράφου στα παιδιά του, ολόκληρη η σύνταξή του. Έχει ληφθεί από τα Άρθρ. 6 Ν. 1640/44, 5 Ν. 4340/64, 2 Ν. 228/75, 36 και 41 Ν. 955/79. Άρθρ. 64 παρ. 4 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 εδ. β~ Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 64 παρ. 2 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 εδ. β~ Α.Ν. 1854/51.

Επιτρέπεται συγχρόνως η καταβολή μέχρι δύο το πολύ συντάξεων ή σύντα?ξης και αποδοχών σε συνταξιούχους που λαμβάνουν πολεμική ή προσωπική σύ?νταξη, με τους οποίους εξομοιώνονται και οι πολιτικοί υπάλληλοι και στρατιωτικοί που τραυματίζονται σε υπηρεσία που συνεπάγεται επαυξημένο κίνδυνο ή από απρόοπτο συμβάν και οι οικογένειες όσων από αυτούς σκοτώνονται. Το ίδιο ισχύει και όταν απονεμήθηκε η σύνταξη στη χήρα σύζυγο και τα παιδιά του υπαλλήλου ή στρατιωτικού που σκοτώθηκε ή πέθανε από τραύματα σε εκτέλε?ση διατεταγμένης υπηρεσίας. Το συντάξιμο της υπηρεσίας, για την οποία καταβάλλεται στην περίπτωση αυ?τή ο μισθός, δεν αίρεται από τη σύγχρονη καταβολή της σύνταξης.

Από μία υπηρεσία και από μία έξοδο από αυτήν ένα μόνο δικαίωμα σύνταξης από το Δημόσιο γεννιέται και ο δικαιούχος μπορεί να επιλέξει πάντοτε την καταβο?λή σ’ αυτόν της πολεμικής ή της με βάση άλλες διατάξεις σύνταξης, που του ανή?κει από την ίδια υπηρεσία. Όταν συντρέχει περίπτωση για εφαρμογή της διάταξης του προηγούμενου εδα?φίου, ανεξάρτητα από το αν ο περιορισμός της αναγράφεται στις πράξεις ή απο?φάσεις κανονισμού σύνταξης, δε διατάσσεται από τον Υπουργό Οικονομικών στην άσκηση της αρμοδιότητας για εκτέλεσή τους η καταβολή της δεύτερης σύνταξης. Κατά των πράξεων ή παραλείψεων του Υπουργού Οικονομικών, που αναφέρονται στο παραπάνω εδάφιο δεν μπορεί ν~ασκηθεί κανένα άλλο ένδικο μέσο σε οποιοδή?ποτε δικαστήριο εκτός από αυτό που προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ν. 4448/1964. Κάθε πράξη εντολής πληρωμής, που εκδίδεται κατά παράβαση αυτής της παρα?γράφου, είναι άκυρη.

Αν από το θάνατο συνταξιούχου γεννιώνται για την οικογένειά του περισσό?τερα από ένα δικαιώματα σύνταξης που προέρχονται από δική του υπηρεσία ή πα?θημά του ή από τις συνθήκες του θανάτου του, η οικογένεια του δικαιούται μόνο τη μία σύνταξη με επιλογή της. Το ίδιο ισχύει και για τις οικογένειες των δημόσιων υπαλλήλων, στρατιωτικών και συνταξιούχων γενικά που πέθαναν για τους οποίους αναγνωρίζονται περισσότερα από ένα δικαιώματα σύνταξης ειρηνικής ή πολεμικής περιόδου τα οποία προέρχο?νται από υπηρεσία ή πάθημα του ιδίου προσώπου.

Σε περίπτωση συρροής περισσότερων βοηθημάτων για τα ίδια πρόσωπα σύμ?φωνα με τον Α.Ν. 1512/50 καταβάλλεται ένα μόνο βοήθημα.

Σε κάθε περίπτωση κανονισμού ή αύξησης αναδρομικά πολεμικής σύνταξης ή βοηθήματος ή επιδόματος δεν επιτρέπεται να αναγνωρισθούν ποσά σε βάρος του Δημοσίου για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από τρία έτη από την πρώτη του αντί?στοιχου μήνα που εκδίδεται η σχετική πράξη ή απόφαση.

Οι αναδρομικές συντάξεις, που καταβάλλονται στους συνταξιούχους και τις οικογένειές τους, παρακρατούνται ολόκληρες για εξόφληση του χρέους που τυχόν έχει βεβαιωθεί σε βάρος του συνταξιούχου από σύνταξη που εισπράχθηκε χωρίς να οφείλεται ή από χρέος που προέρχεται από κλοπή χρημάτων του Δημοσίου ή διαχειριστικό έλλειμμα. Με απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών επιτρέπεται Άρθρ. 58 παρ. 3 Α.Ν. 1854/51 σε συνδ. με Άρθρ. 1 παρ. 1-4 Ν.Δ. 3618/56. Άρθρ. 1 και 2 Ν.Δ. 1141/72.

Αυτά που οφείλονται στο Δημόσιο για σύνταξη που εισπράχθηκε χωρίς να οφείλεται από το συνταξιούχο που έχει πεθάνει, καταβάλλονται στο Δημόσιο από τα πρόσωπα, στα οποία μεταβιβάζεται η σύνταξή του και μπορούν να παρακρατη?θούν ολόκληρα από τις αναδρομικές συντάξεις που ανήκουν στα πρόσωπα αυτά, αδιάφορα αν έκαναν δεκτή ή όχι την τυχόν κληρονομιά που τους άφησε. Αυτοί που τα κατέβαλαν έχουν δικαίωμα αναγωγής κατά των άλλων κληρονό?μων.

Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορεί να καθορίζεται κάθε φορά κατώτατο όριο ποσού για σύ?νταξη που εισπράχθηκε χωρίς να οφείλεται, το οποίο δεν αναζητείται. Α Ρ Θ Ρ Ο 116 Παραγραφές

Ο χρόνος παραγραφής των απαιτήσεων των συνταξιούχων γενικά και βοηθη?ματούχων του Δημοσίου, καθώς και των κληρονόμων τους, από καθυστερούμενες συντάξεις, επιδόματα και βοηθήματα είναι δύο ετών, έστω και αν έχουν ενταλθεί εσφαλμένα. Η παραγραφή αυτή αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε η απαίτηση και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξή της.

Οι εντελλόμενες δεδουλευμένες συντάξεις, βοηθήματα ή επιδόματα κατά την εκτέλεση για πρώτη φορά πράξεων ή αποφάσεων κανονισμού σύνταξης ή βοηθή?ματος παραγράφονται σε δύο χρόνια που αρχίζουν μετά την παρέλευση τριμήνου από τη χρονολογία έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης.

Οι συντάξεις που από οποιονδήποτε λόγο οφείλονται, έστω και αν δεν έχουν αναγνωριστεί ακόμη, σ’ αυτούς που πέθαναν, καταβάλλονται στους κληρονόμους εφόσον αυτοί μέσα σε ένα εξάμηνο από το θάνατο των δικαιοπαρόχων τους ζητή?σουν εγγράφως την πληρωμή ή αναγνώριση των συντάξεων, αφού συνυποβάλλουν μαζί με την αίτηση στο αρμόδιο Υπουργείο ή την Υπηρεσία Συντάξεων σχετική λη?ξιαρχική πράξη θανάτου.

Οι παραγραφές που αναφέρονται στις παραπάνω παραγράφους τρέχουν και κατ~ αυτών που διατελούν σε επιτροπεία, κηδεμονία ή δικαστική αντίληψη. Αν τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν επίτροπο ή κηδεμόνα ή αντιλήπτορα η παρα?γραφή δεν συμπληρώνεται πριν από την παρέλευση έξι μηνών από τότε που έγιναν απεριόριστα ικανά ή απέκτησαν επίτροπο, κηδεμόνα ή αντιλήπτορα. Οι διατάξεις αυτές δεν εφαρμόζονται εφόσον τα πρόσωπα αυτά έχουν την ικα?νότητα δικαστικής παράστασης.

Αίτηση του δικαιούχου για πληρωμή σύνταξης, βοηθήματος ή επιδόματος που έχει καθυστερήσει, η οποία υποβάλλεται πριν από την πάροδο της παραπάνω διε?τίας ή της εξάμηνης προθεσμίας, διακόπτει την παραγραφή για μία ακόμη διετία, η οποία αρχίζει από τη χρονολογία που φέρει η απάντηση του διατάκτη ή της αρμό?διας για την πληρωμή της απαίτησης αρχής. Αν η αρμόδια αρχή δεν απαντήσει, η παραγραφή αρχίζει μετά πάροδο έξι μηνών από τη χρονολογία που υποβλήθηκε η αίτηση. Άρθρ. 12 παρ. 1 Α.Ν. 2414/40. Άρθρ. 12 παρ. 2 Α.Ν. 2414/40. Άρθρ. 60 παρ. 4 Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 21 παρ. 1 Α.Ν. 1635/39, όπως ισχύει μετά τα Άρθρ. 90 παρ. 5 και 91 Ν. 2362/95. Άρθρ. 21 παρ. 2 Α.Ν. 1635/39, όπως ισχύει μετά το Άρθρ. 90 παρ. 5 εδ. δεύτ. Ν. 2362/95. Άρθρ. 21 παρ. 3 Α.Ν. 1635/39, όπως ισχύει μετά τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 21 παρ. 4 Α.Ν. 1635/39, όπως ισχύει μετά τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 21 παρ. 5 Α.Ν. 1635/39 σε συνδ. με Άρθρ. 93 περ. β~ Ν. 2362/95. Α Ρ Θ Ρ Ο 117 Απώλεια δικαιώματος σύνταξης

Το δικαίωμα σε πολεμική σύνταξη χάνεται στις παρακάτω περιπτώσεις:

Στην περίπτωση γ~ της προηγούμενης παραγράφου αυτός που πέθανε θεω?ρείται ως άγαμος για το σε σύνταξη δικαίωμα της πατρικής του οικογένειας. Α Ρ Θ Ρ Ο 118 Αναστολή άσκησης του δικαιώματος σύνταξης

Το δικαίωμα σε σύνταξη ή καταβολή δεν μπορεί να ασκηθεί αν ο δικαιούχος:

Αν αρθεί ο λόγος της μη άσκησης, το δικαίωμα στη σύνταξη αρχίζει ή επανα?λαμβάνεται από την πρώτη του επόμενου μήνα μετά την άρση.

Για τους πολίτες των άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής ~Ενωσης δεν απαι?τείται η ελληνική ιθαγένεια για την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης.

Αν εκδοθεί απόφαση, για αφάνεια το δικαίωμα στη σύνταξη δεν μπορεί να ασκηθεί πριν από τη νόμιμη δημοσίευση της τελεσίδικης απόφασης για την αφά?νεια. Στην περίπτωση της εξαφάνισης του στρατιωτικού στον πόλεμο ή την επι?στράτευση, το δικαίωμα σε σύνταξη μπορεί να ασκηθεί μετά απο ένα εξάμηνο από την εξαφάνιση, το οποίο περιορίζεται σε τρεις μήνες, εφόσον πρόκειται για εξαφά?νιση σε πτήση ή κατάδυση. Α Ρ Θ Ρ Ο 119 Μεταβίβαση σύνταξης στη σύζυγο και τα τέκνα του καταδίκου

Η σύζυγος και τα τέκνα αυτού που καταδικάσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 117 παρ. 1 περίπτ. α~ δικαιούνται με τους όρους αυτού του κώδικα τη σύνταξη που τους ανήκει, σαν αυτός που καταδικάσθηκε να είχε πεθάνει. Αν αυτός που καταδικάσθηκε αποκτήσει πάλι δικαίωμα σύνταξης σύμφωνα, με τους όρους του δεύτερου εδαφίου της περίπτ. α~ της παρ. 1 του άρθρου 117, παύει η πληρωμή της παραπάνω σύνταξης.

