Ustawa z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne

Prezes URT, w drodze decyzji, w terminie 14 dni od dnia przedłożenia projektu cennika lub jego zmiany, może zgłosić sprzeciw wobec projektu cennika lub jego zmiany, jeżeli projekt cennika lub jego zmiany są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.

Cennik lub jego zmiany objęte sprzeciwem Prezesa URT nie wchodzą w życie.

Cenniki lub ich zmiany podlegają publikacji w Biuletynie URT, na koszt operatora.

Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów ustawy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów.

Operatorzy o znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych są obowiązani do jej świadczenia, z zachowaniem odpowiedniej jakości, wymagań określonych w art. 53 ust. 1 oraz w sposób dostępny każdemu użytkownikowi na obszarze wskazanym w decyzji, o której mowa w art. 57 ust. 1-3.

Operator świadczący usługę dzierżawy łączy telekomunikacyjnych nie może odmówić świadczenia usługi z tytułu niespełniania wymagań technicznych przez urządzenia końcowe użytkownika, jeżeli urządzenia te spełniają zasadnicze wymagania, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 2.

Zaprzestanie świadczenia usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych wymaga uprzedniej konsultacji z zainteresowanymi użytkownikami.

W przypadku gdy operator, o którym mowa w ust. 1, odmawia zawarcia umowy o świadczenie tej usługi, zaprzestaje jej świadczenia albo zmniejsza liczbę dzierżawionych łączy telekomunikacyjnych, uzasadniając to nieprzestrzeganiem przez użytkownika warunków dzierżawy, użytkownik może zwrócić się do Prezesa URT z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu. Prezes URT podejmuje decyzję określającą zakres obowiązku świadczenia usługi po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej.

Cena usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych powinna być niezależna od sposobu wykorzystania łączy telekomunikacyjnych przez użytkownika oraz dotyczyć wyłącznie:

Ceny usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych świadczonej przez operatorów o znaczącej pozycji rynkowej powinny uwzględniać koszt ich świadczenia i być niezależne od sposobu wykonania usługi, jeżeli użytkownik nie żąda świadczeń dodatkowych. Do cenników za usługę dzierżawy łączy telekomunikacyjnych stosuje się odpowiednio art. 60.

Operatorzy zajmujący pozycję dominującą w zakresie świadczenia usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych są obowiązani do opracowania oferty określającej ramowe warunki umów o świadczenie usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych. Do oferty stosuje się odpowiednio przepisy art. 79 oraz art. 81 pkt 4.

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, minimalny zestaw rodzajów łączy telekomunikacyjnych, jaki powinien być oferowany w ramach usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych wraz z odpowiednimi wymaganiami techniczno-eksploatacyjnymi, a także minimalny zakres oferty, o której mowa w ust. 7, kierując się dążeniem do stworzenia warunków dla efektywnego świadczenia usługi.

Operatorzy są obowiązani uwzględniać przy planowaniu, budowie, rozbudowie, eksploatacji lub łączeniu sieci telekomunikacyjnych możliwość wystąpienia sytuacji szczególnych zagrożeń, a w szczególności wprowadzenia stanu wojennego, stanu wyjątkowego lub stanu klęski żywiołowej.

Operatorzy publiczni są obowiązani posiadać aktualny plan działań w sytuacjach szczególnych zagrożeń, dotyczący w szczególności:

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sporządzania planu, o którym mowa w ust. 2, oraz jego aktualizacji, mając na uwadze zakres działalności telekomunikacyjnej prowadzonej przez operatorów, a także wymagania określone w ust. 2.

W sytuacji szczególnego zagrożenia operatorzy publiczni podejmują niezwłocznie działania określone w planie, o którym mowa w art. 64 ust. 2, utrzymując lub odtwarzając świadczenie usług telekomunikacyjnych w pierwszej kolejności służbom powołanym do ratowania życia ludzkiego, a następnie organom administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, Policji, Siłom Zbrojnym, obronie cywilnej, Służbie Więziennej oraz pozostałym użytkownikom, zarówno własnej sieci telekomunikacyjnej, jak i sieci telekomunikacyjnych innych operatorów, w szczególności przez użyczanie, w miarę możliwości, urządzeń telekomunikacyjnych na czas akcji ratowniczej.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio wobec osób używających urządzenia radiowe nadawcze i nadawczo-odbiorcze, wykorzystywane w służbach radiokomunikacyjnych.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio podczas działań ratunkowych lub łagodzenia skutków katastrof o zasięgu międzynarodowym, co najmniej w zakresie ustalonym umowami, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

W przypadku wprowadzenia stanu wojennego, stanu wyjątkowego lub stanu klęski żywiołowej minister właściwy do spraw łączności może, w drodze decyzji:

Decyzje wydane na podstawie ust. 1 wygasają z mocy prawa w dniu odwołania stanu wojennego, stanu wyjątkowego lub stanu klęski żywiołowej.

Tajemnica komunikowania się w telekomunikacji, zwana dalej „tajemnicą telekomunikacyjną”, obejmuje informacje przekazywane w sieciach telekomunikacyjnych, dane dotyczące użytkowników oraz dane dotyczące faktu, okoliczności i rodzaju połączenia, prób uzyskania połączenia między określonymi zakończeniami sieci, a także identyfikacji bądź lokalizacji zakończeń sieci, pomiędzy którymi wykonano połączenie.

