Umowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Iraku, z drugiej strony, sporządzona w Brukseli dnia 11 maja 2012 r

Podmiot zamawiający przyjmuje, otwiera i rozpatruje wszystkie oferty zgodnie z procedurami gwarantującymi uczciwy i bezstronny przebieg procedury przetargowej oraz poufność ofert.

Podmiot zamawiający nie może odrzucić oferty, która została złożona po terminie składania ofert, jeżeli opóźnienie miało miejsce wyłącznie z winy podmiotu zamawiającego.

Jeżeli podmiot zamawiający zapewnia dostawcy możliwość poprawienia niezamierzonych błędów formalnych w okresie między otwarciem ofert a udzieleniem zamówienia, podmiot zamawiający zapewnia taką samą możliwość wszystkim dostawcom biorącym udział w procedurze przetargowej.

Do celów udzielenia zamówienia rozpatrywane są jedynie oferty złożone na piśmie, które w momencie otwarcia ofert spełniają istotne wymogi zawarte w ogłoszeniach i w dokumentacji przetargowej, i które zostały złożone przez dostawce spełniającego warunki udziału.

Z wyjątkiem sytuacji gdy podmiot zamawiający stwierdza, że udzielenie zamówienia nie leży w interesie publicznym, udziela on zamówienia dostawcy, który zgodnie z jego ustaleniami ma możliwość spełnienia warunków zamówienia i który - wyłącznie na podstawie oceny kryteriów określonych w ogłoszeniach i dokumentacji przetargowej - przedstawił najkorzystniejszą ofertę lub - gdy cena stanowi jedyne kryterium - zaoferował najniższą cenę.

W przypadku gdy podmiot zamawiający otrzymuje ofertę zawierającą cenę, która jest niewspółmiernie niska w porównaniu z cenami w innych złożonych ofertach, może skonsultować się z dostawcą, aby sprawdzić, czy spełnia on warunki udziału i jest zdolny do wypełnienia warunków zamówienia.

Podmiot zamawiający nie wykorzystuje ofert wariantowych, nie unieważnia procedur przetargowych ani nie zmienia udzielonych już zamówień w sposób stanowiący obejście obowiązków spoczywających na nim zgodnie z niniejszą Umową.

Podmiot zamawiający bezzwłocznie informuje dostawców biorących udział w procedurze przetargowej o swojej decyzji dotyczącej udzielenia zamówienia, a na wniosek udziela takiej informacji na piśmie. Z zastrzeżeniem art. 56 ust. 2 i 3 podmiot zamawiający, na wniosek, zapewnia dostawcom, którym nie udzielono zamówienia, wyjaśnienie powodów, dla których ich oferty nie zostały wybrane, oraz informuje ich o czynnikach przemawiających na korzyść oferty wybranego dostawcy.

Najpóźniej w ciągu 72 dni od udzielenia każdego zamówienia objętego niniejszym rozdziałem podmiot zamawiający publikuje ogłoszenie we właściwych papierowych lub elektronicznych środkach przekazu wymienionych w dodatku III. W przypadku wykorzystania wyłącznie drogi elektronicznej informacje pozostają dostępne przez odpowiednio długi okres. Ogłoszenie takie zawiera co najmniej informacje określone w dodatku VII do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

Strona, na wniosek drugiej Strony, bezzwłocznie udziela wszelkich informacji niezbędnych do ustalenia, czy procedura przetargowa została przeprowadzona w sposób sprawiedliwy, bezstronny i zgodnie z niniejszym rozdziałem, w tym informacji na temat cech charakterystycznych oraz zalet wybranej oferty. W przypadkach gdy ujawnienie tego rodzaju informacji mogłoby naruszyć konkurencję w ramach kolejnych przetargów, Strona otrzymująca informacje nie ujawnia ich jakimkolwiek dostawcom bez zasięgnięcia opinii i uzyskania zgody Strony, która przekazała informacje.

Bez uszczerbku dla innych postanowień niniejszego rozdziału Strony, łącznie z ich podmiotami zamawiającymi, nie udzielają żadnemu dostawcy informacji, które mogłyby naruszyć uczciwą konkurencję między dostawcami.

Żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie jest rozumiane w sposób, który wymagałby od Strony, łącznie z jej podmiotami zamawiającymi, władzami i organami odwoławczymi, ujawnienia informacji poufnych, jeżeli ich ujawnienie utrudniłoby egzekwowanie prawa, mogłoby naruszyć uczciwą konkurencję między dostawcami, naruszyłoby uzasadnione interesy handlowe osób zainteresowanych, w tym przysługujące im prawa własności intelektualnej, bądź byłyby sprzeczne z interesem publicznym w innych aspektach.

Każda ze Stron zapewnia sprawną, skuteczną, przejrzystą i niedyskryminującą procedurę odwoławczą na drodze administracyjnej lub sądowej, w ramach której dostawca może wnieść odwołanie w związku z:

W przypadku skargi dostawcy dotyczącej naruszenia lub nieprzestrzegania przepisów określonego w ust. 1, złożonej w związku z zamówieniem objętym niniejszą Umową, stanowiącym przedmiot zainteresowania dostawcy, zainteresowana Strona zachęca swój podmiot zamawiający oraz dostawcę do rozstrzygnięcia przedmiotu skargi w drodze konsultacji. Podmiot zamawiający w sposób bezstronny i bez zbędnej zwłoki rozpatruje wszelkie tego rodzaju skargi, tak aby nie utrudnić dostawcy udziału w bieżącym lub przyszłym zamówieniu oraz nie naruszyć jego prawa do ubiegania się o środki naprawcze w ramach procedury odwoławczej na drodze administracyjnej lub sądowej.

Każdemu dostawcy zapewnia się wystarczająco dużo czasu na przygotowanie i złożenie odwołania, w każdym wypadku nie mniej niż dziesięć dni od momentu, kiedy zapoznał się lub powinien się zapoznać z podstawą odwołania.

Każda ze Stron powołuje lub wyznacza przynajmniej jeden bezstronny organ administracyjny lub sądowy, niezależny od jego podmiotów zamawiających, który przyjmuje i rozpatruje odwołania złożone przez dostawców w kontekście zamówienia objętego niniejszą Umową.

W przypadku gdy odwołanie zostaje wstępnie rozpatrzone przez podmiot inny niż organ, o którym mowa w ust. 4, Strona zapewnia, aby dostawca mógł złożyć odwołanie od pierwotnej decyzji do bezstronnego organu administracyjnego lub sądowego, niezależnego od podmiotu zamawiającego, którego zamówienie stanowi przedmiot odwołania. Od decyzji organu odwoławczego innego niż sąd przysługuje prawo odwołania do sądu; w innym wypadku stosuje się procedury gwarantujące, że:

Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury dotyczące:

Strony będą co roku dokonywać przeglądu skuteczności obowiązywania niniejszego rozdziału oraz postępów we wzajemnym otwieraniu rynków zamówień. Nie później niż w ciągu roku od wejścia w życie niniejszej Umowy Strony podejmą negocjacje w sprawie rozszerzenia wykazu(-ów) podmiotów objętych niniejszą Umową, wymienionych w subzałączniku 1 i 2 do dodatku 1 do ZAŁĄCZNIKA 1 do niniejszej Umowy.

W ramach negocjacji dotyczących przystąpienia do WTO Irak uzna swoje zobowiązanie do przystąpienia do wielostronnego Porozumienia w sprawie zamówień publicznych (dalej zwanego „GPA”).

Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu i ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy w ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Irak przyjmuje przepisy ustawowe zapewniające odpowiednią i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej zgodnie z najwyższymi międzynarodowymi normami, w tym regułami określonymi Porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zawartym w załączniku 1C do Porozumienia ustanawiającego WTO (zwanym dalej „porozumieniem TRIPS”), a także skuteczne środki pozwalające egzekwować te prawa.

W ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Irak przystępuje do konwencji wielostronnych w sprawie ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, o których mowa w ust. 2 ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy, i których państwa członkowskie są Stronami, lub które są faktycznie stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tych konwencji.

W ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Irak zapewnia przestrzeganie konwencji wielostronnych w sprawie ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, o których mowa w ust. 3 ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy, i których jedno lub kilka państw członkowskich jest Stronami, lub które są faktycznie stosowane przez jedno lub kilka państw członkowskich zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tych konwencji.

Strony regularnie dokonują przeglądu wdrożenia niniejszego artykułu i ZAŁĄCZNIKA 2 do niniejszej Umowy. W trakcie opracowywania swoich przepisów lub jeżeli wystąpią przeszkody w obszarze własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej wpływające na warunki wymiany handlowej, bezzwłocznie przeprowadzone zostaną konsultacje na wniosek którejkolwiek ze Stron w celu osiągnięcia rozwiązań satysfakcjonujących obie Strony. W ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Strony podejmą negocjacje w celu przyjęcia bardziej szczegółowych postanowień dotyczących praw własności intelektualnej.

Każda ze Stron zapewnia obywatelom drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne niż to, które zapewnia swoim obywatelom w zakresie ochrony praw własności intelektualnej, z zastrzeżeniem wyjątków zawartych w międzynarodowych aktach prawnych, które są ujęte lub mogą zostać z czasem ujęte w ZAŁĄCZNIKU 2 do niniejszej Umowy, od momentu ich ratyfikowania przez odpowiednią Stronę.

Pod względem uznawania i ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy Irak zapewnia przedsiębiorstwom i obywatelom Unii traktowanie nie mniej korzystne niż to, które zapewnia państwom trzecim na mocy dwustronnych umów.

Strony dokładają starań, by rozstrzygnąć wszelkie spory dotyczące wykładni i stosowania postanowień, o których mowa w art. 62, poprzez podejmowanie konsultacji prowadzonych w dobrej wierze w celu szybkiego osiągnięcia sprawiedliwych i wspólnie uzgodnionych rozwiązań.

Strona występuje o przeprowadzenie konsultacji za pomocą pisemnego wniosku przesłanego drugiej Stronie oraz - do wiadomości - Komitetowi Współpracy, w którym określa ona środek, którego dotyczy spór oraz mające zastosowanie, jej zdaniem, postanowienia, o których mowa w art. 62.

Konsultacje przeprowadzane są w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku i - jeżeli Strony nie uzgodniły inaczej -odbywają się one na terytorium Strony, przeciwko której wysunięto zarzut. Konsultacje uznaje się za zakończone w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku, chyba że obie Strony postanawiają je kontynuować. Wszystkie informacje ujawnione podczas konsultacji są poufne.

Konsultacje dotyczące kwestii pilnych, w tym dotyczących towarów nietrwałych lub sezonowych, przeprowadza się

Jeżeli w terminie określonym odpowiednio w ust. 3 lub w ust. 4 konsultacje nie odbyły się lub do chwili ich zakończeniu nie osiągnięto porozumienia w sprawie wspólnie uzgodnionego rozwiązania, wówczas Strona wnosząca skargę może wnioskować o powołanie organu arbitrażowego zgodnie z art. 64.

W przypadku gdy Stronom nie uda się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji przewidzianych w art. 63, Strona wnosząca skargę może złożyć wniosek o powołanie organu arbitrażowego.

Wniosek o powołanie organu arbitrażowego przedkłada się na piśmie Stronie, przeciwko której wniesiono skargę, oraz Komitetowi Współpracy. Strona wnosząca skargę określa w swoim wniosku środek, którego dotyczy skarga, oraz wyjaśnia, w jaki sposób środek ten narusza postanowienia, o których mowa w art. 62; dokonuje tego na tyle szczegółowo, aby wyjaśnienie to mogło stanowić podstawę prawną skargi.

W skład organu arbitrażowego wchodzi trzech arbitrów.

W ciągu dziesięciu dni od daty złożenia do Komitetu Współpracy wniosku o powołanie organu arbitrażowego Strony przeprowadzają konsultacje w celu osiągnięcia porozumienia w kwestii składu organu arbitrażowego.

W przypadku gdy Strony nie są w stanie osiągnąć porozumienia w kwestii składu organu arbitrażowego w terminie określonym w ust. 2, każda ze Stron może zwrócić się do przewodniczącego Komitetu Współpracy lub do osoby przez niego delegowanej o wyznaczenie wszystkich trzech członków w drodze losowania z listy kandydatów sporządzonej na mocy art. 78 - jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę wnosząca skargę, jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę, przeciwko której wniesiono skargę, i jednego spośród osób wytypowanych przez Strony na stanowisko przewodniczącego. W przypadku gdy Strony osiągną porozumienie co do jednego lub większej liczby członków organu arbitrażowego, pozostałych członków wyznacza się według wyżej opisanej procedury z obowiązującej listy kandydatów.

Przewodniczący Komitetu Współpracy lub osoba przez niego delegowana wyznacza arbitrów w ciągu pięciu dni od złożenia przez jedną ze Stron wniosku, o którym mowa w ust. 3, w obecności przedstawiciela każdej ze Stron.

Za datę powołania organu arbitrażowego uznaje się dzień wyznaczenia trzech arbitrów.

Jeżeli do momentu złożenia wniosku zgodnie z ust. 3 nie sporządzono którejkolwiek z list, o których mowa w art. 78, trzej członkowie organu arbitrażowego są losowani spośród kandydatów oficjalnie zaproponowanych przez jedną lub obie Strony.

W ciągu 120 dni od daty jego powołania organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz Komitetowi Współpracy. Jeżeli organ uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący organu arbitrażowego zobowiązany jest powiadomić o tym na piśmie Strony oraz Komitet Współpracy, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin zakończenia prac. W żadnym przypadku decyzja nie powinna zostać przekazana później niż w ciągu 150 dni od daty powołania organu arbitrażowego.

W pilnych przypadkach, w tym w przypadkach związanych z towarami nietrwałymi lub sezonowymi, organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby przekazać swoją decyzję w ciągu 60 dni od daty jego powołania. W żadnym przypadku decyzja nie powinna zostać przekazana później niż w ciągu 75 dni od daty powołania. W ciągu 10 dni od daty jego powołania organ arbitrażowy może wydać decyzję wstępną w sprawie występowania pilnego charakteru danego przypadku.

W przypadku gdy nie jest możliwe natychmiastowe wykonanie decyzji, w ciągu 30 dni od daty przekazania Stronom decyzji organu arbitrażowego Strona, przeciwko której wniesiono skargę, powiadamia Stronę wnoszącą skargę oraz Komitet Współpracy o tym, ile czasu potrzebuje na wykonanie decyzji (czas ten określa się dalej jako „rozsądny termin”).

Jeżeli Strony nie mogą się porozumieć co do rozsądnego terminu na wykonanie decyzji organu arbitrażowego, Strona wnosząca skargę, w ciągu 20 dni od powiadomienia zgodnie z ust. 1 przez Stronę, przeciwko której wniesiono skargę, składa pisemny wniosek do organu arbitrażowego w pierwotnym składzie w celu ustalenia długości rozsądnego terminu. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się równocześnie drugą Stronę oraz Komitet Współpracy. W ciągu 20 dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz Komitetowi Współpracy.

Jeżeli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie, stosuje się procedurę określoną w art. 65. Termin przekazania decyzji wynosi 35 dni od daty złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2.

Rozsądny termin może zostać przedłużony za zgodą obu Stron.

Strona, przeciwko której wniesiono skargę, przed upływem rozsądnego terminu powiadamia Stronę wnoszącą skargę oraz Komitet Współpracy o wszelkich środkach, które podjęła w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego.

W przypadku braku porozumienia między Stronami co do istnienia środka zgłoszonego na podstawie ust. 1 lub jego zgodności z postanowieniami, o których mowa w art. 62, Strona wnosząca skargę może wystąpić z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego w pierwotnym składzie o wydanie decyzji w tej sprawie. Wniosek taki określa szczególne środki będące przedmiotem sporu oraz wyjaśnia, w jaki sposób środki te naruszają postanowienia, o których mowa w art. 62. Organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję w ciągu 45 dni od daty złożenia takiego wniosku.

Jeżeli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie, stosuje się procedurę określoną w art. 65. Termin przekazania decyzji wynosi 60 dni od daty złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2.

Jeżeli przed upływem rozsądnego terminu Strona, przeciwko której wniesiono skargę, nie powiadomi o przedsięwzięciu środków służących wykonaniu decyzji organu arbitrażowego lub jeżeli organ arbitrażowy uzna, że środek zgłoszony na podstawie art. 70 ust. 1 jest niezgodny z zobowiązaniem nałożonym na tę Stronę na mocy postanowień, o których mowa w art. 62, Strona, przeciwko której wniesiono skargę, jest zobowiązana - na ewentualny wniosek Strony wnoszącej skargę -do przedstawienia propozycji tymczasowej rekompensaty.

Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do rekompensaty w ciągu 30 dni od upływu rozsądnego terminu lub od wydania przez organ arbitrażowy decyzji na podstawie art. 70 stwierdzającej, że środek przedsięwzięty w celu wykonania decyzji narusza postanowienia, o których mowa w art. 62, Strona wnosząca skargę jest uprawniona - po wcześniejszym powiadomieniu drugiej Strony oraz Komitetu Współpracy - do zawieszenia zobowiązań wynikających z postanowień, o których mowa w art. 62, w stopniu adekwatnym do zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanego naruszeniem postanowień. Strona wnosząca skargę może zastosować takie zawieszenie po upływie 10 dni od daty powiadomienia, chyba że Strona, przeciwko której wniesiono skargę, złoży wniosek o arbitraż na podstawie ust. 3.

jeżeli Strona, przeciwko której wniesiono skargę, uzna, że zakres zawieszenia nie odpowiada poziomowi zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanego naruszeniem postanowień, może wystąpić z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego w pierwotnym składzie o wydanie decyzji w tej sprawie. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się Stronę wnoszącą skargę oraz Komitet Współpracy przed upływem okresu 10 dni, o którym mowa w ust. 2. Organ arbitrażowy w pierwotnym składzie w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku przekazuje Stronom oraz Komitetowi Współpracy decyzję w sprawie zakresu zawieszenia zobowiązań. Zawieszenie zobowiązań nie może nastąpić przed przekazaniem decyzji przez organ arbitrażowy w pierwotnym składzie i musi być zgodne z decyzją tego organu.

Jeżeli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie, stosuje się procedurę określoną w art. 65. Termin przekazania decyzji wynosi 45 dni od daty złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3.

Zawieszenie zobowiązań ma charakter tymczasowy i jest stosowane jedynie do czasu wycofania środka uznanego za niezgodny z postanowieniami, o których mowa w art. 62, lub do czasu zmiany takiego środka w sposób zapewniający jego zgodność z tymi postanowieniami, zgodnie z art. 72, lub też do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Strony.

Strona, przeciwko której wniesiono skargę, powiadamia Stronę wnoszącą skargę oraz Komitet Współpracy o wszelkich środkach podjętych w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego oraz o swoim wniosku o zakończenie zawieszenia zobowiązań, które zastosowała Strona wnosząca skargę.

Jeżeli w ciągu 30 dni od daty złożenia takiego powiadomienia Strony nie osiągną porozumienia w kwestii zgodności zgłoszonego środka z postanowieniami, o których mowa w art. 62, Strona wnosząca skargę zwraca się do organu arbitrażowego w pierwotnym składzie z pisemnym wnioskiem o wydanie decyzji w tej sprawie. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się równocześnie drugą Stronę oraz Komitet Współpracy. W ciągu 45 dni od dary złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swą decyzję Stronom oraz Komitetowi Współpracy. Jeśli organ arbitrażowy uzna, że środek przedsięwzięty w celu wykonania decyzji jest zgodny z postanowieniami, o których mowa w art. 62, zawieszenie zobowiązań zostaje zakończone.

Jeżeli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie,

Komitet Współpracy przyjmuje regulamin oraz kodeks postępowania, które regulują procedury rozstrzygania sporów w ramach niniejszej sekcji.

Strony mogą zdecydować o zmianie regulaminu oraz kodeksu postępowania.

Wszystkie przesłuchania przeprowadzane przez organ arbitrażowy są otwarte dla publiczności zgodnie z regulaminem.

Organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby jego decyzje podejmowane były w drodze konsensusu. Jednak w przypadku gdy decyzja nie może zostać podjęta w drodze konsensusu, sprawa będąca przedmiotem decyzji rozstrzygana jest większością głosów. W żadnym wypadku odrębne opinie arbitrów nie są jednak publikowane.

Wszystkie decyzje organu arbitrażowego mają dla Stron moc wiążącą i nie ustanawiają żadnych praw ani obowiązków dla osób fizycznych lub prawnych. W decyzji podaje się ustalenia faktyczne, zakres stosowania odpowiednich postanowień niniejszej Umowy oraz ogólne uzasadnienie wszelkich ustaleń i wniosków organu. Komitet Współpracy podaje decyzje organu arbitrażowego w całości do wiadomości publicznej, chyba że postanowi inaczej w celu zapewnienia poufności informacji handlowych.

Nie później niż sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszej Umowy Komitet Współpracy sporządza listę 15 osób, które chcą i mogą pełnić funkcję arbitra. Każda ze Stron proponuje pięciu kandydatów, którzy mogą pełnić funkcję arbitra. Obie Strony wybierają również pięć osób, które mogłyby pełnić funkcję przewodniczącego organu arbitrażowego, a nie są obywatelami żadnej ze Stron. Komitet Współpracy dopilnowuje, aby lista zawierała zawsze taką liczbę nazwisk.

Kandydaci do funkcji arbitra posiadają specjalistyczną wiedzę lub doświadczenie w obszarze prawa i handlu międzynarodowego. Są to osoby niezależne, działające w imieniu własnym, nieprzyjmujące instrukcji żadnej organizacji ani władz oraz niepowiązane z władzami Stron, a ich postępowanie jest zgodne z kodeksem postępowania.

Do czasu przystąpienia Iraku do WTO podczas podejmowania decyzji w sprawie domniemanego naruszenia postanowień, o których mowa w art. 62, a które zawierają postanowienia lub odniesienia do postanowień Porozumienia ustanawiającego WTO, organy arbitrażowe stosują wykładnię w pełni zgodną z odpowiednimi decyzjami Organu Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu.

Po przystąpieniu Iraku do WTO stosuje się ust. 3-6.

Odwołanie do postanowień niniejszej sekcji dotyczących rozstrzygania sporów pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnych działań w ramach WTO, w tym również działań z zakresu rozstrzygania sporów.

Jeżeli jednak jedna ze Stron w odniesieniu do konkretnego środka wszczęła procedurę rozstrzygania sporu - czy to na mocy art. 64 ust. 1 niniejszej Umowy, czy to na mocy Porozumienia ustanawiającego WTO - do czasu zakończenia pierwszej procedury nie może ona wszcząć procedury rozstrzygania sporu w odniesieniu do tego samego środka na mocy drugiego porozumienia. Ponadto Strona nie może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia zobowiązania, które jest jednakowe na mocy niniejszej Umowy i na mocy Porozumienia ustanawiającego WTO, z tytułu obu podstaw prawnych. W takim przypadku, po wszczęciu postępowania o rozstrzygnięcie sporu, Strona nie dochodzi na drugim forum roszczeń z tytułu naruszenia zobowiązania, które jest jednakowe na mocy drugiego porozumienia, chyba że wybrane forum z powodów proceduralnych lub sądowniczych nie umożliwi dokonania ustaleń dotyczących roszczeń związanych z naruszeniem tego zobowiązania.

Do celów ust. 4:

Żadne z postanowień niniejszej sekcji nie uniemożliwia Stronom zawieszenia realizacji zobowiązań, jeśli zezwala na to Organ Rozstrzygania Sporów WTO. Nie można na podstawie Porozumienia ustanawiającego WTO uniemożliwić jednej ze Stron zawieszenia zobowiązań na mocy tytułu II niniejszej Umowy.

Wszystkie terminy określone w niniejszej sekcji, łącznie z terminami przekazywania decyzji przez organ arbitrażowy, liczy się w dniach kalendarzowych od dnia następującego po wykonaniu czynności lub wystąpieniu zdarzenia, do którego się odnoszą.

Każdy termin, o którym mowa w niniejszej sekcji, można przedłużyć za obopólnym porozumieniem Stron.

Dla osiągnięcia celów niniejszej Umowy Irak korzysta z pomocy finansowej i technicznej Unii w formie dotacji na przyspieszenie transformacji gospodarczej i politycznej Iraku.

Pomoc ta wchodzi w zakres unijnej współpracy na rzecz rozwoju przewidzianej w odpowiednich rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady.

Strony zapewniają, aby przekazywana przez Unię pomoc techniczna była ściśle koordynowana z pomocą pochodzącą z innych źródeł. Polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju oraz jej działania na arenie międzynarodowej są zgodne z kierunkiem wyznaczonym przez milenijne cele rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz z najważniejszymi celami i zasadami w zakresie rozwoju określonymi przez ONZ oraz inne właściwe organizacje międzynarodowe. Realizacja polityki Unii w dziedzinie rozwoju odbywa się z uwzględnieniem zasad skuteczności pomocy, w tym Deklaracji paryskiej z dnia 2 marca 2005 r. oraz programu działania z Akry.

Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wzajemnej pomocy prawnej Strona korzystająca z pomocy technicznej lub finansowej bezzwłocznie odpowiada na wnioski o nawiązanie współpracy administracyjnej skierowane przez właściwe organy drugiej Strony w celu zapewnienia większej skuteczności w ramach zwalczania nadużyć finansowych oraz nieprawidłowości w kontekście pomocy udzielanej przez Unię.

Rząd Iraku zapewnia powołanie punktu kontaktowego ds. zwalczania nadużyć finansowych. Punkt kontaktowy jest odpowiedzialny za skuteczną współpracę z instytucjami i organami Unii, w tym z Europejskim Trybunałem Obrachunkowym oraz Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, szczególnie w kwestii wdrożenia stosowanych przez nie środków w zakresie audytu i kontroli w obszarze ochrony interesów finansowych Unii.

Strony starają się wspierać współpracę w dziedzinie edukacji, szkoleń i młodzieży w celu osiągnięcia wzajemnych korzyści, uwzględniając dostępne zasoby oraz propagując równouprawnienie płci.

Strony zachęcają przede wszystkim do wymiany informacji, wiedzy specjalistycznej, studentów, pracowników naukowych, zasobów technicznych, młodzieży i osób pracujących z młodzieżą oraz do zwiększania potencjału przy wykorzystaniu rozwiązań dostępnych w ramach istniejących programów współpracy, a także doświadczeń zgromadzonych w tym zakresie przez obie Strony.

Strony postanawiają także zacieśniać współpracę instytucji szkolnictwa wyższego za pomocą takich programów jak

Strony postanawiają zacieśniać współpracę w obszarze zatrudnienia i spraw społecznych, w tym współpracę na rzecz spójności społecznej, godnej pracy, przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, dialogu społecznego, rozwoju zasobów ludzkich i równouprawnienia płci, w celu wspierania pełnego i wydajnego zatrudnienia i godnej pracy dla wszystkich jako kluczowych elementów zrównoważonego rozwoju i zmniejszania ubóstwa.

Strony ponownie potwierdzają, że są zdecydowane wspierać i skutecznie wdrażać międzynarodowe normy pracy i normy społeczne. Wykonanie odnośnych wielostronnych umów dotyczących kwestii społecznych i pracy jest uwzględniane we wszystkich działaniach podejmowanych przez Strony zgodnie z niniejszą Umową.

Formy współpracy mogą obejmować m.in. konkretne programy i projekty, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami, jak również dialog, zwiększanie potencjału, współpracę i inicjatywy podejmowane w kwestiach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania na szczeblu dwustronnym lub wielostronnym.

Do dialogu i współpracy Strony postanawiają zaangażować partnerów społecznych i inne zainteresowane strony.

Strony zobowiązują się do współpracy na rzecz wspierania i skutecznej ochrony praw człowieka, w tym na rzecz ratyfikacji i wykonania międzynarodowych aktów prawnych dotyczących praw człowieka, a także - stosownie do okoliczności - na rzecz udzielania pomocy technicznej, zapewniania szkoleń i zwiększania potencjału. Strony mają świadomość, że wpływ wszelkich programów współpracy i rozwoju będzie ograniczony, jeżeli nie będą one zapewniać ochrony, wspierania i przestrzegania praw człowieka.

Współpraca w obszarze praw człowieka może obejmować między innymi:

Współpraca w tym zakresie musi służyć ułatwieniu restrukturyzacji i modernizacji irackiego przemysłu, a równocześnie wspieraniu jego konkurencyjności i rozwoju oraz tworzeniu warunków sprzyjających wzajemnie korzystnej współpracy przemysłu irackiego z przemysłem Unii.

Współpraca;

Strony, biorąc pod uwagę swoją politykę gospodarczą i swoje cele, zobowiązują się propagować współpracę w zakresie polityki przemysłowej we wszystkich obszarach uznanych za właściwe w celu zwiększenia konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MSP).

Strony:

Strony podejmują współpracę mającą na celu stworzenie sprzyjającego klimatu dla inwestycji, zarówno krajowych, jak i zagranicznych, zapewnienie odpowiedniej ochrony inwestycji, przepływu kapitału oraz wymiany informacji dotyczących możliwości inwestycyjnych.

Strony zgadzają się wspierać promocje i ochronę inwestycji w oparciu o zasadę niedyskryminacji i wzajemności.

Strony zachęcają do wymiany informacji w sprawie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz sposobów postępowania administracji w obszarze inwestycji.

Strony zobowiązują się do zachęcani swoich odpowiednich instytucji finansowych do podejmowania współpracy prowadzącej do zwiększenia możliwości inwestycyjnych.

Dążąc do ułatwienia działalności inwestycyjnej i wymiany handlowej, Unia gotowa jest pomóc Irakowi, jeżeli zwróci się z taką prośbą, w jego staraniach mających na celu dostosowanie jego ram legislacyjnych i prawnych do ram legislacyjnych i prawnych Unii w obszarach objętych niniejszą Umową.

Strony dokładają wszelkich starań na rzecz pogłębienia współpracy w sektorze energii, z poszanowaniem zasad wolnych, konkurencyjnych oraz otwartych rynków energii, dążąc do:

W tym celu Strony zgadzają się promować wzajemnie korzystne kontakty, dążąc do:

Strony dokładają wszelkich starań na rzecz pogłębienia współpracy w sektorze transportu ukierunkowanej na stworzenie trwałego i efektywnego systemu transportu, dążąc do:

W tym celu Strony zgadzają się promować wzajemnie korzystne kontakty, dążąc do:

Strony zgadzają się co do potrzeby wzmocnienia wysiłków w obszarze ochrony środowiska oraz zachęcania do ich podejmowania, na przykład w związku ze zmianami klimatu, zrównoważonym gospodarowaniem zasobami naturalnymi oraz ochroną różnorodności biologicznej, która stanowi podstawę rozwoju obecnych i przyszłych pokoleń.

Strony postanawiają, że współpraca w tej dziedzinie powinna promować ochronę środowiska w duchu zrównoważonego rozwoju. We wszelkich działaniach podejmowanych przez Strony na mocy niniejszej Umowy uwzględniony zostaje uzgodniony rezultat Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju.

Współpraca w tym obszarze powinna skupić się między innymi na:

Strony promują współpracę w dziedzinie cywilnych badań naukowych i rozwoju technologicznego (BRT) na bazie wspólnych korzyści oraz z uwzględnieniem dostępności zasobów i odpowiedniego dostępu do swoich programów naukowych, z zastrzeżeniem odpowiedniego poziomu skutecznej ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej.

Współpraca naukowa i technologiczna obejmuje:

Taka współpraca jest wdrażana zgodnie ze szczegółowymi ustaleniami, które będą negocjowane i zawierane przez każdą ze Stron zgodnie z procedurami i które określą między innymi stosowne przepisy obowiązujące w odniesieniu do praw własności intelektualnej.

Strony nawiążą współpracę w obszarze cel, w szczególności w odniesieniu do szkoleń, upraszczania formalności celnych, dokumentacji i procedur, zapobiegania przypadkom naruszenia przepisów celnych, dochodzeń w takich przypadkach oraz ich sankcjonowania; celem współpracy jest dążenie do zapewnienia zgodności ze wszystkimi przepisami, które mają być przyjęte w związku z wymianą handlową oraz do zbliżenia systemu celnego Iraku do systemu celnego Unii.

Nie naruszając ich stosownych kompetencji oraz w celu umacniania i rozwijania działalności gospodarczej z jednoczesnym uwzględnieniem potrzeby opracowania odpowiednich ram regulacyjnych, Strony uznają potrzebę wdrożenia w obszarze opodatkowania zasad dobrych rządów, a mianowicie zasady przejrzystości, wymiany informacji i uczciwej konkurencji podatkowej, oraz zobowiązują się do wdrożenia tych zasad. W tym celu Strony, zgodnie ze swoimi kompetencjami, będą rozwijały międzynarodową współpracę w dziedzinie opodatkowania oraz opracowywały środki służące skutecznemu wdrażaniu wyżej wymienionych zasad.

Strony zgadzają się co do znaczenia stabilności makroekonomicznej w Iraku, którą można osiągnąć za pośrednictwem właściwej polityki pieniężnej ukierunkowanej na osiągnięcie stabilności cenowej i jej utrzymanie, a także za pośrednictwem polityki podatkowej ukierunkowanej na osiągnięcie zdolności obsługi zadłużenia.

Strony zgadzają się, że duże znaczenie ma zapewnienie skuteczności i przejrzystości wydatków publicznych w Iraku, a także odpowiedzialności w tym zakresie, zarówno na poziomie krajowym, jak i lokalnym.

Strony zgadzają się na współpracę na rzecz między innymi poprawy systemu zarządzania finansami publicznymi w Iraku, którego celem jest między innymi obszerne planowanie budżetowe oraz scentralizowany rachunek skarbu państwa.

Strony wzywają do podjęcia wysiłków na rzecz poprawy współpracy zapewniającej wyważony i trwały rozwój turystyki i kwestii z nią powiązanych.

W związku z powyższym Strony zgadzają się rozwijać współpracę w obszarze turystyki, w szczególności w celu wymiany informacji, doświadczeń oraz najlepszych sposobów postępowania w odniesieniu do organizacji ram instytucjonalnych w sektorze turystyki oraz w odniesieniu do ogólnego klimatu, w którym prowadzą działalność przedsiębiorstwa turystyczne.

W ramach współpracy w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa Strony pokazują swoje stałe zaangażowanie w promowanie zasady rządów prawa, w tym niezależności władzy sądowniczej, dostępu do wymiaru sprawiedliwości i prawa do rzetelnego procesu sądowego, przywiązując do tego szczególną wagę.

Strony będą współpracować na rzecz dalszego rozwoju funkcjonowania instytucji w obszarze egzekwowania prawa oraz wymiaru sprawiedliwości, w tym w drodze tworzenia potencjału.

Strony zgadzają się rozwijać współpracę prawną w sprawach cywilnych, w szczególności w odniesieniu do ratyfikowania i wdrażania wielostronnych konwencji dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych oraz przede wszystkim konwencji Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego w zakresie międzynarodowej współpracy prawnej i sporów sądowych, jak również ochrony dzieci.

Strony zgadzają się w miarę możliwości ułatwiać i promować alternatywne sposoby rozstrzygania cywilnych i handlowych sporów zgodnie z mającymi zastosowanie instrumentami międzynarodowymi.

W odniesieniu do spraw karnych Strony będą dążyły do wzmocnienia współpracy sądowej dotyczącej wzajemnej pomocy prawnej i ekstradycji. W stosownych przypadkach będzie to obejmowało przystąpienie do odpowiednich instrumentów międzynarodowych ONZ, w tym Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, o czym mowa w art. 7 niniejszej Umowy, i ich wdrożenie.

Strony zgadzają się współpracować na rzecz poprawy poziomu ochrony danych osobowych i dostosowania go do najwyższych norm międzynarodowych, takich jak - między innymi - normy zawarte w wytycznych Narodów Zjednoczonych w sprawie skomputeryzowanych archiwów danych osobowych (rezolucja Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych nr 45/95 z dnia 14 grudnia 1990 r.).

Współpraca w zakresie ochrony danych osobowych może obejmować m.in. pomoc techniczną w formie wymiany informacji i wiedzy fachowej.

Strony potwierdzają znaczenie, jakie przywiązują do wspólnego zarządzania przepływami migracyjnymi między ich terytoriami. W celu wzmocnienia współpracy Strony podejmą dialog obejmujący wszystkie zagadnienia migracji, w tym nielegalną imigrację, przemyt nielegalnych imigrantów oraz handel ludźmi, jak również możliwość włączenia zagadnień migracji do krajowych strategii rozwoju społeczno-ekonomicznego regionów, z których pochodzą migranci.

Współpraca opiera się na dokonanej w ramach wzajemnych konsultacji Stron ocenie specyficznych potrzeb i prowadzona będzie zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi. Główne obszary współpracy są następujące:

W ramach współpracy na rzecz zapobiegania i zwalczania nielegalnej imigracji Strony zgadzają się też na readmisję nielegalnych emigrantów. W tym celu:

Państwa członkowskie Unii oraz Irak udostępnią swoim obywatelom odpowiednie dokumenty potwierdzające tożsamość, umożliwiające podróżowanie we wspomnianych celach, jeżeli osoba, która ma zostać poddana readmisji, nie posiada żadnych dokumentów lub innych dowodów potwierdzających jej obywatelstwo, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne i konsularne zainteresowanego państwa członkowskiego lub Iraku dokona - na prośbę Iraku lub zainteresowanego państwa członkowskiego - przygotowań w celu przeprowadzenia rozmowy z daną osobą i ustalenia jej obywatelstwa.

W związku z powyższym Strony zgadzają się na zawarcie - na wniosek Strony zgodnie z jej definicją zawartą w art. 122 oraz w możliwie najszybszym terminie - porozumienia w sprawie zapobiegania nielegalnej migracji i jej kontrolowania oraz wprowadzenia szczegółowych procedur i zobowiązań do readmisji, obejmującego również - jeżeli obie Strony uznają to za stosowne - readmisję obywateli innych państw i bezpaństwowców.

Współpraca w tym obszarze odbywać się będzie przy pełnym poszanowaniu praw, odpowiedzialności i zobowiązań Stron, które wynikają ze stosownego prawa międzynarodowego i międzynarodowego prawa humanitarnego.

Strony zgadzają się co do potrzeby podjęcia działań i współpracy w celu zapobiegania wykorzystywaniu ich systemów finansowych do prania zysków z działalności przestępczej wszelkiego rodzaju, w tym z handlu narkotykami i korupcji, oraz do finansowania terroryzmu.

Strony zgadzają się na współpracę w zakresie technicznego i administracyjnego wsparcia, ukierunkowanego na opracowywanie i wdrażanie aktów wykonawczych oraz skuteczne funkcjonowanie mechanizmów zwalczających proceder prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Współpraca ta obejmuje również odzyskiwanie majątku lub środków uzyskanych w wyniku dochodów pochodzących z przestępstwa.

Współpraca pozwala na wymianę istotnych informacji w ramach odpowiednich przepisów oraz przyjęcie właściwych norm celem zwalczania procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, odpowiadających normom przyjętym przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (zwaną dalej „FATF”) i przez Unię oraz odpowiednie podmioty międzynarodowe działające w tym obszarze.

Zgodnie ze swoimi odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony będą dążyły do zredukowania podaży i popytu na narkotyki oraz handlu narkotykami, jak również ich wpływu na osoby zażywające narkotyki i na ogół społeczeństwa, oraz do skuteczniejszego zapobiegania wykorzystywaniu prekursorów chemicznych do nielegalnej produkcji narkotyków i substancji psychotropowych. W ramach współpracy Strony zapewniają przyjęcie kompleksowego i zrównoważonego podejścia na drodze do osiągnięcia tego celu poprzez wprowadzenie prawnych regulacji rynku i skuteczne działania, a także koordynację działań właściwych organów, w tym w sektorach zdrowia i edukacji oraz w sektorach społecznym, egzekwowania prawa i wymiaru sprawiedliwości.

Strony określają środki współpracy służące osiągnięciu tych celów. Działania opierają się na powszechnie uznanych zasadach zgodnie z odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi, deklaracjami politycznymi oraz Deklaracją specjalną w sprawie wytycznych zmierzających do redukcji popytu na narkotyki, zatwierdzoną przez dwudziestą specjalną sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie narkotyków w czerwcu 1998 r.

Strony zobowiązują się do promowania dwustronnej współpracy w obszarze kultury na rzecz poprawy wzajemnego zrozumienia i wspierania kontaktów kulturalnych utrzymywanych przez Strony.

Strony wspierają wymianę informacji i wiedzy fachowej, a także inicjatywy przyczyniające się do silniejszego tworzenia potencjału, w szczególności w odniesieniu do zachowania dziedzictwa kulturowego.