Νόμοι — ΦΕΚ A' 168/2002

Ως «Κεφάλαια» νοούνται κάθε είδους περιουσιακά στοιχεία, υλικά ή άυλα, κινητά ή ακίνητα, με οποιονδήπο?τε τρόπο αποκτηθέντα, καθώς και νομικά έγγραφα ή κεί?μενα οποιασδήποτε μορφής, η οποία μπορεί να είναι και ηλεκτρονική ή ψηφιακή, τα οποία αποδεικνύουν την κυ?ριότητα αυτών των περιουσιακών στοιχείων ή οποιοδή?ποτε περιουσιακό δικαίωμα επ’ αυτών, συμπεριλαμβανο?μένων, ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, τραπεζικών πι?στώσεων, ταξιδιωτικών επιταγών, τραπεζικών επιταγών, ενταλμάτων πληρωμής, μετοχών, χρεογράφων, ομολό?γων, τραβηκτικών και πιστωτικών επιστολών.

Ως «Κρατικός ή κυβερνητικός φορέας» νοείται κάθε μόνιμη ή προσωρινή υπηρεσία ή φορέας που χρησιμο?ποιείται ή καταλαμβάνεται από αντιπροσώπους του Κρά?τους, μέλη της Κυβέρνησης, του νομοθετικού ή του δικα?στικού σώματος ή αξιωματούχους ή υπαλλήλους ενός Κράτους ή οποιασδήποτε άλλης δημόσιας αρχής ή μονά?δας ή από υπαλλήλους ή αξιωματούχους διακυβερνητι?κού οργανισμού σε σύνδεση με τα υπηρεσιακά καθήκο?ντα τους.

Ως «Έσοδα» νοούνται οποιαδήποτε κεφάλαια που προέρχονται ή αποκτώνται, άμεσα ή έμμεσα, από τη διά?πραξη αδικήματος από τα οριζόμενα στο άρθρο 2. 3548δ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) έμμεσα, παράνομα και εκ προθέσεως, παρέχει ή ει?σπράττει κεφάλαια με πρόθεση να χρησιμοποιηθούν ή εν γνώσει του ότι πρόκειται να χρησιμοποιηθούν, συνολικά ή εν μέρει, για την εκτέλεση: (α) πράξης που συνιστά αδίκημα σύμφωνα με το πεδίο εφαρμογής και τους ορισμούς που περιέχονται σε κάποια από τις συνθήκες που απαριθμούνται στο Παράρτημα, ή (β) οποιασδήποτε άλλης πράξης που αποσκοπεί στην πρόκληση θανάτου ή βαριάς σωματικής βλάβης εις βά?ρος πολίτη ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που δεν συμμετέχει ενεργά στις εχθροπραξίες σε κατάσταση ένο?πλης σύγκρουσης, όταν ο σκοπός αυτής της πράξης, λό?γω της φύσης της ή των συνθηκών υπό τις οποίες τελεί?ται, είναι ο εκφοβισμός ενός πληθυσμού ή ο εξαναγκα?σμός μίας κυβέρνησης ή ενός διεθνούς οργανισμού να πράξει ή να απόσχει από το να πράξει κάτι.

(α) Κατά την κατάθεση του εγγράφου κύρωσης, απο?δοχής, έγκρισης ή προσχώρησης του, κάθε Συμβαλλόμε?νο Κράτος που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος κάποιας από τις συνθήκες που απαριθμούνται στο Παράρτημα μπορεί να δηλώσει ότι, κατά την εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης στο εν λόγω Συμβαλλόμενο Κράτος, η σχετική συνθήκη θα θεωρείται ως μη συμπεριλαμβανόμενη στο Παράρτημα της παρ. 1 εδ α’. Η δήλωση παύει να ισχύει μόλις η σχετική συνθήκη τεθεί σε ισχύ για το Συμβαλλό?μενο Κράτος, το οποίο θα ενημερώνει τον θεματοφύλακα σχετικά με το γεγονός αυτό. (β) Όταν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος παύει να είναι συμ?βαλλόμενο μέρος κάποιας συνθήκης από τις αναφερόμε?νες στο Παράρτημα, μπορεί να κάνει δήλωση σχετικά με τη συνθήκη αυτή, όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο.

Για να συνιστά αδίκημα κάποια πράξη από τις αναφε?ρόμενες στην παρ. 1, δεν είναι απαραίτητο να έχουν χρη?σιμοποιηθεί πραγματικά τα κεφάλαια στην τέλεση αδική?ματος από τα αναφερόμενα στην παρ. 1 εδ. α’ ή β’.

Αδίκημα διαπράττεται και όταν κάποιος αποπειράται να διαπράξει αδίκημα κατά τον ορισμό της παρ. 1 του πα?ρόντος άρθρου.

