Νόμοι — ΦΕΚ A' 162/2006

Η παρ. 4 του άρθρου 26 του ν. 1068/1980 που προστέθηκε με το άρθρο 9 του ν. 2576/1998, αντικαθίσταται ως εξής: «4. Η διευρυμένη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, οι Δήμοι και οι Κοινότητες της Αττικής εκτελούν τα έργα του άρθρου αυτού με βάση μελέτες που εκπονήθηκαν δυνάμει συμβάσεως που ανέθεσαν οι ίδιοι ή με βάση μελέτες εγκεκριμένες που τους παραδίδει η «Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε.» ή η Διεύθυνση Υδραυλικών Έργων Περιφέρειας Αττικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, εφόσον έχουν εξασφαλίσει τις αναγκαίες πιστώσεις. Όλες οι ως άνω μελέτες και τα έργα ιεραρχούνται από την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή (Κ.Σ.Ε.) που λειτουργεί στο πλαίσιο της Γενικής Γραμματείας Δημόσιων Έργων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 7 του άρθρου 27 του ν. 1068/1980, όπως ισχύει κάθε φορά. Έκδοση γνωμοδότησης της Κ.Σ.Ε. απαιτείται και για τις μελέτες διευθέτησης ρεμάτων, όταν εκπονούνται κατά τη διαδικασία της οριοθέτησης υδατορεμάτων είτε από τον αρμόδιο φορέα είτε εγκρίνονται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης στις περιπτώσεις δ΄ και ε΄ της υποπαρ. Ι της παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 880/1979, όπως τροποποιήθηκε με την παρ.1 του άρθρου 5 του ν. 3010/2002».

Η παρ. 2 του άρθρου 22 του ν. 1068/1980 αντικαθίσταται ως εξής: «2. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, που εκδίδεται μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, εγκρίνεται ο Κανονισμός Λειτουργίας Δικτύου Αποχέτευσης (Κ.Λ.Δ.Α.) της «Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε.», με τον οποίο καθορίζονται οι βασικές έννοιες της εξωτερικής διακλάδωσης, των συστημάτων αποχέτευσης και της σύνδεσης βιομηχανικών αποβλήτων και ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες της λειτουργίας του δικτύου αποχέτευσης. Ιδίως ορίζονται τα ακίνητα που είναι υπόχρεα προς σύνδεση και οι λεπτομέρειες που σχετίζονται με:

Στο άρθρο 9 του ν. 2744/1999 (ΦΕΚ 222 Α΄) προστίθεται παρ. 6, ως ακολούθως: «6. Οι καθολικοί ή ειδικοί διάδοχοι ιδιοκτητών ακινήτων, για τα οποία έχουν βεβαιωθεί οφειλές πάσης φύσεως υπέρ της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτεύουσας (Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε.), ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τους δικαιοπαρόχους αυτών, για την πλήρη αποπληρωμή των οφειλών του ακινήτου προς την «Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε». Σχετική μνεία της υποχρέωσης αυτής υποχρεούνται να καταχωρίζουν οι συμβολαιογράφοι στα συμβόλαια μεταβίβασης της κυριότητας».

Στο άρθρο 7 του ν. 3199/2003 προστίθεται παράγραφος 5 ως εξής: «5. Μέχρι την έγκριση του Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης και Προστασίας του υδατικού δυναμικού της χώρας και την έκδοση των οικείων Σχεδίων Διαχείρισης των Περιφερειών επιτρέπεται η υδροληψία από συγκεκριμένη λεκάνη απορροής, καθώς και η μεταφορά ύδατος σε άλλη λεκάνη, με βάση εγκεκριμένο Σχέδιο Διαχείρισης των υδάτων της λεκάνης ή των λεκανών αυτών για: α) την ικανοποίηση επιτακτικών αναγκών ύδρευσης πόλεων και οικισμών ή β) την προστασία και βελτίωση των ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών των επιφανειακών και υπόγειων υδατικών συστημάτων ή γ) την περιβαλλοντική αναβάθμιση περιοχών λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες για τη διατήρηση οικοσυστημάτων ή

Στο τέλος της παρ. 6 του άρθρου 18 του ν. 3208/ 2003 προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, που εκδίδεται μετά από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος, μπορούν να εξαιρούνται από την κατεδάφιση υφιστάμενες κατασκευές, όπως κτήρια ή τμήματα κτηρίων, λοιπές εγκαταστάσεις ή κατασκευές, παρακολουθήματα κ.λπ., σε κατασκηνώσεις και παιδικές εξοχές της προηγούμενης παραγράφου, έστω και αν ο τρόπος κατασκευής τους δεν συμβιβάζεται με τις διατάξεις του παρόντος νόμου, εφόσον διασφαλίζεται η προστασία του ευρύτερου φυσικού περιβάλλοντος και η διατήρηση της φυσιογνωμίας της περιοχής εγκατάστασης της κατασκήνωσης. Με την ίδια απόφαση καθορίζεται η διαδικασία εφαρμογής της ως άνω εξαιρετικής αρμοδιότητας του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις διατήρησης, ενώ μπορούν να επιβάλλονται οι αναγκαίες προσαρμογές στα κτίρια και στις εγκαταστάσεις προκειμένου να εξαιρεθούν της κατεδάφισης.» 3.α) Η συνολική και κατ’ ενιαίο τρόπο χάραξη του υπόγειου έργου του Μετρό της Αθήνας, των σταθμών του και των υπόγειων ή επιφανειακών επισκευαστικών βάσεων−αμαξοστασίων και φρεάτων, όπως κατασκευάστηκαν και κατασκευάζονται, αποτυπώνεται στους χάρτες του Παραρτήματος Α΄ του παρόντος νόμου.

α) Οι διατάξεις του ν. 2308/1995, όπως τροποποιούνται και συμπληρώνονται με το άρθρο 1 του παρόντος νόμου, εφαρμόζονται στις κτηματογραφήσεις που κηρύσσονται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, με εξαίρεση τις διατάξεις των παραγράφων 19 και 20 του εν λόγω άρθρου, οι οποίες εφαρμόζονται σε όλες τις κτηματογραφήσεις, ανεξάρτητα από το χρόνο κήρυξής τους. Η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του παρόντος νόμου τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εφαρμόζεται τόσο στις κτηματογραφήσεις που έχουν ήδη κηρυχθεί, πριν από τη θέση του νόμου αυτού σε ισχύ, όσο και στις μελλοντικές. Στην περίπτωση που η κτηματογράφηση έχει κατά την έκδοση του νόμου αυτού περαιωθεί, και στις πρώτες εγγραφές έχουν καταχωρισθεί δικαιώματα με τίτλους κτήσης, για τους οποίους απουσιάζουν τα στοιχεία μεταγραφής, εγγραφής ή σημείωσης στα βιβλία του υποθηκοφυλακείου, εφαρμόζονται τα εδάφια δ΄ και επόμενα της εν λόγω παραγράφου.

