Ustawa z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne

Typ Ustawa

Ogłoszono 2000-07-21

Status Expired

Wydawca SEJM

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 151

17) nie stosuje warunków połączenia sieci telekomunikacyjnych oraz rozliczeń z tytułu wzajemnego korzystania z sieci telekomunikacyjnych, określonych w decyzji wydanej na podstawie art. 84 ust. 1.

Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, Prezes URT może nałożyć na kierownika podmiotu gospodarczego karę pieniężną w kwocie do 300% jego miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego dla celów ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-7 i 17.

Wymierzenie kary pieniężnej nie wyłącza możliwości zastosowania przepisów art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3.

Kary pieniężne podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

Art. 125.

Karę pieniężną, o której mowa w art. 124 ust. 1, nakłada Prezes URT, w drodze decyzji, w wysokości do 3% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie można nadać klauzuli natychmiastowej wykonalności.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes URT uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe.

Podmiot jest obowiązany do dostarczenia Prezesowi URT, na jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru kary, Prezes URT może ustalić podstawę wymiaru kary pieniężnej w sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż:

1) wysokość wynagrodzenia określonego w art. 115 ust. 5 - w przypadku kary, o której mowa w art. 124 ust. 2,

2) równowartość 100 tysięcy EURO - w pozostałych przypadkach.

W przypadku gdy okres działania podmiotu jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary przyjmuje się równowartość 100 tysięcy EURO.

Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

Równowartość kwot wyrażonych w EURO, o której mowa w ust. 3 i 4, przelicza się na złote według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski dla EURO w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary.

Rozdział 2. Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 126.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 479^1^ w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) należące do właściwości sądów na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym oraz prawa energetycznego i prawa telekomunikacyjnego.

2) w części pierwszej, księdze pierwszej, tytule VII, dziale IVa, tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:

„Rozdział 2. Postępowanie w sprawach z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym oraz w sprawach z zakresu regulacji energetyki i telekomunikacji

3) w art. 479^28^ § 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. Od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub delegatur tego Urzędu, decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki lub oddziałów terenowych tego Urzędu oraz od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji w zakresie określonym ustawą z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852), zwanych w przepisach niniejszego rozdziału «Prezesem», można wnieść do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu antymonopolowego odwołanie w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji.

4) w art. 479^31^ § 1 otrzymuje brzmienie:

§ 1. W sprawach z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym oraz w sprawach z zakresu regulacji energetyki i telekomunikacji stronami są także Prezes i zainteresowany.

Art. 127.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń art. 63 otrzymuje brzmienie:

Art. 63. § 1. Kto bez wymaganego zezwolenia telekomunikacyjnego prowadzi działalność telekomunikacyjną, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. § 2. Kto prowadzi działalność telekomunikacyjną bez wymaganego zgłoszenia lub niezgodną ze zgłoszeniem lub objętą sprzeciwem Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji, podlega karze grzywny. § 3. Kto używa lub wprowadza do obrotu osprzęt lub urządzenia telekomunikacyjne podlegające obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami, nie posiadające wymaganego znaku potwierdzającego spełnianie przez urządzenie zasadniczych wymagań, podlega karze grzywny. § 4. Kto używa lub wprowadza do obrotu handlowego urządzenia elektryczne lub elektroniczne, kable lub osprzęt nie spełniające wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej, podlega karze grzywny.

Art. 128.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach w art. 25 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) opłat za najem lokali, opłat taryfowych za usługi pocztowe, opłat za usługi telekomunikacyjne oraz innych opłat ustalanych na podstawie odrębnych ustaw,

Art. 129.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji po art. 20b dodaje się art. 20c w brzmieniu:

