Poprawki do Załącznika do Konwencji o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego, sporządzonej w Londynie dnia 9 kwietnia 1965 r., przyjęte przez Komitet Ułatwień Międzynarodowej Organizacji Morskiej dnia 13 maja 2022 r

• sprawa nie zostaje rozwiązana w chwili wypłynięcia statku; lub

• obecność pasażera bez biletu na pokładzie zagraża bezpiecznej eksploatacji statku albo zdrowiu załogi, innych osób przebywających na pokładzie lub zdrowiu pasażera bez biletu.

4.10 Kolejne porty zawinięcia

4.10.1 Norma.Jeżeli wyokrętowanie pasażera bez biletu nie mogło odbyć się w pierwszym porcie, do którego statek miał zawinąć planowo po znalezieniu pasażera bez biletu, władze publiczne kolejnych portów zawinięcia rozważają jego wyokrętowanie zgodnie z Normami 4.9.1, 4.9.2 i 4.9.3.

4.11 Państwo, którego pasażer bez biletu jest obywatelem lub w którym ma prawo pobytu

4.11.1 Norma.Władze publiczne akceptują, zgodnie z prawem międzynarodowym, powrót pasażerów bez biletu posiadających pełną narodowość lub obywatelstwo, lub akceptują powrót pasażerów bez biletu, którzy według ich krajowego ustawodawstwa mają prawo pobytu w ich państwie.

4.11.2 Norma.Władze publiczne pomagają w ustaleniu tożsamości i narodowości/obywatelstwa pasażerów bez biletu twierdzących, że są obywatelami ich państwa lub mających prawo pobytu w ich państwie. W miarę możliwości, obowiązek weryfikacji narodowości pasażera bez biletu i zapewnienia tymczasowych dokumentów podróży spoczywa na ambasadzie, konsulacie lub innym przedstawicielstwie dyplomatycznym kraju deklarowanej narodowości pasażera bez biletu.

4.11.3 Zalecona praktyka.Współpraca z zagranicznymi ambasadami w ustalaniu narodowości pasażerów bez biletu powinna być prowadzona w oparciu o mechanizmy współpracy umożliwiające wzajemne zrozumienie i rozstrzygnięcie faktycznych okoliczności każdej sprawy.

4.12 Państwo zaokrętowania

4.12.1 Norma.Jeżeli władze publiczne ustaliły w sposób dla siebie zadowalający, że pasażerowie bez biletu weszli na statek w porcie należącym do ich państwa, zgadzają się one przyjąć do rozpatrzenia powrót tych pasażerów bez biletu z miejsca ich wyokrętowania, po tym, jak zostali tam uznani za osoby niepożądane. Władze publiczne państwa zaokrętowania nie odsyłają takich pasażerów bez biletu do kraju, w którym uprzednio zostali oni uznani za osoby niepożądane.

4.12.1.1 Zalecona praktyka.Wyznaczony organ portu, w którym pasażerowie bez biletu weszli na pokład, powinien wszcząć dochodzenie, jak udało im się uzyskać dostęp do statku, rozważyć ewentualne zmodyfikowanie zabezpieczeń i następnie przekazać informacje zwrotne odpowiednim władzom publicznym w porcie wyokrętowania.

4.12.2 Norma.Jeżeli władze publiczne ustaliły w sposób dla siebie zadowalający, że potencjalni pasażerowie bez biletu weszli na statek w porcie należącym do ich państwa, zgadzają się one na wyokrętowanie tych potencjalnych pasażerów bez biletu, a także pasażerów bez biletu, którzy zostali znalezieni na pokładzie statku znajdującego się nadal na wodach terytorialnych ich państwa lub, jeżeli przewiduje to ustawodawstwo krajowe, w strefie podlegającej jurysdykcji służb imigracyjnych tego państwa. Na armatora nie jest nakładana żadna kara ani opłata w związku z kosztami zatrzymania lub wydalenia.

4.12.3 Norma.Jeżeli potencjalny pasażer bez biletu nie został wyokrętowany w porcie zaokrętowania, ma on być traktowany jak pasażer bez biletu zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.

4.13 Państwo bandery

4.13.1 Norma.Władze publiczne państwa bandery statku pomagają kapitanowi/armatorowi i właściwej władzy publicznej w portach zawinięcia oraz współpracują z nimi przy:

• ustalaniu tożsamości pasażera bez biletu i jego narodowości;

• wystąpieniu do odpowiedniej władzy publicznej w celu uzyskania pomocy przy wydaleniu pasażera bez biletu ze statku przy najbliższej nadarzającej się okazji; oraz

• podejmowaniu kroków niezbędnych do wydalenia lub repatriacji pasażera bez biletu.