Επίσης, αδίκημα διαπράττεται και όταν κάποιος: (α) συμμετέχει ως συνεργός σε αδίκημα σύμφωνα με το ορισμό της παρ. 1 ή 4 του παρόντος άρθρου^ (β) οργανώνει ή προτρέπει άλλους να διαπράξουν αδί?κημα σύμφωνα με τον ορισμό της παρ. 1 ή 4 του παρόντος άρθρου^ (γ) συμβάλλει στη διάπραξη ενός ή περισσότερων αδι?κημάτων σύμφωνα με τον ορισμό της παρ. 1 ή 4 του πα?ρόντος άρθρου από ομάδα προσώπων που ενεργούν με κοινό σκοπό. Αυτή η συμβολή πρέπει να γίνεται με πρόθε?ση και: (ί) είτε να γίνει με σκοπό την προώθηση της εγκληματι?κής δραστηριότητας ή του εγκληματικού σκοπού της ομάδας, όταν αυτή η δραστηριότητα ή ο σκοπός περι?λαμβάνουν τη διάπραξη αδικήματος σύμφωνα με τον ορι?σμό της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, (ii) είτε να γίνει εν γνώσει της πρόθεσης της ομάδας να διαπράξει αδίκημα σύμφωνα με τον ορισμό της παρ. 1 του παρόντος άρθρου.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος λαμβάνει, σύμφωνα με τις αρχές του εσωτερικού του δικαίου, τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί ότι υπέχουν ευθύνη τα νομικά πρό?σωπα που έχουν την έδρα τους στο έδαφος του ή συστή?θηκαν σύμφωνα με τη νομοθεσία του, όταν κάποιο πρό?σωπο υπεύθυνο για τη διοίκηση ή τον έλεγχο αυτών των νομικών προσώπων διέπραξε, υπό την ιδιότητα αυτή, αδί?κημα που ορίζεται στο άρθρο 2. Η ευθύνη αυτή μπορεί να είναι ποινική, αστική ή διοικητική.

Η ευθύνη αυτή δεν θίγει την ποινική ευθύνη των φυ?σικών προσώπων που έχουν διαπράξει τα αδικήματα.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος εξασφαλίζει ιδίως ότι τα νομικά πρόσωπα που υπέχουν ευθύνη, σύμφωνα με την ανωτέρω παράγραφο 1, υπόκεινται σε αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές ποινικές, αστικές ή διοικητι?κές κυρώσεις. Αυτές οι κυρώσεις μπορούν να είναι και χρηματικές.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να θεμελιώσει δικαιοδοσία επί των αναφερόμε?νων στο άρθρο 2 αδικημάτων όταν: (α) το αδίκημα διαπράχθηκε στο έδαφος του Κράτους αυτού, (β) το αδίκημα διαπράχθηκε σε πλοίο το οποίο κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος φέρει τη σημαία του Κράτους αυτού ή σε αεροσκάφος το οποίο κατά τον ίδιο χρόνο είναι καταχωρημένο σύμφωνα με τη νομοθεσία του Κράτους αυτού, ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 3548ε (α) η πράξη απέβλεπε ή είχε ως αποτέλεσμα την τέλεση αδικήματος από τα αναφερόμενα στο άρθρο 2 παρ. 1 εδ. α’ ή β’ στο έδαφος του Κράτους αυτού ή εις βάρος υπη?κόου του^ (β) η πράξη απέβλεπε ή είχε ως αποτέλεσμα την τέλεση αδικήματος από τα αναφερόμενα στο άρθρο 2 παρ. 1 εδ. α’ ή β’ εναντίον κρατικών ή κυβερνητικών εγκαταστάσεων του Κράτους αυτού στο εξωτερικό, στις οποίες συμπερι?λαμβάνονται οι διπλωματικές ή προξενικές κτιριακές εγκαταστάσεις του Κράτους αυτού^ (γ) η πράξη απέβλεπε ή είχε ως αποτέλεσμα την τέλεση αδικήματος από τα αναφερόμενα στο άρθρο 2 παρ. 1 εδ. α’ ή β’, το οποίο διαπράχθηκε στο πλαίσιο απόπειρας εξα?ναγκασμού του Κράτους αυτού να πράξει ή να αποφύγει να πράξει κάτι^ (δ) το αδίκημα διαπράχθηκε από απάτριδα ο οποίος έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος του Κράτους αυτού. (ε) το αδίκημα διαπράχθηκε σε αεροσκάφος τη λει?τουργία του οποίου ελέγχει η Κυβέρνηση του Κράτους

Με την κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση στην παρούσα Σύμβαση, κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος ει?δοποιεί τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για τη δικαιοδοσία που θεμελίωσε σύμφωνα με την παρά?γραφο 2. Αν γίνει οποιαδήποτε αλλαγή, το ενδιαφερόμε?νο Συμβαλλόμενο Κράτος ειδοποιεί αμέσως τον Γενικό Γραμματέα.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος λαμβάνει ομοίως όλα τα μέτρα τα οποία αποδεικνύονται αναγκαία για να θεμελιώ?σει δικαιοδοσία επί των αδικημάτων που ορίζονται στο άρ?θρο 2, στις περιπτώσεις όπου ο φερόμενος ως δράστης βρίσκεται στο έδαφος του και δεν εκδίδεται σε κανένα από τα Συμβαλλόμενα Κράτη τα οποία έχουν θεμελιώσει δικαιοδοσία σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2.

Όταν δικαιοδοσία επί των αδικημάτων του άρθρου 2 αξιώνουν περισσότερα του ενός Συμβαλλόμενα Κράτη, αυτά τα Συμβαλλόμενα Κράτη προσπαθούν να συντονί?σουν κατάλληλα τις ενέργειες τους, ιδιαίτερα όσον αφο?ρά τις προϋποθέσεις δίωξης και τους όρους αμοιβαίας νομικής συνδρομής.

Με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων του διεθνούς δικαίου, η παρούσα Σύμβαση δεν αποκλείει την άσκηση οποιασδήποτε ποινικής δικαιοδοσίας που θεμελιώνεται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με τις εθνικές νομικές αρχές του, για τον προσδιορισμό, τον εντοπισμό και το πάγωμα ή την κατά?σχεση όλων των κεφαλαίων που χρησιμοποιούνται ή δια?τίθενται με σκοπό τη διάπραξη των αδικημάτων που ορί?ζονται στο άρθρο 2, καθώς και των προϊόντων αυτών των αδικημάτων, με σκοπό την ενδεχόμενη κατάπτωση τους.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με τις εθνικές νομικές αρχές του, για την κατάπτωση των κεφαλαίων που χρησιμοποιούνται ή δια?τίθενται με σκοπό τη διάπραξη των αδικημάτων που ορί?ζονται στο άρθρο 2, καθώς και των προϊόντων αυτών των αδικημάτων.

Κάθε ενδιαφερόμενο Συμβαλλόμενο Κράτος θα εξε?τάσει τη δυνατότητα σύναψης συμφωνιών με άλλα Συμ?βαλλόμενα Κράτη για τη διανομή μεταξύ τους, σε τακτική ή περιπτωσιολογική βάση, των κεφαλαίων που προέρχο?νται από καταπτώσεις σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος θα εξετάσει τη δυνατό?τητα καθιέρωσης μηχανισμών αξιοποίησης των καταπε?σόντων σύμφωνα με το παρόν άρθρο κεφαλαίων, για την αποζημίωση των θυμάτων των αδικημάτων του άρθρου 2 παρ. 1 εδ. α’ ή β’ ή των οικογενειών τους.

Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων τρίτων που ενεργούν με καλή πίστη.

Ευθύς ως ένα Συμβαλλόμενο Κράτος λάβει πληρο?φορίες ότι ένα πρόσωπο που διέπραξε ή φέρεται ότι διέ?πραξε αδίκημα από τα οριζόμενα στο άρθρο 2 μπορεί να βρίσκεται στο έδαφος του, το Κράτος αυτό λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του, για τη διακρίβωση των σχετικών πληροφοριών.

Αφού πεισθεί το Συμβαλλόμενο Κράτος, στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο δράστης ή φερόμενος ως δρά?στης, ότι οι περιστάσεις το καθιστούν αναγκαίο, λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα σύμφωνα με την εθνική νομο?θεσία του για να εξασφαλίσει την παρουσία του προσώ?που αυτού με σκοπό τη δίωξη ή έκδοση του.

Κάθε πρόσωπο σε σχέση με το οποίο λαμβάνονται τα μέτρα της παραγράφου 2 δικαιούται: (α) να επικοινωνήσει χωρίς καθυστέρηση με τον πλη?σιέστερο αρμόδιο εκπρόσωπο του Κράτους του οποίου είναι υπήκοος ή το οποίο Κράτος δικαιούται για άλλο λό?γο να προστατεύει τα δικαιώματα του προσώπου αυτού ή, αν το πρόσωπο αυτό είναι άπατρις, με εκπρόσωπο του Κράτους στο έδαφος του οποίου αυτό το πρόσωπο έχει τη συνήθη διαμονή του^ (β) να δεχθεί επίσκεψη αντιπροσώπου του Κράτους αυ?τού^ (γ) να ενημερωθεί για τα δικαιώματα του σύμφωνα με τα εδάφια α’ και β’.

Τα δικαιώματα της παραγράφου 3 ασκούνται σύμ?φωνα με τους νόμους και τους κανονισμούς του Κράτους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο δράστης ή ο φερόμε?νος ως δράστης, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί οι νόμοι και κανονισμοί ανταποκρίνονται πλήρως στους σκοπούς στους οποίους αποβλέπουν τα δικαιώματα που παρέχο?νται στην παρ. 3.

Οι διατάξεις των παρ. 3 και 4 ισχύουν με την επιφύλα?ξη του δικαιώματος κάθε Συμβαλλόμενου Κράτους που αξιώνει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 1 εδ. β’ ή παρ. 2 εδ. β’ να καλέσει τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυ?θρού Σταυρού να επικοινωνήσει με τον φερόμενο ως δρά?στη και να τον επισκεφθεί.

Όταν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, σύμφωνα με το πα?ρόν άρθρο, έχει θέσει κάποιο πρόσωπο υπό κράτηση, ει?δοποιεί αμέσως, απευθείας ή μέσω του Γενικού Γραμμα?3548στ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) σχετικά με τις περιστάσεις που δικαιολογούν την κράτη?ση αυτού του προσώπου. Το Κράτος που κάνει την έρευ?να που προβλέπεται από την παρ. 1 ενημερώνει άμεσα τα εν λόγω Συμβαλλόμενα Κράτη σχετικά με τα ευρήματα της έρευνας και δηλώνει αν προτίθεται να ασκήσει δικαι?οδοσία.

Το Συμβαλλόμενο Κράτος στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο φερόμενος ως δράστης, εάν στις περιπτώ?σεις στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 7, δεν εκδίδει το πρόσωπο υποχρεούται, χωρίς καμία εξαίρεση και ανε?ξαρτήτως αν το αδίκημα διαπράχθηκε στο έδαφος του, να υποβάλλει την υπόθεση χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέ?ρηση στις αρμόδιες αρχές του με σκοπό τη δίωξη του προσώπου αυτού μέσω διαδικασιών συμφώνων με τους νόμους του Κράτους αυτού. Αυτές οι αρχές λαμβάνουν την απόφαση τους με τον ίδιο τρόπο όπως και στην περί?πτωση κάθε άλλου αδικήματος σοβαρής φύσης σύμφω?να με το δίκαιο του Κράτους αυτού.

Όταν το εθνικό δίκαιο ενός Κράτους - Μέρους που επιτρέπει να εκδώσει ή άλλως να παραδώσει έναν από τους υπηκόους του μόνον υπό τον όρο ότι το άτομο θα επιστραφεί στο εν λόγω Κράτος για να εκτίσει την ποινή που θα επιβληθεί ως αποτέλεσμα της δίκης ή της διαδι?κασίας για την οποία ζητήθηκε η έκδοση ή η παράδοση του προσώπου και το εν λόγω Κράτος, καθώς και το Κρά?τος που ζητά την έκδοση του προσώπου συμφωνήσουν για την επιλογή αυτή και τους άλλους όρους που μπορεί να θεωρήσουν κατάλληλους, αυτή η υπό όρους έκδοση ή παράδοση είναι επαρκής για να απαλλαγεί από την υποχρέωση της παραγράφου 1.

Τα αδικήματα που ορίζονται στο άρθρο 2 θεωρούνται ότι περιλαμβάνονται στα αδικήματα για τα οποία χωρεί έκδοση σε κάθε συνθήκη περί έκδοσης που ίσχυε μεταξύ οποιωνδήποτε Συμβαλλόμενων Κρατών πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας Σύμβασης. Τα Συμβαλλό?μενα Κράτη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συμπερι?λάβουν αυτά τα αδικήματα ως αδικήματα για τα οποία χω?ρεί έκδοση σε κάθε συνθήκη περί έκδοσης που θα συνά?πτουν στο εξής μεταξύ τους.

Όταν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο θέτει ως προϋπόθεση της έκδοσης την ύπαρξη σχετικής συνθή?κης λαμβάνει αίτημα έκδοσης από άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος με το οποίο δεν έχει συνάψει συνθήκη περί έκδο?σης, το Κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπο?ρεί, κατ’ επιλογήν του, να θεωρήσει την παρούσα Σύμβα?ση ως νομική βάση έκδοσης για τα αδικήματα που ορίζο?νται στο άρθρο 2. Η έκδοση υπόκειται κατά τα λοιπά στις προϋποθέσεις που ορίζονται από τη νομοθεσία του Κρά?τους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη τα οποία δε θέτουν ως προ?ϋπόθεση της έκδοσης την ύπαρξη σχετικής συνθήκης αναγνωρίζουν τα αδικήματα που ορίζονται στο άρθρο 2 ως αδικήματα για τα οποία χωρεί έκδοση μεταξύ τους, με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που προβλέπονται από τη νομοθεσία του Κράτους προς το οποίο απευθύνε?ται η αίτηση.

Αν είναι απαραίτητο, τα αδικήματα που ορίζονται στο άρθρο 2 αντιμετωπίζονται, για τους σκοπούς της έκδο?σης μεταξύ των Συμβαλλόμενων Κρατών, σαν να είχαν διαπραχθεί όχι μόνο στον τόπο όπου συνέβησαν, αλλά και στο έδαφος των Κρατών τα οποία έχουν θεμελιώσει δι?καιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 1 και 2.

Οι διατάξεις όλων των συνθηκών και ρυθμίσεων περί έκδοσης που ισχύουν μεταξύ των Συμβαλλόμενων Κρα?τών, όσον αφορά τα αδικήματα που ορίζονται στο άρθρο 2, θεωρείται ότι τροποποιούνται μεταξύ των Συμβαλλό?μενων Κρατών στο βαθμό που είναι ασυμβίβαστες με την παρούσα Σύμβαση.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη παρέχουν αμοιβαία τη μέγι?στη δυνατή συνδρομή σε ποινικές έρευνες ή σε ποινικές διαδικασίες ή διαδικασίες έκδοσης για τα αδικήματα που ορίζονται στο άρθρο 2, συμπεριλαμβανομένης της συν?δρομής για τη λήψη των αποδεικτικών στοιχείων που βρί?σκονται στην κατοχή τους και είναι απαραίτητα για τις δια?δικασίες.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη δεν μπορούν να απορρί?ψουν αίτημα αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής λόγω τρα?πεζικού απορρήτου.

Το αιτούν Κράτος δε θα διαβιβάζει ούτε θα χρησι?μοποιεί πληροφορίες ή αποδείξεις που του παρασχέ?θηκαν από το Μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αί?τηση για έρευνες, διώξεις ή διαδικασίες εκτός από αυ?τές που αναφέρονταν στην αίτηση χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του Μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να εξετάσει τη δυνατότητα καθιέρωσης μηχανισμών ανταλλαγής μετα?ξύ του ιδίου και των άλλων Συμβαλλόμενων Κρατών των πληροφοριών ή αποδεικτικών στοιχείων που χρειάζονται για τον καταλογισμό ποινικής, αστικής ή διοικητικής ευ?θύνης σύμφωνα με το άρθρο 5.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη εκπληρώνουν τις υποχρεώ?σεις τους που απορρέουν από τις παρ. 1 και 2 σύμφωνα με τις συνθήκες ή άλλες ρυθμίσεις για αμοιβαία δικαστι?κή συνδρομή ή ανταλλαγή πληροφοριών που ενδέχεται να υπάρχουν μεταξύ τους. Ελλείψει τέτοιων συνθηκών ή ρυθμίσεων, τα Συμβαλλόμενα Μέρη παρέχουν αμοιβαία νομική συνδρομή σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία τους.

Πρόσωπο το οποίο κρατείται ή εκτίει ποινή στο έδα?φος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και του οποίου ζητεί?ται η παρουσία σε άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος με σκοπό την αναγνώριση της ταυτότητας, μαρτυρικής κατάθεσης ή την παροχή άλλης συνδρομής προς λήψη αποδεικτικών στοιχείων για τη διερεύνηση ή άσκηση δίωξης για αδική?ματα που ορίζονται στο άρθρο 2, μπορεί να μεταφερθεί εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) το πρόσωπο ενημερώνεται και δίδει ελεύθερα τη συ?γκατάθεση του^ (β) οι αρμόδιες αρχές αμφοτέρων των Κρατών συμφω?νήσουν, υπό τις προϋποθέσεις που κρίνουν κατάλληλες τα Κράτη αυτά.

Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου : (α) το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο αυτό έχει την εξουσία και την υποχρέωση να διατηρεί υπό κρά?τηση το μεταφερόμενο πρόσωπο, εκτός αν άλλως ζητηθεί ή επιτραπεί από το Κράτος από το οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο αυτό^ (β) το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο αυτό εκτελεί χωρίς καθυστέρηση την υποχρέωση του να το πα?ραδώσει προς κράτηση στο Κράτος από το οποίο το πρό?σωπο αυτό μεταφέρθηκε, όπως προηγουμένως ή άλλως είχε συμφωνηθεί από τις αρμόδιες αρχές των δύο Κρατών (γ) το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο αυτό δεν δύναται να ζητήσει από το Κράτος από το οποίο με?ταφέρθηκε να κινήσει διαδικασία έκδοσης για την επι?στροφή του^ (δ) ο χρόνος που διανύεται υπό κράτηση στο Κράτος όπου μεταφέρθηκε ένα πρόσωπο συνυπολογίζεται στην ποινή που εκτίει το πρόσωπο αυτό στο Κράτος από το οποίο μεταφέρθηκε.

Αν δε συμφωνεί το Συμβαλλόμενο Κράτος από το οποίο πρόκειται να μεταφερθεί κάποιο πρόσωπο σύμφω?να με το παρόν άρθρο, το πρόσωπο αυτό, όποια και αν εί?ναι η υπηκοότητα του, δεν διώκεται ούτε τίθεται υπό κρά?τηση ούτε υπόκειται σε άλλο περιορισμό της προσωπικής ελευθερίας του στο έδαφος του Κράτους στο οποίο με?ταφέρθηκε για πράξεις ή καταδίκες που προηγήθηκαν της αναχώρησης του από το έδαφος του Κράτους από το οποίο μεταφέρθηκε.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη συνεργάζονται για την πρόληψη των αδικημάτων που ορίζονται στο άρθρο 2 λαμβάνοντας όλα τα πρακτικά μέτρα, μεταξύ άλλων, προσαρμόζοντας την εθνική νομοθεσία τους, αν είναι απαραίτητο, για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των προπαρασκευαστικών ενεργειών στο έδαφος τους προς διάπραξη αυτών των αδικημάτων εντός ή εκτός της επι?κράτειας τους, συμπεριλαμβανομένων : (α) μέτρων για την απαγόρευση στο έδαφος τους πα?ράνομων δραστηριοτήτων προσώπων και οργανισμών οι οποίοι εν γνώσει τους ενθαρρύνουν, υποκινούν, οργανώ?νουν ή εμπλέκονται στη διάπραξη των αδικημάτων που ορίζονται στο άρθρο 2^ (β) μέτρων βάσει των οποίων απαιτείται από τα χρημα?τοπιστωτικά ιδρύματα και φορείς άλλων επαγγελμάτων που συμμετέχουν σε οικονομικές συναλλαγές να χρησι?μοποιούν τα αποτελεσματικότερα διαθέσιμα μέτρα για τον προσδιορισμό της ταυτότητας των συνήθων ή περι?στασιακών πελατών τους, καθώς και των πελατών στο όνομα των οποίων ανοίγονται έντοκοι λογαριασμοί, και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή σε ασυνήθιστες ή ύποπτες συ?ναλλαγές και να αναφέρουν συναλλαγές για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες ότι προέρχονται από εγκληματική δραστηριότητα. Για το σκοπό αυτόν, τα Συμβαλλόμενα Κράτη εξετάζουν τη δυνατότητα: (ι) να υιοθετήσουν κανονισμούς που απαγορεύουν το άνοιγμα λογαριασμών, των οποίων οι κάτοχοι ή δικαιούχοι είναι άγνωστης ταυτότητας ή είναι αδύνατος ο προσ?διορισμός της ταυτότητας τους, και μέτρα για να εξα?σφαλίσουν ότι αυτά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα εξακριβώνουν την ταυτότητα των πραγματικών κυρίων αυτών των συναλλαγών^ (ii) να απαιτήσουν από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σχετικά με τον προσδιορισμό της ταυτότητας των νομι?κών προσώπων, όταν κρίνεται απαραίτητο, να λάβουν μέ?τρα για την επαλήθευση της νόμιμης ύπαρξης και της δο?μής του πελάτη λαμβάνοντας, είτε από δημόσιο μητρώο είτε από τον πελάτη είτε και από τους δύο, αποδεικτικά 3548η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) (iii) να υιοθετήσουν κανονισμούς οι οποίοι θα επιβάλ?λουν στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα την υποχρέωση να αναφέρουν αμέσως στις αρμόδιες αρχές όλες τις περί?πλοκες ασυνήθιστα μεγάλες συναλλαγές και ασυνήθι?στες μορφές συναλλαγών οι οποίες δεν έχουν προφανή οικονομικό ή εμφανώς νόμιμο σκοπό, χωρίς τον κίνδυνο εκθέσεως τους σε ποινική ή αστική ευθύνη για παραβία?ση οποιουδήποτε περιορισμού σχετικά με την αποκάλυ?ψη πληροφοριών εφόσον γνωστοποιούν τις υποψίες τους με καλή πίστη^ (ιν) να απαιτήσουν από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να διατηρούν, τουλάχιστον για πέντε έτη, όλα τα απαραί?τητα στοιχεία των συναλλαγών, εθνικών ή διεθνών.

Επιπλέον, τα Συμβαλλόμενα Κράτη θα συνεργάζο?νται για την πρόληψη των αδικημάτων που ορίζονται στο άρθρο 2 εξετάζοντας: (α) μέτρα εποπτείας, συμπεριλαμβανομένης, για παρά?δειγμα, της αδειοδότησης, όλων των οργανισμών μεταβί?βασης χρηματικών ποσών, (β) εφικτά μέτρα εντοπισμού ή παρακολούθησης της φυσικής διασυνοριακής μεταφοράς χρημάτων και δια?πραγματεύσιμων τίτλων πληρωτέων στον κομιστή υπό αυστηρές ασφαλιστικές δικλείδες για την εξασφάλιση της αρμόζουσας χρήσης των πληροφοριών και χωρίς να παρεμποδίζεται με κανέναν τρόπο η ελευθερία της κίνη?σης κεφαλαίων.

Επιπλέον, τα Συμβαλλόμενα Κράτη θα συνεργάζο?νται για την πρόληψη των αδικημάτων που ορίζονται στο άρθρο 2, ανταλλάσσοντας ακριβείς και εξακριβωμένες πληροφορίες σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία τους και συντονίζοντας τα λαμβανόμενα διοικητικά και άλλα μέ?τρα, ανάλογα με την περίπτωση, για την πρόληψη της διά?πραξης των αδικημάτων που ορίζονται στο άρθρο 2, ιδι?αίτερα: (α) δημιουργώντας και διατηρώντας διαύλους επικοι?νωνίας μεταξύ των αρμόδιων φορέων και υπηρεσιών τους για τη διευκόλυνση της εξασφάλισης και ταχείας ανταλ?λαγής πληροφοριών σχετικά με όλες τις πτυχές των αδι?κημάτων που ορίζονται στο άρθρο 2^ (β) συνεργαζόμενα μεταξύ τους για τη διεξαγωγή ερευ?νών αναφορικά με τα αδικήματα που ορίζονται στο άρθρο 2 σε σχέση με: (ι) την ταυτότητα, τον τόπο όπου βρίσκονται και τις δρα?στηριότητες προσώπων για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι αναμεμειγμένα στα αδικήματα αυτά, (Π) την κίνηση κεφαλαίων που σχετίζονται με τη διά?πραξη των αδικημάτων αυτών.

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες μέσω της Διεθνούς Οργάνωσης Εγκλημα?τολογικής Αστυνομίας (ΙΝΤΕΡΠΟΛ).

Το Παράρτημα μπορεί να τροποποιηθεί μέσω της προσθήκης σχετικών συνθηκών οι οποίες: (α) είναι ανοικτές στη συμμετοχή όλων των Κρατών, (β) έχουν τεθεί σε ισχύ, (γ) έχουν κυρωθεί, γίνει αποδεκτές, εγκριθεί ή έχουν προσχωρήσει σε αυτές τουλάχιστον είκοσι δύο Συμβαλ?λόμενα Κράτη της παρούσας Σύμβασης.

Οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να ζητή?σει τέτοια τροποποίηση αφού τεθεί σε ισχύ η παρούσα Σύμβαση. Κάθε πρόταση τροποποίησης διαβιβάζεται εγ?γράφως στον θεματοφύλακα. Ο θεματοφύλακας κοινο?ποιεί τις προτάσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις της παρ. 1 σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη και ζητά τις από?ψεις τους ως προς το αν θα πρέπει να υιοθετηθεί ή όχι η προτεινόμενη τροποποίηση.

Η προτεινόμενη τροποποίηση θεωρείται υιοθετηθεί?σα, εκτός αν το ένα τρίτο των Συμβαλλόμενων Κρατών υποβάλει εγγράφως γνωστοποίηση το αργότερο εντός 180 ημερών από την κυκλοφορία της.

Η υιοθετηθείσα τροποποίηση του Παραρτήματος τί?θεται σε ισχύ 30 ημέρες από την κατάθεση του εικοστού δεύτερου εγγράφου κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης της τροποποίησης αυτής για όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη που έχουν καταθέσει ένα τέτοιο έγγραφο. Για κάθε Συμ?βαλλόμενο Κράτος που κυρώνει, αποδέχεται ή εγκρίνει την τροποποίηση μετά από την κατάθεση του εικοστού δεύτερου εγγράφου, η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την κατάθεση από αυτό το Συμ?βαλλόμενο Κράτος του εγγράφου κύρωσης, έγκρισης ή αποδοχής του. ΦΕΚ 168 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 3548θ μέσω διαπραγμάτευσης εντός εύλογου χρόνου, υπο?βάλλεται, με αίτηση ενός από αυτά, σε διαιτησία. Αν, μέ?σα σε έξι μήνες από την ημερομηνία αίτησης διαιτησίας, τα Μέρη αδυνατούν να συμφωνήσουν σχετικά με τη συ?γκρότηση της διαιτησίας, οποιοδήποτε από αυτά τα Μέ?ρη μπορεί να παραπέμψει με αίτηση του τη διαφορά στο Διεθνές Δικαστήριο, σύμφωνα με το Καταστατικό του Δι?καστηρίου.