Wszystkie osoby, które z tytułu działalności telekomunikacyjnej mają dostęp do informacji i danych, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej.

Z wyjątkiem przypadków określonych ustawą, ujawnianie lub przetwarzanie informacji albo danych, objętych tajemnicą telekomunikacyjną, narusza obowiązek zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do informacji i danych ze swojej istoty jawnych albo z przeznaczenia publicznych albo ujawnionych postanowieniem sądu, postanowieniem prokuratora lub na podstawie odrębnych przepisów.

Podmioty prowadzące działalność telekomunikacyjną są obowiązane do zachowania należytej staranności, w zakresie uzasadnionym względami technicznymi lub ekonomicznymi, przy zabezpieczaniu urządzeń telekomunikacyjnych, sieci telekomunikacyjnych oraz zbiorów danych przed ujawnieniem tajemnicy telekomunikacyjnej.

Podmiot prowadzący działalność telekomunikacyjną jest obowiązany do informowania użytkowników o tym, że stosowane przez niego środki techniczne nie gwarantują bezpieczeństwa przekazu informacji, a także o istniejących możliwościach zapewnienia takiego bezpieczeństwa i związanych z tym kosztach.

Osoba, która, korzystając z urządzenia radiowego, zapoznała się z informacją dla niej nie przeznaczoną, jest obowiązana do zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej. Przepisy art. 67 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Nie stanowi naruszenia tajemnicy telekomunikacyjnej zarejestrowanie przez organ wykonujący kontrolę działalności telekomunikacyjnej informacji uzyskanej w sposób, o którym mowa w ust. 1, w celu udokumentowania faktu naruszenia przepisu niniejszej ustawy.

Osoby działające w imieniu operatora mogą włączyć się do trwającego połączenia, jeżeli jest to niezbędne do usunięcia awarii, zakłóceń lub w innym celu związanym z utrzymaniem sieci telekomunikacyjnych lub świadczeniem usługi telekomunikacyjnej, pod warunkiem sygnalizacji tego faktu osobom uczestniczącym w połączeniu.

Z zastrzeżeniem ust. 2, informacje lub dane objęte tajemnicą telekomunikacyjną mogą być zbierane, utrwalane, przechowywane, opracowywane, zmieniane, usuwane lub udostępniane tylko wówczas, gdy czynności te, zwane w ustawie „przetwarzaniem”, są przedmiotem usługi świadczonej użytkownikowi albo są niezbędne do jej wykonania. Przetwarzanie informacji lub danych w innych celach jest dopuszczalne jedynie na podstawie przepisów ustawowych.

Przetwarzanie danych osobowych użytkowników, będących osobami fizycznymi, może dotyczyć:

Operator lub podmiot udostępniający usługi telekomunikacyjne jest obowiązany do poinformowania użytkownika, z którym zawiera umowę o świadczenie usług, jakiego rodzaju dane dotyczące użytkownika będą przetwarzane przez operatora.

Dane osobowe zawarte w publicznie dostępnym spisie abonentów, a także udostępniane za pośrednictwem służb informacyjnych operatora powinny być ograniczone do:

Rozszerzenie zakresu danych, o których mowa w ust. 1, wymaga zgody abonenta.

Abonent będący osobą fizyczną może złożyć zastrzeżenie dotyczące umieszczania w publicznie dostępnym spisie abonentów określonych danych identyfikujących abonenta, dotyczących w szczególności nazwiska, imion, płci albo adresu lub części adresu, a także ich udostępniania za pośrednictwem służb informacyjnych operatora.

Z tytułu zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 3, operator może pobierać opłatę. Opłata powinna odpowiadać kosztom wykonania zastrzeżenia, a jej wysokość nie może stanowić przeszkody do korzystania z uprawnienia.

Udostępnianie w publicznie dostępnym spisie abonentów lub za pośrednictwem służb informacyjnych danych identyfikujących abonentów innych niż wymienieni w ust. 3 nie może naruszać słusznych interesów tych podmiotów.

Operator publicznej sieci telefonicznej, umożliwiającej prezentację identyfikacji zakończenia sieci, z której jest wywoływane lub zostało dokonane połączenie, zwaną dalej „prezentacją identyfikacji linii wywołującej”, jest obowiązany zapewnić, za pomocą prostych środków:

Operator publicznej sieci telefonicznej, zapewniającej prezentację identyfikacji zakończenia sieci, do której jest kierowane lub zostało skierowane połączenie, zwaną dalej „prezentacją identyfikacji linii wywoływanej”, jest obowiązany zapewnić abonentowi wywoływanemu możliwość eliminacji, za pomocą prostych środków, prezentacji identyfikacji linii wywoływanej u użytkownika wywołującego.

Operator publicznej sieci telefonicznej, zapewniającej automatyczne przekazywanie wywołań, jest obowiązany zapewnić abonentowi możliwość zablokowania, za pomocą prostych środków, automatycznego przekazywania przez osobę trzecią wywołań do urządzenia końcowego tego abonenta.

Operator sieci publicznej jest obowiązany do poinformowania abonentów, że eksploatowana przez niego sieć zapewnia prezentację identyfikacji linii wywołującej lub wywoływanej, a także o możliwościach, o których mowa w ust. 1-3.

Z tytułu korzystania przez abonenta z możliwości, o których mowa w ust. 1-3, nie pobiera się opłat.

