Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2019 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego
Uczeń zdobywa podstawowe wiadomości z historii światowej i polskiej sztuki cyrkowej.
Poznanie roli historii i jej wpływu na oblicze współczesnej kultury
Uczeń:
1) postrzega sztukę cyrkową jako jeden z filarów życia kulturalnego;
2) określa wpływ sztuki cyrkowej na inne dziedziny sztuki;
3) samodzielnie analizuje, wyciąga wnioski i wyraża swoje zdanie na temat sztuki cyrkowej;
4) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym, śledzi i stara się przewidywać nowe trendy.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat historii i rozwoju sztuki cyrkowej
Uczeń:
1) charakteryzuje wydarzenia cyrku światowego i polskiego na przestrzeni wieków;
2) określa rolę najwybitniejszych artystów i twórców cyrkowych w historii cyrku.
Poznanie roli historii i jej wpływu na oblicze współczesnej kultury
Uczeń:
1) charakteryzuje techniki cyrkowe w ujęciu historycznym i współczesnym;
2) dostrzega wpływ sztuki cyrkowej na inne dziedziny sztuki.
JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Znajomość środków językowych
Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych.
Rozumienie wypowiedzi
Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w tym ustne i pisemne wypowiedzi dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych.
Tworzenie wypowiedzi
Uczeń samodzielnie tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w tym wypowiedzi umożliwiające komunikowanie się w środowisku pracy.
Reagowanie na wypowiedzi
Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach, w tym związanych z komunikowaniem się w środowisku pracy; reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu.
Przetwarzanie wypowiedzi
Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego, w tym prostych tekstów związanych z wykonywaniem typowych czynności zawodowych.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Znajomość środków językowych
Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
1) człowiek (np. dane personalne, okresy życia, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, rzeczy osobiste, uczucia i emocje, umiejętności i zainteresowania);
2) miejsce zamieszkania (np. dom i jego okolica, pomieszczenia i wyposażenie domu, prace domowe, wynajmowanie mieszkania, przeprowadzka);
3) edukacja (np. szkoła i jej pomieszczenia, przedmioty nauczania, uczenie się, przybory szkolne, oceny szkolne, życie szkoły, zajęcia pozalekcyjne);
4) praca (np. zawody i związane z nimi czynności i obowiązki, miejsce pracy, praca dorywcza, wybór zawodu, poszukiwanie pracy, warunki pracy i zatrudnienia);
5) życie prywatne (np. rodzina, znajomi i przyjaciele, czynności życia codziennego, określanie czasu, formy spędzania czasu wolnego, święta i uroczystości, styl życia, konflikty i problemy);
6) żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowywanie, nawyki żywieniowe, lokale gastronomiczne);
7) zakupy i usługi (np. rodzaje sklepów, towary i ich cechy, sprzedawanie i kupowanie, środki płatnicze, promocja i reklama, korzystanie z usług, reklamacja);
8) podróżowanie i turystyka (np. środki transportu i korzystanie z nich, orientacja w terenie, baza noclegowa, wycieczki, zwiedzanie);
9) kultura (np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze, tradycje i zwyczaje, media);
10) sport (np. dyscypliny sportu, sprzęt sportowy, obiekty sportowe, imprezy sportowe, uprawianie sportu);
11) zdrowie (np. tryb życia, samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie, pierwsza pomoc w nagłych wypadkach);
12) nauka i technika (np. odkrycia naukowe, wynalazki, korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych i technologii informacyjno-komunikacyjnych);
13) świat przyrody (np. pogoda, pory roku, klimat, rośliny i zwierzęta, krajobraz, zagrożenie i ochrona środowiska naturalnego);
14) państwo i społeczeństwo (np. wydarzenia i zjawiska społeczne, problemy współczesnego świata);
15) elementy wiedzy o bezpieczeństwie i higienie pracy oraz o podejmowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej.
Rozumienie wypowiedzi
Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne, w tym dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje), artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
3) określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
4) określa kontekst wypowiedzi (np. formę, czas, miejsce, sytuację, uczestników);
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
6) układa informacje w określonym porządku;
7) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
Tworzenie wypowiedzi
Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne, w tym wypowiedzi umożliwiające komunikowanie się w środowisku pracy:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
4) przedstawia intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość;
5) opisuje upodobania;
6) wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia opinie i poglądy innych osób;
7) wyraża uczucia i emocje;
8) przedstawia zalety i wady różnych rozwiązań;
9) wyraża pewność, przypuszczenie, wątpliwości dotyczące zdarzeń z teraźniejszości i przyszłości;
10) przedstawia sposób postępowania (np. udziela instrukcji, wskazówek, określa zasady);
11) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
12) stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze;
13) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
Reagowanie na wypowiedzi
Uczeń potrafi uczestniczyć w rozmowie i w typowych sytuacjach - w tym związanych z komunikowaniem się w środowisku pracy potrafi reagować w sposób zrozumiały, odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej w formie prostego tekstu, w szczególności:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
4) wyraża swoje opinie i uzasadnia je, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
5) wyraża i uzasadnia swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
6) składa życzenia i gratulacje, odpowiada na życzenia i gratulacje;
7) zaprasza i odpowiada na zaproszenie;
8) proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
9) prosi o radę i udziela rady;
10) pyta o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia;
11) ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje;
12) wyraża prośbę oraz zgodę lub odmowę spełnienia prośby;
13) wyraża uczucia i emocje (np. radość, smutek, niezadowolenie, złość, zdziwienie, nadzieję, obawę);
14) stosuje zwroty i formy grzecznościowe;
15) dostosowuje styl wypowiedzi do sytuacji.
Przetwarzanie wypowiedzi
Uczeń potrafi zmieniać formę przekazu ustnego lub pisemnego - w tym prostych tekstów związanych z wykonywaniem typowych czynności zawodowych:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach, schematach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim;
4) przedstawia publicznie wcześniej przygotowany materiał, np. prezentację, film.
PODSTAWY CHARAKTERYZACJI
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat zasad i technik charakteryzacji
Uczeń:
1) poznaje różne rodzaje charakteryzacji, materiały, przybory i techniki;
2) kształtuje świadome stosowanie barw i złudzeń optycznych.
Projektowanie i wykonanie różnych rodzajów charakteryzacji
Uczeń:
1) dysponuje umiejętnościami potrzebnymi do stworzenia i wykonania wybranej scenicznej charakteryzacji dla siebie i innych;
2) potrafi dopasować makijaż do odpowiedniego stylu i układu akcji scenicznej.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat zasad i technik charakteryzacji
Uczeń:
1) posiada podstawową wiedzę w zakresie anatomii głowy, zwłaszcza twarzy;
2) rozróżnia materiały i przybory do wykonania makijażu;
3) jest świadomy znaczenia barw i złudzeń optycznych w charakteryzacji;
4) zna i opisuje różne rodzaje charakteryzacji.
Projektowanie i wykonanie różnych rodzajów charakteryzacji
Uczeń:
1) potrafi posługiwać się przyrządami służącymi do wykonania charakteryzacji;
2) potrafi wykonać pełną charakteryzację sceniczną na własnej twarzy, jak i na twarzy innych artystów;
3) dysponuje umiejętnościami potrzebnymi do tworzenia i wykonania własnych pomysłów charakteryzacji scenicznej;
4) potrafi skomponować odpowiedni makijaż do układu scenicznego i przedstawianej w nim postaci.
SPECJALNOŚĆ ARTYSTYCZNA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Przygotowanie do wykonania profesjonalnego pokazu artystycznego
Uczeń umiejętnie posługuje się techniką z wybranej specjalności artystycznej oraz łączy w praktyce wiedzę i umiejętności z zakresu innych technik: cyrkowych, tanecznych, aktorskich i podstaw charakteryzacji.
Doskonalenie własnych umiejętności i poszukiwanie nowych form wyrazu artystycznego
Uczeń:
1) potrafi samodzielnie weryfikować i wykorzystywać swoje umiejętności, zdolności i talent, a także motywuje siebie do ciągłego kształcenia i pracy nad swoim warsztatem;
2) aktywnie poszukuje inspiracji twórczej.
Zaangażowanie w życie artystyczne, kulturalne i społeczne
Uczeń:
1) interesuje się życiem artystycznym i kulturalnym w skali lokalnej i międzynarodowej;
2) świadomie dokonuje wyboru aktywności, wspiera je i aktywnie uczestniczy w wybranych działaniach artystycznych.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Przygotowanie do wykonania profesjonalnego pokazu artystycznego
Uczeń:
1) wykorzystuje i łączy w działaniach artystycznych wiedzę i umiejętności z zakresu technik cyrkowych, tanecznych oraz elementów gry aktorskiej i pantomimy;
2) dokłada wszelkich starań, aby profesjonalnie zaprezentować swój pokaz artystyczny;
3) prezentuje przygotowany pokaz artystyczny, wykorzystując różne rekwizyty (ogólnodostępne i wykonane we własnym zakresie);
4) realizuje swoje działania artystyczne indywidualnie i w zespole;
5) zna zasady ruchu scenicznego i potrafi dostosować swój występ do różnych warunków i przestrzeni scenicznej, jak: arena, scena teatralna, estrada, plener;
6) jest odporny na stres i przygotowany do pracy w trudnych i zmiennych warunkach (różne warunki klimatyczne);
7) posiada niezbędne umiejętności w zakresie występów publicznych (opanowanie tremy, koncentracja, automotywacja).
Doskonalenie własnych umiejętności i poszukiwanie nowych form wyrazu artystycznego
Uczeń:
1) przyjmuje aktywną postawę i stale doskonali swój warsztat;
2) dąży do kreowania i realizacji własnych koncepcji artystycznych;
3) posiada niezbędną wiedzę, umiejętności i zdolności do stworzenia oprawy artystycznej pokazu (muzyka, kostium, charakteryzacja);
4) czerpie inspirację z innych dziedzin, aby wzbogacić i wzmocnić wyraz artystyczny swoich pokazów.
Zaangażowanie w życie artystyczne, kulturalne i społeczne
Uczeń:
1) uczestniczy w różnych formach aktywności artystycznej;
2) angażuje się w życie społeczności lokalnej;
3) odnosi się z szacunkiem do nestorów i dorobku sztuki cyrkowej.