Από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, το προβλεπόμενο στην παράγραφο 2 του άρθρου 18 του ν. 3212/ 2003 (ΦΕΚ 308 Α΄) τέλος κτηματογράφησης ορίζεται ως εξής:

Από τη δημοσίευση του νόμου αυτού καταργούνται οι τεχνικές προδιαγραφές σύνταξης μελετών κτηματογράφησης Εθνικού Κτηματολογίου που έχουν εγκριθεί με υπουργικές αποφάσεις πριν από τη θέση σε ισχύ του ν. 3316/2005.

α) Οι διατάξεις των άρθρων 4 και 5 τίθενται σε ισχύ έναν (1) μήνα μετά τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εφαρμόζονται στις συμβάσεις των οποίων περίληψη της διακήρυξης θα αποσταλεί για δημοσίευση μετά την ημερομηνία αυτή, εκτός των διατάξεων των ως άνω άρθρων στις οποίες η έναρξη ισχύος ορίζεται διαφορετικά, καθώς και των διατάξεων της παρ. 6 περ. β΄ και γ΄ του άρθρου 4, οι οποίες εφαρμόζονται και στις εκκρεμείς διαδικασίες ανάθεσης.

Οι διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 4 εφαρμόζονται και στις ήδη εκτελούμενες συμβάσεις έργων. Αγωγές που έχουν ασκηθεί ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων χωρίς τήρηση ενδικοφανούς προδικασίας, δεν θεωρούνται απαράδεκτες για το λόγο αυτόν.

Οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 4 εφαρμόζονται σε όλες τις αιτήσεις που θα υποβληθούν για εγγραφή και αναθεώρηση των βεβαιώσεων εγγραφής, μετά την ημέρα ισχύος του νόμου αυτού.

Μέχρι να εκδοθεί η απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, κατά την παρ. 5 του άρθρου 4, τις αρμοδιότητες της Προϊσταμένης Αρχής εξακολουθούν να ασκούν τα μέχρι τούδε αρμόδια όργανα. Με την απόφαση αυτή ορίζεται ο χρόνος έναρξης της άσκησης των αρμοδιοτήτων της Προϊσταμένης Αρχής από τα νέα όργανα και οι συμβάσεις στις οποίες ασκούνται οι αρμοδιότητες αυτές.

Οι παράγραφοι 1−5 του άρθρου 6 εφαρμόζονται στα τέλη της οικονομικής χρήσης 2007.

Η θητεία της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής του άρθρου 9 του ν. 2576/1998 λήγει στις 30.6.2006, εξακολουθεί όμως να λειτουργεί νόμιμα μέχρι τη συγκρότηση της νέας Επιτροπής, κατά την παρ. 2 του άρθρου 8.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων για την έναρξη εφαρμογής του παρόντος νόμου, κάθε διάταξη αντίθετη στον νόμο αυτόν καταργείται.

Στο άρθρο 15 του ν.1515/1985 (ΦΕΚ 18 Α΄) επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α. Στην Α΄ Ενότητα παράγραφος 2.3 περίπτωση δ΄ μετά το προτελευταίο εδάφιο προστίθεται εδάφιο «και στην περιοχή του Ελαιώνα/Βοτανικού σε έκταση εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων, καθώς και στην περιοχή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, Ο. Τ. 22 περιοχής 69». β. Στην Α΄ Ενότητα παράγραφος 2.5 μετά το τελευταίο εδάφιο προστίθεται εδάφιο «Η ποιοτική αναβάθμιση των υποβαθμισμένων περιοχών του Ελαιώνα/ Βοτανικού και Αμπελοκήπων [περιοχή Λεωφόρου Αλεξάνδρας − γηπέδου που χρησιμοποιείται από το αθλητικό σωματείο με την επωνυμία «Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος»]». γ. Στη Β΄ Ενότητα το διάγραμμα 1, «Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας», όπως ισχύει, αντικαθίσταται με νέο διάγραμμα 1, σε κλίμακα 1: 250.000, το οποίο θεωρήθηκε από 28.6.2006 από τον Προϊστάμενο Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και του οποίου αντίτυπο σε φωτοσμίκρυνση δημοσιεύεται με το νόμο αυτόν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στο οποίο απεικονίζονται οι ανωτέρω υπερτοπικές παρεμβάσεις.

Στο Ο.Τ. 22 της περιοχής 69 του Δήμου Αθηναίων επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, οι οικοδομήσιμοι χώροι καταργούνται και χαρακτηρίζονται ως χώρος κοινοχρήστου πρασίνου στον οποίο επιτρέπεται η ανέγερση αθλητικού μουσείου−εντευκτηρίου 150 τ.μ., καθώς και χώρος αναψυχής και εστίασης επιφάνειας 250 τ.μ., ήτοι συνολική επιτρεπόμενη δομήσιμη επιφάνεια 400 τ.μ. Μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος: 4,5 μ. Επιτρεπόμενη κάλυψη: 480 τ.μ. Στον ίδιο χώρο δημιουργείται υπόγειος χώρος στάθμευσης Ι.Χ.Ε. οχημάτων χωρητικότητας 700 θέσεων.