Eliminacja prezentacji identyfikacji linii wywołującej może być anulowana przez:

Dane identyfikujące użytkowników wywołujących, o których mowa w ust. 6, są rejestrowane przez operatora na żądanie:

Dane, o których mowa w ust. 6, pozostają w dyspozycji operatora, który udostępnia je organom państwa wykonującym zadania na rzecz bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie i na warunkach określonych w odrębnych przepisach.

Do odpowiedzialności operatorów za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi telekomunikacyjnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz przepisu art. 75 ust. 1.

Operator świadczący usługi powszechne odpowiada za ich niewykonanie lub nienależyte wykonanie jedynie w zakresie określonym ustawą.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi było wynikiem winy umyślnej, rażącego niedbalstwa operatora lub następstwem czynu niedozwolonego.

Operator świadczący usługi międzynarodowe odpowiada za ich niewykonanie lub nienależyte wykonanie w zakresie i na zasadach ustalonych w umowach międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

Za każdy dzień przerwy w świadczeniu usługi powszechnej płatnej okresowo, abonentowi przysługuje odszkodowanie w wysokości 1/30 średniej opłaty miesięcznej liczonej według rachunków z ostatnich trzech okresów rozliczeniowych, jednak nie dłużej niż z okresu ostatnich 12 miesięcy.

Odszkodowanie nie przysługuje, jeżeli w okresie rozliczeniowym łączny czas przerw był krótszy od 48 godzin.

Niezależnie od odszkodowania, za każdy dzień przerwy w świadczeniu usługi telefonicznej płatnej okresowo, abonentowi przysługuje zwrot 1/30 miesięcznej opłaty abonamentowej.

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać reklamacja za:

Drogę postępowania reklamacyjnego uważa się za wyczerpaną, jeżeli operator nie zapłacił dochodzonej należności w terminie 3 miesięcy od dnia wniesienia reklamacji.

Prawo dochodzenia w postępowaniu sądowym roszczeń określonych w ustawie, wynikających ze stosunków z operatorami świadczącymi usługi telekomunikacyjne, przysługuje użytkownikowi po wyczerpaniu drogi postępowania reklamacyjnego.

Roszczenia dochodzone na podstawie ustawy przedawniają się z upływem 12 miesięcy od końca okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu usługi telekomunikacyjnej, albo od dnia, w którym usługa została wykonana lub miała być wykonana.

Bieg przedawnienia roszczeń zawiesza się na okres od dnia wniesienia reklamacji do dnia udzielenia odpowiedzi na reklamację, nie dłużej jednak niż na okres przewidziany do załatwienia reklamacji.

Operator publiczny o znaczącej pozycji rynkowej nie może odmówić połączenia swojej sieci telekomunikacyjnej z siecią telekomunikacyjną innego operatora, jeżeli przyłączana sieć telekomunikacyjna została wybudowana zgodnie z przepisami prawa.

Z zastrzeżeniem art. 77 ust. 3, punktem połączenia sieci telekomunikacyjnych może być każdy, technicznie uzasadniony punkt tych sieci, umiejscowiony na obszarze działalności operatora przyłączanej sieci telekomunikacyjnej, chyba że istnieje alternatywny punkt, umiejscowiony na obszarze działalności operatora sieci przyłączającej, równoważny ekonomicznie dla obu operatorów.

Łączenie sieci telekomunikacyjnych i związana z tym współpraca operatorów powinny być prowadzone na warunkach nie dyskryminujących żadnego podmiotu.

Operatorzy łączonych sieci telekomunikacyjnych są obowiązani:

Przy łączeniu sieci telekomunikacyjnych operator zajmujący pozycję dominującą jest obowiązany do spełniania wszystkich uzasadnionych żądań związanych z dostępem do jego sieci, włącznie z żądaniem zapewnienia dostępu do swojej sieci w każdym technicznie uzasadnionym jej punkcie nie będącym zakończeniem sieci.

Współpracujący operatorzy nie mogą podejmować działań technicznych, ekonomicznych lub organizacyjnych utrudniających lub uniemożliwiających wykonywanie uprawnień lub obowiązków stron związanych z łączeniem ich sieci.

Warunki połączenia sieci telekomunikacyjnych oraz związanej z tym współpracy operatorzy ustalają w umowie o połączeniu sieci.

Umowa o połączeniu sieci powinna być zawarta na piśmie i zawierać co najmniej ustalenia dotyczące:

Umowa o połączeniu sieci może zawierać także, odpowiednio do rodzajów łączonych sieci, ustalenia dotyczące:

Prezes URT określa, w drodze postanowienia, na wniosek jednej ze stron negocjacji o zawarcie umowy o połączeniu sieci lub w miarę potrzeby z urzędu, które z zagadnień wymienionych w ust. 3 powinny być objęte umową o połączeniu sieci.

Operator jest obowiązany udzielać operatorom, którzy zamierzają zawrzeć z nim umowę o połączeniu sieci, informacji niezbędnych do przygotowania takiej umowy, a także oferować warunki połączenia sieci telekomunikacyjnych nie gorsze, dla pozostałych stron umowy, od stosowanych przez siebie w ramach własnego przedsiębiorstwa lub w stosunkach z podmiotami zależnymi w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 46 ust. 3.

Strony umowy o połączeniu sieci, której stroną jest operator o znaczącej pozycji rynkowej, podlegającej rozwiązaniu, są obowiązane powiadomić o tym Prezesa URT co najmniej 30 dni przed dniem rozwiązania umowy.