Art. 20c. 1. Dane identyfikujące abonenta sieci telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania lub próby uzyskania połączenia między określonymi zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia, mogą być ujawnione Policji oraz przetwarzane przez Policję - wyłącznie w celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw. 2. Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na: 1) pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego Policji, 2) ustne żądanie policjanta posiadającego pisemne upoważnienie osób, o których mowa w pkt 1. 3. O ujawnieniu danych w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, operator sieci telekomunikacyjnej informuje właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji. 4. Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa w ust. 1, policjantom wskazanym we wniosku organu Policji. 5. Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej. 6. Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 2, które zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania karnego, Policja przekazuje właściwemu miejscowo i rzeczowo prokuratorowi. 7. Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 2, które nie zawierają informacji mających znaczenie dla postępowania karnego, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

Art. 130.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa w art. 10:

1) dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:

1a. Obowiązek uzyskiwania zgody Prokuratora Generalnego nie dotyczy: 1) uzyskania informacji w postaci danych identyfikacyjnych abonenta oraz danych dotyczących faktu, okoliczności i rodzaju połączenia, prób uzyskania połączenia między określonymi zakończeniami sieci telekomunikacyjnej, 2) identyfikacji zakończeń sieci, pomiędzy którymi wykonano połączenie. 1b. Na pisemny wniosek Szefa Urzędu Ochrony Państwa lub kierownika jednostki organizacyjnej Urzędu Ochrony Państwa operator udostępnia informacje, o których mowa w ust. 1a. 1c. Udostępnianie informacji i danych, o których mowa w ust. 1a, może następować za pomocą sieci telekomunikacyjnej.

2) w ust. 6 wyrazy „w ust. 1” zastępuje się wyrazami „w ust. 1, 1a i 2”;

3) w ust. 7 wyrazy „w ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „w ust. 1, 1a i 2”.

Art. 131.

W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Ustawa reguluje zasady działalności w dziedzinie poczty.

2) w art. 2:

w ust. 1 skreśla się pkt 8-25,

w ust. 1 dodaje się pkt 26 w brzmieniu:

26) Państwowej Inspekcji Telekomunikacyjnej i Pocztowej - rozumie się przez to Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji.

skreśla się ust. 2 i oznaczenie ust. 1;

3) użyte w art. 3 w ust. 2 i 7, w art. 4 w ust. 2, w art. 6, w art. 29 w ust. 1, w art. 43 w ust. 4, w art. 52, w art. 54 w ust. 5, w art. 71 w ust. 5, w art. 79 w różnych przypadkach wyrazy „Minister Łączności” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw łączności”;

4) w art. 4:

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne nadzorowane lub podporządkowane Ministrowi Obrony Narodowej oraz jednostki organizacyjne nadzorowane lub podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz jednostki organizacyjne Urzędu Ochrony Państwa - w zakresie własnych potrzeb zaspokajanych za pomocą własnych sieci telekomunikacyjnych,

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności, mogą, w zakresie swych właściwości, określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki prowadzenia działalności w dziedzinie telekomunikacji przez jednostki nadzorowane lub podległe przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 4, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te jednostki.

5) skreśla się art. 4;

6) w art. 6 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjną”;

7) skreśla się art. 7-28;

8) w art. 29:

w ust. 1 wyrazy „Organy ministra właściwego do spraw łączności wykonują kontrolę urządzeń i sieci telekomunikacyjnych” zastępuje się wyrazami „Organy powołane do kontroli wykonują kontrolę”,

w ust. 1 skreśla się pkt 2-5,

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

W razie stwierdzenia, że naruszono obowiązujące przepisy w dziedzinie poczty, organ przeprowadzający kontrolę wydaje decyzję, w której określa zakres naruszeń i termin usunięcia nieprawidłowości.

skreśla się ust. 7;

9) art. 30 otrzymuje brzmienie:

Art. 30. 1. Organami powołanymi do kontroli, o której mowa w art. 29, są: 1) Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji, w zakresie kontroli przewodowych sieci i urządzeń telekomunikacyjnych, a także w dziedzinie poczty, 2) Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna, będąca organem ministra właściwego do spraw łączności, powołanym w szczególności do kontroli sieci, linii i urządzeń radiokomunikacyjnych oraz kontroli wykorzystania częstotliwości. 2. Minister właściwy do spraw łączności może zlecić PAR wykonanie innych czynności i zadań z zakresu administracji państwowej. 3. Minister właściwy do spraw łączności sprawuje nadzór nad PAR.