TECHNIKI TANECZNE
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Zdobycie wiedzy i umiejętności z zakresu różnych technik tanecznych
Uczeń:
1) poznaje terminologię i zdobywa wiedzę i umiejętności z zakresu różnych technik tanecznych;
2) rozróżnia poznane techniki taneczne.
Rozwijanie koordynacji, poczucia rytmu i pamięci ruchowej
Uczeń:
1) rozwija lekkość i harmonię ruchu, gibkość, skoczność, zwinność i równowagę;
2) doskonali świadomość ruchową własnego ciała i wyczucie przestrzeni;
3) zapamiętuje wybrane układy choreograficzne.
Rozwijanie wyobraźni i ekspresji muzyczno-ruchowej
Uczeń:
1) doskonali kreatywność, wrażliwość artystyczną i emocjonalną;
2) przestrzega czystości formy i estetyki ruchu;
3) przygotowuje i prezentuje różne układy taneczne (indywidualnie i zespołowo) oraz potrafi je zastosować w połączeniu z innymi technikami cyrkowymi.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Zdobycie wiedzy z zakresu różnych technik tanecznych
Uczeń:
1) świadomie utrzymuje prawidłową postawę ciała;
2) zna i rozpoznaje podstawowe style i techniki taneczne;
3) umiejętnie posługuje się terminologią z zakresu różnych technik tanecznych;
4) rozpoznaje różnice i cechy wspólne poznanych technik tanecznych;
5) zna podstawowe zasady rozciągania, wzmacniania i rozluźniania ciała;
6) umiejętnie wykorzystuje przestrzeń sceniczną.
Rozwijanie koordynacji, poczucia rytmu i pamięci ruchowej
Uczeń:
1) dostosowuje działania taneczne do prezentowanego repertuaru muzycznego;
2) płynnie łączy elementy taneczne i gesty;
3) swobodnie wykonuje elementy taneczne;
4) kontrastuje ruchy pod względem dynamiki, tempa i ekspresji;
5) zapamiętuje bezbłędnie dłuższą etiudę taneczną;
6) rozwija gibkość ciała, skoczność, zwinność i równowagę.
Rozwijanie wyobraźni i ekspresji muzyczno-ruchowej
Uczeń:
1) realizuje własne koncepcje artystyczne;
2) wykorzystuje wrażliwość muzyczną i estetyczną w tworzeniu układów choreograficznych;
3) współpracuje z partnerami przy realizacji działań zespołowych;
4) wykorzystuje poznane elementy taneczne w komponowaniu występów artystycznych.
ZASADY ZDROWEGO ŻYWIENIA Z ELEMENTAMI ANATOMII CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Zdobycie wiedzy o zasadach zdrowego żywienia i zdrowego trybu życia.
Uczeń:
1) zdobywa świadomość zdrowotną oraz nawyki dbania o własne zdrowie w życiu codziennym;
2) przyswaja i utrwala wiedzę z zakresu podstawowych zasad zdrowego żywienia;
3) poznaje i stosuje w praktyce metody żywienia uwzględniające zapotrzebowanie energetyczne organizmu;
4) nabywa umiejętność planowania i konstruowania odpowiedniej dla uprawianej dyscypliny piramidy pokarmowej;
5) zdobywa wiedzę o podstawowych i niezbędnych dla człowieka składnikach odżywczych.
Nabycie podstawowej wiedzy z zakresu anatomii i biomechaniki.
Uczeń:
1) poznaje anatomię czynnościową człowieka ze szczególnym uwzględnieniem układu ruchu;
2) zapoznaje się z wybranymi zagadnieniami anatomii czynnościowej oraz funkcjonowaniem układu pokarmowego i nerwowego;
3) zdobywa wiedzę w zakresie możliwości psychomotorycznych organizmu ludzkiego oraz wpływu wykonywanych ćwiczeń na rozwój sprawności fizycznej.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Zdobycie wiedzy o zasadach zdrowego żywienia i zdrowego trybu życia.
Uczeń:
1) posiada świadomość zdrowotną;
2) utrwala nawyki dbania o własne zdrowie w codziennych sytuacjach w szkole i w domu, w tym właściwe nawyki żywieniowe;
3) utrwala wiedzę z zakresu podstawowych zasad zdrowego żywienia i stosuje ją dla podniesienia własnej sprawności fizycznej;
4) stosuje w praktyce metody żywienia uwzględniające zapotrzebowanie energetyczne organizmu zarówno przed treningiem, jak i po nim;
5) poosiada umiejętność planowania i konstruowania odpowiedniej dla uprawianej dyscypliny piramidy pokarmowej, potrafi stosować wiedzę o piramidzie pokarmowej dla zachowania odpowiednich proporcji w diecie własnej;
6) dysponuje wiedzą o podstawowych i niezbędnych dla człowieka składnikach odżywczych (białko, węglowodany, tłuszcze, witaminy, składniki mineralne, woda i błonnik) oraz umie określać ich źródła pochodzenia i zapotrzebowanie organizmu na poszczególne składniki.
Nabycie podstawowej wiedzy z zakresu anatomii i biomechaniki.
Uczeń:
1) umie wykorzystać wiedzę z zakresu anatomii do dostosowania ćwiczeń do możliwości własnego organizmu;
2) potrafi dokonać samooceny i samokontroli w zakresie sprawności fizycznej i prawidłowej postawy;
3) stosuje w praktyce życia codziennego i treningów pozyskaną wiedzę o układzie pokarmowym i nerwowym, dostosowuje ją do swojej specjalności w sposób zapewniający jak najlepsze efekty zdrowotne i wydolnościowe;
4) stosuje wiedzę z zakresu możliwości psychomotorycznych organizmu ludzkiego oraz wpływu wykonywanych ćwiczeń na rozwój sprawności fizycznej;
5) umie odwoływać się do wiedzy dotyczącej higieny człowieka oraz umiejętności uzyskanych na innych zajęciach.
ŻONGLERKA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Zdobycie wiedzy i umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich
Uczeń poznaje terminologię oraz zdobywa umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich: rzucania, podrzucania i łapania przyborów.
Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej
Uczeń doskonali zdolności manualne, cierpliwość, determinację i upór w dążeniu do celu.
Praktyczne stosowanie różnych form i sposobów żonglowania Uczeń:
1) poznaje żonglerkę solową oraz zespołową;
2) rozwija wyobraźnię i poszukuje inspiracji do kreowania nowych technik.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Zdobycie wiedzy i umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich
Uczeń:
1) stosuje prawidłową technikę, żonglując różnymi przyborami;
2) rozróżnia formy i sposoby żonglowania;
3) potrafi wyliczyć częstotliwość wyrzutów i podań.
Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej
Uczeń:
1) stale zwiększa liczbę podrzucanych i łapanych przyborów;
2) zmienia częstotliwość wyrzutów i podań.
Praktyczne stosowanie różnych form i sposobów żonglowania
Uczeń:
1) wdraża poznane techniki, formy i sposoby żonglowania;
2) łączy kilka sposobów żonglowania w jedną ciągłą sekwencję;
3) łączy coraz trudniejsze i dłuższe sekwencje ruchów;
4) przygotowuje i prezentuje (indywidualnie i zespołowo) pokazy umiejętności żonglerskich.
WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR CYRKOWY
Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce, niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).
Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych.
Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających z tygodniowego lub semestralnego rozkładu zajęć.
Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w szkole sztuki cyrkowej wynosi: 58 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).
Załącznik nr 4 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor scen muzycznych
Zawód aktor scen muzycznych obejmuje następujące specjalności:
1) specjalność wokalno-aktorską;
2) specjalność wokalno-baletową.
EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W POLICEALNEJ SZKOLE MUZYCZNEJ
Uczeń:
1) posługuje się terminologią właściwą dla danego projektu artystycznego;
2) twórczo wykonuje powierzone mu zadania, realizując koncepcję reżysera;
3) świadomie stosuje w praktyce zawodowej nabytą wiedzę i umiejętności;
4) wartościuje różne projekty artystyczne;
5) korzysta z różnych źródeł informacji dotyczących swojej specjalizacji;
6) ocenia i koryguje własny rozwój zawodowy;
7) wybiera repertuar odpowiedni do swoich predyspozycji i możliwości artystycznych;
8) posiada umiejętność koncentracji i radzi sobie z tremą;
9) bierze udział w przeglądach, konkursach i castingach;
10) zachowuje kondycję i dyspozycję zawodową;
11) zna zasady obowiązujące na rynku pracy;
12) przestrzega zasad kultury i etyki zawodowej.
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
GRA AKTORSKA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Praca nad tekstem
Uczeń samodzielnie pracuje nad tekstem, wykorzystując swoje umiejętności techniczne.
Konstruowanie struktury postaci scenicznej
Uczeń buduje postać według poleceń reżysera i przeprowadza jej psychologiczno-emocjonalny profil.
Praca z partnerem
Uczeń nawiązuje kontakt emocjonalny z partnerami, prowadzi dialog emocjonalny i słowny.
Realizacja postaci scenicznej w ruchu i przestrzeni
Uczeń w oparciu o wiedzę historyczną i literacką, w określonej przestrzeni scenicznej, konstruuje postać według wskazówek reżysera i wymagań epoki.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Praca nad tekstem
Uczeń:
1) analizuje tekst ze zrozumieniem;
2) stosuje zasady wersyfikacji;
3) świadomie używa swojego głosu i oddechu podczas mówienia tekstu;
4) wypowiada różne rodzaje wiersza (np. sylabiczny, sylabotoniczny, toniczny, wolny);
5) posługuje się prawidłowo dykcją, jest komunikatywny i wyrazisty.
Konstruowanie struktury postaci scenicznej
Uczeń:
1) uaktywnia emocje konieczne do budowania roli;
2) świadomie używa swego ciała, gestu, głosu i oddechu;
3) gra rolę „poza tekstem”, nie wyłączając się podczas akcji;
4) zapamiętuje i realizuje uwagi reżysera;
5) stosuje różne style gry aktorskiej.
Praca z partnerem
Uczeń:
1) prowadzi dialog w kontakcie z partnerem;
2) stosuje techniki dialogu i prawdy scenicznej.
Realizacja postaci scenicznej w ruchu i przestrzeni
Uczeń:
1) ma orientację w przestrzeni scenicznej;
2) wykorzystuje rekwizyt;
3) używa ruchu i gestu stosownych dla określonej epoki i stylu;
4) swobodnie porusza się w kostiumie;
5) samodzielnie konstruuje proste zdarzenia dramatyczne;
6) stosuje techniki uczenia się tekstu na pamięć, techniki koncentracji i sposoby radzenia sobie z tremą.
ŚPIEW
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Warsztat
Uczeń:
1) charakteryzuje podstawy techniki śpiewu klasycznego i praktyki muzyczne występujące w musicalu oraz muzyce rozrywkowej i jazzowej;
2) stosuje zróżnicowane techniki wokalne;
3) adaptuje techniki wokalne do charakteru i stylu wykonywanego utworu.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Warsztat
Uczeń:
1) przyjmuje prawidłową postawę ciała podczas mówienia i śpiewania, stosuje właściwy tor oddechowy (przeponowo-żebrowy);
2) stosuje zasady higienicznego posługiwania się głosem;
3) ma świadomość roli oddechu w fonacji, rozróżnia typy oddechów, rozumie zasady funkcjonowania narządów mowy (prawidłowo określa miejsce i sposób artykulacji głosek w mowie i śpiewie);
4) jest świadomy roli słuchu w procesie tworzenia i kontroli głosu;
5) jest świadomy wpływu stanu emocjonalnego i fizycznego na emitowany dźwięk, rozumie zagadnienia wydobycia i prowadzenia dźwięku, jego pozycji, intonacji, impostacji, wykorzystywania rezonatorów, wyrównywania rejestrów;
6) stosuje heterogeniczne ćwiczenia wokalne odpowiednie dla swojego rodzaju głosu;
7) kontroluje intonację dźwięku i samodzielnie dokonuje jej korekty;
8) odczytuje tekst nutowy utworu i uczy się go zgodnie z zapisem;
9) samodzielnie opracowuje łatwy utwór pod względem techniczno-wykonawczym;
10) dobiera do swoich możliwości wokalnych i wykonywanego repertuaru rodzaj wprawek przygotowujących aparat głosowy do występu;
11) stosuje w utworach dynamikę w ramach swoich możliwości głosowych;
12) operuje artykulacją (np. legato, non legato i staccato) w zakresie pozwalającym na stylowe wykonanie utworu, wykorzystując znajomość pojęć i terminów muzycznych interpretuje utwór zgodnie z jego treścią, charakterem oraz stylem epoki;
13) swobodnie operuje głosem, stosując różne techniki wokalne (np. kantylena, improwizacja, skat, melorecytacja, szept);
14) operuje techniką wokalną, uwzględniając specyfikę fonetyki danego języka;
15) stosuje techniki wykonawstwa musicalowego (belting, legit voice, mixed voice, microphone technics);
16) w oparciu o repertuar o odpowiednim stopniu trudności koordynuje i doskonali wszystkie elementy techniki wokalnej w celu poszerzenia skali głosu.
TANIEC
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Taniec klasyczny
Uczeń:
1) rozróżnia i właściwie definiuje elementy poszczególnych ćwiczeń, objaśnia celowość ich zastosowania w kombinacjach i krótkich formach choreograficznych, posługując się słownictwem specjalistycznym;
2) zapamiętuje i wykonuje treści prostych i złożonych ćwiczeń i kombinacji oraz krótkich form choreograficznych, zachowując prawidłową koordynację ciała w połączeniu z dyscypliną muzyczną, w tempie i stylu odpowiednim dla ich charakteru.
Taniec ludowy i charakterystyczny
Uczeń:
1) rozróżnia i właściwie definiuje elementy i figury poszczególnych tańców ludowych i charakterystycznych;
2) objaśnia genezę, strukturę ruchowo-muzyczną oraz schematy choreograficzne, posługując się słownictwem specjalistycznym;
3) zapamiętuje i wykonuje proste i rozbudowane ćwiczenia solo, w parze i w zespole, wspomagające naukę elementów i figur poszczególnych tańców;
4) realizuje zadania i treści choreograficzne danego tańca w formie właściwej dla jego stylu, charakteru i struktury muzycznej.
Partnerowanie
Uczeń:
1) rozróżnia i właściwie definiuje elementy i pozy partnerowania w poszczególnych ćwiczeniach i kombinacjach oraz krótkich formach choreograficznych, charakterystycznych dla różnych technik tańca;
2) objaśnia zasady i celowość ich zastosowania, posługując się słownictwem specjalistycznym;
3) zapamiętuje i wykonuje w duecie i grupie, proste i rozbudowane kombinacje oraz krótkie formy choreograficzne w różnych technikach tańca, stosując odpowiednią technikę partnerowania, podporządkowaną prawidłowej koordynacji: partnera, partnerki, grupy.
Taniec współczesny
Uczeń:
1) rozumie celowość pracy w danej technice;
2) rozróżnia style tańca (współczesny, jazz funky, jazz broadway) i umie się w nich poruszać.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Taniec klasyczny
Uczeń:
1) posługuje się terminologią tańca klasycznego;
2) operuje terminami związanymi z zakresem ruchu oraz elementami jego jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;
3) analizuje związek muzyki z ruchem;
4) korzysta z różnych źródeł informacji propagujących literaturę baletową;
5) ocenia wartości artystyczne realizacji scenicznych, opartych na technice tańca klasycznego;
6) stosuje odpowiednie partie ćwiczeń rozgrzewających i przygotowujących ciało do realizacji zadań tanecznych;
7) stosuje prawidłowe pozycje rąk i nóg oraz położenia ciała (épaulement, pozy);
8) wykonuje przy drążku i na środku sali ćwiczenia z grupy: pliés, battements, zwrotów i obrotów (np. pirouettes, tours), formy ronds de jambe oraz treści ćwiczeń z zastosowaniem półpalców i łączników tanecznych (np. flic-flack, glissades, pas de bourrees, pas tombe, pas chasse);
9) wykonuje proste i złożone formy adagia tańca klasycznego;
10) wykonuje różne formy allegro tańca klasycznego (małe, średnie, duże skoki) w ćwiczeniach i kombinacjach na środku sali;
11) stosuje elementy jakości ruchu w funkcjonowaniu ciała, odpowiednie dla danego ćwiczenia i kombinacji;
12) koordynuje pracę całego ciała w połączeniu z dyscypliną muzyczną, w tempie i charakterze odpowiednim dla poszczególnych ćwiczeń i kombinacji;
13) realizuje krótkie formy choreograficzne, kładąc nacisk na ich interpretację oraz wyraz artystyczny;
14) akceptuje intensywność wysiłku fizycznego oraz powtarzalność wykonywania poszczególnych ćwiczeń i kombinacji, niezbędną w realizacji zadań tanecznych.
Taniec ludowy i charakterystyczny Uczeń:
1) korzysta z różnych źródeł informacji na temat folkloru rodzimego oraz innych narodów, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki tanecznej;
2) analizuje schematy i treści choreograficzne poszczególnych tańców;
3) objaśnia genezę i strukturę ruchowo-taneczną danego tańca oraz związanych z nim charakterystycznych strojów i rekwizytów;
4) operuje terminologią związaną z zakresem ruchu oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;
5) rozróżnia i definiuje elementy i figury poszczególnych tańców oraz ćwiczenia wspomagające ich naukę;
6) tłumaczy zasadność ćwiczeń wspomagających i rozwijających motorykę ciała;
7) stosuje odpowiednie partie ćwiczeń rozgrzewających, wspomagających i przygotowujących ciało do realizacji zadań tanecznych;
8) stosuje elementy jakości ruchu w funkcjonowaniu ciała, odpowiednie dla danych ćwiczeń, elementów i figur tańca;
9) wykonuje treści prostych i rozbudowanych ćwiczeń wspomagających naukę elementów i figur poszczególnych tańców;
10) koordynuje pracę całego ciała w tańcu z: partnerką, partnerem, grupą, stosując odpowiednią technikę tańca i partnerowania;
11) wykorzystuje techniki taneczne odpowiednio do stopnia trudności danego ćwiczenia, elementu i figury;
12) realizuje zadania i treści choreograficzne danego tańca w formie właściwej dla jego stylu, charakteru i struktury muzycznej;
13) łączy taniec ze śpiewem.
Partnerowanie
Uczeń:
1) posługuje się terminologią w zakresie partnerowania odpowiednią dla danej techniki tańca;
2) operuje terminami związanymi z zakresem ruchu w duecie i grupie oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;
3) definiuje poszczególne elementy i pozy partnerowania, charakterystyczne dla danej techniki tańca, i określa ich stopień trudności;
4) objaśnia czynności partnera i partnerki w duecie lub w grupie, analizuje treści prostych i rozbudowanych kombinacji oraz krótkich form choreograficznych w duecie i w grupie;
5) stosuje odpowiednie ćwiczenia rozgrzewające, wspomagające i rozwijające motorykę ciała podporządkowaną technice partnerowania;
6) wykonuje łączone w kombinacje i krótkie formy choreograficzne elementy partnerowania, np.: trzymanie w talii, trzymanie za jedną lub dwie ręce, kroki (pas) łączące i wiążące, zwroty, oprowadzenia, obroty, pirouettes;
7) wykonuje łączone w kombinacje i formy choreograficzne pozy parterowe, niskie, średnie i górne z ich uniesieniami, podnoszeniami, przenoszeniami, padami, adekwatnymi do danej techniki tańca;
8) wykonuje elementy małego, średniego i grand allegro w różnych technikach tańca;
9) koordynuje pracę całego ciała odpowiednio dla realizacji zadań w parze lub grupie, w tempie i charakterze odpowiednim dla poszczególnych kombinacji i etiud tanecznych;
10) stosuje elementy jakości ruchu niezbędne w funkcjonowaniu tancerza w duecie i grupie, odpowiednie dla danych elementów i póz techniki partnerowania;
11) realizuje treści choreograficzne w duecie i grupie, kładąc nacisk na ich interpretację oraz wyraz artystyczny.
Taniec współczesny
Uczeń:
1) przygotowuje swoje ciało do pracy, stosując ćwiczenia rozgrzewające;
2) rozwija koordynację ruchową w ćwiczeniach i układach choreograficznych;
3) wzmacnia i rozciąga poszczególne partie ciała (mięśnie), celem poszerzenia zakresu ruchu i podnoszenia poziomu wykonawczego;
4) porusza się w przestrzeni sali i sceny, świadomie budując rysunki sceniczne w grupie;
5) operuje oddechem celem połączenia tańca ze śpiewem;
6) używa ekspresji i środków wyrazu scenicznego zgodnego z charakterem tańca;
7) improwizuje w tańcu.