Operator, zajmujący pozycję dominującą w zakresie świadczenia usług powszechnych lub w zakresie świadczenia usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych, jest obowiązany do opracowania ofert określających ramowe warunki umów o połączeniu sieci z operatorami.

Operator, o którym mowa w ust. 1, przedkłada projekty ofert lub ich zmiany Prezesowi URT w celu zatwierdzenia.

Prezes URT może w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia przekazania projektu oferty lub jej zmiany, odmówić zatwierdzenia projektu oferty lub jej zmiany, jeżeli projekt oferty lub jej zmiany narusza przepisy prawa.

Prezes URT publikuje zatwierdzone oferty lub ich zmiany w Biuletynie URT na koszt operatora.

Operator, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do zawierania umów o połączeniu sieci na warunkach nie gorszych, dla pozostałych stron umowy, niż określone w zatwierdzonej ofercie.

Opłaty z tytułu wzajemnego korzystania z połączonych sieci telekomunikacyjnych przez strony umowy o połączeniu sieci zawartej pomiędzy operatorami publicznymi powinny:

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do opłat z tytułu świadczenia usług dostępu do sieci.

Do opłat z tytułu wzajemnego korzystania z połączonych sieci telekomunikacyjnych przez strony umowy o połączeniu sieci, zawartej pomiędzy operatorem publicznym a komórką organizacyjną lub jednostką organizacyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1, z zastrzeżeniem art. 87.

Prezes URT może żądać od stron umowy przedłożenia uzasadnienia wysokości stosowanych przez siebie opłat, o których mowa w ust. 1, a w przypadku operatora zajmującego pozycję dominującą - także uzasadnienia wysokości kosztów ponoszonych przy wymianie usług telekomunikacyjnych.

Umowę o połączeniu sieci, której stroną jest operator o znaczącej pozycji rynkowej, strona wnioskująca o przyłączenie do sieci przekazuje Prezesowi URT w terminie 14 dni od podpisania umowy.

Teksty umów o połączeniu sieci, o których mowa w ust. 1, Prezes URT udostępnia nieodpłatnie wszystkim zainteresowanym operatorom, z zastrzeżeniem ust. 3.

Prezes URT może określić części umowy o połączeniu sieci nie podlegające udostępnieniu. Wyłączenie to nie może obejmować spraw dotyczących wzajemnych rozliczeń z tytułu połączenia sieci oraz realizacji wymagań, o których mowa w art. 53 ust. 1, w zakresie usług powszechnych.

Prezes URT może, w drodze postanowienia, określić termin zakończenia negocjacji o zawarcie umowy o połączeniu sieci, nie dłuższy niż 90 dni od dnia wystąpienia o połączenie, na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji o zawarcie takiej umowy albo z urzędu, jeżeli stroną negocjacji jest operator o znaczącej pozycji rynkowej.

W przypadku odmowy zawarcia umowy o połączeniu sieci przez jedną ze stron albo gdy umowa o połączeniu sieci nie została zawarta w terminie, o którym mowa w ust. 1, albo po upływie 90 dni od dnia wystąpienia o połączenie sieci telekomunikacyjnych, każda ze stron może zwrócić się do Prezesa URT z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków połączenia sieci telekomunikacyjnych oraz rozliczeń z tytułu wzajemnego korzystania z sieci telekomunikacyjnych, zwanej dalej „decyzją o połączeniu sieci”.

Wniosek powinien zawierać projekt umowy o połączeniu sieci, zawierający stanowiska stron w zakresie ustaleń określonych ustawą, z zaznaczeniem tych części umowy, względem których strony nie doszły do porozumienia.

Strony są obowiązane do przedłożenia Prezesowi URT, na jego żądanie, w terminie 14 dni, stanowisk stron wobec rozbieżności oraz dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku.

Prezes URT podejmuje decyzję o połączeniu sieci w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 83 ust. 2, po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej, biorąc między innymi pod uwagę:

Decyzja o połączeniu sieci zastępuje umowę o połączeniu sieci.

W przypadku podpisania przez zainteresowane strony umowy o połączeniu sieci, decyzja o połączeniu sieci wygasa z mocy prawa w części objętej umową.

W sprawach dochodzenia roszczeń majątkowych, z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z decyzji o połączeniu sieci, właściwa jest droga postępowania sądowego.

Prezes URT może w każdym czasie zobowiązać, w drodze postanowienia, strony umowy o połączeniu sieci do zmiany jej treści, w celu zapewnienia efektywnej konkurencji lub interoperacyjności sieci.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.

Urządzenia telekomunikacyjne, a także kable, przewody i osprzęt, używane w sieciach telekomunikacyjnych lub do nich dołączane, powinny:

Minister właściwy do spraw łączności może, w drodze rozporządzenia:

Minister właściwy do spraw łączności, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu Ochrony Państwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania techniczne i eksploatacyjne dla sieci telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych, dotyczące ich przystosowania do wypełniania przez operatorów obowiązku, o którym mowa w art. 40 ust. 2, mając na uwadze, że sieci telekomunikacyjne i urządzenia telekomunikacyjne eksploatowane przez tych operatorów powinny zapewniać uprawnionym organom dostęp do informacji oraz danych określonych w art. 67 ust. 1, a także ich rejestrację, kierując się wymaganiami europejskich organizacji normalizacyjnych, a w przypadku braku takich wymagań - wymaganiami innych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem.