10) w art. 30:

w ust. 1 skreśla się pkt 2,

skreśla się ust. 2 i 3;

11) skreśla się art. 31 i 32;

12) skreśla się art. 33;

13) skreśla się art. 34 i 35;

14) skreśla się art. 36-41;

15) użyte w art. 44 w ust. 3, 4 i 5, w art. 47 w ust. 3, w art. 48, w art. 56 w ust. 2, w art. 60 w ust. 1 i w art. 70 w różnych przypadkach wyrazy „Minister Łączności” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Minister właściwy do spraw łączności”;

16) tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:

Odpowiedzialność podmiotów świadczących usługi pocztowe za ich niewykonanie lub nienależyte wykonanie

17) w art. 57:

w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjną”,

w ust. 2 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjną”,

w ust. 3 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjną”;

18) w art. 58 w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjną”;

19) w art. 59 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjną”;

20) skreśla się art. 68;

21) w art. 70:

w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjnej”,

w ust. 5 skreśla się wyrazy „lub telekomunikacyjnej”;

22) w art. 71 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

W odniesieniu do usług pocztowych o charakterze powszechnym minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakim powinna odpowiadać reklamacja, oraz szczegółowy tryb postępowania reklamacyjnego.

23) art. 72 otrzymuje brzmienie:

Art. 72. Spory pomiędzy Pocztą Polską a osobami korzystającymi z usług pocztowych o charakterze powszechnym rozstrzygają sądy powszechne.

24) skreśla się rozdział 5 „Ogłaszanie zarządzeń”;

25) skreśla się rozdział 5a „Przepisy karne”;

26) skreśla się art. 76;

27) skreśla się art. 78;

28) skreśla się art. 80-85;

29) skreśla się art. 88-93.

Art. 132.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 26:

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

Przewodniczący Krajowej Rady w porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji dokonuje, w drodze decyzji, rezerwacji częstotliwości niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań przez spółki oraz określa warunki wykorzystania tych częstotliwości. Do dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości, w zakresie określonym w art. 37 ust. 1 pkt 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 22 i 23 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852).

w ust. 6 wyrazy „Minister Łączności” zastępuje się wyrazami „Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji”,

dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

Do rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w sposób cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną lub rozsiewczą satelitarną, stosuje się art. 22 ust. 4 i art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy - Prawo telekomunikacyjne.

2) w art. 34 w ust. 1 wyrazy „Ministrem Łączności” zastępuje się wyrazami „Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji”;

3) w art. 37:

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Koncesja, w zakresie określonym w ust. 1 pkt 3, jest udzielana w porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji.

dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

3a. Jeżeli do rozpowszechniania programów radiofonicznych lub telewizyjnych jest wymagana rezerwacja częstotliwości, dokonuje się jej wraz z koncesją. Do dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy art. 22 i 23 ustawy - Prawo telekomunikacyjne.

w ust. 4 wyrazy „Ministra Łączności” zastępuje się wyrazami „Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji”;

4) w art. 44 w ust. 3 w pkt 4 po wyrazach „nadawczych i” dodaje się wyraz „eksploatacji”.

Art. 133.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 218 w § 1 wyrazy „i telekomunikacji” zastępuje się wyrazami „lub działalność telekomunikacyjną”;

2) w art. 237 w § 5 wyrazy „i telekomunikacji” zastępuje się wyrazami „lub działalność telekomunikacyjną,”.

Art. 134.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 16 otrzymuje brzmienie:

Art. 16. Dział łączność obejmuje sprawy poczty i telekomunikacji.

2) w art. 33a w ust. 1 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:

9a) Urząd Regulacji Telekomunikacji,

Rozdział 3. Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 135.

Do dnia 31 grudnia 2002 r. nie można:

1) świadczyć międzynarodowych usług telefonicznych,

2) świadczyć usług międzynarodowych za pomocą sieci eksploatowanych przez podmiot zagraniczny lub spółkę z udziałem podmiotów zagranicznych.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się wobec spółki Telekomunikacja Polska S.A., zwanej dalej „TP S.A.”, a także wobec prawnych następców TP S.A. lub podmiotów powstałych w wyniku jej podziału lub przekształceń, odpowiednio do ustalonego dla nich zakresu i obszaru działalności usługowej.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do usług, nie będących międzynarodowymi usługami telefonicznymi, świadczonych za pomocą urządzeń radiowych realizujących łączność radiową o zasięgu przekraczającym granice Rzeczypospolitej Polskiej.

Rada Ministrów może znieść, w drodze rozporządzenia, w części lub całości, ograniczenia, o których mowa w ust. 1, kierując się dążeniem do rozwoju konkurencyjnego rynku usług telekomunikacyjnych, mając na uwadze, że znoszenie ograniczeń powinno mieć charakter stopniowy, uwzględniający niezbędną ochronę polskiego interesu.

Art. 136.

Tworzy się Urząd Regulacji Telekomunikacji.

Prezes Rady Ministrów powoła Prezesa URT w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów publicznych do dokonania odpowiednich zmian w budżecie państwa na rok 2000, zapewniających finansowanie URT w zakresie niezbędnym dla wykonania postanowień niniejszej ustawy.

Art. 137.

Znosi się Państwową Inspekcję Telekomunikacyjną i Pocztową, zwaną dalej „PITiP”.

Pracownicy PITiP stają się pracownikami URT.

Majątek PITiP staje się majątkiem URT.

Należności i zobowiązania PITiP stają się należnościami i zobowiązaniami URT.

Art. 138.

Znosi się Państwową Agencję Radiokomunikacyjną, zwaną dalej „PAR”.

Pracownicy PAR stają się pracownikami URT.

Majątek PAR staje się majątkiem URT.

Art. 139.

Pracownicy URT zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych w PITiP przed dniem zniesienia PITiP:

1) stają się z mocy prawa pracownikami służby cywilnej,

2) zachowują stosunki pracy nawiązane na podstawie mianowania na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych , nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r., chyba że stosunki te wcześniej zostaną w sposób określony w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej przekształcone, rozwiązane lub wygasną.

Do pracowników, o których mowa w ust. 1, zatrudnionych na podstawie mianowania na zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych, stosuje się przepisy art. 10 ust. 1a, 1b i 5, art. 13-16 oraz art. 27 ust. 3 tej ustawy.

Osoby zatrudnione w PITiP przed dniem zniesienia PITiP, odwołane z funkcji organu administracji państwowej lub innego stanowiska kierowniczego w administracji państwowej, które przed powołaniem na tę funkcję lub stanowisko były urzędnikami państwowymi mianowanymi zgodnie z przepisami ustawy o pracownikach urzędów państwowych, stają się pracownikami służby cywilnej i w stosunku do nich stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

Art. 140.

Do pracowników URT zatrudnionych w PAR jako urzędnicy państwowi, przed dniem zniesienia PAR, stosuje się odpowiednio przepis art. 139.

Art. 141.

Minister właściwy do spraw łączności wyznaczy likwidatora PITiP. Likwidator sporządzi bilans zamknięcia PITiP.

Minister właściwy do spraw łączności wyznaczy likwidatora PAR. Likwidator sporządzi bilans zamknięcia PAR.

Art. 142.

Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3:

1) wydane na podstawie ustawy o łączności:

koncesje na świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z zezwoleniem na zakładanie i używanie sieci, o których mowa w art. 3 ust. 1, stają się z mocy prawa zezwoleniami w rozumieniu niniejszej ustawy.

zezwolenia na zakładanie i używanie urządzeń i sieci do kablowego, zbiorowego odbioru programów radiofonicznych i telewizyjnych stają się z mocy prawa zezwoleniami w rozumieniu niniejszej ustawy,

zezwolenia na zakładanie i używanie radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, udzielone wraz z przydziałami częstotliwości dla tych urządzeń, stają się z mocy prawa pozwoleniami w rozumieniu niniejszej ustawy.

zezwolenia na zakładanie i używanie radiokomunikacyjnych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, służących do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych, stają się z mocy prawa pozwoleniami w rozumieniu niniejszej ustawy,

2) przydziały częstotliwości zawarte w koncesjach i zezwoleniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a) i b), oraz w decyzjach o przydziale częstotliwości stają się z mocy prawa rezerwacjami częstotliwości,

3) przydziały częstotliwości zawarte w koncesjach na rozprowadzanie lub rozpowszechnianie programów telewizyjnych lub radiofonicznych, udzielonych przez Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się z mocy prawa rezerwacjami częstotliwości.

Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do koncesji i zezwoleń, wydanych na podstawie ustawy o łączności, dotyczących prowadzenia działalności, o której mowa w art. 4 i 5. Uprawnienia te wygasają z mocy prawa.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do tych postanowień zawartych w koncesjach, zezwoleniach oraz przydziałach częstotliwości wymienionych w ust. 1, których wykonywanie stanowiłoby naruszenie przepisów ustawy. Do stwierdzenia wygaśnięcia tych postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Warunki prowadzenia działalności telekomunikacyjnej oraz używania urządzeń radiokomunikacyjnych, zawarte w koncesjach, zezwoleniach oraz przydziałach częstotliwości, wymienionych w ust. 1, z wyłączeniem określonych w ust. 2 i 3, nie ulegają zmianie.

Udzielone na podstawie ustawy o łączności koncesje na świadczenie usług telekomunikacyjnych, zezwolenia oraz przydziały częstotliwości, inne niż wymienione w ust. 1, wygasają z mocy prawa.

Podmiot, któremu udzielono uprawnienia podlegającego wygaśnięciu z tytułu wymienionego w ust. 2, 3 lub 5, może prowadzić działalność telekomunikacyjną w dotychczasowym zakresie, na zasadach określonych w niniejszej ustawie:

1) do czasu rozpatrzenia przez Prezesa URT wniosku podmiotu o dostosowanie posiadanego uprawnienia do przepisów niniejszej ustawy lub wydanie stosownego uprawnienia, pod warunkiem złożenia takiego wniosku w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy - w przypadku gdy prowadzona przez podmiot działalność telekomunikacyjna wymaga zezwolenia, pozwolenia lub rezerwacji częstotliwości,

2) jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dokona zgłoszenia wykonywanej działalności telekomunikacyjnej, a Prezes URT nie wyrazi sprzeciwu, o którym mowa w art. 14 ust. 2 - w przypadku gdy prowadzona przez podmiot działalność telekomunikacyjna wymaga zgłoszenia.

Prezes URT jest organem właściwym do dostosowania lub wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 6 pkt 1.

Art. 143.

Wydane na podstawie ustawy o łączności świadectwa homologacji dla urządzeń telekomunikacyjnych:

1) zachowują swoją ważność, w przypadku urządzeń telekomunikacyjnych, które podlegają obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami,

2) wygasają z mocy prawa, dla pozostałych urządzeń telekomunikacyjnych.

Urządzenia telekomunikacyjne, których świadectwa homologacji uległy wygaśnięciu, mogą być używane na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Urządzenia telekomunikacyjne, z wyłączeniem urządzeń radiowych, zainstalowane zgodnie z prawem przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 131, mogą być używane bez wymaganego świadectwa homologacji do czasu ich technicznego zużycia.

Art. 144.

TP S.A. przedłoży Prezesowi URT, w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, pisemny wniosek o wydanie spółce zezwolenia na eksploatację wszystkich wymagających zezwolenia publicznych sieci telefonicznych oraz publicznych sieci przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania sygnałów radiofonicznych lub telewizyjnych, eksploatowanych przez TP S. A. w dniu złożenia wniosku.