4.14 Powrót pasażerów bez biletu

4.14.1 Zalecona praktyka.Jeżeli pasażer bez biletu nie posiada odpowiednich dokumentów, władze publiczne powinny, w miarę możliwości i w zakresie zgodnym z ustawodawstwem krajowym i z wymaganiami dotyczącymi ochrony, wydać pismo wyjaśniające, załączając do niego zdjęcie pasażera bez biletu i wszelkie inne ważne informacje albo, ewentualnie, odpowiedni dokument podróży uznawany przez zaangażowane władze publiczne. Pismo wyjaśniające, uprawniające pasażera bez biletu, odpowiednio, do powrotu do jego kraju pochodzenia albo do miejsca, w którym rozpoczął on podróż jakimkolwiek środkiem transportu, a także wymieniające wszelkie dodatkowe warunki nałożone przez władze, powinno zostać przekazane podmiotowi dokonującemu wydalenia pasażera bez biletu.

Pismo to będzie zawierało informacje wymagane przez władze w punktach tranzytowych i/lub miejscu wyokrętowania.

4.14.2 Zalecona praktyka.Władze publiczne państwa, w którym pasażer bez biletu został wyokrętowany powinny nawiązać kontakt z właściwymi władzami publicznymi w punktach tranzytowych podczas powrotu pasażera bez biletu, w celu poinformowania ich o jego sytuacji. Ponadto, władze publiczne krajów tranzytowych, podczas powrotu jakiegokolwiek pasażera bez biletu, powinny zezwolić na tranzyt przez ich porty i porty lotnicze pasażerom bez biletu, którzy podróżują na podstawie nakazu wydalenia lub instrukcji wydanych przez władze publiczne kraju portu wyokrętowania, z zastrzeżeniem zwyczajowych wymagań dotyczących wiz i krajowych warunków bezpieczeństwa.

4.14.3 Zalecona praktyka.Jeżeli państwo portu odmówiło wyokrętowania pasażera bez biletu, o powodach tej odmowy państwo to powinno powiadomić bez zbędnej zwłoki państwo bandery statku, na którego pokładzie znajduje się pasażer bez biletu. Zgodnie z Normą 4.6.3, państwo bandery nie powinno być zawiadamiane w przypadku, gdy pasażerowie bez biletu deklarują, że są uchodźcami lub osobami ubiegającymi się o azyl, a państwo bandery jest ich (deklarowanym) krajem pochodzenia, z którego uciekli i w którym według ich oświadczenia grozi im krzywda.

4.15 Koszty powrotu i utrzymania pasażerów bez biletu

4.15.1 Zalecona praktyka.Władze publiczne państwa, w którym pasażer bez biletu został wyokrętowany, powinny poinformować armatora statku, na którym pasażer bez biletu został znaleziony, o wysokości kosztów zatrzymania i powrotu oraz wszelkich dodatkowych kosztów związanych z dokumentami pasażera bez biletu, jeżeli armator musi pokryć te koszty. Ponadto, władze publiczne powinny współpracować z armatorem w celu ograniczenia takich kosztów do minimum, w miarę możliwości i zgodnie z ustawodawstwem krajowym, jeżeli koszty te mają być pokryte przez armatora

4.15.2 Zalecona praktyka.Okres, podczas którego armatorzy są odpowiedzialni za pokrycie kosztów utrzymania pasażera bez biletu przez władze publiczne państwa, w którym pasażer bez biletu został wyokrętowany, powinien być ograniczony do minimum.

4.15.3 Norma.Władze publiczne biorą pod uwagę, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, złagodzenie kar nakładanych na statki, w przypadku gdy kapitan statku właściwie zgłosił obecność pasażera bez biletu odpowiednim władzom portu przybycia i jeżeli wykazał, że podjęto wszystkie uzasadnione środki zapobiegawcze w celu uniemożliwienia wejścia na statek pasażerom bez biletu.

4.15.4 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, rozważyć obniżenie innych opłat, które w innych okolicznościach miałyby zastosowanie, w przypadku gdy armatorzy współpracowali z właściwymi władzami w sposób uznany przez nie za zadowalający przy podejmowaniu działań mających na celu uniemożliwienie przewozu pasażerów bez biletu.

Rozdział 5 - Wejście, postój i wyjście z portu ładunków i innych artykułów

Niniejszy rozdział zawiera postanowienia dotyczące formalności wymaganych przez władze publiczne od armatora, jego agenta lub kapitana statku.

A. Postanowienia ogólne

5.1Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny, we współpracy z armatorami, władzami portowymi oraz obiektami i terminalami portowymi, podjąć odpowiednie środki dla zapewnienia, aby czas postoju w porcie był ograniczony do minimum i często dokonywać przeglądu procedur związanych z wejściem i wyjściem statków z portu, w tym uzgodnień dotyczących zaokrętowania i wyokrętowania, załadunku i wyładunku, obsługi itp., jak również związanych z tym środków ochrony. Powinny tak to zorganizować, aby statki towarowe i ich ładunki mogły być wprowadzane i odprawiane w miarę możliwości w strefie obsługi statku.