Minister właściwy do spraw łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki budowy infrastruktury telekomunikacyjnej w miejscowościach, wzdłuż dróg publicznych, kanałów i dróg wodnych oraz w pobliżu lotnisk, a także ustali warunki, jakim ta infrastruktura powinna odpowiadać w przypadku współwykorzystywania, skrzyżowania się lub zbliżania do torów kolejowych, dróg publicznych, dróg wodnych i kanałów, linii i urządzeń energetycznych oraz urządzeń służących do przesyłania płynów i gazów, mając na uwadze uproszczenie procesu budowy infrastruktury telekomunikacyjnej oraz zapewnienie bezpieczeństwa jej eksploatacji, a także bezpieczeństwo osób trzecich.

Minister właściwy do spraw łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakim powinna odpowiadać infrastruktura telekomunikacyjna oraz linie energetyczne, linie trakcji elektrycznej oraz urządzenia do przesyłania płynów i gazów w razie ich współwykorzystywania, ich skrzyżowania lub zbliżenia, mając na uwadze zapewnienie funkcjonowania infrastruktury telekomunikacyjnej w przypadku awarii tych urządzeń, a także jej zabezpieczenia przed zakłóceniami pochodzącymi od linii energetycznych lub trakcji elektrycznej.

Podmiot wprowadzający do obrotu handlowego urządzenie telekomunikacyjne jest obowiązany udzielić Prezesowi URT, na jego żądanie, wyjaśnień dotyczących przeznaczenia urządzenia telekomunikacyjnego oraz jego właściwości technicznych i eksploatacyjnych, a także wskazać zakres zastosowania.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych przez komórki i jednostki, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-6.

Obowiązkowi oceny zgodności z wymaganiami zasadniczymi podlegają, o ile ustawa nie stanowi inaczej, urządzenia końcowe przeznaczone do dołączania do zakończeń sieci publicznej, osprzęt przeznaczony do dołączania urządzeń końcowych do sieci telekomunikacyjnej oraz urządzenia radiowe nadawcze lub nadawczo-odbiorcze.

Dokumentem lub znakiem potwierdzającym, że urządzenie, o którym mowa w ust. 1, spełnia zasadnicze wymagania, jest:

Przepisów ust. 2 pkt 2 i 3 nie stosuje się do urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, których używanie nie wymaga pozwolenia, przewidzianych do pracy w zakresach częstotliwości nie dopuszczonych do stosowania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przez służbę radiokomunikacyjną, dla której wykonywania urządzenie zostało przeznaczone.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do urządzeń:

Minister właściwy do spraw łączności może określić, w drodze rozporządzenia, inne rodzaje urządzeń spośród określonych w ust. 1, które nie podlegają obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami, jeżeli zasada działania lub konstrukcji tych urządzeń zapewnia spełnianie przez nie tych wymagań.

Wprowadzane do obrotu handlowego urządzenia telekomunikacyjne podlegające obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami powinny być oznakowane w sposób wskazujący na spełnianie przez nie zasadniczych wymagań.

Wprowadzanie do obrotu handlowego urządzeń telekomunikacyjnych podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami, nie posiadających znaku potwierdzającego spełnianie zasadniczych wymagań, jest zabronione.

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania urządzeń, którym udzielono świadectwa homologacji, mając na uwadze, aby oznakowanie było jednoznaczne i czytelne dla nabywcy urządzenia.

Operator publiczny jest obowiązany umożliwić operatorom eksploatującym sieci publiczne współkorzystanie z posiadanych budynków, linii, kanalizacji, słupów, wieży i masztów, a w szczególności zakładanie, eksploatację i konserwację urządzeń telekomunikacyjnych, jeżeli wykonanie tych czynności bez współkorzystania z infrastruktury jest niemożliwe lub wiąże się z niewspółmiernie wysokimi nakładami.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy współkorzystania, w celu świadczenia usługi telefonicznej, z linii łączącej udostępnione abonentowi przez operatora zakończenie sieci z urządzeniami sieci telekomunikacyjnej tego operatora wykonującymi komutację.

Warunki współkorzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej w zakresie, o którym mowa w ust. 1, operatorzy ustalają w umowie, która powinna być zawarta w terminie 30 dni od dnia wystąpienia o jej zawarcie.

W przypadku gdy strony nie zawrą umowy w terminie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 79, art. 80 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 oraz art. 83-85.

Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany umożliwić operatorom publicznym instalowanie na nieruchomości urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod, na albo nad nieruchomością oraz umieszczanie tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości.

Korzystanie z nieruchomości w zakresie określonym w ust. 1 jest odpłatne, chyba że linia lub urządzenia telekomunikacyjne służą zapewnianiu telekomunikacji właścicielowi lub użytkownikowi nieruchomości, na ich wniosek.

Warunki korzystania z nieruchomości przez operatora ustala się w umowie, która powinna być zawarta w terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora o jej zawarcie.

W przypadku gdy strony nie zawrą umowy w terminie, stosuje się przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami .

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, jeżeli nieruchomość stanowi przedmiot użytkowania, najmu, dzierżawy lub trwałego zarządu.

Prezes URT przydziela numerację:

Przydział numeracji może określać warunki wykorzystywania lub udostępniania numeracji.

Do przydziału numeracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ust. 1 pkt 1, ust. 2-4 oraz art. 25.

Prezes URT odmawia przydziału numeracji w przypadku braku numeracji lub gdy wnioskowane przeznaczenie numeracji nie jest zgodne z właściwym planem numeracji krajowej dla sieci publicznych.