Στο Ο.Τ. 45 της Πολεοδομικής Ενότητας Ελαιώνα του Δήμου Αθηναίων τροποποιείται το ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο και καθορίζονται: α. Νέα οικοδομικά τετράγωνα 45α και το ενοποιημένο Ο.Τ. 45−46−50, όπως απεικονίζονται στο από 28.6.2006 τοπογραφικό διάγραμμα σε κλίμακα 1:1.000, το οποίο θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και του οποίου αντίτυπο σε φωτοσμίκρυνση δημοσιεύεται με το νόμο αυτόν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. β. Στο Ο.Τ. 45α επιτρέπονται οι χρήσεις: εμπορικών καταστημάτων− υπεραγορών− πολυκαταστημάτων, γραφείων, τραπεζών, ασφαλειών, κοινωφελών οργανισμών, διοίκησης, εστιατορίων, αναψυκτηρίων, χώρων συνάθροισης κοινού, κέντρων διασκέδασης, αναψυχής, εγκαταστάσεων εμπορικών εκθέσεων, κτιρίων στάθμευσης, κτιρίων κοινωνικής πρόνοιας. Ισχύει Σ.Δ. 0,8 ο οποίος διπλασιάζεται και επιτρέπονται οι ως άνω χρήσεις μετά την απόκτηση άνευ ανταλλάγματος από το Δήμο Αθηναίων της κυριότητας των λοιπών ακινήτων φερόμενης ιδιοκτησίας ΕΤΜΑ Α.Ε. που βρίσκονται στην περιοχή παρέμβασης, πέραν του Ο.Τ. 45α. Για να πραγματοποιηθεί ο Σ.Δ. 1,6 και να επιτραπούν οι ως άνω χρήσεις απαιτείται να έχει προηγηθεί της έκδοσης της οικοδομικής άδειας η κατεδάφιση των υφιστάμενων σήμερα κτισμάτων και να υποβληθεί βεβαίωση του Δήμου περί της απόκτησης της κυριότητας του ως άνω ακινήτου, ελευθέρου βαρών. Εάν δεν συντρέξουν οι παραπάνω όροι, επί του ακινήτου εφαρμόζεται ο Σ.Δ. Ο,8 και επιτρέπονται οι μέχρι της έναρξης ισχύος του παρόντος προβλεπόμενες χρήσεις. Μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος κατά Γ.Ο.Κ. Μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό κάλυψης: 40% της επιφάνειας του οικοπέδου. γ. Στο νέο ενοποιημένο Ο.Τ. 45−46−50 καθορίζεται η ανέγερση γηπέδου ποδοσφαίρου χωρητικότητας 40.000 θεατών, κλειστού γηπέδου καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης, πολυλειτουργικού δημοτικού κτιρίου, υπέργειων και υπόγειων χώρων στάθμευσης και χώρων κοινόχρηστου πρασίνου. γα. Στο γήπεδο ποδοσφαίρου, εκτός από τις κυρίως αθλητικές δραστηριότητες και τις βοηθητικές τους εξυπηρετήσεις επιτρέπονται και οι χρήσεις χώρων ιατρικής υποστήριξης και αποκατάστασης αθλητών, αιθουσών πολλαπλών χρήσεων πολιτισμού και αναψυχής, χώρων εστίασης, εμπορικών χρήσεων, πολυλειτουργικών χώρων άθλησης και υγιεινής, αθλητικών ξενώνων και χώρων φιλοξενίας, χώρων συνάθροισης κοινού, εγκαταστάσεων εμπορικών εκθέσεων, καθώς και χώρων εξυπηρέτησης τύπου και μέσων μαζικής ενημέρωσης. Συνολική επιτρεπόμενη δομήσιμη επιφάνεια για το γήπεδο ποδοσφαίρου και το κλειστό γήπεδο καλαθοσφαί θα υπερβαίνουν το 17,5% του συνόλου και οι εμπορικές δραστηριότητες το 17,5% του συνόλου. Μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος κτιρίου γηπέδου ποδοσφαίρου 35 μ. προσαυξανόμενο κατά 8 μ. για στέγαστρα, ικριώματα φωτισμού και εγκαταστάσεις ραδιοτηλεοπτικών μέσων. Μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος κλειστού γηπέδου καλαθοσφαίρισης−πετοσφαίρισης 18 μ. προσαυξανόμενο κατά 8 μ. για στέγαστρα, ικριώματα φωτισμού και εγκαταστάσεις ραδιοτηλεοπτικών μέσων. Ο πέριξ του γηπέδου χώρος για λόγους ασφαλείας διαμορφώνεται σε ύψος 3,5 μ. από τη στάθμη της οδού Αγίου Πολυκάρπου. γβ. Στο πολυλειτουργικό δημοτικό κτίριο επιτρέπονται οι χρήσεις πολιτιστικών δραστηριοτήτων, κοινωφελούς χαρακτήρα, διοίκησης, κοινωνικής πρόνοιας, συνάθροισης κοινού, εστίασης και αναψυχής, κέντρων διασκέδασης, αναψυκτηρίων, εμπορικών κέντρων και εμπορικών καταστημάτων, υπεραγορών και εγκαταστάσεων εμπορικών εκθέσεων, πολυκαταστημάτων, τραπεζών, γραφείων και ασφαλειών. Μέγιστη επιτρεπόμενη δόμηση: 42.500 τ.μ. Μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος: 18 μ. γγ. Μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό κάλυψης 40% στο Ο.Τ. 45−46−50. δ. Για την εξυπηρέτηση των αθλητικών εγκαταστάσεων και των άλλων δραστηριοτήτων στο ενοποιημένο Ο.Τ. 45−46−50 καθορίζονται, με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, υπόγειοι και υπέργειοι χώροι στάθμευσης που προβλέπονται από το προεδρικό διάταγμα της 20.9.1995 (ΦΕΚ 1049 Δ΄ /30.11.1995), όπως ισχύει. 3.α. Για την κατασκευή οποιωνδήποτε έργων, δομικών παρεμβάσεων ή διαμόρφωσης των κοινόχρηστων χώρων ή των χώρων στάθμευσης στο ενοποιημένο Ο.Τ. 45−4650 απαιτείται η προηγούμενη έγκριση περιβαλλοντικών όρων, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην περίπτωση δβ΄ της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 1650/1986, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του ν. 3010/2002 (ΦΕΚ 91 Α΄). Η έγκριση περιβαλλοντικών όρων χορηγείται με κοινή απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων και Πολιτισμού, ύστερα από γνώμη του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. β. Οι οικοδομικές άδειες για τις παραπάνω εγκαταστάσεις χορηγούνται από τις αρμόδιες πολεοδομικές υπηρεσίες, πλην των οικοδομικών αδειών των αθλητικών εγκαταστάσεων που χορηγούνται από τη Διεύθυνση Οικοδομικών και Κτιριοδομικών Κανονισμών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο εδάφιο γ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 6 του ν. 2947/2001. γ. Με αποφάσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, που εκδίδονται μετά από γνωμοδότηση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, οι οποίες δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως καθορίζεται η ακριβής οριοθέτηση όλων των εγκαταστάσεων εντός του νέου ενοποιημένου Ο.Τ. 45−46−50, καθώς και η διαμόρφωση των ελεύθερων και κοινόχρηστων χώρων αυτού. Με την αυτή απόφαση προσδιορίζεται σύμφωνα με τις ειδικές προδιαγραφές του γηπέδου ποδοσφαίρου ο συντελεστής κατ’ όγκο εκμετάλλευσης, μη εφαρμοζομένης της παραγράφου 10 του άρθρου 9 του ν. 1577/1985 στην περίπτωση αυτή. δ. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, που εκδίδεται μετά από γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζεται η ακριβής οριοθέτηση των κτισμάτων στο Ο.Τ. 22 περιοχής 69 του Δήμου Αθηναίων, καθώς και ο τρόπος διαμόρφωσης των ελεύθερων και κοινόχρηστων χώρων αυτού. ε. Οι τυχόν απαιτούμενες απαλλοτριώσεις ακινήτων για την υλοποίηση των παρεμβάσεων του παρόντος κηρύσσονται υπέρ και με δαπάνες του Δήμου Αθηναίων. στ. Το υπάρχον γήπεδο ποδοσφαίρου στο Ο.Τ. 22 περιοχής 69 του Δήμου Αθηναίων μπορεί να παραμείνει και να χρησιμοποιείται μέχρι την αποπεράτωση του ως άνω νέου γηπέδου ποδοσφαίρου στην περιοχή του Ελαιώνα.

Ακολουθούν 6 Παραρτήματα του νόμου, εκ των οποίων τα υπ’ αριθ. γ΄ , δ΄, ε΄ και στ΄ δεν δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. α. Νέο διάγραμμα με τίτλο «Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας» σε κλίμακα 1: 250.000, το οποίο θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, της παραγράφου 1γ του άρθρου 1 του παρόντος νόμου. β. Τοπογραφικό διάγραμμα σε κλίμακα 1:1.000, το οποίο θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, στο οποίο απεικονίζονται οι τροποποιήσεις που επέρχονται στο ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο περιοχής «Ελαιώνα» του Δήμου Αθηναίων, της παραγράφου 2α του άρθρου 2 του παρόντος νόμου. γ. Περιβαλλοντική έκθεση, η οποία θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, στην οποία αναφέρονται οι εναλλακτικές θέσεις που είχαν εξετασθεί για τη μετεγκατάσταση του γηπέδου και κυρίως οι επιπτώσεις του όλου προγράμματος στην ευρύτερη περιοχή τους. δ. Κυκλοφοριακή προμελέτη, η οποία θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, για την κατ’ αρχήν θεώρηση και ρύθμιση των κυκλοφοριακών απαιτήσεων του προγράμματος. ε. Κτηματογραφική μελέτη, η οποία θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. στ. Γεωτεχνική έρευνα, η οποία θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας.

Οι παραπάνω διατάξεις είναι ειδικές και κατισχύουν οποιωνδήποτε άλλων διαφορετικών ρυθμίσεων οι οποίες καταργούνται.

Τα έργα μερικής εκτροπής του άνω ρου του ποταμού Αχελώου προς τη Θεσσαλία χαρακτηρίζονται ως έργα μεγάλης κλίμακας και εθνικής σημασίας.

Εγκρίνεται το Σχέδιο Διαχείρισης των λεκανών απορροής των ποταμών Αχελώου και Πηνειού Θεσσαλίας, που εκπονήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Δημόσιων Έργων (Γ.Γ.Δ.Ε.) του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων (Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.) και θεωρήθηκε από την Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων

Εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι και περιορισμοί, για τους οποίους τηρήθηκαν πλήρως όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων και των διαδικασιών δημοσιοποίησης και διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό και τις συναρμόδιες Υπηρεσίες, από τις κείμενες διατάξεις της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον και την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς και οι οποίοι αναφέρονται στην κατασκευή και λειτουργία των έργων μερικής εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου ποταμού προς τη Θεσσαλία. Η τήρηση των όρων αυτών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση των έργων και βαρύνει το φορέα εκτέλεσης και λειτουργίας τους. Οι περιβαλλοντικοί όροι επισυνάπτονται ως Παράρτημα Γ΄ του παρόντος νόμου.

Δημόσια έργα, καθώς και έργα της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.), τα οποία δημοπρατήθηκαν και κατασκευάσθηκαν ή βρίσκονται στο στάδιο κατασκευής και αφορούν σε έργα εκτροπής του άνω ρου του ποταμού Αχελώου προς Θεσσαλία και έργα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επιτρέπεται να λειτουργήσουν ή να ολοκληρωθεί η κατασκευή τους σύμφωνα με το εγκρινόμενο σχέδιο διαχείρισης και τους εγκρινόμενους κατά την προηγούμενη παράγραφο περιβαλλοντικούς όρους.

To εδάφιο γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 7 του π.δ. της 27.11/14.12.1926, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 7 του ν. 1486/1984 και το άρθρο 14 του ν. 2187/1994, καταργείται.

Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, ρυθμίζονται θέματα των εκλογών για την ανάδειξη αιρετών μελών των Οργάνων του T.E.E. και ειδικότερα αυτά που αφορούν: α. στον ορισμό Δικαστικών Λειτουργών ως Προέδρων των Εφορευτικών Επιτροπών, β. στη σειρά των Περιφερειακών Τμημάτων στο ψηφοδέλτιο της Αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε. και γ. στην κατανομή των εδρών: 1) της Αντιπροσωπείας του T.E.E. κατά συνδυασμό ή μεμονωμένο υποψήφιο εντός των Περιφερειακών Τμημάτων ή των εξομοιούμενων με Τμήμα Περιφερειών 2) των Αντιπροσωπειών των Περιφερειακών Τμημάτων του T.E.E. κατά συνδυασμό ή μεμονωμένο υποψήφιο εντός των νομών κάθε Περιφερειακού Τμήματος.

Κατά την πρώτη εφαρμογή της παραπάνω παραγράφου 2, τα αναφερόμενα σε αυτή θέματα ρυθμίζονται προσωρινά με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων.

Στο τέλος της παραγράφου 6 του άρθρου 16 του π.δ. της 27.11/14.12.1926, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του ν. 1486/1984, το άρθρο 5 του ν. 1799/1988, το άρθρο 14 του ν. 2187/1994 και το άρθρο 10 του ν. 2833/ 2000, προστίθεται εδάφιο που έχει ως εξής: «Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, η οποία εκδίδεται πριν την προκήρυξη των εκλογών του T.E.E. μπορούν − για τεχνικούς λόγους − να προσδιορίζονται ή να τροποποιούνται οι διαστάσεις και το περιεχόμενο των ψηφοδελτίων εκλογής όλων των οργάνων του T.E.E».

ΕΙΣΑΓΩΓΗ...................................................................................................... 1.1 Σκοπός ...................................................................................................... 1.2 Τεκμηρίωση .......................................................................................... 1.3 Διάρθρωση ............................................................................................

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΥΔΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΗΝΕΙΟΥ ....................................................................................................... 2.1 Εισαγωγή ................................................................................................ 2.2 Δυτική Περιοχή .................................................................................. 2.3 Ανατολική Περιοχή και Τιταρήσιος ..................................

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΥΔΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΑΧΕΛΩΟΥ .................................................................................................... 3.1 Εισαγωγή ................................................................................................ 3.2 Γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά περιοχής μελέτης ................................................................................................................ 3.3 Κατακρημνίσεις και μετεωρολογία ................................. 3.4 Υπολεκάνες απορροής περιοχής μελέτης ................ δεδομένων ............................................................................................. 3.6 Απορροή Υδρολογικής λεκάνης Αχελώου ................. 3.7 Εφαρμογή υδρολογικού ομοιώματος ΜΙΚΕ SHE .. 3.8 Συμπεράσματα ...................................................................................

ΑΝΑΓΚΕΣ – ΧΡΗΣΕΙΣ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΗΝΕΙΟΥ .......................................................................................................... 4.1 Γενικά......................................................................................................... 4.2 Η πορεία εξέλιξης των εγγειοβελτιωτικών έργων ...... 4.3 Προβλήματα, τάσεις και προοπτικές για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών στις ευρύτερες λεκάνες του π. Πηνειού. 4.4 Αρδευτικές ανάγκες που υιοθετήθηκαν για τα διαχειριστικά σενάρια.

ΑΝΑΓΚΕΣ – ΧΡΗΣΕΙΣ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΑΧΕΛΩΟΥ ....................................................................................................................... 5.1 Γενικά......................................................................................................... 5.2 Χρήσεις ύδατος στην περιοχή μελέτης.......................

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΗΝΕΙΟΥ .............................................................................................................. 6.1 Μεθοδολογία ....................................................................................... 6.2 Σχηματοποίηση Υδατικού Συστήματος – Παραδοχές ................................................................................................................ 6.3 Δεδομένα Εισόδου και Χρονικό Βήμα Προσομοίωσης ...............................................................................................................

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΕΝΑΡΙΩΝ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΗΝΕΙΟΥ ................................................................................ 7.1 Διαχείριση με τα κατασκευαζόμενα έργα ταμίευσης στη Θεσσαλία και χωρίς εκτροπή Αχελώου 66 7.2 Διαχείριση με υφιστάμενη υποδομή και εξεταζόμενα νέα έργα στη Θεσσαλία χωρίς τα έργα εκτροπής Αχελώου ........................................................................ 7.3 Διαχείριση με έργα εκτροπής χωρίς νέα έργα ταμίευσης στη Θεσσαλία ............................................................... ευσης στη Θεσσαλία .................................................................... 7.5 Συμπεράσματα ................................................................................... 7.6 Πρόγραμμα μέτρων παρακολούθησης των υδρολογικών μεταβλητών στη Θεσσαλία ..............................

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΑΧΕΛΩΟΥ .................................................................................................... 8.1 Περιγραφή του διαχειριστικού ομοιώματος............. 8.2 Ρύθμιση του ομοιώματος .......................................................... ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΑΧΕΛΩΟΥ ...................................................................... 9.1 Σκεπτικό διαμόρφωσης σεναρίων .................................... 9.2 Περιγραφή των διαχειριστικών σεναρίων .................. 9.3 Αποτελέσματα των διαχειριστικών σεναρίων ........

ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ .............................................................................................................

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1.1 Σκοπός Το παρόν Σχέδιο Διαχείρισης συντάσσεται με σκοπό: • τη διασφάλιση στις κοίτες των ποταμών Αχελώου και Πηνειού επαρκών παροχών, σε μόνιμη βάση, για τη συντήρηση των ποτάμιων οικοσυστημάτων • την αντιμετώπιση του έντονα αρνητικού υδατικού ισοζυγίου της λεκάνης απορροής του ποταμού Πηνειού και τη συνακόλουθη προοδευτική εξάντληση καθώς και έντονη και διαρκή υποβάθμιση των υπογείων υδάτινων σωμάτων της Θεσσαλίας. • την εξασφάλιση ικανοποίησης των σημερινών και μελλοντικών αναγκών σε νερό στη λεκάνη απορροής του Αχελώου. • την ικανοποίηση αναγκών σε νερό του Υδατικού Διαμερίσματος της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, εκτός της λεκάνης απορροής του Αχελώου, που σήμερα καλύπτονται ελλειμματικά και όχι αειφορικά από υπόγειους υδροφορείς. • την αύξηση της παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας στις λεκάνες Αχελώου και Πηνειού και τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας για αντλήσεις. 1.2 Τεκμηρίωση Το παρόν Σχέδιο Διαχείρισης στηρίζεται στις και τεκμηριώνεται από τις παρακάτω μελέτες που εκπονήθηκαν το 2006 από το ΥΠΕΧΩΔΕ: • Διαχειριστική Μελέτη Υδατικών Πόρων Λεκάνης Απορροής Πηνειού. • Διαχειριστική Μελέτη Υδατικών Πόρων Λεκάνης Απορροής Αχελώου. 1.3 Διάρθρωση Στα κεφάλαια 2 και 3 του παρόντος Διαχειριστικού Σχεδίου παρουσιάζονται οι διαθέσιμοι υδατικοί πόροι των λεκανών απορροής Πηνειού και Αχελώου αντίστοιχα. Στα κεφάλαια 4 και 5 παρουσιάζονται οι ανάγκες σε και οι χρήσεις του νερού στις δύο λεκάνες. Στο κεφάλαιο 6 περιγράφεται το διαχειριστικό μοντέ τη λεκάνη του Πηνειού καθώς και συμπεράσματα από τη συγκριτική αξιολόγησή τους. Στο κεφάλαιο 8 περιγράφεται το διαχειριστικό μοντέλο της λεκάνης απορροής Αχελώου και στο κεφάλαιο 9 τη λεκάνη καθώς και συμπεράσματα από τη συγκριτική αξιολόγησή τους. Τέλος στο κεφάλαιο 10 παρουσιάζονται οι προτεινόμενες από το παρόν Σχέδιο Διαχείρισης δράσεις και έργα στις δύο λεκάνες απορροής.

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΥΔΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΗΝΕΙΟΥ Τα υποκεφάλαια που ακολουθούν στηρίζονται στη «Διαχειριστική Μελέτη Υδάτων Λεκάνης Απορροής Πηνειού» που εκπονήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ/ΕΥΔΕ/ΟΣΥΕ αφορά τη συγκεκριμένη μελέτη. 2.1 Εισαγωγή Για τις ανάγκες της διαχειριστικής προσομοίωσης η περιοχή μελέτης χωρίζεται σε τρεις μεγάλες διαχειριστικές ενότητες:

Στη λεκάνη απορροής του Πηνειού ανάντη της θέσης Αμυγδαλιά, η οποία στο υπόλοιπο του τεύχους καλείται και Δυτική Θεσσαλία ή Δυτική περιοχή.

Στη λεκάνη απορροής του Πηνειού κατάντη της θέσης Αμυγδαλιά συμπεριλαμβανομένης και της λεκάνης της λ. Κάρλα, η οποία θα καλείται και Ανατολική Θεσσαλία ή Ανατολική περιοχή.

Στη λεκάνη απορροής του ποταμού Τιταρήσιου. Οι παραπάνω ενότητες παρουσιάζονται στο Σχήμα 2

Ο διαχωρισμός της λεκάνης του Πηνειού σε Δυτική και Ανατολική ακολουθεί την πρακτική και παλαιότερων μελετών όπου από πλευράς υπογείων νερών οι προσχωματικοί υδροφορείς χωρίζονται σε αυτούς της Δυτικής και της Ανατολικής πεδιάδας (π.χ. Sogreah, 1974). Η επιλογή της θέσης Αμυγδαλιά έγινε επειδή υφίσταται στη θέση αυτή χρονοσειρά μετρήσεων στάθμης του Πηνειού καθώς και υδρομετρήσεις έτσι ώστε να είναι δυνατή η εκτίμηση παροχών του ποταμού. Για το λόγο αυτό, η θέση Αμυγδαλιά ήταν και από τις βασικές στις οποίες έγινε βαθμονόμηση του μοντέλου βροχής – απορροής MIKE−SHE όπως περιγράφεται αναλυτικά στο Μέρος Α΄ της Διαχειριστικής Μελέτης. Οι διαθέσιμοι υδατικοί πόροι για κάθε περιοχή συνοψίζονται στις επιφανειακές απορροές και στα υπόγεια νερά. Επιπλέον, προστίθενται οι ποσότητες που προέρχονται από εκτός λεκάνης Πηνειού απορροές. Αυτές έως σήμερα είναι οι παροχές από τον ταμιευτήρα Πλαστήρα ενώ μελλοντικά θα προστεθούν και οι αντίστοιχες παροχές από τον ταμιευτήρα Συκιάς του ποταμού Αχελώου. Σχήμα 2-1: Οι ενότητες του διαχειριστικού μοντέλου της Θεσσαλίας ΔΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΙΤΑΡΗΣΙΟΣ Η Δυτική περιοχή (ανάντη της Αμυγδαλιάς) είναι η σημαντικότερη από πλευράς διαθέσιμων πόρων αλλά και η περιοχή με τις μεγαλύτερες καταναλώσεις. Ο κύριος κλάδος του Πηνειού και το σύνολο των σημαντικών παραποτάμων (εκτός του Τιταρήσιου) διατρέχουν τη Δυτική Θεσσαλική πεδιάδα και συμβάλλουν ανάντη της Αμυγδαλιάς. Η ύπαρξη αυτού του πλούσιου δικτύου ποταμών ευνοεί τον εμπλουτισμό των υπογείων υδροφόρων οριζόντων της Δυτικής πεδιάδας από κατεισδύσεις κατά μήκος των κοιτών με τις σημαντικότερες να σημειώνονται στους κώνους αποθέσεων από πιο αδρομερή υλικά που έχουν δημιουργηθεί στις περιοχές όπου οι ορεινές κοίτες συναντούν την πεδιάδα. Εμπλουτισμός των υπογείων υδροφόρων γίνεται επίσης και με υπόγειες πλευρικές διηθήσεις κατά μήκος των επαφών του πεδινού προσχωματικού με τους γύρω ορεινούς όγκους. Στην πραγματικότητα, ο διαχωρισμός των υδατικών πόρων σε επιφανειακούς και υπόγειους δεν είναι τόσο σαφής όσο φαίνεται αρχικά. Στη Δυτική πεδιάδα, η σχέση μεταξύ επιφανειακών απορροών και υπογείων νερών είναι πολύ στενή. Στα ανάντη της πεδιάδας, οι υδροφόροι εμπλουτίζονται από επιφανειακές απορροές, ενώ στα κατάντη υπάρχουν εκφορτίσεις των υπογείων νερών οι οποίες ενισχύουν την επιφανειακή ροή. Η σχέση αυτή είναι ιδιαίτερα στενή και αμφίδρομη επειδή η Δυτική πεδιάδα θεωρείται πρακτικά υδρογεωλογικά κλειστή, χωρίς αξιόλογες υπόγειες διαφυγές. Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, είναι δυνατόν να υποθέσει κανείς ότι η απορροή που παρατηρείται μέσα σε ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα (σειρά ετών) στη θέση Αμυγδαλιά περιλαμβάνει το σύνολο σχεδόν των απορροών της ανάντη λεκάνης της Δυτ. Θεσσαλίας, είτε αυτές προέρχονται από καθαρά επιφανειακές απορροές είτε από εκφορτίσεις των υπογείων υδροφορέων. Συγχρόνως, η απορροή αυτή είναι μειωμένη κατά τον όγκο των καταναλώσεων της Δυτ. περιοχής κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Επίσης, ίσως να είναι και κατά τι αυξημένη από παροχές κάποιων καρστικών πηγών που πιθανόν να εκφορτίζουν και υδροφόρους που ανήκουν στη λεκάνη Τιταρίσιου, όμως οι σχετικοί όγκοι συγκρινόμενοι με τις συνολικές απορροές θα είναι μικροί. Αγνοώντας λοιπόν την τελευταία αυτή περίπτωση, είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι: [Απορροή Αμυγδαλιάς] = [Επιφανειακή απορροή Δ. Θεσ.] + [Εκφορτίσεις υπογείων Δ.Θεσ.] − [Καταναλώσεις Δ.Θεσ.] όπου «Απορροή Αμυγδαλιάς» είναι η παρατηρούμενη ενώ «Επιφανειακή απορροή» και «Εκφορτίσεις υπογείων» είναι τα (θεωρητικά) μεγέθη του φυσικού συστήματος, χωρίς καταναλώσεις. Σύμφωνα με την παραπάνω εξίσωση, για να εκτιμηθούν οι πραγματικές απορροές του φυσικού συστήματος της Δυτ. Θεσσαλίας θα έπρεπε εκτός των μετρήσεων παροχών στην Αμυγδαλιά να είναι διαθέσιμες και οι πραγματικές καταναλώσεις. Ωστόσο, ενώ είναι δυνατό να εκτιμηθούν οι υδατικές ανάγκες, οι πραγματικές καταναλώσεις και ιδιαίτερα αυτές από τις αντλήσεις των υπογείων οι οποίες είναι και οι κατά πολύ σημαντικότερες δεν είναι γνωστές. Επιπλέον, οι συνολικές καταναλώσεις είναι γνωστό ότι στη Θεσσαλία περιλάμβαναν τις τελευταίες δεκαετίες και μεγάλους όγκους μη ανανεωνόμενου αλλά αποθηκευμένου υπόγειου νερού. Είναι δηλαδή οι πραγματικές καταναλώσεις μεγαλύτερες από αυτές που αντιστοιχούν στη μείωση της φυσικής απορροής. Μια πιο ακριβής έκφραση της παραπάνω εξίσωσης θα ήταν συνεπώς η ακόλουθη: [Απορροή Αμυγδαλιάς] = [Επιφανειακή απορροή] + [Εκφορτίσεις υπογείων] − [Καταναλώσεις ανανεώσιμων πόρων] Επειδή οι καταναλώσεις είναι σε ποσοστό 94% για αρδευτικές ανάγκες, σχεδόν στο σύνολό τους πραγματοποιούνται κατά τους θερινούς μήνες όταν η πραγματική επιφανειακή απορροή στον Πηνειό είναι πολύ μικρή. Συνεπώς, ο όρος «Καταναλώσεις ανανεώσιμων πόρων» της παραπάνω εξίσωσης είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι ουσιαστικά ταυτίζεται με τον όρο «Καταναλώσεις ανανεώσιμων υπόγειων νερών» ο οποίος με τη σειρά του σε μία μεγάλη κλειστή λεκάνη ταυτίζεται με τον όρο «Εκφορτίσεις υπογείων». Με βάση τα παραπάνω, είναι δυνατόν προσεγγιστικά να θεωρηθεί ότι η διαφορά μεταξύ της απορροής που παρατηρείται στην Αμυγδαλιά και της απορροής που θα παρατηρείτο εάν δεν υπήρχαν αντλήσεις, αντιστοιχεί στον όγκο των ανανεώσιμων υπογείων νερών δηλαδή, στην ποσότητα που θα ήταν δυνατό να αντλείται μόνιμα χωρίς προοδευτική ταπείνωση του υδροφόρου ορίζοντα. Στο Μέρος Α΄ της Διαχειριστικής Μελέτης μελετήθηκε η μεταβολή της απορροής στην Αμυγδαλιά κατά το χρονικό διάστημα για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Επίσης, για να εξαλειφθεί η επιρροή της φυσικής μεταβολής της βροχόπτωσης στην απορροή, διερευνήθηκε και η πιθανή μεταβολή της σχέσης μεταξύ ετήσιου συντελεστή απορροής και ετήσιας βροχόπτωσης κατά τη διάρκεια των διαθέσιμων ετών. Ωστόσο, δεν εξήχθησαν σαφή συμπεράσματα. Έχουν εντοπισθεί δύο αιτίες: • Στη δεκαετία του 70 οι αντλήσεις από τους υπόγειους υδροφόρους, αν και μικρότερες από τις κατοπινές, ήσαν ήδη σημαντικές και, εκτιμάται από τους συντάκτες της παρούσας, παραπλήσιες σε μέγεθος με τους ανανεώσιμους υπόγειους υδατικούς πόρους της Δυτ. πεδιάδας. • Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του70 κατασκευάσθηκε προοδευτικά το μεγαλύτερο μέρος του εκτεταμένου δικτύου στραγγιστικών τάφρων της πεδιάδας. Η κατασκευή του δικτύου αυτού ξεκίνησε τη δεκαετία του `60, ενώ δίκτυα κατασκευάσθηκαν και τη δεκαετία του ’80. Δεδομένου ότι η κατασκευή ενός τέτοιου δικτύου επηρεάζει σημαντικά τη δίαιτα επιφανειακών και υπογείων νερών της πεδιάδας, θα πρέπει να συμπεράνει κανείς ότι οι διαθέσιμες χρονοσειρές παροχών προέρχονται από ένα μη σταθερό στο χρόνο φυσικό σύστημα. Σε συνέχεια των παραπάνω, έγινε μία προσπάθεια εκτίμησης ενός εύλογου άνω ορίου για τη συνολική απορροή του φυσικού συστήματος στην Αμυγδαλιά με βάση την διαθέσιμη εμπειρία από άλλες λεκάνες. Η εκτίμηση αυτή, που περιγράφεται παρακάτω, δίνει και μία προσέγγιση του πιθανού άνω ορίου των ανανεώσιμων υπόγειων υδατικών πόρων. 2.2.2 Εκτίμηση συνολικών πόρων και ανανεώσιμου όγκου υπογείων νερών Η προσέγγιση που περιγράφεται παρακάτω στηρίζεται στην εκτίμηση ενός εύλογου συντελεστή απορροής για το σύνολο της λεκάνης ανάντη της Αμυγδαλιάς σε συνθήκες χωρίς κατανάλωση νερού από τον άνθρωπο. Η λεκάνη της Αμυγδαλιάς αποτελείται από δύο ευρύτερες υπο−λεκάνες:

Tου κύριου κλάδου του Πηνειού η οποία περιλαμ

Tου Ενιππέα η οποία περιλαμβάνει και τις λεκάνες των π. Καλέντζη, π. Σοφαδίτη και π. Φαρσαλιώτη. Στην έξοδο της πρώτης από τις παραπάνω δύο υπολεκάνες υπάρχει ο υδρομετρικός σταθμός του Αλή Εφέντη. Η απορροή της δεύτερης από τις υπολεκάνες είναι δυνατόν να εκτιμηθεί από τη διαφορά μεταξύ των παροχών της Αμυγδαλιάς και του Αλή Εφέντη. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι εκτάσεις, η μέση βροχόπτωση, η μέση ετήσια απορροή και ο συντελεστής απορροής του συνόλου της λεκάνης Αμυγδαλιάς και των δύο υπο−λεκανών που την απαρτίζουν. Πίν. 2-1: Χαρακτηριστικά Λεκανών Απορροής Λεκάνη Έκταση (km2 ) Μέση Βροχόπτωση (mm/έτος) Μέση Απορροή (mm/έτος) Συντελεστής Απορροής Αμυγδαλιάς 6300 779 259 0,33 Κυρίου κλάδου Πηνειού και παραποτάμων ανάντη Αλή Εφέντη 2800 939 421 0,43 Ενιππέα και άλλων παραποτάμων ανάντη Αμυγδαλιάς 3500 651 129 0,20 Είναι εμφανής η πολύ μεγάλη διαφορά στους συντελεστές απορροής των δύο υπο−λεκανών. Κυριότερη αιτία είναι η μεγάλη διαφορά στη μέση βροχόπτωση. Τα μεγέθη και οι συντελεστές απορροής του Πίν. 2 1 εμπεριέχουν και τις επιπτώσεις από απολήψεις. Λαμβάνοντας υπόψη και συντελεστές απορροής από άλλες λεκάνες της Ελλάδας είναι δυνατό να εκτιμηθεί ότι ένα άνω όριο για το συντελεστή απορροής του φυσικού συστήματος χωρίς απολήψεις θα ήταν περίπου 0,50 και 0,30 για τις δύο υπολεκάνες. Οι τιμές αυτές είναι πραγματικές υψηλές και θα πρέπει να θεωρηθούν ένα άνω όριο. Υιοθετώντας τις προκύπτει για το σύνολο της λεκάνης ανάντη της Αμυγδαλιάς μέση ετήσια απορροή ίση με 315mm περίπου και συντελεστής απορροής της τάξης του 0,41. Εάν στην εξίσωση του υποκεφαλαίου 2.2.1 αντικατασταθούν ο όρος [Απορροή Αμυγδαλιάς] με την παρατηρημένη τιμή των 259mm του Πίνακα 2.1 και ο όρος [Επιφανειακή απορροή] + [Εκφορτίσεις υπογείων] με την παραπάνω ανώτατη τιμή των 315mm, προκύπτει μία ανώτατη τιμή για τον όρο [Καταναλώσεις ανανεώσιμων πόρων] ίση με 56mm που αντιστοιχεί σε 351 εκατ. m³ για το σύνολο της λεκάνης. Εφόσον οι πραγματικές αντλήσεις ξεπερνούν τους ανανεώσιμους πόρους και με βάση τη συλλογιστική που αναπτύχθηκε στο υποκεφάλαιο 2.2.1, είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι η τιμή των 350 εκατ. m³ ανά έτος αποτελεί ένα άνω όριο για τον ανανεώσιμο όγκο των υπογείων νερών της Δυτικής πεδιάδας. Όπως περιγράφεται και στο κεφάλαιο 7, καταρτίσθηκαν και μελετήθηκαν σενάρια με τιμές ετήσιου ανανεώσιμου όγκου υπογείων ίσου με 350, 300 και 250 εκατομμύρια m³ ώστε να διερευνηθεί και η ευαισθησία των διαχειριστικών συμπερασμάτων στη σχετική υπόθεση. 2.2.3 Επιφανειακές απορροές Για τις επιφανειακές απορροές της Δυτικής Θεσσαλίας, εκτός από τις μετρήσεις στις θέσεις Αμυγδαλιά και Αλή Εφέντη που αναφέρθηκαν παραπάνω αξιοποιήθηκαν και μετρήσεις σε άλλες πέντε θέσεις (Γάβρος και Σαρακήνα στον κύριο κλάδο του Πηνειού, Πύλη στον Πορταϊκό, Μουζάκι στον Πάμισο και Σκοπιά στον Ενιππέα). Στο Μέρος Α της Διαχειριστικής Μελέτης περιγράφονται αναλυτικά οι αναλύσεις των μετρήσεων καθώς και η αξιοποίησή τους για την ανάπτυξη και βαθμονόμηση ενός μαθηματικού υδρολογικού μοντέλου το οποίο μετατρέπει δεδομένα ημερήσιων βροχοπτώσεων και άλλων μετεωρολογικών παραμέτρων σε ημερήσιες παροχές του Πηνειού και των παραποτάμων του. Το μοντέλο βροχής – απορροής βαθμονομήθηκε στις επτά παραπάνω θέσεις και στη συνέχεια εφαρμόσθηκε στο σύνολο της λεκάνης ώστε να είναι διαθέσιμες χρονοσειρές παροχών σε όλα τα σημεία στα οποία εξετάζονται έργα ταμίευσης. Τα έτη κοινών δεδομένων για τα οποία υπολογίσθηκαν σύγχρονες χρονοσειρές παροχών στο σύνολο της λεκάνης ήσαν από 1980 έως 2000. 2.3 Ανατολική Περιοχή και Τιταρήσιος 2.3.1 Υπόγεια νερά Σε αντίθεση με τη Δυτική περιοχή δεν υπάρχει στενή σχέση μεταξύ των παροχών του Πηνειού και των υπογείων υδροφορέων. Από παλαιότερες μελέτες, οι εκτιμήσεις για τους ανανεώσιμους όγκους των υπογείων νερών της Ανατολικής πεδιάδας κυμαίνονται από 51 (Masterplan ΥΠΑΝ) έως 100 (SOGREAH) εκατ. m³ /έτος. Στη Διαχειριστική Μελέτη εξετάζονται εναλλακτικά σενάρια με τιμές για τον ανανεώσιμο όγκο των υπογείων της Ανατολικής πεδιάδας ίσες με 75, 60 και 45 εκατ. m³ /έτος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το έργο του ταμιευτήρα Κάρλας, ενώ θα έχει συνολικά ευνοϊκή επίδραση λόγω της μείωσης των αντλήσεων, θα πρέπει να αναμένεται ότι θα μειώσει, σε κάποιο βαθμό, την τροφοδοσία του υπόγειου υδροφόρου λόγω της κατασκευής συλλεκτηρίου διώρυγας στους πρόποδες των χαμηλών ορεινών όγκων στα ανατολικά της περιοχής Κάρλας. Έτσι, επιφανειακές απορροές που έφθαναν στην πεδιάδα και τροφοδοτούσαν τον υπόγειο υδροφορέα θα οδηγούνται πλέον στον ταμιευτήρα Κάρλας. Για τη λεκάνη του Τιταρήσιου (που περιλαμβάνει και μεγάλο μέρος της περιοχής Τυρνάβου) δεν έγινε χωριστό ισοζύγιο υπογείων νερών επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία. Εκτιμήθηκε ότι 50% περίπου των αναγκών που

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΥΔΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ ΛΕΚΑΝΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΑΧΕΛΩΟΥ Τα υποκεφάλαια που ακολουθούν στηρίζονται στη «Διαχειριστική Μελέτη Υδάτων Λεκάνης Απορροής Αχε

Υπολεκάνη Μεσοχώρας: ανάντη της θέσης φράγματος Μεσοχώρας με έκταση 644,1 km² . Στην έξοδο της υπολεκάνης έχει κατασκευασθεί από το 1999 λιθόρριπτο φράγμα με ανάντη πλάκα από σκυρόδεμα, ύψους 135 m. Ο ταμιευτήρας, που ακόμη δεν έχει πληρωθεί, έχει ωφέλιμη χωρητικότητα 228 106 m³.

Υπολεκάνη Συκιάς: ανάντη της θέσης φράγματος Συκιάς με έκταση 1175 km² (έκταση ενδιάμεσης λεκάνης: 530,9 km²). Στην έξοδο της υπολεκάνης προβλέπεται η κατασκευή φράγματος με αμμοχάλικο κοίτης και κεντρικό αδιαπέρατο πυρήνα, ύψους 150 m. Ο ταμιευτήρας προβλέπεται να έχει ωφέλιμη χωρητικότητα 502 106 .

Υπολεκάνη Αυλακίου: ανάντη του υδρομετρικού σταθμού Αυλάκι με έκταση 1374,3 km². (έκταση ενδιάμεσης λεκάνης: 199,3 km²). Ο σταθμός Αυλακίου αποτελεί το βασικό υδρομετρικό σταθμό επί του π. Αχελώου και ανάντη του αναπτύσσεται ο Άνω Ρους του ποταμού.

Υπολεκάνη Κρεμαστών: ανάντη του φράγματος Κρεμαστών με έκταση 3602,4 km² (3570 km² όταν δεν προσμετράται η υπολεκάνη Τ.Λ. Πλαστήρα, έκτασης 166,1 km², το υδατικό δυναμικό της οποίας εκτρέπεται ολικά προς το Υ.Δ. Θεσσαλίας). Η έκταση της ενδιάμεσης λεκάνης ανέρχεται σε 2228,1 km². Στην έξοδο της υπολεκάνης έχει κατασκευασθεί από το 1965 λιθόρριπτο φράγμα με αργιλικό πυρήνα, ύψους 165 m. Ο ταμιευτήρας έχει συνολική χωρητικότητα 4495 106 .

Υπολεκάνη Καστρακίου: ανάντη του φράγματος Καστρακίου με έκταση 4126,2 km² (3960,1 km² χωρίς να προσμετράται η υπολεκάνη Πλαστήρα). Η έκταση της ενδιάμεσης λεκάνης ανέρχεται σε 523,8 km². Στην έξοδο της υπολεκάνης έχει κατασκευασθεί από το 1969 λιθόρριπτο φράγμα με αργιλικό πυρήνα, ύψους 96 m. Ο ταμιευτήρας έχει συνολική χωρητικότητα 950 106 .

Υπολεκάνη Στράτου: ανάντη του φράγματος Στράτου με έκταση 4352,1 km² (4186 km² χωρίς να προσμετράται η υπολεκάνη Πλαστήρα). Η έκταση της ενδιάμεσης λεκάνης ανέρχεται σε 225,9 km². Στην έξοδο της υπολεκάνης έχει κατασκευασθεί από το 1989 χωμάτινο φράγμα με κεντρικό αργιλικό πυρήνα, ύψους 26 m. Ο ταμιευτήρας έχει συνολική χωρητικότητα 80 106 ..