WYBRANE ZAGADNIENIA Z HISTORII DZIEDZINY
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Elementy wiedzy o teatrze muzycznym
Uczeń:
1) charakteryzuje mechanizmy zmian w teatrze muzycznym, wykorzystując konteksty historyczne, polityczne i społeczno-kulturowe;
2) opisuje dokonania wybranych twórców teatru muzycznego na przestrzeni dziejów oraz w czasach współczesnych.
Współczesny teatr muzyczny
Uczeń orientuje się w najważniejszych współczesnych wydarzeniach kulturalnych.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Elementy wiedzy o teatrze muzycznym
Uczeń:
1) rozpoznaje style i kierunki w sztuce i muzyce;
2) formułuje cechy stylistyczne wybranych gatunków i form muzycznych, teatralnych i musicalowych;
3) stosuje właściwą terminologię;
4) charakteryzuje dokonania twórcze wybranych artystów i grup artystycznych;
5) interpretuje utwór zgodnie z kanonem określonych reguł stylistycznych, kulturowych i językowych;
6) tworzy wypowiedzi, prezentacje, formułuje sądy, ocenia zjawiska występujące w kulturze muzycznej i literackiej;
7) rozpoznaje wybrane przykłady z literatury muzycznej różnych epok stylistycznych w kontekście wiedzy ogólnokulturowej;
8) korzysta z różnych źródeł przy pozyskiwaniu materiałów źródłowych i formułowaniu wniosków (czytania recenzji muzycznej, oddziela warstwę informacyjną od opinii).
Współczesny teatr muzyczny
Uczeń:
1) interpretuje czytane teksty oraz oglądane spektakle;
2) formułuje poglądy na temat wydarzeń kulturalnych;
3) omawia dokonania współczesnych twórców;
4) aktualizuje wiedzę na temat najnowszych przedsięwzięć artystycznych.
CHARAKTERYZACJA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Elementy wiedzy o charakteryzacji
Kluczowymi działami przedmiotu są: historia charakteryzacji, charakteryzacja twarzy, charakteryzacja całego ciała oraz technika stosowania peruk i zarostów.
Uczeń:
1) zna i rozpoznaje podstawowe techniki charakteryzacji, a także materiały i narzędzia;
2) posługuje się słownictwem z zakresu charakteryzacji;
3) zna materiały i narzędzia oraz środki artystyczne wykorzystywane w charakteryzacji.
Warsztat
Uczeń:
1) projektuje charakteryzację w oparciu o wymogi reżysera;
2) stosuje techniki charakteryzacji, dobierając narzędzia i materiały.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Elementy wiedzy o charakteryzacji
Uczeń:
1) charakteryzuje ewolucję technik i form charakteryzacji;
2) rozróżnia i definiuje podstawowe terminy związane ze sztuką charakteryzacji;
3) opisuje podstawowe materiały i narzędzia używane do wykonania charakteryzacji;
4) opracowuje projekt scenografa lub tworzy własne projekty.
Warsztat
Uczeń:
1) komponuje charakteryzację twarzy i ciała, stosując poprawną konstrukcję, proporcje, właściwą formę oraz odpowiednią technikę;
2) wybiera techniki charakteryzacji w zależności od uwarunkowań zewnętrznych;
3) stosuje podstawowe techniki charakteryzacji: z użyciem szminek tłustych, farb wodnych, kremowych, zarostów, efektów specjalnych „3D”;
4) różnicuje wyrazistość i intensywność charakteryzacji w zależności od rodzaju działań scenicznych i zadań aktorskich (teatr, film, telewizja, estrada);
5) organizuje stanowisko pracy charakteryzatorskiej zgodnie z zasadami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosuje przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska.
UMUZYKALNIENIE
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Elementy wiedzy o muzyce w zakresie przedmiotu umuzykalnienie
Uczeń kształci umiejętności: czytania nut głosem, pamięć i wyobraźnię muzyczną oraz poczucie rytmu.
Warsztat
Uczeń:
1) prawidłowo intonuje tekst muzyczny;
2) rozpoznaje, analizuje i zapamiętuje materiał muzyczny oraz właściwie nim operuje.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Elementy wiedzy o muzyce w zakresie przedmiotu umuzykalnienie
Uczeń:
1) poznaje notację muzyczną i elementy dzieła muzycznego: metrum, rytm, harmonię, budowę formalną utworów oraz określenia wykonawcze;
2) poznaje elementy improwizacji wokalnej.
Warsztat
Uczeń:
1) rozpoznaje, śpiewa i zapisuje interwały proste i złożone, odmiany gam, skale poza systemem dur-moll;
2) analizuje melodię, powtarzają głosem;
3) analizuje tekst muzyczny w oparciu o opracowywane przykłady z literatury wokalnej ze zwróceniem uwagi na określenia wykonawcze;
4) śpiewa ćwiczenia a vista jednogłosowe tonalne i o rozszerzonej tonalności, dwugłosowe i wielogłosowe w grupach (przygotowanych i a vista);
5) zapisuje ze słuchu przebiegi melodyczno-rytmiczne;
6) rozpoznaje i intonuje interwały harmoniczne, trój dźwięki i czterodźwięki;
7) analizuje słuchowo wybrane przebiegi harmoniczne;
8) koreluje wiedzę teoretyczną z działaniami praktycznymi w zakresie słuchania, zapamiętywania i zapisywania.
SPECJALNOŚĆ WOKALNO-AKTORSKA
PIOSENKA AKTORSKA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Piosenka aktorska - elementy wiedzy
Uczeń poznaje teoretyczne zagadnienia z zakresu piosenki aktorskiej oraz materiał literacko-muzyczny, zarówno polski, jak i zagraniczny.
Warsztat
Uczeń wykorzystuje umiejętności techniczne - aktorskie i wokalne w interpretacji utworu muzycznego.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Piosenka aktorska - elementy wiedzy
Uczeń:
1) posługuje się terminologią związaną z dziedzinami sztuki wykorzystywanymi w pracy twórczej - min. muzyką, literaturą, teatrem, tańcem;
2) rozróżnia i charakteryzuje techniki aktorskie i wokalne;
3) dokonuje selekcji repertuaru, uwzględniając jego styl, tło historyczne, kulturowe;
4) definiuje i analizuje środki wyrazu artystycznego.
Warsztat
Uczeń:
1) wykonuje utwór wokalny, realizując przy tym zadania aktorskie;
2) realizuje utwory wokalne w różnych stylach muzycznych;
3) improwizuje wokalnie i aktorsko na zadany temat;
4) wykorzystuje techniczne możliwości teatru - oświetlenie, charakteryzację, rekwizyty, dekorację;
5) wyszukuje i analizuje repertuar zgodnie ze swoimi predyspozycjami wokalnymi, wrażliwością i estetyką, bądź z uwzględnieniem założeń reżysera;
6) dokonuje psychologicznej analizy postaci scenicznych i zdarzeń;
7) buduje konsekwentnie postać sceniczną, uwzględniając min. jej charakter, wiek, epokę, język;
8) współpracuje z osobami zaangażowanymi w występ sceniczny - reżyserem, akompaniatorem, choreografem, zespołem muzycznym, partnerami na scenie;
9) przygotowuje i śpiewa minimum jedną piosenkę aktorską z polskiego repertuaru w trakcie semestru.
WIERSZ
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Elementy wiedzy o wierszu
Uczeń:
1) rozpoznaje poszczególne rodzaje wiersza (wiersz numeryczny we wszystkich odmianach, wiersz biały);
2) zna jednostki miary oraz elementy struktury budujące poszczególne odmiany wiersza.
Warsztat
Uczeń tworzy interpretacje tekstu poetyckiego, korzystając ze znanych środków ekspresji.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Elementy wiedzy o wierszu
Uczeń:
1) rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane ze strukturą tekstu poetyckiego (np. wiersz biały i numeryczny, rodzaje wiersza numerycznego: sylabik, sylabotonik, tonik; średniówka, klauzula, przerzutnia, zestrój akcentowy, jednostki miary poszczególnych rodzajów wiersza, rodzaje stóp);
2) posługuje się słownictwem specjalistycznym.
Warsztat
Uczeń:
1) analizuje strukturę zadanego tekstu;
2) przeprowadza analizę literacką;
3) przeprowadza analizę aktorską tekstu, doprowadzając wszystkie intencje postaci do poziomu konkretu;
4) wykorzystuje wszelkie elementy struktury wiersza, tworząc artystyczną interpretację tekstu;
5) wykorzystuje intonacyjne i dynamiczne środki wyrazu artystycznego;
6) w tekstach bardziej wieloznacznych sam stwarza odpowiedni kontekst okoliczności założonych, a na ich bazie formułuje dla podmiotu lirycznego zadanie główne, zgodnie z metodą Stanisławskiego;
7) interpretuje tekst w oparciu o zasadę dialogu;
8) opracowuje i przygotowuje jeden tekst poetycki w semestrze.
PROZA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Warsztat
Uczeń interpretuje teksty z zakresu prozy klasycznej, współczesnej, monologu scenicznego i dialogów, wykorzystując literaturę polską i światową.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Warsztat
Uczeń:
1) interpretuje tekst z zastosowaniem właściwych technik mowy, technik oddechowych i interpretacyjnych;
2) posługuje się terminologią z zakresu techniki mowy, technik aktorskich, praktyki scenicznej, literatury;
3) dokonuje selekcji i analizy utworu literackiego pod kątem jego scenicznej realizacji;
4) stosuje techniki wypowiedzi scenicznej: frazuje, wykorzystuje pauzę, akcent, rytm, intonację, iloczas, wyrazistość, natężenie głosu, oddech, tempo;
5) interpretuje z zachowaniem stylu epoki i gatunku literackiego;
6) uwzględnia charakter postaci, ich wiek, styl języka, kontekst historyczny;
7) interpretuje tekst w sposób poprawny technicznie i zgodny z założeniami reżysera lub autora tekstu;
8) przygotowuje minimum jeden tekst w semestrze z uwzględnieniem literatury polskiej i światowej.