Prezes URT może cofnąć przydział numeracji albo ograniczyć jego zakres, jeżeli:

Decyzja o cofnięciu przydziału numeracji albo o ograniczeniu jego zakresu:

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia:

Minister właściwy do spraw łączności może określić, w drodze rozporządzenia, plany numeracji krajowej dla sieci publicznych innych niż publiczne sieci telefoniczne, a także szczegółowe wymagania dotyczące tworzenia i udostępniania znaków identyfikujących abonenta, uwzględniając obecne i prognozowane potrzeby operatorów publicznych oraz użytkowników, ustalenia europejskich organizacji telekomunikacyjnych, w szczególności dotyczące długoterminowych, ogólnoeuropejskich planów numeracji, a także postanowienia umów, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

Prezes URT opracowuje zbiorcze zestawienie numeracji przydzielonych operatorom, w postaci Tablicy Zagospodarowania Numeracji. Tablica jest jawna.

URT udziela nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom informacji o dostępnej numeracji.

Operator udostępnia przydzieloną numerację operatorom współpracującym z jego siecią telekomunikacyjną oraz podmiotom udostępniającym usługi telekomunikacyjne, na ich wniosek, na podstawie pisemnej umowy o udostępnieniu numeracji.

Umowa o udostępnieniu numeracji może ustalać warunki wykorzystywania udostępnionej numeracji.

Odmawia się zawarcia umowy o udostępnieniu numeracji w przypadku braku numeracji lub gdy udostępnienie numeracji mogłoby utrudnić albo ograniczyć wykonywanie zezwolenia przez operatora publicznego lub operatora, któremu wcześniej udostępniono numerację.

Do umowy stosuje się odpowiednio przepisy art. 80 ust. 1 i 4 oraz art. 83-85.

Służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy przysługuje przydział numerów alarmowych.

Ustala się numer „112” jako wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy.

Operator może dokonać niezbędnej zmiany numeracji dla określonych obszarów swojej sieci publicznej lub zmiany indywidualnych numerów abonentów tej sieci, w przypadku zmiany przydziału zakresu numeracji albo przebudowy lub rozbudowy eksploatowanej sieci publicznej.

Planowane zmiany numeracji dla określonych obszarów sieci telekomunikacyjnej powinny być podane przez operatora do publicznej wiadomości co najmniej 3 miesiące przed zamierzonym terminem wprowadzenia zmiany.

Operator jest obowiązany zawiadomić pisemnie abonentów o planowanej zmianie ich indywidualnych numerów oraz o ich nowych numerach, co najmniej 3 miesiące przed zamierzonym terminem wprowadzenia zmiany. Skrócenie tego okresu wymaga zgody Prezesa URT.

Operator jest obowiązany do zapewnienia bezpłatnej, automatycznej informacji słownej o wprowadzonych zmianach numeracji, o których mowa w ust. 1-3, dostępnej pod poprzednimi numerami, przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy.

Przeznaczenie częstotliwości lub zakresów częstotliwości dla poszczególnych służb radiokomunikacyjnych określa się w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, Krajową Tablicę Przeznaczeń Częstotliwości, realizując politykę państwa w zakresie gospodarki zasobami częstotliwości, spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej oraz telekomunikacji, z uwzględnieniem międzynarodowych przepisów radiokomunikacyjnych oraz wymagań dotyczących:

Krajowa Tablica Przeznaczeń Częstotliwości podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz na 2 lata.

Prezes URT, po zasięgnięciu opinii Rady Telekomunikacji, ustala plany zagospodarowania częstotliwości oraz zmiany tych planów:

Plany zagospodarowania częstotliwości oraz ich zmiany uwzględniają w szczególności politykę państwa w zakresie gospodarki zasobami częstotliwości, radiofonii i telewizji, telekomunikacji, spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej oraz obronności i bezpieczeństwa państwa, a także założenia polityki wydawania uprawnień wymagających rezerwacji częstotliwości, zawarte we wnioskach organów, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Plany zagospodarowania częstotliwości oraz ich zmiany nie mogą naruszać wydanych pozwoleń lub dokonanych rezerwacji częstotliwości.

URT udziela nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom informacji o możliwości wykorzystania częstotliwości.

Prezes URT ogłasza w Biuletynie URT informację o przystąpieniu do opracowania planu zagospodarowania określonego zakresu częstotliwości lub do opracowania jego zmiany. Podmioty zainteresowane wykorzystaniem częstotliwości mogą zgłaszać propozycje do planu lub jego zmiany.

Minister właściwy do spraw łączności może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania określonych służb radiokomunikacyjnych w przewidzianych dla nich zakresach częstotliwości, z uwzględnieniem wymagań stosowanych przy określaniu Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.

Minister właściwy do spraw łączności może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykorzystywania zakresów częstotliwości przeznaczonych dla urządzeń używanych w przemyśle, medycynie i nauce, z uwzględnieniem wymagań przyjmowanych przy określaniu Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.

Aparatura powinna być konstruowana tak, aby:

Minister właściwy do spraw łączności lub minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie swych właściwości, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania techniczne i eksploatacyjne, jakim powinna odpowiadać aparatura, aby wypełnić wymagania określone w ust. 1, kierując się wymaganiami europejskich organizacji normalizacyjnych, a w przypadku braku takich wymagań - wymaganiami innych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem.

