Konwencja wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzona w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r
w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w pierwszym dniu lub po pierwszym dniu kolejnego roku kalendarzowego, który rozpoczyna się w dniu lub po dniu późniejszej z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja; oraz
w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, w zakresie podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub po dniu, w którym upłynął termin sześciu miesięcy kalendarzowych (lub krótszy termin, w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje notyfikowały Depozytariuszowi, że ich zamiarem jest stosowanie takiego krótszego terminu), rozpoczynający bieg z późniejszą z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
Wyłącznie dla celu własnego stosowania ustępu 1 litera a) i ustępu 5 litera a), Strona może dokonać wyboru w zakresie zastąpienia terminem „okres podatkowy” odesłania do pojęcia „rok kalendarzowy”, co odpowiednio notyfikuje Depozytariuszowi.
Wyłącznie dla celu własnego stosowania ustępu 1 litera b) oraz ustępu 5 litera b), Strona może dokonać wyboru w zakresie zastąpienia odesłania do pojęcia „okresy podatkowe rozpoczynające się w dniu lub po dniu, w którym upłynął termin” odesłaniem do pojęcia „okresy podatkowe rozpoczynające się w dniu lub po dniu 1 stycznia roku następującego w dniu lub po dniu upływu terminu”, co odpowiednio notyfikuje Depozytariuszowi.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego Artykułu, Artykuł 16 (Procedura wzajemnego porozumiewania się) będą stosowane w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, do sprawy przedstawionej właściwemu organowi Umawiającej się Jurysdykcji w dniu lub po dniu późniejszej z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, z wyłączeniem spraw, w których od tego dnia nie zostały spełnione warunki dla ich przedstawienia zgodnie z Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w brzmieniu sprzed modyfikacji dokonanej przez niniejszą Konwencję, bez względu na okres podatkowy, którego dana sprawa dotyczy.
Dla nowej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wynikającej z rozszerzenia listy umów notyfikowanych zgodnie z Artykułem 2 ustęp 1 litera a) punkt ii) (Interpretacja pojęć), o którym mowa w Artykule 29 ustęp 5 (Notyfikacje), postanowienia niniejszej Konwencji będą stosowane przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję:
w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w pierwszym dniu lub po tym dniu kolejnego roku kalendarzowego rozpoczynającego się w dniu lub po dniu upływu terminu 30 dni, rozpoczynającego bieg z datą poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej rozszerzenia listy umów; oraz
w odniesieniu do wszystkich innych podatków nakładanych przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, dla podatków nakładanych w związku z okresami podatkowymi rozpoczynającymi się w lub po dniu upływu terminu dziewięciu miesięcy kalendarzowych (lub krótszego terminu, w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje notyfikowały Depozytariuszowi, że ich zamiarem jest stosowanie takiego krótszego terminu), rozpoczynającego bieg z datą poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej rozszerzenia listy umów.
Strona może zastrzec prawo niestosowania ustępu 4 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
a) Strona może zastrzec prawo do zastąpienia: i) odesłań w ustępach 1 i 4 do pojęcia „późniejsza z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”; oraz ii) odesłań w ustępie 5 do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej rozszerzenia listy umów”; odesłaniami do pojęcia „30 dni po dacie otrzymania przez Depozytariusza późniejszej z notyfikacji dokonanych przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję składającą zastrzeżenie, o którym mowa w Artykule 35 ustęp 7 (Stosowanie), że wypełniła wymagane procedury wewnętrzne w zakresie stosowania przepisów niniejszej Konwencji w odniesieniu do tej konkretnej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”; iii) odesłań w Artykule 28 ustęp 9 litera a) (Zastrzeżenia) do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej wycofania lub zastąpienia danego zastrzeżenia”; oraz iv) odesłania w Artykule 28 ustęp 9 litera b) (Zastrzeżenia) do pojęcia „późniejsza z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w tych Umawiających się Jurysdykcjach”; odesłaniami do pojęcia: „30 dni po dacie otrzymania przez Depozytariusza późniejszej z notyfikacji dokonanych przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję składającą zastrzeżenie, o którym mowa w Artykule 35 ustęp 7 (Stosowanie), że wypełniła wymagane procedury wewnętrzne w zakresie stosowania wycofania zastrzeżenia lub zastąpienia zastrzeżenia w odniesieniu do tej konkretnej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”; v) odesłań w Artykule 29 ustęp 6 litera a) (Notyfikacje) do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o dodatkowej notyfikacji; oraz vi) odesłania w Artykule 29 ustęp 6 litera b) (Notyfikacje) do pojęcia „późniejsza z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w tych Umawiających się Jurysdykcjach”; odesłaniami do pojęcia: „30 dni po dacie otrzymania przez Depozytariusza późniejszej z notyfikacji dokonanych przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję składającą zastrzeżenie, o którym mowa w Artykule 35 ustęp 7 (Stosowanie), że wypełniła wymagane procedury wewnętrzne w zakresie stosowania dodatkowej notyfikacji w odniesieniu do tej konkretnej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”; vii) odesłań w Artykule 36 ustępach 1 i 2 (Stosowanie Części VI) do pojęcia „późniejszej z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”; odesłaniami do pojęcia „30 dni po dacie otrzymania przez Depozytariusza późniejszej z notyfikacji dokonanych przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję składającą zastrzeżenie, o którym mowa w Artykułu 35 ustęp 7 (Stosowanie), że wypełniła wymagane procedury wewnętrzne w zakresie stosowania przepisów niniejszej Konwencji w odniesieniu do tej konkretnej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”; viii) odesłania w Artykule 36 ustęp 3 (Stosowanie Części VI) do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej rozszerzenia listy umów”; ix) odesłań w Artykule 36 ustęp 4 (Stosowanie Części VI) do pojęć: „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej wycofania zastrzeżenia”, „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej zastąpienia zastrzeżenia” oraz „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej wycofania sprzeciwu wobec zastrzeżenia”; oraz x) odesłania w Artykule 36 ustęp 5 (Stosowanie Części VI) do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o dodatkowych notyfikacjach”; odesłaniami do pojęcia „30 dni po dacie otrzymania przez Depozytariusza późniejszej z notyfikacji dokonanych przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję składającą zastrzeżenie, o którym mowa w Artykule 35 ustęp 7 (Stosowanie), że wypełniła wymagane procedury wewnętrzne w zakresie stosowania przepisów Części VI (Arbitraż) w odniesieniu do tej konkretnej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”.
Strona składająca zastrzeżenie na podstawie litery a) przekaże potwierdzenie wypełnienia przez nią procedur wewnętrznych jednocześnie do Depozytariusza oraz drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (pozostałych Umawiających się Jurysdykcji).
Jeśli jedna lub więcej Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, składa zastrzeżenie zgodnie z niniejszym ustępem, data z którą będą stosowane postanowienia niniejszej Konwencji, postanowienia dotyczące wycofania lub zastąpienia zastrzeżenia, dodatkowej notyfikacji w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, lub Części VI (Arbitraż), będzie regulowana niniejszym ustępem w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.
Artykuł 36 Stosowanie Części VI
Bez względu na postanowienia Artykułu 28 ustęp 9 (Zastrzeżenia), Artykułu 29 ustęp 6 (Notyfikacje) oraz Artykułu 35 ustępy od 1 do 6 (Stosowanie), w odniesieniu do dwóch Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, przepisy Części VI (Arbitraż) będą stosowane:
w odniesieniu do spraw przedstawionych właściwemu organowi Umawiającej się Jurysdykcji (jak opisano w Artykule 19 ustęp 1 litera a) (Obowiązkowe postępowanie arbitrażowe)), w dniu lub po dniu późniejszej z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja; oraz
w odniesieniu do spraw przedstawionych właściwemu organowi Umawiającej się Jurysdykcji przed późniejszą z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, z datą kiedy obie Umawiające się Jurysdykcje notyfikowały Depozytariuszowi, że osiągnęły wzajemne porozumienie zgodnie z Artykułem 19 ustęp 10 (Obowiązkowe postępowanie arbitrażowe), łącznie z informacją dotyczącą daty lub dat, z którą takie sprawy będą uważane za przedstawione właściwemu organowi Umawiającej się Jurysdykcji (jak wskazano w Artykule 19 ustęp 1 litera a) (Obowiązkowe postępowanie arbitrażowe)) zgodnie z warunkami określonymi w tym wzajemnym porozumieniu.
Strona może zastrzec prawo do stosowania przepisów Części VI (Arbitraż) w zakresie sprawy przedstawionej właściwemu organowi Umawiającej się Jurysdykcji przed późniejszą z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim właściwe organy obu Umawiających się Jurysdykcji zgodziły się, że znajdzie ona zastosowanie do tej konkretnej sprawy.
W przypadku dodania nowej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które wynika z rozszerzenia na podstawie Artykułu 29 ustęp 5 (Notyfikacje) listy umów notyfikowanych na podstawie Artykułu 2 ustęp 1 litera a) punkt ii) (Interpretacja pojęć), odesłań w ustępach 1 i 2 niniejszego Artykułu do pojęcia „późniejsza z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja” zostaną zastąpione odesłaniami do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej rozszerzenia listy umów”.
Wycofanie lub zastąpienie zastrzeżenia złożonego zgodnie z Artykułem 26 ustęp 4 (Klauzula zgodności) na podstawie Artykułu 28 ustęp 9 (Zastrzeżenia) lub wycofanie sprzeciwu wobec zastrzeżenia złożonego na podstawie Artykułu 28 ustęp 2 (Zastrzeżenia), które skutkuje zastosowaniem Części VI (Arbitraż) w relacjach między dwiema Umawiającymi się Jurysdykcjami, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, będzie stosowane zgodnie z ustępem 1 litera a) i b) niniejszego Artykułu, z wyłączeniem odesłań do pojęcia „późniejsza z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”, które zostaną odpowiednio zastąpione odesłaniami do pojęć: „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej wycofania zastrzeżenia”, „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej zastąpienia zastrzeżenia” oraz „data poinformowania przez Depozytariusza o notyfikacji dotyczącej wycofania sprzeciwu wobec zastrzeżenia”.
Dodatkowa notyfikacja złożona na podstawie Artykułu 29 ustęp 1 litera p) (Notyfikacje) będzie stosowana zgodnie z ustępem 1 litery a) i b), z wyłączeniem odesłań w ustępach 1 i 2 niniejszego Artykułu do pojęcia „późniejsza z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja”, które zostanie zastąpione odesłaniami do pojęcia „data poinformowania przez Depozytariusza o dodatkowych notyfikacjach”.
Artykuł 37 Wypowiedzenie
Każda ze Stron może w dowolnym czasie wypowiedzieć niniejszą Konwencję w drodze złożenia notyfikacji skierowanej do Depozytariusza.
Wypowiedzenie dokonane na podstawie ustępu 1 będzie skuteczne z datą otrzymania notyfikacji przez Depozytariusza. W przypadkach, gdy niniejsza Konwencja weszła w życie w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Jurysdykcji, które są stronami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, przed datą z którą wypowiedzenie złożone przez Stronę staje się skuteczne, Umowa Podatkowa, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, pozostanie zmodyfikowana przez niniejszą Konwencję.
Artykuł 38 Protokoły do niniejszej Konwencji
Konwencja niniejsza może zostać uzupełniona przez jeden lub więcej protokołów.
W celu stania się stroną protokołu, Państwo lub jurysdykcja muszą być także Stroną niniejszej Konwencji.
Strona niniejszej Konwencji nie jest związana protokołem, chyba że zostanie stroną tego protokołu zgodnie z jego postanowieniami.
Artykuł 39 Depozytariusz
Sekretarz Generalny Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju będzie Depozytariuszem niniejszej Konwencji oraz wszelkich protokołów, zgodnie z Artykułem 38 (Protokoły do niniejszej Konwencji).
Depozytariusz notyfikuje Stronom oraz Sygnatariuszom niniejszej Konwencji, w ciągu jednego miesiąca kalendarzowego:
każde podpisanie, zgodnie z Artykułem 27 (Podpisanie i ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie);
zdeponowanie każdego instrumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, zgodnie z Artykułem 27 (Podpisanie i ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie);
każde złożenie, wycofanie lub zastąpienie zastrzeżenia, zgodnie z Artykułem 28 (Zastrzeżenia);
każde złożenie notyfikacji lub dodatkowej notyfikacji, zgodnie z Artykułem 29 (Notyfikacje);
każdą zaproponowaną zmianę niniejszej Konwencji, zgodnie z Artykułem 33 (Zmiana);
każde wypowiedzenie niniejszej Konwencji, zgodnie z Artykułem 37 (Wypowiedzenie); oraz
jakąkolwiek inną informację dotyczącą niniejszej Konwencji.
Depozytariusz będzie prowadził publicznie dostępną listę:
Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja;
zastrzeżeń do niniejszej Konwencji złożonych przez Strony; oraz
notyfikacji do niniejszej Konwencji złożonych przez Strony.
Na dowód czego, niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Konwencję.
Sporządzono w Paryżu, dnia 24 listopada 2016 roku, w językach angielskim i francuskim, obydwa teksty są jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje zdeponowany w archiwach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju.
Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:
Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie dnia 4 stycznia 2018 r.
Dodatek - Tekst Konwencji w języku angielskim
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)