SPECJALNOŚĆ WOKALNO-BALETOWA
STEP
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Elementy wiedzy o stepie
Uczeń:
1) charakteryzuje techniki stepu;
2) umie powiązać rozwój stepu z rozwojem muzyki rozrywkowej oraz musicalu.
Warsztat
Uczeń:
1) tworzy choreografię do zadanej oraz wybranej przez siebie muzyki;
2) opracowuje popis sceniczny zarówno pod względem choreograficznym, techniki wykonania, jak i oprawy scenograficznej, światła i kostiumu.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Elementy wiedzy o stepie
Uczeń:
1) posługuje się słownictwem specjalistycznym;
2) opisuje genezę tańca stepowanego: wpływy rytmicznych tańców czarnych niewolników, inne tańce etniczne polegające na wystukiwaniu rytmu nogami, amerykańskie mieszanie się kultur i jego wpływ na step;
3) zna literaturę muzyczną przeznaczoną do stepowania, muzyczne filmy wykorzystujące tę technikę tańca oraz jej wybitnych przedstawicieli.
Warsztat
Uczeń:
1) powtarza poszczególne techniki stepu - uderzeniowe oraz kombinacje tradycyjne:
jednouderzeniowe (step, brush, spunk, heel, scuf, toe, bali, stomp),
dwuuderzeniowe (shuffle, scuffing, heeldrop, flap, ball-change),
trójuderzeniowe (triole) w metrum parzystym i nieparzystym (walc),
techniki 4- i 5-uderzeniowe (łączenie technik);
2) łączy ruch taneczny w stepie z umiejętnościami z innych przedmiotów taneczno- baletowych:
ćwiczenia w półobrocie,
piruety w stepie - technika ambuate z wykorzystaniem dublowanych triol w obrocie,
precyzyjne realizacje grup rytmicznych za pomocą technik uderzeniowych - glisady i slajdy (ślizgi);
3) wykorzystuje kombinacje historyczne (np. shim-sham, grapevine, scratch, spotting, heeldrop);
4) dobiera akompaniament spośród bogatego repertuaru dzieł scenicznych oraz muzyki z gatunku jazz i swing;
5) wykorzystuje cechy współczesnej formy stepu w Stanach Zjednoczonych i w Europie:
step tradycyjny z elementami tańca jazzowego i swingu,
technika „knock” jako odrębny styl (taniec irlandzki),
elementy czeczotki (jej wykorzystanie np. w parodii),
technika „stomp” - taniec z wykorzystaniem perkusyjnych dźwięków przedmiotów codziennego użytku;
6) kontroluje swoją prace nad formą - przed lustrem i bez lustra;
7) improwizuje krótką etiudę taneczną do zadanej muzyki, twórczo wykorzystując rekwizyt i kostium;
8) układa własną choreografię z wykorzystaniem poznanych i własnych kombinacji.
PANTOMIMA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Elementy wiedzy o pantomimie
Uczeń zdobywa wiedzę o pojęciach i założeniach pantomimy oraz o najważniejszych etapach w rozwoju tej dziedziny sztuki scenicznej. Posługuje się terminologią specjalistyczną.
Warsztat
Uczeń konstruuje etiudę pantomimiczną z zastosowaniem wybranych elementów techniki pantomimy klasycznej i gry aktorskiej.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Elementy wiedzy o pantomimie
Uczeń:
1) posługuje się terminologią specjalistyczną;
2) charakteryzuje pojęcia i założenia pantomimy oraz etapy jej rozwoju;
3) omawia działalność artystyczną najwybitniejszych twórców pantomimy;
4) charakteryzuje zasady budowania postaci scenicznej;
5) zna zasady pracy ciałem w przestrzeni;
6) definiuje znaczenie i zastosowanie gestu scenicznego;
7) wyjaśnia zasady wykonywanych ćwiczeń i elementów technicznych pantomimy klasycznej;
8) definiuje zasady budowania etiudy pantomimicznej;
9) objaśnia reguły współpracy z partnerem i w grupie.
Warsztat
Uczeń:
1) stosuje rozgrzewkę pantomimiczną;
2) wykonuje ćwiczenia z zakresu plastyki ruchu scenicznego;
3) różnicuje ruch pod względem dynamiki, pracuje ciałem w określonych kierunkach w przestrzeni, równocześnie łącząc elementy techniczne z emocjami i fabułą sceniczną;
4) wyraża emocje ciałem, łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu innych technik ruchu i gry aktorskiej.
WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR SCEN MUZYCZNYCH
Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji). Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalnościach.
Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do wykonawstwa muzycznego posiadające sprzęt nagłaśniający, do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających z semestralnego rozkładu zajęć.
W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca w swoich zasobach materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (nuty, książki, nagrania i prasa specjalistyczna).
Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w policealnej szkole muzycznej wynosi: 1628 godzin (w ujęciu semestralnym w cyklu kształcenia).
Załącznik nr 5 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie muzyk
EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOLE MUZYCZNEJ I STOPNIA ORAZ W SZKOLE MUZYCZNEJ I STOPNIA Uczeń:
1) szanuje dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów;
2) przestrzega zasad kultury, etyki i prawa autorskiego;
3) posiada wiedzę niezbędną do rozwijania gry na instrumencie i do świadomego uczestnictwa w życiu muzycznym;
4) zna i stosuje zasady dotyczące występów publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem zachowania i stroju;
5) wykazuje wrażliwość artystyczną w kreatywnym realizowaniu zadań;
6) rozwija pasję muzyczną przez podejmowanie inicjatyw artystycznych;
7) publicznie prezentuje swoje dokonania;
8) podczas gry na instrumencie prawidłowo operuje aparatem gry;
9) czyta nuty ze zrozumieniem, potrafi wykonać a vista proste utwory muzyczne;
10) wykorzystuje wiedzę ogólnomuzyczną oraz umiejętności niezbędne do zrozumienia i wykonywania utworów;
11) świadomie wykorzystuje słuch muzyczny w działaniach praktycznych;
12) realizuje wskazówki wykonawcze ze zrozumieniem;
13) ocenia jakość wykonywanych zadań;
14) pracuje w zespole pod nadzorem osoby odpowiedzialnej za realizację projektu oraz bierze współodpowiedzialność za efekt tej pracy;
15) integruje się i współpracuje z członkami zespołu;
16) buduje relacje oparte na zaufaniu;
17) wykazuje się w działaniu aktywną postawą;
18) organizuje swoją indywidualną pracę;
19) systematycznie rozwija swoje umiejętności;
20) wykorzystuje technologię informacyjną i komunikacyjną;
21) przewiduje skutki podejmowanych działań;
22) jest przygotowany do kontynuowania nauki;
23) potrafi skutecznie radzić sobie ze stresem, w szczególności z tremą.
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE DLA OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOŁY
MUZYCZNEJ I STOPNIA
AUDYCJE MUZYCZNE
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Zdobywanie wiedzy z zakresu budowy dzieła muzycznego, obsady wykonawczej, polskich tańców narodowych, twórczości wybranych kompozytorów i epok
Uczeń:
1) posługuje się pojęciami muzycznymi;
2) potrafi opisać dzieło, posługując się terminologią muzyczną.
Kształcenie umiejętności świadomego odbioru muzyki
Uczeń rozpoznaje zagadnienia w słuchanych przykładach z literatury muzycznej, zwraca uwagę na różnorodność środków wyrazu.
Kształcenie umiejętności analizy utworów muzycznych
Uczeń opisuje dzieło, posługując się terminologią muzyczną na podstawie zapisu nutowego.
Rozwijanie kreatywności
Uczeń rozwija wyobraźnię i wrażliwość muzyczną, aktywnie słucha muzyki.
Rozbudzanie zainteresowania literaturą muzyczną
Uczeń świadomie słucha muzyki, uczestniczy w wydarzeniach muzycznych.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Zdobywanie wiedzy z zakresu budowy dzieła muzycznego, obsady wykonawczej, polskich tańców narodowych, twórczości wybranych kompozytorów i epok
Uczeń:
1) stosuje podstawowe pojęcia z zakresu:
elementów dzieła muzycznego (rytmiki, melodyki, harmoniki, artykulacji, agogiki, dynamiki, kolorystyki),
budowy utworu (w oparciu o budowę okresową i ewolucyjną),
faktury utworu (monofonia, polifonia, homofonia),
gatunków i form muzycznych (kanon, inwencja, fuga, forma okresowa dwu- i trzyczęściowa, rondo, temat z wariacjami, forma sonatowa, formy cykliczne: suita, sonata, symfonia, koncert solowy, opera),
obsady wykonawczej wokalnej i instrumentalnej (solista, zespół kameralny, orkiestra, chór),
budowy instrumentów muzycznych i rodzajów głosu ludzkiego;
2) wymienia cechy polskich tańców narodowych oraz cechy polskiej muzyki ludowej, posługuje się pojęciem stylizacji muzyki ludowej;
3) wymienia i ogólnie charakteryzuje:
epoki (średniowiecze, renesans, barok, klasycyzm, romantyzm, muzykę XX i XXI wieku),
twórczość wybranych kompozytorów (w szczególności: J. S. Bacha, W. A. Mozarta, F. Chopina, K. Szymanowskiego, W. Lutosławskiego),
zawody związane z muzyką, w tym: wykonawca - instrumentalista i wokalista, kompozytor, dyrygent, lutnik, reżyser dźwięku,
najważniejsze wydarzenia muzyczne (np. festiwale, konkursy);
4) potrafi korzystać ze wskazanych tradycyjnych i multimedialnych zbiorów literatury muzycznej, oprogramowania komputerowego wspomagającego naukę i rozwój kompetencji muzycznych.
Kształcenie umiejętności świadomego odbioru muzyki
Uczeń:
1) rozpoznaje w słuchanych przykładach muzycznych:
elementy dzieła muzycznego (rytmikę, melodykę, harmonikę, artykulację, agogikę, dynamikę, kolorystykę),
budowę utworu (okresową i ewolucyjną),
fakturę utworu muzycznego (monofonię, polifonię, homofonię),
formy muzyczne (kanon, formę okresową dwu- i trzyczęściową, rondo, temat z wariacjami),
obsadę wykonawczą wokalną i instrumentalną (solista, zespół kameralny, orkiestra, chór),
brzmienie instrumentów muzycznych i rodzaje głosu ludzkiego;
2) określa na przykładach muzycznych cechy polskich tańców narodowych.