5.2 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny, we współpracy z armatorami, władzami portowymi oraz obiektami i terminalami portowymi, podjąć odpowiednie środki dla zapewnienia zorganizowania, w sposób satysfakcjonujący, ruchu w porcie, tak aby procedury związane z obsługą i odprawą ładunku przebiegały w sposób sprawny i nieskomplikowany. Środki te powinny obejmować wszystkie fazy, począwszy od momentu zacumowania statku w celu wyładunku i dokonania odprawy przez władze publiczne, a także strefy wolnocłowe, miejsca składowania, magazynowania i dalszy transport ładunku, jeżeli zachodzi taka potrzeba. Należy zapewnić wygodne i bezpośrednie połączenie między strefą wolnocłową, miejscami składowania i magazynem a należącym do władzy publicznej obszarem odprawy, które powinny być usytuowane blisko nabrzeża, a także, w miarę możliwości, oferować łatwy dostęp oraz infrastrukturę i zdolności transportowe.

5.3 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny zachęcać właścicieli i/lub operatorów terminali portowych do wyposażenia ich w odpowiednie urządzenia magazynowe przeznaczone dla ładunków specjalnych (np. przedmiotów wartościowych, towarów o krótkiej trwałości, zwłok ludzkich, materiałów radioaktywnych i innych materiałów niebezpiecznych, żywych zwierząt itp.); w obszarach terminali portowych, w których ładunki ogólne, specjalne i przesyłki pocztowe są składowane przed wysyłką drogą morską lub wwozem należy wdrożyć środki kontroli dostępu co najmniej równoważne z tymi, o których mowa w stosownych postanowieniach ust. B/16 Kodeksu ISPS.

5.3 bisZalecona praktyka.Władze publiczne powinny wymagać jedynie minimum danych niezbędnych do identyfikacji ładunku, który ma zostać zmagazynowany przed zwolnieniem do wwozu lub ponownego wywozu, a także powinny w tym celu, w miarę możliwości, korzystać z informacji zawartych w zgłoszeniu złożonym przed wejściem statku, pod warunkiem, że zgłoszenie takie zostało złożone terminowo i jest kompletne.

5.4 Norma.Umawiający się Rząd, który nadal wymaga licencji i pozwoleń eksportowych, importowych i przeładunkowych dla niektórych rodzajów towarów, ustanawia proste procedury pozwalające na szybkie uzyskanie i odnowienie tych licencji i pozwoleń.

5.5 Zalecona praktyka.Jeżeli przesyłka ze względu na swój charakter znajdzie się we właściwości więcej niż jednej służby uprawnionej do przeprowadzenia inspekcji, np. służby celnej i weterynaryjnej lub sanitarnej, Umawiające się Rządy powinny upoważnić do przeprowadzenia wymaganych czynności służbę celną lub jedną z pozostałych służb albo, jeżeli to niewykonalne, podjąć wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia, żeby inspekcja została przeprowadzona przez służby jednocześnie i w jednym miejscu, powodując jak najmniejsze opóźnienie, a także w miarę możliwości została uprzednio skoordynowana ze stroną sprawującą pieczę nad przesyłką.

5.6 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny zapewnić uproszczone procedury dla szybkiej odprawy prywatnych paczek podarunkowych i próbek handlowych nieprzekraczających pewnej wartości lub ilości, które należy ustalić na jak najwyższym możliwym poziomie.

B. Odprawa ładunku

5.7Norma.Z zastrzeżeniem przestrzegania wszelkich krajowych zakazów lub ograniczeń oraz środków wymaganych dla ochrony portu lub dla zapobiegania handlowi narkotykami, władze publiczne zapewniają pierwszeństwo odprawy żywych zwierząt, towarów nietrwałych oraz innych przesyłek o pilnym charakterze.

5.7.1 Zalecona praktyka.W celu ochrony jakości towarów oczekujących na odprawę, władze publiczne powinny we współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami podjąć wszelkie środki pozwalające na praktyczne, bezpieczne i niezawodne przechowywanie towarów w porcie.

5.8 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy powinny ułatwić odprawę czasową specjalistycznego sprzętu do obsługi ładunków przewożonego przez statki i wykorzystywanego na lądzie w portach zawinięcia do załadunku, wyładunku i transportu ładunków.

5.9 Przepis niestosowany.

5.10 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny zapewnić procedury odprawy ładunku oparte na stosownych postanowieniach i związanych z nimi wytycznych do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego -zrewidowanej Konwencji z Kioto.

5.10.1 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny wprowadzić dla uprawnionych osób uproszczone procedury pozwalające na:

(a) zwolnienie towarów na podstawie minimum informacji niezbędnych do ich identyfikacji, dokładnego określenia i oceny ryzyka w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa i ochrony oraz pozwalających następnie na wypełnienie ostatecznego zgłoszenia towarów;

(b) odprawę towarów w siedzibie zgłaszającego lub innym miejscu zatwierdzonym przez właściwe władze publiczne; oraz

(c) złożenie jednego zgłoszenia towarów dla wszystkich przywozów i wywozów w danym okresie, w przypadku częstego importu lub eksportu towarów przez tę samą osobę.

5.11 Norma.Władze publiczne ograniczą fizyczne interwencje do minimum niezbędnego do zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami prawa.

5.12 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny, ilekroć jest to konieczne, przeprowadzać, na podstawie ważnego wniosku, fizyczne inspekcje ładunku w miejscu, gdzie jest on ładowany na środki transportu oraz podczas procesu załadunku - na nabrzeżu lub, w przypadku ładunku jednostkowego, w miejscu, w którym kontener ładunkowy jest załadowywany i plombowany.

5.13 Norma.Władze publiczne zapewniają, aby wymagania dotyczące gromadzenia danych statystycznych w sposób znaczący nie zmniejszały efektywności handlu morskiego.

5.14 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny wykorzystywać systemy elektronicznej wymiany informacji w celu przyspieszenia i uproszczenia procesów magazynowania, odprawy i ponownego wywozu.

5.14.1 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny ułatwiać i jak najszybciej kończyć prowadzenie procedury tranzytowej obejmującej towary z innego państwa oczekujące na załadunek.

C. Kontenery ładunkowe i palety

5.15 Norma.Władze publiczne zezwalają, w zgodzie z ich odpowiednimi przepisami, na odprawę czasową kontenerów ładunkowych, palet oraz wyposażenia i akcesoriów kontenerowych dołączonych do kontenera lub transportowanych oddzielnie, bez pobierania ceł ani innych podatków i opłat, a także ułatwiają ich wykorzystanie w obrocie morskim.

5.16 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny przewidzieć w swoich przepisach, o których mowa w Normie 5.15, umożliwienie przyjęcia zwykłego zgłoszenia, zgodnie z którym kontenery ładunkowe, palety oraz wyposażenie i akcesoria kontenerowe importowane czasowo zostaną ponownie eksportowane w terminie wyznaczonym przez zainteresowane Państwo. Zgłoszenie takie może mieć formę zgłoszenia ustnego lub innej czynności uznawanej przez władze.

5.17 Norma.Władze publiczne zezwalają, aby kontenery ładunkowe, palety oraz wyposażenie i akcesoria kontenerowe, które zostają wprowadzone na terytorium danego państwa na mocy przepisów Normy 5.15, opuściły granice portu przybycia w celu umożliwienia dokonania odprawy celnej towarów importowanych i/lub załadunku towarów przeznaczonych na eksport, na podstawie uproszczonej procedury kontroli i przy ograniczeniu do minimum wymaganych dokumentów.

5.18 Norma.Umawiające się Rządy zezwalają na odprawę czasową części kontenerów ładunkowych bez pobierania ceł ani innych podatków i opłat, jeżeli te części są niezbędne do naprawy kontenerów ładunkowych wpuszczonych na podstawie Normy 5.15.

D. Ładunek niewyładowany w zamierzonym porcie przeznaczenia

5.19 Norma.W przypadku gdy jakikolwiek ładunek wykazany w zgłoszeniu ładunku nie zostaje wyładowany w zamierzonym porcie przeznaczenia, władze publiczne zezwalają na dokonanie poprawek w zgłoszeniu ładunku i nie nakładają kar, o ile uznają, że ładunek ten nie został załadowany na statek lub, jeżeli go załadowano, został lub ma zostać wyładowany na ląd w innym porcie.

5.20 Norma.W przypadku gdy na skutek błędu lub z innego ważnego powodu jakikolwiek ładunek zostaje wyładowany w porcie innym niż zamierzony port przeznaczenia, władze publiczne ułatwiają jego przeładunek lub dalszy transport do zamierzonego miejsca przeznaczenia. Niniejsze postanowienie nie ma zastosowania do ładunków zakazanych lub objętych ograniczeniami.

E. Ograniczenie odpowiedzialności armatora

5.21 Norma.Władze publiczne nie wymagają od armatora, aby dokument przewozowy lub kopia tego dokumentu zawierały specjalne informacje dla tych władz, chyba że armator jest importerem lub eksporterem albo działa na rzecz importera lub eksporterem.

5.22 Norma.Władze publiczne pociągają armatora do odpowiedzialności z tytułu wyglądu lub dokładności dokumentów wymaganych od importera lub eksportera w związku z odprawą ładunku, chyba że armator jest importerem lub eksporterem albo działa na rzecz importera lub eksporterem.

5.23 Norma.Armator jest zobowiązany udzielić informacji dotyczących wjazdu lub wyjazdu towarów, które są mu wiadome na chwilę udzielenia tych danych, zgodnie z zapisami dokumentu przewozowego, który stanowi umowę przewozu lub potwierdza zawarcie takiej umowy. W związku z tym, armator może oprzeć udzielane przez siebie informacje na danych przekazanych przez klienta-spedytora, chyba że armator ma uzasadnione podejrzenia, że dane te są nieprawdziwe.

5.24 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny wdrożyć przepisy, na mocy których osoba, która inicjuje i reguluje umownie z drugą stroną (np. konsolidatorem, spedytorem czy armatorem) przewóz ładunku drogą morską na terytorium innego państwa musi przedstawić tej stronie kompletne i dokładne informacje na temat wysyłki ładunku.

Rozdział 6 -Zdrowie publiczne i kwarantanna, włączając środki fitosanitarne i weterynaryjne

A. Postanowienia ogólne

6.1Norma.Władze publiczne państwa niebędącego stroną Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych podejmują starania, aby stosować postanowienia tych przepisów, które są istotne dla przewozów międzynarodowych.