Η σύζυγος και τα τέκνα αυτού που καταδικάστηκε σύμφωνα με το άρθρο 118 παρ. 1 περίπτ. α~ δικαιούνται στο χρονικό διάστημα, που δεν μπορεί να ασκηθεί απ~ αυτόν το δικαίωμα για σύνταξη ή καταβολή να πάρουν τη σύνταξη που τους ανήκει σύμφωνα με αυτόν τον κώδικα σαν αυτός που καταδικάσθηκε να είχε πεθάνει. Άρθρ. 69 περ. γ~ Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν.Δ. 366/69 Α.Ν. 2650/40, 13 Α.Ν. 1512/50 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51, όπως αντικ. με Άρθρ. 11 παρ. 5 και 6 Ν. 1813/88. Άρθρ. 69 περ. δ~ Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40, 8 Ν.Δ. 1294/42, 13 Α.Ν. 1512/50, 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/ 51, όπως αντικ. με Άρθρ. 11 παρ. 5 του Ν. 1813/88. Άρθρ. 7 Ν. 70/43, όπως αντικ. με άρθ. 11 παρ. 5 Ν. 1813/88. Άρθρ. 8 Ν.Δ. 1294/42 και 7 Ν.Δ. 70/43. Άρθρ. 70 παρ. 1 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με τα Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40, 13 Α.Ν. 1512/50 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Άρθρ. 3 παρ. 6 Ν. 2703/99. Άρθρ. 70 παρ. 2 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με Άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 σε συνδ. με Άρθρ. 4 παρ. 3 Α.Ν. 2885/41 που αναριθμ. με Άρθρ. 3 παρ. 6 Ν. 2703/99. Άρθρ. 71 παρ. 1 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με άρθρα 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Άρθρ. 71 παρ. 2 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με άρθρα 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51 Α Ρ Θ Ρ Ο 120 Εκχώρηση και κατάσχεση της σύνταξης

Η σύνταξη δεν εκχωρείται ούτε κατάσχεται και οι σχετικές με αυτές πράξεις είναι αυτοδίκαια άκυρες.

Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται εκχώρηση και κατάσχεση της σύνταξης μέχρι το ένα τέταρτο αυτής.

Σε περίπτωση περισσότερων κατασχέσεων της σύνταξης, αυτή αποδίδεται σ’ αυτούς που την έχουν κατασχέσει μέχρι τα 2/5 αυτής σε ίσα μερίδια μεταξύ τους. Αν όμως επιβλήθηκε κατάσχεση για διατροφή, το ποσό που πρέπει να αποδοθεί γι’ αυτήν είναι πάντοτε ίσο με το 1/4 της σύνταξης, και το υπόλοιπο κατανέμεται σε ίσες μερίδες μεταξύ των άλλων που έχουν κάνει κατάσχεση.

Με τις διατάξεις αυτού του άρθρου δε θίγονται οι εκχωρήσεις που επιτρέπο?νται από ειδικές διατάξεις για τη σύναψη οικοδομικών δανείων από τους συνταξι?ούχους του Δημοσίου. Α Ρ Θ Ρ Ο 121 Ατέλειες - Φορολογικές απαλλαγές

Οι αιτήσεις, τα πιστοποιητικά και κάθε φύσης δικαιολογητικά για την απονομή πολεμικής σύνταξης απαλάσσονται από κάθε τέλος χαρτοσήμου.

Όσοι υποβάλλουν αίτηση για απονομή πολεμικής σύνταξης ή βοηθήματος απαλλάσσονται από την υποχρέωση για καταβολή του ποσού που ορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών υπέρ του Δημόσιου Ταμείου. Η παραπάνω απαλλαγή ισχύει και για τις ενστάσεις, αναθεωρήσεις και εφέσεις που ασκούνται.

Οι συντάξεις ή αποζημιώσεις που παρέχονται σύμφωνα με τον κώδικα αυτόν απαλλάσσονται από κάθε κράτηση για φόρο και τέλη χαρτοσήμου υπέρ του Δημο?σίου.

Όπου στον κώδικα αυτόν προβλέπεται εξέταση από την οικεία Ανώτατη Υγειο?νομική Επιτροπή, επιτρέπεται για μία μόνο φορά επανεξέταση αυτού που έπαθε ή σε περίπτωση θανάτου του του οικείου φακέλου από την ίδια Επιτροπή με διαταγή του Υπουργού των Οικονομικών, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου που συνοδεύ?εται υποχρεωτικά από το παράβολο που ορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουρ?γού των Οικονομικών, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Η σύνταξη ή αύξηση της σύνταξης που κανονίζεται ύστερα από την επανεξέ?ταση σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο ορίζεται να πληρώνεται από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Με την 2017349/275/0092/30-3-1993 Απόφαση του Υπουργού Οικονομικών το παραπάνω παράβολο ορίστηκε στο ποσό των 5.000 δραχμών. Άρθρ. 74 παρ. 1 Β.Δ. 31-10-35 και 1 Α.Ν. 1454/38. Άρθρ. 74 παρ. 2 Β.Δ. 31-10-35 και 1 Α.Ν. 1453/38. Άρθρ. 74 παρ. 3 Β.Δ. 31-1035, 1 Α.Ν. 1454/38 και 7 παρ. 2 Α.Ν. 2414/40 Άρθρ. 1 παρ. 6 Α.Ν. 1453/38. Άρθρ. 75 Β.Δ. 31-10-35, 12 Α.Ν. 2650/40 και 38 παρ. 1 Α.Ν. 1324/49. Άρθρ. 12 Α.Ν. 2650/40, 6 παρ. 5 Α.Ν. 599/68 και 40 παρ. 4 Α.Ν. 1324/49 Άρθρ. 2 παρ. 6 Α.Ν. 2885/41, σχετ. Άρθρ. 7Ε Ν. 3323/ 55. Άρθρ. 2 παρ. 1 και 3 παρ. 1 Ν. 2125/52, όπως αντικ. με Άρθρ. 20 παρ. 7 Ν. 1489/84. Άρθρ. 3 παρ. 2 Ν. 2125/52.

Οι στρατιωτικοί γενικά και οι πολιτικοί υπάλληλοι οι οποίοι συνταξιοδοτούνται ως ανάπηροι πολέμου, σύμφωνα με τις διατάξεις του κώδικα αυτού, εφόσον επι?καλούνται επιδείνωση της κατάστασης της υγείας τους που οφείλεται στην εξέλι?ξη νόσου ή του τραύματος, για τα οποία συνταξιοδοτήθηκαν, χωρίς την επίδραση άλλων αιτίων, δικαιούνται με αίτησή τους να επανεξετασθούν από την οικεία Ανώ?τατη Υγειονομική Επιτροπή. Οι επανεξετάσεις του προηγούμενου εδαφίου σε καμιά περίπτωση δεν μπο?ρεί να είναι περισσότερες από δύο (2).

Η Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή αποφαίνεται με αιτιολογημένη γνωμάτευσή της για την επιδείνωση ή όχι της υγείας του αναπήρου που επανεξετάζεται, για τα αίτια που την προκάλεσαν, για το ποσοστό ανικανότητας κατά το χρόνο της επανε?ξέτασης και για το αν η επιδείνωση είναι συνέπεια του τραύματος ή του παθήματος για το οποίο συνταξιοδοτείται.

Η σύνταξη του αναπήρου κανονίζεται με βάση το νέο ποσοστό ανικανότητας που καθορίζεται μετά από κάθε επανεξέταση, είτε αυτό είναι μεγαλύτερο είτε είναι μικρότερο. Σε περίπτωση που καθορισθεί ποσοστό ανικανότητας που δεν παρέχει δικαίωμα σύνταξης, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν, η καταβολή της σύ?νταξης διακόπτεται. Η σύνταξη που διακόπτεται με τον παραπάνω τρόπο μπορεί να καταβληθεί και πάλι μόνο στην περίπτωση που θα επακολουθήσει νέα επανεξέταση, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου αυτού, με την οποία θα καθορίζεται συ?ντάξιμο ποσοστό ανικανότητας. Επανεξέταση για την επαναχορήγηση σύνταξης που έχει διακοπεί δεν επιτρέπεται να γίνει πριν να παρέλθει ένα τουλάχιστον έτος από την προηγούμενη επανεξέταση.

Σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου αυτού τα οικονομικά αποτε?λέσματα αρχίζουν από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης.

Συντάξεις που έχουν διακοπεί μέχρι την έναρξη της ισχύος του Ν. 1489/84 σύμ?φωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του Α.Ν. 1656/1951, όπως αυτές ερμηνεύτη?καν με την παρ. 3 του άρθρου 3 του Ν.Δ. 2704/1953, τις διατάξεις της παρ. 6 του άρ?θρου μόνου του Ν. 2256/1952 και τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 13 του Ν.Δ. 3913/1958, μπορεί να επαναχορηγηθούν σύμφωνα με όσα ορίζονται στις παρα?γράφους 3 και 4 του άρθρου αυτού, στην παρ. 2 του άρθρου 53 του Π.Δ. 1041/1979 και στην παρ. 3 του άρθρου 13 του Ν.Δ. 3913/1958, όπως αντικαταστάθηκαν με το Ν. 1489/84.

Για την εφαρμογή του δεύτερου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου αυτού, όπως αντικαταστάθηκε με το Ν. 1489/84, δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν επανεξετάσεις για επιδείνωση που έγιναν πριν από την έναρξη της ισχύος του Ν. 1656/1951. Το ίδιο ισχύει και για την εφαρμογή του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 53 του Π.Δ. 1041/1979 και της παρ. 3 του Ν.Δ. 3913/1958, όπως αντικαταστάθηκαν με το Ν. 1489/84, σχετικά με τις επανεξετάσεις που έγιναν αντίστοιχα, πριν από την έναρ?ξη της ισχύος του Ν. 2256/1952 και του Ν.Δ. 3913/1958. Α Ρ Θ Ρ Ο 124 Απόδειξη ανικανότητας μελών οικογένειας Η γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επιτροπής που εκδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 17, 18, 35 και 36 αυτού του κώδικα για την ανικανότητα των τέκνων και των αδελφών εί?ναι υποχρεωτική για το όργανο που αποφασίζει ή δικαιοδοτεί, αν είναι ομόφωνη. Α Ρ Θ Ρ Ο 125 Ενηλικίωση τέκνων Η ενηλικίωση των αγοριών που συνταξιοδοτούνται θεωρείται ότι γίνεται την 31η Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο συμπληρώνουν το 18ο έτος της ηλικίας τους. Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζεται για συντάξεις που, κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 2227/94, έχουν κανονισθεί με διαφορετικό όριο ηλικίας. Άρθρ. 2 παρ. 1 Α.Ν. 1656/51, όπως αντικ. με Άρθρ. 6 Ν. 1489/84. Άρθρ. 2 παρ. 2 Α.Ν. 1656/51, όπως αντικ. με Άρθρ. 6 Ν. 1489/84. Άρθρ. 2 παρ. 3 Α.Ν. 1656/51 σε συνδ. με αρθρ. 3 παρ. 1 Ν.Δ. 2704/53, όπως αντικ. με Άρθρ. 6 Ν. 1489/84. Άρθρ. 6 Ν. 1489/84. Άρθρ. 9 Ν. 1489/84. Άρθρ. 9 Ν. 1489/84. Άρθρ. 61 Β.Δ. 31-10-35 σε συνδ. με άρθρα 16 Α.Ν. 2650/40 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 14 παρ. 1 Α.Ν. 1635/39 σε συνδ. με Άρθρ. 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51, όπως αντικ. με Άρθρ. 6 παρ. 8 Ν. 2227/94.