Wykazy sieci publicznych określonych w ust. 1 oraz dokumenty potwierdzające posiadanie uprawnień do wykorzystywania wymaganych dla świadczenia wnioskowanych usług telekomunikacyjnych zasobów częstotliwości, numeracji lub znaków identyfikujących abonenta TP S.A. dołącza do wniosku o zezwolenie.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także odpowiednio do prawnych następców TP S.A. lub podmiotów powstałych w wyniku jej podziału lub przekształceń, odpowiednio do ustalonego dla nich zakresu i obszaru działalności usługowej.

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy:

1) wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1,

2) formę wykazów oraz rodzaje dokumentów, o których mowa w ust. 2.

Art. 145.

TP S.A. przedłoży Prezesowi URT, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, pisemny wniosek o wydanie spółce pozwoleń na używanie urządzeń radiowych eksploatowanych przez spółkę i nie objętych posiadanymi pozwoleniami, według stanu z dnia złożenia wniosku.

TP S.A. dołącza do wniosku o pozwolenie wykazy urządzeń określonych w ust. 1.

Art. 146.

Prezes URT wyda TP S.A., w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zezwolenie na eksploatację przez TP S.A. sieci publicznych określonych w art. 144 ust. 1, na okres 25 lat.

W przypadku gdy TP S.A. nie przedłoży w terminie wniosku, o którym mowa w art. 144, Prezes URT wyda TP S.A., w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zezwolenie na eksploatację przez TP S.A. stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych, eksploatowanych przez TP S.A. w dniu wejścia w życie ustawy, uprawniające do świadczenia za ich pomocą jedynie usług telefonicznych, krajowych i międzynarodowych, na okres 25 lat.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 albo 2, wydaje się wraz ze stosownymi rezerwacjami częstotliwości, przydziałami numeracji oraz przydziałami innych znaków identyfikujących abonentów lub zakończenia sieci, w zakresie niezbędnym do wykonywania zezwolenia.

Za wydanie zezwoleń, o których mowa w ust. 1 albo 2, nie pobiera się opłat.

Art. 147.

Prezes URT wyda TP S.A., w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, pozwolenia na używanie urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, na okres nie dłuższy niż 10 lat, w zakresie określonym we wniosku TP S.A., złożonym w terminie, o którym mowa w art. 145 ust. 1.

Pozwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się wraz ze stosownymi sygnałami identyfikacyjnymi lub znakami wywoławczymi.

Art. 148.

Do czasu uprawomocnienia się zezwoleń, o których mowa w art. 146, TP S.A. przysługuje uprawnienie do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej nabyte na podstawie ustawy o łączności, z uwzględnieniem postanowień umów zawartych przez ministra właściwego do spraw łączności z TP S.A. na podstawie ustawy o łączności.

Do czasu uprawomocnienia się pozwoleń, o których mowa w art. 147, TP S.A. przysługują uprawnienia do używania urządzeń radiowych nabyte na podstawie ustawy o łączności.

O uprawnienia nie wymienione w art. 146 i w art. 147 TP S.A. ubiega się na zasadach ogólnych.

Działalność telekomunikacyjną nie wymagającą zezwolenia TP S.A. prowadzi na zasadach ogólnych.

Art. 149.

Przepisy art. 145-148 stosuje się także odpowiednio do prawnych następców TP S.A. lub podmiotów powstałych w wyniku jej podziału lub przekształceń, odpowiednio do ustalonego dla nich zakresu i obszaru działalności usługowej.

Art. 150.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych, przewidzianych w niniejszej ustawie, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 131, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z wyłączeniem art. 124 i art. 125.

Art. 151.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów:

1) art. 131 pkt 3 i 4, art. 136 ust. 2, art. 141 oraz art. 144, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2) art. 109 ust. 2-9, art. 112 ust. 1-4 i 8, art. 113, art. 131 pkt 2 lit. b), pkt 8 lit. a), pkt 9 i 12, art. 136 ust. 1 i 3, art. 137 oraz art. 139, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy,

3) art. 9, art. 25 ust. 1, art. 32 oraz art. 112 ust. 5-7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.,

4) art. 59 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)