Kształcenie umiejętności analizy utworów muzycznych
Uczeń:
1) zauważa w zapisie nutowym:
elementy dzieła muzycznego (rytmikę, melodykę, harmonikę, artykulację, agogikę, dynamikę, kolorystykę),
budowę utworu (okresową i ewolucyjną),
fakturę utworu muzycznego (monofonię, polifonię, homofonię),
formy muzyczne (kanon, formę okresową dwu- i trzyczęściową, rondo, temat z wariacjami),
polskie tańce narodowe;
2) odczytuje z partytury obsadę wykonawczą.
Rozwijanie kreatywności
Uczeń:
1) komponuje miniatury muzyczne z wykorzystaniem cech polskich tańców narodowych oraz wybranych form muzycznych;
2) stosuje proste formy ruchu podczas słuchania utworu muzycznego.
Rozbudzanie zainteresowania literaturą muzyczną
Uczeń:
1) zapoznaje się z różnorodną literaturą muzyczną;
2) kształtuje umiejętność świadomego odbioru muzyki i jej wartościowania;
3) wyraża własne opinie dotyczące słuchanych utworów;
4) bierze udział w koncertach i festiwalach.
CHÓR
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Śpiewanie zespołowe
Uczeń posiada umiejętności pracy w zespole, potrafi ponosić odpowiedzialność za siebie i grupę oraz świadomie współtworzy dzieło.
Elementarna wiedza i umiejętności z zakresu techniki wokalnej Uczeń świadomie i umiejętnie posługuje się aparatem głosowym.
Podstawowa wiedza dotycząca literatury chóralnej
Uczeń zna literaturę chóralną realizowaną w trakcie zajęć chóralnych.
Przygotowanie do prezentacji muzyki chóralnej
Uczeń bierze czynny udział w audycjach, koncertach, konkursach i festiwalach.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Śpiewanie zespołowe
Uczeń:
1) zachowuje prawidłową postawę podczas śpiewu w chórze (siedzącą i stojącą);
2) prawidłowo reaguje na gest dyrygenta;
3) dba o spójność i wyrównanie brzmienia;
4) współpracuje z grupą w zespole chóralnym;
5) świadomie współtworzy dzieło (interpretacja i ogólny wyraz artystyczny);
6) interpretuje ze zrozumieniem tekst słowny i muzyczny;
7) czyta nuty głosem a vista w stopniu podstawowym;
8) opanowuje pamięciowo część utworów poznanych podczas zajęć chóru.
Elementarna wiedza i umiejętności z zakresu techniki wokalnej
Uczeń:
1) posiada podstawową wiedzę niezbędną do rozwijania techniki wokalnej;
2) posługuje się techniką wokalną w stopniu podstawowym (oddech, fonacja, artykulacja, rezonans, pozycja dźwięku, dykcja) w celu uzyskania prawidłowej intonacji zarówno linearnej, jak i pionowej;
3) świadomie operuje dynamiką;
4) precyzyjnie realizuje rytmikę utworu.
Podstawowa wiedza dotycząca literatury chóralnej
Uczeń:
1) potrafi przedstawić sylwetki kompozytorów wykonywanych utworów chóralnych;
2) posiada podstawowe wiadomości o stylach wykonywanych utworów;
3) wykorzystuje i łączy w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych.
Przygotowanie do prezentacji muzyki chóralnej
Uczeń:
1) dba o estetykę zachowania się na scenie;
2) właściwie interpretuje dzieła muzyczne przygotowywane pod kierunkiem dyrygenta zespołu chóralnego;
3) świadomie współtworzy dzieło (ogólny wyraz artystyczny, interpretacja, rytmika, artykulacja, dynamika, agogika).
FORTEPIAN DODATKOWY
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Poznanie podstawowych wiadomości na temat fortepianu
Uczeń poznaje budowę i możliwości brzmieniowe instrumentu.
Opanowanie podstaw gry na fortepianie
Uczeń prawidłowo posługuje się aparatem gry na fortepianie, nabywa podstawowe umiejętności techniczne i interpretacyjne w grze na instrumencie wraz z elementami analizy utworu.
Nauka gry a vista
Uczeń kształci podstawowe umiejętności gry a vista łatwych utworów muzycznych.
Kształcenie umiejętności gry w zespole
Uczeń poznaje zasady gry w zespole, wykorzystując nabytą wiedzę i umiejętności muzyczne.
Kształcenie umiejętności samodzielnej pracy
Uczeń:
1) świadomie realizuje wyznaczone przez nauczyciela cele;
2) w pracy nad utworem posługuje się posiadaną wiedzą oraz świadomie uczy się utworu na pamięć;
3) w podstawowym zakresie potrafi samodzielnie wykorzystywać technologię informacyjną i komunikacyjną w nabywaniu wiedzy i rozwoju umiejętności.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Poznanie podstawowych wiadomości na temat fortepianu
Uczeń:
1) zna i określa poszczególne części fortepianu;
2) prawidłowo rozpoznaje klawisze i oktawy;
3) zna możliwości brzmieniowe instrumentu.
Opanowanie podstaw gry na fortepianie
Uczeń:
1) zachowuje odpowiednią postawę przy instrumencie;
2) prawidłowo posługuje się aparatem gry (ułożenie rąk, pozycja dłoni i palców, swoboda nadgarstka, koordynacja i niezależność rąk);
3) realizuje podstawowy zapis notacji muzycznej w kluczu wiolinowym i basowym (przyporządkowuje nutę jako zapis graficzny właściwym klawiszom, prawidłowo odczytuje rytm i znaki chromatyczne);
4) prawidłowo realizuje zapis graficzny artykulacji, dynamiki i pedalizacji;
5) posługuje się artykulacją portato, legato i staccato;
6) posługuje się techniką palcową w stopniu podstawowym;
7) posługuje się grą dwudźwięków, akordów i prostych ozdobników;
8) rozumie oznaczenia agogiczne;
9) zna podstawowe zasady kształtowania dźwięku i frazowania;
10) analizuje budowę formalną utworu;
11) wykonuje utwory w fakturze homofonicznej i polifonicznej.
Nauka gry a vista
Uczeń:
1) dokonuje wstępnej analizy tekstu;
2) gra a vista proste utwory w kluczu wiolinowym i basowym.
Kształcenie umiejętności gry w zespole
Uczeń:
1) gra łatwe utwory na 4 ręce z nauczycielem lub innym uczniem;
2) realizuje spójną interpretację w zespole (agogika, dynamika, artykulacja).
Kształcenie umiejętności samodzielnej pracy
Uczeń:
1) realizuje zalecenia nauczyciela oraz koryguje popełniane błędy podczas samodzielnej pracy;
2) wykonuje z pamięci wybrane utwory;
3) wykorzystuje wiedzę zdobytą na innych przedmiotach (zwłaszcza ogólnomuzycznych);
4) wykorzystuje do własnego rozwoju technologię informacyjną i komunikacyjną (nagrania muzyczne, zasoby nutowe).
INSTRUMENT GŁÓWNY - AKORDEON
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Rozbudzenie zamiłowania ucznia do muzyki i jego zainteresowania nauką gry na instrumencie
Rozwijanie zainteresowań i uzdolnień ucznia, kształtowanie jego wrażliwości estetycznej, wyobraźni oraz poczucia piękna.
Uczeń:
1) zdobywa wiedzę ogólnomuzyczną, niezbędną do nauki gry na akordeonie;
2) poznaje podstawową literaturę akordeonową, oryginalną i transkrybowaną;
3) nabywa pod kontrolą nauczyciela podstawowych umiejętności interpretowania wykonywanych utworów zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej.
Opanowanie techniczno-wykonawczych umiejętności gry na instrumencie
Uczeń:
1) zdobywa wiedzę na temat ogólnej budowy instrumentu, prawidłowej postawy podczas gry oraz zasad prawidłowego prowadzenia i zmian miecha;
2) poznaje sposoby wydobywania i kształtowania dźwięku na akordeonie;
3) nabywa umiejętności właściwego posługiwania się aparatem gry;
4) poznaje techniki gry w oparciu o wszystkie manuały akordeonu - MD, MM, MB/A;
5) zdobywa umiejętności gry a vista w kluczu wiolinowym i basowym.
Kształcenie umiejętności organizowania samodzielnej pracy nad wyznaczonymi zadaniami
Wdrażanie ucznia do systematycznego ćwiczenia na instrumencie, kształtowanie umiejętności ćwiczenia efektywnego oraz samodzielnego przygotowania łatwych utworów.
Przygotowanie do występów publicznych
Uczeń:
1) kształtuje umiejętności koncentracji i panowania nad tremą;
2) rozwija psychiczną gotowość do występów publicznych;
3) zdobywa umiejętności dokonywania właściwej samooceny występu publicznego;
4) poznaje różne sposoby zapamiętywania utworów;
5) poszerza liczbę utworów w swoim repertuarze;
6) poznaje zasady i sposoby zachowania na scenie;
7) poznaje zasady i sposoby radzenia sobie w zmiennych warunkach, towarzyszących aktywności estradowej.
Przygotowanie do aktywnego uczestnictwa w różnych formach życia artystycznego
Uczeń:
1) uczestniczy jako solista i kameralista w różnych formach życia artystycznego;
2) jest świadomym odbiorcą kultury jako słuchacz koncertów, spektakli operowych i teatralnych;
3) czynnie uczestniczy w domowym muzykowaniu.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Rozbudzenie zamiłowania ucznia do muzyki i jego zainteresowania nauką gry na instrumencie
Uczeń:
1) posiada wiedzę z zakresu zasad muzyki (notacja muzyczna, pojęcia i terminy muzyczne) niezbędną w grze na instrumencie;
2) posiada podstawową wiedzę na temat stylów muzycznych i związanych z nimi tradycji wykonawczych;
3) zna i wykonuje repertuar akordeonowy - oryginalny i transkrybowany w zakresie szkoły muzycznej I stopnia i dwóch lat drugiego etapu edukacji muzycznej;
4) posiada zróżnicowany pod względem stylistycznym repertuar, zarówno w zakresie literatury oryginalnej, jak również transkrybowanej;
5) czyta zapis nutowy w kluczu wiolinowym i basowym;
6) samodzielnie odczytuje tekst ze zrozumieniem;
7) wykorzystuje zdobytą wiedzę ogólnomuzyczną w pracy nad utworem.
Opanowanie techniczno-wykonawczych podstaw gry na instrumencie
Uczeń:
1) zna ogólną budowę instrumentu, potrafi nazwać poszczególne części akordeonu i określić ich rolę w procesie powstawania dźwięku;
2) zna podstawowe zasady prawidłowej eksploatacji akordeonu;
3) zna funkcje i układ poszczególnych manuałów instrumentu i działanie systemu regestrowego (skale, notacje, transpozycje);
4) zna i stosuje podstawowe sposoby artykulacji akordeonowej: palcowej, miechowej i miechowo-palcowej;
5) zachowuje prawidłową postawę podczas gry na instrumencie;
6) prawidłowo prowadzi i zmienia miech;
7) posługuje się prawidłowo ukształtowanym aparatem gry;
8) rozwija technikę gry w oparciu o wszystkie manuały akordeonu - MD, MM, MB/A;
9) jest wrażliwy na jakość i estetykę dźwięku;
10) zna i stosuje sposoby kształtowania dźwięku na akordeonie;
11) poprawnie wykonuje utwory muzyczne zróżnicowane pod względem stylistycznym, wykorzystując zdobyte umiejętności techniczne i wiedzę ogólnomuzyczną;
12) poprawnie wykonuje utwory pod względem technicznym i artystycznym.
Kształcenie umiejętności organizowania samodzielnej pracy nad wyznaczonymi zadaniami
Uczeń:
1) zna cele i sposoby efektywnego ćwiczenia;
2) samodzielnie pracuje w domu nad zadaniami wyznaczonymi przez nauczyciela;
3) świadomie ćwiczy i koryguje własne błędy;
4) opracowuje pod względem techniczno-wykonawczym utwory o łatwym i średnim stopniu trudności (wstępne opracowanie aplikatury, zmian miecha, regestracji);
5) poprawnie i samodzielnie odczytuje zapis nutowy o różnym stopniu trudności.
Przygotowanie do występów publicznych
Uczeń:
1) zna sposoby uczenia się utworów na pamięć;
2) przygotowuje utwory do wykonania estradowego;
3) wykonuje wybrane utwory z pamięci;
4) stosuje zasady poprawnego zachowania na estradzie;
5) bierze udział w audycjach i koncertach szkolnych, przesłuchaniach oraz innych formach prezentacji artystycznej.
Przygotowanie do aktywnego uczestnictwa w różnych formach życia artystycznego
Uczeń:
1) poznaje życie kulturalne środowiska, poszerza wiedzę ogólnomuzyczną i korzysta z aktualnych informacji multimedialnych;
2) czynnie uczestniczy w życiu szkoły i środowiska lokalnego, występując jako solista lub kameralista w różnych zespołach;
3) jest aktywnym uczestnikiem muzykowania domowego w różnych formach życia rodzinnego;
4) wykazuje się kreatywnością i inicjatywą w realizacji zadań i projektów zespołowych;
5) posiada podstawowe przygotowanie do uczestnictwa w kulturze.
INSTRUMENT GŁÓWNY - ALTÓWKA
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Umuzykalnienie oraz rozbudzenie wrażliwości muzycznej, kształtowanie świadomego i kompetentnego odbiorcy dóbr kultury
Uczeń:
1) rozwija zainteresowania muzyczne, uczęszczając na koncerty i słuchając nagrań;
2) uczestniczy w życiu muzycznym szkoły i środowiska oraz nabywa umiejętność stosownego zachowania w czasie rozmaitych wydarzeń kulturalnych;
3) podejmuje próby świadomego kształtowania własnego gustu estetycznego, niezależnie od postaw, poglądów i wartości promowanych w mediach;
4) wzrasta w poszanowaniu dziedzictwa kulturowego swojego i innych narodów.
Zapoznanie z teoretycznymi podstawami gry na instrumencie oraz rozwinięcie wrażliwości i estetyki gry w oparciu o wiedzę ogólnomuzyczną
Uczeń:
1) poznaje zasady notacji oraz podstawowe terminy i pojęcia niezbędne w odczytaniu i realizacji tekstu muzycznego;
2) zdobywa wiedzę dotyczącą budowy i historii swojego instrumentu, stylów wykonawczych, budowy formalnej utworu i interpretacji;
3) opanowuje oraz doskonali umiejętności gry na instrumencie.
Uczeń:
1) nabywa umiejętność przyjmowania odpowiedniej postawy podczas gry na instrumencie oraz posługiwania się prawidłowym aparatem gry;
2) poznaje zasady strojenia i konserwacji instrumentu;
3) rozwija podstawy techniki instrumentalnej, wrażliwość na jakość dźwięku i intonację;
4) próbuje tworzyć proste tematy melodyczne i grać ze słuchu;
5) z pomocą nauczyciela usprawnia aparat gry prawej i lewej ręki, doskonali umiejętności techniczne i interpretacyjne, poszerzając środki wyrazu o nowe i pogłębiając już opanowane;
6) rozwija wirtuozowskie elementy gry;
7) pod kierunkiem nauczyciela poznaje sposoby samodzielnej pracy w zakresie organizacji, kontroli i samooceny.
Przygotowanie do występów solowych i zespołowych oraz uzyskanie kompetencji niezbędnych do prezentacji estradowej
Uczeń:
1) poznaje zasady występów dotyczące umiejętności koncentracji, prezentacji estradowej oraz współpracy z innymi muzykami;
2) poprzez udział w koncertach doskonali umiejętność swobodnej prezentacji przed publicznością przy równoczesnym kreatywnym wyrażaniu swojej wrażliwości artystycznej;
3) pogłębia umiejętność współpracy z innymi instrumentalistami;
4) pracuje nad osiągnięciem stopnia koncentracji pozwalającego na pokonanie tremy i prawidłowy przebieg występu.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Umuzykalnienie oraz rozbudzenie wrażliwości muzycznej, kształtowanie świadomego i kompetentnego odbiorcy dóbr kultury
Uczeń:
1) czynnie uczestniczy w życiu muzycznym szkoły i środowiska;
2) rozróżnia i nazywa podstawowe gatunki muzyki;
3) określa własne preferencje repertuarowe i brzmieniowe;
4) samodzielnie dociera do interesujących interpretacji i wykonań;
5) poszerza swoją wiedzę, min. słuchając nagrań i czytając literaturę fachową, a także korzystając z technologii informacyjnej i komunikacyjnej;
6) uczestniczy w audycjach, koncertach, wystawach i innych wydarzeniach kulturalnych.
Zapoznanie z teoretycznymi podstawami gry na instrumencie oraz rozwinięcie wrażliwości i estetyki gry w oparciu o wiedzę ogólnomuzyczną
Uczeń:
1) zna budowę altówki i smyczka;
2) definiuje poszczególne części instrumentu i smyczka;
3) stosuje podstawowe zasady konserwacji altówki i smyczka;
4) zna notację w kluczu altowym i wiolinowym;
5) zna podstawowe pojęcia i określenia muzyczne, niezbędne w realizacji utworów;
6) zna zasady prawidłowego wydobywania i kształtowania dźwięku;
7) zdobywa podstawową wiedzę na temat stylów i epok;
8) zna różnorodne interpretacje; umie je ocenić i określić z pomocą nauczyciela mocne i słabe strony wykonania;
9) wykorzystuje technikę informacyjną i komunikacyjną do pogłębiania wiedzy merytorycznej;
10) wykorzystuje dostępne środki techniczne do rejestracji swoich występów oraz analizy i weryfikacji osiągnięć.
Opanowanie oraz doskonalenie umiejętności gry na instrumencie
Uczeń:
1) przyjmuje prawidłową postawę podczas gry;
2) posługuje się prawidłowym aparatem gry;
3) potrafi z pomocą nauczyciela nastroić altówkę;
4) w stopniu elementarnym wykorzystuje technikę przygotowawczą lewej i prawej ręki;
5) kontroluje i koryguje intonację oraz jakość dźwięku;
6) umie grać łatwe akordy i dwudźwięki;
7) swobodnie wykonuje flażolety naturalne;
8) interpretuje utwór zgodnie z zapisem (metrorytmika, dynamika, agogika);
9) prezentuje opanowanie podstaw techniki gry z uwzględnieniem prawidłowego podziału smyczka;
10) posługuje się wybranymi sposobami artykulacji;
11) umie grać w pozycjach I-VII;
12) potrafi zawibrować długie dźwięki;
13) wykazuje się umiejętnością frazowania;
14) prawidłowo odtwarza linię melodyczną głosem;
15) gra ze słuchu proste melodie;
16) rozpoznaje i koryguje błędy;
17) samodzielnie odczytuje łatwy utwór;
18) umie zorganizować pracę nad utworem;
19) dostosowuje sposób ćwiczenia do zaistniałego problemu;
20) stosuje różne techniki zapamiętywania tekstu;
21) umie z pomocą nauczyciela rozwijać technikę gry;
22) dba o prawidłowe warunki pracy (materiały nutowe, ustawienie pulpitu, oświetlenie).
Przygotowanie do występów solowych i zespołowych oraz uzyskanie kompetencji niezbędnych do prezentacji estradowej
Uczeń:
1) zna i stosuje zasady dotyczące publicznego występu (strój, zachowanie);
2) umie skupić się przed i podczas występu;
3) zna techniki pozwalające opanować tremę;
4) współpracuje z innymi muzykami;
5) w prezentacji estradowej wykorzystuje wyobraźnię muzyczną i ekspresję;
6) umie wykonać z akompaniamentem utwory o niskim i średnim poziomie trudności;
7) analizuje wspólnie z nauczycielem swoje występy i konstruktywnie wykorzystuje spostrzeżenia;
8) utrzymuje w gotowości wykonawczej wybrane utwory;
9) jest zdyscyplinowany podczas pracy w zespole;
10) zdobywa obycie estradowe.
INSTRUMENT GŁÓWNY - FAGOT
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Rozbudzenie zainteresowania muzyką
Uczeń:
1) rozwija uzdolnienia muzyczne i predyspozycje do gry na fagocie - odpowiednio do wieku;
2) zdobywa wiedzę o muzyce, zna podstawowe pojęcia i terminy muzyczne;
3) chętnie uczestniczy w życiu muzycznym i kulturalnym.