6.1.1 Norma.Władze publiczne państwa niebędącego stroną norm i przepisów określonych przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt oraz w Międzynarodowej konwencji ochrony roślin podejmują starania, aby stosować postanowienia tych norm i przepisów dotyczące przewozów międzynarodowych.

6.2 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy, które mają pewne wspólne interesy ze względu na ich uwarunkowania geograficzne, zdrowotne, socjalne lub ekonomiczne, powinny zawrzeć specjalne porozumienia zgodnie z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi, jeżeli takie porozumienia ułatwiają stosowanie powyższych przepisów, w szczególności m.in. w zakresie:

(a) bezpośredniej i szybkiej wymiany informacji dotyczących zdrowia publicznego między sąsiadującymi terytoriami różnych państw;

(b) środków zdrowotnych, które mają zostać zastosowane w międzynarodowym ruchu przybrzeżnym oraz w międzynarodowym ruchu na wodach będących pod ich zwierzchnictwem i jurysdykcją;

(c) środków zdrowotnych, które mają zostać zastosowane na przyległych terytoriach różnych państw w ich wspólnej granicy;

(d) uzgodnień dotyczących przewozu zakażonych osób lub zwłok ludzkich środkami transportu specjalnie przystosowanymi do tego celu; oraz

(e) deratyzacji, dezynsekcji, dezynfekcji, dekontaminacji lub innego działania mającego uczynić towary i statek wolnymi od czynników chorobotwórczych.

6.3 Zalecona praktyka.W przypadku gdy w odniesieniu do transportu niektórych zwierząt, roślin lub pochodzących od nich produktów spożywczych albo innych artykułów regulowanych wymagane są świadectwa sanitarne lub fitosanitarne albo podobne dokumenty, wymagania władz publicznych dotyczące takich świadectw i dokumentów oraz ich treści powinny być technicznie uzasadnione, precyzyjne, zwięzłe i szeroko publikowane. Umawiające się Rządy powinny współpracować w celu harmonizacji takich wymagań, w tym umożliwienia podawania wymaganych informacji drogą elektroniczną.

6.4 Norma.Władze publiczne dążą do współpracy z armatorami w celu zapewnienia przestrzegania wszelkich wymagań, w tym zawartych w Międzynarodowych Przepisach Zdrowotnych, zgodnie z którymi organy ochrony zdrowia w porcie, do którego zmierza statek mają być niezwłocznie informowane drogą elektroniczną o wystąpieniu na jego pokładzie choroby w celu ułatwienia zabezpieczenia obecności specjalnego personelu i sprzętu medycznego niezbędnego do przeprowadzenia procedur zdrowotnych w chwili wejścia statku.

6.4.1 Norma.Umawiające się Rządy (publiczne władze zdrowotne) nie odmawiają statkom swobody ruchu ze względów zdrowia publicznego. W szczególności, statkom nie uniemożliwia się zaokrętowywania i wyokrętowywania osób, wyładunku i załadunku zasobów oraz ładunków, ani zabierania paliwa, wody, pożywienia i zaopatrzenia. Umawiające się Rządy mogą uzależnić udzielenie swobody ruchu od przeprowadzenia kontroli, a w przypadku wykrycia na pokładzie statku źródła zakażenia lub skażenia, od przeprowadzenia niezbędnej dezynfekcji, dekontaminacji, dezynsekcji lub deratyzacji, albo podjęcia innych środków niezbędnych dla zapobieżenia rozprzestrzenieniu się zakażenia lub skażenia.

6.4.2 Zalecona praktyka.Z zastrzeżeniem przeprowadzenia oceny zagrożenia dla zdrowia publicznego, władze publiczne mogą zażądać wykonania kontroli bagażu, ładunku, kontenerów, towarów, paczek pocztowych i zwłok ludzkich przy wejściu lub wyjściu statku, zgodnie z obowiązującymi umowami międzynarodowymi i stosownymi artykułami Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych, a także z odpowiednim uwzględnieniem Zaleconej praktyki 5.5.

6.5 Norma.Władze publiczne dokonują uzgodnień umożliwiających wszystkim biurom podróży i innym zainteresowanym osobom udostępnianie pasażerom, z odpowiednim wyprzedzeniem przed wypłynięciem, wykazów szczepień i działań profilaktycznych wymaganych przez władze publiczne zainteresowanych krajów, a także Międzynarodowej Książeczki Szczepień zgodnej z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi. Władze publiczne podejmują wszelkie możliwe środki, aby osoby szczepiące się korzystały z Międzynarodowej Książeczki Szczepień w celu zapewnienia jednolitej akceptacji tych osób.

6.6 Zalecona praktyka.Władze publiczne powinny zapewnić udogodnienia dla wypełniania Międzynarodowej Książeczki Szczepień, a także udogodnienia dotyczące szczepień w możliwie jak największej liczbie miejsc.

6.7 Norma.Publiczne władze zdrowotne zapewniają, aby środki i formalności zdrowotne i fitosanitarne były natychmiast inicjowane, bezzwłocznie realizowane i stosowane bez żadnej dyskryminacji.

6.8 Zalecona praktyka.Dla zapewnienia sprawnego obrotu morskiego, władze publiczne powinny utrzymywać, w możliwie jak największej liczbie portów, odpowiednie obiekty służące administrowaniu zdrowiem publicznym oraz realizacji środków z zakresu kwarantanny zwierząt i roślin.

6.8 bisNorma.Umawiające się Rządy i odpowiednie władze zapewniają, aby członkowie załogi statku, którzy wymagają pilnej opieki medycznej przebywając na ich terytorium uzyskali dostęp do zaplecza medycznego na lądzie, a także aby załoga statku mogła uzupełnić zaopatrzenie medyczne podczas postoju statku w porcie.

6.9Norma.W możliwie jak największej liczbie portów utrzymywane jest takie łatwo dostępne zaplecze medyczne, jakie może być uzasadnione i niezbędne w leczeniu nagłych przypadków wśród załóg i pasażerów.

6.9 bisZalecona praktyka.Umawiające się Rządy i odpowiednie władze powinny ułatwić szybkie i sprawne wyokrętowanie załogi w celu udzielenia jej opieki medycznej w obiektach medycznych na brzegu, włączywszy w to dostęp do recept, a także powinny zapewnić, aby działania te były sprawnie zarządzane dzięki dobrej komunikacji i współpracy między statkiem i odpowiednimi władzami na brzegu.

6.9 ter Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy i odpowiednie władze powinny zapewnić, aby załogę statku niezwłocznie przyjęto do przychodni i szpitali na lądzie, bez sprawiania trudności i niezależnie od ich narodowości, wyznania czy bandery statku, a także, o ile to możliwe, dokonać uzgodnień dla zapewnienia ewentualnego dalszego leczenia uzupełniającego opiekę udzieloną w obiektach medycznych dostępnych załodze statku.

6.10 Norma.Z wyłączeniem przypadków nagłych stanowiących poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego albo zdrowia roślin lub zwierząt, władze publiczne nie uniemożliwiają statkowi wyładunku ani załadunku zasobów statku lub ładunków z innych powodów dotyczących zdrowia publicznego albo zdrowia roślin lub zwierząt.

B. Reagowanie na zagrożenie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym

6.11 Norma.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze pozwalają statkom i portom, w najszerszym możliwym zakresie, na zachowanie pełnej operacyjności w celu utrzymania całkowitej funkcjonalności łańcuchów dostaw podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, zgodnie z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi i wszelkimi odpowiednimi zaleceniami WHO.

6.12 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny ułatwiać ciągłą działalność statków, a także portów będących pod ich jurysdykcją, w celu umożliwienia przewozu ładunków drogą morską tak, aby zapobiec zakłóceniu łańcuchów dostaw i umożliwić dalsze działanie gospodarki światowej podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.

6.13 Zalecona praktyka.Przy realizacji polityki i podejmowaniu środków na rzecz ochrony zdrowia publicznego, Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym unikać również zbędnych ingerencji w działania statków i portów, w tym w ruch załóg statków na potrzeby wymiany załóg, repatriacji i podróży, a także w szeroko rozumianą funkcjonalność ekosystemów portowych (terminali, magazynów, usług transportu kolejowego i drogowego itp.).

6.14 Zalecona praktyka.Przy realizacji polityki i podejmowaniu środków na rzecz ochrony zdrowia publicznego, Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny angażować się w rozmowy z odpowiednimi interesariuszami z ich krajowych sektorów żeglugowych i portowych na temat koordynacji, uzgodnień i wszelkich planów awaryjnych w zakresie zabezpieczenia ciągłości ułatwień dla obrotu morskiego, w tym w zakresie połączeń między portami i lokalizacjami w głębi lądu, podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.

6.15 Norma.Władze publiczne w miarę możliwości udzielają statkom, przed ich przybyciem do portu lub kotwicowiska na swoim terytorium, odpowiednich informacji o mających zastosowanie środkach zdrowia publicznego tak, aby umożliwić statkom wdrożenie odpowiednich planów i procedur oraz udzielenie załogom niezbędnych wytycznych.

6.16 Zalecona praktyka.Zachęca się Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze do udzielania statkom odwiedzającym porty i kotwicowiska będące na ich terytorium informacji dotyczących zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, w tym zalecanych środków ochrony zdrowia publicznego opartych na wskazówkach naukowych lub medycznych (np. na temat standardowych środków zapobiegania zakażeniom, osobistego wyposażenia ochronnego czy procedur czyszczenia i dezynfekcji).

6.17 Zalecona praktyka.Bez uszczerbku dla stosownych artykułów Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych (2005 r.), Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny wymagać, aby kapitanowie statków odwiedzających porty lub kotwicowiska na ich terytorium:

6.18 Norma.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze zapewniają, w najszerszym możliwym zakresie, bezpieczne połączenie w relacji statek-ląd podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.

6.19 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny ocenić wszelkie zagrożenia dla statków i portów podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym oraz zapewnić sprawne zarządzanie dzięki dobrej komunikacji i współpracy między statkiem i odpowiednimi władzami na brzegu.

6.20 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny również zapewnić, aby polityka i środki ochrony zdrowia publicznego realizowane podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym nie stanowiły przeszkody w świadczeniu statkom niezbędnych usług, w tym dostaw zapasów, zaopatrzenia lub części zamiennych.

6.21 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny brać pod uwagę zalecenia Organizacji dotyczące zapewnienia, w najszerszym możliwym zakresie, bezpiecznego styku w relacji statek-ląd między personelem statku i personelem lądowym.

6.22 Norma.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze zapewniają, aby pracownicy portowi i znajdujące się na ich terytorium załogi statków, niezależnie od narodowości i bandery statku, zostali uznani za pracowników kluczowych (lub równoważnych) świadczących niezbędne usługi podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.

6.23 Norma.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze nadal ułatwiają, zgodnie ze stosownymi międzynarodowymi przepisami morskimi i w najszerszym możliwym zakresie, wymianę załóg statków, w tym ich podróż i repatriację, podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, stosując w tym względzie środki zdrowia publicznego oraz zapewniając dostęp do wiz zgodnie ze stosownym ustawodawstwem krajowym i procedurami.

6.24 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy i ich odpowiednie władze powinny uwzględniać zalecenia Organizacji dotyczące ułatwiania wymiany załóg statków i podróży członków załóg statków podczas trwania zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym.

Rozdział 7 - Postanowienia różne

A. Gwarancje i inne formy zabezpieczenia

7.1Zalecona praktyka.W przypadku gdy władze publiczne wymagają od armatorów gwarancji lub innych form zabezpieczenia zobowiązań na mocy przepisów celnych, imigracyjnych, dotyczących zdrowia publicznego, kwarantanny rolniczej lub innych podobnych przepisów obowiązujących w danym państwie, w miarę możliwości stosują one pojedynczą kompleksową gwarancję lub inną formę zabezpieczenia.

B. Obsługa w portach

7.2Zalecona praktyka.Zwyczajowe czynności urzędowe władz publicznych powinny być świadczone nieodpłatnie w czasie normalnych godzin pracy. Władze publiczne powinny ustalić zwyczajowe godziny pracy związane z obsługą portów odpowiadające typowym okresom wzmożonej pracy.

7.3 Norma.Umawiające się Rządy podejmują wszelkie wykonalne środki w celu zorganizowania normalnej obsługi przez władze publiczne w portach dla uniknięcia zbędnych opóźnień statków po ich wejściu lub w przypadku gotowości do wyjścia, a także do minimum skracają czas realizacji formalności, pod warunkiem, że z wystarczającym wyprzedzeniem otrzymają powiadomienie o przewidywanym czasie wejścia (ETA) lub wyjścia (ETD) statku.

7.4 Norma.Władze zdrowotne nie pobierają żadnych opłat z tytułu badań lekarskich ani uzupełniających, niezależnie od tego czy są to badania bakteriologiczne czy inne, przeprowadzanych o dowolnej porze dnia i nocy, jeżeli badania te są wymagane dla stwierdzenia stanu zdrowia badanej osoby, ani z tytułu wizyty i kontroli na statku dla potrzeb kwarantanny, z wyłączeniem inspekcji statku w celu wydania lub przedłużenia ważności świadectwa kontroli statku i zwolnienia z zabiegów sanitarnych lub świadectwa kontroli statku i zastosowanych zabiegów sanitarnych, ani też nie pobierają opłat z tytułu szczepień i wydawania stosownych świadectw dla osób przybywających statkiem. Jednakże w przypadku, gdy wobec statku, jego załogi lub pasażerów konieczne jest podjęcie innych środków niż wymienione powyżej, a władze zdrowotne pobierają z tego tytułu opłaty, to opłaty te są uiszczane według jednolitej taryfy obowiązującej na całym terytorium, przy czym każda opłata:

(a) jest zgodna z tą taryfą;

(b) nie przekracza faktycznych kosztów udzielonego świadczenia; oraz

(c) jest pobierana bez rozróżnienia co do narodowości, miejsca pobytu lub zamieszkania osoby, której dotyczy oraz niezależnie od bandery, rejestracji i właściciela statku.

Taryfę oraz wszelkie jej zmiany publikuje się co najmniej 10 dni przed rozpoczęciem pobierania na jej podstawie jakichkolwiek opłat.

7.5 Zalecona praktyka.Jeżeli obsługa przez władze publiczne odbywa się poza zwykłymi godzinami pracy, o których mowa w Zaleconej praktyce 7.2, powinna być ona

świadczona na rozsądnych warunkach i nie przekraczać faktycznych kosztów świadczonych usług.

7.6 Norma.Jeżeli jest to uzasadnione wielkością ruchu w porcie, władze publiczne zapewniają usługi wystarczające do załatwienia formalności dotyczących zarówno ładunku jak i bagażu, niezależnie od jego wartości i rodzaju.

7.7 Zalecona praktyka.Umawiające się Rządy powinny podejmować starania w celu zawarcia uzgodnień, na mocy których jeden Rząd udziela innemu Rządowi pewnych ułatwień przed lub w trakcie podróży w celu sprawdzenia statku, pasażerów, załogi, bagaży, ładunku i dokumentacji dla potrzeb celnych, imigracyjnych albo związanych ze zdrowiem publicznym lub kwarantanną roślin lub zwierząt, jeżeli działania takie ułatwią odprawę po przybyciu do drugiego państwa.

C. Pomoc w nagłych wypadkach

7.8Norma.Władze publiczne ułatwiają wejście i wyjście statków biorących udział w:

• działaniach podejmowanych w związku ze zdrowiem publicznym;

• usuwaniu skutków klęsk żywiołowych;

• ratowaniu osób znajdujących się w niebezpieczeństwie na morzu w celu udzielenia tym osobom schronienia;

• zwalczaniu i zapobieganiu zanieczyszczenia morza; lub

• innych nagłych działaniach prowadzonych w celu zwiększenia bezpieczeństwa morskiego, bezpieczeństwa życia na morzu, bezpieczeństwa populacji lub ochronie środowiska morskiego.

7.9 Norma.Władze publiczne ułatwiają, w najszerszym możliwym zakresie, wjazd i odprawę osób, ładunków, materiałów i wyposażenia wymaganych w reagowaniu na sytuacje opisane w Normie 7.8.

7.9.1 Zalecona praktyka.W sytuacjach opisanych w Normie 7.8, władze publiczne nie powinny wymagać zgłoszeń, o których mowa w Normie 2.1, z wyłączeniem zgłoszenia ogólnego, jeżeli jest niezbędne. W takich sytuacjach władze publiczne powinny odstąpić od terminów i wszelkich stosownych kar dotyczących składania tego zgłoszenia.

7.10 Norma.Władze publiczne zapewniają szybką odprawę celną sprzętu specjalistycznego niezbędnego do wdrożenia środków bezpieczeństwa i ochrony.

D. Krajowe komitety ułatwień

7.11Zalecona praktyka.Każdy Umawiający się Rząd powinien rozważyć ustanowienie, w ścisłej współpracy z branżą morską, krajowego programu ułatwień w transporcie morskim opartego na wymaganiach w tym zakresie zawartych w niniejszym załączniku, a także zapewnić, aby celem tego programu ułatwień było przyjęcie wszystkich praktycznych środków dla ułatwienia ruchu statków, ładunków, załóg, pasażerów, poczty i zasobów przez usunięcie zbędnych przeszkód i opóźnień.

7.12 Zalecona praktyka.Każdy Umawiający się Rząd powinien utworzyć krajowy komitet ułatwień w transporcie morskim lub podobny krajowy organ koordynujący, w celu zachęcania do przyjmowania i wdrażania działań upraszczających między poszczególnymi rządowymi resortami, agencjami i innymi organizacjami, które zajmują się lub są odpowiedzialne za różne aspekty międzynarodowego obrotu morskiego, jak również między władzami portowymi, obiektami i terminalami portowymi oraz armatorami.

DODATEK 1 - Maksymalny zakres informacji, jakich władze publiczne mogą wymagać w odniesieniu do zgłoszeń (Norma 2.1 bis)

• Liczby w kolumnach wskazują liczby przypisane odpowiednim elementom informacji w papierowych zgłoszeniach FAL (zob. dodatek 2).

Dodatek 2 - Zgłoszenia, które w wyjątkowych okolicznościach mogą być wymagane przez władze publiczne w formie papierowej (Norma 2.11)

patrz oryginał

Dodatek 3 - Formularz dotyczący danych pasażera bez biletu, o którym mowa w Zaleconej praktyce 4.6.2

patrz oryginał

Dodatek - Tekst Poprawki w języku angielskim

patrz oryginał

DODATEK 1 - Maksymalny zakres informacji, jakich władze publiczne mogą wymagać w odniesieniu do zgłoszeń (Norma 2.1 bis)

	Elementy informacji	Zgłoszenie ogólne	Zgłoszenie ładunku	Zgłoszenie zasobów statku	Zgłoszenie rzeczy załogi	Lista załogi	Lista pasażerów	Manifest ładunków niebezpiecznych
	Informacje uwierzytelniające
	Data i podpis kapitana, upoważnionego agenta luboficera	23	10	12	9	18	19	16
	Informacje o podróży	Informacje o podróży	Informacje o podróży	Informacje o podróży	Informacje o podróży	Informacje o podróży	Informacje o podróży	Informacje o podróży
	Wejście lub wyjście	Pole wyboru	Pole wyboru	Pole wyboru		Pole wyboru	Pole wyboru
	Numer podróży	1.4	13	1.4	1.4	1.4	1.4	1.4
	Data i czas wejścia, faktyczne	3		3		3	3
	Data i czas wejścia, przewidywane	3		3		3	3
	Data i czas wyjścia, faktyczne	3		3		3	3
	Data i czas wyjścia, przewidywane	3		3		3	3
	Krótkie dane o podróży	11
	Poprzedni port zawinięcia	6		5		5
	Następny port zawinięcia	6		5
	Port przybycia	2		2		2	2
	Port wyjścia	2		2		2	2
	Port wyładunku		5					4
	Port załadunku		5					3
	Okres postoju w porcie			7
	Poprzedni port zawinięcia	11
	Kolejny port zawinięcia	11