Aparatura podlega obowiązkowej ocenie zgodności z wymaganiami, o których mowa w ust. 1, zwanymi dalej „zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi kompatybilności elektromagnetycznej”, z wyłączeniem urządzeń, o których mowa w art. 91 ust. 4 pkt 1 i 3.

Do aparatury podlegającej obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi kompatybilności elektromagnetycznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 91 ust. 2 i 3, art. 92, art. 93 oraz art. 94 ust. 1 i 2.

Organem regulacyjnym w zakresie działalności telekomunikacyjnej i gospodarki częstotliwościowej oraz kontroli spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej jest Prezes URT.

Prezes URT jest centralnym organem administracji rządowej.

Prezes URT jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów.

Prezes URT jest powoływany na okres 5 lat.

Na stanowisko Prezesa URT może być powołany obywatel polski, posiadający wykształcenie wyższe.

Prezes URT może być odwołany przed upływem okresu, na który został powołany, wyłącznie w przypadku:

W przypadku odwołania Prezesa URT przed upływem kadencji Prezes Rady Ministrów powołuje jego następcę na czas do końca kadencji.

Zastępców Prezesa URT powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa URT.

Prezes URT jest organem egzekucyjnym w zakresie administracyjnej egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Do zakresu działania Prezesa URT należy w szczególności:

Prezes URT składa Prezesowi Rady Ministrów corocznie sprawozdanie ze swojej działalności za rok poprzedni, w terminie do końca kwietnia.

Prezes URT przedstawia ministrowi właściwemu do spraw łączności, w terminie określonym w ust. 2, informację o swojej działalności.

Do postępowania przed Prezesem URT stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

Od decyzji Prezesa URT, o których mowa w art. 57 ust. 1-3, art. 84 ust. 1, art. 124 ust. 2 oraz art. 125 ust. 1, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu antymonopolowego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URT, wymienionych w ust. 2, toczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach gospodarczych.

Do postanowień Prezesa URT, na które służy zażalenie, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni.

Prezes URT wykonuje zadania przy pomocy Urzędu Regulacji Telekomunikacji, zwanego dalej „URT”.

Prezes URT prowadzi działalność finansową na zasadach określonych dla jednostek budżetowych.

Wydatki URT są pokrywane z budżetu państwa w wysokości ustalonej corocznie w ustawie budżetowej.

Wysokość środków na wynagrodzenia Prezesa URT, wiceprezesów i pracowników URT określana jest w relacji do wynagrodzeń wypłacanych w sektorze telekomunikacyjnym, liczonych łącznie z premiami i innymi dodatkami.

Prezesowi URT, zastępcom Prezesa URT oraz pracownikom URT może być przyznana premia, wypłacana z wydzielonego rachunku środka specjalnego określonego w art. 32 ust. 1 pkt 5.

Prezes URT określa w regulaminie, zatwierdzanym przez Prezesa Rady Ministrów, szczegółowy tryb przyznawania, określania wysokości oraz wypłaty pracownikom URT premii, o której mowa w ust. 5, z uwzględnieniem zastrzeżenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 5, przyjmując jako zasadę, że przyznanie i wysokość premii powinny być powiązane z indywidualną oceną osoby premiowanej, uwzględniającą zakres i jakość wykonywania powierzonych obowiązków, a także stopień zaangażowania w ich realizację.

Prezes Rady Ministrów przyznaje Prezesowi URT oraz zastępcom Prezesa URT premię, o której mowa w ust. 5, a także ustala jej wysokość, z uwzględnieniem zastrzeżenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 5.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania osób wymienionych w ust. 4, z uwzględnieniem sposobu ustalania wysokości środków na wynagrodzenia tych osób oraz zasad kształtowania wynagrodzeń dla pracowników służby cywilnej.

Prezes Rady Ministrów nadaje, w drodze rozporządzenia, statut URT, określając jego komórki i jednostki organizacyjne, w tym jednostkę powołaną do koordynacji rezerwacji częstotliwości w zakresach częstotliwości przeznaczonych dla użytkowników, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-4, w szczególności w zakresach częstotliwości przez nich zwalnianych lub dla nich nowo udostępnianych albo współwykorzystywanych z innymi użytkownikami.

W skład URT wchodzą oddziały okręgowe URT.

Statut URT określa siedziby oddziałów okręgowych URT, ich właściwość rzeczową oraz miejscową, z uwzględnieniem zasadniczego podziału terytorialnego państwa.

Oddziałem okręgowym URT kieruje dyrektor oddziału okręgowego URT.

Dyrektorów oddziałów okręgowych URT powołuje i odwołuje Prezes URT.

Przy Prezesie URT działa Rada Telekomunikacji jako organ opiniodawczo-doradczy Prezesa URT w sprawach działalności telekomunikacyjnej, gospodarki częstotliwościowej oraz spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej.

Rada Telekomunikacji wyraża opinie w sprawach wniesionych przez Prezesa URT. Rada może także z własnej inicjatywy przedstawiać opinie w sprawach należących do zadań Prezesa URT, z wyłączeniem spraw dotyczących wykonywania przez Prezesa URT obowiązków na rzecz bezpieczeństwa państwa.

Prezes URT zasięga opinii Rady Telekomunikacji w sprawach związanych z:

W skład Rady Telekomunikacji wchodzi 15 osób. Członków Rady Telekomunikacji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

Prezes Rady Ministrów powołuje w skład Rady Telekomunikacji:

Przewodniczącego Rady Telekomunikacji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów spośród członków Rady Telekomunikacji.