Opanowanie podstaw gry na instrumencie
Uczeń zna i stosuje w praktyce różnorodne metody pracy z instrumentem i utrwala umiejętności gry.
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce
Uczeń realizuje indywidualne i zespołowe projekty artystyczne w zakresie swojej specjalności. Odpowiedzialnie wykorzystuje czas przeznaczony na pracę z instrumentem.
Przygotowanie do występów publicznych
Uczeń posiada umiejętności w zakresie występów publicznych.
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Rozbudzenie zainteresowania muzyką
Uczeń:
1) świadomie słucha muzyki i dokonuje właściwego wyboru literatury muzycznej oraz nagrań
2) rozpoznaje brzmienie fagotu w słuchanych utworach;
3) znajduje w środkach masowego przekazu informacje o interesujących go nagraniach muzycznych, poszerzających jego wiedzę w tym zakresie;
4) porównuje różne interpretacje wysłuchanych utworów;
5) poszerza wiedzę na temat epok w historii muzyki i kompozytorów;
6) zna podstawową literaturę muzyczną przeznaczoną na fagot;
7) zna w stopniu podstawowym historię fagotu;
8) gra utwory o zróżnicowanym charakterze wybrane przez pedagoga;
9) zna i stosuje podstawowe pojęcia i terminy muzyczne, w szczególności: dźwięk, melodia, harmonia, rytm, agogika, metrum, artykulacja, dynamika, tonacja, gama, pasaż, akord;
10) wykorzystuje poznaną wiedzę z zakresu epok, stylów i kompozytorów w pracy nad utworami oraz podczas rozmów o muzyce;
11) wykazuje szczególne zainteresowanie grą na instrumencie.
Opanowanie podstaw gry na instrumencie
Uczeń:
1) czyta poprawnie nuty w kluczu basowym;
2) zna zasady notacji muzycznej w stopniu umożliwiającym samodzielne odczytanie zapisu nutowego w ramach realizowanego programu;
3) zna budowę i higienę użytkowania stroika fagotowego;
4) przestrzega podstawowych warunków higieny pracy (np. wietrzenie pomieszczeń, odpowiednie oświetlenie, prawidłowe ustawienie pulpitu);
5) dba i właściwie troszczy się o instrument;
6) potrafi nazwać poszczególne części fagotu;
7) samodzielnie składa i rozkłada instrument;
8) opanował technikę prawidłowego oddechu i zadęcia;
9) kontroluje i właściwie prowadzi strumień powietrza;
10) utrzymuje właściwą postawę ciała podczas gry, trzyma instrument pod odpowiednim kątem oraz poprawnie układa ręce i palce;
11) zna i stosuje właściwą aplikaturę w obrębie skali B1-b^1^;
12) zna i stosuje podstawowe rodzaje artykulacji, w szczególności legato, non legato;
13) umiejętnie stosuje podstawowe określenia dynamiczne, takie jak: piano, mezzopiano, mezzoforte, forte, crescendo, decrescendo;
14) prawidłowo odczytuje i realizuje oznaczenia tempa;
15) właściwie odczytuje i realizuje rytm w wykonywanych utworach;
16) potrafi nastroić instrument z pomocą nauczyciela oraz dba o poprawną intonację dźwięków;
17) dysponuje biegłością palcową w stopniu podstawowym;
18) zwraca uwagę na jakość i estetykę dźwięku;
19) gra a vista utwory o przeciętnej skali trudności;
20) uwzględnia znaczenie narządów jamy ustnej oraz zmiennej plastyki warg, mięśni twarzy, pracy języka;
21) zna zasady prawidłowego wykonania ćwiczeń przygotowawczych: ćwiczenia oddechowe, z zakresu emisji dźwięku;
22) realizuje w stopniu zadowalającym przewidziane dla niego zadania techniczno- wykonawcze.
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce
Uczeń:
1) samodzielnie i bezbłędnie odczytuje dostosowany do jego możliwości zapis nutowy, uwzględnia metrorytmikę, dynamikę i agogikę;
2) interpretuje utwory pod nadzorem pedagoga zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej, wyraża emocje i wydobywa charakter utworu;
3) samodzielnie i efektywnie ćwiczy, korygując popełniane błędy;
4) poprawnie wykonuje z pamięci utwory lub ćwiczenia;
5) jest przygotowany do gry z akompaniamentem;
6) w muzykowaniu zespołowym uczy się współpracy i odpowiedzialności.
Przygotowanie do występów publicznych
Uczeń:
1) odpowiedzialnie i świadomie przygotowuje się do występów publicznych;
2) zna i stosuje zasady zachowania się na estradzie: odpowiedni strój, ukłon, wejście i zejście z estrady;
3) potrafi dostroić instrument podczas występów;
4) potrafi wykonać publicznie utwory z pamięci;
5) koncentruje się zarówno przed grą, jak i podczas występu przed publicznością;
6) dokonuje prawidłowej analizy własnej gry;
7) bierze udział w popisach szkolnych i koncertach okolicznościowych.
INSTRUMENT GŁÓWNY - FLET
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE
Rozbudzenie zainteresowania muzyką
Uczeń:
1) rozwija uzdolnienia muzyczne i predyspozycje do gry na flecie - odpowiednio do wieku;
2) zdobywa wiedzę o muzyce, zna podstawowe pojęcia i terminy muzyczne;
3) chętnie uczestniczy w życiu muzycznym i kulturalnym.
Opanowanie podstaw gry na instrumencie
Uczeń zna możliwości techniczne instrumentu i stara się w prawidłowy sposób wykorzystywać metody pracy z fletem.
Nabywanie umiejętności samodzielnej pracy
Uczeń potrafi samodzielnie przygotowywać się do lekcji.
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce
Uczeń realizuje indywidualnie i zespołowo projekty w zakresie swojej specjalności.
Przygotowanie do występów publicznych
Uczeń posiada niezbędne umiejętności w zakresie występów publicznych.
Posługiwanie się sprzętem elektronicznym
Uczeń posiada umiejętności obsługi komputera.
Przygotowanie do kontynuowania nauki na poziomie szkoły średniej
Uczeń jest świadomy wyboru kolejnego etapu swojej ścieżki edukacyjno-zawodowej
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
Rozbudzenie zainteresowania muzyką
Uczeń:
1) uczęszcza na koncerty;
2) interesuje się kulturą;
3) zna historię swojego instrumentu oraz literaturę fletową, odpowiednią do etapu nauczania;
4) gra wyznaczone przez pedagoga (z uwzględnieniem upodobań ucznia) utwory o zróżnicowanym charakterze;
5) muzykuje w zespole, ucząc się jednocześnie współpracy i odpowiedzialności;
6) zna i stosuje podstawowe pojęcia i terminy muzyczne, w szczególności: dźwięk, melodia, harmonia, rytm, agogika, metrum, artykulacja, dynamika, tonacja, gama, pasaż, akord;
7) wykorzystuje poznaną wiedzę na temat epok, stylów i kompozytorów w pracy nad utworami;
8) wykazuje szczególne zainteresowanie grą na instrumencie.
Opanowanie podstaw gry na instrumencie
Uczeń:
1) zna budowę fletu, potrafi dbać o instrument;
2) potrafi samodzielnie złożyć i rozłożyć instrument;
3) zna podstawy techniki oddechu i zadęcia, niezbędne do dalszego rozwoju;
4) kontroluje i właściwie prowadzi strumień powietrza;
5) zna i stosuje prawidłową postawę podczas gry na instrumencie oraz poprawnie układa ręce i palce;
6) zna i stosuje podstawowe rodzaje artykulacji, w szczególności legato, non legato;
7) zna i stosuje podstawowe określenia dynamiczne, takie jak: piano, mezzopiano, mezzoforte, forte, crescendo, decrescendo;
8) prawidłowo odczytuje i realizuje oznaczenia tempa;
9) właściwie odczytuje i realizuje struktury rytmiczne w wykonywanych utworach;
10) potrafi nastroić instrument z pomocą nauczyciela oraz dba o prawidłową intonację;
11) dysponuje podstawową biegłością palcową;
12) zna zasady notacji muzycznej;
13) dba o estetykę wykonania i jest wrażliwy na jakość dźwięku;
14) realizuje przewidziane programem nauczania zadania techniczno-wykonawcze.
Nabywanie umiejętności samodzielnej pracy
Uczeń:
1) organizuje swoje miejsce pracy (pulpit ustawiony na odpowiedniej wysokości, uporządkowany materiał nutowy, odpowiednie oświetlenie, przewietrzone pomieszczenie);
2) organizuje swoją pracę, aby ćwiczyć ilość czasu potrzebną do czynienia postępów na danym etapie;
3) organizuje próby zespołu kameralnego (duet, trio) bez udziału nauczyciela;
4) analizuje swoją grę podczas ćwiczenia i świadomie koryguje błędy;
5) potrafi samodzielnie się rozegrać, stosując znane mu ćwiczenia;
6) potrafi się koncentrować i relaksować, zarządzając swoim czasem, aby ćwiczenie było efektywne.
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce
Uczeń:
1) samodzielnie i bezbłędnie odczytuje łatwy, dostosowany do jego możliwości zapis nutowy, uwzględnia metrorytmikę, dynamikę i agogikę;
2) interpretuje utwory pod kierunkiem pedagoga, zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej, wyraża emocje i charakter utworu;
3) samodzielnie i efektywnie ćwiczy oraz koryguje popełniane błędy;
4) poprawnie wykonuje z pamięci wyznaczony przez pedagoga utwór lub ćwiczenie;
5) jest przygotowany do gry z akompaniamentem i w zespołach kameralnych.
Przygotowanie do występów publicznych
Uczeń:
1) odpowiedzialnie i świadomie przygotowuje się do występów publicznych;
2) koncentruje się zarówno przed grą, jak i podczas występu przed publicznością;
3) dokonuje prawidłowej analizy własnej gry;
4) bierze udział w popisach szkolnych i koncertach okolicznościowych;
5) jest świadomym odbiorcą sztuki i kultury.
Posługiwanie się sprzętem elektronicznym
Uczeń:
1) potrafi dokonywać nagrań własnych wykonań;
2) samodzielnie wyszukuje nagrania utworów, które gra lub które go interesują;
3) potrafi odnaleźć i wydrukować legalnie dostępne nuty zadanych lub interesujących go utworów.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)