Στις διατάξεις για απονομή σύνταξης στους στρατιωτικούς κ.λπ. που τραυμα?τίζονται και όσους γίνονται ανίκανοι από τις κακουχίες του πολέμου 1940 και τις οι?κογένειές τους, υπάγονται από 1ης Απριλίου 1942 και εκείνοι που στο παρελθόν δι?καιώθηκαν πολεμική σύνταξη και αν ακόμη δε συντρέχουν γι’ αυτούς όλες οι προ?ϋποθέσεις απονομής σύνταξης που αναφέρονται στις διατάξεις αυτές (ποσοστό ανικανότητας κ.λπ.).

Επίσης υπάγονται από την ισχύ του Ν. 362/1943 (23-7-43) και:

Η υπαγωγή σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους ενεργείται ύστερα από αίτηση των ενδιαφερομένων ή και χωρίς αίτηση από το όργανο που αποφασί?ζει για τις πολεμικές συντάξεις.

Το όργανο που αποφασίζει για τις συντάξεις, όταν προβαίνει στην αναπρο?σαρμογή της σύνταξης, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εξετάζει από την αρχή το συνταξιοδοτικό δικαίωμα και αν αυτό στηρίζεται σε επίσημα έγ?γραφα, όπως αυτά καθορίζονται από το άρθρο 13 αυτού του Κώδικα, η αναπρο?σαρμογή είναι υποχρεωτική για το συνταξιοδοτικό όργανο, άν όμως στηρίζεται σε μαρτυρικές καταθέσεις ή γενικά σε έγγραφα, που έχουν εκδοθεί με βάση μαρτυρι?κές καταθέσεις, είναι στην εξουσία του ίδιου οργάνου να κρίνει για την αναπρο?σαρμογή ή όχι της σύνταξης. Το όργανο που αποφασίζει για τις συντάξεις, αν δεν πείθεται από τα στοιχεία του φακέλου για το αν υπάρχει δικαίωμα σύνταξης, διατάζει με απόφασή του ή τη διακοπή της σύνταξης ή την παραπέρα έρευνα για συμπλήρωση των δικαιολογητι?κών εγγράφων για τη χορήγηση της σύνταξης, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παρ. 2 του άρθρου 12 αυτού του κώδικα. Αν και μετά την παραπέρα έρευνα που έχει διαταχθεί διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει δικαίωμα σε σύνταξη, διατάσεται η δια?κοπή της σύνταξης.

Κατά των πράξεων της προηγούμενης παραγράφου επιτρέπονται τα ένδικα μέσα που καθορίζονται στο άρθρο 2 του Α.Ν. 599/1968, τα οποία μπορούν να ασκη?θούν μέσα στις προθεσμίες που ορίζονται στο άρθρο αυτό. Άρθρ. 1 Ν. 70/43. Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 362/43. Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 362/43 σε συνδ. με Άρθρ. 53 παρ. 7 Β.Δ. 31-10-35 που προστέθ. με Άρ?θρ. 8 Α.Ν. 1635/39.

Αν κατά την εξέταση του δικαιώματος από την αρχή προκύψει ότι δε συντρέχουν για την αρχική θεμελίωσή του οι προϋποθέσεις του Ν. 3122/1924, αλλά κά?ποιου άλλου νόμου, το όργανο που αποφασίζει είναι αρμόδιο και για την αναγνώ?ριση του δικαιώματος σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις, και συνάμα προβαίνει αυτεπάγγελτα στην αναπροσαρμογή της σύνταξης αυτής, αλλιώς διατάζει τη διακοπή της σύνταξης.

Αυτά που ορίζονται στις παραγράφους 3, 5 και 6 εφαρμόζονται για κάθε περί?πτωση, κατά την οποία παρέχεται ευχέρεια κρίσης από την αρχή του συνταξιοδο?τικού δικαιώματος αυτών που υπάγονται στον Ν. 3122/1924, υποθέσεις δε για τις οποίες από την 1η Σεπτεμβρίου 1941 μέχρι την ισχύ του Ν. 70/1943 (11-5-1943) έχουν εκδοθεί αποφάσεις της Επιτροπής Κανονισμού Πολεμικών Συντάξεων ή πρά?ξεις ή αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, προδικαστικές ή που διακόπτουν τη σύνταξη, επανεισάγονται ενώπιόν τους, με αίτηση των ενδιαφερομένων ή και αυ?τεπαγγέλτως για έκδοση νέας απόφασης ή πράξης .

Αν πρόκειται για πολεμικές συντάξεις, που αναφέρονται στις περιπτώσεις α~ και β~ της παρ. 1 του άρθρου 1 αυτού του κώδικα, εφόσον προκύπτουν αμφιβολίες για το αν η νόσος, από την οποία προήλθε η ανικανότητα ή ο θάνατος, είναι ή όχι απότοκη των κακουχιών του πολέμου, μπορεί το όργανο που αποφασίζει για τις συ?ντάξεις να προκαλεί γι~ αυτό γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επι?τροπής.

Αν πρόκειται για τις συντάξεις που αναφέρονται στην παρ. 4 του άρθρου 6 του Ν. 2769/1922, η αναπροσαρμογή σύμφωνα με αυτό το άρθρο γίνεται μόνο εφό?σον το όργανο που αποφασίζει για τις συντάξεις αποφανθεί για το ότι υπάρχουν τα περιστατικά με βάση τα οποία θεμελιώθηκε το δικαίωμα σε σύνταξη. Το όργανο που αποφασίζει για τις συντάξεις, εκτιμώντας τα έγγραφα του φα?κέλου, αποφαίνεται με ελεύθερη κρίση και σε περίπτωση αμφιβολίας μπορεί να δια?τάξει την προσκόμιση οποιωνδήποτε αποδεικτικών εγγράφων με τη φροντίδα του δικαιούχου ή και εξέταση μαρτύρων.

Η αναπροσαρμογή με αυτό το άρθρο όσων έχουν δικαιωθεί πολεμική σύντα?ξη σύμφωνα με τα άρθρα 28 και 30 του Ν. 3122/1924, 34 του Ν. 2769/1922 και 33 του Ν.Δ. της 23ης Νοεμβρίου 1925 ενεργείται με βάση το βαθμό με τον οποίο συ?νταξιοδοτούνται, των δε ανάπηρων ναυτοπαίδων και των οικογενειών τους με βά?ση το βαθμό του ναύτη.

Για τον υπολογισμό του μεριδίου συμμετοχής της χήρας μητέρας στη σύ?νταξη της χήρας συζύγου και των τέκνων του στρατιωτικού που πέθανε λαμβάνε?ται υπόψη η σύνθεση της οικογένειας, όπως αυτή εμφανίζεται στα συνταξιοδοτικά μητρώα και τις καταστάσεις κατά το χρόνο της έκδοσης της απόφασης, με την οποία αναπροσαρμόζεται η σύνταξη.

Κατά την αναπροσαρμογή των συντάξεων των αναπήρων και θυμάτων των παλαιών πολέμων σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν τους αναπήρους και θύ?ματα του πολέμου 1940-41.

Οπλίτες του στρατεύματος γενικά, που έπαθαν κατά τους παλαιούς πολέ?μους, των οποίων οι αιτήσεις για κανονισμό σύνταξης απορρίφθηκαν στο παρελθόν για το λόγο ότι το ποσοστό αναπηρίας στο χρόνο της απόλυσής τους ήταν μικρό?τερο από 25%, μπορούν να ζητήσουν τον κανονισμό σύνταξης, σύμφωνα με το Ν. 3122/1924 και το προηγούμενο άρθρο, εφόσον συντρέχουν οι άλλες προϋποθέσεις του Ν. 3122/1924 και έχουν μέχρι τότε αναπηρία μεγαλύτερη από 10%. Αν από τα έγγραφα του φακέλου δεν προκύπτει ότι ο αιτών έχει μέχρι τότε ανα?πηρία μεγαλύτερη από 10%, μπορεί να προκληθεί για μία μόνο φορά γνωμάτευση της Α.Σ.Υ.Επιτροπής, η οποία στην περίπτωση αυτή αποφαίνεται με ειδικά αιτιολο?γημένη γνωμάτευση για το βαθμό της ανικανότητάς του κατά την έναρξη της ισχύος του Ν. 1872/1944, καθώς και ότι η ανικανότητά του αυτή οφείλεται πρόδη?λα και αναμφισβήτητα σε επιδείνωσή της σωματικής του βλάβης από πολεμικό τραύμα ή νόσο απότοκη των κακουχιών του πολέμου.

Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται και για τις οικο?γένειες των αναπήρων που έχουν πια πεθάνει.

Η αποδεικτική ισχύς των θετικών γνωματεύσεων της Α.Σ.Υ. Επιτροπής, που εκ?δόθηκαν ή εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3122/1924, όπως αυτός τρο?ποποιήθηκε και συμπληρώθηκε αργότερα, κρίνεται με τις διατάξεις του νόμου 1640/44. Α Ρ Θ Ρ Ο 128 Βλάβες από κρυοπαγήματα Οι σωματικές βλάβες που προέρχονται από κρυοπαγήματα τα οποία οφείλο?νται πρόδηλα στη στρατιωτική υπηρεσία αυτού που έπαθε στον πόλεμο, εξομοιώ?νονται για την απονομή σύνταξης με τις βλάβες που προέρχονται από πολεμικά τραύματα και παρέχουν ανάλογα δικαίωμα σύνταξης. Α Ρ Θ Ρ Ο 129 Υπολογισμός σύνταξης ειδικών περιπτώσεων βαριά αναπήρων

Δημόσιοι υπάλληλοι και στρατιωτικοί γενικά, που έχουν υποστεί στον πόλεμο ή σε διατεταγμένη υπηρεσία ή κατά τον εμφύλιο πόλεμο απώλεια της όρασης και των δύο ματιών, ακρωτηριασμό ή παντελή αχρηστία δύο άκρων μελών ή διαρκή απώλεια των διανοητικών δυνάμεων, που έχει ως αποτέλεσμα πλήρη ανικανότητα, θεωρούνται ότι φέρουν βαθμό μείωσης της ικανότητας για εργασία 100% και με βά?ση το ποσοστό αυτό γίνεται ο υπολογισμός της σύνταξής τους με τις διατάξεις του άρθρου αυτού. Οι διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εφαρμόζονται και γι’ αυτούς που έπα?θαν πριν από την ισχύ του Α.Ν. 1656/1951 και για τις οικογένειες όσων από αυτούς έχουν πεθάνει, πράξεις δε ή αποφάσεις που έχουν κρίνει αντίθετα αναθεωρούνται με αίτηση των ενδιαφερομένων, και η σύνταξη που αναγνωρίζεται με αύξηση πλη?ρώνεται από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης.