Kadencja Rady Telekomunikacji upływa z upływem kadencji Prezesa URT.

Organizację i tryb pracy Rady Telekomunikacji określa regulamin pracy uchwalony przez Radę.

Obsługę Rady Telekomunikacji zapewnia Prezes URT.

Za udział w posiedzeniach Rady Telekomunikacji jej członkowie otrzymują wynagrodzenie, a także zwrot kosztów według zasad obowiązujących przy ustalaniu należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej.

Pracodawca jest obowiązany zwalniać pracownika od pracy do wykonywania zadań członka Rady Telekomunikacji.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia za udział w posiedzeniach Rady Telekomunikacji, nie niższą niż 150% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w sektorze przedsiębiorstw z grudnia poprzedniego roku, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Prezes URT wydaje Biuletyn URT.

W Biuletynie URT zamieszcza się wymagane ustawą informacje i rozstrzygnięcia Prezesa URT, zalecenia dotyczące stosowania norm lub wymagań technicznych, roczne raporty o jakości świadczenia usług powszechnych przez operatorów, informację o sposobach kalkulacji kosztów stosowanych przez operatorów o znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług za pomocą publicznych sieci telefonicznych lub w zakresie świadczenia usługi dzierżawy łączy telekomunikacyjnych, wykazy udzielonych zezwoleń, informacje i ogłoszenia dotyczące wykorzystania częstotliwości i kompatybilności elektromagnetycznej oraz inne informacje - w zakresie ustalonym przez Prezesa URT.

Pracownikom URT przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej i pisemnego upoważnienia, prawo:

Kierownicy kontrolowanych jednostek są obowiązani udzielać pracownikom URT, o których mowa w ust. 1, wszelkich potrzebnych informacji oraz zapewnić im:

Do kontrolowanych osób fizycznych stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 pkt 1 i 2.

Prezes URT może żądać przedłożenia materiałów, dokumentów lub danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, a także prowadzić kontrolę we współpracy z innymi państwowymi organami kontrolnymi.

Czynności kontrolne mogą być przeprowadzone w sposób zdalny. Wyniki pomiarów wykonanych zdalnie powinny zawierać dane umożliwiające identyfikację urządzeń kontrolnych. Do kontroli wykonanej zdalnie przepisu ust. 7 nie stosuje się.

Organ przeprowadzający kontrolę jest obowiązany sporządzić protokół kontroli, podpisany przez pracownika przeprowadzającego kontrolę.

Protokół, o którym mowa w ust. 6, podpisuje także kierownik kontrolowanej jednostki lub osoba przez niego upoważniona albo kontrolowana osoba fizyczna.

Do czynności kontrolnych oraz badań, o których mowa w ust. 1-5, stosuje się przepisy o ochronie informacji niejawnych oraz o tajemnicy telekomunikacyjnej.

W przypadku stwierdzenia używania urządzenia radiowego bez wymaganego pozwolenia lub obsługiwania tego urządzenia przez osobę nieuprawnioną, Prezes URT wydaje użytkownikowi urządzenia decyzję nakazującą wstrzymanie używania lub zaprzestanie obsługiwania urządzenia radiowego przez osobę nieuprawnioną. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Decyzja, wydana na podstawie ust. 1, może zawierać postanowienie o zabezpieczeniu urządzenia radiowego przed dalszym używaniem lub obsługą albo o przejęciu urządzenia do depozytu.

Prezes URT uchyla postanowienie o zabezpieczeniu urządzenia radiowego w związku z:

Urządzenie radiowe przyjęte do depozytu w związku z:

W przypadku stwierdzenia, że aparatura wytwarzająca pole elektromagnetyczne powoduje zakłócenie pracy innej aparatury, spełniającej wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes URT może w decyzji, o której mowa w art. 119, nakazać:

Prezes URT może uzależnić wydanie zajętej aparatury od zgody jej użytkownika na usunięcie, na koszt użytkownika, przyczyn zakłóceń.

Badania zajętej aparatury URT przeprowadza w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej zajęcia.

Przepisów art. 118-121 nie stosuje się do komórek organizacyjnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-6, wykonujących zadania określone w tych przepisach we własnym zakresie.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby postępowania w przypadku stwierdzenia, że aparatura wytwarzająca pole elektromagnetyczne, używana przez komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-6, powoduje zakłócenie pracy innej aparatury, spełniającej wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej, uwzględniając charakter zadań realizowanych przez te jednostki oraz słuszny interes użytkownika aparatury, której praca jest zakłócana.

Minister właściwy do spraw łączności w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby realizacji przepisów art. 118-121 wobec jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, uwzględniając charakter zadań realizowanych przez te jednostki oraz słuszny interes użytkownika aparatury, której praca jest zakłócana.

Kto bez wymaganego pozwolenia używa urządzenia radiowe nadawcze lub nadawczo-odbiorcze

Sąd może orzec przepadek urządzeń przeznaczonych lub służących do popełnienia czynu określonego w ust. 1, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy.

Sąd orzeka przepadek urządzeń lub przedmiotów przeznaczonych lub służących do popełnienia czynu określonego w ust. 1, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy, jeżeli ich użycie zagraża życiu lub zdrowiu człowieka. Przepis art. 195 Kodeksu karnego wykonawczego stosuje się niezależnie od wartości przedmiotów, których przepadek orzeczono.

Karze pieniężnej podlega podmiot, który: