← Tekst obowiązujący · Historia

Protokół zmian do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego wraz z dodatkami I i II, sporządzony w Brukseli dnia 26 czerwca 1999 r

Tekst obowiązujący a fecha 1999-06-26

Treść protokołu

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Dnia 26 czerwca 1999 r. w Brukseli został sporządzony Protokół zmian do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego, wraz z dodatkami I i II, w następującym brzmieniu:

Przekład

Artykuł 1

Preambuła oraz artykuły Konwencji zostają zmienione jak wymieniono w tekście zawartym w jej dodatku I.

Artykuł 2

Załączniki Konwencji zastępuje się Ogólnym Załącznikiem zawartym w dodatku II oraz szczególnymi załącznikami zawartymi w dodatku III.

Artykuł 3
1.

Każda Umawiająca się Strona Konwencji może wyrazić swoją zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego Protokołu, włączając dodatki I i II poprzez:

a)

jego podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji;

b)

złożenie dokumentu ratyfikacyjnego w przypadku podpisania Protokołu z zastrzeżeniem ratyfikacji; lub

c)

przystąpienie do niego.

2.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu do dnia 30 czerwca 2000 roku w siedzibie Rady w Brukseli przez Umawiające się Strony Konwencji. Po tej dacie pozostanie on otwarty do przystąpienia.

3.

Niniejszy Protokół, włączając dodatki I i II, wchodzi w życie trzy miesiące po podpisaniu go przez 40 Umawiających się Stron bez zastrzeżenia ratyfikacji lub po złożeniu ich dokumentu ratyfikacyjnego bądź dokumentu przystąpienia.

4.

Gdy 40 Umawiających się Stron wyraziło swoją zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego Protokołu zgodnie z ustępem 1, Umawiająca się Strona Konwencji przyjmuje zmiany do Konwencji jedynie będąc Stroną niniejszego Protokołu. Dla takiej Umawiającej się Strony, niniejszy Protokół wchodzi w życie trzy miesiące po podpisaniu tego Protokołu przez nią bez zastrzeżenia ratyfikacji lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia.

Artykuł 4

Każda Umawiająca się Strona Konwencji może, kiedy wyraża zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego Protokołu, przyjąć każdy ze szczególnych załączników oraz rozdziałów zawartych w dodatku III do niego oraz powiadomić Sekretarza Generalnego Rady o ich przyjęciu oraz o zalecanych praktykach, w odniesieniu do których wprowadza zastrzeżenia.

Artykuł 5

Po wejściu w życie niniejszego Protokołu, Sekretarz Generalny Rady nie przyjmuje żadnego dokumentu ratyfikacyjnego bądź dokumentu przystąpienia do Konwencji.

Artykuł 6

W stosunkach między Stronami, niniejszy Protokół wraz z dodatkami zastępuje Konwencję.

Artykuł 7

Sekretarz Generalny Rady jest depozytariuszem niniejszego Protokołu i pełni funkcje przewidziane w artykule 19 zawartym w dodatku I do niniejszego Protokołu.

Artykuł 8

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez Umawiające się Strony Konwencji w siedzibie Rady w Brukseli od dnia 26 czerwca 1999 roku.

Artykuł 9

Zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, niniejszy Protokół wraz z dodatkami zostaje zarejestrowany w Sekretariacie Narodów Zjednoczonych na wniosek Sekretarza Generalnego Rady.

W dowód czego, niżej wymienieni będący należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszy Protokół.

Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego szóstego czerwca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony Sekretarzowi Generalnemu Rady, który przekaże uwierzytelnione odpisy wszystkim państwom określonym w artykule 8 ustęp 1 zawartego w dodatku I do niniejszego Protokołu.

MIĘDZYNARODOWA KONWENCJA DOTYCZĄCA UPROSZCZENIA I HARMONIZACJI POSTĘPOWANIA CELNEGO

(ze zmianami)

PREAMBUŁA

Umawiające się Strony niniejszej Konwencji opracowanej pod auspicjami Rady Współpracy Celnej,

USIŁUJĄC wyeliminować rozbieżności między procedurami i praktykami celnymi Umawiających się Stron, które mogą utrudniać handel międzynarodowy oraz inne formy wymiany międzynarodowej,

PRAGNĄC wnieść skuteczny wkład w rozwój takiego handlu i wymiany poprzez uproszczenie i harmonizację procedur i praktyk celnych oraz przez rozwijanie współpracy międzynarodowej,

STWIERDZAJĄC, że można osiągnąć znaczące korzyści ułatwienia handlu międzynarodowego bez narażania właściwych norm kontroli celnej,

UZNAJĄC, iż takie uproszczenie i harmonizację można osiągnąć poprzez stosowanie, w szczególności, następujących zasad:

PRZEKONANE, że międzynarodowy instrument zawierający powyższe cele i zasady, które Umawiające się Strony zobowiązują się stosować, mógłby prowadzić do znacznego stopnia uproszczenia i harmonizacji procedur i praktyk celnych, co jest podstawowym celem Rady Współpracy Celnej, i w taki sposób przyczynić się w większym stopniu do ułatwień w handlu międzynarodowym,

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

Rozdział I. Definicje

Artykuł 1

Do celów niniejszej Konwencji:

a)

„norma” oznacza postanowienie, którego wdrożenie uznane jest za potrzebne do osiągnięcia harmonizacji i uproszczenia procedur i praktyk celnych;

b)

„norma przejściowa” oznacza normę w Ogólnym Załączniku, dla której zezwala się na dłuższy okres wdrożenia;

c)

„zalecana praktyka” oznacza postanowienie w szczególnym Załączniku, które jest uznane oraz praktyki, których najszersze możliwe zastosowanie uważane jest za pożądane;

d)

„ustawodawstwo krajowe” oznacza ustawodawstwo, postanowienia i inne środki nakładane przez właściwy organ Umawiającej się Strony oraz stosowane na terytorium zainteresowanej Umawiającej się Strony, lub obowiązujące Traktaty, którymi Strona jest związana;

e)

„Ogólny Załącznik” oznacza zbiór postanowień stosowanych do wszystkich procedur i praktyk celnych określonych w niniejszej Konwencji;

f)

„szczególny Załącznik” oznacza zbiór postanowień stosowanych do jednej lub więcej procedur i praktyk celnych określonych w niniejszej Konwencji;

g)

„wytyczne” oznaczają zbiór wyjaśnień postanowień Ogólnego Załącznika, szczególne załączniki i rozdziały, które wskazują niektóre z możliwych sposobów działania przy stosowaniu norm, norm przejściowych oraz zalecanych praktyk, w szczególności opisujące najlepsze praktyki i zalecające przykłady większych ułatwień;

h)

„Stały Komitet Techniczny” oznacza Stały Komitet Techniczny Rady;

ij) „Rada” oznacza organizację powołaną przez Konwencję o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzoną w Brukseli dnia 15 grudnia 1950 roku;

k)

„unia celna lub gospodarcza” oznacza unię ustanowioną przez i składającą się z Państw, które posiadają kompetencje przyjmowania własnych postanowień, które są wiążące dla tych Państw w odniesieniu do kwestii uregulowanych w niniejszej Konwencji, oraz posiadają uprawnienia decyzyjne, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi, do podpisywania, ratyfikacji oraz przystąpienia do niniejszej Konwencji.

Rozdział II. ZAKRES I STRUKTURA

Artykuł 2

Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się wspierać upraszczanie i harmonizację procedur celnych oraz stosować się, w tym celu, zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji, do norm, norm przejściowych i zalecanych praktyk zawartych w załącznikach do niniejszej Konwencji. Jednakże żadne z postanowień nie stanowi przeszkody dla każdej z Umawiających się Stron w udzielaniu ułatwień większych niż przewidziane w niniejszej Konwencji, oraz zaleca się każdej z Umawiających się Stron wprowadzenie takich ułatwień w możliwie jak najszerszym zakresie.

Artykuł 3

Postanowienia niniejszej Konwencji nie wykluczają stosowania ustawodawstwa krajowego w odniesieniu do zakazów lub ograniczeń na towary, które podlegają kontroli celnej.

Struktura Konwencji

Artykuł 4
1.

Konwencja składa się z części głównej, Ogólnego Załącznika i szczególnych załączników.

2.

Ogólny Załącznik i każdy szczególny Załącznik do niniejszej Konwencji składają się, zasadniczo z rozdziałów, które wyodrębniają Załącznik i zawierają:

a)

definicje; oraz

b)

normy, niektóre z nich w Ogólnym Załączniku są normami przejściowymi.

3.

Każdy szczególny Załącznik zawiera także zalecane praktyki.

4.

Każdemu Załącznikowi towarzyszą wytyczne, których teksty nie są wiążące dla Umawiających się Stron.

Artykuł 5

Do celów niniejszej Konwencji, każdy szczególny jej Załącznik(-i) lub rozdział(-y), którymi związana jest Umawiająca się Strona, stanowią integralną część Konwencji, a w stosunku do tej Umawiającej się Strony, każde odniesienie się do Konwencji oznacza odniesienie się do tego Załącznika(-ów) lub rozdziału(-ów).

Rozdział III. ZARZĄDZANIE KONWENCJĄ

Artykuł 6
1.

Ustanawia się Komitet Zarządzający w celu rozpatrzenia wprowadzenia w życie niniejszej Konwencji, środki mające na celu zabezpieczenie jednolitej interpretacji i jednolitego stosowania Konwencji oraz wszelkich zaproponowanych do niej zmian.

2.

Umawiające się Strony są Członkami Komitetu Zarządzającego.

3.

Właściwa administracja jakichkolwiek jednostek posiadających kwalifikacje do tego, aby stać się Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji zgodnie z postanowieniami artykułu 8 lubwłaściwa administracja jakiegokolwiek członka Światowej Organizacji Handlu, jest uprawniona do uczestniczenia w sesjach Komitetu Zarządzającego jako obserwator. Status i prawa takich obserwatorów ustalane są na podstawie decyzji Rady. Wyżej wymienione prawa nie mogą być wykonywane przed wejściem w życie niniejszej decyzji.

4.

Komitet Zarządzający może zaprosić przedstawicieli międzynarodowych organizacji rządowych i pozarządowych do uczestniczenia w sesjach Komitetu Zarządzającego w charakterze obserwatorów.

5.

Komitet Zarządzający:

a)

zaleca Umawiającym się Stronom:

zmiany w części zasadniczej Konwencji,

zmiany w Ogólnym Załączniku, szczególnych załącznikach i rozdziałach oraz włączenie nowych rozdziałów do Ogólnego Załącznika, a także,

włączenie nowych szczególnych załączników i nowych rozdziałów do szczególnych załączników;

b)

może zadecydować, aby zmienić zalecane praktyki lub włączyć nowe zalecane praktyki do szczególnych załączników lub rozdziałów zgodnie z artykułem 16;

c)

rozważa wdrożenie postanowień niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem 13 ustęp 4;

d)

dokonuje przeglądu oraz uaktualnia wytyczne;

e)

rozważa wszystkie inne zagadnienia mające znaczenie dla Konwencji, które można do niej odnieść;

f)

informuje Stały Komitet Techniczny i Radę o swoich decyzjach.

6.

Właściwe administracje Umawiających się Stron przekazują Sekretarzowi Generalnemu Rady wnioski zgodnie z ustępem 5 litera a), b), c) lub d) niniejszego artykułu i ich przyczyny, wraz z każdym wnioskiem o włączenie punktów do porządku obrad sesji Komitetu Zarządzającego. Sekretarz Generalny Rady informuje o wnioskach właściwe administracje Umawiających się Stron oraz obserwatorów określonych w ustępach 2, 3, 4 niniejszego artykułu.

7.

Komitet Zarządzający zbiera się co najmniej raz do roku. Corocznie wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego. Sekretarz Generalny Rady przesyła zaproszenie i projekt porządku dziennego właściwym administracjom Umawiających się Stron i obserwatorom określonym w ustępach 2, 3, 4 niniejszego artykułu co najmniej sześć tygodni przed posiedzeniem Komitetu Zarządzającego.

8.

Jeżeli decyzja nie może być podjęta w drodze konsensusu, sprawy rozstrzygane są przez Komitet Zarządzający w drodze głosowania obecnych Umawiających się Stron. Wnioski zgodnie z ustępem 5 litera a), b) lub c) niniejszego artykułu przyjmowane są większością dwóch trzecich oddanych głosów. Wszystkie inne sprawy rozstrzygane są przez Komitet Zarządzający większością oddanych głosów.

9.

W przypadku stosowania artykułu 8 ustęp 5 niniejszej Konwencji, unie celne i gospodarcze, które są Umawiającymi się Stronami, w przypadku głosowania, dysponują jedynie liczbą głosów równą sumie głosów przyznanych ich członkom, którzy są Umawiającymi się Stronami niniejszej Konwencji.

10.

Przed zamknięciem sesji, Komitet Zarządzający przyjmuje sprawozdanie. Sprawozdanie to przekazywane jest Radzie i Umawiającym się Stronom oraz wymienionym w ustępach 2, 3 i 4 obserwatorom.

11.

W razie braku stosownych postanowień w niniejszym artykule, w odpowiednich przypadkach ma zastosowanie Regulamin Rady, chyba że Komitet Zarządzający zadecyduje inaczej.

Artykuł 7

Do celów głosowania w Komitecie Zarządzającym, oddzielne głosowanie odbywa się w przypadku każdego szczególnego Załącznika i rozdziału szczególnego Załącznika.

a)

Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do głosowania w sprawach odnoszących się do interpretacji, zastosowania i poprawek części zasadniczej oraz Ogólnego załącznika Konwencji.

b)

W przypadku spraw dotyczących szczególnego Załącznika lub rozdziału szczególnego Załącznika, który już obowiązuje, jedynie te Umawiające się Strony, które przyjęły ten szczególny Załącznik lub rozdział mają prawo głosowania.

c)

Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do głosowania nad projektami nowych szczególnych załączników lub nowych rozdziałów szczególnego Załącznika.

Rozdział IV. UMAWIAJĄCA SIĘ STRONA

Artykuł 8
1.

Każdy członek Rady i każdy członek Narodów Zjednoczonych lub jej organizacji wyspecjalizowanych może stać się Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji poprzez:

a)

podpisanie jej bez zastrzeżenia ratyfikacji;

b)

złożenie dokumentu ratyfikacyjnego po jej uprzednim podpisaniu z zastrzeżeniem ratyfikacji; lub

c)

przystąpienie do Konwencji.

2.

Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu do dnia 30 czerwca 1974 roku w siedzibie Rady w Brukseli dla członków określonych w ustępie 1 niniejszego artykułu. Po tej dacie jest ona otwarta do przystąpienia.

3.

Każda Umawiająca się Strona określa podczas podpisywania, ratyfikacji lub przystąpienia do Konwencji, który, jeżeli w ogóle, ze szczególnych załączników lub rozdziałów przyjmuje. W terminie późniejszym może ona notyfikować depozytariuszowi przyjęcie jednego lub większej ilości pozostałych załączników.

4.

Umawiające się Strony przyjmujące jakikolwiek nowy szczególny Załącznik lub jakikolwiek nowy rozdział szczególnego Załącznika notyfikują depozytariuszowi zgodnie z ustępem 3 niniejszego artykułu.

5.

a) Każda unia celna lub gospodarcza może stać się, zgodnie z ustępem 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji. Taka unia celna lub gospodarcza informuje depozytariusza o swoich kompetencjach odnośnie do spraw regulowanych przez niniejszą Konwencję. Taka unia celna lub gospodarcza informuje depozytariusza także o każdej znaczącej zmianie w zakresie swoich kompetencji.

b)

Unia celna lub gospodarcza będąca Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji stosuje, w zakresie spraw wchodzących w zakres jej kompetencji i w swoim własnym imieniu prawa oraz wypełnia zobowiązania wynikające z niniejszej Konwencji jakie niniejsza Konwencja nakłada na jej członków będących Umawiającymi się Stronami. W tym przypadku, członkowie takiej unii nie są uprawnieni indywidualnie do stosowania tych praw, włączając prawo do głosowania.

Artykuł 9
1.

Każda Umawiająca się Strona, która ratyfikuje niniejszą Konwencję lub do niej przystępuje, jest związana wszelkimi zmianami do tej Konwencji, włączając Ogólny Załącznik, które weszły w życie w dniu złożenia dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.

2.

Każda Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik lub jego rozdział, przyjmuje tym samym normy zawarte w rym szczególnym Załączniku lub jego rozdziale, które weszły w życie w dniu, w którym poinformowała ona depozytariusza o ich przyjęciu. Każda Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik lub jego rozdział, jest związana wszelkimi zmianami do zalecanych praktyk znajdujących się w nim, które weszły w życie w dniu, w którym Strona notyfikowała depozytariuszowi o ich przyjęciu, o ile nie wniosła zastrzeżenia przeciw jednej lub więcej z zalecanych praktyk zgodnie z artykułem 12 niniejszej Konwencji.

Artykuł 10
1.

Każda Umawiająca się Strona przy podpisywaniu niniejszej Konwencji bez zastrzeżenia ratyfikacji lub przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia bądź też w terminie późniejszym - może oświadczyć w drodze notyfikacji skierowanej do depozytariusza, że niniejsza Konwencja obejmuje wszystkie lub niektóre terytoria, za których stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialna. Notyfikacja taka staje się skuteczna po upływie trzech miesięcy od daty jej otrzymania przez depozytariusza. Jednakże niniejsza Konwencja nie będzie miała zastosowania do wymienionych w notyfikacji terytoriów przed jej wejściem w życie w stosunku Umawiającej się Strony, której dotyczy.

2.

Każda Umawiająca się Strona, która dokonała notyfikacji, zgodnie z postanowieniami ustępu 1 niniejszego artykułu, rozszerzając niniejszą Konwencję na niektóre z terytoriów, za którego stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialna, może notyfikować depozytariuszowi, zgodnie z artykułem 19 niniejszej Konwencji, że na terytorium, o którym mowa, Konwencja przestaje obowiązywać.

Artykuł 11

Do stosowania niniejszej Konwencji, unia celna lub gospodarcza, która jest Umawiającą się Stroną, notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Rady o terytoriach, które stanowią unię celną lub gospodarczą, oraz że terytoria te należy traktować jako jedno terytorium.

Artykuł 12
1.

Wszystkie Umawiające się Strony niniejszym związane są Ogólnym Załącznikiem.

2.

Umawiająca się Strona może przyjąć jeden lub więcej szczególnych załączników lub jeden lub więcej rozdziałów. Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik lub rozdział podlega wszystkim ich normom. Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik lub rozdział jest związana zalecanymi praktykami, o ile podczas przyjęcia lub w terminie późniejszym, notyfikuje depozytariuszowi o zalecanej praktyce(ach), do której wnosi zastrzeżenie, wskazując różnice istniejące między postanowieniami ustawodawstwa krajowego i daną zalecaną praktyką(-ami). Każda Umawiająca się Strona, która zgłosiła zastrzeżenia, może je w każdej chwili wycofać w całości lub częściowo drogą notyfikacji skierowanej do depozytariusza, podając przy tym datę, z którą takie wycofanie zaczyna obowiązywać.

3.

Każda z Umawiających się Stron związana szczególnym Załącznikiem(-ami), bada możliwość wycofania zastrzeżenia do zalecanych praktyk wniesionych na podstawie warunków ustępu 2 i notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Rady o wynikach tego badania na koniec każdego trzyletniego okresu zaczynającego się od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji dla tej Umawiającej się Strony, określając postanowienia jej ustawodawstwa krajowego, które jej zdaniem, są sprzeczne z wycofaniem zastrzeżeń.

Artykuł 13
1.

Każda z Umawiających się Stron wdraża normy Ogólnego Załącznika i szczególnego(-ych) Załącznika(-ów) lub rozdziału (-ów), które przyjęła w okresie 36 miesięcy po wejściu w życie takiego Załącznika(-ów) lub rozdziału (-ów) dla danej Umawiającej się Strony.

2.

Każda z Umawiających się Stron wdraża normy przejściowe Ogólnego Załącznika w okresie 60 miesięcy od dnia, kiedy Ogólny Załącznik wszedł w życie dla tej Umawiającej się Strony.

3.

Każda z Umawiających się Stron wdraża zalecane praktyki szczególnego(-ych) Załącznika (-ów) lub rozdziału(-ów), który przyjęła w okresie 36 miesięcy od daty, kiedy ten szczególny(-e) Załącznik(-i) lub jego rozdział(-y) weszły w życie dla tej Umawiającej się Strony, o ile zastrzeżenia nie zostały wprowadzone do jednej lub więcej danych zalecanych praktyk.

4.

a) Tam, gdzie okresy przewidziane w ustępie 1 lub 2 niniejszego artykułu, byłyby w praktyce niewystarczające dla Umawiającej się Strony, aby wdrożyć postanowienia Ogólnego Załącznika, Umawiająca się Strona może wnioskować, aby Komitet Zarządzający, przed końcem okresu, określonego w ustępie 1 lub 2 niniejszego artykułu, przedłużył ten okres. Składając taki wniosek, Umawiająca się Strona wskazuje postanowienie(-a) Ogólnego Załącznika, w odniesieniu do którego przedłużenie tego okresu jest wymagane oraz przyczyny tego wniosku.

b)

W wyjątkowych okolicznościach, Komitet Zarządzający może zadecydować o przyznaniu takiego przedłużenia. Każda decyzja Komitetu Zarządzającego przyznająca takie przedłużenie, podaje wyjątkowe okoliczności uzasadniające decyzję, a przedłużenie nie może w żadnym wypadku przekraczać okresu jednego roku. Pod koniec okresu przedłużenia, Umawiająca się Strona notyfikuje depozytariuszowi o wdrożeniu postanowień, w odniesieniu do których przedłużenie było przyznane.

Artykuł 14
1.

Wszelkie spory między dwiema lub większą liczbą Umawiających się Stron dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji są rozstrzygane, w miarę możliwości, w drodze bezpośrednich negocjacji między tymi Stronami.

2.

Każdy spór, który nie został rozstrzygnięty w drodze negocjacji, jest przedkładany przez Umawiające się Strony pozostające w sporze Komitetowi Zarządzającemu, który rozpatruje spór i wydaje zalecenia w celu jego rozstrzygnięcia.

3.

Umawiające się Strony pozostające w sporze mogą z góry wyrazić zgodę na przyjęcie zaleceń Komitetu Zarządzającego jako wiążących.

Artykuł 15
1.

Tekst każdej zmiany zalecanej Umawiającej się Stronie przez Komitet Zarządzający zgodnie z artykułem 6 ustęp 5 litera a) i) i (ii) jest przekazywany przez Sekretarza Generalnego Rady wszystkim Umawiającym się Stronom i tym członkom Rady, którzy nie są Umawiającymi się Stronami.

2.

Zmiany części zasadniczej Konwencji wchodzą w życie dla wszystkich Umawiających się Stron dwanaście miesięcy po złożeniu do depozytu dokumentu przyjęcia przez te Umawiające się Strony obecne na sesji Komitetu Zarządzającego, w czasie której zmiany te zostały zalecone, pod warunkiem, że żaden sprzeciw nie został wniesiony przez żadną z Umawiających się Stron w okresie 12 miesięcy od daty przekazywania takiej zmiany.

3.

Każdą zaleconą zmianę Ogólnego Załącznika lub szczególnych załączników, lub ich rozdziałów uważa się za przyjętą sześć miesięcy po dacie, kiedy zalecana zmiana została przekazana Umawiającej się Stronie, o ile nie:

a)

istnieje sprzeciw Umawiającej się Strony lub, w przypadku szczególnego Załącznika lub rozdziału, Umawiającej się Strony związanej tym szczególnym Załącznikiem lub rozdziałem; lub

b)

Umawiająca się Strona informuje Sekretarza Generalnego Rady, iż mimo zamiaru przyjęcia zalecanej zmiany, warunki konieczne dla tego przyjęcia jeszcze nie zostały spełnione.

4.

Jeśli Umawiająca się Strona przekazuje Sekretarzowi Generalnemu Rady komunikat, jak przewidziano w ustępie 3 litera b) niniejszego artykułu, to może ona, dopóki nie notyfikowała Sekretarzowi Generalnemu o przyjęciu zalecanej zmiany, wnieść sprzeciw w odniesieniu do takiej zmiany w okresie 18 miesięcy od daty wygaśnięcia sześciomiesięcznego okresu, określonego w ustępie 3 niniejszego artykułu.

5.

Jeśli sprzeciw w odniesieniu do zalecanej zmiany jest notyfikowany zgodnie z postanowieniami ustępu 3 litera a) lub ustępu 4 niniejszego artykułu, to zmianę uważa się za nieprzyjętą i nie jest ona skuteczna.

6.

Jeśli którakolwiek Umawiająca się Strona przesłała komunikat zgodnie z ustępem 3 litera b) niniejszego artykułu, zmianę uważa się za przyjętą we wcześniejszej z dwóch podanych niżej dat:

a)

dzień, w którym wszystkie Umawiające się Strony, które przesiały takie komunikaty notyfikowały Sekretarzowi Generalnemu Rady o przyjęciu zalecanej zmiany, pod warunkiem, że wszystkie komunikaty o przyjęciu zostały notyfikowane przed upływem sześciomiesięcznego okresu, określonego w ustępie 3 niniejszego artykułu, ten dzień będzie datą wygaśnięcia wymienionego wyżej sześciomiesięcznego okresu;

b)

dzień wygaśnięcia osiemnastomiesięcznego okresu, określonego w ustępie 4 niniejszego artykułu.

7.

Każda zmiana Ogólnego Załącznika lub szczególnych załączników, uważana za przyjętą wchodzi w życie albo sześć miesięcy od daty uznania jej za przyjętą albo, jeśli w zalecanej zmianie określono inny okres, z dniem wygaśnięcia tego okresu, licząc od dnia, w którym uznano zmianę za przyjętą.

8.

Sekretarz Generalny Rady notyfikuje, możliwie jak najwcześniej, Umawiającym się Stronom niniejszej Konwencji o każdym sprzeciwie w odniesieniu do zalecanej zmiany wniesionym zgodnie z ustępem 3 litera a), jak i o każdym komunikacie otrzymanym zgodnie z ustępem 3 litera b), niniejszego artykułu. Sekretarz Generalny Rady informuje następnie Umawiające się Strony czy Umawiająca się Strona lub Strony, która(-e) przesłała(-y) taki komunikat wniosła(-y) sprzeciw przeciw zalecanej zmianie lub przyjęła(-y) ją.

Artykuł 16
1.

Bez względu na procedurę zmian ustanowioną w artykule 15 niniejszej Konwencji, Komitet Zarządzający zgodnie z artykułem 6 może zadecydować o zmianie każdej zalecanej praktyki lub o włączeniu nowych zalecanych praktyk do każdego szczególnego Załącznika lub jego rozdziału. Każda z Umawiających się Stron zaproszona jest przez Sekretarza Generalnego Rady do uczestniczenia w obradach Komitetu Zarządzającego. Tekst podjętej każdej takiej zmiany lub nowej zalecanej praktyki jest przekazywany przez Sekretarza Generalnego Rady Umawiającym się Stronom i tym członkom Rady, którzy nie są Umawiającymi się Stronami niniejszej Konwencji.

2.

Każda zmiana lub włączenie nowych zalecanych praktyk, przyjętych zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu wchodzą w życie sześć miesięcy po ich przekazaniu przez Sekretarza Generalnego Rady. Uważa się, że każda z Umawiających się Stron związana szczególnym Załącznikiem lub rozdziałem formułując przedmiot takich zmian lub włączenia nowych zalecanych praktyk, przyjęła te zmiany lub nowe zalecane praktyki, o ile nie wnosi zastrzeżenia zgodnie z procedurą artykułu 12 niniejszej Konwencji.

Artykuł 17
1.

Niniejsza Konwencja zawarta jest na czas nieograniczony, ale każda Umawiająca się Strona może ją wypowiedzieć w każdej chwili po dacie jej wejścia w życie na mocy artykułu 18 niniejszej Konwencji.

2.

Wypowiedzenie jest notyfikowane w formie pisemnego dokumentu złożonego depozytariuszowi.

3.

Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od otrzymania dokumentu wypowiedzenia przez depozytariusza.

4.

Postanowienia ustępu 2 i 3 niniejszego artykułu stosuje się również w odniesieniu do szczególnych załączników lub ich rozdziałów, dla których każda Umawiająca się Strona może wycofać przyjęcie Ogólnego Załącznika kiedykolwiek po wejściu w życie.

5.

Uważa się, że każda Umawiająca się Strona, która wycofuje przyjęcie przez nią Ogólnego Załącznika, wypowiedziała niniejszą Konwencję. W tym przypadku, postanowienia ustępu 2 i 3 także mają zastosowanie.

Rozdział V. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 18
1.

Niniejsza Konwencja wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia jej podpisania bez zastrzeżeń ratyfikacji lub złożenia dokumentów ratyfikacyjnych albo dokumentów przystąpienia przez pięć podmiotów, określonych w artykule 8 ustęp 1 i 5 niniejszej Konwencji.

2.

Niniejsza Konwencja wchodzi w życie dla każdej Umawiającej się Strony trzy miesiące po zostaniu Umawiającą się Stroną zgodnie z postanowieniami artykułu 8.

3.

Każdy szczególny Załącznik lub rozdział niniejszej Konwencji wchodzi w życie trzy miesiące po tym jak pięć Umawiających się Stron przyjęło ten szczególny Załącznik lub rozdział.