Όσοι έχουν υποστεί πολλαπλές βλάβες από πολεμικό τραύμα ή νόσο, από τις οποίες ο βαθμός μείωσης της ικανότητας για εργασία αν ληφθεί υπόψη αθροιστι?κά υπερβαίνει τον αριθμό 110, θεωρούνται ότι έχουν ανικανότητα 100% για τον κα?νονισμό της πολεμικής σύνταξης με τα επιδόματά της από την 1η Ιουλίου 1962. Α Ρ Θ Ρ Ο 130 Δικαίωμα επιλογής σύνταξης

Αν πρόκειται γι’ αυτούς που δικαιώθηκαν σύνταξη με τις διατάξεις του Ν.Δ. 3618/1956 οι οποίοι δικαιούνται και πολεμική σύνταξη, με βάση τις διατάξεις του Κώδικα αυτού, υπάρχει δικαίωμα επιλογής από τους ενδιαφερομένους. Άρθρ. 6 παρ. 1 Ν. 812/43, όπως αντικ. με Άρθρ. 6 Ν. 1872/ 44. Άρθρ. 6 παρ. 1 εδ. γ~ Ν. 1872/44. Άρθρ. 10 παρ. 3 Ν. 1640/44. Άρθρ. 6 Α.Ν. 2734/40. Άρθρ. 1 παρ. 1 Α.Ν. 1656/51. Άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 1656/51. Παρ. 5 της 64/62 ΠΥΣ που κυ?ρώθ. με Άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/62. Άρθρ. 1 παρ. 5 Ν.Δ. 3618/56. στις διατάξεις του Ν.Δ. 3618/1956 με δικαίωμα να επιλέξουν μόνο τη μία από τις συ?ντάξεις που αναγνωρίζονται. Α Ρ Θ Ρ Ο 131 Στρογγυλοποίηση ποσού σύνταξης Το ποσό που προκύπτει από τον υπολογισμό της σύνταξης που καταβάλλεται στρογγυλοποιείται στην πλησιέστερη εκατοντάδα. Το ίδιο ισχύει για κάθε πληρω?μή σύνταξης, επιδόματος ή βοηθήματος. Α Ρ Θ Ρ Ο 132 Επανάκτηση παροχών για τις οποίες έχει απαγγελθεί στέρηση

Αυτοί που με βάση τις διατάξεις του Ν.Δ. 617/1948, του ΝΑ~ ψηφίσματος της Βουλής του έτους 1948 και της παρ. 2 του άρθρου 62 του Α.Ν. 1854/1951, στερή?θηκαν οποιαδήποτε παροχή (σύνταξη, χορηγία, μέρισμα κ.λπ.) που ελάμβαναν ή δι?καιούνταν να λάβουν είτε από το Δημόσιο Ταμείο, είτε από το Ταμείο Ν.Π.Δ.Δ., είτε από ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία, αποκαθίστανται στα δικαιώματά τους οι ίδιοι και οι οικογένειες όσων από αυτούς πέθαναν και λαμβάνουν σύνταξη, χορηγία, βοή?θημα ή μέρισμα κ.λπ., τα οποία δικαιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν.

Για τις περιπτώσεις επαναχορήγησης παροχών, που ρυθμίζονται από την προηγούμενη παράγραφο, δεν έχουν εφαρμογή άλλες διατάξεις της νομοθεσίας που ισχύει, οι οποίες προβλέπουν στερήσεις ανάλογων παροχών ή αναστολή άσκη?σης του σχετικού δικαιώματος για τους ίδιους λόγους, για τους οποίους είχαν επι?βληθεί οι στερήσεις με εφαρμογή των διατάξεων του Ν.Δ. 617/1948, του ΝΑ~ ψηφί?σματος του 1948 και της παρ. 2 του άρθρου 62 του Α.Ν. 1854/1951. Η επαναχορήγηση της σύνταξης ή η αναγνώριση του συνταξιοδοτικού δικαι?ώματος αυτών που αποκαθίστανται σύμφωνα με αυτό το άρθρο, ενεργείται με πρά?ξη του αρμόδιου κατά περίπτωση οργάνου. Η πληρωμή της σύνταξης που επαναχορηγείται ή αναγνωρίζεται με αυτό τον τρόπο αρχίζει από την πρώτη του επόμενου από την υποβολή της αίτησης μήνα. Α Ρ Θ Ρ Ο 133 Τραύματα από έκρηξη βλημάτων Τα τραύματα ή ο θάνατος, που προήλθαν από έκρηξη βλημάτων ή εκρηκτικών μηχανημάτων οποιουδήποτε είδους, τα οποία, τοποθετήθηκαν εξαιτίας του πολέ?μου ή εγκαταλείφθηκαν από τις αρχές κατοχής και δεν περισυλλέχθηκαν, θεμελιώ?νουν δικαίωμα πολεμικής σύνταξης σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα αυτού ακόμη και αν ο τραυματισμός ή ο θάνατος επήλθαν μετά τη λήξη της εμπόλεμης κα?τάστασης. Α Ρ Θ Ρ Ο 134 Έννοια ανικανότητας ή αναπηρίας Όπου στις διατάξεις του Κώδικα αυτού αναφέρονται ανικανότητα ή αναπηρία, ως τέτοια θεωρείται η μείωση της ικανότητας αυτού που έπαθε για εργασία.

Μέχρι το τέλος της πολεμικής περιόδου επιτρέπεται με απόφαση του Υπουρ?γού Οικονομικών, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, να καθο?ρίζονται τα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομισθούν για τον κανονισμό, τη με?ταβίβαση και γενικά τις μεταβολές της συνταξιοδοτικής κατάστασης των συνταξι?ούχων, εφόσον κατά την κρίση του Υπουργού Οικονομικών από ανώτερη βία δεν είναι δυνατή η υποβολή των δικαιολογητικών που απαιτούνται από τις διατάξεις που ισχύουν. Άρθρ. 39 Ν. 955/79. Άρθρ. 79 Α.Ν. 1854/51, όπως ισχύει μετά το Άρθρ. 5 παρ. 9 Ν. 2703/99 Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν. 4340/64 Άρθρ. 4 παρ. 3 Ν.Δ. 4448/64. Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 4340/64. Άρθρ. 8 Α.Ν. 1119/46, όπως αντικ. με Άρθρ. 27 Ν. 955/79. Άρθρ. 13 Α.Ν. 2734/40. Άρθρ. 12 παρ. 1 Ν. 362/43.

Εφόσον με την απόφαση του Υπουργού Οικονομικών επιτραπεί η παροχή προ?σωπικής εγγύησης τρίτου για την ασφάλεια του Δημοσίου, αυτός γίνεται υπόχρε?ος ως πρωτοφειλέτης για την αποκατάσταση κάθε ζημίας που μπορεί να υποστεί το Δημόσιο. Η τυχόν ζημία του Δημοσίου για την οποία παρασχέθηκε εγγύηση, βε?βαιώνεται σε βάρος του εγγυητή ως δημόσιο έσοδο και εισπράττεται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου για την είσπραξη δημόσιων εσόδων. Οι συμβολαιογραφικές πράξεις που τυχόν συντάσσονται για την παροχή της εγγύησης στο Δημόσιο σύμφωνα με τα παραπάνω απαλλάσσονται από οποιοδή?ποτε φόρο και τέλη χαρτοσήμου.

Οι συντάξεις κάθε είδους οι οποίες κανονίζονται με βάση δικαιολογητικά που καθορίζονται με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών που εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων, είναι προσωρινές. Αυτές μεταβάλλονται με πράξη ή απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή της Επιτροπής Κανονισμού Πολεμικών Συντάξεων σε οριστικές με την προσαγωγή των νόμιμων δικαιολογητικών, αλλιώς διακόπτονται μόλις παρέλθει ο έκτος μήνας από τη λήξη της εμπόλεμης κατάστασης. Α Ρ Θ Ρ Ο 136 Επαρχιακές Υγειονομικές Επιτροπές

Επιτρέπεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η συγκρότηση Υγει?ονομικών Επιτροπών σε περιοχές που δεν είναι δυνατή εξαιτίας της εμπόλεμης κα?τάστασης η επικοινωνία με το κέντρο. Στις Επιτροπές αυτές μεταβιβάζεται η αρμο?διότητα της Ανώτατης Στρατού Υγειονομικής Επιτροπής.

Οι γνωματεύσεις των Επιτροπών της προηγούμενης παραγράφου δεν είναι υποχρεωτικές για τα όργανα που αποφασίζουν για τις συντάξεις, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επιτροπής, η οποία θα αποφαίνεται σχετι?κά με βάση τα στοιχεία του φακέλου. Α Ρ Θ Ρ Ο 137 Δικαστικές αποφάσεις που βεβαιώνουν αιτία θανάτου

Δικαστικές αποφάσεις, που έχουν εκδοθεί μέχρι την έναρξη της ισχύος του Α.Ν. 1854/51 και βεβαιώνουν αιτία θανάτου διαφορετική από αυτή που βεβαιώνε?ται στη ληξιαρχική πράξη, είναι ισχυρές σχετικά με την αιτία θανάτου για το δικαί?ωμα σύνταξης που στηρίζεται σ’ αυτή. Με βάση τη δικαστική αυτή απόφαση επιτρέπεται η επανάληψη της νόμιμης διαδικασίας των πολεμικών νόμων, ανεξάρτητα από τις πράξεις ή αποφάσεις που εκδίδονται. Τα έγγραφα της διαδικασίας που επαναλαμβάνεται εκδικάζονται από το όρ?γανο που αποφασίζει για τις συντάξεις.

Σε περίπτωση αδυναμίας καταβολής της σύνταξης που ορίζεται από τον Α.Ν. 835/1948 στις οικογένειες των ιερέων που εκτελέσθηκαν από τους αντάρτες εξαι?τίας οικονομικής ανεπάρκειας του ΤΑΚΕ, μπορεί, ύστερα από κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εθνικής Παιδείας, να μειώνεται η σύνταξη μέχρι το 60% αυτής. Σε καμιά περίπτωση η σύνταξη δεν μπορεί να γίνει μικρότερη από αυτή που καθορίζεται από τον Οργανισμό του ΤΑΚΕ για τις όμοιες περιπτώσεις. Η διάταξη του προηγουμένου εδαφίου ισχύει από την ισχύ του Α.Ν. 935/1948 και η σύνταξη που τυχόν καταβλήθηκε επιπλέον δεν αναζητείται. Άρθρ. 12 παρ. 2 Ν. 362/43. Άρθρ. 12 παρ. 3 Ν. 362/43. Άρθρ. 12 παρ. 4 Ν. 362/43. Άρθρ. 12 παρ. 5 Ν. 362/43. Άρθρ. 10 παρ. 2 Ν. 1640/44. Άρθρ. 13 παρ. 1 Ν.Δ. 1294/42. Άρθρ. 13 παρ. 2 Ν.Δ. 1294/42. Άρθρ. 86 παρ. 1 Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 86 παρ. 2 Α.Ν. 1854/51.

Υποθέσεις συντάξεων, που κρίθηκαν αμετάκλητα, επαναφέρονται για νέα εξέ?ταση στο αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου με αίτηση των ενδιαφερομέ?νων ιδιωτών, εφόσον από τα νεότερα επίσημα έγγραφα, που έχουν εκδοθεί από τις αρμόδιες κατά περίπτωση Αρχές, τα οποία έχουν προσκομισθεί ή θα προσκομι?σθούν μέσα σ’ ένα εξάμηνο από τη δημοσίευση του Ν. 955/1979, προκύπτουν πραγ?ματικά περιστατικά αντίθετα απ~αυτά που έγιναν δεκτά με τις αποφάσεις του Ελε?γκτικού Συνεδρίου.

Η αίτηση υποβάλλεται μέσα σ’ εξάμηνη αποκλειστική προθεσμία από την έναρ?ξη της ισχύος του Ν. 955/1979 και τα οικονομικά αποτελέσματα αρχίζουν από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της σχετικής απόφασης. Α Ρ Θ Ρ Ο 139 Ειδικές περιπτώσεις συνταξιοδότησης παθόντων

Οι στρατιωτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι που έγιναν ανίκανοι μέχρι την έναρξη ισχύος του Α.Ν. 1854/1951 από τραύμα που έλαβαν κατά την εκτέλεση διατεταγ?μένης υπηρεσίας σε καιρό ειρήνης, καθώς και οι οικογένειες αυτών που πέθαναν με τις ίδιες προϋποθέσεις, δικαιούνται τη σύνταξη που προβλέπεται από αυτόν τον Κώδικα. Το προηγούμενο εδάφιο εφαρμόζεται και για τους μέχρι την έναρξη της ισχύος του Α.Ν. 1119/1946 συνταξιούχους, των οποίων η αυξημένη σύνταξη ορίζεται να πληρώνεται από την πρώτη του μήνα της χρονολογίας έκδοσης της σχετικής πρά?ξης ή απόφασης.

Στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου υπάγονται και οι οικογένειες των αξιωματικών και οπλιτών που σκοτώθηκαν στα γεγονότα της 9ης Σεπτεμβρίου 1926.

Οι οπλίτες του στρατού της ξηράς, θάλασσας, αέρα και χωροφυλακής και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς, οι οποίοι συνταξιοδοτούνται κατά την έναρξη της ισχύος του Ν. 1902/44 για φυματίωση που προήλθε πρόδηλα εξαιτίας της υπηρεσίας τους σε καιρό ειρήνης, καθώς και οι οικογένειες όσων συνταξιούχων από αυτούς έχουν πεθάνει δικαιούνται πολεμική σύνταξη. Για τον κανονισμό του βαθμού ανικανότητας των παραπάνω λαμβάνεται υπό?ψη η τελευταία γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής που βρίσκεται στο συνταξιοδοτικό φάκελο και εφόσον αυτοί κρίθηκαν ανίκανοι για την εξάσκηση του προηγούμενου επαγγέλματός τους ή ανίκανοι μόνο για το Στράτευ?μα, θεωρούνται ότι έχουν βαθμό ανικανότητας 66%, ενώ εκείνοι των οποίων η πά?θηση δυσχέρανε την εξάσκηση του προηγούμενου επαγγέλματός τους θεωρού?νται ότι έχουν βαθμό ανικανότητας 33%. Α Ρ Θ Ρ Ο 140 Οικογένειες αυτών που εξαφανίσθηκαν κάτω από ειδικές συνθήκες

Στις οικογένειες των στρατιωτικών της Χωροφυλακής, υπαλλήλων της Αστυ?νομίας Πόλεων και των στρατιωτικών άλλων Όπλων ή Σωμάτων του Στρατού, που είχαν αποσπασθεί στις Υπηρεσίες αυτών, καθώς και των πρόσθετων αστυφυλάκων που εξαφανίζονται εξαιτίας της ιδιότητάς τους ή από ενέργειες των ατόμων που αναφέρονται στην παρ. 4 του άρθρου 99 του Κώδικα αυτού και με τις περιπτώσεις που διαλαμβάνονται σ’ αυτήν, πράγμα που διαπιστώνεται με ένορκη διοικητική εξέ?ταση, καταβάλλονται οι αποδοχές αυτού που εξαφανίζεται και τα επιδόματα οποι?ασδήποτε φύσης και απολαβές σε χρήμα ή σε είδος.

Στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου υπάγονται οι οικογένειες αυ?τών που εξαφανίζονται από την εξαφάνισή τους και μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου

Έπειτα, οι οικογένειές τους υπάγονται αυτοδίκαια στις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 99 του Κώδικα αυτού και αυτός που εξαφανίσθηκε θεωρείται ότι σκο?τώθηκε. Άρθρ. 42 παρ. 1 Ν. 955/79. Άρθρ. 42 παρ. 2 Ν. 955/79. Άρθρ. 13 παρ. 1 Α.Ν. 1119/46 σε συνδ. με Άρθρ. 70 Α.Ν. 1854/51. Άρθρ. 13 παρ. 2 Α.Ν. 1119/46. Άρθρ. 15 Α.Ν. 835/48. Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν. 1902/44. Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 1902/44. Άρθρ. 5 παρ. 1 Ν. 36/46. Άρθρ. 5 παρ. 2 Ν. 36/46.

Υποθέσεις κανονισμού σύνταξης για όποιον έπαθε πρόδηλα και αναμφισβή?τητα εξαιτίας της πολιτικής ή στρατιωτικής υπηρεσίας, στον πόλεμο, για τις οποί?ες έχει εκδοθεί μέχρι την ισχύ του Ν. 1240/1944 (7.3.1944) απορριπτική πράξη ή απόφαση, ενώ στο φάκελο υπήρχε θετική γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επιτροπής ή της Επιτροπής Απαλλαγών, στις περιπτώσεις που δεν ήταν αναγκαία γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επιτροπής, η οποία θετική γνωμάτευση δε λήφθηκε υπόψη για το λόγο ότι δεν προκλήθηκε νόμιμα ή δεν ήταν υποχρεωτική για το Ελεγκτικό Συνέδριο, απο?στέλλονται στην Α.Σ.Υ. Επιτροπή της Αθήνας για έκδοση νέας γνωμάτευσης ύστε?ρα από αίτηση των ενδιαφερομένων που υποβάλλεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Η Α.Σ.Υ. Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη και τους λόγους για τους οποίους το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την αίτηση κανονισμού σύνταξης γι’ αυτόν που έπα?θε εξαιτίας της υπηρεσίας, αποφαίνεται, με ειδικά αιτιολογημένη γνωμάτευσή της για τη σχέση της πάθησης με την υπηρεσία.

Η γνωμάτευση αυτή της Α.Σ.Υ. Επιτροπής είναι υποχρεωτική για το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Πολεμική διαθεσιμότητα είναι η ειδική κατάσταση των αξιωματικών και ανθυ?πασπιστών των ένοπλων δυνάμεων στην οποία μετατάσσονται αυτοί αν κρίνονται αναμφισβήτητα ανίκανοι για κάθε υπηρεσία στο Στράτευμα, εφόσον έγιναν ανίκα?νοι, ενώ έφεραν το βαθμό του αξιωματικού και ανθυπασπιστή, από τραύματα που έλαβαν στον πόλεμο, παθήσεις από κακουχίες υπηρεσίας στη ζώνη των πρόσω και ατυχήματα που συνέβηκαν σε διατεταγμένη υπηρεσία και εξαιτίας της στη ζώνη αυ?τή.

Όπου σ’ αυτό και τα επόμενα άρθρα αναφέρονται έφεδροι αξιωματικοί, νοού?νται και οι εξ απονομής καθώς και οι δόκιμοι έφεδροι αξιωματικοί (ΔΕΑ), οι οποίοι εξομοιώνονται με ανθυπασπιστές. Α Ρ Θ Ρ Ο 143 Κατηγορίες πολεμικής διαθεσιμότητας

Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές που υπέστησαν μία ή περισσότερες βλάβες από τραύματα, παθήσεις και ατυχήματα, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο προηγού?μενο άρθρο, οι οποίες επιφέρουν αναπηρία από 50% ως 70% τίθενται στην κατη?γορία «Β» και αν είναι μεγαλύτερη από 70% στην κατηγορία «Α» της πολεμικής δια?θεσιμότητας. Και στις δύο περιπτώσεις η μία από τις παθήσεις από τραύματα και βλάβη από ατυχήματα πρέπει να επιφέρει ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 30%.

Αυτοί θεωρούνται ως ανίκανοι για κάθε υπηρεσία στο στρατό και τίθενται υποχρεωτικά σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες. Α Ρ Θ Ρ Ο 144 Προϋποθέσεις υπαγωγής στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας

Τραύματα πολέμου, τα οποία δικαιολογούν τη μετάταξη των αξιωματικών και ανθυπασπιστών στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας, για την εφαρμο?γή του Κώδικα αυτού, είναι εκείνα που αποδεδειγμένα τους καθιστούν ανίκανους για κάθε υπηρεσία στο Στράτευμα. Ως τέτοια νοούνται αυτά που προκλήθηκαν στον πόλεμο εξαιτίας εχθρικής ενέργειας από όπλα, όργανα ή πολεμικά μέσα του εχθρού καθώς και από ατυχήματα που έχουν άμεση σχέση με τις πολεμικές επιχει?ρήσεις και συνέβηκαν στη ζώνη των πρόσω. Άρθρ. 6 παρ. 1 Ν. 1240/44. Άρθρ. 6 παρ. 2 Ν. 1240/44. Άρθρ. 6 παρ. 3 Ν. 1240/44. Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 875/79. Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 875/79. Άρθρ. 2 παρ. 1 Ν. 875/79. Άρθρ. 2 παρ. 2 Ν. 875/79. Άρθρ. 3 παρ. 1 Ν. 875/79. είναι εκείνες που τους καθιστούν αποδεδειγμένα ανίκανους για κάθε υπηρεσία στο Στράτευμα και εκδηλώθησαν ύστερα από παραμονή τουλάχιστον για ένα μήνα στη ζώνη των πρόσω και ή το πολύ μέσα σ’ ένα εξάμηνο από την απομάκρυνσή τους από αυτήν και είναι απότοκες της υπηρεσίας τους στην παραπάνω ζώνη.

Η ζώνη των πρόσω ορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ύστερα από πρόταση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυ?νας. Α Ρ Θ Ρ Ο 145 Διαδικασία μετάταξης.

Η μετάταξη στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 142 επέρχεται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, με βάση γνωμάτευση των Ανώτατων Υγειονομικών Επιτροπών των Κλάδων στις οποίες παραπέμπονται με διαταγή του Αρχηγού του Κλάδου, και για τα Κοινά Σώματα με βάση γνωμάτευση της Α.Σ.Υ. Επιτροπής, στην οποία παραπέμπονται με διαταγή του Γενικού Επιτε?λείου Εθνικής Άμυνας.

Για να παραπεμφθεί αξιωματικός ή ανθυπασπιστής στην Ανώτατη Υγειονομι?κή Επιτροπή για εξέταση και υπαγωγή στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμό?τητας πρέπει:

Η παραπομπή στην Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή, για υπαγωγή στην κατά?σταση της πολεμικής διαθεσιμότητας, γίνεται αυτεπάγγελτα από την υπηρεσία. Για το σκοπό αυτόν τα Γενικά Επιτελεία των Κλάδων των Ένοπλων Δυνάμεων και το Γε?νικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας για τα Κοινά Σώματα, μέσα σ~ ένα τρίμηνο από την οριστική και αμετάκλητη κρίση της υγιεινής κατάστασης του αξιωματικού ή ανθυ?πασπιστή, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο, συγκε?ντρώνουν από έγκυρες και επίσημες πηγές όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, στα οποία θεμελιώνονται χωρίς αμφιβολία οι προϋποθέσεις της μετάταξης και στη συνέχεια τα διαβιβάζουν στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή. Αν παρέλθει άπρα?κτη η παραπάνω προθεσμία και μέσα σ~ ένα εξάμηνο από το τέλος της, μπορεί ο εν?διαφερόμενος να υποβάλει αίτηση για υπαγωγή του στην πολεμική διαθεσιμότητα. Στην περίπτωση αυτή παρέχεται στην υπηρεσία προθεσμία τριών ακόμη μηνών από την υποβολή της αίτησης για παραπομπή του στην Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, με πρόταση του οικείου Αρχηγού Γενικού Επι?τελείου, μπορεί εφόσον από νεότερα στοιχεία διαπιστωθεί ότι η μετάταξη αξιωμα?τικού ή ανθυπασπιστή στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας ή η υπαγω?γή του σε μία από τις κατηγορίες της ή η χορήγηση επιδόματος έγινε με βάση ανα?κριβή ή πλαστά στοιχεία, να διατάξει οποτεδήποτε την παραπομπή του στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή για επανεξέταση. Στην περίπτωση αυτή παρέχεται στον ενδιαφερόμενο δικαίωμα προσφυγής κατά της γνωμάτευσης στην αρμόδια Αναθεωρητική Υγειονομική Επιτροπή με τους όρους και περιορισμούς του επόμενου άρθρου.

Όσοι έχουν υπαχθεί στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας, μπορούν μέσα σε αποκλειστική προθεσμία πέντε (5) ετών από την υπαγωγή τους στην κατά?σταση αυτή, ν~ ασκήσουν για μία μόνο φορά προσφυγή για επανεξέταση κατά την οποία κρίνονται από την αρχή. Άρθρ. 3 παρ. 2 Ν. 875/79. Άρθρ. 3 παρ. 3 Ν. 875/79. Άρθρ. 4 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 4 παρ. 2 Ν. 875/79 \ Άρθρ. 4 παρ. 3 Ν. 875/79 Άρθρ. 4 παρ. 4 Ν. 875/79 Άρθρ. 4 παρ. 5 Ν. 875/79

Η Ανώτατη για κάθε Κλάδο Υγειονομική Επιτροπή εξετάζει κάθε αξιωματικό ή ανθυπασπιστή, του οποίου τα σχετικά δικαιολογητικά διαβιβάζονται σ~ αυτήν με διαταγή του οικείου Αρχηγού, και αποφαίνεται με γνωμάτευση που έχει πλήρη αι?τιολογία για την υπαγωγή του ή όχι στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότη?τας, καθορίζοντας συγχρόνως το ποσοστό αναπηρίας και την κατηγορία στην οποία πρέπει να ενταχθεί καθώς και το ποσοστό του αναπηρικού επιδόματος.

Η πιο πάνω Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή μορφώνει γνώμη, λαμβάνοντας υπόψη το είδος του τραύματος, το μέρος του σώματος στο οποίο κτυπήθηκε αυτός που έπαθε, τις συνθήκες και το χρόνο τραυματισμού, και αν πρόκειται για πάθηση τη σχέση της με τις κακουχίες του πολέμου, το είδος της νόσου, το χρόνο και τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε και μετά απ~ αυτά γνωματεύει σύμφω?να με την επιστημονική της κρίση, η οποία στην περίπτωση αυτή δεν ελέγχεται, για τη θεμελίωση ή όχι δικαιώματος υπαγωγής στην κατάσταση της πολεμικής διαθε?σιμότητας.

Η διαπίστωση της νόσου αποδεικνύεται μόνο από επίσημα αντίγραφα φύλλων νοσηλείας των οικείων στρατιωτικών νοσοκομείων ή άλλων κρατικών ή δημοτικών νοσοκομείων ή νοσηλευτικών ιδρυμάτων δημόσιου δικαίου. Το ποσοστό της ανικα?νότητας από τα τραύματα ή παθήσεις κρίνεται με βάση τον πίνακα νόσων και ανα?πηριών που έχει προσαρτηθεί στον Κώδικα αυτόν ή τον αντίστοιχο που ισχύει κάθε φορά. Οι αποφάσεις της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής και της Αναθεωρητι?κής κοινοποιούνται στον ενδιαφερόμενο με απόδειξη και με φροντίδα του Γραφεί?ου Προσωπικού του οικείου Γενικού Επιτελείου.

Οι γνωματεύσεις της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής για υπαγωγή του εν?διαφερομένου στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας καθώς και για το πο?σοστό αναπηρίας, που εκδίδονται με ομόφωνη γνώμη των μελών της είναι οριστι?κές και υποχρεωτικές για τον Αρχηγό που εξέδωσε τη διαταγή παραπομπής.

Σε περίπτωση διαφωνίας των μελών σχετικά με την υπαγωγή ή το ποσοστό αναπηρίας, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του οικείου Κλάδου υποχρεούται να παραπέμψει τον ενδιαφερόμενο στην οικεία για κάθε κλάδο Αναθεωρητική Υγειο?νομική Επιτροπή για τελική κρίση της υγιεινής του κατάστασης, μέσα σ~ ένα δεκα?πενθήμερο από τότε που θα περιέλθει στο οικείο Γενικό Επιτελείο η σχετική γνω?μάτευση. Για τα Κοινά Σώματα ο Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας παραπέ?μπει τους ενδιαφερόμενους στην Αναθεωρητική Υγειονομική Επιτροπή του Στρα?τού Ξηράς.

Όταν η γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής είναι ομόφωνα απορριπτική ή με αυτή καθορίζεται ομόφωνα το ποσοστό αναπηρίας παρέχεται στον ενδιαφερόμενο για μία μόνο φορά δικαίωμα προσφυγής στην αρμόδια Ανα?θεωρητική Υγειονομική Επιτροπή, η οποία ασκείται στον Αρχηγό που εξέδωσε τη διαταγή παραπομπής, μέσα σε αποκλειστική προθεσμία τριάντα ημερών από την κοινοποίηση σ~αυτόν της σχετικής γνωμάτευσης.

Αν ασκηθεί σύμφωνα με τα παραπάνω προσφυγή, ο οικείος Αρχηγός υποχρε?ούται να παραπέμψει τον ενδιαφερόμενο στην αρμοδία Αναθεωρητική Υγειονομι?κή Επιτροπή για τελική κρίση το αργότερο μέσα σ~ ένα δεκαπενθήμερο από τότε που θα περιέλθει σ’ αυτόν η σχετική προσφυγή.

Οι γνωματεύσεις της Αναθεωρητικής Υγειονομικής Επιτροπής λαμβάνονται με πλειοψηφία και είναι οριστικές και υποχρεωτικές για τον Αρχηγό που εξέδωσε τη διαταγή παραπομπής. Άρθρ. 5 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 3 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 4 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 5 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 6 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 7 Ν. 875/79 Άρθρ. 5 παρ. 8 Ν. 875/79

Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές των Ένοπλων Δυνάμεων που έχουν υπαχθεί στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να προαχθούν σύμφωνα με τα παρακάτω :

Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές, οι οποίοι, πριν από τη μετάταξή τους στην κα?τάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας, είχαν προαχθεί για ανδραγαθία, είτε στον αμέσως ανώτερο βαθμό από εκείνον τον οποίον έφεραν κατά τον τραυματισμό τους είτε σε αρχαιότητα του βαθμού που κατείχαν, κερδίζοντας αριθμό θέσεων στη γενική σειρά αρχαιότητας, την οποία είχαν αποκτήσει στο βαθμό αυτό κατά τον τραυματισμό τους, δικαιούνται να αποκτήσουν ένα ακόμη βαθμό πέρα από αυτούς που ορίζονται στην παράγραφο 1.

Σε κάθε περίπτωση κανένας από τους παραπάνω δεν προάγεται σε βαθμό ανώτερο από εκείνον που προβλέπεται για τους συναδέλφους του στην ενέργεια του ίδιου Όπλου, Σώματος, Γενικής Ειδικότητας ή Ειδικής Κατάστασης. Α Ρ Θ Ρ Ο 148 Χρόνος έναρξης προαγωγής.

Σαν αφετηρία για την προαγωγή αυτών που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο λαμβάνεται ο βαθμός, τον οποίον αυτοί πραγματικά έφεραν, αυτοί που έπα?θαν από τραύμα κατά τη χρονολογία του τραυματισμού τους, και αυτοί που έπα?θαν από κακουχίες κατά τη χρονολογία που άρχισε η πάθηση , και αν η χρονολογία αυτή είναι μεταγενέστερη από το χρόνο λήξης του πολέμου, που προκάλεσε τη νό?σο, ο βαθμός τον οποίο πραγματικά έφεραν κατά την ημερομηνία λήξης του πολέ?μου.

Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας δεν καταλαμβά?νουν οργανικές θέσεις, προάγονται όμως κατεξαίρεση ακολουθώντας αυτόν που προάγεται με κανονική σειρά αμέσως αρχαιότερό τους στην ενέργεια του ιδίου Όπλου, Σώματος ή Γενικής Ειδικότητας, εφόσον δεν έχουν καταληφθεί από το όριο ηλικίας. Α Ρ Θ Ρ Ο 149 Ένταξη - Αρχαιότητα. Η αρχαιότητα αυτών που μετατάσσονται στην κατάσταση της πολεμικής δια?θεσιμότητας ρυθμίζεται σύμφωνα με τα παρακάτω:

Αξιωματικοί ή ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας κρίνονται για την προαγωγή τους από τα Συμβούλια κρίσης που είναι αρμόδια για τους εν ενεργεία αντίστοιχους βαθμούς και οι διατάξεις που ισχύουν για τα Συμβούλια Επανακρίσε?ων έχουν εφαρμογή και σ~ αυτήν την περίπτωση.

Αυτοί κρίνονται κατά τις προαγωγές ως

Για τις κρίσεις τους, λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία που υπάρχουν στον ατο?μικό τους φάκελο από τη στιγμή που αυτοί είχαν υπαχθεί στην κατάσταση της πο?λεμικής διαθεσιμότητας. Α Ρ Θ Ρ Ο 151 Ατομικοί φάκελοι.

Οι ατομικοί φάκελοι αυτών που μετατάσσονται στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας τηρούνται από το Γραφείο Προσωπικού του οικείου Γενικού Επι?τελείου κάθε Κλάδου και της 1ης Μικτής Επιτελικής Ομάδας του Γενικού Επιτελεί?ου Εθνικής Άμυνας για τα Κοινά Σώματα και περιέχουν όλα τα στοιχεία και τις με?ταβολές , με βάση τα οποία αυτοί έχουν υπαχθεί στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας.

Οι φάκελοι αυτοί περιέχουν επίσης και κάθε επιβαρυντικό γι~ αυτούς στοιχείο, που προκύπτει από αποφάσεις των Κοινών Ποινικών Δικαστηρίων, Στρατιωτικών Δι?καστηρίων και Ανακριτικών ή Πειθαρχικών Συμβουλίων καθώς και τις πειθαρχικές ποινές. Α Ρ Θ Ρ Ο 152 Στολή.

Οι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν, χωρίς να απαιτείται άδεια γι~ αυτό, να φέρουν τη στρατιωτική τους στολή στις επίσημες τελετές των τοπικών, θρησκευτικών και Εθνικών Εορτών, κατά τις οποίες επιβάλ?λεται η χρήση επίσημου ενδύματος, ανεξάρτητα αν αυτοί προσκαλούνται από τις Στρατιωτικές, Δημόσιες ή Δημοτικές αρχές που τις διοργανώνουν.

Για τις άλλες περιπτώσεις απαιτείται άδεια του αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου ή αν πρόκειται για τα Κοινά Σώματα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας. Α Ρ Θ Ρ Ο 153 Άσκηση επαγγέλματος.

Οι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν, χωρίς οποιαδήποτε μεταβολή της κατάστασής τους ή μείωση των απολαβών και δικαιω?μάτων που παρέχονται από τον κώδικα αυτό, να υπηρετούν ή να διορίζονται ως υπάλληλοι του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. Επίσης, μπορούν να εξασκούν ελεύθερα επαγ?γέλματα ή να προσλαμβάνονται σε ιδιωτικές επιχειρήσεις με την άδεια του Αρχη?γού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, ο οποίος μπορεί ν~ αρνηθεί ή να την ανα?καλέσει στην περίπτωση που αντίκειται στην αξιοπρέπεια του αξιωματικού ή ανθυ?πασπιστή.

Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας, αμέσως μόλις εκλεγούν ως βουλευτές, τελούν σε αναστολή της ιδιότητάς τους και δεν υπάγονται στις διατάξεις του νόμου που ισχύει κάθε φορά για τις καταστάσεις των αξιωματι?κών και ανθυπασπιστών των Ένοπλων Δυνάμεων καθώς και τις διατάξεις των στρα?τιωτικών νόμων και κανονισμών, που ισχύουν γι~ αυτούς, δικαιούνται όμως όλες τις απολαβές και τα άλλα ευεργετήματα τα οποία απολάμβαναν στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας. Αυτοί επανέρχονται στην προηγούμενη κατάσταση, όταν παύσουν να φέρουν τη βουλευτική ιδιότητα. Ο χρόνος άσκησης των βουλευτικών καθηκόντων λογίζε?ται ως χρόνος υπηρεσίας για όλες τις περιπτώσεις. Α Ρ Θ Ρ Ο 154 Εκτέλεση υπηρεσίας. Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές που έχουν μεταταχθεί στην κατάσταση της πο?λεμικής διαθεσιμότητας σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να επανέλθουν στην προηγούμενη κατάστασή τους. Αυτοί σε καμιά περίπτωση δεν ανακαλούνται στην ενέργεια και ποτέ δεν τους ανατίθεται εκτέλεση υπηρεσίας. Άρθρ. 9 παρ. 3 Ν. 875/79 Άρθρ. 9 παρ. 4 Ν. 875/79 Άρθρ. 10 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 10 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 11 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 11 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 12 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 12 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 13 Ν. 875/79 Οι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας για τα παραπτώ?ματα που τελούν, υπόκεινται στις διατάξεις των σχετικών νόμων για τις καταστά?σεις των αξιωματικών και ανθυπασπιστών των Ένοπλων Δυνάμεων και των αντί?στοιχων κανονισμών που ισχύουν κάθε φορά. Α Ρ Θ Ρ Ο 156 Υγειονομική περίθαλψη. Οι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας δικαιούνται υγει?ονομική περίθαλψη σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για τους στρατιωτικούς στην ενέργεια ή σε αποστρατεία σύμφωνα με αυτά που ορίζονται ει?δικότερα από το σχετικό προεδρικό διάταγμα. Α Ρ Θ Ρ Ο 157 Λουτροθεραπεία - Αεροθεραπεία. Επιτρέπεται στους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότη?τας η λουτροθεραπεία και αεροθεραπεία με δαπάνη του Δημοσίου, ύστερα από γνωμάτευση των αρμόδιων Επιτροπών Απαλλαγών και με τους όρους και περιορι?σμούς των κοινών Αποφάσεων των Υπουργών Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών που εκδίδονται στην περίπτωση αυτή. Α Ρ Θ Ρ Ο 158 Αποδοχές.

Οι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας λαμβάνουν ισό?βια τις αποδοχές, που λαμβάνουν κάθε φορά οι ομοιόβαθμοί τους στην ενέργεια, σε ποσοστά κατά κατηγορία όπως παρακάτω:

Ως αποδοχές νοούνται στην περίπτωση αυτή ο βασικός μισθός τον οποίο λαμ?βάνουν κάθε φορά οι ομοιόβαθμοί τους στην ενεργό υπηρεσία, καθώς και το επί?δομα χρόνου υπηρεσίας.

Οι αποδοχές της προηγούμενης παραγράφου αρχίζουν από τη χρονολογία δη?μοσίευσής του προεδρικού διατάγματος για τη μετάταξη στην κατάσταση της πο?λεμικής διαθεσιμότητας.

Αυτοί που αναφέρονται στο παραπάνω άρθρο 142 λαμβάνουν και την προ?σαύξηση που προβλέπεται από το άρθρο 43 του Α.Ν. 1854/1951, όπως αυτό αντι?καταστάθηκε από το άρθρο 4 του Ν. 148/1975, εφόσον θα είχαν δικαίωμα να την πά?ρουν συνταξιοδοτικά. Α Ρ Θ Ρ Ο 159 Επιδόματα. Οι αξιωματικοί και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας δικαιούνται επί?δομα αναπηρίας, ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας τους από μία ή περισσότερες βλάβες από τραύματα ή παθήσεις, εξαιτίας των οποίων έχουν υπαχθεί στην κατά?σταση πολεμικής διαθεσιμότητας, το οποίο υπολογίζεται σε ποσοστό επί τοις εκα?τό στο σύνολο των αποδοχών τους, όπως παρακάτω:

Η δαπάνη για αρχική αγορά ή κατασκευή, επισκευή και αντικατάσταση των τεχνητών μελών ή ορθοπεδικών μηχανημάτων, που χρησιμοποιούνται από τους αξιω?ματικούς και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας βαρύνει το Δημόσιο. Η εκτέλεση των παραπάνω εργασιών γίνεται στο εργοστάσιο ορθοπεδικών μηχανηΆρθρ. 14 Ν. 875/79 Άρθρ. 15 Ν. 875/79 Άρθρ. 16 Ν. 875/79 Άρθρ. 17 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 17 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 17 παρ. 3 Ν. 875/79 Άρθρ. 17 παρ. 4 Ν. 875/79 Άρθρ. 18 Ν.875/79 Άρθρ. 19 παρ. 1 Ν. 875/79 πολεμική διαθεσιμότητα αποφαίνονται συγχρόνως και για την ανάγκη χρησιμοποί?ησης τεχνητών μελών ή ορθοπεδικών μηχανημάτων. Για την επισκευή ή αντικατά?στασή τους αποφαίνονται οι αρμόδιες Επιτροπές Απαλλαγών.

Αυτά που ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο ισχύουν και γι’ αυτούς που έχουν ανάγκη οφθαλμικών προθέσεων ή ακουστικών μηχανημάτων, εφόσον οι προθέσεις ή τα μηχανήματα αυτά αφορούν πάθηση, για την οποία εντάχθηκαν στην πολεμική διαθεσιμότητα. Α Ρ Θ Ρ Ο 161 Ηθικές αμοιβές. Στους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να απονεμηθούν οι ηθικές αμοιβές που προβλέπονται ειδικά γι’ αυτούς από τις δια?τάξεις για ηθικές αμοιβές των στρατιωτικών των Ένοπλων Δυνάμεων, που ισχύουν κάθε φορά. Α Ρ Θ Ρ Ο 162 Τήρηση βιβλίων. Τα γραφεία Προσωπικού των Γενικών Επιτελείων τηρούν επετηρίδες και ειδικά βιβλία γι~ αυτούς που τελούν σε κατάσταση πολεμικής διαθεσιμότητας κατά κατη?γορίες. Α Ρ Θ Ρ Ο 163 Ασφαλιστικά ταμεία.

Τα δικαιώματα των αξιωματικών και ανθυπασπιστών που μετατάσσονται στην κατάσταση πολεμικής διαθεσιμότητας τα οποία αφορούν στις παροχές που χορη?γούνται από τα μετοχικά ταμεία και τα ταμεία αλληλοβοηθείας των Κλάδων των Ένοπλων Δυνάμεων καθώς και οι υποχρεώσεις τους σ~ αυτά, ρυθμίζονται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για τα ταμεία αυτά.

Ειδικότερα, σχετικά με το μέρισμα από τα παραπάνω μετοχικά ταμεία, οι πιο πάνω στρατιωτικοί εφόσον μέχρι την ημέρα της μετάταξής τους σε μία από τις πα?ραπάνω κατηγορίες της πολεμικής διαθεσιμότητας έχουν συμπληρώσει 25ετή συ?ντάξιμη υπηρεσία, απολαμβάνουν ολόκληρο το μέρισμα του βαθμού που έχουν κά?θε φορά, ενώ αυτοί που έχουν μικρότερη συντάξιμη υπηρεσία, λαμβάνουν, μέχρι τη συμπλήρωση 25ετούς υπηρεσίας, τόσα εικοστά πέμπτα του πιο πάνω μερίσμα?τος, όσα και τα συντάξιμα έτη τους. Α Ρ Θ Ρ Ο 164 Αξιωματικοί και ανθυπασπιστές που δρούν στο εξωτερικό. Οι διατάξεις των άρθρων 142-163 έχουν εφαρμογή και για τους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές των Ένοπλων Δυνάμεων, που δρούν στο εξωτερικό με εντολή της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Πολεμική αποστρατεία είναι η ειδική κατάσταση των αξιωματικών των ~Ενο?πλων Δυνάμεων, που αποστρατεύονται επειδή κρίνονται αναμφισβήτητα ανίκανοι για κάθε ενεργό υπηρεσία, εφόσον κατέστησαν τέτοιοι φέροντας το βαθμό του υπαξιωματικού, εξαιτίας τραυμάτων που έλαβαν στον πόλεμο, παθήσεων από κα?κουχίες στη ζώνη των πρόσω καθώς και ατυχημάτων που συνέβηκαν στην παρα?πάνω ζώνη, σε διατεταγμένη υπηρεσία και εξαιτίας αυτής.

Υπαξιωματικοί των Ένοπλων Δυνάμεων, που έπαθαν μία ή περισσότερες βλά?βες από τραύματα, παθήσεις και ατυχήματα, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο, οι οποίες επιφέρουν αναπηρία από 50% και άνω, τίθε?νται στην κατάσταση της πολεμικής αποστρατείας. Άρθρ. 19 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 20 Ν. 875/79 Άρθρ. 21 Ν. 875/79 Άρθρ. 22 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 22 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 23 Ν.875/79 Άρθρ. 24 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 24 παρ. 2 Ν. 875/79 Υπαξιωματικοί των Ένοπλων Δυνάμεων, που υπάγονται στην κατάσταση της πο?λεμικής αποστρατείας, προάγονται κατά τέσσερες βαθμούς εφάπαξ όπως παρα?κάτω και τίθενται σε αποστρατεία με το ίδιο προεδρικό διάταγμα. Με τους παρακάτω βαθμούς του στρατού Ξηράς νοούνται και οι αντίστοιχοι βαθμοί του Ναυτικού και της Αεροπορίας και των Κοινών Σωμάτων:

Οι υπαξιωματικοί πολεμικής αποστρατείας λαμβάνουν ισόβια όλο το συντάξι?μο μισθό του βαθμού στον οποίο προάγονται και, εφόσον δικαιούνται, επίδομα χρό?νου υπηρεσίας.

Οι πιο πάνω αποδοχές αρχίζουν από τη χρονολογία δημοσίευσης του προε?δρικού διατάγματος για τη θέση σε κατάσταση πολεμικής αποστρατείας. Α Ρ Θ Ρ Ο 168 Υγειονομική περίθαλψη. Οι υπαξιωματικοί πολεμικής αποστρατείας δικαιούνται υγειονομική περίθαλ?ψη, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για τους άλλους στρατιωτι?κούς σε αποστρατεία. Α Ρ Θ Ρ Ο 169 Εθελοντές - Έφεδροι και κληρωτοί υπαξιωματικοί. Για την εφαρμογή των άρθρων 165-168 ως υπαξιωματικοί νοούνται, εκτός από τους μονίμους, και οι εθελοντές, οι έφεδροι και οι κληρωτοί υπαξιωματικοί. Α Ρ Θ Ρ Ο 170 Ανάλογη εφαρμογή διατάξεων πολεμικής διαθεσιμότητας. Οι διατάξεις των άρθρων 144, 145, 146, 148 παρ. 1 154, 157,159, 160,161 και 164 που αναφέρονται στους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές πολεμικής διαθεσι?μότητας εφαρμόζονται ανάλογα και στους υπαξιωματικούς πολεμικής αποστρα?τείας. ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Α Ρ Θ Ρ Ο 171 Στρατιωτικοί που έπαθαν σε αυξημένο κίνδυνο κατά την ειρηνική περίοδο.

Οι στρατιωτικοί των Ένοπλων Δυνάμεων που τελούν σε κατάσταση πτητικής ενέργειας, ενέργειας αλεξιπτωτιστή, ενέργειας υποβρύχιου καταστροφέα ή υπη?ρετούν σε υποβρύχια, οι οποίοι σε ειρηνική περίοδο κατά την εκτέλεση διατεταγ?μένης πτήσης, πτώσης, κατάδυσης, υποβρύχιας κολύμβησης ή υποβρύχιας κατα?στροφής και εξαιτίας της γίνονται ανίκανοι από τραύμα ή νόσημα, υπάγονται στις διατάξεις των νόμων 2588/1921, 4506/1930, 4667/1930 και 5202/1931, όπως αυτοί τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν αργότερα.

Οι με τις διατάξεις αυτού του άρθρου κάθε φύσης παροχές μειώνονται κατά ποσοστό 15% χωρίς να έχει εφαρμογή σ~ αυτή την περίπτωση η παρ. 1 του άρθρου 5 του Ν. 5202/1931.

Το διατεταγμένο της εκτέλεσης πτήσης, πτώσης, κατάδυσης, υποβρύχιας κο?λύμβησης ή υποβρύχιας καταστροφής βεβαιώνεται από το Γενικό Επιτελείο του οι?κείου Κλάδου των Ένοπλων Δυνάμεων. Άρθρ. 25 Ν.875/79 Άρθρ. 26 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 26 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 27 Ν. 875/79 Άρθρ. 28 Ν. 875/79 Άρθρ. 29 Ν.875/79 Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν. 148/75 Άρθρ. 2 παρ. 1 Ν. 148/75 δε δεσμεύεται από περιορισμούς, που ανάγονται στο είδος της νόσου, τον τύπο ή το χρόνο, κατά τον οποίο επήλθαν τα γεγονότα που προκάλεσαν τη σωματική ανι?κανότητα ή κατά τον οποίο από την πτήση, πτώση, κατάδυση ή υποβρύχια κολύμ?βηση ή καταστροφή εκδηλώθηκε σωματική πάθηση, με την επιφύλαξη της διάτα?ξης της παρ. 6 αυτού του άρθρου. Σε περίπτωση ανικανότητας που οφείλεται σε νόσο, η παραπάνω γνωμάτευση είναι υποχρεωτική αν είναι ομόφωνη.

Η προθεσμία υποβολής αίτησης για υπαγωγή στις διατάξεις των νόμων 2528/1921, 4505/1930, 4667/1930 και 5202/1931 αρχίζει σ’ αυτή την περίπτωση από την εκδήλωση της ανικανότητας που προέρχεται από τη βλάβη εξαιτίας της πτή?σης, πτώσης, κατάδυσης, υποβρύχιας κολύμβησης ή υποβρύχιας καταστροφής, η εκδήλωση της οποίας αποδεικνύεται από νοσηλεία σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Εκδήλωση ανικανότητας, που επέρχεται μετά πάροδο διετίας από την απομά?κρυνση του στρατιωτικού από τις τάξεις του Στρατεύματος, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να θεωρηθεί ότι έχει σχέση με το πάθημα από την πτήση, πτώση, κατά?δυση, υποβρύχια κολύμβηση ή υποβρύχια καταστροφή.

Η προθεσμία για υποβολή αίτησης για την υπαγωγή, σύμφωνα με αυτό το άρ?θρο στις διατάξεις των νόμων 2588/1921, 4506/1930, 4667/1930 και 5202/1931, ορί?ζεται διετής από τη δημοσίευση του Ν. 148/1975.

Στις διατάξεις αυτού του άρθρου υπάγονται και όσοι από το στρατιωτικό προ?σωπικό των Ένοπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού Σώματος και της Ελληνικής Αστυ?νομίας γίνονται ανίκανοι κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας της σε ειρηνική περίοδο από τραύμα που προήλθε κατά την εκκαθάριση ναρκοπε?δίων ξηράς ή εξουδετέρωση εκρηκτικών μηχανημάτων. Επίσης υπάγεται το ιπτάμενο στρατιωτικό προσωπικό του Λιμενικού Σώματος, που βρίσκεται στην κατάσταση της πτητικής ενέργειας και σε περίοδο ειρήνης γί?νεται ανίκανο εξαιτίας τραύματος ή νοσήματος, που οφείλεται σε εκτέλεση πτή?σης, η οποία είχε διαταχθεί νόμιμα. Η εκτέλεση της πτήσης, βεβαιώνεται από τη Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.

Όπου στις προηγούμενες παραγράφους αναφέρονται οι νόμοι 2588/1921, 4506/1930, 4667/1930 και 5202/1931 από την έναρξη ισχύος του Ν. 875/1979 έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του νόμου τούτου.

Οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται και για τους άνδρες υποβρύχιων αποστολών του Λιμενικού Σώματος που υπηρετούν οργανικά στο 5ο Τμήμα της Διεύθυνσης Λιμενικής Αστυνομίας και στη Μονάδα Πολλαπλής Χρησιμότητας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και έχουν πτυχίο υποβρύχιου καταστροφέα του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) ή άλλο πιστοποιητικό της Μονάδας Υποβρύχιων Καταστροφών του Π.Ν. από το οποίο προκύπτει ότι έχουν εκπαιδευθεί για καταδύ?σεις σε βάθος μεγαλύτερο από τριάντα έξι (36) μέτρα, εφόσον γίνονται ανίκανοι σε περίοδο ειρήνης εξαιτίας τραύματος ή νοσήματος κατά την εκτέλεση υποβρύχιας αποστολής που έχει διαταχθεί από το αρμόδιο σύμφωνα με το νόμο υπηρεσιακό όργανο. Η εκτέλεση υποβρύχιας αποστολής κατά το χρόνο που συνέβη το τραύμα ή το νόσημα, καθώς και το ότι η αποστολή αυτή είχε διαταχθεί αρμόδια, βεβαιώνονται από τη Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Άρθρ. 2 παρ. 2 Ν. 148/75

Όσοι μέχρι την έναρξη της ισχύος του Ν. 875/1979 έχουν υπαχθεί στις διατά?ξεις των νόμων, αναγκαστικών νόμων ή νομοθετικών διαταγμάτων που καταργού?νται με το επόμενο άρθρο ή με άλλη ειδική ή γενική διάταξη εξακολουθούν να διέ?πονται από τις διατάξεις αυτές.

Οι διατάξεις των άρθρων 142-170 του Κώδικα αυτού εφαρμόζονται ανάλογα και για τους αξιωματικούς, ανθυπασπιστές και υπαξιωματικούς των ~Ενοπλων Δυ?νάμεων που γίνονται ανίκανοι σε ειρήνη, οι οποίοι με βάση την νομοθεσία που ίσχυε μέχρι την έναρξη της ισχύος του Ν. 875/79 είχαν δικαίωμα να υπαχθούν στην κατά?σταση της πολεμικής διαθεσιμότητας, οι δε κάθε φύσης παροχές υπολογίζονται στο ποσοστό που προβλέπεται από την παρ. 2 του άρθρου 171. Οι περιπτώσεις που εκκρεμούν μέχρι την έναρξη της ισχύος του Ν. 875/1979 διέπονται από τη νομοθε?σία που ίσχυε πριν απ’ αυτόν.

Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, τίθενται στην κατάσταση της πολεμικής διαθεσιμότητας αξιωματικοί και ανθυπασπιστές των ~Ενοπλων Δυνάμεων, που αποστρατεύθηκαν ή αποτάχθηκαν αν μετά την αποστρατεία ή την απόταξή τους, εξαιτίας νόσου ή τραύματος που επι?συνέβη κατά το χρόνο κράτησής τους ή εκτόπισής τους για πράξεις που έχουν σχέ?ση με την κατάσταση που δημιουργήθηκε από της 21ης Απριλίου 1967, υπέστησαν ανικανότητα 100%, η οποία διαπιστώνεται με γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονο?μικής Επιτροπής του Οικείου Κλάδου των Ένοπλων Δυνάμεων. Στους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές του προηγούμενου εδαφίου εφαρμό?ζονται οι διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για την πολεμική διαθεσιμότητα αξιω?ματικών και ανθυπασπιστών, εκτός αν αυτοί μπορούν να προαχθούν μόνο κατά ένα ή δύο βαθμούς, πέρα από το βαθμό τον οποίον έφεραν κατά το χρόνο της απότα?ξής τους ή αποστρατείας τους, σε καμιά όμως περίπτωση πέρα από το βαθμό του Ταξιάρχου.

Στις διατάξεις της πολεμικής αποστρατείας των άρθρων 165-170 του Κώδικα αυτού υπάγονται και οι υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, που αποστρατεύ?τηκαν αυτεπάγγελτα με το βαθμό του σημαιοφόρου για σωματική ανικανότητα, που οφείλεται σε νόσο ή σε τραύμα που προκλήθηκε στο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ήταν κρατούμενοι με την ιδιότητά τους ως μόνιμων υπαξιωματικών, γιατί ήσαν αντίθετοι με το δικτατορικό καθεστώς της 21.4.1967. Η ανικανότητα πρέπει να ήταν κατά το χρόνο της τελευταίας αποστρατείας του?λάχιστον 50% και να διαπιστώνεται από γνωμάτευση της Ανώτατης Ναυτικής Υγει?ονομικής Επιτροπής. Το επίδομα ανικανότητας και η σύνταξη, όπως αυτά προσδιορίζονται με τα άρ?θρα 159 και 167 για τους αξιωματικούς της παραγράφου αυτής, μειώνονται κατά ποσοστό δεκαπέντε τοις εκατό (15%). Η υπαγωγή στην κατάσταση της πολεμικής αποστρατείας γίνεται με αφετηρία το βαθμό που είχαν πριν από την τελευταία αποστρατεία τους. Οι διοικητικές πρά?ξεις αποστρατείας τους ανακαλούνται.(1) Α Ρ Θ Ρ Ο 173 Διατάξεις που καταργούνται.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του προηγούμενου άρθρου, καταργούνται από την έναρξη της ισχύος του Ν. 875/1979 οι παρακάτω νόμοι, αναγκαστικοί νό?μοι ή νομοθετικά διατάγματα, κατά το μέρος που αναφέρονται στις Ένοπλες Δυ?νάμεις (Στρατού Ξηράς, Θάλασσας και Αέρα): Άρθρ. 30 παρ. 1 Ν. 875/79 Άρθρ. 30 παρ. 2 Ν. 875/79 Άρθρ. 1 παρ. 1 Ν.Δ. 94/74 Άρθρ. 1 παρ. 2 Ν.Δ. 94/74 Άρθρ. 15 παρ. 1 Ν. 1405/83 Άρθρ. 15 παρ. 2 Ν. 1405/83 Άρθρ. 31 παρ. 1 Ν. 875/79 (1) Παρατήρηση: Για τις διατάξεις της παρ. 4 του παραπάνω Άρθρ. 172 δεν έχει γνωμοδοτήσει η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνε?δρίου, σύμφωνα με το άρθρο 73 παρ. 2 του Συντάγματος.

Επίσης καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη που είναι αντίθετη στις δια?τάξεις του Ν. 875/1979. Παρατήρηση: Με τη διάταξη της παρ. 8 του άρθρου 20 του Ν. 1489/84 ορίζε?ται ότι: Κάθε άλλη διάταξη που αναφέρεται στο Π.Δ. 1285/1981 και τάσσει προθε?σμία για την άσκηση σε βάρος του Δημοσίου δικαιώματος σύνταξης ή βοηθήματος ή επιδόματος ή αύξησης αυτών καταργείται. Στον Υπουργό των Οικονομικών αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του Διατάγματος αυτού. Αθήνα, 23 Ιουνίου 2000