Κάθε Κράτος μπορεί κατά το χρόνο της υπογραφής, κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης της Σύμβασης ή της προ?σχώρησης σε αυτήν να δηλώσει ότι δε θεωρεί εαυτό δε?σμευμένο από την παράγραφο 1. Τα άλλα Συμβαλλόμενα Κράτη δεν δεσμεύονται από την παράγραφο 1 σε σχέση με κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος που έχει διατυπώσει αυ?τήν την επιφύλαξη.

Κάθε Κράτος που έχει διατυπώσει επιφύλαξη σύμ?φωνα με την παρ. 2 μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να αποσύρει αυτήν την επιφύλαξη αποστέλλοντας γνω?στοποίηση στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή για υπογραφή από όλα τα Κράτη από τις 10 Ιανουαρίου 2000 μέχρι τις 31 Δε?κεμβρίου 2001 στην Έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.

Η παρούσα Σύμβαση υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Τα έγγραφα κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης κατατίθενται στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή σε προσχώρηση από οποιοδήποτε Κράτος. Τα έγγραφα προσχώρησης κατατίθενται στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά από την ημερομηνία κατάθεσης του εικοστού δευτέρου εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Για κάθε Κράτος το οποίο κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει τη Σύμβαση ή προσχωρεί σε αυτήν μετά την κα?τάθεση του εικοστού δευτέρου εγγράφου κύρωσης, απο?δοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την κατάθεση από το Κρά?τος αυτό του εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης του.

Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα Σύμβαση αποστέλλοντας έγγραφη γνωστο?ποίηση στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Η καταγγελία τίθεται σε ισχύ ένα έτος μετά την ημε?ρομηνία λήψης της ειδοποίησης από τον Γενικό Γραμμα?τέα των Ηνωμένων Εθνών.

Σύμβαση για την Καταστολή της Παράνομης Κατά?ληψης Αεροσκαφών, η οποία υπεγράφη στη Χάγη στις 16 Δεκεμβρίου 1970.

Σύμβαση για την Καταστολή των Παρανόμων Πράξε?ων κατά της Ασφάλειας της Πολιτικής Αεροπορίας, η οποία υπεγράφη στο Μόντρεαλ στις 23 Σεπτεμβρίου 1971.

Σύμβαση για την Πρόληψη και την Τιμωρία των Εγκλημάτων που στρέφονται κατά των Διεθνώς Προστα?τευομένων Προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των Δι?πλωματικών Υπαλλήλων, η οποία υιοθετήθηκε από τη Γε?νική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 14 Δεκεμβρίου 1973.

Διεθνής Σύμβαση κατά της Σύλληψης Ομήρων, η οποία υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμέ?νων Εθνών στις 17 Δεκεμβρίου 1979.

Σύμβαση για τη Φυσική Προστασία του Πυρηνικού Υλικού, η οποία υιοθετήθηκε στη Βιέννη στις 3 Μαρτίου 1980.

Πρωτόκολλο για την Καταστολή των Παρανόμων Πράξεων Βίας σε Αεροδρόμια που εξυπηρετούν τη Διε?θνή Πολιτική Αεροπορία, το οποίο συμπληρώνει τη Σύμ?βαση για την Καταστολή των Παρανόμων Πράξεων κατά της Ασφάλειας της Πολιτικής Αεροπορίας και υπεγράφη στο Μόντρεαλ στις 24 Φεβρουαρίου 1988.

Σύμβαση για την Καταστολή των Παρανόμων Πράξε?ων κατά της Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας, η οποία υπε?γράφη στη Ρώμη στις 10 Μαρτίου 1988.

Πρωτόκολλο για την Καταστολή των Παρανόμων Πράξεων κατά της Ασφάλειας των Σταθερών Εγκαταστά?σεων στην Υφαλοκρηπίδα, το οποίο υπεγράφη στη Ρώμη στις 10 Μαρτίου 1988.

Διεθνής Σύμβαση για την Καταστολή των Τρομοκρα?τικών Βομβιστικών Επιθέσεων, η οποία υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 15 Δε?κεμβρίου 1997. Άρθρο δεύτερο Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευ?ση του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και της Συμβά?σεως που κυρώνεται από την πλήρωση των προϋποθέσε?ων του άρθρου 26 αυτής. 3548ι ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) Αθήνα, 18 Ιουλίου 2002