4.

Po tym jak każdy Załącznik lub rozdział wszedł w życie zgodnie z ustępem 3 niniejszego artykułu, ten szczególny Załącznik lub rozdział wchodzi w życie dla każdej Umawiającej się Strony trzy miesiące po notyfikowaniu przez nią jego przyjęcia. Jednakże, żaden szczególny Załącznik nie wchodzi w życie w stosunku do Umawiającej się Strony, przed wejściem w życie samej Konwencji dla tej Umawiającej się Strony.

Artykuł 19
1.

Niniejsza Konwencja, wszystkie podpisy bez zastrzeżenia ratyfikacji oraz wszystkie dokumenty ratyfikacyjne lub dokumenty przystąpienia składane są Sekretarzowi Generalnemu Rady.

2.

Depozytariusz:

a)

otrzymuje i przechowuje oryginalne teksty niniejszej Konwencji;

b)

przygotowuje uwierzytelnione odpisy oryginałów niniejszej Konwencji i przekazuje je Umawiającym się Stronom oraz tym członkom Rady, którzy nie są Umawiającymi się Stronami, a także Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych;

c)

przyjmuje każdy podpis z zastrzeżeniem lub bez zastrzeżenia ratyfikacji, ratyfikację lub przystąpienie do niniejszej Konwencji, przyjmuje i przechowuje wszystkie dokumenty, notyfikacje i komunikaty dotyczące niniejszej Konwencji;

d)

sprawdza czy podpis, dokument, notyfikacja lub komunikat dotyczący niniejszej Konwencji sporządzony jest w należytej formie i, o ile zaistnieje taka potrzeba, informuje o tym daną Umawiającą się Stronę;

e)

powiadamia Umawiające się Strony, tych członków Rady, którzy nie są Umawiającymi się Stronami, oraz Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych o:

3.

W razie zaistnienia rozbieżności między Umawiającą się Stroną a depozytariuszem odnośnie do wykonywania jego funkcji, depozytariusz lub Umawiająca się Strona informuje o tej kwestii pozostałe Umawiające się Strony i sygnatariuszy lub, o ile zaistnieje taka potrzeba, Komitet Zarządzający lub Radę.

Artykuł 20

Zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, niniejsza Konwencja zostaje zarejestrowana w Sekretariacie Narodów Zjednoczonych na wniosek Sekretarza Generalnego Rady.

W dowód czego niżej podpisani, odpowiednio umocowani w tym celu, podpisali niniejszą Konwencję.

Sporządzono w Kyoto, dnia osiemnastego maja tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego trzeciego roku, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony do depozytu Sekretarzowi Generalnemu Rady, który przekaże uwierzytelnione odpisy wszystkim podmiotom określonym w artykule 8 ustęp 1 niniejszej Konwencji.

Po zaznajomieniu się z powyższym protokołem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 31 maja 2004 r.

Dodatek - Ogólny załącznik

Rozdział 1. ZASADY OGÓLNE

Rozdział 2. DEFINICJE

Rozdział 3. ODPRAWA I INNE FORMALNOŚCI CELNE

a)

Osobyuprawnione do występowania w charakterze zgłaszającego

b)

Obowiązki zgłaszającego**

c)

Prawa zgłaszającego

a)

skontrolować towary; oraz

b)

pobrać próbki

a)

Forma i treść zgłoszenia towarów

b)

Dokumenty uzupełniające zgłoszenietowarów

b)

Obecność zgłaszającego przy kontroli towarów

c)

Pobieranie próbekprzez organy celne

Rozdział 4. CŁA I PODATKI

Rozdział 5. BEZPIECZEŃSTWO

Rozdział 6. KONTROLA CELNA

Rozdział 7. ZASTOSOWANIE TECHNOLOGII INFORMACYJNYCH

Rozdział 8. STOSUNKI MIĘDZY ORGANAMI CELNYMI A STRONAMI TRZECIMI

Rozdział 9. INFORMACJE, DECYZJE I ORZECZENIA DOSTARCZANE PRZEZ ORGANY CELNE

Rozdział 10. ODWOŁANIA W SPRAWACH CELNYCH

Dodatek - Tekst protokołu w języku angielskim

patrz oryginał

Dodatek - Ogólny załącznik

E1./F23. „Odwołanie” oznacza akt, za pomocą którego osoba, której bezpośrednio dotyczy decyzja lub pominięcie organu celnego, a która uważa się za poszkodowaną, dochodzi odszkodowania przed właściwym organem;
E2./F19. „Oszacowanie ceł i podatków” oznacza określenie należnej kwoty cła i podatku;
E3./F4. „Kontrola oparta na audycie” oznacza środki, za pomocą których organy celne zapewniają samym sobie dokładność i autentyczność zgłoszeń poprzez sprawdzenie odpowiednich ksiąg, archiwów, systemów i danych handlowych będących w posiadaniu zainteresowanych osób;
E4./F15. „Sprawdzanie zgłoszenia towarów” oznacza działanie podjęte przez organy celne dla upewnienia się, iż zgłoszenie towarów jest wypełnione poprawnie, oraz że wymagane dokumenty uzupełniające spełniają przewidziane warunki;
E5./F9. „Odprawa celna” oznacza spełnienie formalności celnych niezbędnych do dopuszczenia towarów do użytku domowego, do wywozu lub do ich objęcia inną procedurą celną;
E6./F10. „Organy celne” oznaczają służby rządowe, które odpowiedzialne są za administrację prawa celnego oraz pobieranie cła oraz podatków, a które także ponoszą odpowiedzialność za stosowanie innych postanowień ustawowych i wykonawczych odnoszących się do przywozu, wywozu, przewozu oraz składowania towarów;
E7./F3. „Kontrola celna” oznacza środki stosowane przez organy celne, aby zapewnić zgodność z prawem celnym;
E8./F11. „Należności celne” oznaczają da ustanowione w taryfie celnej, na podstawie których towary mogą wejść lub opuścić obszar celny;
E9./F16. „Formalności celne” oznaczają wszystkie działania, które muszą być przeprowadzone przez zainteresowane osoby oraz przez organy celne w celu dostosowania się do prawa celnego;
E10./F18. „Prawo celne” oznacza postanowienia ustawowe i wykonawcze odnoszące się do przywozu, wywozu, przewozu i składowania, administrację i wykonywanie należące do organów celnych, a także postanowienia wykonawcze wydane przez organy celne w wykonaniu swoich kompetencji;
E11./F2. „Urząd celny” oznacza administracyjną jednostkę organów celnych właściwą dla dokonania formalności celnych oraz pomieszczenia i innych obszarów zatwierdzonych dla takiego celu przez właściwe organy;
E12./F25. „Obszar celny” oznacza terytorium, w którym stosuje się prawo celne Umawiającej się Strony;
E13./F6. „Decyzja” oznacza indywidualny akt, na mocy którego organy celne podejmują decyzje w sprawie mającej odniesienie do prawa celnego;
E14./F7. „Zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie towarów, lub w imieniu której zgłoszenie takie jest składane;
E15./F5. „Termin wymagalności” oznacza datę dokonania opłaty należnego cła i podatku;
E16./F12. „Cła i podatki” oznaczają należności celne przywozowe oraz podatki i/lub należności celne wywozowe i podatki;
E17./F27. „Sprawdzenie towarów” oznacza fizyczną inspekcje towarów przez organy celne dla upewnienia się, że właściwości, pochodzenie, warunki, ilość i wartość towarów są zgodne z danymi szczegółowymi dostarczonymi w zgłoszeniu towarów;
E18./F13. „Należności celne wywozowe i podatki” oznaczają należności celne i wszelkie inne cła, podatki lub opłaty pobierane od wywozu lub w związku z wywozem towarów, z wyjątkiem opłat, których kwota ograniczona jest do przybliżonych kosztów świadczonych usług lub pobieranych przez organy celne w imieniu innego organu krajowego;
E19./F8. „Zgłoszenie towarów” oznacza zgłoszenie złożone w formie ustalonej przez organy celne, w którym zainteresowane osoby wskazują procedurę celną mającą zastosowanie do towarów i podaje dane szczegółowe, jakich wymagają organy celne do zastosowania tego postępowania;
E20./F14. „Należności celne przywozowe i podatki” oznaczają należności celne i wszelkie inne cła, podatki lub opłaty pobierane od przywozu lub w związku z przywozem towarów, z wyjątkiem opłat, których kwota ograniczona jest do przybliżonych kosztów świadczonych usług lub pobieranych przez organy celne w imieniu innego organu krajowego;
E21./F1. „Wzajemna pomoc administracyjna” oznacza działanie administracji celnej w imieniu lub we współpracy z inną administracją celną w celu właściwego zastosowania prawa celnego oraz w celu zapobiegania, dochodzenia i ścigania wykroczeń celnych;
E22./F21. „Zaniechanie” oznacza zaniechanie działania lub wydanie wymaganej prawem celnym decyzji przez organy celne w rozsądnym terminie w sprawie należycie im przedstawionej;
E23./F22. „Osoba” oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej;
E24./F20. „Zwolnienie towarów” oznacza działanie, poprzez które organy celne pozwalają zainteresowanym osobom dysponować towarami będącymi przedmiotem odprawy celnej;
E25./F24. „Spłata” oznacza zwrot całości lub części cła i podatków od towarów, odpuszczenie całościowe lub części, gdzie opłata nie została dokonana;
E26./F17. „zabezpieczenie” oznacza środki, które zapewniają wypełnienie zobowiązań wobec organów celnych i są przez te organy uznane. Zabezpieczenie zwane jest „ogólnym” w przypadku gdy zapewnia ono wykonanie obowiązków wynikających z większej liczby operacji;
E27./F26. „Strona trzecia” oznacza każdą osobę, która ma bezpośredni kontakt z organami celnymi, dla lub w imieniu innej osoby, odnośnie do przywozu, wywozu, przewozu oraz składowania towarów.